Psyche
alle pijlers
Fysiek geweld bij woede
zondag 18 mei 2014 om 23:45
Lieve forumleden,
Ik hoop dat ik via deze weg wat wijzer wordt. Ik ben 21 jaar en het is sinds kort uitgegaan met mijn vriend, vanwege mijn woedeaanvallen. Ik denk dat ik in drie jaar tijd vijf keer zo'n erge woedeuitbarsting heb gehad dat ik hem ook heb geslagen. Dit is een keer best wel uit de hand gelopen dat hij er een lelijk litteken aan over heeft gehouden. De laatste keer dat ik hem sloeg was tijdens het uitgaan, ik kan het me niet eens meer herinneren.. Dus vraag me niet waarom ik het deed. Dat was voor hem de druppel en ik geef hem geen ongelijk. Het moment erna ben ik altijd helemaal verstard, waarom heb ik het in godsnaam gedaan?
Ik ben opgevoed met het idee wie niet luisteren wil moet maar voelen. Dat heeft een grote indruk op me achtergelaten. Mijn ouders hebben dat ook zo meegekregen en ik merk dat ik nu ook zo word. Ik wil dat niet. Ik wil niet zo zijn. Ik wil dit niet later ook aan mijn kinderen meegeven.
Ik word meestal door anderen als een vrolijk, schattig meisje gezien. Bij onbekenden wat ingetogener en als ik mensen leer kennen, ben ik degene die de lol erin brengt.
Ik had vroeger de woedeaanvallen ook op mijn broertje. Als ik het gevoel heb dat iemand onredelijk is, kan ik daar niet tegen. En als mensen die ver van me af staan onredelijk zijn, laat ik dat gaan ook al kook ik vanbinnen. Maar zodra mensen in mijn directe omgeving onredelijk zijn, gaat dat heel diep bij me en kan ik helemaal uitbarsten. Het grote probleem is dus dat ik daarbij nu een aantal keer fysiek geweld heb gebruik. Ik schaam me hier enorm voor en weet dat er iets moet veranderen.
Ben uiteraard bereid tot nadere toelichting.
Tips/adviezen zijn welkom.
Ik hoop dat ik via deze weg wat wijzer wordt. Ik ben 21 jaar en het is sinds kort uitgegaan met mijn vriend, vanwege mijn woedeaanvallen. Ik denk dat ik in drie jaar tijd vijf keer zo'n erge woedeuitbarsting heb gehad dat ik hem ook heb geslagen. Dit is een keer best wel uit de hand gelopen dat hij er een lelijk litteken aan over heeft gehouden. De laatste keer dat ik hem sloeg was tijdens het uitgaan, ik kan het me niet eens meer herinneren.. Dus vraag me niet waarom ik het deed. Dat was voor hem de druppel en ik geef hem geen ongelijk. Het moment erna ben ik altijd helemaal verstard, waarom heb ik het in godsnaam gedaan?
Ik ben opgevoed met het idee wie niet luisteren wil moet maar voelen. Dat heeft een grote indruk op me achtergelaten. Mijn ouders hebben dat ook zo meegekregen en ik merk dat ik nu ook zo word. Ik wil dat niet. Ik wil niet zo zijn. Ik wil dit niet later ook aan mijn kinderen meegeven.
Ik word meestal door anderen als een vrolijk, schattig meisje gezien. Bij onbekenden wat ingetogener en als ik mensen leer kennen, ben ik degene die de lol erin brengt.
Ik had vroeger de woedeaanvallen ook op mijn broertje. Als ik het gevoel heb dat iemand onredelijk is, kan ik daar niet tegen. En als mensen die ver van me af staan onredelijk zijn, laat ik dat gaan ook al kook ik vanbinnen. Maar zodra mensen in mijn directe omgeving onredelijk zijn, gaat dat heel diep bij me en kan ik helemaal uitbarsten. Het grote probleem is dus dat ik daarbij nu een aantal keer fysiek geweld heb gebruik. Ik schaam me hier enorm voor en weet dat er iets moet veranderen.
Ben uiteraard bereid tot nadere toelichting.
Tips/adviezen zijn welkom.
zondag 18 mei 2014 om 23:47
zondag 18 mei 2014 om 23:53
maandag 19 mei 2014 om 00:02
Zelfbeheersing is iets dat ieder mens moet leren. Niemand wordt daarmee geboren. Veel mensen leren dat op jonge leeftijd, bij onenigheid in de zandbak bijvoorbeeld. Dan wordt er (als het goed is) ingegrepen door een volwassene als er gemept wordt met een schepje of aan haren wordt getrokken.
Sommige mensen leren dat pas op latere leeftijd en weer anderen hebben daar wat extra hulp bij nodig. Jij kunt die extra hulp ook wel gebruiken zo te lezen. Extra hulp nodig hebben is geen schande, de keus maken die hulp niet te zoeken terwijl je die wel nodig hebt wèl.
Je huisarts kan je doorverwijzen. Als je niet weet wat je moet zeggen bij je huisarts kun je je OP uitprinten en meenemen. Je ziet wat er gebeurt, je erkent wat je doet en je wil het anders kunnen. Dat is een meer dan prima uitgangspunt voor therapie.
Sommige mensen leren dat pas op latere leeftijd en weer anderen hebben daar wat extra hulp bij nodig. Jij kunt die extra hulp ook wel gebruiken zo te lezen. Extra hulp nodig hebben is geen schande, de keus maken die hulp niet te zoeken terwijl je die wel nodig hebt wèl.
Je huisarts kan je doorverwijzen. Als je niet weet wat je moet zeggen bij je huisarts kun je je OP uitprinten en meenemen. Je ziet wat er gebeurt, je erkent wat je doet en je wil het anders kunnen. Dat is een meer dan prima uitgangspunt voor therapie.
maandag 19 mei 2014 om 02:16
Och, meid, dat is pittig. Maar fysiek geweld (voonamelijk bij vrouwen) is naar mijn mening een uiting van machteloosheid. Blijkbaar wil je zo graag duidelijk maken wat je bedoeld, is hij mogelijk verbaal sterker.. en dan dit..
Dat wil niet zeggen dat het gedrag at je vertoond juist is. Maar om dit zo op internette zetten, wetende dat je hier negatieve feedback op krijgt. Dat vind ik erg sterk van je. Je kent jouw zwaktebod, je weet dat het fout is... En toch zet je het op internet (niet eens met het verhaal dat je hem in een slecht daglicht zet).
Je bent al ontzettend goed bezig. Enige hulp in de vorm van therapie, dmv een doorverwijzing van een huisarts, zou niet eens zo slecht zijn. Gewoon om handvatten geboden te krijgen. Maar meid; dat je hier al om hulp vraagt, zegt al heel veel! het is geen zwaktebod, ik vind het erg sterk dat je hulp zoekt. Jammer dat het eerst uit de hand moet lopen en ik hoop ook echt dat ik op deze manier de ernst van de situatie niet afzwak. Het enige wat ik daadwerkelijk duidelijk wil maken is; laat dit een les zijn. Voel je schuldig, maar zorg er iig voor dat dit niet jouw toekomst gaat zijn. Wees die leuke, schattige,, lieve meid die je bent en wil zijn, ook in situaties van onmacht.
Dat wil niet zeggen dat het gedrag at je vertoond juist is. Maar om dit zo op internette zetten, wetende dat je hier negatieve feedback op krijgt. Dat vind ik erg sterk van je. Je kent jouw zwaktebod, je weet dat het fout is... En toch zet je het op internet (niet eens met het verhaal dat je hem in een slecht daglicht zet).
Je bent al ontzettend goed bezig. Enige hulp in de vorm van therapie, dmv een doorverwijzing van een huisarts, zou niet eens zo slecht zijn. Gewoon om handvatten geboden te krijgen. Maar meid; dat je hier al om hulp vraagt, zegt al heel veel! het is geen zwaktebod, ik vind het erg sterk dat je hulp zoekt. Jammer dat het eerst uit de hand moet lopen en ik hoop ook echt dat ik op deze manier de ernst van de situatie niet afzwak. Het enige wat ik daadwerkelijk duidelijk wil maken is; laat dit een les zijn. Voel je schuldig, maar zorg er iig voor dat dit niet jouw toekomst gaat zijn. Wees die leuke, schattige,, lieve meid die je bent en wil zijn, ook in situaties van onmacht.
'We accept the love we think we deserve.' Stephen Chbosky
maandag 19 mei 2014 om 05:44
maandag 19 mei 2014 om 09:31
quote:sabbaticalmeds schreef op 19 mei 2014 @ 00:00:
Je kan niet tegen onredelijkheid maar op iemand inrammen vind je een goed antwoord?
Ze geeft toch al aan dat ze zich er voor schaamt en graag anders wil. Ze weet alleen niet zo goed hoe.
To ga naar je huisarts en laat je doorverwijzen voor therapie. Zodat jij ook in staat bent om een fijne relatie te hebben in plaats van dat je relaties hier op stuk lopen.
Je kan niet tegen onredelijkheid maar op iemand inrammen vind je een goed antwoord?
Ze geeft toch al aan dat ze zich er voor schaamt en graag anders wil. Ze weet alleen niet zo goed hoe.
To ga naar je huisarts en laat je doorverwijzen voor therapie. Zodat jij ook in staat bent om een fijne relatie te hebben in plaats van dat je relaties hier op stuk lopen.
maandag 19 mei 2014 om 09:56
maandag 19 mei 2014 om 10:05
Dat dit een onacceptabele manier is om met woede om te gaan heb je zelf ook al door. Gelukkig maar, dan kan je er wat aan doen. Ga eens met je huisarts praten en laat je doorverwijzen voor een cursus woedebeheersing. Of praat met stichting huiselijk geweld, die hebben ook ervaring met het helpen van daders.