Psyche
alle pijlers
Het dringt nog niet door
woensdag 18 juli 2012 om 23:28
Ok, het ging al ruim 2 jaar niet goed. Getrouwd, een kindje, zware zwagerschap, baby te vroeg en te klein geboren, woedeuitbarstingen, paniekaanvallen, depressief, huwelijk onder druk. Maar vandaag was het zover. Mijn man heeft aangegeven dat hij het niet langer volhoudt. Ook verschillen we heel erg qua karakter. Hij wilt scheiden. Vandaag is het definitief uitgesproken (99%). Het ging niet goed, maar dit had ik zo snel niet verwacht. Heb wel 4 uur lang zitten huilen, maar ik moet mezelf niet gek maken. Nu voel ik me verdoofd, ik weet niet wat ik moet zeggen en wat ik moet doen. Moest het even kwijt.
woensdag 18 juli 2012 om 23:42
Heftig.
Misschien in het belang van jullie kindje relatietherapie voorstellen? Daadoor bestaat er kans dat je of gaat scheiden op een redelijke wijze of dat jullie toch nog ergens samen kans zien om een doorstart maken.
Dat is hoe dan ook beter voor jullie kleintje.
Misschien in het belang van jullie kindje relatietherapie voorstellen? Daadoor bestaat er kans dat je of gaat scheiden op een redelijke wijze of dat jullie toch nog ergens samen kans zien om een doorstart maken.
Dat is hoe dan ook beter voor jullie kleintje.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 18 juli 2012 om 23:46
woensdag 18 juli 2012 om 23:46
Je had dit zo snel nog niet verwacht ???
Sorry maar als het al 2 jaar zeer moeizaam gaat, vind ik het nog lang.....
Natuurlijk is dit vervelend, maar wat heb je er zelf aan gedaan om de situatie beter te maken ?
En zoals Enn schrijft; valt er nog iets te redden ?
Misschien relatietherapie ( en hulp voor jezelf ) ?!
Sorry maar als het al 2 jaar zeer moeizaam gaat, vind ik het nog lang.....
Natuurlijk is dit vervelend, maar wat heb je er zelf aan gedaan om de situatie beter te maken ?
En zoals Enn schrijft; valt er nog iets te redden ?
Misschien relatietherapie ( en hulp voor jezelf ) ?!
woensdag 18 juli 2012 om 23:52
Speklap, begrijp je reactie. Ik voel me al 2 jaar niet meer de oude. Eerst ben ik de hele zwangerschap niet lekker geweest, daarna een postnatale depressie. Ik heb altijd doorgezet, geprobeerd het te verbeteren, maar mijn voornemens mislukten steeds. Ergens had ik nog hoop. Ik begin mezelf iets beter te voelen, maar het ging niet snel genoeg. Ik wil het nog wel redden, maar hij moet het ook willen. Ik heb hulp en binnenkort start ik een groepstherapie.
woensdag 18 juli 2012 om 23:53
woensdag 18 juli 2012 om 23:54
quote:nicole80 schreef op 18 juli 2012 @ 23:45:
Enn, daar lijkt het te laat voor. Ik ben er geen voorstander van, maar als mijn man niet meer wilt kan ik hem niet dwingen. Hij zei zelfs dat zijn liefde bekoeld is. Dat zegt naar mijn mening genoeg.=
Enn, daar lijkt het te laat voor. Ik ben er geen voorstander van, maar als mijn man niet meer wilt kan ik hem niet dwingen. Hij zei zelfs dat zijn liefde bekoeld is. Dat zegt naar mijn mening genoeg.=
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 18 juli 2012 om 23:56
Nicole, je staat helemaal vooraan een gebeurtenis die niet niets is. Ik beloof je, en miljoenen gescheiden mensen met kinderen kunnen dit beamen, het wordt allemaal beter. Maar neem je tijd, neem alles tot je in porties en neem het per dag. Kijk nog niet te ver vooruit. De toekomst komt wel, alleen dat kan je nu nog niet overzien.
woensdag 18 juli 2012 om 23:57
Maar Enn, het is al een lang moeizaam verhaal. Hoe lang moeten mensen volhouden om te kunnen zeggen dat ze alles eraan hebben gedaan? Relatietherapie is niet "alles" hoor. Dat wordt veel te vaak gezien als ultiem bewijs van alles hebben gedaan. Niks is minder waar. Therapie helpt vaak alleen als slechts een stuk van de relatie beschadigd is en er nog voldoende andere (gezonde) stukken zijn.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
donderdag 19 juli 2012 om 00:00
Rozenstruikje: je woorden doen me goed! Maar toch voel ik een enorme pijn in mijn hart. Vooral omdat ik nog van hem houd. Ik probeer mezelf niet te laten gaan, maar dit is misschien wel het pijnlijkste (nee dit is het pijnlijkste) wat ik ooit heb meegemaakt. Ik moet doorgaan. Vooral voor mijn zoontje.
donderdag 19 juli 2012 om 00:04
Natuurlijk voel je pijn in je hart. Je leven die je had, ook al was deze niet perfect, wordt verscheurd en ook nog eens niet uit vrije wil. Je moet inderdaad doorgaan, maar je zal ook doorgaan. Blijven ademen en elke dag nemen zoals hij is. Elk probleem pakken bij de dag en afhandelen per dag. Je zal zien dat je elke zoveel periode weer anders in het leven staat.
Dat licht aan het einde van de horizon is er wel, maar daar hoef je nog niet eens op te focussen. Pas op jezelf en je zoontje.
Dat licht aan het einde van de horizon is er wel, maar daar hoef je nog niet eens op te focussen. Pas op jezelf en je zoontje.
donderdag 19 juli 2012 om 00:08
quote:very__cherry schreef op 18 juli 2012 @ 23:57:
Maar Enn, het is al een lang moeizaam verhaal. Hoe lang moeten mensen volhouden om te kunnen zeggen dat ze alles eraan hebben gedaan? Relatietherapie is niet "alles" hoor. Dat wordt veel te vaak gezien als ultiem bewijs van alles hebben gedaan. Niks is minder waar. Therapie helpt vaak alleen als slechts een stuk van de relatie beschadigd is en er nog voldoende andere (gezonde) stukken zijn.-
Maar Enn, het is al een lang moeizaam verhaal. Hoe lang moeten mensen volhouden om te kunnen zeggen dat ze alles eraan hebben gedaan? Relatietherapie is niet "alles" hoor. Dat wordt veel te vaak gezien als ultiem bewijs van alles hebben gedaan. Niks is minder waar. Therapie helpt vaak alleen als slechts een stuk van de relatie beschadigd is en er nog voldoende andere (gezonde) stukken zijn.-
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 19 juli 2012 om 00:11
quote:Enn schreef op 19 juli 2012 @ 00:08:
[...]
Ik weet het niet VC,dat vond ik ooit een van de lastigste vragen aan mijzelf waarop ik keer op keer het antwoord niet wist.
Is ook zo
Toch vind ik zelf durven stoppen met knokken ook wel heel heroïsch.
[...]
Ik weet het niet VC,dat vond ik ooit een van de lastigste vragen aan mijzelf waarop ik keer op keer het antwoord niet wist.
Is ook zo
Toch vind ik zelf durven stoppen met knokken ook wel heel heroïsch.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.