Ervaringen De Viersprong
maandag 20 december 2010 om 22:24
maandag 20 december 2010 om 22:49
Ik heb zelf 3 intake gesprekken daar gehad btw..en ze kwamen met diagnoses die laterna niet bleken te kloppen. Ben daarna bij GGZ terechtgekomen waarbij ik 4 keer uitvoerig getest werd op elk vlak..en daar kwam iets heel anders uitrollen..heb toen samen met een therapeut nog dit uitgewerkt en dit teruggekoppeld waarbij ik een heel lauw reactie kreeg. Voor mij voelde het iig niet veilig genoeg om daar aan de slag te gaan met verleden opruimen.
maandag 20 december 2010 om 22:54
Op de site van de viersprong is een hoop info. te vinden... Verder zou ik met de Viersprong bellen en voor zo'n grote beslissing het zeker niet van anderen af laten hangen...?
Het gaat tenslotte om hoe je je zelf voelt bij een therapie, toch?
Iedereen ervaart dat weer anders...
Of ben ik nu heel erg streng?
Succes met je keuze iig, goed dat je aan de slag gaat!
Mbt. kosten: op de site van de viersprong staat:
Alle intakegesprekken, onderzoeken en behandelingen op de Viersprong worden vergoed vanuit het basispakket. Voor alle zorgverzekeraars; de Viersprong heeft contracten met alle zorgverzekeraars. De declaratie aan de zorgverzekeraar wordt voor iedereen door de Viersprong verzorgd. Ongeacht of u een naturalis of een restitutiepolis heeft. U krijgt dus geen rekeningen van de Viersprong.
Het kan zijn dat u een rekening van uw zorgverzekeraar ontvangt vanwege uw aanmelding bij de Viersprong. Dit betreft dan uw eigen risico.
Reiskostenvergoeding
Of uw reiskosten worden vergoed is afhankelijk van uw zorgverzekeraar. Het beste kunt u dit zelf navragen. Wij kunnen u zo nodig een overzicht sturen van de keren dat u de Viersprong hebt bezocht.
Het gaat tenslotte om hoe je je zelf voelt bij een therapie, toch?
Iedereen ervaart dat weer anders...
Of ben ik nu heel erg streng?
Succes met je keuze iig, goed dat je aan de slag gaat!
Mbt. kosten: op de site van de viersprong staat:
Alle intakegesprekken, onderzoeken en behandelingen op de Viersprong worden vergoed vanuit het basispakket. Voor alle zorgverzekeraars; de Viersprong heeft contracten met alle zorgverzekeraars. De declaratie aan de zorgverzekeraar wordt voor iedereen door de Viersprong verzorgd. Ongeacht of u een naturalis of een restitutiepolis heeft. U krijgt dus geen rekeningen van de Viersprong.
Het kan zijn dat u een rekening van uw zorgverzekeraar ontvangt vanwege uw aanmelding bij de Viersprong. Dit betreft dan uw eigen risico.
Reiskostenvergoeding
Of uw reiskosten worden vergoed is afhankelijk van uw zorgverzekeraar. Het beste kunt u dit zelf navragen. Wij kunnen u zo nodig een overzicht sturen van de keren dat u de Viersprong hebt bezocht.
maandag 20 december 2010 om 22:56
De kosten van de intake/behandeling worden vergoed door de AWBZ. Het kan zijn dat je wel een rekening krijgt voor je eigen risico, maar dat is maximaal 170 euro.
Voor de vergoeding van je reiskosten moet je inderdaad een machtiging voor zittend ziekenvervoer aanvragen bij je zorgverzekering. Er is een sommetje waar je aan moet voldoen om het vergoed te krijgen (aantal bezoeken x aantal maanden therapie x aantal kilometers ofzo) Als je te dichtbij woont of niet vaak genoeg gaat dan krijg je het niet vergoed. Gewoon aanvragen in ieder geval!!!
Ik ga binnenkort starten bij de Viersprong en vind het heel spannend! Heb er tot nu toe een goed gevoel over.
Voor de vergoeding van je reiskosten moet je inderdaad een machtiging voor zittend ziekenvervoer aanvragen bij je zorgverzekering. Er is een sommetje waar je aan moet voldoen om het vergoed te krijgen (aantal bezoeken x aantal maanden therapie x aantal kilometers ofzo) Als je te dichtbij woont of niet vaak genoeg gaat dan krijg je het niet vergoed. Gewoon aanvragen in ieder geval!!!
Ik ga binnenkort starten bij de Viersprong en vind het heel spannend! Heb er tot nu toe een goed gevoel over.
maandag 20 december 2010 om 23:11
Fijn dat jullie reageren op dit topic, jullie informatie geeft me ruimte in mijn hoofd, ik vind het wel doodeng om stappen te gaan zetten.
Duha, heb jij lang moeten wachten voor de intake en de start van de therapie? Ik kan me goed voorstellen dat je het heel spannend vind, het is een grote stap die je gaat zetten.
Duha, heb jij lang moeten wachten voor de intake en de start van de therapie? Ik kan me goed voorstellen dat je het heel spannend vind, het is een grote stap die je gaat zetten.
dinsdag 21 december 2010 om 07:46
dinsdag 21 december 2010 om 08:26
quote:viva_ikke schreef op 20 december 2010 @ 23:11:
Duha, heb jij lang moeten wachten voor de intake en de start van de therapie? Ik kan me goed voorstellen dat je het heel spannend vind, het is een grote stap die je gaat zetten.Mijn eerste gesprek voor mijn intake was in juni. En eind januari kan ik starten met therapie. Het ligt er heel erg aan welke therapie je wil gaan doen, hoe lang de wachtlijsten zijn. Reken in ieder geval op een jaar voor je echt aan de slag bent. Dan kan het alleen maar meevallen.
Duha, heb jij lang moeten wachten voor de intake en de start van de therapie? Ik kan me goed voorstellen dat je het heel spannend vind, het is een grote stap die je gaat zetten.Mijn eerste gesprek voor mijn intake was in juni. En eind januari kan ik starten met therapie. Het ligt er heel erg aan welke therapie je wil gaan doen, hoe lang de wachtlijsten zijn. Reken in ieder geval op een jaar voor je echt aan de slag bent. Dan kan het alleen maar meevallen.
dinsdag 21 december 2010 om 17:10
Aha, da's jammer. Overigens is Nijmegen alleen deeltijd toch? Apeldoorn heeft ook een kliniek. Maar trauma's behandelen weet ik niet of ze dat daar specifiek aanpakken. Moeilijk voor je... Je hebt geen angst-en dwangstoornis toch? Want dan is Overwaal nog een optie misschien. En GGNet heeft wel een aantal disciplines in huis die ze bij Scelta misschien kunnen aanspreken, het zijn toch collega's... Maar vooral heel veel sterkte gewenst...
dinsdag 21 december 2010 om 18:48
Voordat ik me bij de Viersprong heb aangemeld heb ik een intaketraject gevolgd bij het Centrum voor Psychotherapie in Lunteren. Een vergelijkbare instelling. Ook zij hebben een wachttijd (minder lang dan bij de Viersprong), maar het grote voordeel van Lunteren vind ik dat je vanaf het moment van intake al 1 dag in de week therapie krijgt, een soort van voorbereiding op het echte werk. Bij de Viersprong is deze voorzorg beperkt tot 1 uurtje per maand.
Als Lunteren een beetje bereikbaar is voor je dan zou ik daar zeker eens gaan kijken. Heel fijne plek!
Toen ik hoorde van de lange wachttijd bij de Viersprong had ik ook erg de neiging om af te haken. Een jaar is erg lang..... MAAR.... de problemen gaan niet vanzelf over. Een intensieve therapie als deze is denk ik het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven! Ga ervoor!!!
Het centrum voor psychotherapie in Lunteren is trouwens onderdeel van de Gelderse Roos.
Als Lunteren een beetje bereikbaar is voor je dan zou ik daar zeker eens gaan kijken. Heel fijne plek!
Toen ik hoorde van de lange wachttijd bij de Viersprong had ik ook erg de neiging om af te haken. Een jaar is erg lang..... MAAR.... de problemen gaan niet vanzelf over. Een intensieve therapie als deze is denk ik het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven! Ga ervoor!!!
Het centrum voor psychotherapie in Lunteren is trouwens onderdeel van de Gelderse Roos.
dinsdag 21 december 2010 om 21:26
zondag 2 januari 2011 om 17:00
Hallo,
Ik ben net klaar na een opname van een jaar in De Viersprong (zat in therapieprogramma De Kliniek). Ik zat daar ivm een persoonlijkheidsstoornis (te afhankelijk) waardoor ik iedereen over mijn grenzen liet gaan, eetstoornis en traumatische ervaringen.
Ik weet dat ze nu ivm reorganisatie de Kliniek en de IKDP gaan samenvoegen tot een nieuwe structuur, ook kortere klinisch trajecten (6-9 maanden ipv 12 maanden) en dan langere deeltijd erna. Ze gaan ook met kleinere groepen werken in het nieuwe programma, weet niet in hoeverre dit gaat zorgen voor langere wachtlijsten.
Ik weet niet welke zorgverzekeraar je hebt, maar al ikzelf en al mijn mede-Kliniekers (dus veel uiteenlopende verzekeraars en polissen) kregen reiskostenvergoeding. De opname zelf wordt ook gewoon vergoed.
Over de opname zelf: het is een erg zwaar jaar, maar wel heel erg nuttig en leerzaam en je bouwt er ook weer veel vriendschappen op. Het viel me helemaal niet tegen om daar te zijn! Wat wel zo is: voordat ik erheen ging (dus in de tijd dat ik op de wachtlijst stond) had ik de -achteraf dus erg naiieve- hoop dat ik na een jaartje Viersprong van al mijn problemen af zou zijn. Nou, dat is dus gewoon echt niet zo, net zomin als voor de andere mensen die inmiddels de Kliniek verlaten hebben (een enkele uitzondering daargelaten). Je leert wel veel beter om je eigen problematiek te erkennen, herkennen en er verolgens op een niet-destructieve manier mee om te gaan. Veel nadruk wordt gelegd op 'goede zelfzorg'. Daarbij denken de meeste mensen aan dingen als douchen, goed eten, op tijd opstaan enz. (en die worden daar inderdaad als zeer belangrijk geacht!), maar ook bijvoorbeeld het nemen van je verantwoordelijkheden, uiten wat je behoeftes zijn en daarnaar handelen, het toestaan van je emoties e.d. zijn aspecten van 'goede zelfzorg'.
Ik heb er dus echt heel veel aan gehad, ben een stuk sterker dan een jaar geleden, maar ben me er ook van bewust dat ik altijd alert zal moeten blijven op terugval en op bepaalde zwakheden in mij.
Ik heb daar nu nog steeds deeltijd en EMDR (= traumabehandeling) maar zie ernaar uit om straks weer zonder hulp van buitenaf, mijn leven weer volledig op te pakken. Dat wens ik jou ook toe!
Heel veel succes en als je nog meer wil weten, dan hoor ik het wel
Ik ben net klaar na een opname van een jaar in De Viersprong (zat in therapieprogramma De Kliniek). Ik zat daar ivm een persoonlijkheidsstoornis (te afhankelijk) waardoor ik iedereen over mijn grenzen liet gaan, eetstoornis en traumatische ervaringen.
Ik weet dat ze nu ivm reorganisatie de Kliniek en de IKDP gaan samenvoegen tot een nieuwe structuur, ook kortere klinisch trajecten (6-9 maanden ipv 12 maanden) en dan langere deeltijd erna. Ze gaan ook met kleinere groepen werken in het nieuwe programma, weet niet in hoeverre dit gaat zorgen voor langere wachtlijsten.
Ik weet niet welke zorgverzekeraar je hebt, maar al ikzelf en al mijn mede-Kliniekers (dus veel uiteenlopende verzekeraars en polissen) kregen reiskostenvergoeding. De opname zelf wordt ook gewoon vergoed.
Over de opname zelf: het is een erg zwaar jaar, maar wel heel erg nuttig en leerzaam en je bouwt er ook weer veel vriendschappen op. Het viel me helemaal niet tegen om daar te zijn! Wat wel zo is: voordat ik erheen ging (dus in de tijd dat ik op de wachtlijst stond) had ik de -achteraf dus erg naiieve- hoop dat ik na een jaartje Viersprong van al mijn problemen af zou zijn. Nou, dat is dus gewoon echt niet zo, net zomin als voor de andere mensen die inmiddels de Kliniek verlaten hebben (een enkele uitzondering daargelaten). Je leert wel veel beter om je eigen problematiek te erkennen, herkennen en er verolgens op een niet-destructieve manier mee om te gaan. Veel nadruk wordt gelegd op 'goede zelfzorg'. Daarbij denken de meeste mensen aan dingen als douchen, goed eten, op tijd opstaan enz. (en die worden daar inderdaad als zeer belangrijk geacht!), maar ook bijvoorbeeld het nemen van je verantwoordelijkheden, uiten wat je behoeftes zijn en daarnaar handelen, het toestaan van je emoties e.d. zijn aspecten van 'goede zelfzorg'.
Ik heb er dus echt heel veel aan gehad, ben een stuk sterker dan een jaar geleden, maar ben me er ook van bewust dat ik altijd alert zal moeten blijven op terugval en op bepaalde zwakheden in mij.
Ik heb daar nu nog steeds deeltijd en EMDR (= traumabehandeling) maar zie ernaar uit om straks weer zonder hulp van buitenaf, mijn leven weer volledig op te pakken. Dat wens ik jou ook toe!
Heel veel succes en als je nog meer wil weten, dan hoor ik het wel
maandag 3 januari 2011 om 14:03
Hey Viva-ikke!
Kan me voorstellen dat, na de ervaringen die je al hebt met reorganisatie, het je wel enigszins afschrikt dat dat bij de Viersprong ook staat te gebeuren. Ik weet natuurlijk niet hoe het daar zal verlopen, maar wat ik zelf (en mijn mede-kliniekers) wel sterk ervaren heb het afgelopen jaar: er is sprake van onderbezetting (agv ziekte en zwangerschapsverlof e.d.) en de communicatie binnen het behandelteam is niet om over naar huis te schrijven. Dat zijn eigenlijk de enige minpunten die ik over de Viersprong kan verzinnen. Ze zijn wel ontzettend kundig, dat wel!
De antwoorden op jouw vragen:
-Je deelt je slaapkamer met 1 of 2 andere meisjes (er zijn geen gemixte slaapkamers). Een paar keer per jaar verhuis je weer naar een andere kamer, met ook weer andere roomies. In principe zijn dit nooit mensen bij wie je ook in de groep zit, omdat je anders misschien geneigd zou zijn om 's avonds op je slaapkamer nog "door te therapieën". Maar je kent de mensen uit de andere groepen ook al snel heel erg goed omdat je zoveel samen doet (NB: ik weet natuurlijk niet hoe al deze dingen na de reorganisatie gaan!). Ik zag er vreselijk tegenop om geen eigen kamer te hebben, maar het is me uiteindelijk erg meegevallen en op een gegeven moment zelfs gewoon erg gezellig. Oh ja, wanneer je in de eindfase komt (bij een jaar opname: twee maanden voor je ontslagdatum), krijg je je eigen kamer. Dit om weer te wennen aan het leven na de Viersprong.
-Je mag geen eigen computer hebben. Er is 1 computer met internet, waarvan elke dag op gezette tijden gebruik gemaakt mag worden. We waren met 27 man, dus in een agenda kon je dan tijd reserveren om te internetten. Je mag wel je eigen telefoon hebben, maar die mag in het woonhuis niet aanstaan en je mag hem alleen tijdens de beltijden (13h00-13h30 en 19h00-22h00) op een speciale daartoe aangewezen plek buiten het woonhuis gebruiken. Overigens: niet dat iedereen zich daaraan hield hoor. Binnenshuis bellen was echt not done, maar in de slaapkamers werd heel wat af gesms't
-Je hebt de eerste 2 maanden elke week een individueel gesprek met je Ib-er (Individueel Begeleider), die verder ook als sociotherapeut werkzaam is voor de groep waar je bent ingedeeld. Zo'n gesprek duurt een half uur. Na die 2 maanden nog maar een keer in de 2 weken. Verder is er bij psychotherapie wekelijks een blok 'individueel', dan krijgen mensen volgens een vaste volgorde op een lijst ieder ca. 38 minuten om over een onderwerp van eigen keuze te praten, met de psychotherapeut, een assistent en de groepsgenoten erbij. Voor de rest is alles groepstherapie!
-Het hangt ervan af hoe jij handelt als het je allemaal teveel is. Alles is gestoeld op samenwerking met je groep en de groepsdynamiek. Bijvoorbeeld, als je wegloopt uit therapie (omdat het je teveel is), dan is er per direct voor je hele groep een therapiestop. Want, zo wordt geredeneerd, er is dan binnen de groep een samenwerkingsprobleem en dat moet eerst worden opgelost. Idem dito voor de maaltijden: er mag niet gegeten worden als iemand zonder geldige reden (bijv. afspraak bij de huisarts) ontbreekt. Dit doet dus een groot appel op het verantwoordelijkheidsgevoel van iedere groepsgenoot en betekent dus ook dat je je zeer beperkt voelt om te kunnen 'wegvluchten' voor je eigen emoties. Erg zwaar, maar oh zo belangrijk om je proces goed te kunnen doorlopen! Verder zijn de therapeuten altijd aanspreekbaar als je het nodig hebt, en je groep, met wie je in no-time een zeer hechte band krijgt, is je vangnet, je spiegel, je schop onder je kont en je troostende schouder tegelijk. De werkzame invloed van de groep op je therapieproces is echt enorm!!
-Je bent absoluut niet verplicht medicatie in te nemen, sterker nog: velen (waaronder ikzelf) proberen onder begeleiding van een psychiater hun medicatie af te bouwen tijdens hun opname daar. Het is trouwens eerder de andere kant op: je mag geen eigen medicatie bezitten, ook geen aspirine of Rennies bijvoorbeeld, alles moet via de therapeuten verlopen. Zo houden zij namelijk zicht op alle psychosomatische klachten die je hebt. Bijvoorbeeld: ik nam, voordat ik naar de Viersprong ging, al sinds maanden zo'n 8 finimal per dag, omdat ik hoofdpijn had. Dat mocht ik daar niet meer. Dan moest ik maar over mijn emoties gaan praten zeiden ze daar, dan zou die hoofdpijn vanzelf wel minder worden (omdat die hoofdpijn dus inderdaad voor een groot deel veroorzaakt werd door opgekropte spanningen en opgekropte emoties die ik er maar niet uit durfde te gooien).
-De begeleiding tijdens je natraject is (voor vinden van woonruimte e.d.) is vrij minimaal. Er is wel veel aandacht voor bijvoorbeeld, waarom je er zo'n moeite mee hebt om op jezelf te gaan wonen, of waarom je maar niet de discipline kunt vinden om weer aan het werk te gaan of te studeren e.d., maar het praktische deel moet je gewoon zelf doen. Er is wel een maatschappelijk werker aan de Viersprong verbonden bij wie je terecht kan voor allerlei vragen over studiefinanciering, uitkering, vergoedingen enzovoort, maar van die man moet je ook niet al te veel verwachten (is mijn ervaring en die van bijna al mijn medekliniekers).
Nou, het is een heel verhaal geworden, hopelijk heb je er iets aan! Het is inderdaad een spannende beslissing he, zeker als je al je hele leven met therapie bezig bent, dan wil je onderhand wel 'ns klaar zijn en dan hoop je dat er zoiets bestaat dat je dan eindelijk over die streep gaat trekken zodat het leven daarna wat draaglijker wordt.....
Bij mij in de groep zat trouwens een jongen met zwaar sociaal isolement, die durfde ook helemaal niet te praten, heb ik wel vaker meegemaakt maar dit was echt heeeeeel erg extreem. Toch gaat het ook met hem nu geleidelijk aan wat beter, echt zo fantastisch om te zien! Ben trots op hem
Omdat jij ook schreef dat je jezelf steeds meer isoleert, is het idee van gedeelde slaapkamer en erg weinig privacy (want alles met je groep en je mag ook niet overdag naar je slaapkamer) natuurlijk doodeng....maar misschien wel juist datgene wat je nodig hebt, om te gaan ervaren dat mensen jou WEL accepteren zoals je bent, je zelf een heel leuk en fijn persoon vinden, en er voor je willen, kunnen en zullen zijn. Dat je door positieve ervaringen langzaam maar zeker die angsten zult kunnen loslaten....
Wat je uiteindelijk ook besluiten zal, ik wens je veel succes en wijsheid toe! Ik zou sowieso de intake aanvangen bij de Viersprong, dan krijg je zelf al een wat beter beeld (er is ook een meeloopdag) en dan kan je altijd nog besluiten of je het wil doen of niet.
Heb je nog vragen, ik beantwoord ze met liefde en plezier voor je!
Liefs!
Kan me voorstellen dat, na de ervaringen die je al hebt met reorganisatie, het je wel enigszins afschrikt dat dat bij de Viersprong ook staat te gebeuren. Ik weet natuurlijk niet hoe het daar zal verlopen, maar wat ik zelf (en mijn mede-kliniekers) wel sterk ervaren heb het afgelopen jaar: er is sprake van onderbezetting (agv ziekte en zwangerschapsverlof e.d.) en de communicatie binnen het behandelteam is niet om over naar huis te schrijven. Dat zijn eigenlijk de enige minpunten die ik over de Viersprong kan verzinnen. Ze zijn wel ontzettend kundig, dat wel!
De antwoorden op jouw vragen:
-Je deelt je slaapkamer met 1 of 2 andere meisjes (er zijn geen gemixte slaapkamers). Een paar keer per jaar verhuis je weer naar een andere kamer, met ook weer andere roomies. In principe zijn dit nooit mensen bij wie je ook in de groep zit, omdat je anders misschien geneigd zou zijn om 's avonds op je slaapkamer nog "door te therapieën". Maar je kent de mensen uit de andere groepen ook al snel heel erg goed omdat je zoveel samen doet (NB: ik weet natuurlijk niet hoe al deze dingen na de reorganisatie gaan!). Ik zag er vreselijk tegenop om geen eigen kamer te hebben, maar het is me uiteindelijk erg meegevallen en op een gegeven moment zelfs gewoon erg gezellig. Oh ja, wanneer je in de eindfase komt (bij een jaar opname: twee maanden voor je ontslagdatum), krijg je je eigen kamer. Dit om weer te wennen aan het leven na de Viersprong.
-Je mag geen eigen computer hebben. Er is 1 computer met internet, waarvan elke dag op gezette tijden gebruik gemaakt mag worden. We waren met 27 man, dus in een agenda kon je dan tijd reserveren om te internetten. Je mag wel je eigen telefoon hebben, maar die mag in het woonhuis niet aanstaan en je mag hem alleen tijdens de beltijden (13h00-13h30 en 19h00-22h00) op een speciale daartoe aangewezen plek buiten het woonhuis gebruiken. Overigens: niet dat iedereen zich daaraan hield hoor. Binnenshuis bellen was echt not done, maar in de slaapkamers werd heel wat af gesms't
-Je hebt de eerste 2 maanden elke week een individueel gesprek met je Ib-er (Individueel Begeleider), die verder ook als sociotherapeut werkzaam is voor de groep waar je bent ingedeeld. Zo'n gesprek duurt een half uur. Na die 2 maanden nog maar een keer in de 2 weken. Verder is er bij psychotherapie wekelijks een blok 'individueel', dan krijgen mensen volgens een vaste volgorde op een lijst ieder ca. 38 minuten om over een onderwerp van eigen keuze te praten, met de psychotherapeut, een assistent en de groepsgenoten erbij. Voor de rest is alles groepstherapie!
-Het hangt ervan af hoe jij handelt als het je allemaal teveel is. Alles is gestoeld op samenwerking met je groep en de groepsdynamiek. Bijvoorbeeld, als je wegloopt uit therapie (omdat het je teveel is), dan is er per direct voor je hele groep een therapiestop. Want, zo wordt geredeneerd, er is dan binnen de groep een samenwerkingsprobleem en dat moet eerst worden opgelost. Idem dito voor de maaltijden: er mag niet gegeten worden als iemand zonder geldige reden (bijv. afspraak bij de huisarts) ontbreekt. Dit doet dus een groot appel op het verantwoordelijkheidsgevoel van iedere groepsgenoot en betekent dus ook dat je je zeer beperkt voelt om te kunnen 'wegvluchten' voor je eigen emoties. Erg zwaar, maar oh zo belangrijk om je proces goed te kunnen doorlopen! Verder zijn de therapeuten altijd aanspreekbaar als je het nodig hebt, en je groep, met wie je in no-time een zeer hechte band krijgt, is je vangnet, je spiegel, je schop onder je kont en je troostende schouder tegelijk. De werkzame invloed van de groep op je therapieproces is echt enorm!!
-Je bent absoluut niet verplicht medicatie in te nemen, sterker nog: velen (waaronder ikzelf) proberen onder begeleiding van een psychiater hun medicatie af te bouwen tijdens hun opname daar. Het is trouwens eerder de andere kant op: je mag geen eigen medicatie bezitten, ook geen aspirine of Rennies bijvoorbeeld, alles moet via de therapeuten verlopen. Zo houden zij namelijk zicht op alle psychosomatische klachten die je hebt. Bijvoorbeeld: ik nam, voordat ik naar de Viersprong ging, al sinds maanden zo'n 8 finimal per dag, omdat ik hoofdpijn had. Dat mocht ik daar niet meer. Dan moest ik maar over mijn emoties gaan praten zeiden ze daar, dan zou die hoofdpijn vanzelf wel minder worden (omdat die hoofdpijn dus inderdaad voor een groot deel veroorzaakt werd door opgekropte spanningen en opgekropte emoties die ik er maar niet uit durfde te gooien).
-De begeleiding tijdens je natraject is (voor vinden van woonruimte e.d.) is vrij minimaal. Er is wel veel aandacht voor bijvoorbeeld, waarom je er zo'n moeite mee hebt om op jezelf te gaan wonen, of waarom je maar niet de discipline kunt vinden om weer aan het werk te gaan of te studeren e.d., maar het praktische deel moet je gewoon zelf doen. Er is wel een maatschappelijk werker aan de Viersprong verbonden bij wie je terecht kan voor allerlei vragen over studiefinanciering, uitkering, vergoedingen enzovoort, maar van die man moet je ook niet al te veel verwachten (is mijn ervaring en die van bijna al mijn medekliniekers).
Nou, het is een heel verhaal geworden, hopelijk heb je er iets aan! Het is inderdaad een spannende beslissing he, zeker als je al je hele leven met therapie bezig bent, dan wil je onderhand wel 'ns klaar zijn en dan hoop je dat er zoiets bestaat dat je dan eindelijk over die streep gaat trekken zodat het leven daarna wat draaglijker wordt.....
Bij mij in de groep zat trouwens een jongen met zwaar sociaal isolement, die durfde ook helemaal niet te praten, heb ik wel vaker meegemaakt maar dit was echt heeeeeel erg extreem. Toch gaat het ook met hem nu geleidelijk aan wat beter, echt zo fantastisch om te zien! Ben trots op hem
Omdat jij ook schreef dat je jezelf steeds meer isoleert, is het idee van gedeelde slaapkamer en erg weinig privacy (want alles met je groep en je mag ook niet overdag naar je slaapkamer) natuurlijk doodeng....maar misschien wel juist datgene wat je nodig hebt, om te gaan ervaren dat mensen jou WEL accepteren zoals je bent, je zelf een heel leuk en fijn persoon vinden, en er voor je willen, kunnen en zullen zijn. Dat je door positieve ervaringen langzaam maar zeker die angsten zult kunnen loslaten....
Wat je uiteindelijk ook besluiten zal, ik wens je veel succes en wijsheid toe! Ik zou sowieso de intake aanvangen bij de Viersprong, dan krijg je zelf al een wat beter beeld (er is ook een meeloopdag) en dan kan je altijd nog besluiten of je het wil doen of niet.
Heb je nog vragen, ik beantwoord ze met liefde en plezier voor je!
Liefs!