Psyche
alle pijlers
(eeuwige) ontevredenheid
donderdag 28 oktober 2010 om 23:34
Beste forum-lezers,
na even niet-actief te hebben meegelezen, dan toch ook een topic eens van mezelf.
Al jarenlang loop ik eigenlijk met een bepaalde ontevredenheid over mezelf, die het ene moment sterker is dan het andere moment. Over het algemeen ben ik redelijk tevreden met mijn leven, heb het ook best getroffen, maar mijn gedachten gaan altijd uit naar hoe het beter kan!
Ik kan eindeloos door mijmeren over hoe anderen het op bepaalde vlakken, meestal op sociaal vlak, beter hebben dan ik. Meer vrienden hebben, een interessanter leven hebben, alle mooie mensen kennen, door iedereen in de stad aangesproken worden. Zelf heb ik het meestal prima naar mijn zin, wat ik over het algemeen ook wel waardeer, maar op rustigere momenten of op het moment dat ik minder in mijn vel zit, neemt mijn ontevredenheid over mezelf het van me over. Waarom durf ik niet tegen mensen te praten tegen wie ik op kijk? Waarom idealiseer ik het leven van anderen soms zo?
Facebook en hyves zijn hier een enorme trigger in, kan me soms verliezen in alle popi-jopi krabbels, foto's en bezigheden van anderen..
Het klinkt een beetje puberaal, kinderachtig, om zo 'de populaire mensen' te verheerlijken, maar ik merk dat ik er niet helemaal vanaf kom..
Kan iemand me helpen misschien om dit voor mezelf een beetje te gaan leren relativeren? Ik ben nu 23 en begin er een beetje genoeg van te krijgen mezelf zo met (alleen) alle fantastische kanten van anderen te blijven vergelijken..
Hoop dat degene die zich hierin herkennen me ermee kunnen helpen..
Liefs, mokje
na even niet-actief te hebben meegelezen, dan toch ook een topic eens van mezelf.
Al jarenlang loop ik eigenlijk met een bepaalde ontevredenheid over mezelf, die het ene moment sterker is dan het andere moment. Over het algemeen ben ik redelijk tevreden met mijn leven, heb het ook best getroffen, maar mijn gedachten gaan altijd uit naar hoe het beter kan!
Ik kan eindeloos door mijmeren over hoe anderen het op bepaalde vlakken, meestal op sociaal vlak, beter hebben dan ik. Meer vrienden hebben, een interessanter leven hebben, alle mooie mensen kennen, door iedereen in de stad aangesproken worden. Zelf heb ik het meestal prima naar mijn zin, wat ik over het algemeen ook wel waardeer, maar op rustigere momenten of op het moment dat ik minder in mijn vel zit, neemt mijn ontevredenheid over mezelf het van me over. Waarom durf ik niet tegen mensen te praten tegen wie ik op kijk? Waarom idealiseer ik het leven van anderen soms zo?
Facebook en hyves zijn hier een enorme trigger in, kan me soms verliezen in alle popi-jopi krabbels, foto's en bezigheden van anderen..
Het klinkt een beetje puberaal, kinderachtig, om zo 'de populaire mensen' te verheerlijken, maar ik merk dat ik er niet helemaal vanaf kom..
Kan iemand me helpen misschien om dit voor mezelf een beetje te gaan leren relativeren? Ik ben nu 23 en begin er een beetje genoeg van te krijgen mezelf zo met (alleen) alle fantastische kanten van anderen te blijven vergelijken..
Hoop dat degene die zich hierin herkennen me ermee kunnen helpen..
Liefs, mokje
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:02
1 een interessanter leven hebben
Wat is er dan interessanter aan hun leven?
2 alle mooie mensen kennen,
Wat is de meerwaarde van mooie mensen kennen? Zijn zij meer waard/leuker dan de wat minder mooie?
3 door iedereen in de stad aangesproken worden.
En waarom wil je dat? Waarom word je leven dan beter?
Wat is er dan interessanter aan hun leven?
2 alle mooie mensen kennen,
Wat is de meerwaarde van mooie mensen kennen? Zijn zij meer waard/leuker dan de wat minder mooie?
3 door iedereen in de stad aangesproken worden.
En waarom wil je dat? Waarom word je leven dan beter?
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:07
Hoi!
Wat leuk dat er meteen mensen reageren!
@Meds: Tja, goede vraag. Als ik naar mezelf kijk vind ik mezelf best ok. Studie gaat goed, leuke mensen om me heen, zie er ok uit, niet direct dingen waar ik heel ontevreedn over ben. Maar het kan wel allemaal altijd beter, en zeker mijn sociaal leven is nooit genoeg. Ben af en toe beetje verlegen, wat ik eigenlijk niet van mezelf accepteer. Punt is dat ik niet ontevreden ben, maar mezelf altijd vergelijk met de beste kanten van iedereen en er dan vaak beetje bekaaid afkom? Snap je dat?
@zwuppelienn: geloof dat dat veel rust brengt. Maar denk dat de onrust dat ik dan alles mis wat mij betreft nog veel groter is! Wil graag overal bij zijn, meemaken..
@groll: Geloof ook dat ik niet zo heel erg goed ben in alleen zijn, op zijn zachts gezegd. Ontleen nogal mijn zelfbeeld aan hoe ik door anderen gezien en beoordeeld wordt. En dat zelfbeeld is dus nogal wisselend? Ik weet dat dat niet echt goed is zeg maar, maar hoe verander ik dat. Wat mijn betreft, ook al weet ik dat dat eigenlij keen beetje vreemd is, is het hoogst haalbare door iedereeen tof gevonden te worden. Dan ben je een leuk persoon! Hoe verander ik dit alleen, ondanks dat ik heus wel weet dat er belangrijkere dingen zijn in het leven? Weten en voelen zijn verschillende dingen blijkbaar..
Liefs Mokje
Wat leuk dat er meteen mensen reageren!
@Meds: Tja, goede vraag. Als ik naar mezelf kijk vind ik mezelf best ok. Studie gaat goed, leuke mensen om me heen, zie er ok uit, niet direct dingen waar ik heel ontevreedn over ben. Maar het kan wel allemaal altijd beter, en zeker mijn sociaal leven is nooit genoeg. Ben af en toe beetje verlegen, wat ik eigenlijk niet van mezelf accepteer. Punt is dat ik niet ontevreden ben, maar mezelf altijd vergelijk met de beste kanten van iedereen en er dan vaak beetje bekaaid afkom? Snap je dat?
@zwuppelienn: geloof dat dat veel rust brengt. Maar denk dat de onrust dat ik dan alles mis wat mij betreft nog veel groter is! Wil graag overal bij zijn, meemaken..
@groll: Geloof ook dat ik niet zo heel erg goed ben in alleen zijn, op zijn zachts gezegd. Ontleen nogal mijn zelfbeeld aan hoe ik door anderen gezien en beoordeeld wordt. En dat zelfbeeld is dus nogal wisselend? Ik weet dat dat niet echt goed is zeg maar, maar hoe verander ik dat. Wat mijn betreft, ook al weet ik dat dat eigenlij keen beetje vreemd is, is het hoogst haalbare door iedereeen tof gevonden te worden. Dan ben je een leuk persoon! Hoe verander ik dit alleen, ondanks dat ik heus wel weet dat er belangrijkere dingen zijn in het leven? Weten en voelen zijn verschillende dingen blijkbaar..
Liefs Mokje
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:14
@sunflower4you: geloof dat het inderdaad een beetje vreemd is waarom dat zo belangrijk zou zijn? Vind het ook moeilijk om uit te leggen, omdat ik ook wel weet dat dat niet zo belangrijk zou moeten zijn.. Vind het ook echt heel erg tragisch van mezelf dat ik zo leuk gevonden wil worden, en dat ik mijn zelfbeeld daar zo aan ontleen, maar geloof dat ik mijn zelfbeeld daar altijd aan heb ontleent en ik nu niet meer zo goed weet hoe ik dat anders moet doen? Als ik alleen ben voel ik me snel rot, blijkbaar niet de moeite waard. Het is een oneindig pad van het zoeken naar bevestiging, waar ik onderhand een beetje moe van wordt. En de leukste en beste in alles kan ik toch niet worden! Maar waarom blijf ik mijzelf dan zo pijnigen met mezelf vergelijken met de beste kanten van anderen?
vrijdag 29 oktober 2010 om 00:32
hoi mokje; ik denk dat heel veel mensen er vast wel iets in zullen herkennen. De een heeft het misschien weer wat sterker dan de ander. Maar onze maatschappij is ook heel erg gericht op de beste zijn. Goedkeuring zoeken. Heel erg prestatiegericht. Ik denk dat zwuppelien wel een goed punt heeft dat als je erg gevoelig bent voor jezelf vergelijken met anderen dat je misschien facebook e.d. beter de deur uit kan doen. En proberen niet meer te vergelijken. Kijk naar wat er allemaal goed is aan jou.
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:09
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:29
Het helpt ook
-Wanneer je jezelf niet meer ziet als middelpunt van de wereld maar als een van de velen. Je blijft voor jezelf natuurlijk wel de belangrijkste, maar in het grotere geheel doet het er niet echt heel erg veel toe hoe bijzonder of niet-bijzonder jij bent.
-Wanneer je je realiseert dat anderen ook voornamelijk op zichzelf letten. Niemand is kritischer naar jou toe dan jijzelf. Niemand heeft hogere verwachtingen van jou dan jijzelf.
-Wanneer je je realiseert dat anderen zich net als jijzelf zich altijd zo positief mogelijk willen profileren. Op hyves staan voornamelijk alleen de leuke dingen van iemands leven, zelfs stomme dingen worden leuk gemaakt (zoals vroeger op school een onvoldoende halen soms cooler was dan een 9 of een 10). Er staat zelden dat iemand eigenlijk nog steeds heel erg veel moeite heeft met de scheiding van zijn ouders ofzo.
-Wanneer je jezelf niet meer ziet als middelpunt van de wereld maar als een van de velen. Je blijft voor jezelf natuurlijk wel de belangrijkste, maar in het grotere geheel doet het er niet echt heel erg veel toe hoe bijzonder of niet-bijzonder jij bent.
-Wanneer je je realiseert dat anderen ook voornamelijk op zichzelf letten. Niemand is kritischer naar jou toe dan jijzelf. Niemand heeft hogere verwachtingen van jou dan jijzelf.
-Wanneer je je realiseert dat anderen zich net als jijzelf zich altijd zo positief mogelijk willen profileren. Op hyves staan voornamelijk alleen de leuke dingen van iemands leven, zelfs stomme dingen worden leuk gemaakt (zoals vroeger op school een onvoldoende halen soms cooler was dan een 9 of een 10). Er staat zelden dat iemand eigenlijk nog steeds heel erg veel moeite heeft met de scheiding van zijn ouders ofzo.
vrijdag 29 oktober 2010 om 01:32
quote:Chatterly schreef op 29 oktober 2010 @ 01:20:
Wees gewoon jezelf en vergelijk je niet met anderen. Anderen vinden jou weer helemaal te gek. Het is allemaal zo relatief.Meer vrienden hebben, een interessanter leven hebben, alle mooie mensen kennen, door iedereen in de stad aangesproken worden.
Ik kom over alsof ik dit heb, maar voel me net zoals jij. Dus; wat Chatterly zegt!
Wees gewoon jezelf en vergelijk je niet met anderen. Anderen vinden jou weer helemaal te gek. Het is allemaal zo relatief.Meer vrienden hebben, een interessanter leven hebben, alle mooie mensen kennen, door iedereen in de stad aangesproken worden.
Ik kom over alsof ik dit heb, maar voel me net zoals jij. Dus; wat Chatterly zegt!
vrijdag 29 oktober 2010 om 07:29
quote:Vl43inder schreef op 29 oktober 2010 @ 01:29:
Het helpt ook
-Wanneer je jezelf niet meer ziet als middelpunt van de wereld maar als een van de velen. (...)
-Wanneer je je realiseert dat anderen ook voornamelijk op zichzelf letten. (...)
-Wanneer je je realiseert dat anderen zich net als jijzelf altijd zo positief mogelijk willen profileren. (...)Bull's eye!
Het helpt ook
-Wanneer je jezelf niet meer ziet als middelpunt van de wereld maar als een van de velen. (...)
-Wanneer je je realiseert dat anderen ook voornamelijk op zichzelf letten. (...)
-Wanneer je je realiseert dat anderen zich net als jijzelf altijd zo positief mogelijk willen profileren. (...)Bull's eye!
vrijdag 29 oktober 2010 om 07:44
Veel mensen kennen is het laatste wat je moet idealiseren. Het heeft niet echt veel waarde. Laten het er 1 of 2 zijn op wie je misschien kunt rekenen als je in de shit zit, die andere 200 contacten zijn alleen maar opvulling. En mensen tegenkomen in de stad is toch alleen maar lastig? Leuk als je met 'n vriend(in) aan 't shoppen bent en je moet elke keer verplicht 'n praatje maken omdat je weer iemand tegenkomt die je kent. Ik zie er echt de meerwaarde niet van in. Het vreet alleen maar negatieve energie als je die steekt in mensen waar je niets van terugkrijgt.
Doe wat men hierboven zegt: verwijder je hyves en facebook of verwijder in elk geval alle nietszeggende contacten en ga die ook niet meer googlen. Richt je liever op vriendschap met 1 of 2 personen en op jezelf en je eigen ontwikkeling. Door mensen obsessief te volgen en te benijden, mis je zelf 'n hoop mogelijkheden.
Doe wat men hierboven zegt: verwijder je hyves en facebook of verwijder in elk geval alle nietszeggende contacten en ga die ook niet meer googlen. Richt je liever op vriendschap met 1 of 2 personen en op jezelf en je eigen ontwikkeling. Door mensen obsessief te volgen en te benijden, mis je zelf 'n hoop mogelijkheden.
vrijdag 29 oktober 2010 om 12:11
Ik wilde vroeger ook wel meer vrienden hebben, maar nu ben ik zo blij met de paar goede vrienden die ik heb. Meer vriendschappen zou ik nu niet kunnen onderhouden.
Liever een paar mensen waar ik bij terecht kan en andersom, dan vele losse contacten.
Populariteit heeft op mij ook een averechts effect. Ik bedoel dat ik liever ontdek hoe fantastisch iemand is, die het niet tentoon spreidt, dan hoe fantastisch iemand lijkt.
Het heeft voor mij iets oppervlakkigs. Populaire mensen zijn ook mensen met zorgen, met genante problemen, waarvan ze ook niet willen dat iedereen ze kent.
Ik ben er ook wel eens van geschrokken dat iemand me zei dat ik in haar ogen alles voor mekaar heb, terwijl dat voor mij niet zo voelde. Het is dus best relatief. Zij had in haar hoofd een beeld gemaakt met de onvolledige informatie die ze had. En dan kan dat wel zo lijken, maar dat betekent niet dat het zo is.
Als het zo lijkt dat anderen interessanter zijn dan jou, is dat waarschijnlijk omdat je op basis van de onvolledige informatie die je hebt, een heel beeld vormt, dat bijna sowieso niet juist is.
Liever een paar mensen waar ik bij terecht kan en andersom, dan vele losse contacten.
Populariteit heeft op mij ook een averechts effect. Ik bedoel dat ik liever ontdek hoe fantastisch iemand is, die het niet tentoon spreidt, dan hoe fantastisch iemand lijkt.
Het heeft voor mij iets oppervlakkigs. Populaire mensen zijn ook mensen met zorgen, met genante problemen, waarvan ze ook niet willen dat iedereen ze kent.
Ik ben er ook wel eens van geschrokken dat iemand me zei dat ik in haar ogen alles voor mekaar heb, terwijl dat voor mij niet zo voelde. Het is dus best relatief. Zij had in haar hoofd een beeld gemaakt met de onvolledige informatie die ze had. En dan kan dat wel zo lijken, maar dat betekent niet dat het zo is.
Als het zo lijkt dat anderen interessanter zijn dan jou, is dat waarschijnlijk omdat je op basis van de onvolledige informatie die je hebt, een heel beeld vormt, dat bijna sowieso niet juist is.
