Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag.. Deel 2
maandag 21 februari 2011 om 11:58
Hier het vervolg op deel 1 (en ik zou graag nu het linkje hier geplakt hebben maar dat gaat niet want ik forum mobiel en ik weet helemaal niet hoe dat werkt dus google is je beste vriend )
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
Heb je goede maar ook slechte dagen?
Lijkt het je wat om alles van je af te schrijven?
Wil je ervaringen/adviezen van anderen lezen?
Schrijf dan lekker mee
Egoposten zijn toegestaan maar vermeld wel dat het een egopost is! Scheelt anderen energie
woensdag 2 maart 2011 om 00:57
Ik had hier vanmiddag geschreven dacht ik?
Zo te zien is het weg... hebben jullie het ook niet gezien?
Nou ja ik had even van me af geschreven want ik voelde me een beetje rot dat ik naar cursus moest en niet af had wat ik af had willen hebben.
Ben nu wel opgelucht. Anderen hadden ook nog niet alles af. En we gaan een week langer door, compensatie omdat de computers regelmatig niet werkten en er lestijd verloren ging.
Docent heeft bekeken wat ik tot nu toe gemaakt heb en het was voor het grootste gedeelte goed. Yeeeeaaah. Moon is zo dom nog niet
Er was iets wat niet klopte (daarom ging docent alles nakijken waar de fout zat). Hij kon de fout niet vinden en vond dat wel vervelend, maar ik was juist heel blij dat kennelijk het grootste deel goed was.
Op dit soort momenten vind ik het wel leuk dat ik iets aan het leren ben, maar waarom het moet op de manier waarop het gaat (te laat beginnen, in paniek, in bed werken, van alles afzeggen en toch niet opschieten) weet ik nog niet. Het moet anders kunnen.
Nog even jullie lezen. Ik had vanmiddag al gereageerd op sommigen en ik heb - sorry - eigenlijk weinig zin om hetzelfde nog eens te schrijven.
Zo te zien is het weg... hebben jullie het ook niet gezien?
Nou ja ik had even van me af geschreven want ik voelde me een beetje rot dat ik naar cursus moest en niet af had wat ik af had willen hebben.
Ben nu wel opgelucht. Anderen hadden ook nog niet alles af. En we gaan een week langer door, compensatie omdat de computers regelmatig niet werkten en er lestijd verloren ging.
Docent heeft bekeken wat ik tot nu toe gemaakt heb en het was voor het grootste gedeelte goed. Yeeeeaaah. Moon is zo dom nog niet
Er was iets wat niet klopte (daarom ging docent alles nakijken waar de fout zat). Hij kon de fout niet vinden en vond dat wel vervelend, maar ik was juist heel blij dat kennelijk het grootste deel goed was.
Op dit soort momenten vind ik het wel leuk dat ik iets aan het leren ben, maar waarom het moet op de manier waarop het gaat (te laat beginnen, in paniek, in bed werken, van alles afzeggen en toch niet opschieten) weet ik nog niet. Het moet anders kunnen.
Nog even jullie lezen. Ik had vanmiddag al gereageerd op sommigen en ik heb - sorry - eigenlijk weinig zin om hetzelfde nog eens te schrijven.
woensdag 2 maart 2011 om 01:01
Choco, ben je nu afgekeurd? Of ziek of wat anders?
Wel fijn dat die man relaxed is.
Ja lastig altijd wanneer je je toch tot een klus moet zetten of wanneer je moet stoppen. Ik heb er ook moeite mee.
Vaak denk ik 'ik ben moe' en ga dan liever TV kijken dan bijv afwassen. Terwijl eigenlijk mijn hoofd moe is en die TV het alleen maar erger maakt. (maar dat wil ik op zo'n moment natuurlijk even niet weten)
Ben nu ineens ook heel moe.....gaap.... welterusten.
Wel fijn dat die man relaxed is.
Ja lastig altijd wanneer je je toch tot een klus moet zetten of wanneer je moet stoppen. Ik heb er ook moeite mee.
Vaak denk ik 'ik ben moe' en ga dan liever TV kijken dan bijv afwassen. Terwijl eigenlijk mijn hoofd moe is en die TV het alleen maar erger maakt. (maar dat wil ik op zo'n moment natuurlijk even niet weten)
Ben nu ineens ook heel moe.....gaap.... welterusten.
woensdag 2 maart 2011 om 11:11
Moonlight82, 10 uur geleden
Ik had hier vanmiddag geschreven dacht ik?
Zo te zien is het weg... hebben jullie het ook niet gezien?
Nee niet gezien Moon.
Ik zit in de ziektwet. Ben ziek uit dienst gegaan dus werd het ziektewet. En aug is dat 2 jaar dus ga je voor de WIA. Maar ik heb het er gisteravond nog met man over gehad en als ik niet in de WIA kom, dan niet. Hij verdiend genoeg om ons te onderhouden dus ik voel dan geen druk. Kan ik rustig de tijd nemen, daarom hebben we ook dit huis gekocht, hij kan alles met zijn salaris betalen. Toch wel slim gedaan..
En als ik dan ga werken, word dat ons spaargeld. Zo zat het chooc, maak je niet druk.
Ik ga maar uit bed. Zo lekker, op woensdag begint mijn therapie om 13 uur dus mag ik uitslapen. En dan blijf ik ook echt tot het laatste moment in bed liggen. Lekker
Maar nu ga ik. Tot later weer!
Ik had hier vanmiddag geschreven dacht ik?
Zo te zien is het weg... hebben jullie het ook niet gezien?
Nee niet gezien Moon.
Ik zit in de ziektwet. Ben ziek uit dienst gegaan dus werd het ziektewet. En aug is dat 2 jaar dus ga je voor de WIA. Maar ik heb het er gisteravond nog met man over gehad en als ik niet in de WIA kom, dan niet. Hij verdiend genoeg om ons te onderhouden dus ik voel dan geen druk. Kan ik rustig de tijd nemen, daarom hebben we ook dit huis gekocht, hij kan alles met zijn salaris betalen. Toch wel slim gedaan..
En als ik dan ga werken, word dat ons spaargeld. Zo zat het chooc, maak je niet druk.
Ik ga maar uit bed. Zo lekker, op woensdag begint mijn therapie om 13 uur dus mag ik uitslapen. En dan blijf ik ook echt tot het laatste moment in bed liggen. Lekker
Maar nu ga ik. Tot later weer!
woensdag 2 maart 2011 om 11:57
Bah, bah, bah. Ik moet even spuien. Ik voel me &^% door die citalopram. En de oxazepam en inslaappil vlakken niets meer af, dus ik ben een bonk zenuwen. Vanochtend met psychiater gebeld, hij zegt dat ik heftig reageer op de citalopram maar toch door moet gaan. Volgens hem zijn er nl weinig ad's voor angststoornis.
Ik kan niet met die zenuwen omgaan, ik denk er de hele dag aan en zelfs al heb ik afleiding, dan nog. Eet nog steeds weinig, te zenuwachtig.
Ik kan niet met die zenuwen omgaan, ik denk er de hele dag aan en zelfs al heb ik afleiding, dan nog. Eet nog steeds weinig, te zenuwachtig.
woensdag 2 maart 2011 om 12:27
Fijn, Choco, dat je in ieder geval de zekerheid hebt van het inkomen van je man. En dat hij er zo relaxed over doet.
Alles wat je straks evt kunt doen is meegenomen. Al zou je een middag per week doosjes inpakken oid... dat is dan een leuk extraatje!
Bob, vervelend allemaal. Ik had in het begin bij de medicijnen die ik nu heb, een opgefokt gevoel. Viel mee te leven, maar zenuwen lijkt me erger.
Kun je iets doen voor de afleiding?
Ik heb vanochtend terugkomdag gehad van mijn gespreksgroep. Ik denk dat dit de nuttigste keer was van allemaal, voor mij. Eindelijk durfde ik uit te spreken dat ik zoveel moeite heb met de herinneringen van mijn opname. Feit dat je tussen allemaal mensen zit die zichzelf van alles aandoen.... Ik vind het nog steeds erg dat mij dat moest overkomen.
Eén van de begeleidsters van deze cursus was toen mijn verpleegkundige. Doet er niet heel veel toe maar dat juist zij nu dit gesprek met me had was wel fijn.
Ze vroeg of het traumatisch was geweest. Ja, eigenlijk wel. Ze gaaf aan dat ze daar psychologisch hulp voor kunnen aanbieden. De GGZ-medewerkers maken zelf ook gebruik van die hulp want zij zien ook erge dingen af en toe.
En die hulp is er dus ook voor clienten.
Ik ben iemand die veel ziet van de dingen die om mij heen gebeuren. Sommige mensen zitten tijdens de opname vooral in hun eigen wereld maar dat had ik helemaal niet. Ik was heel erg gefocust op de anderen.
H. (verpleegkundige) zei vandaag dat je, als je dat hebt, op zich redelijk gezond bent. Als je weg wilt van al die zieke mensen. Tja, dat ging destijds moeilijk, achter die gesloten deur.
Ik zei dat ik het steeds moeilijk had gevonden om dit aan te kaarten bij de GGZ, omdat het juist over GGZ gaat. Maar het komt dus vaker voor.
Misschien vandaag mijn begeleider even mailen hierover. Ik zat al te zoeken naar andere vormen van hulp, maar als het via GGZ kan hoef ik het niet zelf te betalen.
Soms huil ik 's nachts omdat ik die opname heb moeten meemaken. Dat is iets van de laatste tijd. Niet dat ik al 5 jaar dagelijks huil (gelukkig). Maar dat is wel genoeg reden om er iets mee te doen, denk ik.
Alles wat je straks evt kunt doen is meegenomen. Al zou je een middag per week doosjes inpakken oid... dat is dan een leuk extraatje!
Bob, vervelend allemaal. Ik had in het begin bij de medicijnen die ik nu heb, een opgefokt gevoel. Viel mee te leven, maar zenuwen lijkt me erger.
Kun je iets doen voor de afleiding?
Ik heb vanochtend terugkomdag gehad van mijn gespreksgroep. Ik denk dat dit de nuttigste keer was van allemaal, voor mij. Eindelijk durfde ik uit te spreken dat ik zoveel moeite heb met de herinneringen van mijn opname. Feit dat je tussen allemaal mensen zit die zichzelf van alles aandoen.... Ik vind het nog steeds erg dat mij dat moest overkomen.
Eén van de begeleidsters van deze cursus was toen mijn verpleegkundige. Doet er niet heel veel toe maar dat juist zij nu dit gesprek met me had was wel fijn.
Ze vroeg of het traumatisch was geweest. Ja, eigenlijk wel. Ze gaaf aan dat ze daar psychologisch hulp voor kunnen aanbieden. De GGZ-medewerkers maken zelf ook gebruik van die hulp want zij zien ook erge dingen af en toe.
En die hulp is er dus ook voor clienten.
Ik ben iemand die veel ziet van de dingen die om mij heen gebeuren. Sommige mensen zitten tijdens de opname vooral in hun eigen wereld maar dat had ik helemaal niet. Ik was heel erg gefocust op de anderen.
H. (verpleegkundige) zei vandaag dat je, als je dat hebt, op zich redelijk gezond bent. Als je weg wilt van al die zieke mensen. Tja, dat ging destijds moeilijk, achter die gesloten deur.
Ik zei dat ik het steeds moeilijk had gevonden om dit aan te kaarten bij de GGZ, omdat het juist over GGZ gaat. Maar het komt dus vaker voor.
Misschien vandaag mijn begeleider even mailen hierover. Ik zat al te zoeken naar andere vormen van hulp, maar als het via GGZ kan hoef ik het niet zelf te betalen.
Soms huil ik 's nachts omdat ik die opname heb moeten meemaken. Dat is iets van de laatste tijd. Niet dat ik al 5 jaar dagelijks huil (gelukkig). Maar dat is wel genoeg reden om er iets mee te doen, denk ik.
donderdag 3 maart 2011 om 00:08
Hier ben ik ook weer even. Nou, ik doe echt een moer in deze kliniek, maar ikvoel me wel veilig. Het gaat gewoon mis als ik alleen ben, ik ben ook bang om naar huis gestuurd te wroden, ik weet niet wat ik daar met mezelf aan moet eigenlijk. Zit een beetje de hele dag te roken, heb vandaag wel bij leiding aangegeven dat sommige figuren hier echt te heftig zijn voor mij, ook agressief, en dat ik bang ben. Nu hebben die mensen altijd een coach als ze rondlopen. zodat ik niet bang hoef te zijn in elkaar gemept te worden.
Vandaag was mijn moeder langsgeweest, en mijn broer. Toen mocht ik naar buiten, dat was heel leuk. En we zijn met de afdeling naar het buurthuis geweest, heb daar piano gespeeld en gezongen, dat hielp heel erg, werd ik heel blij van.
Wel inzinking vandaag omdat ik merk dat ik de hele tijd bezig ben iedereens problemen hier op te lossen maar mijn eigen issues zijn er nog. Had gisteren ontzettend gemene gedachtes, en wilde de verpleging echt wat aandoen.
Ibi, ik las over je hondje, en dat je dus nu niet meer naar buiten gaat. Misschien ish et te vroeg, maar mijn zus had borderline, en ook een hondje. en toen ide dood ging ging het ook mis . uiteindeljik heeftze toch een ander hondje gekocht, en dat heeft haar heel erg geholpen. (weer naar buiten, weer onder de mensen, praatje maken bij het hondenuitlaatveldje) misschien loop ik op de zaken vooruit hoor, maar ik dacht, ik geef een voorbeeld van hoe hetook kan zijn. En je gemis van Patrick, wat kan ik zeggen.. Ik voel altijd bij je berichten de liefde die je voor hem voelt eraf spatten, hij moet heel bijzonder zijn.
bob, goed dat je nu regelmaat gaat creeeren, ik hoop dat dat voor je helpt. Jammer van de psycholoog, Ik denk dat het er allemaal erg onhandig is uitgekomen bij die man/vrouw. Ik hoop dat je toch volgende keer nog kunt gaan en kunt aangeven wat voor effect dat op je heeft.
Yoelle, klinkt goed die ademhalingsoefeningen. Ik heb alleen geen paniekaanvallen meer (dat heb k wel heellang gehad, maar dat is eigenlijk zomaar gestopt, en toen kreeg ik in de plaats borderline..)
Moonlight, ik vind het altijd zo goed te lezen dat je allemaal dingen onderneemt. Daar mag je best trots op zijn! hoop dat het het schaatsseizoen leuk voor je zal zijn.
Choco, het UWV. Sjah. Het is een gekke instantie, en volgens mij hangt het ook idd vaak af van het mannetje dat je krijgt wat je wel of niet van ze krijgt. Ik hoorde vandaag dat ik eindelijk geld ga krijgen (heb al nies meer gehad sinds loon wat 15 december gestort was, dus mijn spaargeld alles zat er doorheen) volgende week staat het op de bank .
Een dikke knuffel voor jullie allemaal
Ik was afgesloten van mijn telefoon dus kon niet lekker vrij internetten(anders zit ik in e woonkamer en kaniedereen het lezen, vind ik niet zo fijn)
Vandaag was mijn moeder langsgeweest, en mijn broer. Toen mocht ik naar buiten, dat was heel leuk. En we zijn met de afdeling naar het buurthuis geweest, heb daar piano gespeeld en gezongen, dat hielp heel erg, werd ik heel blij van.
Wel inzinking vandaag omdat ik merk dat ik de hele tijd bezig ben iedereens problemen hier op te lossen maar mijn eigen issues zijn er nog. Had gisteren ontzettend gemene gedachtes, en wilde de verpleging echt wat aandoen.
Ibi, ik las over je hondje, en dat je dus nu niet meer naar buiten gaat. Misschien ish et te vroeg, maar mijn zus had borderline, en ook een hondje. en toen ide dood ging ging het ook mis . uiteindeljik heeftze toch een ander hondje gekocht, en dat heeft haar heel erg geholpen. (weer naar buiten, weer onder de mensen, praatje maken bij het hondenuitlaatveldje) misschien loop ik op de zaken vooruit hoor, maar ik dacht, ik geef een voorbeeld van hoe hetook kan zijn. En je gemis van Patrick, wat kan ik zeggen.. Ik voel altijd bij je berichten de liefde die je voor hem voelt eraf spatten, hij moet heel bijzonder zijn.
bob, goed dat je nu regelmaat gaat creeeren, ik hoop dat dat voor je helpt. Jammer van de psycholoog, Ik denk dat het er allemaal erg onhandig is uitgekomen bij die man/vrouw. Ik hoop dat je toch volgende keer nog kunt gaan en kunt aangeven wat voor effect dat op je heeft.
Yoelle, klinkt goed die ademhalingsoefeningen. Ik heb alleen geen paniekaanvallen meer (dat heb k wel heellang gehad, maar dat is eigenlijk zomaar gestopt, en toen kreeg ik in de plaats borderline..)
Moonlight, ik vind het altijd zo goed te lezen dat je allemaal dingen onderneemt. Daar mag je best trots op zijn! hoop dat het het schaatsseizoen leuk voor je zal zijn.
Choco, het UWV. Sjah. Het is een gekke instantie, en volgens mij hangt het ook idd vaak af van het mannetje dat je krijgt wat je wel of niet van ze krijgt. Ik hoorde vandaag dat ik eindelijk geld ga krijgen (heb al nies meer gehad sinds loon wat 15 december gestort was, dus mijn spaargeld alles zat er doorheen) volgende week staat het op de bank .
Een dikke knuffel voor jullie allemaal
Ik was afgesloten van mijn telefoon dus kon niet lekker vrij internetten(anders zit ik in e woonkamer en kaniedereen het lezen, vind ik niet zo fijn)
donderdag 3 maart 2011 om 00:25
Lief dat je dat zegt Yellowlove.
Het is nog niet zo heel lang geleden dat ik veel op het forum zat en veel ideeën had maar eigenlijk niet zo veel deed. Dat mijn 'kletsgroepje' zei: Moon als ik jou lees denk ik steeds: Ga nou iets doen!
Wat ik hiermee wil zeggen: niet alleen ik, maar ook anderen kunnen hun leven veranderen. Kleine stapjes.
En soms moet je even streng zijn. Zo drink ik bijv geen alcohol meer. Dat was mijn valkuil. Bij alles wat tegenzat trok ik een paar flessen wijn open en daardoor kwam ik niet vooruit.
Ik heb het gevoel alsof ik vanochtend gedroomd heb. Was ook nog echt niet uitgeslapen. Wel fijn dat mijn probleem ineens bespreekbaar was en dat het helemaal niet raar is om daarvoor hulp te vragen. Was helemaal niet van plan het nu aan te kaarten maar opeens was het onderwerp van gesprek en was er *pling* een oplossing.
Moet het nog wel met mijn spv-er bespreken. Denk dat ik het maar in een mail vertel, dat gaat me makkelijker af.
Het is nog niet zo heel lang geleden dat ik veel op het forum zat en veel ideeën had maar eigenlijk niet zo veel deed. Dat mijn 'kletsgroepje' zei: Moon als ik jou lees denk ik steeds: Ga nou iets doen!
Wat ik hiermee wil zeggen: niet alleen ik, maar ook anderen kunnen hun leven veranderen. Kleine stapjes.
En soms moet je even streng zijn. Zo drink ik bijv geen alcohol meer. Dat was mijn valkuil. Bij alles wat tegenzat trok ik een paar flessen wijn open en daardoor kwam ik niet vooruit.
Ik heb het gevoel alsof ik vanochtend gedroomd heb. Was ook nog echt niet uitgeslapen. Wel fijn dat mijn probleem ineens bespreekbaar was en dat het helemaal niet raar is om daarvoor hulp te vragen. Was helemaal niet van plan het nu aan te kaarten maar opeens was het onderwerp van gesprek en was er *pling* een oplossing.
Moet het nog wel met mijn spv-er bespreken. Denk dat ik het maar in een mail vertel, dat gaat me makkelijker af.
donderdag 3 maart 2011 om 00:48
Ja ze willen met naar de jelgersma kliniek sturen, daar zit je dan 5 dagen ind e week, en in het weekend mag je naar huis. Dus we zullen zien. Ik moet zeggen dat ik ook de alcoholval heb gehad, maar die heb ik 4 jaar geleden opgegeven, ik drink geen druppel. Ik ga slapen.
Heel veel succes met alles he
Heel veel succes met alles he
donderdag 3 maart 2011 om 10:29
hey allemaal,
ik zou hier ook wel mee kunnen schrijven, daar ik meer slechte dan goede dagen heb de laatste tijd..
Ik heb 2 maanden geleden diagnose sociale fobie / GAS ( gegeneraliseerde angst stoornis ) gehad.. Sindsdien gaat het eigenlijk met veel ups en downs.. Ik ga nu 1x per week naar de psycholoog, heb nog geen medicijnen o.i.d. maar daar ga ik wel om verzoeken als het zo blijft..
De dag dat ik naar de psycholoog ga, gaat het vaak wel goed. Joeppie, ik ga wat aan mijn problemen doen! Maar als ik bij de psych ben geweest, merk ik weer mijn 'tekortkomingen' en gaat het berg afwaards. Vele piekeren, slecht slapen, heel erg vermoeid zijn.. Als ik bezig en met mijn oefeningen merk ik dat het echt niet goed gaat, dat de oefeningen mij niet lukken.. dat is zo confronterend!! En daardoor word ik verdrietig en sago tegen iedereen om me heen.
Mijn vriend kan daar goed mee om gaan, mijn collega's helaas niet en ik ook steeds slechter helaas...
ik zou hier ook wel mee kunnen schrijven, daar ik meer slechte dan goede dagen heb de laatste tijd..
Ik heb 2 maanden geleden diagnose sociale fobie / GAS ( gegeneraliseerde angst stoornis ) gehad.. Sindsdien gaat het eigenlijk met veel ups en downs.. Ik ga nu 1x per week naar de psycholoog, heb nog geen medicijnen o.i.d. maar daar ga ik wel om verzoeken als het zo blijft..
De dag dat ik naar de psycholoog ga, gaat het vaak wel goed. Joeppie, ik ga wat aan mijn problemen doen! Maar als ik bij de psych ben geweest, merk ik weer mijn 'tekortkomingen' en gaat het berg afwaards. Vele piekeren, slecht slapen, heel erg vermoeid zijn.. Als ik bezig en met mijn oefeningen merk ik dat het echt niet goed gaat, dat de oefeningen mij niet lukken.. dat is zo confronterend!! En daardoor word ik verdrietig en sago tegen iedereen om me heen.
Mijn vriend kan daar goed mee om gaan, mijn collega's helaas niet en ik ook steeds slechter helaas...
donderdag 3 maart 2011 om 13:02
Hey Yellow,
ik ga het vandaag ook bij m'n psych aankaarten.. HA zei 4 maanden terug al dat ze me wel medicijnen wilde voorschrijven, maar dat ik dat eerst even moest bespreken met de psych.. Dus dat ga ik doen vanmiddag.. Ik ga ook zeggen dat ik elke keer in een soort gat val, en hoe zich dat uit.. Dus heel sago zijn, snel geprikkeld, en uuhm, bitcherig.. Want niemand kan wat goed doen dan ( vooral op werk, thuis met vriend gaat het eigenlijk best "goed").... Hopelijk kan ze me eerst daar meer mee gaan helpen..
Thuis heb ik alleen last van de eeuwige onzekerheid en gepieker.. Gisteren zorgde dat voor opruimwoede, om 8uur 's avonds, en die duurt nu nog voort alleen kan ik er nu niets aan doen helaas... Gelukkig optijd klaar met werken, zodat ik snel verder kan in mijn huis....
ik ga het vandaag ook bij m'n psych aankaarten.. HA zei 4 maanden terug al dat ze me wel medicijnen wilde voorschrijven, maar dat ik dat eerst even moest bespreken met de psych.. Dus dat ga ik doen vanmiddag.. Ik ga ook zeggen dat ik elke keer in een soort gat val, en hoe zich dat uit.. Dus heel sago zijn, snel geprikkeld, en uuhm, bitcherig.. Want niemand kan wat goed doen dan ( vooral op werk, thuis met vriend gaat het eigenlijk best "goed").... Hopelijk kan ze me eerst daar meer mee gaan helpen..
Thuis heb ik alleen last van de eeuwige onzekerheid en gepieker.. Gisteren zorgde dat voor opruimwoede, om 8uur 's avonds, en die duurt nu nog voort alleen kan ik er nu niets aan doen helaas... Gelukkig optijd klaar met werken, zodat ik snel verder kan in mijn huis....
donderdag 3 maart 2011 om 14:13
Nog iets waar ik de laatste tijd veel tegen aan loop; ik moet serieus ooooveral om huilen.. Stond net even met mijn baas te praten over de pysch enzo, pff stond alweer met tranen in mijn ogen.. Sta ik aan mijn konijntje te denken, en dat ie zo schattig is, pfff weer huilen.. Gek word ik ervan.. Meer mensen die hier ervaring mee hebben??
Nou, nog een half uurtje werken en dan opweg naar m'n date met de psych.. Hoop dat ik alles durf te zeggen wat ik denk.. Dus vragen hoe zij erover denkt om eventueel medicijnen te gaan slikken... Gewoon, als steuntje in de rug om me al weer wat vrolijker te krijgen.. En kijken of we volgende week nog een afspraak kunnen maken.. Heb er maandag al eentje, maar wie weet heeft ze donderdag ook nog wel tijd... Hoe sneller ik hier vanaf kom, hoe beter..
Nou, nog een half uurtje werken en dan opweg naar m'n date met de psych.. Hoop dat ik alles durf te zeggen wat ik denk.. Dus vragen hoe zij erover denkt om eventueel medicijnen te gaan slikken... Gewoon, als steuntje in de rug om me al weer wat vrolijker te krijgen.. En kijken of we volgende week nog een afspraak kunnen maken.. Heb er maandag al eentje, maar wie weet heeft ze donderdag ook nog wel tijd... Hoe sneller ik hier vanaf kom, hoe beter..
donderdag 3 maart 2011 om 17:49
hoi waterlelie, welkom!
Ik zit in hetzelfde schuitje. Sinds eind januari van de ene op andere dag beland in een angststoornis. Ik kreeg de eerste weken van mijn huisarts oxazepam om rustig te blijven, en aangezien ik geen uur sliep vier weken lang, ook een inslaper waarmee ik gemiddeld 3/4 uur per nacht slaap.
Ik ben al vrij snel naar een psycholoog gegaan en die raadde aan te overleggen met een psychiater voor medicatie.
Psychiater dacht ook dat ik zonder medicatie de vicieuze cirkel van angst/paniek niet kan doorbreken, dus inmiddels zit ik sinds 1,5 week aan de antidepressiva (citalopram), een middel dat volgens psychiater, mits het aanslaat natuurlijk, goed zou moeten helpen tegen angststoornis. Ik heb erg veel last van bijwerkingen, maar moet daar nu doorheen en het is niet anders.
Ik was zó ontzettend in paniek en angstig, dat het echt niet meer leuk was. Ik moet er nu middels ad en therapie uit zien te komen. Maar eerst even doorbijten met de medicatie om te wennen.
Hoe was het bij de psycholoog?
Yellow, hoe is het nu met je?
Ik zit in hetzelfde schuitje. Sinds eind januari van de ene op andere dag beland in een angststoornis. Ik kreeg de eerste weken van mijn huisarts oxazepam om rustig te blijven, en aangezien ik geen uur sliep vier weken lang, ook een inslaper waarmee ik gemiddeld 3/4 uur per nacht slaap.
Ik ben al vrij snel naar een psycholoog gegaan en die raadde aan te overleggen met een psychiater voor medicatie.
Psychiater dacht ook dat ik zonder medicatie de vicieuze cirkel van angst/paniek niet kan doorbreken, dus inmiddels zit ik sinds 1,5 week aan de antidepressiva (citalopram), een middel dat volgens psychiater, mits het aanslaat natuurlijk, goed zou moeten helpen tegen angststoornis. Ik heb erg veel last van bijwerkingen, maar moet daar nu doorheen en het is niet anders.
Ik was zó ontzettend in paniek en angstig, dat het echt niet meer leuk was. Ik moet er nu middels ad en therapie uit zien te komen. Maar eerst even doorbijten met de medicatie om te wennen.
Hoe was het bij de psycholoog?
Yellow, hoe is het nu met je?
donderdag 3 maart 2011 om 17:50
Yellow wat goed dat je ook niet meer drinkt. Het niet-drinken op zich kost me geen moeite. Vind het wel lastig als mensen er naar vragen. Liefst zou ik een simpel standaardantwoord hebben, zonder mijn problemen erbij te halen.
'ik lust het niet' gaan ze niet geloven. Daarvoor hebben de meesten me net iets te vaak zien drinken
Waterlelie welkom hier. Ik heb niet zoveel puf om iets zinnigs te schrijven verder, sorry.
Ik ben zoooo moe. Vannacht sliep ik laat en ik heb heeeeeeeeeeel lang uitgeslapen. Ik weet dat het niet helpt om in mijn ritme te komen op deze manier... maar ik was zo moe.
Ben nog steeds moe. Heb een aantal dagen achter elkaar steeds dingen gemoeten en stress gehad, de eerste dag dat je dat niet hebt stort je in, lijkt wel.
Een vriendin die ik al heeeeel lang niet gezien heb had deze week af willen spreken. We hadden al wat gemaild maar de laatste mail had ik nog niet geopend. Niet wetende dat daarin stond dat ze deze week vrij had. (ze heeft niet zo vaak vrij)
Maar in deze toestand had ik haar toch niet willen ontmoeten eigenlijk.
Nu spreken we misschien volgend weekend af.
Gek want al heb ik r bijna 2 jaar niet gezien, voor haar ben ik veel relaxter dan voor mijn 'nieuwe' vriendinnen.
Ik begin me steeds vaker af te vragen of dat wel goed zit. Ik vertel ze zo veel NIET over mijzelf. Praat alleen over gedeelde interesses, maar al mijn andere kanten niet.
'ik lust het niet' gaan ze niet geloven. Daarvoor hebben de meesten me net iets te vaak zien drinken
Waterlelie welkom hier. Ik heb niet zoveel puf om iets zinnigs te schrijven verder, sorry.
Ik ben zoooo moe. Vannacht sliep ik laat en ik heb heeeeeeeeeeel lang uitgeslapen. Ik weet dat het niet helpt om in mijn ritme te komen op deze manier... maar ik was zo moe.
Ben nog steeds moe. Heb een aantal dagen achter elkaar steeds dingen gemoeten en stress gehad, de eerste dag dat je dat niet hebt stort je in, lijkt wel.
Een vriendin die ik al heeeeel lang niet gezien heb had deze week af willen spreken. We hadden al wat gemaild maar de laatste mail had ik nog niet geopend. Niet wetende dat daarin stond dat ze deze week vrij had. (ze heeft niet zo vaak vrij)
Maar in deze toestand had ik haar toch niet willen ontmoeten eigenlijk.
Nu spreken we misschien volgend weekend af.
Gek want al heb ik r bijna 2 jaar niet gezien, voor haar ben ik veel relaxter dan voor mijn 'nieuwe' vriendinnen.
Ik begin me steeds vaker af te vragen of dat wel goed zit. Ik vertel ze zo veel NIET over mijzelf. Praat alleen over gedeelde interesses, maar al mijn andere kanten niet.
donderdag 3 maart 2011 om 18:00
Moon, praat je wel met andere mensen die dichtbij staan over jezelf?
Kan me wel wat bij voorstellen dat je nu geen zin hebt om af te spreken met iemand die je al lang niet gezien hebt. Dan komt de vraag hoe het gaat, en tja wat zeg je dan hè. Ik vind dat ook moeilijk. Vanochtend kwam een moeder op school naar me toe en zegt goh jij ziet er slecht uit, ben je ziek of zo? Heb eerlijk verteld hoe 't zit, maar voelde me daarna rot omdat het zo confronterend het is. Ik voel me rot en dat zie je ook aan me. Terwijl het me niet zo moeten kunnen schelen wat anderen vinden, trek ik het me toch aan en voel ik me nog "zieliger".
Ik slaap nog steeds maar 3 uur per nacht. En dat gaat me nu opbreken. Vanochtend na het wegbrengen van de kinderen naar school, door mijn moeder van 10-11:30 verplicht naar bed gestuurd om te rusten. Als je al sinds 3:00 uur wakker bent, is dat wel lekker. Heb niet geslapen (teveel angst maakt zich dan de baas van me) maar wel rustig met m'n ogen dicht gelegen. Ik ga het denk ik elke dag maar invoeren.
Kan me wel wat bij voorstellen dat je nu geen zin hebt om af te spreken met iemand die je al lang niet gezien hebt. Dan komt de vraag hoe het gaat, en tja wat zeg je dan hè. Ik vind dat ook moeilijk. Vanochtend kwam een moeder op school naar me toe en zegt goh jij ziet er slecht uit, ben je ziek of zo? Heb eerlijk verteld hoe 't zit, maar voelde me daarna rot omdat het zo confronterend het is. Ik voel me rot en dat zie je ook aan me. Terwijl het me niet zo moeten kunnen schelen wat anderen vinden, trek ik het me toch aan en voel ik me nog "zieliger".
Ik slaap nog steeds maar 3 uur per nacht. En dat gaat me nu opbreken. Vanochtend na het wegbrengen van de kinderen naar school, door mijn moeder van 10-11:30 verplicht naar bed gestuurd om te rusten. Als je al sinds 3:00 uur wakker bent, is dat wel lekker. Heb niet geslapen (teveel angst maakt zich dan de baas van me) maar wel rustig met m'n ogen dicht gelegen. Ik ga het denk ik elke dag maar invoeren.
donderdag 3 maart 2011 om 18:59
Bob, ik heb het al wat langer, vooral het piekeren.. Maar er is de afgelioen 2 jaar zoveel gebeurd.. relatie verbroken terwijl we samen een koophuis hebben, zit nu nog steeds in de afwikkeling hiervan en heb hierdoor een schuld van ruim 30.000eu.... Nu heb ik een nieuwe relatie en een goede basis, waarschijnlijk is daardoor alles er uit gekomen sinds afgelopen november.. Afgelopen zomer was ik al erg moe, en dat is sindsdien alleen maar erger geworden.
Ben een nieuwe vriendengroep aan het opbouwen en word daar ontzettend onzeker van..
Gesprek met de psycholoog ging goed. Ze gaat een gesprek met de psychiater regelen voor medicatie.. Ze wilde het eigenlijk zo lang mogelijk zonder doen, maar ik vind dat ik te somber ben.. Ze vroeg ook door op de somberheid, dus ik denk dat ze eerdaags mijn vermoeden van een depressie wel zal bevestigen..
Verder hebben we ontspanningsoefeningen gedaan, die moetr ik vanaf nu dagelijks gaan doen.. Alleen krijg ik er juist meer pijn van in mijn schouder, en begon ik tekenen van opkomende migraine.. Misschien was het vandaag gewoon geen goede dag..
Moon, ik ken het dat je soms niets zinnigs te zeggen hebt. Geeft niets
Ik ga deel 1 maar eens doorkijken denk ik ..
Ben een nieuwe vriendengroep aan het opbouwen en word daar ontzettend onzeker van..
Gesprek met de psycholoog ging goed. Ze gaat een gesprek met de psychiater regelen voor medicatie.. Ze wilde het eigenlijk zo lang mogelijk zonder doen, maar ik vind dat ik te somber ben.. Ze vroeg ook door op de somberheid, dus ik denk dat ze eerdaags mijn vermoeden van een depressie wel zal bevestigen..
Verder hebben we ontspanningsoefeningen gedaan, die moetr ik vanaf nu dagelijks gaan doen.. Alleen krijg ik er juist meer pijn van in mijn schouder, en begon ik tekenen van opkomende migraine.. Misschien was het vandaag gewoon geen goede dag..
Moon, ik ken het dat je soms niets zinnigs te zeggen hebt. Geeft niets
Ik ga deel 1 maar eens doorkijken denk ik ..
donderdag 3 maart 2011 om 19:11
Goed van je psycholoog dat zij psychiater gaat regelen. De mijne heeft dat ook zelf gedaan.
Ik heb ook ontspanningsoefeningen, maar ben nu te gejaagd om ze te doen. Heb vanochtend mindfulness gedaan, maar kon me niet goed concentreren.
Ik moest trouwens bij mijn psycholoog een lijst invullen met kenmerken van depressie. Ik had de allerhoogste score: ernstige depressie. Echter volgens psych komt dat vaak voor bij mensen met een angststoornis en wil dat niet zeggen dat ik ook ernstig depressief ben. Voel me ook niet somer, ja door de hele situatie vanwege de medicijnen, maar voordat ik daar aan begon had ik nergens last van. Er is vaak ook een combi angststoornis + depressie. De medicijnen (antidepressiva) die ik nu heb, zouden moeten helpen bij zowel angst- en paniekstoornis en depressie.
Ik heb ook ontspanningsoefeningen, maar ben nu te gejaagd om ze te doen. Heb vanochtend mindfulness gedaan, maar kon me niet goed concentreren.
Ik moest trouwens bij mijn psycholoog een lijst invullen met kenmerken van depressie. Ik had de allerhoogste score: ernstige depressie. Echter volgens psych komt dat vaak voor bij mensen met een angststoornis en wil dat niet zeggen dat ik ook ernstig depressief ben. Voel me ook niet somer, ja door de hele situatie vanwege de medicijnen, maar voordat ik daar aan begon had ik nergens last van. Er is vaak ook een combi angststoornis + depressie. De medicijnen (antidepressiva) die ik nu heb, zouden moeten helpen bij zowel angst- en paniekstoornis en depressie.
vrijdag 4 maart 2011 om 09:10
Goedemorgen!
Ik kon gisteren amper op mijn benen staan, zo slap ben ik. Eet en drink wel maar natuurlijk niet genoeg vanwege de misselijkheid.
Vannacht voor het eerst 1,5 uur langer geslapen! Voelde me gelijk een stukje uitgeruster.
choco, ik was even benieuwd hoe jij die 2 (toch??) helse maanden beleefd hebt? mijn dagindeling is nu echt minimaal: kinderen naar school brengen (lopend), kopje thee met fruit/koekje, was draaien, van 10:30-11:30 op bed (lezen, met hoop op in slaap vallen), daarna lunchen, 's middags naar de winkel of een wandeling maken, ontspanningsoefening, kinderen ophalen, lezen en 's avonds tv kijken. Elke dag weer... voel me gewoon te beroerd.
Ik kon gisteren amper op mijn benen staan, zo slap ben ik. Eet en drink wel maar natuurlijk niet genoeg vanwege de misselijkheid.
Vannacht voor het eerst 1,5 uur langer geslapen! Voelde me gelijk een stukje uitgeruster.
choco, ik was even benieuwd hoe jij die 2 (toch??) helse maanden beleefd hebt? mijn dagindeling is nu echt minimaal: kinderen naar school brengen (lopend), kopje thee met fruit/koekje, was draaien, van 10:30-11:30 op bed (lezen, met hoop op in slaap vallen), daarna lunchen, 's middags naar de winkel of een wandeling maken, ontspanningsoefening, kinderen ophalen, lezen en 's avonds tv kijken. Elke dag weer... voel me gewoon te beroerd.
vrijdag 4 maart 2011 om 11:11
Bob lieverd, je doet het supergoed!
Wat ik die 2 maanden deed? Niks. Geen was, niet stofzuigen, geen eten maken, niks.
Er stonden eierkoeken op tafel en een bidon voor water (was te bang om glazen te laten vallen dus vandaar de bidon). En thats it.
Ik had boeken, tv, games, internet. En dat deed ik zo af en toe maar het merendeel van de tijd zat ik voor me uit te staren of sliep ik.
Vriendin kwam me elke dag halen voor een wandeling (ging ze boodschappen doen moest ik mee, ging ze naar een tuincentrum moest ik mee) en dat was mijn 'buitentijd'.
Toen het wat beter ging, ben ik alleen naar buiten gegaan. Maar ik heb echt bijna 2 maanden niks gedaan. (Ik was ook behoorlijk suicidaal aan het denken. Buiten kon ik me verwonden dus bleef maar binnen.)
Sorry dames ben ff heel druk want morgen gaan we verhuizen. Na dit weekend ben ik er weer!
Wat ik die 2 maanden deed? Niks. Geen was, niet stofzuigen, geen eten maken, niks.
Er stonden eierkoeken op tafel en een bidon voor water (was te bang om glazen te laten vallen dus vandaar de bidon). En thats it.
Ik had boeken, tv, games, internet. En dat deed ik zo af en toe maar het merendeel van de tijd zat ik voor me uit te staren of sliep ik.
Vriendin kwam me elke dag halen voor een wandeling (ging ze boodschappen doen moest ik mee, ging ze naar een tuincentrum moest ik mee) en dat was mijn 'buitentijd'.
Toen het wat beter ging, ben ik alleen naar buiten gegaan. Maar ik heb echt bijna 2 maanden niks gedaan. (Ik was ook behoorlijk suicidaal aan het denken. Buiten kon ik me verwonden dus bleef maar binnen.)
Sorry dames ben ff heel druk want morgen gaan we verhuizen. Na dit weekend ben ik er weer!
vrijdag 4 maart 2011 om 13:34
Bob Ik vind toch wel goed dat je wel een soort dagritme hebt. (ik probeer de positieve kant te zien)
ben verhuisd naar nieuwe kliniek. Het is hier heeeeel koud,en ik kan heeeeel slecht tegen kou. Ik ga kijken of ik de verpleging met chocola kan omkopen voor een extra radiatortje ofzo
Vandaag redelijke dag, t is gewoon KUT, maar ik moet het er mar mee doen.
Voor iedereen een dikke, dikke knuffel
ben verhuisd naar nieuwe kliniek. Het is hier heeeeel koud,en ik kan heeeeel slecht tegen kou. Ik ga kijken of ik de verpleging met chocola kan omkopen voor een extra radiatortje ofzo
Vandaag redelijke dag, t is gewoon KUT, maar ik moet het er mar mee doen.
Voor iedereen een dikke, dikke knuffel
vrijdag 4 maart 2011 om 13:52
Ach yellow, wat moet jij het moeilijk hebben. Krijg je wel bezoek of mag dat niet? Kun je aan bezoek vragen of ze een deken voor je meenemen, en pantoffels of dikke skisokken? Ik kan ook niet zonder. Trouwens, verpleging kan je toch wel een extra deken geven?
Wat voor soort kliniek is het (verslavings? psychiatrisch?) Heb je medicatie nu? Wat doe je zoal op een dag? Mag je wel naar buiten? Enig idee hoe lang je moet gaan blijven? Je hoeft het niet te beantwoorden hoor. Ik leef iig met je mee.
choco: wow, jij hebt 'm ook flink voor je kiezen gehad tijdens die 2 maanden. ik eet ook veel eierkoeken. en geroosterd brood. Succes met verhuizen!
Ik ben me net rot geschrokken. Ik ging inslaapmiddel (zolpidem) herhaalrecept ophalen. Zegt de apotheker dat ik het niet vaker dan 2 keer per week + max. 2 weken lang mag gebruiken. Ehm...ik gebruik het iedere dag en moet voorlopig nog een maand... dus maar even huisarts ass. gebeld. Ze stelde me gerust, dat dit standaard in bijsluiter staat, vanwege verslavingsgevaar. Nou, verslaafd ben ik toch al dus het maakt niet meer uit.
Wat voor soort kliniek is het (verslavings? psychiatrisch?) Heb je medicatie nu? Wat doe je zoal op een dag? Mag je wel naar buiten? Enig idee hoe lang je moet gaan blijven? Je hoeft het niet te beantwoorden hoor. Ik leef iig met je mee.
choco: wow, jij hebt 'm ook flink voor je kiezen gehad tijdens die 2 maanden. ik eet ook veel eierkoeken. en geroosterd brood. Succes met verhuizen!
Ik ben me net rot geschrokken. Ik ging inslaapmiddel (zolpidem) herhaalrecept ophalen. Zegt de apotheker dat ik het niet vaker dan 2 keer per week + max. 2 weken lang mag gebruiken. Ehm...ik gebruik het iedere dag en moet voorlopig nog een maand... dus maar even huisarts ass. gebeld. Ze stelde me gerust, dat dit standaard in bijsluiter staat, vanwege verslavingsgevaar. Nou, verslaafd ben ik toch al dus het maakt niet meer uit.
vrijdag 4 maart 2011 om 14:02
Hier ook geen super dag vandaag, hoewel dat vooral komt door de aanhoudende migraine.. En het is druk op het werk, dus nu maak ik me druk of ik tot laat moet werken. En daar heb ik geen zin in want ik heb hoofdpijn.. Maar mijn hoofdpijn moet weg want ik wil vanavond niet op de bank liggen maar de deur uit. Maari eigenlijk wil ik de deur helemaal niet uit want dat is eng. help?!
Naja, dat is dus even een stukje uit mijn gepieker. Pfff...
Ik ga maar weer hard werken, dan denk ik niet zoveel...
Dikke knuffel aan iedereen,meer weet ik even niet te zeggen...
Naja, dat is dus even een stukje uit mijn gepieker. Pfff...
Ik ga maar weer hard werken, dan denk ik niet zoveel...
Dikke knuffel aan iedereen,meer weet ik even niet te zeggen...
vrijdag 4 maart 2011 om 16:16
quote:BobDeBouwer schreef op 03 maart 2011 @ 18:00:
Moon, praat je wel met andere mensen die dichtbij staan over jezelf?
Kan me wel wat bij voorstellen dat je nu geen zin hebt om af te spreken met iemand die je al lang niet gezien hebt. Dan komt de vraag hoe het gaat, en tja wat zeg je dan hè. Ik vind dat ook moeilijk. Vanochtend kwam een moeder op school naar me toe en zegt goh jij ziet er slecht uit, ben je ziek of zo? Heb eerlijk verteld hoe 't zit, maar voelde me daarna rot omdat het zo confronterend het is. Ik voel me rot en dat zie je ook aan me. Terwijl het me niet zo moeten kunnen schelen wat anderen vinden, trek ik het me toch aan en voel ik me nog "zieliger".
Jawel, er zijn wel mensen met wie ik makkelijk over mezelf praat. De vrienden die ik vroeger had wonen helaas wat verder weg (ik ben vaak verhuisd). 'Nieuwe' mensen die de goede vragen stellen, vertel ik ook snel wel meer, soms zelfs heel veel.
Maar als ik het idee heb dat iemand mij niet echt begrijpt, dan doe ik weinig moeite om diegene toe te laten. En soms vraag ik me dan af of diegene wel een kans gekregen heeft van mij.
Maar in dit geval, een 'groepje meiden' vind ik het heel moeilijk of ik wel of niet zal vertellen van mijn psychische problemen. Want er gaat over gepraat worden, dat weet ik.
Nee die vriendin van lang geleden wil ik juist wel zien! Dat is juist een echte vriendin, hoewel het contact wat verwaterd was.
Ze heeft ook contact gehouden in mijn moeilijke periode, is in t ziekenhuis langs geweest, etc. Per mail heb ik haar al verteld hoe het gaat dus dat is ook al klaar
Het enige wat ik moeilijk vind is dat zij zo onwijs hard werkt (ze is arts) en dat ik het idee heb dat zij moeilijk kan begrijpen wat ik de laatste 5 jaar met mijn tijd gedaan heb. Dat vind ik zelf ook raar als ik terugkijk.
Maar dat moet geen reden zijn om niet af te spreken.
Lullig dat die moeder op school je aansprak. Wel knap dat je eerlijk bent geweest.
Moon, praat je wel met andere mensen die dichtbij staan over jezelf?
Kan me wel wat bij voorstellen dat je nu geen zin hebt om af te spreken met iemand die je al lang niet gezien hebt. Dan komt de vraag hoe het gaat, en tja wat zeg je dan hè. Ik vind dat ook moeilijk. Vanochtend kwam een moeder op school naar me toe en zegt goh jij ziet er slecht uit, ben je ziek of zo? Heb eerlijk verteld hoe 't zit, maar voelde me daarna rot omdat het zo confronterend het is. Ik voel me rot en dat zie je ook aan me. Terwijl het me niet zo moeten kunnen schelen wat anderen vinden, trek ik het me toch aan en voel ik me nog "zieliger".
Jawel, er zijn wel mensen met wie ik makkelijk over mezelf praat. De vrienden die ik vroeger had wonen helaas wat verder weg (ik ben vaak verhuisd). 'Nieuwe' mensen die de goede vragen stellen, vertel ik ook snel wel meer, soms zelfs heel veel.
Maar als ik het idee heb dat iemand mij niet echt begrijpt, dan doe ik weinig moeite om diegene toe te laten. En soms vraag ik me dan af of diegene wel een kans gekregen heeft van mij.
Maar in dit geval, een 'groepje meiden' vind ik het heel moeilijk of ik wel of niet zal vertellen van mijn psychische problemen. Want er gaat over gepraat worden, dat weet ik.
Nee die vriendin van lang geleden wil ik juist wel zien! Dat is juist een echte vriendin, hoewel het contact wat verwaterd was.
Ze heeft ook contact gehouden in mijn moeilijke periode, is in t ziekenhuis langs geweest, etc. Per mail heb ik haar al verteld hoe het gaat dus dat is ook al klaar
Het enige wat ik moeilijk vind is dat zij zo onwijs hard werkt (ze is arts) en dat ik het idee heb dat zij moeilijk kan begrijpen wat ik de laatste 5 jaar met mijn tijd gedaan heb. Dat vind ik zelf ook raar als ik terugkijk.
Maar dat moet geen reden zijn om niet af te spreken.
Lullig dat die moeder op school je aansprak. Wel knap dat je eerlijk bent geweest.
