Psyche
alle pijlers
Het chagrijn van Nederland
woensdag 29 januari 2020 om 16:42
Beetje een verheven topic titel, maar goed.
Ik had laatst een afspraak waarvoor ik best gespannen was. Ik moest me melden bij de balie en stuitte daarbij op een medewerker die nu niet direct onvriendelijk was ,maar waar de sympathie ook niet echt vanaf straalde.
Met een glimlach of een vriendelijk woord had ze de scherpe kantjes er voor mij net even af kunnen halen.
Het zette me wel te denken.
Ik ben opgevoed met de normen: ‘Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land’ ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ ‘en een glimlach opent vele deuren’ en meer van dat soort gezegden.
Ik heb veel ervaring in publieke functies en daardoor is de bejegening van andere mensen iets waarop mijn focus vrij snel ligt.
Zo let ik altijd op hoe mensen zich opstellen jegens bijvoorbeeld de bediening in een restaurant of een kassamedeweker in de supermarkt. Het zegt mijns inziens veel over mensen.
Maar het werkt dus ook andersom. Een snauwende receptioniste of een buschauffeur die je geen blik waardig gunt.
Het zijn geen wereldproblemen. Maar een glimlach en vriendelijkheid kost amper moeite maar maakt soms een wereld van verschil.
En als je er op gaat letten zie je toch wel heel veel norse blikken, hautain gedrag en misprijzen bij mensen in een publieke functie. Daar waar ze juist fungeren als visitekaartje voor hun werkgever of instantie. Een gemiste kans denk ik dan.
Wat wil ik met dit topic? Geen idee eigenlijk. Zijn er meer mensen die zich hier aan storen? En wat doe je dan?
Ik heb ooit zelfs wel eens iemand er op aangesproken. Ze gaf me met opzet een rotgevoel omdat ik een buitenlander was. Dat kon ik niet over mijn kant laten gaan. Ook heb ik eens een stagebegeleider gehad die me vanaf het begin erg onvriendelijk bejegende. Het was een slecht begin van mijn stage die daarna nooit meer een succes is geworden.
Waarom doen mensen zo. Ik vind dat best fascinerend.
Ik had laatst een afspraak waarvoor ik best gespannen was. Ik moest me melden bij de balie en stuitte daarbij op een medewerker die nu niet direct onvriendelijk was ,maar waar de sympathie ook niet echt vanaf straalde.
Met een glimlach of een vriendelijk woord had ze de scherpe kantjes er voor mij net even af kunnen halen.
Het zette me wel te denken.
Ik ben opgevoed met de normen: ‘Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land’ ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ ‘en een glimlach opent vele deuren’ en meer van dat soort gezegden.
Ik heb veel ervaring in publieke functies en daardoor is de bejegening van andere mensen iets waarop mijn focus vrij snel ligt.
Zo let ik altijd op hoe mensen zich opstellen jegens bijvoorbeeld de bediening in een restaurant of een kassamedeweker in de supermarkt. Het zegt mijns inziens veel over mensen.
Maar het werkt dus ook andersom. Een snauwende receptioniste of een buschauffeur die je geen blik waardig gunt.
Het zijn geen wereldproblemen. Maar een glimlach en vriendelijkheid kost amper moeite maar maakt soms een wereld van verschil.
En als je er op gaat letten zie je toch wel heel veel norse blikken, hautain gedrag en misprijzen bij mensen in een publieke functie. Daar waar ze juist fungeren als visitekaartje voor hun werkgever of instantie. Een gemiste kans denk ik dan.
Wat wil ik met dit topic? Geen idee eigenlijk. Zijn er meer mensen die zich hier aan storen? En wat doe je dan?
Ik heb ooit zelfs wel eens iemand er op aangesproken. Ze gaf me met opzet een rotgevoel omdat ik een buitenlander was. Dat kon ik niet over mijn kant laten gaan. Ook heb ik eens een stagebegeleider gehad die me vanaf het begin erg onvriendelijk bejegende. Het was een slecht begin van mijn stage die daarna nooit meer een succes is geworden.
Waarom doen mensen zo. Ik vind dat best fascinerend.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
woensdag 29 januari 2020 om 17:45
Gatverdamme.Vera8 schreef: ↑29-01-2020 17:06Klopt!
Ik heb een kassamedewerker er ook wel eens een compliment over gegeven. Niet om haar stroop om de mond te smeren. Maar gewoon, omdat ze zoveel positiviteit en vrolijkheid uitstraalde. Dat werkt goed door op andere mensen terwijl het zo weinig moeite kost.
Eigenlijk is dat wat ik met dit topic nog maar eens wil benadrukken.
woensdag 29 januari 2020 om 17:46
Jij betrekt het op jezelf. Als ik een buldog op straat zie lopen met neerhangende mondhoeken dan denk ik niet dat hij boos is op mij. En mocht hij dat wel zijn, dan is dat zijn eigen beleving. Zolang hij me niet in mijn enkel bijt kan het me niet schelen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 29 januari 2020 om 17:55
Ik ga het ook niet opzoeken hoor.
Maar er zijn best situaties waarbij je er mee wordt geconfronteerd.
I have neither the time nor the crayons to explain this to you.
woensdag 29 januari 2020 om 19:15
Helemaal mee eens, en dit probeer ik ook.lilalinda schreef: ↑29-01-2020 16:561 van de levenslessen van mijn moeder, toen ik thuis kwam en zei dat een leraar vaak chagrijnig deed.
"hij is niet boos op jou, maar hij heeft een rotdag, laat het lekker gaan. Trek je er niks van aan"
en dat helpt echt. Als iemand knarrig doet, laat ik het langs me heengaan
Verder helpt het enorm om zelf iedereen met een brede glimlach tegemoet te treden. Kletspraatjes met de kassameisjes, 'hoi' tegen de vakkenvullers. 'sorry' als je tegen imeand opbotst (zelfs als het zijn fout was) etc. Het wordt een gewoonte en je krijgt eigenlijk altijd positiviteit terug (nee, nee ik slik geen happy pills, het werkt gewoon echt.).
Ik vind dat je altijd je werk naar klanten op een vriendelijke manier moet doen. Dat is iets anders dan vrolijk. Daar wordt het volgens mij mee verward. De klant moet niet kunnen merken dat ik hoofdpijn heb, mijn vriend is vreemdgegaan of dat ik net ben ontslagen. Bij mijn bijbaantjes kreeg ik altijd de taken waar het meest klantcontact mee was, omdat het héél ver moest gaan voordat ik mijn vriendelijkheid begon kwijt te raken.
En wanneer ik zelf klant bent geldt hetzelfde: vriendelijk en correct blijven tegen de mensen die aan het werk zijn.
Zo moeilijk is het toch niet?
woensdag 29 januari 2020 om 19:30
De chain of screaming. Je baas werd vast door z'n vrouw afgebektFransje-Noord schreef: ↑29-01-2020 19:12Ik werd door mijn baas dagelijks afgebekt. Als ik direct daarna een klant moest helpen, was ik ook niet de meest vrolijke.
woensdag 29 januari 2020 om 19:33
Het is ook waar je op let, het filter waardoor je de wereld bekijkt. Misschien zijn er net zoveel vriendelijk of neutrale mensen maar ben je geprimed om te zeggen zie je wel, alweer zo'n chagrijnige kutnederlander. Ik herken het in ieder geval totaal niet, het kan ook komen doordat ik een tijdje in Oost-Europa heb gewoond.
woensdag 29 januari 2020 om 20:43
Nee het heeft sowieso niets met het Nederlanderschap te maken.Murrmurr schreef: ↑29-01-2020 19:33Het is ook waar je op let, het filter waardoor je de wereld bekijkt. Misschien zijn er net zoveel vriendelijk of neutrale mensen maar ben je geprimed om te zeggen zie je wel, alweer zo'n chagrijnige kutnederlander. Ik herken het in ieder geval totaal niet, het kan ook komen doordat ik een tijdje in Oost-Europa heb gewoond.
woensdag 29 januari 2020 om 22:24
Herkenbaar TO en Amerikaanse expats die hier komen werken, krijgen vaak ook lichtelijk een cultuurschok. Engelsen ook wel, er wordt daar toch sneller een praatje/ grapje gemaakt. En wat de oorzaak is, tja misschien calvinisme en het elkaar klein willen houden.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
woensdag 29 januari 2020 om 22:57
Ik heb er op zich alle begrip voor als iemand niet lekker in zijn vel zit of wat dan ook.
Maar als het gaat om een baan waar je klantvriendelijk hoort te zijn vind ik het wel wat ver gaan als je (echt) chagrijnig reageert op anderen. Ik werk zelf bij cliënten thuis op afspraak. Ik kan het echt niet maken om daar met een chagrijnige kop binnen te komen. Ook al voel ik mezelf soms nog niet helemaal wakker/fit/vrolijk. Al zou ik dat wel doen dan zal opeens alle aandacht naar mij gaan overigens of de cliënt heeft geen vertrouwen meer in mijn bezoek
Dan is het aan mij om op dat moment alles van me af te zetten en mij professioneel op te stellen.
Ik ben zelf best gevoelig voor de communicatie met een ander. Vriendelijk personeel winkelt net ff prettiger bijvoorbeeld.
Maar als het gaat om een baan waar je klantvriendelijk hoort te zijn vind ik het wel wat ver gaan als je (echt) chagrijnig reageert op anderen. Ik werk zelf bij cliënten thuis op afspraak. Ik kan het echt niet maken om daar met een chagrijnige kop binnen te komen. Ook al voel ik mezelf soms nog niet helemaal wakker/fit/vrolijk. Al zou ik dat wel doen dan zal opeens alle aandacht naar mij gaan overigens of de cliënt heeft geen vertrouwen meer in mijn bezoek
Dan is het aan mij om op dat moment alles van me af te zetten en mij professioneel op te stellen.
Ik ben zelf best gevoelig voor de communicatie met een ander. Vriendelijk personeel winkelt net ff prettiger bijvoorbeeld.
donderdag 30 januari 2020 om 08:58
Buschauffeurs dan weer vaak niet, hier in de stad tenminste (lijken ook allemaal als dienstopdracht te hebben om zo idioot mogelijk te rijden). Verder vind ik mensen vaak wel vriendelijk. Niet op een overdreven amerikaanse nepmanier (waar ik mij trouwens eerder door in de zeik genomen voel), maar vriendelijk en beleefd genoeg.
donderdag 30 januari 2020 om 10:03
Ik had vroeger een heel dominante, schreeuwende en snel ontploffende directeur. Later hoorde ik dat hij thuis niks te vertellen had, daar was hij poeslief, zijn vrouw had de broek aan.
donderdag 30 januari 2020 om 10:06
Maloochem schreef: ↑29-01-2020 19:15
Ik vind dat je altijd je werk naar klanten op een vriendelijke manier moet doen. Dat is iets anders dan vrolijk. Daar wordt het volgens mij mee verward. De klant moet niet kunnen merken dat ik hoofdpijn heb, mijn vriend is vreemdgegaan of dat ik net ben ontslagen. Bij mijn bijbaantjes kreeg ik altijd de taken waar het meest klantcontact mee was, omdat het héél ver moest gaan voordat ik mijn vriendelijkheid begon kwijt te raken.
Zo moeilijk is het toch niet?
Ben ik het helemaal mee eens. Je bent het visitekaartje van het bedrijf dat jouw salaris betaald.
donderdag 30 januari 2020 om 10:06
Eens.SallySpectra* schreef: ↑30-01-2020 08:58Buschauffeurs dan weer vaak niet, hier in de stad tenminste (lijken ook allemaal als dienstopdracht te hebben om zo idioot mogelijk te rijden). Verder vind ik mensen vaak wel vriendelijk. Niet op een overdreven amerikaanse nepmanier (waar ik mij trouwens eerder door in de zeik genomen voel), maar vriendelijk en beleefd genoeg.
En ik vind in het buitenland ook niet vriendelijker. Ook daar kijken mensen wel eens als een oorwurm. Of lachen ze nep.
Denk echt dat het aan de persoon zelf ligt, eigen filter, kijk op mensen en stand van gezicht.
donderdag 30 januari 2020 om 11:23
Haha, ik kijk blijkbaar ook heel boos als ik aan het nadenken ben. Heb daar vroeger ook wel eens opmerkingen over gekregen van werkgever. En heb ook al gehoord dat mensen die mij de eerste keer ontmoeten vinden dat ik een nors gezicht hebSallySpectra* schreef: ↑29-01-2020 16:48Mensen vinden mij is ook vaak nors kijken. Ik ben mij dan van geen kwaad bewust (maar ben aan het nadenken ofzo). Vervelend, dat geoordeel altijd.
Is allemaal niet bewust. In woorden ben ik wel vriendelijk, heb daar nog nooit een opmerking over gehad.
vrijdag 31 januari 2020 om 05:41
Niets mis mee hoor, met jezelf een veer in je reet stoppen.Vera8 schreef: ↑29-01-2020 17:06Klopt!
Ik heb een kassamedewerker er ook wel eens een compliment over gegeven. Niet om haar stroop om de mond te smeren. Maar gewoon, omdat ze zoveel positiviteit en vrolijkheid uitstraalde. Dat werkt goed door op andere mensen terwijl het zo weinig moeite kost.
Eigenlijk is dat wat ik met dit topic nog maar eens wil benadrukken.
vrijdag 31 januari 2020 om 11:22
Ik heb ook al heel veel mensen blij gemaakt met mijn voetbalplaatjes,ik heb zeker voor ruim 100 euro aan boodschappen elke week en ik geef mijn plaatjes altijd weg,Vorige week vroeg de klant die achter mij in de rij stond of ik voetbalplaatjes spaarde en zo niet of hij ze dan kon krijgen,
Deze man heeft dus mijn plaatjes gekregen en ow wat was hij blij.
Hierdoor ben ik met een lach op mijn gezicht naar huis gegaan.
Voelt goed
If you don,t like whats,s being said,change the conversation
vrijdag 31 januari 2020 om 15:48
Ik ben soms wat trager van begrip (cognitieve vermoeidheid) en (licht) slechthorend, waardoor ik een antwoord/instructie niet altijd meteen versta of begrijp. Het gebeurt best vaak dat mensen daar onaardig op reageren helaas (al gebeurt het vaak ook niet, maar de keren dat het wel gebeurt blijft het meer hangen denk ik.) Ik wijt het aan stress of andere omstandigheden, maar natuurlijk is het altijd vervelend om de oorzaak van iemands ergernis te zijn (indirect dan, want diegene heeft waarschijnlijk sowieso al een mindere dag)
Zelf ben ik niet ongeduldiger als ik me niet goed voel, vind het dan juist extra fijn om me op de ander te richten (leidt me af van mezelf). Wat ook niet altijd een goede eigenschap is hoor, laat vrij weinig van mezelf zien en dat kan ook vervelend zijn.
Zelf ben ik niet ongeduldiger als ik me niet goed voel, vind het dan juist extra fijn om me op de ander te richten (leidt me af van mezelf). Wat ook niet altijd een goede eigenschap is hoor, laat vrij weinig van mezelf zien en dat kan ook vervelend zijn.
