Psyche
alle pijlers
Het lijden van de mens..
zaterdag 22 juni 2013 om 17:31
Het lijden van de mens.
Klinkt als de titel van een boek.
Maar de laatste tijd ben ik er veel mee bezig., misschien omdat ik zoveel lijden om me heen zie de laatste tijd. (natuurlijk is het van alle tijden, maar was het iets verder van mijn bed zeg maar)
Elk huis heeft zijn eigen kruis wordt er vaak gezegd, maar toch lijkt het of de ene persoon veel meer lijdt dat de ander..
Ik denk er veel over na. lees erover, het antwoord zal ik welllicht nooit vinden, maar ik ben wel benieuwd hoe jullie daarover denken.
Zomaar een voorbeeld, ik werk sinds kort met demente bejaarden, en zie daar ook zoveel leed.
Een hoog bejaarde die maar in leven bllijft, terwijl het leven eigenlijk alllang geen zin meer heeft, en een kind dat zn hele leven nog voor zich heeft word ziek en komt te overlijden.
Mensen in mijn directe omgeving die elke dag pijn lijden, psychische en/of lichamelijk'
Die eigenlijk meer overleven dan leven...
Ik vraag me vaak af, of het een reden heeft, is het gewoon domme pech, of juist geluk (voor bepaalde mensen) of zit er een reden achter?
Heeft het met levenslessen te maken, met Karma oid?
ben gewoon benieuwd hoe jullie daarover denken?
Kan ook vanuit een bepaalde geloofsovertuiging zijn dat je het "begrijpt" of "snapt"
Ik vind het iig heel moeilijk te bevatten...
Klinkt als de titel van een boek.
Maar de laatste tijd ben ik er veel mee bezig., misschien omdat ik zoveel lijden om me heen zie de laatste tijd. (natuurlijk is het van alle tijden, maar was het iets verder van mijn bed zeg maar)
Elk huis heeft zijn eigen kruis wordt er vaak gezegd, maar toch lijkt het of de ene persoon veel meer lijdt dat de ander..
Ik denk er veel over na. lees erover, het antwoord zal ik welllicht nooit vinden, maar ik ben wel benieuwd hoe jullie daarover denken.
Zomaar een voorbeeld, ik werk sinds kort met demente bejaarden, en zie daar ook zoveel leed.
Een hoog bejaarde die maar in leven bllijft, terwijl het leven eigenlijk alllang geen zin meer heeft, en een kind dat zn hele leven nog voor zich heeft word ziek en komt te overlijden.
Mensen in mijn directe omgeving die elke dag pijn lijden, psychische en/of lichamelijk'
Die eigenlijk meer overleven dan leven...
Ik vraag me vaak af, of het een reden heeft, is het gewoon domme pech, of juist geluk (voor bepaalde mensen) of zit er een reden achter?
Heeft het met levenslessen te maken, met Karma oid?
ben gewoon benieuwd hoe jullie daarover denken?
Kan ook vanuit een bepaalde geloofsovertuiging zijn dat je het "begrijpt" of "snapt"
Ik vind het iig heel moeilijk te bevatten...
zaterdag 22 juni 2013 om 20:18
quote:Frizzy schreef op 22 juni 2013 @ 19:08:
[...]
Als ik voor mezelf spreek: mijn lijden heeft me kennis opgeleverd, een betere band met de mensen van wie ik hou en persoonlijke groei.
Het hangt ook wel van het 'soort' lijden af... Het feit dat ik mijn beste vriendin heb verloren, haar kinderen hun moeder en haar man zijn beste maatje,en het eenigste wat we konden doen, was machteloos toe kijken hoe ze steeds verder een beetje van ons weg gleed... Daar kan ik weinig goede redenen voor bedenken!
Tegelijkertijd heeft voor mezelf wel gespeeld, dat ik ondanks (of dankzij) een herstel periode van een ingrijpende operatie 1.5 jaar geleden die door complicaties niet zo snel verloopt als dat ik gehoopt had, er wel voor gezorgd heeft dat ik de laatste terminale periode echt bij haar heb kunnen zijn, wat niet had gekund op het moment dat ik zelf weer volledig hersteld geweest zou zijn!
Soms is het dus ook wel van 2 kanten te bekijken idd...
[...]
Als ik voor mezelf spreek: mijn lijden heeft me kennis opgeleverd, een betere band met de mensen van wie ik hou en persoonlijke groei.
Het hangt ook wel van het 'soort' lijden af... Het feit dat ik mijn beste vriendin heb verloren, haar kinderen hun moeder en haar man zijn beste maatje,en het eenigste wat we konden doen, was machteloos toe kijken hoe ze steeds verder een beetje van ons weg gleed... Daar kan ik weinig goede redenen voor bedenken!
Tegelijkertijd heeft voor mezelf wel gespeeld, dat ik ondanks (of dankzij) een herstel periode van een ingrijpende operatie 1.5 jaar geleden die door complicaties niet zo snel verloopt als dat ik gehoopt had, er wel voor gezorgd heeft dat ik de laatste terminale periode echt bij haar heb kunnen zijn, wat niet had gekund op het moment dat ik zelf weer volledig hersteld geweest zou zijn!
Soms is het dus ook wel van 2 kanten te bekijken idd...
zaterdag 22 juni 2013 om 20:20
Toch raar dat je zoveel nadenkt over (de eventuele reden van) het lijden van de mens.
Voor hetzelfde geld kun je je hoofd breken over waarom mensen zo vaak gelukkig zijn.
Want waarom kennen wij eigenlijk geluk? En blijheid? en... en... meer van die fijne gevoelens?
Voor hetzelfde geld kun je je hoofd breken over waarom mensen zo vaak gelukkig zijn.
Want waarom kennen wij eigenlijk geluk? En blijheid? en... en... meer van die fijne gevoelens?
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 22 juni 2013 om 20:24
Lijden is zinloos en overkomt goede en slechte mensen. Ik heb me regelmatig afgevraagd waarom bepaalde dingen mij en anderen overkomen, maar daar is geen zinnig antwoord op. Waarom lijdt de één meer dan de ander? Waarom werd mijn oma superoud en hoorde ik laatst dat een jong iemand nog maar 2 jaar te gaan heeft?
zaterdag 22 juni 2013 om 20:26
Ik vind karma zo'n onzin. Wat hebben die kinderen dan in vredesnaam (of in helsnaam?) gedaan om zo ziek te mogen worden? Een kind van 2 dat gif in zijn infuus gedruppeld moet krijgen om een kans te maken in het leven? Ik vind het bizar dat mensen daar in geloven.
Gelukkig heeft mijn zoon geen kanker, maar een andere -goed mee te leven- ziekte/aandoening. Maar het zet je wel echt tot nadenken als je daar elke dag bent. Ik word er echt een beetje depressief van.
Gelukkig heeft mijn zoon geen kanker, maar een andere -goed mee te leven- ziekte/aandoening. Maar het zet je wel echt tot nadenken als je daar elke dag bent. Ik word er echt een beetje depressief van.
zaterdag 22 juni 2013 om 20:26
Leed is lang niet altijd vergelijkbaar, ik weet niet of de één nu echt meer lijdt dan de ander. Dat ligt misschien aan het moment dat je vergelijkt.
Bij ons zit het ook niet mee, maar als ik kijk naar de mensen om me heen waar ik close mee ben, zou ik niet willen ruilen van problemen. En de enkeling die het zo op het oog wel allemaal goed gaat, die kunnen zich hun portie maar al re goed herinneren.
Bij ons zit het ook niet mee, maar als ik kijk naar de mensen om me heen waar ik close mee ben, zou ik niet willen ruilen van problemen. En de enkeling die het zo op het oog wel allemaal goed gaat, die kunnen zich hun portie maar al re goed herinneren.
zaterdag 22 juni 2013 om 20:31
zaterdag 22 juni 2013 om 20:37
quote:eendvogel schreef op 22 juni 2013 @ 19:58:
dag saffietje,
Is het voor jou wel een goed idee om in zo'n 'zware' omgeving te werken?
Niet iedereen kan er tegen om met demente bejaarden te werken....dat lijkt me wel heel zwaar. Toch zijn er ook mensen die dat heel anders ervaren, die kijken er anders naar.
Van mezelf weet ik dat ik het niet zou kunnen, maar ik trek me de nare dingen van kind af aan al teveel aan.
Het lijden in de wereld,daar heb ik ook al zoveel over nagedacht....maar dat heeft mij geen stap verder gebracht...ik weet gewoon niet waarom het er is...al zie ik ook wel iets in: geen regenboog zonder regen,enz enz...
Misschien is het beter om te accepteren dat het er is , en proberen jezelf en anderen zo goed mogelijk te behandelen....
groet van eendvogel
Hai eendvogel.
Het is vrijwlligerswerk, dus doe het niet dagelijks.
Het is zwaar, maar juist als vrijwilliger is het zo fijn om iets voor de mensen te kunnen betekenen, een knuffel een praatje,een wandeling, of een spelletje met ze doen.
Ik ben blij dat ik het kan doen.
Ik werk ook met psychiatrische mensen (ook vrijwilligerswerk) en het is het zelfde, net even dat kleine beetje aandacht.
En in het verleden met gehandicapte kinderen gewerkt.
Het is niet zo dat ik door dit werk er zo mee bezig ben ( misschien onbewust toch wel een beetje) maar ik zie het het leed ook om me heen in het dageijkse leven, bij familie en vrienden, kennisen.
dag saffietje,
Is het voor jou wel een goed idee om in zo'n 'zware' omgeving te werken?
Niet iedereen kan er tegen om met demente bejaarden te werken....dat lijkt me wel heel zwaar. Toch zijn er ook mensen die dat heel anders ervaren, die kijken er anders naar.
Van mezelf weet ik dat ik het niet zou kunnen, maar ik trek me de nare dingen van kind af aan al teveel aan.
Het lijden in de wereld,daar heb ik ook al zoveel over nagedacht....maar dat heeft mij geen stap verder gebracht...ik weet gewoon niet waarom het er is...al zie ik ook wel iets in: geen regenboog zonder regen,enz enz...
Misschien is het beter om te accepteren dat het er is , en proberen jezelf en anderen zo goed mogelijk te behandelen....
groet van eendvogel
Hai eendvogel.
Het is vrijwlligerswerk, dus doe het niet dagelijks.
Het is zwaar, maar juist als vrijwilliger is het zo fijn om iets voor de mensen te kunnen betekenen, een knuffel een praatje,een wandeling, of een spelletje met ze doen.
Ik ben blij dat ik het kan doen.
Ik werk ook met psychiatrische mensen (ook vrijwilligerswerk) en het is het zelfde, net even dat kleine beetje aandacht.
En in het verleden met gehandicapte kinderen gewerkt.
Het is niet zo dat ik door dit werk er zo mee bezig ben ( misschien onbewust toch wel een beetje) maar ik zie het het leed ook om me heen in het dageijkse leven, bij familie en vrienden, kennisen.
zaterdag 22 juni 2013 om 20:40
zaterdag 22 juni 2013 om 20:43
zaterdag 22 juni 2013 om 20:44
quote:valentinamaria schreef op 22 juni 2013 @ 20:40:
moeder theresa bleek na haar dood een mega vette bankrekening te hebben.
het meeste geld wat ze gedoneerd kreeg heeft ze voor zichzelf op de bank geparkeerd. niet gebruikt voor de zieken en armen.
ik vraag me steeds af wat ze met dat geld op de bank wilde gaan doen.serieus? zou je niet zeggen, ik kreeg altijd de indruk dat ze zelf heel sober leefde, eentonig gekleed ging en ook geen luxe leventje heeft geleid. Had ze 'n erfgenaam die hier heel erg blij van is geworden, of is het aan de staat vervallen?
moeder theresa bleek na haar dood een mega vette bankrekening te hebben.
het meeste geld wat ze gedoneerd kreeg heeft ze voor zichzelf op de bank geparkeerd. niet gebruikt voor de zieken en armen.
ik vraag me steeds af wat ze met dat geld op de bank wilde gaan doen.serieus? zou je niet zeggen, ik kreeg altijd de indruk dat ze zelf heel sober leefde, eentonig gekleed ging en ook geen luxe leventje heeft geleid. Had ze 'n erfgenaam die hier heel erg blij van is geworden, of is het aan de staat vervallen?
zaterdag 22 juni 2013 om 20:47
Het leven/de natuur is niet oneerlijk. Zij is onverschillig.
Bepaalde dingen overkomen je gewoon.
Toen mijn zoon overleed was er een collega die het nodig vond haar wijsheid te laten blijken met de opmerking dat zij er in geloofde dat iedereen krijgt wat hij verdient.
Dat is op zo'n moment -en nu nog steeds- niet wat je wilt horen.
Ik herken trouwens het gevoel dat uit een eerdere post van iemand hier komt: ik zou ook liever een nare ziekte hebben dan dit geestelijk lijden.
Bepaalde dingen overkomen je gewoon.
Toen mijn zoon overleed was er een collega die het nodig vond haar wijsheid te laten blijken met de opmerking dat zij er in geloofde dat iedereen krijgt wat hij verdient.
Dat is op zo'n moment -en nu nog steeds- niet wat je wilt horen.
Ik herken trouwens het gevoel dat uit een eerdere post van iemand hier komt: ik zou ook liever een nare ziekte hebben dan dit geestelijk lijden.
zaterdag 22 juni 2013 om 20:49
zaterdag 22 juni 2013 om 20:51
quote:Yvonne77 schreef op 22 juni 2013 @ 20:24:
Lijden is zinloos en overkomt goede en slechte mensen. Ik heb me regelmatig afgevraagd waarom bepaalde dingen mij en anderen overkomen, maar daar is geen zinnig antwoord op. Waarom lijdt de één meer dan de ander? Waarom werd mijn oma superoud en hoorde ik laatst dat een jong iemand nog maar 2 jaar te gaan heeft?
Ja dit soort dingen bedoel ik dus ook, ik zie bij die demente bejaarden echt soms dat ze helemaal op zijn.
Of bij sommige bejaarden die niet dement zijn, en eigenlijk helemaal niet meer willen leven, omdat bijv hun kinderen al overleden zijn, en geen bezoek meer krijgen, ze willen niet meer, maar worden stokoud.
En een jong iemand die dolgraag wil leven gaat dood.....
Lijden is zinloos en overkomt goede en slechte mensen. Ik heb me regelmatig afgevraagd waarom bepaalde dingen mij en anderen overkomen, maar daar is geen zinnig antwoord op. Waarom lijdt de één meer dan de ander? Waarom werd mijn oma superoud en hoorde ik laatst dat een jong iemand nog maar 2 jaar te gaan heeft?
Ja dit soort dingen bedoel ik dus ook, ik zie bij die demente bejaarden echt soms dat ze helemaal op zijn.
Of bij sommige bejaarden die niet dement zijn, en eigenlijk helemaal niet meer willen leven, omdat bijv hun kinderen al overleden zijn, en geen bezoek meer krijgen, ze willen niet meer, maar worden stokoud.
En een jong iemand die dolgraag wil leven gaat dood.....
zaterdag 22 juni 2013 om 20:52
quote:
Ik denk dat je me verkeerd begrijpt
Ik bedoel meer van of je nou goed of slecht leeft, of dat wat uitmaakt in wat je je zelf terug krijgt.
Zoals in, wie goed doet, goed ontmoet..
Ik begrijp je wel hoor. Het lijkt me logisch dat de manier waarop je zelf met anderen omgaat invloed heeft op hoe je zelf behandeld wordt.
Echter niet zo letterlijk dat als jij je afval goed scheidt er vogeltjes op je schouder komen zitten.
Iedereen heeft invloed op haar omgeving en vice versa.
Ik denk dat je me verkeerd begrijpt
Ik bedoel meer van of je nou goed of slecht leeft, of dat wat uitmaakt in wat je je zelf terug krijgt.
Zoals in, wie goed doet, goed ontmoet..
Ik begrijp je wel hoor. Het lijkt me logisch dat de manier waarop je zelf met anderen omgaat invloed heeft op hoe je zelf behandeld wordt.
Echter niet zo letterlijk dat als jij je afval goed scheidt er vogeltjes op je schouder komen zitten.
Iedereen heeft invloed op haar omgeving en vice versa.
Ga in therapie!
zaterdag 22 juni 2013 om 20:54
quote:Solomio schreef op 22 juni 2013 @ 20:20:
Toch raar dat je zoveel nadenkt over (de eventuele reden van) het lijden van de mens.
Voor hetzelfde geld kun je je hoofd breken over waarom mensen zo vaak gelukkig zijn.
Want waarom kennen wij eigenlijk geluk? En blijheid? en... en... meer van die fijne gevoelens?Ja daar kan ik me dus idd het hoofd ook over breken, waarom sommige mensen zo vaak gelukkig zijn, maar waarom anderen juist bijna nooit geen geluk gekend hebben,,,
Toch raar dat je zoveel nadenkt over (de eventuele reden van) het lijden van de mens.
Voor hetzelfde geld kun je je hoofd breken over waarom mensen zo vaak gelukkig zijn.
Want waarom kennen wij eigenlijk geluk? En blijheid? en... en... meer van die fijne gevoelens?Ja daar kan ik me dus idd het hoofd ook over breken, waarom sommige mensen zo vaak gelukkig zijn, maar waarom anderen juist bijna nooit geen geluk gekend hebben,,,
zaterdag 22 juni 2013 om 20:55
zaterdag 22 juni 2013 om 20:56
quote:_renner_ schreef op 22 juni 2013 @ 20:47:
Het leven/de natuur is niet oneerlijk. Zij is onverschillig.
Bepaalde dingen overkomen je gewoon.
Zelfde idee hier. Me afvragen "Waarom ik?" heeft me altijd zinloos geleken, dingen gebeuren en kunnen mij net zo goed overkomen als een ander. Niemand heeft rechten of privileges, hooguit heb je pech of geluk. Denk ik dan.
Ik moet erbij zeggen dat het verlies van mijn kind moeilijk zou zijn om te accepteren. Wat een vreselijke en onterechte opmerking van je collega.
Het leven/de natuur is niet oneerlijk. Zij is onverschillig.
Bepaalde dingen overkomen je gewoon.
Zelfde idee hier. Me afvragen "Waarom ik?" heeft me altijd zinloos geleken, dingen gebeuren en kunnen mij net zo goed overkomen als een ander. Niemand heeft rechten of privileges, hooguit heb je pech of geluk. Denk ik dan.
Ik moet erbij zeggen dat het verlies van mijn kind moeilijk zou zijn om te accepteren. Wat een vreselijke en onterechte opmerking van je collega.