Psyche
alle pijlers
Even verdrietig..
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:13
Ben nu even verdrietig. Mijn papa is vandaag alweer 9 jaar dood. (is al veel te lang)
Werd vanochtend om half 6 wakker van vriend die ging plassen. Bots met de deuren, lamp aan. Vriend slaapt weer verder ik niet, toen onze jongste wakker om half 8. Vriend boos omdat ik aan het mopperen was..
Al met al het een mindere leuke dag!! Er zijn ergere dingen maar toch..
Moest het gewoon even kwijt. Morgen gaat het vast beter...
Werd vanochtend om half 6 wakker van vriend die ging plassen. Bots met de deuren, lamp aan. Vriend slaapt weer verder ik niet, toen onze jongste wakker om half 8. Vriend boos omdat ik aan het mopperen was..
Al met al het een mindere leuke dag!! Er zijn ergere dingen maar toch..
Moest het gewoon even kwijt. Morgen gaat het vast beter...
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:32
Ik weet hoe frusterend en verdrietig het is. Mijne is in oktober 7 jaar geleden op 60-jarige leeftijd overleden. 6 Weken na het begin van zijn vut-regeling.
Hele leven hard gewerkt vanaf 15e. Mijn man heeft hem ook nooit gekend, wat ik ook vreselijk jammer vind. Had mijn vader eindelijk iemand in 'zijn' gezin gehad met wie hij naar voetbalwedstrijden kon en vooral mee naar voetbal kon kijken.
En daar voel ik me af en toe zo gefrustreerd over, over alle leuke dingen die hij nu misloopt en hij maar zo ultrakort van zijn vut heeft kunnen genieten
Nope
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:36
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:40
tja meesje, dat gevoel heb ik ook. komt ook omdat steeds meer het besef komt dat hij zoveel mist en dat wij hem zoveel missen. hij kent zijn kleinkindjes niet, heeft mijn man maar 2 keer ontmoet, kan niet trots zijn op ons omdat we een eigen zaak hebben die goed loopt..... zwaar......
@machutoo......hoe herkenbaar. mijn papa overleed op 59 jarige leeftijd en 4 maanden later zou hij met de VUT gaan.
en gefrustreerd is wel het goede woord, je zou hem graag willen terughalen maar dat is op geen enkele manier mogelijk
@machutoo......hoe herkenbaar. mijn papa overleed op 59 jarige leeftijd en 4 maanden later zou hij met de VUT gaan.
en gefrustreerd is wel het goede woord, je zou hem graag willen terughalen maar dat is op geen enkele manier mogelijk
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:44
quote:meesje2010 schreef op 16 augustus 2011 @ 08:36:
@ machutookun....
Dat maakt het extra treurig. Mijn vader stierf voor zijn 50ste heeft mijn vriend en kinderen niet gekend..
Dat soort dingen frustreert mij ook. Ik kan soms ook echt boos op hem zijn omdat hij dood is gegaan.. (slaat nergens op maar goed)En dat is helemaal veel te jong! 50....
@ machutookun....
Dat maakt het extra treurig. Mijn vader stierf voor zijn 50ste heeft mijn vriend en kinderen niet gekend..
Dat soort dingen frustreert mij ook. Ik kan soms ook echt boos op hem zijn omdat hij dood is gegaan.. (slaat nergens op maar goed)En dat is helemaal veel te jong! 50....
Nope
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:49
quote:chicaa schreef op 16 augustus 2011 @ 08:40:
tja meesje, dat gevoel heb ik ook. komt ook omdat steeds meer het besef komt dat hij zoveel mist en dat wij hem zoveel missen. hij kent zijn kleinkindjes niet, heeft mijn man maar 2 keer ontmoet, kan niet trots zijn op ons omdat we een eigen zaak hebben die goed loopt..... zwaar......
@machutoo......hoe herkenbaar. mijn papa overleed op 59 jarige leeftijd en 4 maanden later zou hij met de VUT gaan.
en gefrustreerd is wel het goede woord, je zou hem graag willen terughalen maar dat is op geen enkele manier mogelijk
Soms, als ik door man meegesleept wordt naar een jeugdwedstrijd van de plaatselijke club, die hij dan fluit. Dan voel ik de frustratie omhoog borrelen, omdat ik weet hoe leuk mijn vader dit gevonden zou hebben.
En dan is in één keer weer even de klap van zijn verlies te voelen. Bijna net zo rauw als toen het net gebeurd was.
En ik denk dat jij die gevoelens ook hebt, bij sommige gebeurtenissen. Het frustreert gewoon, dat je sommige dingen niet meer met overledenen kan delen.
(En denk nu niet dat ik elke dag sta te huilen, maar soms voel ik me ff gefrustreerd en hoe dichter zijn overlijdensdag weer naderbij komt, hoe vaker ik die momentjes heb.)
tja meesje, dat gevoel heb ik ook. komt ook omdat steeds meer het besef komt dat hij zoveel mist en dat wij hem zoveel missen. hij kent zijn kleinkindjes niet, heeft mijn man maar 2 keer ontmoet, kan niet trots zijn op ons omdat we een eigen zaak hebben die goed loopt..... zwaar......
@machutoo......hoe herkenbaar. mijn papa overleed op 59 jarige leeftijd en 4 maanden later zou hij met de VUT gaan.
en gefrustreerd is wel het goede woord, je zou hem graag willen terughalen maar dat is op geen enkele manier mogelijk
Soms, als ik door man meegesleept wordt naar een jeugdwedstrijd van de plaatselijke club, die hij dan fluit. Dan voel ik de frustratie omhoog borrelen, omdat ik weet hoe leuk mijn vader dit gevonden zou hebben.
En dan is in één keer weer even de klap van zijn verlies te voelen. Bijna net zo rauw als toen het net gebeurd was.
En ik denk dat jij die gevoelens ook hebt, bij sommige gebeurtenissen. Het frustreert gewoon, dat je sommige dingen niet meer met overledenen kan delen.
(En denk nu niet dat ik elke dag sta te huilen, maar soms voel ik me ff gefrustreerd en hoe dichter zijn overlijdensdag weer naderbij komt, hoe vaker ik die momentjes heb.)
Nope
dinsdag 16 augustus 2011 om 08:52
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:05
Je veranderd door zo'n verlies. Zeker als je met de overledene een hele goede/sterke band had. Iemand die zoiets niet heeft meegemaakt (en dat wens ik ook niemand toe), weet niet hoe oneerlijk dit gevoel is en hoe je soms echt een golf van frustratie door je heen voelt trekken.
Ik denk ook niet dat jij erin blijft hangen, maar op de dag zelf heb je wel een verdrietig en melancholisch gevoel over je en is elke kleine ergernis je al teveel. Alsof dat afbreuk doet aan het gevoel van verlies en je verdrietige bui. Snap je wat ik bedoel?
En ik denk niet dat je de hele dag zit te huilen en jij zal ook je verdriet grotendeels voor jezelf houden en dan mag je je best een beetje horkerig gedragen.
Vanavond ga ik weer lekker eindje wandelen met man en als we dan langs het kapelletje bij ons de buurt komen, zal ik een kaarsje voor jou en je vader branden!
Heel veel sterkte vandaag en je af en toe wentelen in je verdriet is soms ook lekker.
Nope
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:10
@ machutoo
Nu kan ik mijn tranen niet meer inhouden. Je slaat de spijker op zijn kop. Het is inderdaad een soort afbreuk. Snap wat je bedoelt.
Lief dat je een kaarsje aansteekt.
Ik ga zo even bij vriend peilen hoe het is en hoop dat hij snapt dat het niet persoonlijk naar hem is.
Anders ga ik straks flink shoppen in mijn uppie heerlijk.
We zouden vandaag samen naar het graf gaan, maar daar had hij geen zin meer in riep hij vanochtend.
Nu kan ik mijn tranen niet meer inhouden. Je slaat de spijker op zijn kop. Het is inderdaad een soort afbreuk. Snap wat je bedoelt.
Lief dat je een kaarsje aansteekt.
Ik ga zo even bij vriend peilen hoe het is en hoop dat hij snapt dat het niet persoonlijk naar hem is.
Anders ga ik straks flink shoppen in mijn uppie heerlijk.
We zouden vandaag samen naar het graf gaan, maar daar had hij geen zin meer in riep hij vanochtend.
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:13
dinsdag 16 augustus 2011 om 09:17
@ ikbenanoniem,
Dat is altijd heftig ja. Ik vergelijk het met een schaafwond die je steeds opnieuw ophaalt.
Bij ons is de laaste jaren het echt een ellende geweest, oom en tante zijn overleden die net in de 50 waren. En alle opa's en oma's (toen in zwanger was, alle drie in 9 maanden dood)
Jij ook veel sterkte en kracht toe gewenst.
Dat is altijd heftig ja. Ik vergelijk het met een schaafwond die je steeds opnieuw ophaalt.
Bij ons is de laaste jaren het echt een ellende geweest, oom en tante zijn overleden die net in de 50 waren. En alle opa's en oma's (toen in zwanger was, alle drie in 9 maanden dood)
Jij ook veel sterkte en kracht toe gewenst.
dinsdag 16 augustus 2011 om 10:44
dinsdag 16 augustus 2011 om 10:48
Lieve Meesje, heel veel sterkte vandaag!
Heb je wat afleiding?
Of anders een dagje dvd's kijken of zo?
Ik lees niet alle reacties, ik heb mijn vader vorige week maandag begraven, en ik jank al om het minste of geringste, maar zag wel snel dat er meer mensen het herkennen.
Dus voor Meesje speciaal, en voor iedereen die ook een dierbare moet missen:
Heb je wat afleiding?
Of anders een dagje dvd's kijken of zo?
Ik lees niet alle reacties, ik heb mijn vader vorige week maandag begraven, en ik jank al om het minste of geringste, maar zag wel snel dat er meer mensen het herkennen.
Dus voor Meesje speciaal, en voor iedereen die ook een dierbare moet missen:
dinsdag 16 augustus 2011 om 11:11
quote:meesje2010 schreef op 16 augustus 2011 @ 10:58:
@sistermoon gecondoleerd.
Ik ga dadelijk naar het graf. Maken er meteen een dagje uit van. En vanmiddag nemen we een borrel.
Goed zo meesje, ga iets doen waar je je prettig bij voelt en wat afleiding geeft (i.p.v. afbreuk doet aan). Fijn dat je partner je toch steunt en met je meegaat.
Zoveel mensen begrijpen niet dat dit soort verdriet niet slijt. Ik heb steeds vaker het gevoel dat het verdriet inslijt, het maakt een diepe groef die niet meer weggaat. Vorige week was het 10 jaar geleden dat ik afscheid van mijn zoontje moest nemen, geen verdriet om een ouder dus, maar het gevoel is wel heel herkenbaar. Geboorte- en overlijdensdata blijven lastige dagen vind ik.
@sistermoon gecondoleerd.
Ik ga dadelijk naar het graf. Maken er meteen een dagje uit van. En vanmiddag nemen we een borrel.
Goed zo meesje, ga iets doen waar je je prettig bij voelt en wat afleiding geeft (i.p.v. afbreuk doet aan). Fijn dat je partner je toch steunt en met je meegaat.
Zoveel mensen begrijpen niet dat dit soort verdriet niet slijt. Ik heb steeds vaker het gevoel dat het verdriet inslijt, het maakt een diepe groef die niet meer weggaat. Vorige week was het 10 jaar geleden dat ik afscheid van mijn zoontje moest nemen, geen verdriet om een ouder dus, maar het gevoel is wel heel herkenbaar. Geboorte- en overlijdensdata blijven lastige dagen vind ik.
