Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag .. Deel 3
woensdag 1 juni 2011 om 01:03
Yellow lieverd don't worry. Neem aub de tijd voor jezelf en doe wat goed is voor jou. Prioriteiten stellen. En als je er niet uitkomt dan mag je andere mensen best eens om hulp vragen. Of gooi het hier in de groep, kijk maar, als het jou maar helpt.
Niet enkel klaarstaan voor anderen, ook aan jezelf denken!
Of neem bijv. ook eens een forum pauze net als Moon
Goed voor jezelf zorgen meis!
Weltrusten
Niet enkel klaarstaan voor anderen, ook aan jezelf denken!
Of neem bijv. ook eens een forum pauze net als Moon
Goed voor jezelf zorgen meis!
Weltrusten
woensdag 1 juni 2011 om 08:23
Goeiemorgen Yellow
Wil nog even wat kwijt.. Weet je, ik herken zo veel in wat je soms schrijft/zegt ivm de dingen waar je zo tegenaan loopt. Bijv. het gevoel dat je overal maar achteraan hobbelt, er niet helemaal bij hoort, het gevoel dat er v alle kanten aan je wordt getrokken, moeite hebben met bep. aangelegenheden (bijv. verjaardagen, de vragen die je liever mijdt)....etc. Het is soms net alsof ik mijzelf hoor praten.....
En dat wil ik dus niet meer, zo blijven leven met al die onzekerheid en angsten.. Het leven zelf is al zwaar genoeg, als we het puur over externe factoren hebben. Als je daarbij ook nog eens jezelf zo moeilijk maakt dan is het gewoon geen doen. Daar ben ik nu heel erg mee bezig in de hoop dat ik niet meer zo hard op mn bek ga in de toekomst. Ik wilde dood, probeerde v alles dat het zou stoppen. Maandenlang nauwelijks eten, weinig slapen, compleet geisoleerd, een zombie. Zo diep zat ik..
Ups en downs blijven altijd, maar als je i.h.a. gelukkig kunt zijn met je leven dan zullen de 'downs' minder hard zijn. Wat dat betreft heeft die k*trelatie nog iets goeds opgeleverd: dat ik nu eindelijk eens ECHT met mezelf aan de slag ga.
Weet je wat het ook is.. het gras is bij de ander altijd groener... Is zooo waar!!
Bijv. ik heb wel een studie afgerond, dat klinkt allemaal heel mooi enz.. Maar het is al jaren geleden dat ik mn diploma gehaald heb en ben dus niet pas afgestudeerd en heb geen werkervaring op mijn gebied. (daarmee ben ik nagenoeg kansloos op dat vakgebied, hoop op reintegratie o.i.d. maar das ander verhaal). Of ik nog kansen maak bijv. op de arbeidsmarkt ligt echter niet alleen aan studie/werkervaring, maar vooral aan mezelf. En als ik nu niet aan mijzelf werk dan zal ik ook nooit een goede baan krijgen, laat staan volhouden!
Het echte geluk moet vanuit jezelf komen. Dat begint met van jezelf te kunnen/durven houden, jezelf accepteren met al je gebreken. Ik ben begonnen met richten op hetgeen wat ik wél goed doe, en mijzelf eens minder hard proberen te 'straffen' voor alles wat ik niet goed doe..
Je bepaalt zelf voor een heel groot deel de druk die je voelt, door grenzen te stellen. Namelijk door anders om te gaan met de druk die anderen op je leggen. Dat is een hele klus hoor, ik zal vooral een hoop moeten veranderen aan bijv. bepaalde denkpatronen. En prioriteiten stellen, wat ik zal zei in mn vorige post.
Het leven heeft zoveel meer te bieden. Dat weet ik en daar wil ik nu eens optimaal voor kunnen gaan.
Nu eerst je tentamen... Succes nogmaals!!
ik denk aan je!!
Veel liefs Panter
Wil nog even wat kwijt.. Weet je, ik herken zo veel in wat je soms schrijft/zegt ivm de dingen waar je zo tegenaan loopt. Bijv. het gevoel dat je overal maar achteraan hobbelt, er niet helemaal bij hoort, het gevoel dat er v alle kanten aan je wordt getrokken, moeite hebben met bep. aangelegenheden (bijv. verjaardagen, de vragen die je liever mijdt)....etc. Het is soms net alsof ik mijzelf hoor praten.....
En dat wil ik dus niet meer, zo blijven leven met al die onzekerheid en angsten.. Het leven zelf is al zwaar genoeg, als we het puur over externe factoren hebben. Als je daarbij ook nog eens jezelf zo moeilijk maakt dan is het gewoon geen doen. Daar ben ik nu heel erg mee bezig in de hoop dat ik niet meer zo hard op mn bek ga in de toekomst. Ik wilde dood, probeerde v alles dat het zou stoppen. Maandenlang nauwelijks eten, weinig slapen, compleet geisoleerd, een zombie. Zo diep zat ik..
Ups en downs blijven altijd, maar als je i.h.a. gelukkig kunt zijn met je leven dan zullen de 'downs' minder hard zijn. Wat dat betreft heeft die k*trelatie nog iets goeds opgeleverd: dat ik nu eindelijk eens ECHT met mezelf aan de slag ga.
Weet je wat het ook is.. het gras is bij de ander altijd groener... Is zooo waar!!
Bijv. ik heb wel een studie afgerond, dat klinkt allemaal heel mooi enz.. Maar het is al jaren geleden dat ik mn diploma gehaald heb en ben dus niet pas afgestudeerd en heb geen werkervaring op mijn gebied. (daarmee ben ik nagenoeg kansloos op dat vakgebied, hoop op reintegratie o.i.d. maar das ander verhaal). Of ik nog kansen maak bijv. op de arbeidsmarkt ligt echter niet alleen aan studie/werkervaring, maar vooral aan mezelf. En als ik nu niet aan mijzelf werk dan zal ik ook nooit een goede baan krijgen, laat staan volhouden!
Het echte geluk moet vanuit jezelf komen. Dat begint met van jezelf te kunnen/durven houden, jezelf accepteren met al je gebreken. Ik ben begonnen met richten op hetgeen wat ik wél goed doe, en mijzelf eens minder hard proberen te 'straffen' voor alles wat ik niet goed doe..
Je bepaalt zelf voor een heel groot deel de druk die je voelt, door grenzen te stellen. Namelijk door anders om te gaan met de druk die anderen op je leggen. Dat is een hele klus hoor, ik zal vooral een hoop moeten veranderen aan bijv. bepaalde denkpatronen. En prioriteiten stellen, wat ik zal zei in mn vorige post.
Het leven heeft zoveel meer te bieden. Dat weet ik en daar wil ik nu eens optimaal voor kunnen gaan.
Nu eerst je tentamen... Succes nogmaals!!
ik denk aan je!!
Veel liefs Panter
woensdag 1 juni 2011 om 08:44
quote:Green_ schreef op 01 juni 2011 @ 08:37:
Wat een goede en mooie post Panter!
(ik heb in deel 1 een tijd meegeschreven, ik lees hier nog wel eens Soms herken ik me in wat jullie schrijven)
Bedankt Green!
Ben pas sinds kort gaan meeschrijven nadat ik zelf een topic had geopend toen ik zo vast zat. Dat topic heb ik inmiddels laten verwijderen oa vanwege herkenbaarheid.
Leuk dat je even komt reageren!
Liefs panter
Wat een goede en mooie post Panter!
(ik heb in deel 1 een tijd meegeschreven, ik lees hier nog wel eens Soms herken ik me in wat jullie schrijven)
Bedankt Green!
Ben pas sinds kort gaan meeschrijven nadat ik zelf een topic had geopend toen ik zo vast zat. Dat topic heb ik inmiddels laten verwijderen oa vanwege herkenbaarheid.
Leuk dat je even komt reageren!
Liefs panter
woensdag 1 juni 2011 om 09:00
Ben gisteren met mobiel naast me in slaap gevallen. Net bijgelezen.
Yellow, heel veel succes vandaag!!
*ego-post, maar reacties mogen*
Voor de rest, al die onzekerheden, ze komen
me bekend voor. Heb ik een aantal jaar geleden zo mee geworsteld. En op een gegeven moment was ik er klaar mee me altijd ongelukkig en anders te voelen, dus ben er aan gaan werken. En toen overleed mijn moeder en kon het me allemaal niet meer schelen wat anderen van me vonden. Ging in soort overleefmodus. Dat ging er goed. Alleen de laatste tijd voelt het alsof ik
in dat proces een stukje van mezelf ben kwijt geraakt. Natuurlijk verander je door zo iets, maar het is meer dat ik het idee had dat ik bepaalde eigenschappen nog had, terwijl de buitenwereld deze niet ziet. Ben zeg maar mezelf en mijn leven aan het evalueren en weer niet zo goed wat ik er van vind. Na het overlijden van mijn moeder ben ik mijn leven gaan plannen en heb steeds elk doel gehaald. En nu... Weet ik het dus even niet zo goed meer.
Yellow, heel veel succes vandaag!!
*ego-post, maar reacties mogen*
Voor de rest, al die onzekerheden, ze komen
me bekend voor. Heb ik een aantal jaar geleden zo mee geworsteld. En op een gegeven moment was ik er klaar mee me altijd ongelukkig en anders te voelen, dus ben er aan gaan werken. En toen overleed mijn moeder en kon het me allemaal niet meer schelen wat anderen van me vonden. Ging in soort overleefmodus. Dat ging er goed. Alleen de laatste tijd voelt het alsof ik
in dat proces een stukje van mezelf ben kwijt geraakt. Natuurlijk verander je door zo iets, maar het is meer dat ik het idee had dat ik bepaalde eigenschappen nog had, terwijl de buitenwereld deze niet ziet. Ben zeg maar mezelf en mijn leven aan het evalueren en weer niet zo goed wat ik er van vind. Na het overlijden van mijn moeder ben ik mijn leven gaan plannen en heb steeds elk doel gehaald. En nu... Weet ik het dus even niet zo goed meer.
woensdag 1 juni 2011 om 09:08
Even pauze van mijn pauze.
Goedemorgen! Een wakker-word-post want ik moet er echt uit maar mijn hoofd slaapt nog.
Panter wat schrijf je mooie dingen. Ik zit te denken of ik het op alle punten met je eens ben.... maar mijn hoofd slaapt nog dus ik weet het niet
Zo maar even koffie drinken in de hoop daar een beetje wakker van te worden.
Goede dag gewenst.
Goedemorgen! Een wakker-word-post want ik moet er echt uit maar mijn hoofd slaapt nog.
Panter wat schrijf je mooie dingen. Ik zit te denken of ik het op alle punten met je eens ben.... maar mijn hoofd slaapt nog dus ik weet het niet
Zo maar even koffie drinken in de hoop daar een beetje wakker van te worden.
Goede dag gewenst.
woensdag 1 juni 2011 om 09:44
Goeiemorgen Sanne en Moon!!
Moon, haha pauze van je pauze!! Hoe is het met je? Genoten van de forum rust? Ik ben de laatste dagen ook wat minder op t forum, merk dat ik weer teveel tegelijk doe en ook moet dimmen.
Je hoeft het niet met me eens te zijn, het gaat vooral over mijzelf en hoe ik aan mn issues aan het werken ben voor ieder gelden eigen methoden, elk individu zijn unieke weg te gaan...
Sanne, hoe lang geleden is het dat je moeder overleed?
Bij mij gaat het al terug naar mijn jeugd, de omgeving waarin ik ben opgegeroeid, vervolgens voor mijn 20e het overlijden van mijn moeder. Daarna idd net zoiets als wat jij beschrijft, op soort van overlevingsmodus geleefd. Ik kijk nu terug, en zie dat ik helemaal geen tijd heb genomen de dood van mijn moeder goed te verwerken etc. En dat ik oa daardoor ook moeite heb nu met hechten aan mensen, bang dat geliefden abrupt verdwijnen..
Ik heb min/meer mijzelf bestraft door maar door te gaan, net als Sanne ook beschrijft doelen stellen en die ook gehaald, maar vergeten mijzelf in acht te nemen. Wilde de buitenwerlend laten zien dat ik het wel alleen aankon. Maar ik kon het dus niet aan, niet alleen. Ik wilde geen hulp, en als ik bep. mensen om hulp vroeg, liep ik steeds tegen een muur van onbegrip. Lang verhaal. Nu doorbreek ik oa dit patroon en geef ik eindelijk weer toe dat ik hulp wil om mijn leven op orde te krijgen.
Sanne, ik denk dat je bezig bent naar een zoektocht naar jezelf, wat jouw waarden zijn, je grenzen en wensen voor de toekomst?
Moon, haha pauze van je pauze!! Hoe is het met je? Genoten van de forum rust? Ik ben de laatste dagen ook wat minder op t forum, merk dat ik weer teveel tegelijk doe en ook moet dimmen.
Je hoeft het niet met me eens te zijn, het gaat vooral over mijzelf en hoe ik aan mn issues aan het werken ben
voor ieder gelden eigen methoden, elk individu zijn unieke weg te gaan...Sanne, hoe lang geleden is het dat je moeder overleed?
Bij mij gaat het al terug naar mijn jeugd, de omgeving waarin ik ben opgegeroeid, vervolgens voor mijn 20e het overlijden van mijn moeder. Daarna idd net zoiets als wat jij beschrijft, op soort van overlevingsmodus geleefd. Ik kijk nu terug, en zie dat ik helemaal geen tijd heb genomen de dood van mijn moeder goed te verwerken etc. En dat ik oa daardoor ook moeite heb nu met hechten aan mensen, bang dat geliefden abrupt verdwijnen..
Ik heb min/meer mijzelf bestraft door maar door te gaan, net als Sanne ook beschrijft doelen stellen en die ook gehaald, maar vergeten mijzelf in acht te nemen. Wilde de buitenwerlend laten zien dat ik het wel alleen aankon. Maar ik kon het dus niet aan, niet alleen. Ik wilde geen hulp, en als ik bep. mensen om hulp vroeg, liep ik steeds tegen een muur van onbegrip. Lang verhaal. Nu doorbreek ik oa dit patroon en geef ik eindelijk weer toe dat ik hulp wil om mijn leven op orde te krijgen.
Sanne, ik denk dat je bezig bent naar een zoektocht naar jezelf, wat jouw waarden zijn, je grenzen en wensen voor de toekomst?
woensdag 1 juni 2011 om 09:48
Ik bedoelde niet speciaal oneens, meer dat sommige dingen me aan het denken zetten maar dat ik nu niet goed kan denken
Over wat je zelf creëert en wat je zelf niet kunt creëren vooral. Maar heb nu niet de tijd en concentratie er op in te gaan. En het hoeft ook geen discussie te worden.
Ben even mijn treintijden aan t uitzoeken. Ben opgestaan 2 uur voordat ik weg meot maar heb de tijd wel nodig. t Schiet niet op hier
Over wat je zelf creëert en wat je zelf niet kunt creëren vooral. Maar heb nu niet de tijd en concentratie er op in te gaan. En het hoeft ook geen discussie te worden.
Ben even mijn treintijden aan t uitzoeken. Ben opgestaan 2 uur voordat ik weg meot maar heb de tijd wel nodig. t Schiet niet op hier
woensdag 1 juni 2011 om 09:52
haha Moon snap het hoor missch heb je na de koffie nog iets zinnigs te melden?
En idd bepaalde factoren heb je geen invloed op, zoals je jeugd/ de omgeving waarin je bent opgegroeid, en je genen-pakket bijvoorbeeld!
Ik doel dan ook met de manier waarop je ermee omgaat, en dat ik door bep. gedachtenpatronen te doorbreken een weg kan vinden om het minder zwaar te maken.
En idd bepaalde factoren heb je geen invloed op, zoals je jeugd/ de omgeving waarin je bent opgegroeid, en je genen-pakket bijvoorbeeld!
Ik doel dan ook met de manier waarop je ermee omgaat, en dat ik door bep. gedachtenpatronen te doorbreken een weg kan vinden om het minder zwaar te maken.
woensdag 1 juni 2011 om 10:10
quote:SanneK schreef op 01 juni 2011 @ 10:03:
Denk inderdaad dat het een soort zoektocht is. Ook naar wie ben ik en vind ik de persoon die ik nu ben wel leuk. Maar dat is best lastig als je leven gewoon en druk doorgaat.
Maar waar ben je dan bang voor? Of kun je de vinger er niet opleggen?
Dat je je goed voelt bij wie je nu 'bent' (je bent natuurlijk altijd dezelfde Sanne) is toch eigenlijk juist goed? Daar gaat het toch om, dat je tevreden bent met jezelf als persoon?
Of is het dat je je misschien toch niet echt happy voelt, of teveel druk voelt, of onbehagen?.. Het leven gaat ook gewoon door namelijk, het gaat erom dat je je tevreden voelt, ook al is er wat drukte in het leven.
Denk inderdaad dat het een soort zoektocht is. Ook naar wie ben ik en vind ik de persoon die ik nu ben wel leuk. Maar dat is best lastig als je leven gewoon en druk doorgaat.
Maar waar ben je dan bang voor? Of kun je de vinger er niet opleggen?
Dat je je goed voelt bij wie je nu 'bent' (je bent natuurlijk altijd dezelfde Sanne) is toch eigenlijk juist goed? Daar gaat het toch om, dat je tevreden bent met jezelf als persoon?
Of is het dat je je misschien toch niet echt happy voelt, of teveel druk voelt, of onbehagen?.. Het leven gaat ook gewoon door namelijk, het gaat erom dat je je tevreden voelt, ook al is er wat drukte in het leven.
woensdag 1 juni 2011 om 10:32
Ik was iemand die veel tijd besteedde aan het analyseren van situaties om er van te leren, dat doe ik nu minder en dat geeft me wel rust. Maar ben nu dus minder bewust bezig met wie ik precies ben. En soms maakt iemand dan een opmerking waardoor ik me afvraag 'o, kom ik nu zo over'.
Had dus altijd veel diepgaande gesprekken met mijn moeder en vriendinnen. Dat maakte me soms wat zwaarmoedig. Dat is nu dus allemaal minder, maar ik mis die diepgang soms een beetje. Maar de zwaarmoedigheid niet.
Had dus altijd veel diepgaande gesprekken met mijn moeder en vriendinnen. Dat maakte me soms wat zwaarmoedig. Dat is nu dus allemaal minder, maar ik mis die diepgang soms een beetje. Maar de zwaarmoedigheid niet.
woensdag 1 juni 2011 om 11:39
Sanne, precies, dat over-analyseren is ook niet goed. Dus nu loop je vooral aan tegen het feit dat mensen op bep. manieren op jou reageren, waardoor je gaat denken over de manier waarop je overkomt op hen.. Ook herkenbaar. Ik kan alleen niet opmaken in hoeverre je daarmee zit? Ik kan het me soms erg aantrekken, en dan denk ik moet ik dan maar anders overkomen? Maar het ligt geheel aan de situatie/context. Bijv. soms kom je eenmal zus&zo over, en is het geen big deal zolang jij er zelf maar achter staat.
Haaaaa die Choco
En tot de volgende keer dan !!!
Haaaaa die Choco
En tot de volgende keer dan !!!
woensdag 1 juni 2011 om 11:51
Goeie vraag panter. Ik geloof niet dat ik er heel erg mee zit. Hun beeld is soms alleen anders dan ik had verwacht. Ze vinden me iemand die heel erg veel over dingen nadenkt, heel erg van structuur en overzicht etc.
Misschien is het meer dat ik gehoopt had nu ik 'ouder' ben, dat ik flexibeler en vrolijker over zou komen. Maar dat zijn niet mijn kernkwaliteiten.
Misschien is het meer dat ik gehoopt had nu ik 'ouder' ben, dat ik flexibeler en vrolijker over zou komen. Maar dat zijn niet mijn kernkwaliteiten.
