Hoe kwam jij eruit?

05-10-2015 23:13 52 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik ben er niet zo goed in, toegeven dat het eigenlijk écht niet meer gaat.

Nu wil ik het niet over mezelf hebben, maar ben ik eigenlijk benieuwd hoe jullie dat ervaren hebben, mocht je zo'n moment mee hebben gemaakt. Het moment dat je zelf weet dat het gewoon echt niet goed gaat, dat je bijv hulp nodig hebt.

Hoe ging dat bij jou? Het hoeft niet zo depressed te zijn dat je echt niet meer wilde leven, maar gewoon dat je het allemaal echt even niet meer wist.



Hoe ben jij weer opgekrabbeld?
Alle reacties Link kopieren
Ik wist dat ik actie moest ondernemen toen ik op de fiets naar m'n werk volledig in paniek raakte, ik heb huilend m'n man opgebeld en gezegd dat het zo niet verder kon. Toen, op de stoep bij m'n werk voor de deur, de huisarts gebeld en een afspraak gemaakt. Daarna overigens gewoon aan het werk gegaan, bleek een fijne afleiding te zijn ;) Nu om de week een gesprek met de praktijkondersteuner GGZ van de huisarts. Ik ben er nog niet uit, maar wel een eindje op weg.
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar alleen voer ik het niet uit. Soms wil ik wel janken en schreeuwen dat ik het niet meer aankan, maar doen zal ik het nooit. Ik ga altijd maar door en ik weet gewoon van mezelf dat ik op zo'n moment nooit de ha of iemand anders bel voor een goed gesprek. Dus, ik wil hulp, maar iets in mij is zo ontzettend eigenwijs.



Ik denk gewoon dat ik nooit te maken ga krijgen met een echt instort moment, terwijl ik toch erg veel last ondervind van mijn problemen op het moment.
quote:rosanne12 schreef op 06 oktober 2015 @ 09:26:

[...]



Vind ik soms zo'n aanfluiting. Een keer iemand gehad die fijn was, de andere 2 keren was het alleen maar 'wow wat heftig ik weet niet wat te zeggen'. Als iemand bevestigt dat het heftig is en zo geshockeerd reageert, word ik daar nier bepaald rustiger van.Eens. Je moet geluk hebben de juiste te treffen bij Sensoor e.d.
De ene dag kan beter gaan dan de andere, maar misschien kun je een datum prikken, zo van: als het volgende week maandag nog zo rot gaat, ga ik dan bellen voor een afspraak. Ik geef meestal cijfers aan mijn stemming, een 1 is suïcidaal en een 10 is fantastisch geweldig etc. Als ik me een paar weken achter elkaar een onvoldoende voel, al is het toch nog een 5, dan is dat voldoende reden weer een afspraak te maken.
Alle reacties Link kopieren
Goede tip! Bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een keer helemaal ingestort omdat ik de druk die ik mezelf oplegde niet meer trok. Dit was helaas midden in een overvolle collegezaal. Vanaf dat moment hebben de docenten mij erg geholpen door extra tijd te geven om opgaven te maken. Dus ipv de reguliere 2 uur die per week was ingeroosterd hebben weer zelf een extra uur bij gepland. Dit heeft mij veel vertrouwen geschonken en ben zo weer 2 jaar verder gekomen
Love the life you live. Otherwise make it the life you love
quote:ikeaverslaafde schreef op 06 oktober 2015 @ 15:33:

De ene dag kan beter gaan dan de andere, maar misschien kun je een datum prikken, zo van: als het volgende week maandag nog zo rot gaat, ga ik dan bellen voor een afspraak. Ik geef meestal cijfers aan mijn stemming, een 1 is suïcidaal en een 10 is fantastisch geweldig etc. Als ik me een paar weken achter elkaar een onvoldoende voel, al is het toch nog een 5, dan is dat voldoende reden weer een afspraak te maken.

Dit doe ik ook inderdaad. Maak je dan een afspraak bij een psycholoog waar je gewoon nog in behandeling bent of ga je dan naar de huisarts?



Mijn weken zijn de laatste tijd gemiddeld een 2. Kan wat dat betreft niet wachten tot therapie begint.
Alle reacties Link kopieren
quote:Selectia schreef op 06 oktober 2015 @ 09:44:

[...]





Hoelahoepla, ik zeg toch ook niet dat TO geen professionele hulp moet zoeken? Alle tips die hier gegeven worden zijn soortgelijk in de trant van 'zoek professionele hulp'. Ik wil daar als tip voor TO aan toevoegen dat je, naast die hulp, ook zelf wat kan bereiken door yoga, ontspanningsoefeningen, etc.Ze zijn soortgelijk, omdat je bij psychische problemen ook professionele hulp moet zoeken. Yoga is leuk (ik doe het zelf ook), maar het onderliggende probleem wordt er niet minder van. Daarom ben ik er geen voorstander van om dat als (aanvullende) tip te geven aan iemand die eigenlijk -tussen de regels door- aangeeft dat het echt niet meer gaat.
quote:rosanne12 schreef op 06 oktober 2015 @ 16:48:

[...]



Dit doe ik ook inderdaad. Maak je dan een afspraak bij een psycholoog waar je gewoon nog in behandeling bent of ga je dan naar de huisarts?



Mijn weken zijn de laatste tijd gemiddeld een 2. Kan wat dat betreft niet wachten tot therapie begint.



Wanneer begint je therapie? Je weet dat je indien nodig ook tussentijdse afspraken met je huisarts kan maken om de wachttijd te overbruggen? Doen hoor, als het niet gaat.



Ik maak bij lage cijfers, zeg maar, een afspraak met de therapeut zelf. Ben niet meer in behandeling als in regelmatige gesprekken, ik maak een afspraak wanneer ik er zelf niet uitkom. Maar die therapeut betaal ik zelf en is vrijgevestigd, dus tussenkomst van huisarts is ook niet nodig gelukkig. Ik vind het een fijne manier, want zo leer ik meer op mezelf vertrouwen dan wanneer ik elke week tegen iemand moet praten.
Alle reacties Link kopieren
quote:ikeaverslaafde schreef op 06 oktober 2015 @ 18:18:

[...]





Ik maak bij lage cijfers, zeg maar, een afspraak met de therapeut zelf. Ben niet meer in behandeling als in regelmatige gesprekken, ik maak een afspraak wanneer ik er zelf niet uitkom. Maar die therapeut betaal ik zelf en is vrijgevestigd, dus tussenkomst van huisarts is ook niet nodig gelukkig. Ik vind het een fijne manier, want zo leer ik meer op mezelf vertrouwen dan wanneer ik elke week tegen iemand moet praten.



Ik doe exact hetzelfde, ook bij een vrijgevestigde psycholoog. Een hele fijne manier van "na zorg" vind ik.

Toen ik echt nog diep zat keek ik wekelijks uit naar de therapie, maar nu heb ik hier voldoende steun aan. En het is heel bemoedigend te merken dat de tijd tussen de gesprekken steeds langer worden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Absb1409 schreef op 06 oktober 2015 @ 16:45:

Ik ben een keer helemaal ingestort omdat ik de druk die ik mezelf oplegde niet meer trok. Dit was helaas midden in een overvolle collegezaal. Vanaf dat moment hebben de docenten mij erg geholpen door extra tijd te geven om opgaven te maken. Dus ipv de reguliere 2 uur die per week was ingeroosterd hebben weer zelf een extra uur bij gepland. Dit heeft mij veel vertrouwen geschonken en ben zo weer 2 jaar verder gekomenWat mooi dat ze je daarin hebben ondersteund, vooral omdat je op de uni/hogeschool toch op jezelf bent aangewezen.
Alle reacties Link kopieren
@rosanne12 jammer dat je twee keer een mindere ervaring had met Sensoor. Voor mij hielp het wel. Personen die ik sprak hadden voldoende levenservaring om mijn angsten te relativeren. Zeker op dat moment. En dat moment was meestal midden in de nacht als er geen huisarts of vrienden direct beschikbaar waren. Uiteindelijk is de gang naar huisarts of een goede psycholoog het vervolg. Veel mensen begrijpen overigens niet de zwartheid en leegheid van een depressie of wat een angst-aanval met je doet. Overigens vond ik het audio-boek van Andrew Solomon erg goed.
It's a jungle out there
Alle reacties Link kopieren
Sensoor heb ik geen ervaringen mee, maar ik vond 113online helemaal niet fijn. Had niet het gevoel dat ik met iemand aan het praten was met echt verstand van zaken, maar misschien is meer dan een luisterend oor teveel gevraagd. I don't know. Ieder geval niet voor herhaling vatbaar.
Hoeveel tijd moet je nog overbruggen tot je therapie begint?



Jammer dat je een slechte ervaring met 113online had. Misschien is het net als met therapie: dat je het geluk moet hebben dat je een klik hebt met de ander. Als je een andere keer contact opneemt, krijg je vast iemand anders te spreken. Wie weet helpt het dan wel een beetje.



Voor nu, je kunt ook hier van je afschrijven.
quote:ikeaverslaafde schreef op 06 oktober 2015 @ 18:18:

[...]





Wanneer begint je therapie? Je weet dat je indien nodig ook tussentijdse afspraken met je huisarts kan maken om de wachttijd te overbruggen? Doen hoor, als het niet gaat.



Knap dat je dat zelf al zo kunt!



Mijn therapie begint over een aantal weken. Ben meerdere keren langs geweest bij de huisarts, maar dan worden er telkens slaappillen voorgeschreven. Heb via haar ook gesprekken gehad met een psycholoog in hun praktijk, maar na 4 gesprekken heeft zij me ontzettend onzeker gemaakt en voelde ik me slechter dan ooit en toen heb ik het afgekapt.



Ik wacht wel geduldig op therapie.
quote:rosanne12 schreef op 07 oktober 2015 @ 13:45:

[...]





Ik wacht wel geduldig op therapie.Goed dat het je lukt om geduldig te zijn. Ik weet dat wachttijden soms enorm oplopen.
Alle reacties Link kopieren
quote:ikeaverslaafde schreef op 07 oktober 2015 @ 11:21:

Hoeveel tijd moet je nog overbruggen tot je therapie begint?



Jammer dat je een slechte ervaring met 113online had. Misschien is het net als met therapie: dat je het geluk moet hebben dat je een klik hebt met de ander. Als je een andere keer contact opneemt, krijg je vast iemand anders te spreken. Wie weet helpt het dan wel een beetje.



Voor nu, je kunt ook hier van je afschrijven.



Ja dat zou kunnen, misschien had ik gewoon pech.

Ik ben nog niet langs de ha geweest. Ik heb er momenteel ook niet echt energie voor lijkt het.

Ik wil hulp, maar kan het even niet opbrengen om er iets voor te doen. Voel me zo naar.
Hoe gaat het nu met je, Aubree?
Vriendin stuurde mij erop aan om naar huisarts te gaan. En ze ging met me mee. (ik doe normaal gesproken altijd alles zef) Doorverwezen naar psycholoog en daar EMDR behandelingen gehad. En veel lezen op t viva forum, internet. Heb veel geleerd door t forum.

Bij mij was t klaar zijn voor de stap eigenlijk niet eens echt beseffen dat ik best in de war was. Gewoon maar door en doorgaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:ikeaverslaafde schreef op 19 oktober 2015 @ 13:31:

Hoe gaat het nu met je, Aubree?



Het ging eerlijk gezegd erg wisselend, maar ik kan zeggen dat het nu weer de goede kant op gaat.

Ik besef me dat ik en niemand anders verantwoordelijk ben voor wat er momenteel aan de hand is.

Kortom, ik ga flink aan mezelf werken de komende tijd! Bedankt voor je berichtje!
Oeps, helemaal vergeten terug te kijken. Sorry. Ik moest vandaag juist weer aan je denken.

Ik hoop dat het de goede kant op gaat.
Hoe is het nu? Goed dat je eraan werkt. Mag ik vragen hoe je dat nu doet, heb je dat duidelijk voor jezelf?



Ik hoop dat je er uit komt
Alle reacties Link kopieren
quote:Aubree schreef op 07 oktober 2015 @ 19:42:

Ik ben nog niet langs de ha geweest. Ik heb er momenteel ook niet echt energie voor lijkt het.

Ik wil hulp, maar kan het even niet opbrengen om er iets voor te doen. Voel me zo naar.

Wat je misschien kan helpen is bedenken dat dit soort gevoelens van "geen zin hebben" en ook het bovengenoemde "eigenwijs zijn" een soort "smoesjes" voor jezelf kunnen zijn om geen stap te gaan zetten om je probleem aan te pakken.



Heel herkenbaar hoor.

Zo'n stap zetten kan heel lastig en eng zijn.

Je weet niet waar het toe gaat leiden.



Maar één ding is wel zeker: als je niets doet, verandert er niets.

Dus als je WEL iets wilt veranderen aan je situatie, moet je iets doen.

En als je toch van plan bent om iets te gaan doen, dan kan dat net zo goed NU in plaats van op een later moment....
Alle reacties Link kopieren
quote:ikeaverslaafde schreef op 19 november 2015 @ 13:08:

Oeps, helemaal vergeten terug te kijken. Sorry. Ik moest vandaag juist weer aan je denken.

Ik hoop dat het de goede kant op gaat.



Wat lief van je.

Ondanks dat het soms lastig is, gaat het de goede kant op ja.

(hoe gaat het met jou?)
Alle reacties Link kopieren
quote:marrie3 schreef op 20 november 2015 @ 09:57:

[...]



Wat je misschien kan helpen is bedenken dat dit soort gevoelens van "geen zin hebben" en ook het bovengenoemde "eigenwijs zijn" een soort "smoesjes" voor jezelf kunnen zijn om geen stap te gaan zetten om je probleem aan te pakken.



Heel herkenbaar hoor.

Zo'n stap zetten kan heel lastig en eng zijn.

Je weet niet waar het toe gaat leiden.



Maar één ding is wel zeker: als je niets doet, verandert er niets.

Dus als je WEL iets wilt veranderen aan je situatie, moet je iets doen.

En als je toch van plan bent om iets te gaan doen, dan kan dat net zo goed NU in plaats van op een later moment....



Ik heb die stap inmiddels wel gezet.

Maar desondanks is het nog steeds moeilijk om alles aan te pakken, ook al krijg je er wat hulp bij.

Toch merk ik wel dat ik wat beter in mijn vel zit, dus dat is iig mooi.



Maar wil ik echt veranderen, dan moeten er echt wat knoppen om en laat ik dat nou juist heel moeilijk vinden. Maar je hebt helemaal gelijk hoor met wat je zegt, het kan beter NU.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven