Psyche
alle pijlers
Eén op drie Nederlanders eenzaam
donderdag 25 september 2014 om 20:21
Eén op de drie jongeren in Nederland voelt zich eenzaam. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder 1400 mensen onder en 19.000 mensen boven de 24 jaar.
De deelnemers werd gevraagd of ze eenzaam zijn. In beide leeftijdsgroepen bleek dat met 33 en 32 procent ongeveer evenveel voor te komen. Bij de groep onder de 24 jaar voelt 22 procent zich matig eenzaam en 11 procent sterk eenzaam. Bij de groep ouder dan 24 jaar voelt 18 procent zich matig eenzaam en 14 procent sterk eenzaam.
Bij 50 procent van de mensen die eenzaamheid kennen heeft dat invloed op hun dagelijks leven. Vaak speelt verlegenheid een rol, waardoor ze zelf geen contacten durven te leggen. Hierdoor hebben ze vaak weinig vrienden en een negatiever zelfbeeld.
Wat is er toch aan de hand. Eénderde van de Nederlandse bevolking is eenzaam. Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen elkaar mislopen?
Zelf leef ik alleen, maar heb eigenlijk nooit last van eenzame gevoelens en als ik aandacht wil, dan ga ik daar naar op zoek.
Hoe is dat met jullie? Weleens last van eenzaamheid? Helemaal niet of juist heel erg?
Ik ben benieuwd naar hoe dat komt.
De deelnemers werd gevraagd of ze eenzaam zijn. In beide leeftijdsgroepen bleek dat met 33 en 32 procent ongeveer evenveel voor te komen. Bij de groep onder de 24 jaar voelt 22 procent zich matig eenzaam en 11 procent sterk eenzaam. Bij de groep ouder dan 24 jaar voelt 18 procent zich matig eenzaam en 14 procent sterk eenzaam.
Bij 50 procent van de mensen die eenzaamheid kennen heeft dat invloed op hun dagelijks leven. Vaak speelt verlegenheid een rol, waardoor ze zelf geen contacten durven te leggen. Hierdoor hebben ze vaak weinig vrienden en een negatiever zelfbeeld.
Wat is er toch aan de hand. Eénderde van de Nederlandse bevolking is eenzaam. Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen elkaar mislopen?
Zelf leef ik alleen, maar heb eigenlijk nooit last van eenzame gevoelens en als ik aandacht wil, dan ga ik daar naar op zoek.
Hoe is dat met jullie? Weleens last van eenzaamheid? Helemaal niet of juist heel erg?
Ik ben benieuwd naar hoe dat komt.
donderdag 25 september 2014 om 22:12
quote:Cateautje schreef op 25 september 2014 @ 22:04:
[...]
Ja joh, ik zat vorige week op de bingo met allemaal vrouwen die niets ander doen dan small talk en laat ik daar nou net erg slecht in zijn. Ik kreeg last en heb me geëxcuseerd en ben naar huis gevlucht, dus ik snap je helemaal. Ik kan best wel kletsen, en ook wel over koken of huisdieren, maar hier kon ik niets mee. Het voelde ook heel raar, net alsof ik los stond in het gezelschap. Bingo vind ik trouwens echt leuk, maar dan ben ik vooral bezig met opletten en aankruisen
[...]
Ja joh, ik zat vorige week op de bingo met allemaal vrouwen die niets ander doen dan small talk en laat ik daar nou net erg slecht in zijn. Ik kreeg last en heb me geëxcuseerd en ben naar huis gevlucht, dus ik snap je helemaal. Ik kan best wel kletsen, en ook wel over koken of huisdieren, maar hier kon ik niets mee. Het voelde ook heel raar, net alsof ik los stond in het gezelschap. Bingo vind ik trouwens echt leuk, maar dan ben ik vooral bezig met opletten en aankruisen
donderdag 25 september 2014 om 22:15
quote:betjebig schreef op 25 september 2014 @ 22:12:
[...]
Ik kan best wel kletsen, en ook wel over koken of huisdieren, maar hier kon ik niets mee. Het voelde ook heel raar, net alsof ik los stond in het gezelschap. Bingo vind ik trouwens echt leuk, maar dan ben ik vooral bezig met opletten en aankruisen
Als ik het heb over small talk, dan heb ik het ook echt over de smallste talk die je niet bedenken kan. Het ging echt echt echt nergens over en er waren al drie pauzes geweest. Ik had het helemaal gehad. Koken, huisdieren, de ramen zemen en wat voor onderwerp dan ook, prima, maar wel, alsjeblieft een onderwerp.
En de bingo ging langzaaaaaaaaam, omdat alle bejaarde dames het anders niet bij konden houden. echt, zoveel hou jij ook niet van bingo, beloofd.
[...]
Ik kan best wel kletsen, en ook wel over koken of huisdieren, maar hier kon ik niets mee. Het voelde ook heel raar, net alsof ik los stond in het gezelschap. Bingo vind ik trouwens echt leuk, maar dan ben ik vooral bezig met opletten en aankruisen
Als ik het heb over small talk, dan heb ik het ook echt over de smallste talk die je niet bedenken kan. Het ging echt echt echt nergens over en er waren al drie pauzes geweest. Ik had het helemaal gehad. Koken, huisdieren, de ramen zemen en wat voor onderwerp dan ook, prima, maar wel, alsjeblieft een onderwerp.
En de bingo ging langzaaaaaaaaam, omdat alle bejaarde dames het anders niet bij konden houden. echt, zoveel hou jij ook niet van bingo, beloofd.
donderdag 25 september 2014 om 22:24
Ik heb weinig contacten meer sinds mijn 20e. Toen vriendinnen allemaal een relatie kregen en ik niet. Voor mij hoefde het niet zo nodig. Maar ik zag die vriendinnen steeds minder. Alles draaide om hun vriend. Ik voelde me niet meer nodig. Van hun kant kwam op den duur niks meer. Chatten kwam ook meestal van mijn kant. Toen heb ik het maar laten rusten.
Van mijn 20e tot mijn 26e ben ik echt eenzaam geweest. Ik ging vaak met mijn moeder op pad, want ik had niemand meer. Behalve een paar buurkinderen die vaak langs kwamen en die we wel eens meenamen. Dat was wel leuk. Maar die waren 10-12 jaar jonger.
Nu heb ik op mijn 29e nog steeds weinig vriendschappen, maar ben wel meer onder de mensen. Ik heb er een vriendin bij die ik op mijn werk ontmoet heb. En een vriend van mijn vorige werk. Ik zit op badminton en een vriendenkring. Bij de vriendenkring gaan ze om de paar weken iets leuks doen. Vrienden heb ik daar nog niet aan over gehouden, maar dan heb ik wel een leuke avond gehad.
Ik moet echt een klik met iemand hebben wil het tot een vriendschap komen. Dan bedoel ik mensen waar je echt mee afspreekt. En het moet spontaan gebeuren. Als ik zoek, vind ik het niet. Ben ook best een einzelgänger en heb een vorm van autisme. Ik denk nu eenmaal anders dan de meeste mensen. Houd niet van drukte en lawaai. Ik houd meer van rustige dingen. Wandelen, sporten, bioscoop, dagjes weg of shoppen.
Ik weet dat de spoeling voor mij dunner is, doordat ik niet de standaard dingen leuk vind. En ik vind het moeilijk om op iemand af te stappen. Maar liever weinig leuke vrienden, dan 100 neppe om maar niet alleen te zijn.
Van mijn 20e tot mijn 26e ben ik echt eenzaam geweest. Ik ging vaak met mijn moeder op pad, want ik had niemand meer. Behalve een paar buurkinderen die vaak langs kwamen en die we wel eens meenamen. Dat was wel leuk. Maar die waren 10-12 jaar jonger.
Nu heb ik op mijn 29e nog steeds weinig vriendschappen, maar ben wel meer onder de mensen. Ik heb er een vriendin bij die ik op mijn werk ontmoet heb. En een vriend van mijn vorige werk. Ik zit op badminton en een vriendenkring. Bij de vriendenkring gaan ze om de paar weken iets leuks doen. Vrienden heb ik daar nog niet aan over gehouden, maar dan heb ik wel een leuke avond gehad.
Ik moet echt een klik met iemand hebben wil het tot een vriendschap komen. Dan bedoel ik mensen waar je echt mee afspreekt. En het moet spontaan gebeuren. Als ik zoek, vind ik het niet. Ben ook best een einzelgänger en heb een vorm van autisme. Ik denk nu eenmaal anders dan de meeste mensen. Houd niet van drukte en lawaai. Ik houd meer van rustige dingen. Wandelen, sporten, bioscoop, dagjes weg of shoppen.
Ik weet dat de spoeling voor mij dunner is, doordat ik niet de standaard dingen leuk vind. En ik vind het moeilijk om op iemand af te stappen. Maar liever weinig leuke vrienden, dan 100 neppe om maar niet alleen te zijn.
donderdag 25 september 2014 om 22:30
Ja ik weet dat het hebben van een druk sociaal leven geen garantie is. Zou het zelf ook niet willen want ik word er al moe van als ik er aan denk dat mijn agenda iedere week propvol zit. Een kennis van mij heeft een druk sociaal leven maar die klaagt soms ook dat het allemaal zo oppervlakkig is en vooral erg gezellig moet zijn. Lijkt mij ook erg om zoveel vrienden te hebben en dan nog niet echt te weten wie er voor je klaar zal staan in moeilijke tijden.
Ik geef ook iedereen het voordeel van de twijfel qua vriendschappen maar ik ben door de jaren heen wel wat terughoudender geworden waardoor het allemaal wat meer tijd kost.
Wat ik trouwens wel heerlijk vind is alleen een city trip doen. Helemaal je eigen plan trekken, niemand die zegt iets niet te willen. Alleen zou het fijn zijn als ik dan niet bij het ontbijt en diner toch steeds weer door een paar mensen wordt bekeken van kijk zij is alleen. Waarschijnlijk vinden ze het gewoon stoer dat ik alleen ben maar toch vind ik het ongemakkelijk.
Ik geef ook iedereen het voordeel van de twijfel qua vriendschappen maar ik ben door de jaren heen wel wat terughoudender geworden waardoor het allemaal wat meer tijd kost.
Wat ik trouwens wel heerlijk vind is alleen een city trip doen. Helemaal je eigen plan trekken, niemand die zegt iets niet te willen. Alleen zou het fijn zijn als ik dan niet bij het ontbijt en diner toch steeds weer door een paar mensen wordt bekeken van kijk zij is alleen. Waarschijnlijk vinden ze het gewoon stoer dat ik alleen ben maar toch vind ik het ongemakkelijk.
donderdag 25 september 2014 om 22:34
Met een vorm van autisme is het inderdaad een stuk moeilijker om zomaar met iedereen bevriend te raken. Bij iedereen is het natuurlijk zo dat je niet iedereen te vriend kunt zijn, maar schreeuwerige hopseflopsers lijken me niet de juiste vrienden voor jou.
We fijn dat je je sociale plekje hebt kunnen vinden en ook fijn dat je je moeder had waar je bij terecht kon om dingen te ondernemen, dat is vast ook veel waard.
Ach, wat is standaard. Ik hou ook niet van druk gedoe hoor en heb geen noemer waar ik onder val.
We fijn dat je je sociale plekje hebt kunnen vinden en ook fijn dat je je moeder had waar je bij terecht kon om dingen te ondernemen, dat is vast ook veel waard.
Ach, wat is standaard. Ik hou ook niet van druk gedoe hoor en heb geen noemer waar ik onder val.
donderdag 25 september 2014 om 22:36
quote:closednote schreef op 25 september 2014 @ 22:30:
Ja ik weet dat het hebben van een druk sociaal leven geen garantie is. Zou het zelf ook niet willen want ik word er al moe van als ik er aan denk dat mijn agenda iedere week propvol zit. Een kennis van mij heeft een druk sociaal leven maar die klaagt soms ook dat het allemaal zo oppervlakkig is en vooral erg gezellig moet zijn. Lijkt mij ook erg om zoveel vrienden te hebben en dan nog niet echt te weten wie er voor je klaar zal staan in moeilijke tijden.
Ik geef ook iedereen het voordeel van de twijfel qua vriendschappen maar ik ben door de jaren heen wel wat terughoudender geworden waardoor het allemaal wat meer tijd kost.
Wat ik trouwens wel heerlijk vind is alleen een city trip doen. Helemaal je eigen plan trekken, niemand die zegt iets niet te willen. Alleen zou het fijn zijn als ik dan niet bij het ontbijt en diner toch steeds weer door een paar mensen wordt bekeken van kijk zij is alleen. Waarschijnlijk vinden ze het gewoon stoer dat ik alleen ben maar toch vind ik het ongemakkelijk.Ja, heerlijk, je eigen plan trekken als je onderweg bent en nee! Mensen kijken niet naar hoe jij alleen bent, jij kijkt of mensen kijken en dat is iets heel anders. Geniet nou maar.
Ja ik weet dat het hebben van een druk sociaal leven geen garantie is. Zou het zelf ook niet willen want ik word er al moe van als ik er aan denk dat mijn agenda iedere week propvol zit. Een kennis van mij heeft een druk sociaal leven maar die klaagt soms ook dat het allemaal zo oppervlakkig is en vooral erg gezellig moet zijn. Lijkt mij ook erg om zoveel vrienden te hebben en dan nog niet echt te weten wie er voor je klaar zal staan in moeilijke tijden.
Ik geef ook iedereen het voordeel van de twijfel qua vriendschappen maar ik ben door de jaren heen wel wat terughoudender geworden waardoor het allemaal wat meer tijd kost.
Wat ik trouwens wel heerlijk vind is alleen een city trip doen. Helemaal je eigen plan trekken, niemand die zegt iets niet te willen. Alleen zou het fijn zijn als ik dan niet bij het ontbijt en diner toch steeds weer door een paar mensen wordt bekeken van kijk zij is alleen. Waarschijnlijk vinden ze het gewoon stoer dat ik alleen ben maar toch vind ik het ongemakkelijk.Ja, heerlijk, je eigen plan trekken als je onderweg bent en nee! Mensen kijken niet naar hoe jij alleen bent, jij kijkt of mensen kijken en dat is iets heel anders. Geniet nou maar.
donderdag 25 september 2014 om 23:11
Ik ben vaak alleen en voel mij vaak eenzaam. Niet omdat ik geen vrienden heb, ik heb een bruisend sociaal leven, maar omdat ik vaak alleen wil zijn, dat vind ik fijn. Eenzaam voel ik me als ik me onbegrepen voel en dat heb ik heel vaak (minder bij vriendn maar alsnog vaak). Mijn hersenen werken net wat anders dan van anderen en dat werkt niet altijd, zeker niet in gezelschap...
donderdag 25 september 2014 om 23:24
Zo fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die graag regelmatig alleen is. Voel me zo vaak anders dan anderen. Denk dan dat ik het juist leuk en fijn zou moeten vinden om altijd gezellig met familie en vrienden in de weer te zijn. Had ooit een vriendin die niets liever wilde dan bijv. elke dag met mensen afspreken om samen te eten.
Dan dacht ik dus dat er iets mis was met mij omdat ik dat niet wilde
Dan dacht ik dus dat er iets mis was met mij omdat ik dat niet wilde
donderdag 25 september 2014 om 23:28
Mijn ervaring is juist helemaal niet dat mensen met een relatie meer gesloten zijn. Mijn ervaring is juist dat mijn vrijgezelle virendinnen veel te druk zijn om af te spreken. Mijn weekenden zijn vaak niet volgepland, maar ik moet echt 4 weken vooraf een afspraak plannen met sommige kennissen want weekenden zitten altijd vol met weekendjes weg, feestjes, hobby's, uitgaan, enzovoorts.
Ik was juist de enige met kind en relatie in mijn omgeving en dús werd ik nergens meer voor uitgenodigd en zullen die mensen ongetwijfeld ook zeggen dat ik geen tijd meer voor ze heb wegens man en kind. Wat onzin is, maar ze gingen er zeg maar van uit dat ik niets anders meer te melden zou hebben dan iets over kind. En gingen dan heel geforceerd vragen 'hoe is het met 'de kleine' '. Alsof ik ooit de woorden 'de kleine' in de mond zou nemen en ik ook wel wist dat ze het antwoord niet interessant vonden.
Maar ik hoorde er niet meer bij. Overigens had mijn man hetzelfde, viel ook opeens buiten de boot, en ik hoorde laatst van een nieuw vriendinnetje van een vriend dat altijd gezegd werd dat mijn man niet meer uit mocht van mij. Wat absolute onzin is.
Dus nee, singles vallen volgens mij niet per se buiten de boot.
Ik was juist de enige met kind en relatie in mijn omgeving en dús werd ik nergens meer voor uitgenodigd en zullen die mensen ongetwijfeld ook zeggen dat ik geen tijd meer voor ze heb wegens man en kind. Wat onzin is, maar ze gingen er zeg maar van uit dat ik niets anders meer te melden zou hebben dan iets over kind. En gingen dan heel geforceerd vragen 'hoe is het met 'de kleine' '. Alsof ik ooit de woorden 'de kleine' in de mond zou nemen en ik ook wel wist dat ze het antwoord niet interessant vonden.
Maar ik hoorde er niet meer bij. Overigens had mijn man hetzelfde, viel ook opeens buiten de boot, en ik hoorde laatst van een nieuw vriendinnetje van een vriend dat altijd gezegd werd dat mijn man niet meer uit mocht van mij. Wat absolute onzin is.
Dus nee, singles vallen volgens mij niet per se buiten de boot.
donderdag 25 september 2014 om 23:31
quote:betjebig schreef op 25 september 2014 @ 20:56:
Uiteindelijk zijn vriendschappen ook maar vluchtige contacten om het een tijdje gezellig mee te hebben, en dan ga je weer naar huis.Ik ben ook alleen, geen relatie, al een aantal jaren niet meer. Ik ben het niet eens met wat je stelt over vriendschappen. Ik heb het gevoel dat ik bij mijn vrienden altijd terecht kan. En het zijn voor mij echt geen vluchtige contacten.
Uiteindelijk zijn vriendschappen ook maar vluchtige contacten om het een tijdje gezellig mee te hebben, en dan ga je weer naar huis.Ik ben ook alleen, geen relatie, al een aantal jaren niet meer. Ik ben het niet eens met wat je stelt over vriendschappen. Ik heb het gevoel dat ik bij mijn vrienden altijd terecht kan. En het zijn voor mij echt geen vluchtige contacten.
donderdag 25 september 2014 om 23:45
Ik ben ook eenzaam maar dat voelt niet zo meestal.
Er zijn best veel mensen in mijn omgeving waar ik mee op zou kunnen trekken maar het kost mij moeite om sociaal te zijn.
Soms lijk ik mensen ook voor hun hoofd te stoten.Ik probeer niet grof te doen maar toch zie ik dat mensen daar om soms afhaken.Een vriend van mij klaagt non stop over zijn barstende hoofdpijn .Nadat ik wat tips gegeven had ( niet te lang achter de computer meer water drinken eerder naar bed)zei ik dat hij misschien beter kon stoppen met blowen.En sindsdien ben ik niet meer uitgenodigd voor het avondeten want dat is dus zijn zwakke plek.
Dat soort dingen dus.Daar loop ik vaak tegen aan.
Moet ik maar zwijgend naar buiten kijken terwijl iemand week na week klaagt en ik graag mijn eigen visie wil delen?
Een vrouw werkt hard en veel als postbode en klaagt altijd over geldgebrek haar 20 jaar oude zoon en man werken echter niet.Nadat ik vroeg waarom zij dan de enige kostwinner in huis is is de relatie drastische bekoeld.
Zucht....ik heb toch gelijk verdorie ?
En dus vind ik het makkelijker alleen naar de markt te gaan en ben ik dus eenzaam.
Ik voel me anders dan andere mensen altijd al gehad.Ik zie het leven anders.
Er zijn best veel mensen in mijn omgeving waar ik mee op zou kunnen trekken maar het kost mij moeite om sociaal te zijn.
Soms lijk ik mensen ook voor hun hoofd te stoten.Ik probeer niet grof te doen maar toch zie ik dat mensen daar om soms afhaken.Een vriend van mij klaagt non stop over zijn barstende hoofdpijn .Nadat ik wat tips gegeven had ( niet te lang achter de computer meer water drinken eerder naar bed)zei ik dat hij misschien beter kon stoppen met blowen.En sindsdien ben ik niet meer uitgenodigd voor het avondeten want dat is dus zijn zwakke plek.
Dat soort dingen dus.Daar loop ik vaak tegen aan.
Moet ik maar zwijgend naar buiten kijken terwijl iemand week na week klaagt en ik graag mijn eigen visie wil delen?
Een vrouw werkt hard en veel als postbode en klaagt altijd over geldgebrek haar 20 jaar oude zoon en man werken echter niet.Nadat ik vroeg waarom zij dan de enige kostwinner in huis is is de relatie drastische bekoeld.
Zucht....ik heb toch gelijk verdorie ?
En dus vind ik het makkelijker alleen naar de markt te gaan en ben ik dus eenzaam.
Ik voel me anders dan andere mensen altijd al gehad.Ik zie het leven anders.
donderdag 25 september 2014 om 23:47
Dankjewel Cateautje. Ja inmiddels is het goed gekomen hoor. Heb al lange tijd een sociaal leven (vrienden, familie) en een relatie. Echt eenzaam voel ik me niet vaak meer omdat de contacten die ik heb oprecht zijn. Toch kan ik me nog weleens eenzaam in gezelschap voelen maar da's een andere discussie.
Als ik aan al die eenzame jaren terug denk, dan kan ik best verdrietig worden. Ik fakete een sociaal leven tegenover de buitenwereld. Ik zei dat ik ging stappen maar in werkelijkheid zat ik in de auto bij de Burger King mijn favo tijdschrift te lezen onder het genot van een hamburger. Geen wonder dat ik in de jaren daarna obees ben geworden.
Met oud en nieuw ging ik zogenaamd stappen met vrienden (die ik niet had). In werkelijkheid lag ik met een zak chips in een gehuurde hotelkamer omdat ik nog thuis woonde. Ja, ok schaamde me heel erg dat ik geen sociaal leven had en at mijn verdriet letterlijk weg. Plus het was een manier om weg te zijn.
Ook die obees ben ik niet meer. Heb inmiddels een gezond gewicht.
Als ik aan al die eenzame jaren terug denk, dan kan ik best verdrietig worden. Ik fakete een sociaal leven tegenover de buitenwereld. Ik zei dat ik ging stappen maar in werkelijkheid zat ik in de auto bij de Burger King mijn favo tijdschrift te lezen onder het genot van een hamburger. Geen wonder dat ik in de jaren daarna obees ben geworden.
Met oud en nieuw ging ik zogenaamd stappen met vrienden (die ik niet had). In werkelijkheid lag ik met een zak chips in een gehuurde hotelkamer omdat ik nog thuis woonde. Ja, ok schaamde me heel erg dat ik geen sociaal leven had en at mijn verdriet letterlijk weg. Plus het was een manier om weg te zijn.
Ook die obees ben ik niet meer. Heb inmiddels een gezond gewicht.
donderdag 25 september 2014 om 23:47
@Runningbaleys Ik herken me erg in wat je schrijft. Ik kan ook erg goed alleen zijn, en ben daarin denk ik echt wel anders dan anderen. Dit heb ik altijd al gehad. Op de basisschool spraken veel klasgenootjes na schooltijd met elkaar af. Ik deed dat niet zo vaak, had er geen behoefte aan. Op de middelbare school had iedereen een soort groepje waar die bij hoorde. Ik niet echt, ik hing een beetje bij allerlei clubjes en vond het allemaal wel prima. Ik heb al sinds mijn 14e een vriendinnengroepje. Maar naast hen heb ik ook altijd veel dingen alleen ondernomen. En echt wekelijks met ze afspreken heb ik nooit behoefte aan gehad. Inmiddels zijn we allemaal eind 20'ers en hebben we allemaal ons eigen leventje, gelukkig maar, want er zijn in het verleden momenten geweest dat het me benauwde, een groepje om bij te horen. Ik heb dus altijd al erg goed alleen kunnen zijn. Daarin ben ik echt wel anders dan anderen. Mijn moeder maakt er ook wel eens grapjes over: jij bent altijd al een einzelgänger geweest. Ik heb overigens echt wel veel vrienden, al zeg ik het zelf. Een vriendinnenclubje met drie andere meiden, en daarnaast nog een handjevol losse vriendinnen. Met de één heb ik natuurlijk meer contact dan met de ander. Maar ik heb genoeg mensen om op terug te vallen. Daarnaast heb ik veel familie en goed contact met buren. Altijd wel iemand om mee op te trekken als ik zou willen.
Maar ik kan dus erg goed alleen zijn. Er zijn echt weken dat ik amper contact heb met anderen, en daar dan ook echt geen behoefte aan heb. Ik onderneem vaak dingen alleen. Alleen in de stad gaan lunchen, alleen naar de bios, alleen op vakantie, alleen uitgaan. En met al die dingen heb ik geen moeite. Anderen vinden dat vaak raar. En soms vraag ik me dan ook wel af: ben ik raar? Voor mij is het heel normaal om alleen te zijn en daar geen moeite mee te hebben.
Toch voel ik me wel eens eenzaam. Alleen zijn is prettig, maar soms mis ik toch wel iemand om simpele dingen mee te delen. Maar toch, in het algemeen: geen probleem. Ik vraag me wel eens af hoe het zal zijn als ik ooit weer een relatie heb. Ik ben namelijk zo gewend om mijn eigen gang te gaan. Dat zal best wel weer wennen zijn. En: zou ik het nog wel kunnen, mijn leven zo intensief met iemand delen.
Maar ik kan dus erg goed alleen zijn. Er zijn echt weken dat ik amper contact heb met anderen, en daar dan ook echt geen behoefte aan heb. Ik onderneem vaak dingen alleen. Alleen in de stad gaan lunchen, alleen naar de bios, alleen op vakantie, alleen uitgaan. En met al die dingen heb ik geen moeite. Anderen vinden dat vaak raar. En soms vraag ik me dan ook wel af: ben ik raar? Voor mij is het heel normaal om alleen te zijn en daar geen moeite mee te hebben.
Toch voel ik me wel eens eenzaam. Alleen zijn is prettig, maar soms mis ik toch wel iemand om simpele dingen mee te delen. Maar toch, in het algemeen: geen probleem. Ik vraag me wel eens af hoe het zal zijn als ik ooit weer een relatie heb. Ik ben namelijk zo gewend om mijn eigen gang te gaan. Dat zal best wel weer wennen zijn. En: zou ik het nog wel kunnen, mijn leven zo intensief met iemand delen.
donderdag 25 september 2014 om 23:57
quote:goededag schreef op 25 september 2014 @ 23:45:
Ik ben ook eenzaam maar dat voelt niet zo meestal.
Er zijn best veel mensen in mijn omgeving waar ik mee op zou kunnen trekken maar het kost mij moeite om sociaal te zijn.
Soms lijk ik mensen ook voor hun hoofd te stoten.Ik probeer niet grof te doen maar toch zie ik dat mensen daar om soms afhaken.Een vriend van mij klaagt non stop over zijn barstende hoofdpijn .Nadat ik wat tips gegeven had ( niet te lang achter de computer meer water drinken eerder naar bed)zei ik dat hij misschien beter kon stoppen met blowen.En sindsdien ben ik niet meer uitgenodigd voor het avondeten want dat is dus zijn zwakke plek.
Dat soort dingen dus.Daar loop ik vaak tegen aan.
Moet ik maar zwijgend naar buiten kijken terwijl iemand week na week klaagt en ik graag mijn eigen visie wil delen?
Een vrouw werkt hard en veel als postbode en klaagt altijd over geldgebrek haar 20 jaar oude zoon en man werken echter niet.Nadat ik vroeg waarom zij dan de enige kostwinner in huis is is de relatie drastische bekoeld.
Zucht....ik heb toch gelijk verdorie ?
En dus vind ik het makkelijker alleen naar de markt te gaan en ben ik dus eenzaam.
Ik voel me anders dan andere mensen altijd al gehad.Ik zie het leven anders.Waarom zoek je klagende mensen uit? En blowende mensen en mensen in geldproblemen?
Ik ben ook eenzaam maar dat voelt niet zo meestal.
Er zijn best veel mensen in mijn omgeving waar ik mee op zou kunnen trekken maar het kost mij moeite om sociaal te zijn.
Soms lijk ik mensen ook voor hun hoofd te stoten.Ik probeer niet grof te doen maar toch zie ik dat mensen daar om soms afhaken.Een vriend van mij klaagt non stop over zijn barstende hoofdpijn .Nadat ik wat tips gegeven had ( niet te lang achter de computer meer water drinken eerder naar bed)zei ik dat hij misschien beter kon stoppen met blowen.En sindsdien ben ik niet meer uitgenodigd voor het avondeten want dat is dus zijn zwakke plek.
Dat soort dingen dus.Daar loop ik vaak tegen aan.
Moet ik maar zwijgend naar buiten kijken terwijl iemand week na week klaagt en ik graag mijn eigen visie wil delen?
Een vrouw werkt hard en veel als postbode en klaagt altijd over geldgebrek haar 20 jaar oude zoon en man werken echter niet.Nadat ik vroeg waarom zij dan de enige kostwinner in huis is is de relatie drastische bekoeld.
Zucht....ik heb toch gelijk verdorie ?
En dus vind ik het makkelijker alleen naar de markt te gaan en ben ik dus eenzaam.
Ik voel me anders dan andere mensen altijd al gehad.Ik zie het leven anders.Waarom zoek je klagende mensen uit? En blowende mensen en mensen in geldproblemen?
donderdag 25 september 2014 om 23:59
Soms ben ik best eenzaam. Zou graag iemand in m'n omgeving willen hebben die wat "ouder" is. Met wijsheid, levenservaring, en zin om dat te delen. Iemand om wat van te leren over het leven, vragen over opvoeding, relaties enz. Heb een fantastische man en lieve vriendinnen maar mis echt de invalshoek van een moeder/tante/mentor.
Ooh als ik echt wil doe ik het hoor ik laat me niet afkaken yoe
vrijdag 26 september 2014 om 00:26
Misschien - oké, waarschijnlijk - ben ik nu een hele rare, maar ik had het getal eigenlijk nog hoger verwacht. Dat zo goed als de helft van de Nederlanders eenzaam was. Dan valt het op zich nog mee. Maar goed, iedereen is er een te veel.
Ik herken mezelf ook wel in het laatste stuk van hondenmens. Als 'volwassen' (*kuch* 22 *kuch*) autist is het makkelijk eenzaam worden: Geen scholing kunnen volgen/afmaken, niet echt kunnen werken, altijd al buiten de boot vallen omdat je 'een beetje vreemd bent', geen verenigingen, geen clubjes, geen aansluiting met leeftijdsgenoten, niet stappen. Tel daarbij op dat ik rolstoelafhankelijk ben en de gemeente het heel erg lijkt te stimuleren om maar vooral binnen in mijn eigen huis (met die huidige kar van me kom ik de bus niet eens in zonder begeleider) te zitten maakt dat ik de meeste weken alleen maar hulpverleners zie.
Het maakt eenzaam. Hoezeer je dan ook prikkelarm moet leven, hoe weinig je ook kan hebben, hoe moeilijk sociale contacten ook zijn... Ik blijf mens en dus ook tot op zekere hoogte een kuddedier. En dat er aan dat verlangen maar niet beantwoord kan worden doet gewoon enorm zeer. Daar kan die wegrottende heup nog wel een puntje aan zuigen.
Ik herken mezelf ook wel in het laatste stuk van hondenmens. Als 'volwassen' (*kuch* 22 *kuch*) autist is het makkelijk eenzaam worden: Geen scholing kunnen volgen/afmaken, niet echt kunnen werken, altijd al buiten de boot vallen omdat je 'een beetje vreemd bent', geen verenigingen, geen clubjes, geen aansluiting met leeftijdsgenoten, niet stappen. Tel daarbij op dat ik rolstoelafhankelijk ben en de gemeente het heel erg lijkt te stimuleren om maar vooral binnen in mijn eigen huis (met die huidige kar van me kom ik de bus niet eens in zonder begeleider) te zitten maakt dat ik de meeste weken alleen maar hulpverleners zie.
Het maakt eenzaam. Hoezeer je dan ook prikkelarm moet leven, hoe weinig je ook kan hebben, hoe moeilijk sociale contacten ook zijn... Ik blijf mens en dus ook tot op zekere hoogte een kuddedier. En dat er aan dat verlangen maar niet beantwoord kan worden doet gewoon enorm zeer. Daar kan die wegrottende heup nog wel een puntje aan zuigen.
"Wat heeft de wetenschap ooit voor ons gedaan?!" typte zij op haar blog.
vrijdag 26 september 2014 om 07:18
quote:Wat ik trouwens wel heerlijk vind is alleen een city trip doen. Helemaal je eigen plan trekken, niemand die zegt iets niet te willen. Alleen zou het fijn zijn als ik dan niet bij het ontbijt en diner toch steeds weer door een paar mensen wordt bekeken van kijk zij is alleen. Waarschijnlijk vinden ze het gewoon stoer dat ik alleen ben maar toch vind ik het ongemakkelijk.Alleen reizen is heerlijk!! Juist bij 'n citytrip zullen er veel alleenreizenden in je hotel zitten: zakenreizigers bijv. Alleen als je naar een of ander toeristische all-in gaat waar voornamelijk stellen/gezinnen komen, zul je je wellicht buiten de boot voelen vallen. Zelf reis ik graag rond en dus ook alleen. Heb me nog nooit bekeken gevoeld op alleen zijn. Mensen spreken je veel makkelijker aan juist als je alleen bent, dus alleen maak je veel sneller contact.
vrijdag 26 september 2014 om 07:48
Ik voel me ook geregeld eenzaam. 6 jaar geleden 'voor de liefde' een stuk verhuisd en (eigen schuld) nooit echt geïnvesteerd in nieuwe contacten hier. Familie van man was er, enkele vrienden, werkte fulltime en vond het prima.
Inmiddels 2 kinderen rijker en is m'n kringetje hier kleiner geworden ipv groter door flink bekoelde relatie met degene waar ik het meest contact mee had (lang verhaal, te maken met wat Goededag zegt).
In m'n laatste verlof en in vakanties (werk in onderwijs) voorgekomen dat ik alleen mensen op het kdv zag en m'n man, dat waren m'n contacten die week.
M'n eigen ouders zou ik inmiddels graag vaker willen zien maar met een uur reistijd enkele reis ga ik niet snel even op de koffie...
Inmiddels 2 kinderen rijker en is m'n kringetje hier kleiner geworden ipv groter door flink bekoelde relatie met degene waar ik het meest contact mee had (lang verhaal, te maken met wat Goededag zegt).
In m'n laatste verlof en in vakanties (werk in onderwijs) voorgekomen dat ik alleen mensen op het kdv zag en m'n man, dat waren m'n contacten die week.
M'n eigen ouders zou ik inmiddels graag vaker willen zien maar met een uur reistijd enkele reis ga ik niet snel even op de koffie...
vrijdag 26 september 2014 om 07:56
Ik voelde me vaak eenzaam op familie feestjes. Ik heb twee zussen die altijd bij elkaar zijn en daar val ik op een of andere manier altijd buiten.
Zij zijn het gelukkigst als ze elke dag de stad in kunnen, en nieuwe dingen kunnen kopen. Onze financiën trekken dat niet, en ik zou me daar nooit echt happy bij voelen. Het is me allemaal veel te oppervlakkig.
Ik heb meer dan 25 jaar een vaste vriendin gehad waar ik alles mee deelde, maar door o.a. een scheiding ben ik die kwijt geraakt.
Gelukkig heb ik een geweldige man, en dochters, anders zou ik denk ik altijd alleen zijn.
Zij zijn het gelukkigst als ze elke dag de stad in kunnen, en nieuwe dingen kunnen kopen. Onze financiën trekken dat niet, en ik zou me daar nooit echt happy bij voelen. Het is me allemaal veel te oppervlakkig.
Ik heb meer dan 25 jaar een vaste vriendin gehad waar ik alles mee deelde, maar door o.a. een scheiding ben ik die kwijt geraakt.
Gelukkig heb ik een geweldige man, en dochters, anders zou ik denk ik altijd alleen zijn.
Iedereen wil oud worden, maar niemand wil het zijn.
vrijdag 26 september 2014 om 08:11
Ik ben altijd eenzaam, geen vrienden, nog nooit een relatie gehad, etc, 33 jaar. Door de eenzaamheid en het gemis lukt het ook niet om het te veranderen. Bang om weer teleurgesteld te raken en ook dat ik overal alleen voor sta. Heb wel therapie maar dat lost deze vicieuze circel niet op.
Soms heb ik het idee dat mensen die zeggen dat ze eenzaam zijn niet weten wat échte eenzaamheid is. Dat is niet hetzelfde als alleen zijn.
Soms heb ik het idee dat mensen die zeggen dat ze eenzaam zijn niet weten wat échte eenzaamheid is. Dat is niet hetzelfde als alleen zijn.
vrijdag 26 september 2014 om 08:12
Mick87, dat vriendinnengroepje heb ik dus niet eens. Ik ben geen vriendinnentype. Mijn kringetje is heel klein: dochter (en inmiddels haar vriendje), Vriend (zie ik alleen in het weekend) 1 goede vriend die niet in de buurt woont (zie ik 2 keer per jaar) en 1 vriendin die wel in de buurt woont. (zie ik ongeveer 1x per maand). Oh ja, en de vrienden en familie van mijn vriend zie ik dan ook af en toe als hij met ze afspreekt. Maar dat is ook echt niet elk weekend. Zelf heb ik buiten mijn dochter geen familie meer.
Ik hou van 1 op 1 contacten, als je mij in een groep zet vind ik dat algauw te druk. Typische vriendinnendingen als samen uit, samen winkelen of ellenlange oppervlakkige gesprekken heb ik totaal geen behoefte aan.
Maar alleen op vakantie, nee dat hoeft ook weer niet. Dat deel ik graag met iemand, want als ik alleen ga voel ik me echt eenzaam. En bijvoorbeeld koude donkere winteravonden alleen doorbrengen maakt mij niet blij. Om die redenen onder andere wil ik liever niet vrijgezel zijn.
Ik hou van 1 op 1 contacten, als je mij in een groep zet vind ik dat algauw te druk. Typische vriendinnendingen als samen uit, samen winkelen of ellenlange oppervlakkige gesprekken heb ik totaal geen behoefte aan.
Maar alleen op vakantie, nee dat hoeft ook weer niet. Dat deel ik graag met iemand, want als ik alleen ga voel ik me echt eenzaam. En bijvoorbeeld koude donkere winteravonden alleen doorbrengen maakt mij niet blij. Om die redenen onder andere wil ik liever niet vrijgezel zijn.
vrijdag 26 september 2014 om 08:22
Stekelbaars, dat lijkt me erg zwaar. Lukt het je wel om digitaal contacten te leggen, zoals hier op het forum? Is natuurlijk lang niet hetzelfde als face to face contact maar dan voel je je misschien niet compleet alleen.
klopt wat je zegt, iemand die alleen is en zich daar prettig bij voelt is niet echt eenzaam. De eenzaamheid komt pas als je helemaal niet alleen wil zijn maar het toch bent
klopt wat je zegt, iemand die alleen is en zich daar prettig bij voelt is niet echt eenzaam. De eenzaamheid komt pas als je helemaal niet alleen wil zijn maar het toch bent
vrijdag 26 september 2014 om 08:50
quote:BAMmetjebamie schreef op 26 september 2014 @ 08:33:
Ik voel me best vaak eenzaam maar m.i. ligt dat niet aan gebrek aan contact met andere mensen.
Eerder aan gebrek aan contact met mezelf.
Klinkt vast heel zweverig maar ik denk dat daar de oorzaak van eenzaamheid ligt.
Bij jouzelf, of bij eenzamen in het algemeen?
Ik vind het wel een interessante invalshoek. Ik reageerde op dit topic omdat er gevraagd werd naar verklaringen, maar die heb ik verder nof niet gelezen.
Ik voel me best vaak eenzaam maar m.i. ligt dat niet aan gebrek aan contact met andere mensen.
Eerder aan gebrek aan contact met mezelf.
Klinkt vast heel zweverig maar ik denk dat daar de oorzaak van eenzaamheid ligt.
Bij jouzelf, of bij eenzamen in het algemeen?
Ik vind het wel een interessante invalshoek. Ik reageerde op dit topic omdat er gevraagd werd naar verklaringen, maar die heb ik verder nof niet gelezen.