Hoe krijg ik voldoening?

Via maatschappelijk werk, buurtcenta's?

Waar ligt je passie? Als je het bijvoorbeeld leuk zou vinden om bij een bejaardentehuis af en toe te helpen met koffie schenken / wandelen / een praatje maken, dan zou je daar eens aan kunnen kloppen.

mijn vader is afgekeurd en die doet vrijwilligerswerk, dat mag ook als je afgekeurd bent.



je kan ook iets creatiefs gaan doen zoals schilderen.



wat heb je altijd al willen doen? een instrument bespelen? ik weet niet waar je voor afgekeurd bent en wat je wel of niet kan

is het vermoeide de reden van het afkeuren of is dit daarna gekomen?

Hé Buikie, ik miste je al bij de spelletjes.



Allereerst:



Wat ik je als eerste aan zou raden: een cursus mindfulness. Waardoor je wellicht makkelijker kunt accepteren dat het soms gewoon is zoals het is. Bovendien is het hele mindfulnessgebeuren een ontwikkelingsding op zich.



Heb zelf (om andere redenen) een paar jaar geleden zo´n cursus gedaan en heb er in verschillende opzichten nog steeds veel aan.

En voldoening krijg je natuurlijk ook door weer volop mee te doen aan alle spelletjes op de Overige-pijlert.

Inmiddels is wetenschappelijk aangetoond (klik) dat mindfulness zinvol kan zijn bij zowel lichamelijke als mentale klachten. In 'mijn groep' was de aanleiding ook voor iedereen anders. Verschillende GGZ's bieden het programma aan (en daardoor hoef je echt geen ernstige psychische klachten te hebben). Op die manier wordt het ook vergoed door je zorgverzekeraar. Bij particuliere aanbieders is het altijd duur, en ik weet niet of hierbij ook een vergoeding geldt.



Enne hé, ik had het ook niet over blijven hangen. Zou het leuk vinden als je zo nu en dan weer 's langskomt.

Succes. Ik hoop dat het iets voor je is. En zo niet, dat je op een andere manier wat meer voldoening krijgt.

Schuddebuik

quote:schuddebuikje schreef op 08 februari 2012 @ 11:43:

Lief!!



.... jullie heb ik ook grandioos laten zitten...

Och schattie... We maakten ons alleen bezorgd en nu weet ik in ieder geval dat je nog overeind staat, al is het met moeite. Ik hoop dat je iets vindt waar je je eigenwaarde uit kunt halen. Begin met het feit dat je een geliefd forumster bent. Wat mij betreft wel in ieder geval.

Je bent een dapper mens, en er zijn vast veel mensen, ook IRL die je waarderen om wie en wat je bent. Of je dan wel of niet werkt, doet er niet zoveel toe hè. Als alleen dat belangrijk zou zijn, dan zou dat maar knap materialistisch zijn hè.

Het feit dat je nu ook weer bezig bent met je ontwikkeling, is knap, gezien jouw omstandigheden. Je bent een mooi mens wijffie

Ik ken je situatie helemaal niet natuurlijk en ik weet daarom niet wat je interesses zijn. Ik kan mij voorstellen dat je invulling zoekt. Ik werk zelf in de ouderenzorg en daar zijn veel mensen die weinig buiten komen, weinig bezoek krijgen. Vrijwilligers zijn daar heel erg nodig, mensen genieten van uitgebreide een-op-een aandacht. Je zou misschien eens kunnen vragen bij een verpleeghuis in de buurt of er mensen zijn die het gezellig vinden om wat extra bezoek te krijgen, voor een spelletje, een praatje en bij goed weer een rondje naar buiten. Dan hoef je niet op een vaste dag te komen, maar kun je kijken wanneer je er energie voor hebt.

Schuddebuikje, des te beter je voor jezelf kunt formuleren waar je vast loopt en hulp wenst (en wat voor hulp, bijv. praktisch, luisterend etc.), des te gerichter kun je zoeken.



Zelf heb ik bijv. een coach ingeschakeld. Wij zijn heel specifiek bezig geweest met zaken zoals waar mijn sterke en zwakke punten liggen, wat vind ik leuk, wat zoek ik etc. Eigenlijk heel snel hadden we zo boven water waar zoal mijn passie ligt en hoe dat te vertalen naar situaties passend binnen mijn belastbaarheid.



Overigens als je vrijwilligerswerk leuk vindt; er is ook heel wat mogelijk waarbij je niet tot in de precieze dag en/of tijd voorspelbaar hoeft te zijn. Waarbij er bijv. wel een soort van "deadline" is, maar je genoeg tijd hebt om zelf in te delen wanneer je ermee aan de slag gaat die past bij jou belastbaarheid. Mijn ervaring is dat die mogelijkheid van niet al te exact altijd data moeten prikken en naleven er toch vaker is dan op zo'n moment bewust bij instanties/organisaties/verenigingen/waar dan ook waar vrijwilligerswerk gedaan wordt. Een stuk zelfinitiatief kan dan allerlei mogelijkheden "scheppen" waar tot dat moment niet echt van gedacht werd dat het mogelijk was.



Zo heb ik zelf lange tijd in het bestuur van een lokale adviesraad gezeten. Alles omtrent sociaal beleid in de gemeente en regio kwam in die raad voorbij. Feitelijk werd er gedacht in lokatiewerk. Nodig voor openbare vergaderingen uiteraard, maar dat de lokatie van bijv. een overleg tussen bestuur en wethouders flexibel kan zijn was een heuse eye-opener. Zo kwam het gerust voor dat een overleg gepland stond op het gemeentehuis, ik op de dag in kwestie moest concluderen een beddag te hebben en het overleg gewoon bij mij thuis gevoerd werd. Kan net zo goed. Keek niemand meer raar van op na een eerste keer "oh ja, dat kan natuurlijk ook".



Of vrijwilligerswerk wat ik doe in een sociaal-cultureel centrum. Stel zaken A, B en C moeten voor het begin van een volgend seizoen afgerond zijn en zijn dingen die in dat centrum moeten gebeuren. Dan doe ik dat gewoon op de momenten dat het mij uitkomt. Lang leve een sleutel van het pand hebben. Waar een specifieke collega nodig, gewenst of leuk; een belletje of een mailtje en geregeld voor diezelfde avond of dag erop.



Daar vind ik het ook leuk om af en toe eens een kassadienst te draaien, vooral om de sociale kanten (zie daar veel mensen die ik al heel lang niet gezien heb bijv.). Maar; totaal niet inplanbaar voor een taak waarbij we binnen deze organisatie mensen toch voor minimaal 3 à 4 uur inplannen en de werkzaamheden voor mij lichamelijk zwaar zijn. Ik word dus gewoon niet ingepland. Nooit. Ik kom gewoon als ik er zin in heb, spring als extra bij en kan dan ook ongegeneerd toegeven als mijn lijf me een halt toeroept. Collega's vinden het alleen maar gezellig als ik opduik en in de praktijk is een extra stel helpende handen toch altijd wel weer heel erg welkom.



Het soort werk, de lokatie, de collega's en buiten de "norm" denken kan ervoor zorgen dat er echt van alles mogelijk is qua vrijwilligerswerk waarbij je niet altijd even tijdsbetrouwbaar hoeft te zijn.



Ontwikkelen van jezelf? Waar zit dat voor jóu in? In nieuwe dingen oppakken, kennis vergaren, nieuwe contacten aangaan, wat is voor jou ontwikkelen en wat zoek je erin? De OU heeft bijv. een aantal leuke gratis cursussen online staan. Of een andere thuisstudie, cursus kan ook goed zonder enorme tijdslimieten. Een nieuwe hobby oppakken, een nieuwe vaardigheid jezelf eigen maken, er is toch nog zó veel mogelijk binnen jouw grenzen. Het is maar net waar jij behoefte aan hebt.

Schuddebuikje, ik had veel geluk. Mijn beste vriendin gooide het balletje op; is een coach niet wat voor je, Pix? Ja, inderdaad misschien wel. Die vriendin heeft een erg groot netwerk vanuit haar werk, waaronder 2 (oud)-collega's die jaren geleden de coaching in zijn gegaan. Van een had zij het vermoeden dat we wel eens konden klikken qua aanpak, karakter etc.



Zo is de bal gaan rollen, die klik klopte en we zijn gaan kijken of het in de praktijk zou werken om dit telefonisch te doen. Niet de meest handige manier, ook niet altijd de meest ideale gang van zaken, maar enerzijds zat er bijna letterlijk een afstand tussen à la Groningen en Maastricht en anderzijds was mijn energie zo verrot dat ik het reizen in de regio niet kon veroorloven. Eerst dus een periode even aftasten om te kijken of het voor ons beide zou kunnen werken. Dat is ons beiden goed bevallen, mij o.a. ook omdat ik zo direct kon zijn voor wat betreft belastbaarheid. Er waren soms momenten dat we na 15 minuten stopte i.p.v. geplande uur omdat mijn energie die dag niet te bekennen was. Dan schoven we de overige tijd gewoon door. Sowieso vond ik het erg prettig om 100% mijn energie richting die sessie te kunnen geven en dat liggend vanuit eigen bed te doen. Geen afleiding of andere energievreters maar volle aandacht voor wat mijn doel was.



Wat ik om me heen merk is dat het vaak netwerken is waardoor men bij een juiste coach terecht komt voor het doel wat men voor ogen heeft en waarmee ook een click is. Dus ik zou zeggen; gooi hengels uit. Laat weten dat je zoekt, informeer eens bij mensen waarvan je weet dat ze ooit coaching gedaan hebben. Misschien kan de werk&studie pijler hier ook van pas komen? Ik weet dat er sowieso meer forummers zijn die choaching doen of hebben gedaan voor dit soort situaties.



Belangrijkste vond ik zelf die klik waardoor we enorm "doelmatig" konden zijn. Mijn coach heeft (had? op dat moment) niet direct echt veel ervaring met dat stukje waar ik tegenaan liep (help, allerlei beperkingen die me in de weg zitten om lekker bezig te zijn met waar mijn hart ligt, ontwikkelen etc. , ik overzie het niet meer, wat kan ik nog, wat wil ik en hoe ga ik die 2 in hemelsnaam bij elkaar doen passen). Zij zat meer in het hele bedrijfsgebeuren, carierre, levensloop etc. Maar die klik was er en dat maakte dat ik enorm getriggerd werd en eigenlijk heel snel mijn antwoorden had gevonden en eigenlijk meer dan dat. Ik had wel hoge doelen stiekem, maar kwam er onverwacht uit met een oprechte passie.



Wat jij zegt; wat vind ik écht leuk vond ik ook lastig. Leuk is een ding, écht leuk is nog weer wat anders. Dus hebben we o.a. de nodige testjes op me losgelaten qua eigenschappen, ambities etc. Een lijst gemaakt met leuke dingen. Soms hele sufogende en vooral ook; dingen die totaal niet met elkaar te verbinden leken te zijn. Kleine losse dingetjes. En die puzzelstukjes vielen in ene in elkaar; ohhhhhhhh, dáár ligt voor mij leuk in het kwadraat. Dat heb ik zelf ook als prettig ervaren; gewoon lekker praktisch aan de slag, antwoorden zoeken waar ik die niet al heb maar ze wel zo handig zijn en dan de puzzelstukjes aan elkaar verbinden.



Andere mogelijkheden qua coach zoeken; ik weet dat het steeds meer ook aandacht krijgt binnen (pijn)revalidatie en een heel enkele keer zelfs binnen een pijnpoli. Omdat ik je daarover las, is het misschien ook een optie om daar jouw "netwerk" aan te spreken. De professionals (kennis wat ze in huis hebben, maar ook wat ze van andere patiënten opvangen eventueel) maar ook onverwachtere wegen. Zo zie ik bijv. een enkele keer wel eens een flyer omtrent coaching hangen bij het patiëntenbureau in een ziekenhuis. Kan een goede ingang zijn om eens rond te vragen wat ervaringen zijn.



Netwerken is "de manier" waar ik eigenlijk de meest positieve geluiden van hoor wanneer iemand coaching doet of heeft gedaan. Hoe een koe daarin een haas vangt is soms meest onverwacht.



Mindfullness hoor ik inderdaad ook veel positieve reacties over, hopelijk heb je er wat aan!

Philip, het is op het forum niet toegestaan om naar klanten te hengelen en/of reclame voor een eigen bedrijf of produkt te maken.