Psyche
alle pijlers
Ervaringen met paroxetine
donderdag 9 augustus 2012 om 18:53
donderdag 9 augustus 2012 om 19:03
4 jaar geleden kreeg ik de ziekte van pfeiffer, maar dat ging niet over paar jaar laten kreeg ik te horen dat het 't chronisch vermoeidheid syndroom was. Iedere keer ups & downs toen ging het weer goed en toen was ik in eens weer hartstikke ziek tot een paar weken tegen het helemaal foute boel was.. Ik zag het niet meer zitten alleen maar paniekaanvallen hele dagen huilen en het niet stil kunnen zetten.. Nu heb ik dus een depressie, in het begin erg ziek geweest van de medicijnen maar het ging weer goed kon weer alles doen waar ik daar voor bang voor was. Tot een paar dagen geleden ik de medicijnen sochtends in ben gaan nemen in plaats van savonds en steeds weer meer last kreeg van me paniekaanvallen. En weer de angst of dat het wel weer goed komt. Hopelijk krijg ik hier wat verhalen over het gebruik van paraxotine of dat het echt hielp.
Dankjewel voor je reactie!
Dankjewel voor je reactie!
donderdag 9 augustus 2012 om 19:06
donderdag 9 augustus 2012 om 19:18
Ben vandaag bij de huisarts geweest, hij zei idd dat ik vanavond een halfje in moest nemen en dan weer savonds in mooet gaan nemen omdat het wel resultaat had.. Heb geen hulp bij psycholoog ben al een paar keer bij een psycholoog geweest maar dat vond ik niets. Daarom hoop k hier op reactie's over dit medicijn. Heb 1,5 week me eigen niet goed gevoeld en toen ging het langzamerhand weer beter kon weer naar de stad enzovoort. Maar nu de terugval komen me angste weer terug naar boven kon niet zeggen dat het me gevoel uitschakelde misschien dat het nog te kort is om dat te zeggen.. Molly74 heeft u hier ervaring mee met dit medicijn?
donderdag 9 augustus 2012 om 19:21
Spijtig dat je het bij die psycholoog niets vond, maar... zo'n medicijn is natuurlijk geen oplossing. Aan jezelf werken daarentegen is dat wel. Zeker met een aandoening als chronische vermoeidheid is het belangrijk om jezelf geestelijk en emotioneel in balans te krijgen.
En dan is hulp van een hulpverlener vaak wel de wijste weg, maar zoek er dan eens eentje die wel bij je past. Dan hoef je die medicatie misschien niet voor altijd te slikken.
En dan is hulp van een hulpverlener vaak wel de wijste weg, maar zoek er dan eens eentje die wel bij je past. Dan hoef je die medicatie misschien niet voor altijd te slikken.
donderdag 9 augustus 2012 om 19:33
quote:joelleee schreef op 09 augustus 2012 @ 19:18:
Ben vandaag bij de huisarts geweest, hij zei idd dat ik vanavond een halfje in moest nemen en dan weer savonds in mooet gaan nemen omdat het wel resultaat had.. Heb geen hulp bij psycholoog ben al een paar keer bij een psycholoog geweest maar dat vond ik niets. Daarom hoop k hier op reactie's over dit medicijn. Heb 1,5 week me eigen niet goed gevoeld en toen ging het langzamerhand weer beter kon weer naar de stad enzovoort. Maar nu de terugval komen me angste weer terug naar boven kon niet zeggen dat het me gevoel uitschakelde misschien dat het nog te kort is om dat te zeggen.. Molly74 heeft u hier ervaring mee met dit medicijn?AD heeft een tijdje nodig tot het "goed" werkt. Als het goed is moet je na een maand of 2 terugkomen bij de HA om te kijken of de dosering nog aangepast moet worden.
Ben vandaag bij de huisarts geweest, hij zei idd dat ik vanavond een halfje in moest nemen en dan weer savonds in mooet gaan nemen omdat het wel resultaat had.. Heb geen hulp bij psycholoog ben al een paar keer bij een psycholoog geweest maar dat vond ik niets. Daarom hoop k hier op reactie's over dit medicijn. Heb 1,5 week me eigen niet goed gevoeld en toen ging het langzamerhand weer beter kon weer naar de stad enzovoort. Maar nu de terugval komen me angste weer terug naar boven kon niet zeggen dat het me gevoel uitschakelde misschien dat het nog te kort is om dat te zeggen.. Molly74 heeft u hier ervaring mee met dit medicijn?AD heeft een tijdje nodig tot het "goed" werkt. Als het goed is moet je na een maand of 2 terugkomen bij de HA om te kijken of de dosering nog aangepast moet worden.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 9 augustus 2012 om 19:38
Moet wel volgende week naar de GGZ voor behandeling van me chronisch vermoeidheid misschien als ik dat onder controle heb de angsten ook vanzelf minder worden.. Misschien dat ze daar ook wel zeggen dat ik een gesprek nodig heb met een psygoloog..
Ben vandaag al terug geweest naar de huisarts voor controle was maar goed dat het vandaag was want het ging weer even helemaal mis. Moet over 3 a 4 weken weer terug komen om te kyken hoe het dan met me gaat..
Zelf ben ik nog maar een jonge gebruiker ben 20 dus hoop inderdaad niet heel me leven lang aan die medicijnen te zitten. Maar voor nu was het even niet anders vind het niet erg als de medicijnen maar hun werking doen.. Maar dat zal ik toch nog even af moeten wachten hoe of wat.
Ben vandaag al terug geweest naar de huisarts voor controle was maar goed dat het vandaag was want het ging weer even helemaal mis. Moet over 3 a 4 weken weer terug komen om te kyken hoe het dan met me gaat..
Zelf ben ik nog maar een jonge gebruiker ben 20 dus hoop inderdaad niet heel me leven lang aan die medicijnen te zitten. Maar voor nu was het even niet anders vind het niet erg als de medicijnen maar hun werking doen.. Maar dat zal ik toch nog even af moeten wachten hoe of wat.
vrijdag 10 augustus 2012 om 11:41
Omdat je nieuwe topic is gesloten, plak ik hier mijn antwoord aan jou maar:
Ik gebruik het al jaren.
Ik ben begonnen na mijn eerste depressie, ik slikte 1 pilletje per dag.
Het heeft wel een poosje geduurd eer ik die depressie te boven was, maar door gebruik van deze medicijnen èn therapie was ik uiteindelijk weer stabiel.
Na een tweede depressie (hele zware) werd de dosis verdubbelt en zit ik weer in therapie.
De medicijnen hebben zeker geholpen om mij stabiel te krijgen, maar tegen de achterliggende problemen helpen ze natuurlijk niet, daarvoor heb ik dus therapie.
Ik heb geen enkele last gehad van bijwerkingen, maar als ik per ongeluk 1 dag mijn dosis mis, dan merk ik dat wel.
Ik moet gedurende de komende 2 jaar deze medicijnen slikken en daarna word het langzaam afgebouwd.
Ze hebben mij dus wel heel goed geholpen om die rust te krijgen die ik nodig had.
Ik gebruik het al jaren.
Ik ben begonnen na mijn eerste depressie, ik slikte 1 pilletje per dag.
Het heeft wel een poosje geduurd eer ik die depressie te boven was, maar door gebruik van deze medicijnen èn therapie was ik uiteindelijk weer stabiel.
Na een tweede depressie (hele zware) werd de dosis verdubbelt en zit ik weer in therapie.
De medicijnen hebben zeker geholpen om mij stabiel te krijgen, maar tegen de achterliggende problemen helpen ze natuurlijk niet, daarvoor heb ik dus therapie.
Ik heb geen enkele last gehad van bijwerkingen, maar als ik per ongeluk 1 dag mijn dosis mis, dan merk ik dat wel.
Ik moet gedurende de komende 2 jaar deze medicijnen slikken en daarna word het langzaam afgebouwd.
Ze hebben mij dus wel heel goed geholpen om die rust te krijgen die ik nodig had.
vrijdag 10 augustus 2012 om 12:36
Dankjewel voor je reactie,
ik slik ze nu 4 weken en het ging eigenlyk weer goed tot eergister sochtends is het weer helemaal fouteboel slikte ze sochtends in inplaats van savonds terwijl dat het savonds veel beter ging nu raak ik iedere keer weer paniekerig & weer het gevoel dat het niet goed komt.. Kun jij wel weer alles doen na het gebruik van deze medicijnen? En mag ik vragen wat jou leeftijd is?
ik slik ze nu 4 weken en het ging eigenlyk weer goed tot eergister sochtends is het weer helemaal fouteboel slikte ze sochtends in inplaats van savonds terwijl dat het savonds veel beter ging nu raak ik iedere keer weer paniekerig & weer het gevoel dat het niet goed komt.. Kun jij wel weer alles doen na het gebruik van deze medicijnen? En mag ik vragen wat jou leeftijd is?
vrijdag 10 augustus 2012 om 12:58
Ik ben 32.
Ik slikte ze eerst altijd s`avonds, maar na overleg met de psychiater werd mij aangeraden om ze s`ochtends in te nemen.
Dit omdat de werking niet heel erg lang is, en als je ze in de avond inneemt werken ze dus vooral s`nachts, en is de werking overdag minder.
Ik neem ze nu dus gewoon s`ochtend in.
De medicijnen moeten eerst wennen, na 4 weken zul je misschien pas verbetering voelen, bij mij duurde dat een maand of 2.
Het is even doorbijten dus.
Ik kan idd gewoon alles doen hoor, die medicijnen helpen mij stabiel te zijn, en ik heb eigenlijk ook niet het idee dat het mij 'afvlakt' zoals je het wel eens hoort.
Maar ieder mens is natuurlijk anders, en als je zelf het idee hebt dat het voor jou niet werkt, dan kun je altijd om een andere soort/merk vragen.
Zit je wel in therapie?
Ik slikte ze eerst altijd s`avonds, maar na overleg met de psychiater werd mij aangeraden om ze s`ochtends in te nemen.
Dit omdat de werking niet heel erg lang is, en als je ze in de avond inneemt werken ze dus vooral s`nachts, en is de werking overdag minder.
Ik neem ze nu dus gewoon s`ochtend in.
De medicijnen moeten eerst wennen, na 4 weken zul je misschien pas verbetering voelen, bij mij duurde dat een maand of 2.
Het is even doorbijten dus.
Ik kan idd gewoon alles doen hoor, die medicijnen helpen mij stabiel te zijn, en ik heb eigenlijk ook niet het idee dat het mij 'afvlakt' zoals je het wel eens hoort.
Maar ieder mens is natuurlijk anders, en als je zelf het idee hebt dat het voor jou niet werkt, dan kun je altijd om een andere soort/merk vragen.
Zit je wel in therapie?
vrijdag 10 augustus 2012 om 13:21
Jij bent ook nog erg jong dan, hoellang zit je er inmiddels al aan?
Bij mij werkte ze dus savonds beter omdat ik sochtends erg misselyk ben en wel een aantal keer op de wc zit het zijn werking niet zo heeft dus ik moest ze weer terug savonds in nemen van de huisarts.
Ik zal het toch nog wel even de tijd moeten geven dan.. Ik zit niet in therapie weet ook niet of dat het van toepassing is omdat ik deze paniekaanvallen nog nooit gehad had en opeens kon ik alleen maar huilen heel de dag zat er echt helemaal door heen.
Zit jij wel in therapie? En zeg je dat je daar mee baad bij hebt of bij de medicijnen?
Bij mij werkte ze dus savonds beter omdat ik sochtends erg misselyk ben en wel een aantal keer op de wc zit het zijn werking niet zo heeft dus ik moest ze weer terug savonds in nemen van de huisarts.
Ik zal het toch nog wel even de tijd moeten geven dan.. Ik zit niet in therapie weet ook niet of dat het van toepassing is omdat ik deze paniekaanvallen nog nooit gehad had en opeens kon ik alleen maar huilen heel de dag zat er echt helemaal door heen.
Zit jij wel in therapie? En zeg je dat je daar mee baad bij hebt of bij de medicijnen?
zaterdag 11 augustus 2012 om 09:25
Ik heb meer baat bij de therapie ja, maar dat is ook voor de achterliggende problemen, die kunnen medicijnen niet oplossen helaas.
Het is wel zo dat ik een stofje mis in mijn hoofd, net als mijn beide zussen, dus hoe het zal gaan als ik af moet bouwen dat weet ik niet, en daar zie ik wel tegenop.
Ik ben doodsbenauwd dat ik weer terugval, en ik wil dit nooit nooit meer meemaken.
Ik gebruik deze medicijnen nu een jaar of 6.
Ik denk dat therapie voor jou wel heel goed zou zijn ivm de paniekaanvallen, deze heb je niet voor niks natuurlijk.
De eerste keer therapie heeft voor mij ook bar weinig gedaan, ik vond de therapeut ook niet zo geweldig.
Ook heb ik nog een jaar bij een psychiater gelopen, maar ook daar had ik weinig aan, er miste gewoon een klik.
Daarna nog een andere psychiater, en die heeft mij hèèl goed geholpen, die snapte mij helemaal, helaas werd hij overgeplaatst
Nu dus weer een nieuwe, waar ik nog maar 1 x geweest ben, maar voor mijn gevoel is er wel een klik en denk ik dat deze vrouw ook wel goed voor mij is.
Je moet echt een goed gevoel hebben bij een ulpverlener, en vooral echt eerlijk zijn over wat er speelt bij jou.
Ik weet dat het moeilijk is, maar als jij niet eerlijk bent, kunnen zij jou ook niet verder helpen.
Heb je echt nooit eerder paniekaanvallen gehad?
Waar komt het vandaan denk je?
Het is wel zo dat ik een stofje mis in mijn hoofd, net als mijn beide zussen, dus hoe het zal gaan als ik af moet bouwen dat weet ik niet, en daar zie ik wel tegenop.
Ik ben doodsbenauwd dat ik weer terugval, en ik wil dit nooit nooit meer meemaken.
Ik gebruik deze medicijnen nu een jaar of 6.
Ik denk dat therapie voor jou wel heel goed zou zijn ivm de paniekaanvallen, deze heb je niet voor niks natuurlijk.
De eerste keer therapie heeft voor mij ook bar weinig gedaan, ik vond de therapeut ook niet zo geweldig.
Ook heb ik nog een jaar bij een psychiater gelopen, maar ook daar had ik weinig aan, er miste gewoon een klik.
Daarna nog een andere psychiater, en die heeft mij hèèl goed geholpen, die snapte mij helemaal, helaas werd hij overgeplaatst
Nu dus weer een nieuwe, waar ik nog maar 1 x geweest ben, maar voor mijn gevoel is er wel een klik en denk ik dat deze vrouw ook wel goed voor mij is.
Je moet echt een goed gevoel hebben bij een ulpverlener, en vooral echt eerlijk zijn over wat er speelt bij jou.
Ik weet dat het moeilijk is, maar als jij niet eerlijk bent, kunnen zij jou ook niet verder helpen.
Heb je echt nooit eerder paniekaanvallen gehad?
Waar komt het vandaan denk je?
zaterdag 11 augustus 2012 om 18:25
Fijn dat je wat terug stuurd!
Misschien dat de huisarts mij ook door verwijst voor een therapie zal het even af moeten wachten hoe of wat..
Met het gebruik van de medicijnen nooit geen terugval gehad of paniekaanvallen?
Ik hoop dit ook echt maar dan ook echt nooit meer mee te maken.. Maar als je dan wat verhalen leest over dat je niet de enigste bent dat geeft mij wel een behoorlijk steuntje in me rug. Vind het fijn om dan verhalen van andere te lezen die er baad bij hebben en zich weer een stukje beter voelen dat geeft mij wel hoop.
Heb al 2 keer bij een psygoloog gezeten omdat de dokter dacht dat toen mijn vermoeidheid psygisch was maar ze zeide allebij dat het niet zo het geval was.. Ik strubbel nu al 4 jaar met me vermoeidheid heb me erg lang goed kunnen houden maar in eens raakte ik helemaal in paniek kon hele dagen huilen had echt het gevoel dat het niet meer goed kwam. Vond het ook erg vreemd want wis echt niet wat ik moest doen op zo'n moment..
Bij de eerste psygoloog kon ik wel me verhaal doen maar die zou contact opnemen met me huisarts heeft hij nooit gedaan en ik heb nooit meer wat van hem gehoord..
Dus eerlijk gezegd denk ik niet dat da mij zou helpen.. Ik ben zelf nog maar 20 en toen ik bijna 17 werd is alles begonnen ik hoorde te kunnen gaan stappen en me studie af te maken maar kon niets meer, ik denk dat het er nu uit is gekomen.
Maar vond het wel erg vreemd dat de huisarts gelijk van die zware medicijnen voor schreef ik ben er zooo ziek van geweest in het begin. Maar het geeft wel een fijn gevoel als het steeds minder word..
Op hoeveel mg gram zit jij eigenlijk?
Misschien dat de huisarts mij ook door verwijst voor een therapie zal het even af moeten wachten hoe of wat..
Met het gebruik van de medicijnen nooit geen terugval gehad of paniekaanvallen?
Ik hoop dit ook echt maar dan ook echt nooit meer mee te maken.. Maar als je dan wat verhalen leest over dat je niet de enigste bent dat geeft mij wel een behoorlijk steuntje in me rug. Vind het fijn om dan verhalen van andere te lezen die er baad bij hebben en zich weer een stukje beter voelen dat geeft mij wel hoop.
Heb al 2 keer bij een psygoloog gezeten omdat de dokter dacht dat toen mijn vermoeidheid psygisch was maar ze zeide allebij dat het niet zo het geval was.. Ik strubbel nu al 4 jaar met me vermoeidheid heb me erg lang goed kunnen houden maar in eens raakte ik helemaal in paniek kon hele dagen huilen had echt het gevoel dat het niet meer goed kwam. Vond het ook erg vreemd want wis echt niet wat ik moest doen op zo'n moment..
Bij de eerste psygoloog kon ik wel me verhaal doen maar die zou contact opnemen met me huisarts heeft hij nooit gedaan en ik heb nooit meer wat van hem gehoord..
Dus eerlijk gezegd denk ik niet dat da mij zou helpen.. Ik ben zelf nog maar 20 en toen ik bijna 17 werd is alles begonnen ik hoorde te kunnen gaan stappen en me studie af te maken maar kon niets meer, ik denk dat het er nu uit is gekomen.
Maar vond het wel erg vreemd dat de huisarts gelijk van die zware medicijnen voor schreef ik ben er zooo ziek van geweest in het begin. Maar het geeft wel een fijn gevoel als het steeds minder word..
Op hoeveel mg gram zit jij eigenlijk?