Even verdrietig..

@sistermoon; gecondoleerd, geef de ruimte aan je gevoel en zorg zo goed mogelijk voor jezelf

In het begin functioneer je niet, althans ik niet in die tijd, maar nu 10 jaar later is het vooral een oude wond. Soms ontzettend pijnlijk, maar in het dagelijks leven op de achtergrond aanwezig, zoals elk groot verlies denk ik.

meesje, fijn dat je afleiding hebt, je papa gaat opzoeken en daarna wat leuks. mijn vader heeft geen eigen plekje (uitgestrooid) en soms mis ik dat wel eens, helemaal niks tastbaars meer aan hem (behalve zijn trouwriing in mijn sieradendoosje die ik dagelijks tegenkom....)

en wat je man/vriend betreft, het is ook heel moeilijk te begrijpen voor iemand die dit nooit zo heeft meegemaakt. en jij leeft al weken toe naar deze datum (tenminste ik zelf begin me een maand van te voren al een soort van voor te bereiden op deze dag) en voor hem is het maar een gewone dag. dat herken ik hier thuis ook wel, maar een beetje begrip voor elkaars gevoelens is natuurlijk wel heel belangrijk!



sistermoon, gecondoleerd met je grote verlies. hoe onwerkelijk het ook klinkt, het gaat een plaatsje krijgen maar vergeten zullen we ze nooit!!!



sunemom, wat ontzettend verdrietig je kindje verliezen maar het gevoel zal misschien nog wel sterker zijn dan bij een ouder verliezen, een kindje is toch deel van jou en je partner.....



zo schrijvende komen me ineens weer een hoop herrineringen aan mijn vader naaar boven; hoe hij altijd zo leuk aan het stoeien was met kindjes van vrienden/buren of jongere neefjes/nichtjes. wat zou hij toch een onwijs trotse opa zijn geweest.....

Meesje, ik moest aan je denken, heb je een 'goede' dag gehad?

Met een goed gevoel erover bedoel ik dan.

Hij is bijna voorbij...maar er komen er vast nog meer, sterkte!



(Sunemom, dank je, ik ben eigenlijk Herfstrood, maar kan niet meer inloggen onder mijn oude nick)



Chicaa, jij ook sterkte gewenst, wat voelt het dan oneerlijk hé?

Meesje hoe is het gegaan vandaag, heb je er een positief gevoel aan over gehouden, het een beetje kunnen delen met je partner? Ik hoop het in elk geval



@sistermoon nog een extra voor jou (ik kende je nieuwe nick niet, maar ik ben ook een ei met nickchanges ). Als je behoefte hebt om te spuien mag je me altijd opzoeken he. Sterkte in deze zware tijd

Fijn dat het weer wat beter met je gaat meesje en dat je de dag toch goed bent doorgekomen aan het water.

Mijn vader is nu een jaar dood en ik heb hem in maart j.l uitgestrooid in de branding van de zee (bij eb). Hij hield altijd van zijn vrijheid en ik was daarom ook blij dat mijn moeder ermee instemde om hem uit te strooien (vrij te laten). Daarbij kwam hij daar zelf altijd heel graag.

Voor mij is het juist een dierbare plek geworden en ik ga graag naar dat stukje strand/zee als ik in de gelegenheid ben en heb dan het gevoel dat ik heel dicht bij hem ben.

Het hoeft dus niet altijd een muur te zijn met urnen om je verbonden te voelen met de persoon die overleden is.

Misschien kijk je er zo anders tegenaan.

meesje, fijn dat we met je mee hebben kunnen leven en dat het er vandaag weer een stuk zonniger voor je uitzag!



yanou, mijn vaders as is ook in zee uitgestrooit, niet in de branding maar middenop zee dus heb eigenlijk nergens het gevoel van "zijn" laatste plekje zeg maar. gelukkig voel jij dat wel zo, lijkt me heel fijn!

Meesje fijn dat je even uit kon waaien en dat naar het graf gaan fijn was. Dat gevoel dat er letterlijk een last van je afvalt als zo'n dag weer voorbij is dat snap ik.



Door omstandigheden is er voor mijn zoon heel lang geen plekje geweest en hoewel ik een soort 'binding' heb gevoeld bij de zee miste ik dat ontzettend. Een eigen plaatsje op aarde voor hem, sinds anderhalf jaar heb ik dat plekje wel. Fysiek is er niets daar van mijn zoontje, zijn as is ook uitgestrooid boven open zee, maar het is wel een ehct gedenkplaatsje met een mooie glazen vlinder met een eigen gedicht erin gegraveerd. Ik ben daar in elk geval echt heel 'blij' mee, het heeft veel rust gegeven.