Heb jij je leven geaccepteerd?
zaterdag 7 juni 2014 om 23:50
Beste viva lezers,
Na maanden mee te hebben gelezen op het forum; kwam ik tot het punt om ook een topic te openen waar ik zelf mee zit.
Ik kan mij leven niet accepteren voor wat het is. Ik ben een twintiger met vier onafgemaakte hbo studies en daarnaast zit ik werkloos thuis.
Ik ben hierdoor niet tevreden met mijn leven. Wat logisch is! Wie wil er werkloos en zonder een hbo- opleiding hele dag thuis zitten.
Ik doe iedere keer mij best, maar mijn depressie en faalangst zitten bij mij in de weg. Ik ben bij een psycholoog geweest, omdat het te duur werd ben ik ermee gekapt. Het heeft toentertijd gedeeltelijk geholpen.
Wat ik mij dus afvraag is hoe heb jij je dromen gerealiseerd wanneer het allemaal niet meezat?
En waarom heb jij je dromen niet gerealiseerd? en hoe ga je daarmee om?
Hoe ga jij in het algemeen met tegenslagen om?
En accepteer jij je leven voor wat het is?
Ik zelf accepteer mijn leven niet voor wat het is. Ik heb geen zin om van een uitkering te leven, het liefst had ik een afgeronde hbo-opleiding en was ik begonnen aan een carriere. Ik zie soms geen uitweg en dan denk ik aan zelfmoord... Ik weet dat het heftig klinkt, maar dat is nou eenmaal mij gedachte.
Na maanden mee te hebben gelezen op het forum; kwam ik tot het punt om ook een topic te openen waar ik zelf mee zit.
Ik kan mij leven niet accepteren voor wat het is. Ik ben een twintiger met vier onafgemaakte hbo studies en daarnaast zit ik werkloos thuis.
Ik ben hierdoor niet tevreden met mijn leven. Wat logisch is! Wie wil er werkloos en zonder een hbo- opleiding hele dag thuis zitten.
Ik doe iedere keer mij best, maar mijn depressie en faalangst zitten bij mij in de weg. Ik ben bij een psycholoog geweest, omdat het te duur werd ben ik ermee gekapt. Het heeft toentertijd gedeeltelijk geholpen.
Wat ik mij dus afvraag is hoe heb jij je dromen gerealiseerd wanneer het allemaal niet meezat?
En waarom heb jij je dromen niet gerealiseerd? en hoe ga je daarmee om?
Hoe ga jij in het algemeen met tegenslagen om?
En accepteer jij je leven voor wat het is?
Ik zelf accepteer mijn leven niet voor wat het is. Ik heb geen zin om van een uitkering te leven, het liefst had ik een afgeronde hbo-opleiding en was ik begonnen aan een carriere. Ik zie soms geen uitweg en dan denk ik aan zelfmoord... Ik weet dat het heftig klinkt, maar dat is nou eenmaal mij gedachte.
zaterdag 7 juni 2014 om 23:52
zaterdag 7 juni 2014 om 23:59
Heftig hoor. Ik snap dat je baalt en dat je graag successen wilt boeken maar om daardoor gelijk aan zelfmoord te denken? Ik denk dat het goed is om hulp te zoeken en alles stapje voor stapje aan te pakken; de faalangst, de onzekerheid ... En zo naar een oplossing toe werken. Het hoeft niet van vandaag op morgen.
Sterkte.
Sterkte.
zondag 8 juni 2014 om 00:09
De regel in het leven is: weet wat je wél wilt.
Nog een regel: je ogen zijn aan de vóórkant van je hoofd geplaatst omdat terug kijken of in het verleden kijken geen optie is.
Zet alles eens op een rijtje van wat je wel wil en onderneem stappen om daar naar toe te leven.
Geluk maak je zelf...het is een keuze.
Nog een regel: je ogen zijn aan de vóórkant van je hoofd geplaatst omdat terug kijken of in het verleden kijken geen optie is.
Zet alles eens op een rijtje van wat je wel wil en onderneem stappen om daar naar toe te leven.
Geluk maak je zelf...het is een keuze.
zondag 8 juni 2014 om 00:14
Ik heb ook al jaren geen baan meer (en ik heb wel een afgeronde HBO opleiding, misschien troost dat ) en ik snap het wel, je voelt je best een beetje een loser als het allemaal niet lukt.
Ik ben gelijk toen ik werkloos raakte voor mijzelf begonnen als zzp'er, ik verdiend daar zeker nog niet genoeg mee om van rond te komen, maar het word wel steeds beter.
Financieel heb ik er eigenlijk niet zoveel aan nu, maar het bied toch een soort perspectief voor de toekomst.
En het is fijn ergens naar toe te werken.
Ik merk dat ik dat heel erg nodig heb, het gevoel dat ik in elk geval iets nuttigs doe.
Ook als je thuis zit kun je voor jezelf een doel verzinnen, al ga je maar een online taalcursus doen ofzo.
En probeer je leven een beetje leuk te maken voor jezelf, ga lekker koken, leuke boeken lenen bij de bibliotheek, er zijn zat dingen te verzinnen waarmee je de dagen kunt vullen.
En misschien kun je deze tijd gebruiken om te bedenken wat voor beroep je echt zou willen hebben, en dan kijken of er een mogelijkheid is om dat te gaan doen.
Ik ben gelijk toen ik werkloos raakte voor mijzelf begonnen als zzp'er, ik verdiend daar zeker nog niet genoeg mee om van rond te komen, maar het word wel steeds beter.
Financieel heb ik er eigenlijk niet zoveel aan nu, maar het bied toch een soort perspectief voor de toekomst.
En het is fijn ergens naar toe te werken.
Ik merk dat ik dat heel erg nodig heb, het gevoel dat ik in elk geval iets nuttigs doe.
Ook als je thuis zit kun je voor jezelf een doel verzinnen, al ga je maar een online taalcursus doen ofzo.
En probeer je leven een beetje leuk te maken voor jezelf, ga lekker koken, leuke boeken lenen bij de bibliotheek, er zijn zat dingen te verzinnen waarmee je de dagen kunt vullen.
En misschien kun je deze tijd gebruiken om te bedenken wat voor beroep je echt zou willen hebben, en dan kijken of er een mogelijkheid is om dat te gaan doen.
zondag 8 juni 2014 om 00:17
Beste Peacy,
dankjewel voor je reactie. Ik ben blij voor je dat de kleine dingen in het leven je staande houden...
Dat is nog al een grote stap al zeg ik het zelf; want ik zelf kan daar niet meer van genieten. Omdat er altijd een gedachte in mij knaagt,dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben.
Ook al heb ik dezelfde dag gesolliciteerd.
Heeft faalangst jou alleen belemmerd in je studie of ook op sociaal niveau?
dankjewel voor je reactie. Ik ben blij voor je dat de kleine dingen in het leven je staande houden...
Dat is nog al een grote stap al zeg ik het zelf; want ik zelf kan daar niet meer van genieten. Omdat er altijd een gedachte in mij knaagt,dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben.
Ook al heb ik dezelfde dag gesolliciteerd.
Heeft faalangst jou alleen belemmerd in je studie of ook op sociaal niveau?
zondag 8 juni 2014 om 00:33
quote:matroesjka_ schreef op 08 juni 2014 @ 00:17:
Ik verander wat ik kan en wil veranderen. De rest zul je moeten accepteren...er is geen andere optie. Accepteren of er altijd van balen. You choose.
Op zich is het helemaal niet eens zo erg om te balen van een vervelende situatie, dan blijf je gemotiveerd om er iets aan te doen.
Maar het heeft geen zin om je hele leven er door te laten verpesten.
Het probleem is wel dat je niet altijd weet op welk punt je moet accepteren, wanneer er geen hoop meer is.
Ik heb er voor gekozen om gewoon door te blijven proberen, ik wil me er niet bij neerleggen dat er geen mogelijkheid tot verbetering zou zijn.
Maar goed, TO is pas in de twintig, dan heb je echt nog opties zat hoor!
En misschien zal het even duren, maar je moet je hoofd niet te snel laten hangen, gewoon doorploegen en op een dag vind je ineens iets waar je super gelukkig van word.
En in de tussentijd toch maar gewoon proberen om het leven wat je nu hebt ook zo leuk mogelijk te maken.
Ik verander wat ik kan en wil veranderen. De rest zul je moeten accepteren...er is geen andere optie. Accepteren of er altijd van balen. You choose.
Op zich is het helemaal niet eens zo erg om te balen van een vervelende situatie, dan blijf je gemotiveerd om er iets aan te doen.
Maar het heeft geen zin om je hele leven er door te laten verpesten.
Het probleem is wel dat je niet altijd weet op welk punt je moet accepteren, wanneer er geen hoop meer is.
Ik heb er voor gekozen om gewoon door te blijven proberen, ik wil me er niet bij neerleggen dat er geen mogelijkheid tot verbetering zou zijn.
Maar goed, TO is pas in de twintig, dan heb je echt nog opties zat hoor!
En misschien zal het even duren, maar je moet je hoofd niet te snel laten hangen, gewoon doorploegen en op een dag vind je ineens iets waar je super gelukkig van word.
En in de tussentijd toch maar gewoon proberen om het leven wat je nu hebt ook zo leuk mogelijk te maken.
zondag 8 juni 2014 om 00:39
Oh quine ik bedoel ook niet dat je er nooit van mag balen. Accepteren en balen sluiten elkaar niet per se uit.
@TO om even terug te komen op je vragen:
Wat ik mij dus afvraag is hoe heb jij je dromen gerealiseerd wanneer het allemaal niet meezat?
Sommige dromen heb ik gerealiseerd door gewoon keihard door te gaan. Sommigen waren niet te realiseren maar kon ik in een andere vorm wel in de buurt komen. Andere dromen heb ik gewoon NIET gerealiseerd.
En waarom heb jij je dromen niet gerealiseerd? en hoe ga je daarmee om?
Sommige dromen zijn niet gerealiseerd door mijn eigen handelen (niet goed over nagedacht, niet op tijd aan begonnen). Anderen door de omstandigheden. Die omstandigheden kan ik weinig aan doen. De dingen waar ik zelf schuldig aan was kan ik nu ook niks meer aan doen maar ik kan er wel lessen uit trekken voor de toekomst.
Hoe ga jij in het algemeen met tegenslagen om?
Best goed volgens mij. Maar ik ben wel streng voor mezelf. Ik MAG mezelf niet zielig vinden en ik mag er niet over blijven mokken. Ik probeer wanneer ik er doorheen zit even wat afstand van die gevoelens te nemen en te kijken naar wat er WEL goed gaat in mijn leven en me meer te richten op die dingen ipv op wat niet goed gaat.
En accepteer jij je leven voor wat het is?
Ja. Volgens mij wel.
Maar lieve TO, als jij soms denkt aan zelfmoord dan moet je daar wel iets mee gaan doen. heb je daar wel eens goed aan gewerkt onder begeleiding van een prof?
@TO om even terug te komen op je vragen:
Wat ik mij dus afvraag is hoe heb jij je dromen gerealiseerd wanneer het allemaal niet meezat?
Sommige dromen heb ik gerealiseerd door gewoon keihard door te gaan. Sommigen waren niet te realiseren maar kon ik in een andere vorm wel in de buurt komen. Andere dromen heb ik gewoon NIET gerealiseerd.
En waarom heb jij je dromen niet gerealiseerd? en hoe ga je daarmee om?
Sommige dromen zijn niet gerealiseerd door mijn eigen handelen (niet goed over nagedacht, niet op tijd aan begonnen). Anderen door de omstandigheden. Die omstandigheden kan ik weinig aan doen. De dingen waar ik zelf schuldig aan was kan ik nu ook niks meer aan doen maar ik kan er wel lessen uit trekken voor de toekomst.
Hoe ga jij in het algemeen met tegenslagen om?
Best goed volgens mij. Maar ik ben wel streng voor mezelf. Ik MAG mezelf niet zielig vinden en ik mag er niet over blijven mokken. Ik probeer wanneer ik er doorheen zit even wat afstand van die gevoelens te nemen en te kijken naar wat er WEL goed gaat in mijn leven en me meer te richten op die dingen ipv op wat niet goed gaat.
En accepteer jij je leven voor wat het is?
Ja. Volgens mij wel.
Maar lieve TO, als jij soms denkt aan zelfmoord dan moet je daar wel iets mee gaan doen. heb je daar wel eens goed aan gewerkt onder begeleiding van een prof?
zondag 8 juni 2014 om 01:21
Beste meisje1988,
Ik heb wel een mbo-niveau 4 diploma. Spijtig genoeg heb ik daar op het moment niks aan. Er is namelijk weinig vraag naar personeel die in de desbetreffende sector hun diploma hebben behaald.
Beste madderijn,
Dat wist ik niet mijn excuses.
Beste minnimouse,
Dankjewel voor je advies; hetzelfde gedachte spookte bij mij ook rond om mijn problemen stap voor stap aan te pakken ipv allemaal in een keer tegelijk proberen op te lossen.
Ik ga hier zeker iets mee doen...
Beste Yette,
Mijn probleem is dat ik niet meer kan genieten van de kleine dingen in het leven.. Omdat er altijd wel een gedachte in mij knaagt, dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben. Ook al heb ik dezelfde dag nog gesolliciteerd. Ik ben dagelijks dankbaar voor mijn gezondheid. Echter is het probleem dat mijn psychologische toestand achter uit aan het gaan is met mijn donkere gedachtes.
Beste Honda,
Het probleem is dat ik weet wat ik wil...Alle vier de opleidingen kwamen op hetzelfde neer. Het is moeilijk om vooruit te kijken, wanneer je belemmert word door faalangst bij iedere beslissing dat je wilt gaan maken.
Ik geloof niet dat geluk een keuze is.
Pas jij zelf deze regels toe en vind jij jou leven acceptabel?
Beste quinrose,
Het probleem is dat ik weet welke kant ik op wil gaan in mijn leven.
Alleen word ik daarin belemmerd door verschillende psychologische factoren. Ik was een tijdje terug voor mezelf begonnen, maar om daar succesvol in te zijn had ik de vakken nodig die de opleidingen te bieden hebben. Ik kan wel andere dingen gaan uitproberen...het kan een andere perspectief van het leven bieden.
beste matroesjka,
Ik probeer mijn situaties te veranderen alleen lijkt het of de universum mijn tegenwerkt. Ik weiger een werkloos bestaan te accepteren..
Ik heb wel een mbo-niveau 4 diploma. Spijtig genoeg heb ik daar op het moment niks aan. Er is namelijk weinig vraag naar personeel die in de desbetreffende sector hun diploma hebben behaald.
Beste madderijn,
Dat wist ik niet mijn excuses.
Beste minnimouse,
Dankjewel voor je advies; hetzelfde gedachte spookte bij mij ook rond om mijn problemen stap voor stap aan te pakken ipv allemaal in een keer tegelijk proberen op te lossen.
Ik ga hier zeker iets mee doen...
Beste Yette,
Mijn probleem is dat ik niet meer kan genieten van de kleine dingen in het leven.. Omdat er altijd wel een gedachte in mij knaagt, dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben. Ook al heb ik dezelfde dag nog gesolliciteerd. Ik ben dagelijks dankbaar voor mijn gezondheid. Echter is het probleem dat mijn psychologische toestand achter uit aan het gaan is met mijn donkere gedachtes.
Beste Honda,
Het probleem is dat ik weet wat ik wil...Alle vier de opleidingen kwamen op hetzelfde neer. Het is moeilijk om vooruit te kijken, wanneer je belemmert word door faalangst bij iedere beslissing dat je wilt gaan maken.
Ik geloof niet dat geluk een keuze is.
Pas jij zelf deze regels toe en vind jij jou leven acceptabel?
Beste quinrose,
Het probleem is dat ik weet welke kant ik op wil gaan in mijn leven.
Alleen word ik daarin belemmerd door verschillende psychologische factoren. Ik was een tijdje terug voor mezelf begonnen, maar om daar succesvol in te zijn had ik de vakken nodig die de opleidingen te bieden hebben. Ik kan wel andere dingen gaan uitproberen...het kan een andere perspectief van het leven bieden.
beste matroesjka,
Ik probeer mijn situaties te veranderen alleen lijkt het of de universum mijn tegenwerkt. Ik weiger een werkloos bestaan te accepteren..
zondag 8 juni 2014 om 01:22
quote:meelezer2.0 schreef op 08 juni 2014 @ 00:17:
Beste Peacy,
Dat is nog al een grote stap al zeg ik het zelf; want ik zelf kan daar niet meer van genieten. Omdat er altijd een gedachte in mij knaagt,dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben.
Ook al heb ik dezelfde dag gesolliciteerd.
En hier zit dus de grote denkfout,die je leven op dit moment miserabel maakt.
Beste Peacy,
Dat is nog al een grote stap al zeg ik het zelf; want ik zelf kan daar niet meer van genieten. Omdat er altijd een gedachte in mij knaagt,dat vind dat ik mijn tijd aan het verspillen ben.
Ook al heb ik dezelfde dag gesolliciteerd.
En hier zit dus de grote denkfout,die je leven op dit moment miserabel maakt.
zondag 8 juni 2014 om 01:55
quote:meelezer2.0 schreef op 08 juni 2014 @ 01:21:
Ik probeer mijn situaties te veranderen alleen lijkt het of de universum mijn tegenwerkt. Ik weiger een werkloos bestaan te accepteren..
Dan werkt het universum heel veel mensen op de wereld tegen....de crisis is nog niet voorbij.
Het universum vind jou niet zo belangrijk, het universum vind niets en doet niets, behalve universum zijn.
Het universum is, net zoals de crisis. Net zoals koud en winter, zon en regen.
Het is.
Het werkt niet tegen, want het staat niet in dienst van jou, helemaal niet zelfs...en dat is tegelijkertijd het mooie ervan: jij bepaalt aan welke regels die er in jouw hoofd zitten, wilt voldoen.
Ik probeer mijn situaties te veranderen alleen lijkt het of de universum mijn tegenwerkt. Ik weiger een werkloos bestaan te accepteren..
Dan werkt het universum heel veel mensen op de wereld tegen....de crisis is nog niet voorbij.
Het universum vind jou niet zo belangrijk, het universum vind niets en doet niets, behalve universum zijn.
Het universum is, net zoals de crisis. Net zoals koud en winter, zon en regen.
Het is.
Het werkt niet tegen, want het staat niet in dienst van jou, helemaal niet zelfs...en dat is tegelijkertijd het mooie ervan: jij bepaalt aan welke regels die er in jouw hoofd zitten, wilt voldoen.
zondag 8 juni 2014 om 02:06
Nu ik dit zo allemaal aan het lezen ben heb ik besloten om het raadzame advies van de lezers van mijn topic op te volgen.. ik heb namelijk niks te verliezen
(uitsluitend het advies dat ik het maar moet gaan accepteren)
Beste quintrose,
Jij slaat de spijker op zijn kop... bij mij gaat het er inderdaad om het zoeken naar de punt om het te accepteren voor wat het is. Alleen kan het nu echter niet accepteren. Omdat ik geen hbo-diploma heb en geen werk.
Vandaar dat ik het topic ben begonnen om andere perspectieven in te zien. En mij zelf proberen te weerhouden van die "black thoughts" .
Beste matroesjka,
Ik ben langs een psycholoog geweest. Omdat het niet meer betaalbaar was voor mij ben ik ermee gestopt.
Het heeft gedeeltelijk wel geholpen. De zm gedachtes zijn daarna snel terug gekomen omdat ik geen nieuwe perspectieven zag.
Jammer genoeg zie ik mezelf ook niet als een volwaardig mens zonder diploma... terwijl ik mensen in mijn omgeving ken die het best ver hebben geschopt zonder enige vorm van scholing. En voor die mensen heb ik echte enorme bewondering en respect voor... en voor mezelf niet, wat best opmerkelijk is.
beste sabbaticalmed,
mijn probleem is dat ik het moeilijk vind om het te accepteren. Ik zou niet eens weten hoe ik de situatie moet accepteren voor wat het is.
Beste peacy,
Idd dat heb ik ook. Sinds ik begonnen ben aan de studies, ben ik minder sociaal dan dat ik voorheen was. Ik ga jou advies proberen op te volgen om mezelf als een waardevol persoon te zien.
Beste quintrose,
Jij slaat de spijker op zijn kop... bij mij gaat het er inderdaad om het zoeken naar de punt om het te accepteren voor wat het is. Alleen kan het nu echter niet accepteren. Omdat ik geen hbo-diploma heb en geen werk.
Vandaar dat ik het topic ben begonnen om andere perspectieven in te zien. En mij zelf proberen te weerhouden van die "black thoughts" .
Beste matroesjka,
Ik ben langs een psycholoog geweest. Omdat het niet meer betaalbaar was voor mij ben ik ermee gestopt.
Het heeft gedeeltelijk wel geholpen. De zm gedachtes zijn daarna snel terug gekomen omdat ik geen nieuwe perspectieven zag.
Jammer genoeg zie ik mezelf ook niet als een volwaardig mens zonder diploma... terwijl ik mensen in mijn omgeving ken die het best ver hebben geschopt zonder enige vorm van scholing. En voor die mensen heb ik echte enorme bewondering en respect voor... en voor mezelf niet, wat best opmerkelijk is.
beste sabbaticalmed,
mijn probleem is dat ik het moeilijk vind om het te accepteren. Ik zou niet eens weten hoe ik de situatie moet accepteren voor wat het is.
Beste peacy,
Idd dat heb ik ook. Sinds ik begonnen ben aan de studies, ben ik minder sociaal dan dat ik voorheen was. Ik ga jou advies proberen op te volgen om mezelf als een waardevol persoon te zien.
zondag 8 juni 2014 om 02:11
het is niet zo moeilijk om het leven te accepteren dat je hebt. Je doet het al. Je probeert je er ook tegen te verzetten maar dat lukt niet en dus leg je je er bij neer. Totdat je je weer begint te verzetten. Al dat verzet is zinloos, het kost energie en die energie kan je beter steken in het werken aan de toekomst. Therapie en terug naar school.
zondag 8 juni 2014 om 02:25
Ik heb2 jaar langer over mijn middelbare school gedaan (8 in plaats van 6) en daar heb ik wel van gebaald ja maar dat heb ik geaccepteerd en nu ga ik komend schooljaar eindelijk beginnen met studeren. Ik zal misschien wat ouder zijn dan sommigen en leuk is anders want ik vind mensen van mijn eigen leeftijd vaak al te kinderachtig voor me, maar ik heb geaccepteerd dat dit zo is.
Verder lopen de dingen gelukkig op rolletjes.
Verder lopen de dingen gelukkig op rolletjes.
zondag 8 juni 2014 om 02:28
Beste conundrum,
Het kan een vorm zijn van een denkfout maar er speelt ook een akelig gevoel mee. Wat bedoel jij precies in het bepalen van de regels? In de vorm van "the secret" of algemeen de regels van hoe ik mij leven in wil richten?
En tot hoeverre richt jij je leven met jou regels in? en heeft het ooit tegen jou gewerkt?
Het kan een vorm zijn van een denkfout maar er speelt ook een akelig gevoel mee. Wat bedoel jij precies in het bepalen van de regels? In de vorm van "the secret" of algemeen de regels van hoe ik mij leven in wil richten?
En tot hoeverre richt jij je leven met jou regels in? en heeft het ooit tegen jou gewerkt?
zondag 8 juni 2014 om 02:29
quote:oogappeltje schreef op 08 juni 2014 @ 02:25:
Ik heb2 jaar langer over mijn middelbare school gedaan (8 in plaats van 6) en daar heb ik wel van gebaald ja maar dat heb ik geaccepteerd en nu ga ik komend schooljaar eindelijk beginnen met studeren. Ik zal misschien wat ouder zijn dan sommigen en leuk is anders want ik vind mensen van mijn eigen leeftijd vaak al te kinderachtig voor me, maar ik heb geaccepteerd dat dit zo is.
Verder lopen de dingen gelukkig op rolletjes.grappig, dit soort dingen spelen na je dertigste geen enkele rol meer.
Ik heb2 jaar langer over mijn middelbare school gedaan (8 in plaats van 6) en daar heb ik wel van gebaald ja maar dat heb ik geaccepteerd en nu ga ik komend schooljaar eindelijk beginnen met studeren. Ik zal misschien wat ouder zijn dan sommigen en leuk is anders want ik vind mensen van mijn eigen leeftijd vaak al te kinderachtig voor me, maar ik heb geaccepteerd dat dit zo is.
Verder lopen de dingen gelukkig op rolletjes.grappig, dit soort dingen spelen na je dertigste geen enkele rol meer.