Psyche
alle pijlers
het gaat niet meer
maandag 2 mei 2011 om 10:43
Na nu al vier maanden tobben met mijn gezondheid is het me teveel geworden. Ik ben gister ingestort om het zo maar te noemen. Doodsbang en onwerkelijk gevoel, het gevoel mezelf compleet te verliezen. En het gevoel blijft, ik ben zo verschrikkelijk bang voor wat er met me gebeurt, moet het even kwijt. Vanmiddag met mijn man naar de huisarts. Ik ben zo bang om de greep op de werkelijkheid te verliezen .
zondag 29 mei 2011 om 13:59
Ik moet eerlijk bekennen dat ik in het verleden ook wel met angstklachten heb gekampt, maar dat was hanteerbaar en dat herken ik meer in jullie verhalen. Ik heb 8 jaar geleden een burnout gehad, maar met vallen en opstaan voelde ik me toch sterker.
Wat ik nu meemaak is met niks te vergelijken en ik wil/ kan er niet eens een dagboek over bijhouden, zo raakt het me.
Ik kan maar niet bevatten waarom in januari ik voor mijn gevoel van de ene dag op de andere in bed kwam te liggen en bijna niks meer kon.Zo beangstigend. Huisarts, weekendarts, waar ik alleen maar kon huilen, zo ellendig voelde ik me, huisarts thuis geweest, dachten aan griep, in elk geval was ik compleet uitgeput en ik bleef gewicht verliezen. De vermoeidheid is met niks te vergelijken, alsof er gif door je aderen stroomt. Bloed geprikt, ontlasting nagekeken, want misschien bacterie of virus, naast de colitis, was allemaal goed. Ondertussen kon ik niks meer, alles stond zeg maar op de stand-by stand of zo. Compleet uitgeput lichaam. Toen ik toch in het ziekenhuis was voor bloedprikken, wanhopig bij maagdarmlever-verpleegkundige binnengestapt, daar weer huilend mijn verhaal gedaan en die heeft direct actie ondernomen. Darmonderzoek, en ja, de darmen waren nog behoorlijk ontstoken. Omdat ik geestelijk ook erdoor zat, durfde ik geen stootkuur prednison aan en heb ik uiteindelijk met entocort klysma's en 6 mesalazinecapsules per dag de darmen weer wat rustig gekregen. Ongeveer 2 weken met iets prettiger gevoeld, veel energie, maar af en toe niet lekker en onbestemd gevoel van angst. Na stoppen met entocort bergafwaarts, de rare angsten begonnen en ik begon me onwel enzo te voelen.
Eigenlijk was het in december al niet helemaal goed, want ik werd toen aldoor meer moe, vaak naar het toilet, maar ik lette er niet echt op. Begin december een hele heftige migraine-aanval gehad. Ik bleef maar witte vlekken/ sterren zien, kon bijna niks meer zien en ik voelde me naar en onrustig. Eind vorig jaar ook veel last gehad van een op hol slaand hart.
Vanaf januari voel ik me dus al kl*te, met af en toe een klein goed momentje, nou dat put een mens ook uit hoor.
Menstruatie ook uit balans, gaat nu weer wat beter, maar nu dus die duizeligheid en vertrouwen in lijf helemaal weg.
Ik kan niet zeggen dat de pillen al aanslaan. Ik slikte uit mijn burnout-tijd nog een klein stukje seroxat (2,5 mg.) en heb nu sinds 4 weken opgehoogd naar 12,5 mg. Wanneer ga ik me eindelijk iets beter voelen? Ik begin zo langzamerhand te denken dat er iets in mijn hoofd niet goed is (ook vanwege die heftige migraine-aanval in dec. het leek wel een herseninfarct ofzo, ja, sorry dames, kom ik weer).
O, die rotangst. Ik durf niks meer, want ben steeds bang dat ik erbij neerval.
Wat ik nu meemaak is met niks te vergelijken en ik wil/ kan er niet eens een dagboek over bijhouden, zo raakt het me.
Ik kan maar niet bevatten waarom in januari ik voor mijn gevoel van de ene dag op de andere in bed kwam te liggen en bijna niks meer kon.Zo beangstigend. Huisarts, weekendarts, waar ik alleen maar kon huilen, zo ellendig voelde ik me, huisarts thuis geweest, dachten aan griep, in elk geval was ik compleet uitgeput en ik bleef gewicht verliezen. De vermoeidheid is met niks te vergelijken, alsof er gif door je aderen stroomt. Bloed geprikt, ontlasting nagekeken, want misschien bacterie of virus, naast de colitis, was allemaal goed. Ondertussen kon ik niks meer, alles stond zeg maar op de stand-by stand of zo. Compleet uitgeput lichaam. Toen ik toch in het ziekenhuis was voor bloedprikken, wanhopig bij maagdarmlever-verpleegkundige binnengestapt, daar weer huilend mijn verhaal gedaan en die heeft direct actie ondernomen. Darmonderzoek, en ja, de darmen waren nog behoorlijk ontstoken. Omdat ik geestelijk ook erdoor zat, durfde ik geen stootkuur prednison aan en heb ik uiteindelijk met entocort klysma's en 6 mesalazinecapsules per dag de darmen weer wat rustig gekregen. Ongeveer 2 weken met iets prettiger gevoeld, veel energie, maar af en toe niet lekker en onbestemd gevoel van angst. Na stoppen met entocort bergafwaarts, de rare angsten begonnen en ik begon me onwel enzo te voelen.
Eigenlijk was het in december al niet helemaal goed, want ik werd toen aldoor meer moe, vaak naar het toilet, maar ik lette er niet echt op. Begin december een hele heftige migraine-aanval gehad. Ik bleef maar witte vlekken/ sterren zien, kon bijna niks meer zien en ik voelde me naar en onrustig. Eind vorig jaar ook veel last gehad van een op hol slaand hart.
Vanaf januari voel ik me dus al kl*te, met af en toe een klein goed momentje, nou dat put een mens ook uit hoor.
Menstruatie ook uit balans, gaat nu weer wat beter, maar nu dus die duizeligheid en vertrouwen in lijf helemaal weg.
Ik kan niet zeggen dat de pillen al aanslaan. Ik slikte uit mijn burnout-tijd nog een klein stukje seroxat (2,5 mg.) en heb nu sinds 4 weken opgehoogd naar 12,5 mg. Wanneer ga ik me eindelijk iets beter voelen? Ik begin zo langzamerhand te denken dat er iets in mijn hoofd niet goed is (ook vanwege die heftige migraine-aanval in dec. het leek wel een herseninfarct ofzo, ja, sorry dames, kom ik weer).
O, die rotangst. Ik durf niks meer, want ben steeds bang dat ik erbij neerval.
zondag 29 mei 2011 om 17:19
hee lieve lila
Toch denk ik dat het bij jou een combinatie is
Van alles heb je een beetje of een beetje veel
Je hebt CU
Je bent in de overgang??toch??
Je hebt last van je evenwichts oorgaan en vooral dat moet je niet onderschatten
En je hebt last van een lichte depressie??
En dat allemaal bij elkaar maakt dat jij je nu zo voelt.
Ik weet het haast wel zeker een levensbedreigende ziekte heb je niet maar dit allemaal bij elkaar geven hele heftige klachten.
Ik moet zeggen dat ik nu net een korte stookuur prednison voor mn cu achter de rug heb en heb er baat bij gehad ,gebruik even goed mn klysmas en salofalk buik is ietwat zeurderig maar een heel stuk beter.
ik hoop voor jou da thet toch elke dag wat beter gaat en je gezond eet en even idd een klein blokje om
Kan je nog van dingen genieten of is dat ook weg???
Toch denk ik dat het bij jou een combinatie is
Van alles heb je een beetje of een beetje veel
Je hebt CU
Je bent in de overgang??toch??
Je hebt last van je evenwichts oorgaan en vooral dat moet je niet onderschatten
En je hebt last van een lichte depressie??
En dat allemaal bij elkaar maakt dat jij je nu zo voelt.
Ik weet het haast wel zeker een levensbedreigende ziekte heb je niet maar dit allemaal bij elkaar geven hele heftige klachten.
Ik moet zeggen dat ik nu net een korte stookuur prednison voor mn cu achter de rug heb en heb er baat bij gehad ,gebruik even goed mn klysmas en salofalk buik is ietwat zeurderig maar een heel stuk beter.
ik hoop voor jou da thet toch elke dag wat beter gaat en je gezond eet en even idd een klein blokje om
Kan je nog van dingen genieten of is dat ook weg???
zondag 29 mei 2011 om 20:38
Ik denk dat rainbow gelijk heeft alleen de overgang begint niet ineens pats boem. Waarschijnlijk heeft je menstruatie gereageerd op je lichamelijke en geestelijke klachten. In stress blijft er wel vaker een menstruatie weg of blijft langer.
Maar waarom laat je je dan niet medisch binnenstbuiten keren lila? Dit gaat toch ook niet? Daarom had ik het laatst over een mri.
Maar nog even, toen ik op mn top van m'n ellende zat voelde ik me ook heel klote hoor lila. Ook moe, afvallen, onrust,depri noem maar op. Ik had er alleen geen opvlamming van m'n darmen bij.
Maar waarom laat je je dan niet medisch binnenstbuiten keren lila? Dit gaat toch ook niet? Daarom had ik het laatst over een mri.
Maar nog even, toen ik op mn top van m'n ellende zat voelde ik me ook heel klote hoor lila. Ook moe, afvallen, onrust,depri noem maar op. Ik had er alleen geen opvlamming van m'n darmen bij.
zondag 29 mei 2011 om 23:52
Gewoon de stress van onderzoeken en wachten op uitslagen, dat kan er nu eigenlijk niet bij. Juist die ziekenhuisbezoeken, dat was ik helemaal moe. Als het nodig is dan moet het, maar volgens mijn huisarts zijn er verder geen rare dingen, je wilt niet weten waar ik allemaal op geprikt ben... En volgens de artsen is het nu tijd om iets met dat hoofdje te doen, dus dinsdag naar de psych. Ik voelde me trouwens vanavond best even fijn, volgens mij omdat ik toch iets meer oxa had genomen.
En ja, Rainbow, dan kan ik genieten van kleine dingen, zoals ons lieve hondje, een lekker kopje koffie, even door de tuin lopen...en gelukkig ook weer van iets leuks op t.v.
En ja, Rainbow, dan kan ik genieten van kleine dingen, zoals ons lieve hondje, een lekker kopje koffie, even door de tuin lopen...en gelukkig ook weer van iets leuks op t.v.
maandag 30 mei 2011 om 11:06
Je twijfelt heel erg he, dan maak je je weer veel zorgen en wil je dingen onderzocht hebben en in je volgende bericht wil je dat juist niet en denk je ook dat het allemaal wel in orde is. Herkenbaar, ik zeg de laatste tijd ook de ene dag dit en de volgende dag totaal iets anders. Je gevoel beïnvloed je denken zoveel.
Misschien moet je gewoon even meer oxa nemen, al is het maar om even niet zo te hoeven vechten. Dan heb je straks een beetje de puf om met die therapie te beginnen.
Zie je het zitten morgen?
Misschien moet je gewoon even meer oxa nemen, al is het maar om even niet zo te hoeven vechten. Dan heb je straks een beetje de puf om met die therapie te beginnen.
Zie je het zitten morgen?
maandag 30 mei 2011 om 12:27
Nou Idalee, ik moet straks naar de mdl verpleegkundige en daar durf ik al niet heen. Niet om haar hoor, maar ik durf niks meer. Ga met mijn man in de auto, maar de angst giert me door de keel. De peut zit daar vlakbij, dus morgen zal het weer moeilijk gaan. Bovendien ben ik zo negatief dat ik denk dat hij toch niks voor me kan betekenen, pff, misschien kan die man me morgen op andere gedachten brengen.
maandag 30 mei 2011 om 17:28
maandag 30 mei 2011 om 21:35
quote:lila01 schreef op maandag 30 mei 2011 17:28 Ik ben keurig bij de verpleegkundige geweest, viel reuze mee. Het ergste vind ik nog het wachten. Zij kwam trouwens met de suggestie om evt. magnesium bij de drogist te halen (toen ik het over die gespannen spieren had), daar schijnen mensen nogal eens baat bij te hebben. Iemand ervaring mee?Vond het wachten ook altijd het ergste! Bij de dokter, in de rij voor de kassa enz.... Geen ervaring met magnesium, helaas!
maandag 30 mei 2011 om 23:07
Ja, ik heb ook magnesium geslikt in een hoge dosis. Of het hielp weet ik niet want ik sliktte ook een multi en visolie en oxa en valdispert en vit B.
Maar het kan geen kwaad hoor, zou het zeker doen.
Net heb ik trouwens een programma gezien met Tooske en Bastaan Ragas en Bas vertelde dat hij door de schok van het verlies van zijn broer letterlijk duizelig werd van de shock! Hij moest zich heel erg goed vast houden aan de trap als hij naar beneden liep. Ik dacht aan jou lila. Misschien ben jij door de shock van het horen dat je CU had ook wel zo in de war geraakt dat je er ook duizeligheid bij hebt.
Maar het kan geen kwaad hoor, zou het zeker doen.
Net heb ik trouwens een programma gezien met Tooske en Bastaan Ragas en Bas vertelde dat hij door de schok van het verlies van zijn broer letterlijk duizelig werd van de shock! Hij moest zich heel erg goed vast houden aan de trap als hij naar beneden liep. Ik dacht aan jou lila. Misschien ben jij door de shock van het horen dat je CU had ook wel zo in de war geraakt dat je er ook duizeligheid bij hebt.
dinsdag 31 mei 2011 om 12:16
dinsdag 31 mei 2011 om 14:51
Vanmiddag bij Lentis geweest. Tjonge, ik voelde me zo rot dat ik spontaan last kreeg van depersonalisatie, ging bijna huilend naar binnen, maar wist me een beetje bijeen te rapen.
En toen.... kreeg ik dus een fantastische psychiater!
Hij heeft ruim een uur de intake gedaan en raad eens wat die man voorstelde? Dat ik eerst eens ging prikken op B12. Dat de darmarts zegt dat het goed is (de bloedwaarde) wil niet alles zeggen. Het gaat erom of het wel goed wordt opgenomen door mijn lichaam. Die man had ontzettend goed kennis van zaken en kon me heel veel uitleggen. Ook hoeveel invloed CU heeft op je stemming.
Maar hij neemt mijn klachten dus heel serieus en gaat het in het team bespreken. Helaas kan ik pas over 4 weken weer bij hem terecht, maar dan weet ik wel hoe ik verder wil. Hij stond er namelijk ook wel open voor dat ik verder zou gaan met de psychosociale therapeut waar ik al kwam, maar eerst even afwachten wat eruit komt en dan beslis ik.
Maar wat gaat daar allemaal veel tijd overheen he? Ik snap wel dat het tijd kost om de juiste diagnose te stellen, maar voor mij is elke dag al bijna te lang natuurlijk....
En toen.... kreeg ik dus een fantastische psychiater!
Hij heeft ruim een uur de intake gedaan en raad eens wat die man voorstelde? Dat ik eerst eens ging prikken op B12. Dat de darmarts zegt dat het goed is (de bloedwaarde) wil niet alles zeggen. Het gaat erom of het wel goed wordt opgenomen door mijn lichaam. Die man had ontzettend goed kennis van zaken en kon me heel veel uitleggen. Ook hoeveel invloed CU heeft op je stemming.
Maar hij neemt mijn klachten dus heel serieus en gaat het in het team bespreken. Helaas kan ik pas over 4 weken weer bij hem terecht, maar dan weet ik wel hoe ik verder wil. Hij stond er namelijk ook wel open voor dat ik verder zou gaan met de psychosociale therapeut waar ik al kwam, maar eerst even afwachten wat eruit komt en dan beslis ik.
Maar wat gaat daar allemaal veel tijd overheen he? Ik snap wel dat het tijd kost om de juiste diagnose te stellen, maar voor mij is elke dag al bijna te lang natuurlijk....
dinsdag 31 mei 2011 om 15:34
quote:lila01 schreef op 31 mei 2011 @ 14:51:
Maar hij neemt mijn klachten dus heel serieus en gaat het in het team bespreken. Helaas kan ik pas over 4 weken weer bij hem terecht, maar dan weet ik wel hoe ik verder wil. Hij stond er namelijk ook wel open voor dat ik verder zou gaan met de psychosociale therapeut waar ik al kwam, maar eerst even afwachten wat eruit komt en dan beslis ik.
Vooral die zin viel me op, zie je dat je een hele grote stap in de goeie richting hebt gemaakt? Je hebt ergens weer de kracht gevonden dat je hier weer uit gaat komen.
Fijn dat de psychiater zo beviel, is heel belangrijk he. En je kan bij je oude vertrouwde peut blijven. Hopelijk kun je daar wel eerder dan vier weken terecht, zou mooi zijn als je deze positiviteit even vast kan houden. Ben blij voor je!
Maar hij neemt mijn klachten dus heel serieus en gaat het in het team bespreken. Helaas kan ik pas over 4 weken weer bij hem terecht, maar dan weet ik wel hoe ik verder wil. Hij stond er namelijk ook wel open voor dat ik verder zou gaan met de psychosociale therapeut waar ik al kwam, maar eerst even afwachten wat eruit komt en dan beslis ik.
Vooral die zin viel me op, zie je dat je een hele grote stap in de goeie richting hebt gemaakt? Je hebt ergens weer de kracht gevonden dat je hier weer uit gaat komen.
Fijn dat de psychiater zo beviel, is heel belangrijk he. En je kan bij je oude vertrouwde peut blijven. Hopelijk kun je daar wel eerder dan vier weken terecht, zou mooi zijn als je deze positiviteit even vast kan houden. Ben blij voor je!
dinsdag 31 mei 2011 om 19:47
quote:madamemicmac schreef op 31 mei 2011 @ 17:03:
Goh, hoe vaak hebben wij hier niet geschreven dat je je vit D en B12 moet laten prikken?
Ik word elke keer al gprikt op B12 en ik heb gister bij de verpleegkundige nog weer gevraagd of ik daar tekort aan kan hebben. Nee hoor, allemaal prima. Maar gelukkig weet deze psychiater dat die waarde niet alles zegt, jammer dat het zo afhangt van wie je tegenkomt. Hij laat prikken op de relatie tussen B12 en homocysteine.
Ik vond dit op wikipedia:
De enzymen die de stofwisseling van homocysteïne verzorgen, werken alleen wanneer er voldoende vitamine B6, vitamine B11 (foliumzuur) en vitamine B12 is. Een tekort aan deze vitamines kan dan leiden tot een verhoogd homocysteïnegehalte. Een gebrek aan vitamines kan veroorzaakt worden doordat iemand niet gezond eet. De oorzaak kan echter ook liggen in een verminderde opname van vitamines door de darmen na bijvoorbeeld een maagoperatie of een darmziekte.
Goh, hoe vaak hebben wij hier niet geschreven dat je je vit D en B12 moet laten prikken?
Ik word elke keer al gprikt op B12 en ik heb gister bij de verpleegkundige nog weer gevraagd of ik daar tekort aan kan hebben. Nee hoor, allemaal prima. Maar gelukkig weet deze psychiater dat die waarde niet alles zegt, jammer dat het zo afhangt van wie je tegenkomt. Hij laat prikken op de relatie tussen B12 en homocysteine.
Ik vond dit op wikipedia:
De enzymen die de stofwisseling van homocysteïne verzorgen, werken alleen wanneer er voldoende vitamine B6, vitamine B11 (foliumzuur) en vitamine B12 is. Een tekort aan deze vitamines kan dan leiden tot een verhoogd homocysteïnegehalte. Een gebrek aan vitamines kan veroorzaakt worden doordat iemand niet gezond eet. De oorzaak kan echter ook liggen in een verminderde opname van vitamines door de darmen na bijvoorbeeld een maagoperatie of een darmziekte.
dinsdag 31 mei 2011 om 20:38
dinsdag 31 mei 2011 om 23:43
Hai Lila..
Vanaf het begin volg ik dit topic een beetje, komt ook omdat jij bij de crohn/colitis aanwezig bent.
Vanaf het begin had ik al zoiets van, laat je B12 eens nakijken.
Nu zegt men hier dat het psychisch is, je hebt van alles meegemaakt enz enz.
Vergis je niet wat een tekort aan B12 met je kan doen.
Mijn waardes moeten boven de 1000 zijn, anders viel ik mij niet goed.
Mijn maag/darmarts vind een waarde van 250 al goed.
Dat is raar want juist moet weten dat die waardes niets zeggen, en dat mijn lichaam nog nauwelijks B12 opneemt.
Ik mis nl n stuk dunne en dikke darm, ivm crohn.
Via mijn huisarts haal ik elke 2 weken n injectie.
Kijk ajb eens op de site van hindrik de jong, en het B12 forum.
Jij hebt een darmziekte en grote kans dat je darmen nauwelijks of te weinig B12 opneemt.
Je kunt ook zelf gaan spuiten,
ochtend je arts niet achter je staan,heb ik ook gedaan, totdat mijn nieuwe huisarts zei dat het wat hem betreft wel via hem mocht.
Teveel aan B12,plas je wel weer uit.
Het is zeker de moeite waard.
(hooooooii micmacje,ook overal te vinden hè?haha)
Vanaf het begin volg ik dit topic een beetje, komt ook omdat jij bij de crohn/colitis aanwezig bent.
Vanaf het begin had ik al zoiets van, laat je B12 eens nakijken.
Nu zegt men hier dat het psychisch is, je hebt van alles meegemaakt enz enz.
Vergis je niet wat een tekort aan B12 met je kan doen.
Mijn waardes moeten boven de 1000 zijn, anders viel ik mij niet goed.
Mijn maag/darmarts vind een waarde van 250 al goed.
Dat is raar want juist moet weten dat die waardes niets zeggen, en dat mijn lichaam nog nauwelijks B12 opneemt.
Ik mis nl n stuk dunne en dikke darm, ivm crohn.
Via mijn huisarts haal ik elke 2 weken n injectie.
Kijk ajb eens op de site van hindrik de jong, en het B12 forum.
Jij hebt een darmziekte en grote kans dat je darmen nauwelijks of te weinig B12 opneemt.
Je kunt ook zelf gaan spuiten,
ochtend je arts niet achter je staan,heb ik ook gedaan, totdat mijn nieuwe huisarts zei dat het wat hem betreft wel via hem mocht.
Teveel aan B12,plas je wel weer uit.
Het is zeker de moeite waard.
(hooooooii micmacje,ook overal te vinden hè?haha)
dinsdag 31 mei 2011 om 23:46
woensdag 1 juni 2011 om 13:18
Bedankt hoor Jilzz, daarom was ik ook zo blij met die psychiater.
Ik baal wel weer een beetje, want weer naar het lab om te prikken, daar zag ik als een berg tegenop. Niet om dat prikken hoor, maar ernaartoe en in de wachtkamer zitten is op dit moment voor mij erg moeilijk.... kom ik er net achter dat ik naar het lab zo'n 25 km. verderop moet. De homocysteine moet namelijk gelijk op ijs en dan kan opsturen niet .
Ik baal wel weer een beetje, want weer naar het lab om te prikken, daar zag ik als een berg tegenop. Niet om dat prikken hoor, maar ernaartoe en in de wachtkamer zitten is op dit moment voor mij erg moeilijk.... kom ik er net achter dat ik naar het lab zo'n 25 km. verderop moet. De homocysteine moet namelijk gelijk op ijs en dan kan opsturen niet .
woensdag 1 juni 2011 om 13:31
O, wat ben ik weer lekker assertief! Normaal gesproken heb ik een labformulier van het ziekenhuis en prik daar dan ook. Van Lentis kreeg ik een labform. van het lab X. Dat prikken kan bij de huisartsenpraktijk en wordt dan opgestuurd. Voor de homocysteine moest ik dus naar stad X omdat het niet opgestuurd kon worden. Maar slim blondje als ik ben keek ik even op mijn formulier van de darmarts en ja hoor, in het ziekenhuis hier prikken ze ook gewoon op homocysteine. Even gebeld en ik kan gewoon met het labform. X bij hun prikken. Jippie, scheelt toch weer een heel gedoe en stress.
