Psyche
alle pijlers
Geen echte vrienden/Eenzaamheid
zaterdag 9 april 2011 om 23:26
Ik schrijf onder een andere nick dan normaal, eigenlijk een die ik hiervoor speciaal heb aangemaakt.
Het geval is dat ik wel vriendinnen/kennissen heb, maar geen goede vriendinnen en daardoor voel ik me steeds vaker eenzaam.
Ik heb wel zo'n 4 a 5 keer in de week wat te doen, dus alleen thuiszitten is niet het probleem. Vaak heb ik het doordeweeks wel druk, maar de weekenden, vakanties en dingen zoals oud&nieuw heb ik niks en blijf ik over..
Maar ik weet niet, ik heb het gevoel dat er "iets" ontbreekt in mijn leven, kan ik wel een goede vriend bellen of vriendinnen van de middelbare maar die wonen ver weg. Het is meer het gevoel dat ik voor niemand het belangrijkste ben.
Vaak heb ik het idee dat ik harder trek/meer moeite doe voor een vriendschap..
Sinds de middelbare school heb ik vaak dat ik me overbodig en minder interessant voel ten opzichte van andere, een paar keer heb ik ook gehad dat mensen me laten zitten zonder voor mij een goede reden, of gewoon iemand leukers tegenkomen...
Kent iemand het gevoel en weet je wat je er aan kunt doen?
Het geval is dat ik wel vriendinnen/kennissen heb, maar geen goede vriendinnen en daardoor voel ik me steeds vaker eenzaam.
Ik heb wel zo'n 4 a 5 keer in de week wat te doen, dus alleen thuiszitten is niet het probleem. Vaak heb ik het doordeweeks wel druk, maar de weekenden, vakanties en dingen zoals oud&nieuw heb ik niks en blijf ik over..
Maar ik weet niet, ik heb het gevoel dat er "iets" ontbreekt in mijn leven, kan ik wel een goede vriend bellen of vriendinnen van de middelbare maar die wonen ver weg. Het is meer het gevoel dat ik voor niemand het belangrijkste ben.
Vaak heb ik het idee dat ik harder trek/meer moeite doe voor een vriendschap..
Sinds de middelbare school heb ik vaak dat ik me overbodig en minder interessant voel ten opzichte van andere, een paar keer heb ik ook gehad dat mensen me laten zitten zonder voor mij een goede reden, of gewoon iemand leukers tegenkomen...
Kent iemand het gevoel en weet je wat je er aan kunt doen?
zondag 10 april 2011 om 00:42
ste_ het klinkt echt bekend....als op de een of andere manier afstand groter wordt dan verwatert het zo snel! En idd sommige mensen kunnen je om niks laten vallen, soms snap je het gewoon niet!
Maar dan zit jij er nog slechter voor dan mij, het is ook geen probleem, maar kun je wat nieuws gaan doen (Dat heeft bij mij geholpen!) en waar woon je nu
?
Maar dan zit jij er nog slechter voor dan mij, het is ook geen probleem, maar kun je wat nieuws gaan doen (Dat heeft bij mij geholpen!) en waar woon je nu
?
zondag 10 april 2011 om 00:47
Ik herken het probleem!
Ben wel een tijdje lid geweest van een teamsport maar voelde me daar niet op gemak met meiden waar ik geen aansluiting bij kon vinden.
Het probleem bij mij is dat ik wel een paar goede vriendinnen heb, waar ik ong 2 keer per jaar mee afspreek omdat ze verder weg wonen en dan is het ook supergezellig dus dat koester ik wel!
Hier in mijn woonplaats heb ik eigenlijk helemaal geen vriendinnen. Vriendin waar ik dan mee uit ging is 2 jaar geleden verhuisd, maar daar ga ik ook niet vaak heen om uit te gaan (moet dan weer terug naar huis rijden in me uppie).
Ook heb ik wel een vriendinnenclubje vanuit de opleiding, maar goed daar spreek ik natuurlijk niet elk weekend mee af, die hebben elk ook weer hun eigen vriendinnenclub.
Maar om nou te zeggen dat ik iemand midden in de nacht wakker kan bellen.....geen idee wie!!
Gelukkig heb wel m'n vriend die gelijk ook m'n beste vriend is, maar als hij weg is of aan het werk is er nou niet iemand die ik kan bellen om ff een terrasje te pakken oid...
*zucht*
Ben wel een tijdje lid geweest van een teamsport maar voelde me daar niet op gemak met meiden waar ik geen aansluiting bij kon vinden.
Het probleem bij mij is dat ik wel een paar goede vriendinnen heb, waar ik ong 2 keer per jaar mee afspreek omdat ze verder weg wonen en dan is het ook supergezellig dus dat koester ik wel!
Hier in mijn woonplaats heb ik eigenlijk helemaal geen vriendinnen. Vriendin waar ik dan mee uit ging is 2 jaar geleden verhuisd, maar daar ga ik ook niet vaak heen om uit te gaan (moet dan weer terug naar huis rijden in me uppie).
Ook heb ik wel een vriendinnenclubje vanuit de opleiding, maar goed daar spreek ik natuurlijk niet elk weekend mee af, die hebben elk ook weer hun eigen vriendinnenclub.
Maar om nou te zeggen dat ik iemand midden in de nacht wakker kan bellen.....geen idee wie!!
Gelukkig heb wel m'n vriend die gelijk ook m'n beste vriend is, maar als hij weg is of aan het werk is er nou niet iemand die ik kan bellen om ff een terrasje te pakken oid...
*zucht*
zondag 10 april 2011 om 00:50
zondag 10 april 2011 om 00:58
Maarja, ik ben dan ook wel weer erg kieskeurig met wie ik omga, dat is ook wel weer een beetje mijn probleem.
Ik weet natuurlijk totaal niet hoe/wie jij bent, maar ik vind mezelf niet iemand die af gaat spreken met andere eenzamen just for the sake of it.
Wil wel minstens ook voor een groot deel dezelfde interesses hebben en heel erg om/met iemand kunnen lachen, anders vind ik andere mensen al snel oninteressant.
Beetje waar jij dus tegenaanloopt!
Tja, het leven, het leven. It isn't a picknick!
Ik weet natuurlijk totaal niet hoe/wie jij bent, maar ik vind mezelf niet iemand die af gaat spreken met andere eenzamen just for the sake of it.
Wil wel minstens ook voor een groot deel dezelfde interesses hebben en heel erg om/met iemand kunnen lachen, anders vind ik andere mensen al snel oninteressant.
Beetje waar jij dus tegenaanloopt!
Tja, het leven, het leven. It isn't a picknick!
zondag 10 april 2011 om 01:06
Ik ben ook meestal vrolijk en aardig tegen de mensen om mij heen......Maar vind het moeilijk om een vriendschap 'op te bouwen'. Ik hoef ook niet perse een paar keer per week af te spreken, maar inderdaad met feestdagen uitgaan of naar festivals gaan (als mn vriend niet heen wilt) daar heb ik nooit een vriendin voor.
Ook durf ik mezelf nooit goed aan te bieden om mee te gaan ergens heen, bang dat ik in ongewenst in een bestaand clubje zit ofzo....Pff wat een rare ideeën als ik het zo neerschrijf.
Vooral in het weekend voel ik me altijd wat 'downig' . Doordeweeks heb ik wel afleiding van werk etc, maar stiekem ben ik weer blij als het maandag is....erg eigenlijk.
P.s. kom helaas niet uit de buurt van den haag haha
Ook durf ik mezelf nooit goed aan te bieden om mee te gaan ergens heen, bang dat ik in ongewenst in een bestaand clubje zit ofzo....Pff wat een rare ideeën als ik het zo neerschrijf.
Vooral in het weekend voel ik me altijd wat 'downig' . Doordeweeks heb ik wel afleiding van werk etc, maar stiekem ben ik weer blij als het maandag is....erg eigenlijk.
P.s. kom helaas niet uit de buurt van den haag haha
zondag 10 april 2011 om 01:11
De feestdagen, de zomermaanden, die dagen staan ook bol van het 'moeten'.
Op een ander topic hier, over zomerdepressie, blijkt dat veel mensen vooral in de zomer ongelukkig en eenzaam zijn, omdat ze dan van ''de maatschappij'' (whatever that may be) een druk voelen om maar vooral buiten in de zon zoveel mogelijk activiteiten te ondernemen met vrienden.
Dito voor koninginnedag, of het idee hebben naar festivals te moeten.
Misschien zit ik er helemaal naast, en is het wederom mijn eigen verbitterde hart, maar volgens mij heeft een groot deel van de mensen niet eens echt zin om in het weekend uit te gaan, maar voelen ze zich een sukkel als ze thuis biljven, en niet onder de mensen zijn. Ik herken dat heel erg bij een vriendin en mijn zusje.
Goddank heb ik daar geen last van zeg. Maar goed, dan alsnog, het idee van dat heel de wereld iets leuks doet met goede vrienden, en jij niet, is gewoon heel naar.
Op een ander topic hier, over zomerdepressie, blijkt dat veel mensen vooral in de zomer ongelukkig en eenzaam zijn, omdat ze dan van ''de maatschappij'' (whatever that may be) een druk voelen om maar vooral buiten in de zon zoveel mogelijk activiteiten te ondernemen met vrienden.
Dito voor koninginnedag, of het idee hebben naar festivals te moeten.
Misschien zit ik er helemaal naast, en is het wederom mijn eigen verbitterde hart, maar volgens mij heeft een groot deel van de mensen niet eens echt zin om in het weekend uit te gaan, maar voelen ze zich een sukkel als ze thuis biljven, en niet onder de mensen zijn. Ik herken dat heel erg bij een vriendin en mijn zusje.
Goddank heb ik daar geen last van zeg. Maar goed, dan alsnog, het idee van dat heel de wereld iets leuks doet met goede vrienden, en jij niet, is gewoon heel naar.
zondag 10 april 2011 om 01:16
Oh, en het is wellicht niet helemaal ontopic, of waar jullie het over hebben, maar dit doet me denken aan een heel leuk stukje tekst van Ronald Giphart, wat ik voor de vrolijkheid gewoon even hier neer ga zetten!
Is het jou weleens opgevallen dat als je ergens niet bij bent geweest, iedereen altijd om het hardst gaat zitten roepen dat het verschrikkelijk leuk was, terwijl als je ergens wel bij bent geweest, er meestal geen moer aan bleek? Ik ben niet paranoïde, maar volgens mij is het een complot. Volgens mij is het gewoon nooit ergens leuk. Volgens mij doet iedereen alsof het ergens wel leuk is geweest, omdat het leven anders helemaal geen zin meer heeft. Het is natuurlijk verschrikkelijk belangrijk om te kunnen zeggen dat het ergens leuk is geweest tegen iemand die er niet bij was, want als jij iets leuks hebt meegemaakt en een ander niet, dan komt het erop neer dat jij eigenlijk leuker bent dan die ander. En dat is wat ons op de been houdt: de drang leuker te zijn dan een ander.
Dit stukje tekst houdt me soms op de been!
Is het jou weleens opgevallen dat als je ergens niet bij bent geweest, iedereen altijd om het hardst gaat zitten roepen dat het verschrikkelijk leuk was, terwijl als je ergens wel bij bent geweest, er meestal geen moer aan bleek? Ik ben niet paranoïde, maar volgens mij is het een complot. Volgens mij is het gewoon nooit ergens leuk. Volgens mij doet iedereen alsof het ergens wel leuk is geweest, omdat het leven anders helemaal geen zin meer heeft. Het is natuurlijk verschrikkelijk belangrijk om te kunnen zeggen dat het ergens leuk is geweest tegen iemand die er niet bij was, want als jij iets leuks hebt meegemaakt en een ander niet, dan komt het erop neer dat jij eigenlijk leuker bent dan die ander. En dat is wat ons op de been houdt: de drang leuker te zijn dan een ander.
Dit stukje tekst houdt me soms op de been!
zondag 10 april 2011 om 01:21
zondag 10 april 2011 om 01:26
Ik kom net terug van een avond met vrienden. Echte vrienden. Wij zijn die lachende mensen op het terras. Wij bellen elkaar als er iets is. En dat kost energie. Vriendschap ontvangen is vriendschap geven. Wij hebben zeker niet allemaal dezelfde interesses maar zijn in elkaar geïnteresseerd . Wij houden van elkaar. Anders dan van mijn man en kind maar net zo belangrijk.
Ik ben gelukkig met hen.......
Ik doe mijn best voor hen. En zij voor mij. Vriendin alleenstaand? Die gaat dus mee met mijn gezin op vakantie. Kerst? We vieren een avond samen. Met partners en zonder partners.
Iemand in een dip? We zorgen voor elkaar.
En we vinden elkaar in respect voor onze verschillen en in humor.
En........... Ik was 23 toen ik de eerste van dit clubje ontmoette.
Het kan dus ook voor jou! Echt waar.
Je beschrijft heel duidelijk wat je mist. Dus weet je ook wat je zoekt .
Ik gun het je!
Ik ben gelukkig met hen.......
Ik doe mijn best voor hen. En zij voor mij. Vriendin alleenstaand? Die gaat dus mee met mijn gezin op vakantie. Kerst? We vieren een avond samen. Met partners en zonder partners.
Iemand in een dip? We zorgen voor elkaar.
En we vinden elkaar in respect voor onze verschillen en in humor.
En........... Ik was 23 toen ik de eerste van dit clubje ontmoette.
Het kan dus ook voor jou! Echt waar.
Je beschrijft heel duidelijk wat je mist. Dus weet je ook wat je zoekt .
Ik gun het je!