Hoe moet het nu??

13-02-2011 15:10 21 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn ex en ik zijn nu bijna 9 maanden uit elkaar en zijn bezig met de scheiding. Omdat hij ziek thuis is hebben we de zorg over ons kind verdeeld.

Nu vindt hij het allemaal zo moeilijk dat hij heeft gezegd dat ons kind maar bij mij moet wonen en dat hij maar bij hem moet komen als hij 12 is , hij is nu 9.

Maar je hebt als ouder toch plichten bij een scheiding?? Het houdt me de hele dag bezig. Weet me geen raad meer
Alle reacties Link kopieren
Belachelijk om zo te denken.. een kind heb je en kun je niet even 3 jaar aan de kant schuiven omdat het moeilijk is. Wat zou er met 12 jaar ineens anders zijn? Zorg voor een goede omgangsregeling en als jij er geen problemen mee hebt, het kind iets vaker bij jou te laten zijn.
Alle reacties Link kopieren
Wil hij tot die tijd het kind niet/amper zien dan?

Ik vind het raar! Heel raar.
Om wat voor ziekte gaat het? Bij zoiets als ms kan ik het me zelfs nog niet indenken, wat hij voorstelt. Wens je veel sterkte,

met een lieve warme knuffel. Geen advies of tips verder, sorry!
Tuurlijk heeft een ouder een zorgplicht. Maar niet iedere ouder is even goed in staat om die plicht te vervullen. Je zet dit topic bij 'psyche', is dat omdat je ex psychische klachten heeft? Als hij psychisch niet in staat is om voor het kind te zorgen, dan zou ik dat toch serieus nemen en zelf een groter deel van de zorgtaken op me nemen.
Alle reacties Link kopieren
Je bent niet echt duidelijk wat voor ziekte jouw ex heeft en of het reeël is dat hij aangeeft niet voor zijn eigen kind te kunnen zorgen.

Denk aan het belang van je kind, deze heeft het al zwaar en moeilijk genoeg.





*knip*



Natuurlijk heb je als ouder plichten to je kind maar ze moeten wel haalbaar zijn.
Alle reacties Link kopieren
Mijn ex kan het niet aan dat hij alleen is en dat ik inmiddels een nieuwe vriend heb (dit heeft mij net het laatste zetje gegeven om weg te gaan)

Hij roept al weken dat hij zelfmoord gaat plegen , nu zegt ie dat ie wil verhuizen naar de andere kant van nederland. Ik denk soms dat het voor mijn kind beter zou zijn om even tot rust te komen , en ik vind het ook niet een probleem om voor hem te zorgen ,maar ik woon niet in de plaats waar mijn ex woont en waar mijn zoon op school zit , vriendjes komen hier ook wel maar is minder makkelijk.

Ik zie er gewoon tegen op terwijl ik weet dat mijn ex dit geen weken gaat volhouden , hij zal hem teveel missen . Maar ja , het heeft mij in de macht omdat ik bang ben voor de toekomst , voel me erg onrustig!! Van daar bij topic psyche
Alle reacties Link kopieren
dreigen met zelfmoord omdat jij het geluk weer hebt gevonden... mmm... lekker dan. Als hij inderdaad erg labiel is, zou ik niet eens toestaan dat mijn kind bij hem over de vloer komt.
Alle reacties Link kopieren
Is het niet een idee om de huisarts in te schakelen of iemand van Maatschappelijk werk?



Hij heeft jou inderdaad in zijn macht zo en hij is totaal niet geinteresseerd of het in het belang van jullie kind is wat hij nu aan het doen is.

Overigens als ex zo labiel is zou ik zoon daar niet naar toe laten gaan en aan je ex voorstellen om een andere regeling te treffen die via officiele wegen loopt.

Hij zal dit niet leuk gaan vinden geloof mij maar.



Jullie hebben toen samen voor een kind gekozen dus hebben jullie samen de volledige verantwoording. Als iemand steken laat vallen is het de ander zijn/haar taak om er te zijn voor het kind ook al woon je ergens anders en zullen er minder vriendjes kunnen komen spelen.

Als dat de enige reden zou zijn dat het onhandig is als hij voltijds bij jou zou komen wonen vraag ik mij af wat je wel voor je kind over hebt.

Jullie zoon heeft niet voor de scheiding gekozen dus zorg dat hij er zo min mogelijk last van heeft ook al vind jij het lastig
Een ex die zo in het leven staat, zou van mij eerst psychische hulp moeten krijgen voordat ik hem uberhaupt toe zou staan om met mijn kind alleen te zijn. Het feit dat jij daar kennelijk anders over denkt en het 'nogal praktisch' benadert, vind ik minstens zo zorgelijk als het gedrag van je ex.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou bewijzen verzamelen van zijn gevaarlijke labiliteit en proberen hem uit de ouderlijke macht te laten ontzetten. Nergens meer geduvel over.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb afgelopen week weer geprobeerd een gesprek met hem te hebben maar hij blijft vragen of ik terug kom en ziet het allemaal niet in.

Van de week belde de scheidingsmakelaar dat ze geschrokken zijn van de gesprekken die ons kind heeft gehad met een kinderpsych die bij hun werkt. Ze vinden dat mijn ex een negatieve invloed heeft op ons kind en dat als hij daar niet in veranderd dat ze jeugdzorg gaan bellen omdat dit niet langer kan.

Mijn ex heeft al een paar keer gezegd tegen ons kind dat ik niet meer van hem houd en daarom ben weg gegaan. En ja , dan is je kind ook vaak boos op je .... Ik probeer hem steeds duidelijk te maken dat ik heel veel van hem houd maar dit is ongezond



Ik ben me wezeloos geschrokken, al hebben ze me op het hart gedrukt dat het niet aan mij ligt. Maar toch! Mijn gedachten zijn alleen maar daar bij. Mijn ex is ook gebeld en is boos.



Ik had zo graag gewild dat het allemaal anders zou lopen en dat we fatsoenlijk met elkaar om kunnen gaan . Zal dit ooit nog anders worden??
Jasmijn, wat doe je met alle adviezen die hier eerder zijn gegeven en de bevestiging die je nu ook via de kinderpsych krijgt?
Alle reacties Link kopieren
Jasmijn ik vrees dat het pas anders wordt als jouw ex op zijn vingers wordt getikt door de kinderbescherming of advocaat.

Nogmaals, zou je het erg vinden als jou kind voltijds bij jou komt wonen of vind je dat lastig?



Wat ik begrijp is dat jouw ex tegen jouw kind zegt dat jij niet meer van hem (ex) houdt maar dat is toch ook zo of bedoel je dat ex zegt dat jij niet van jouw kind houdt?



Praat met je kind, leg uit dat je van hem houdt, knuffel hem extra kortom laat je kind geen twijfels krijgen.
Alle reacties Link kopieren
Hij zegt tegen ons kind dat ik niet van hem houdt en dan bedoeld hij ons kind. En zet hem op tegen mijn vriend omdat mijn vriend volgens mijn ex de schuld is van de scheiding.

En daarom krijgt mijn vriend overal de schuld van en staat dat tussen hen in , want eigenlijk voelt ons kind zich heel erg goed bij mijn vriend en kunnen ze het best goed vinden.



Ik wil gewoon dat ons kind ook bij zijn vader is en niet alleen bij mij. Ik woon in de stad en mijn kind zit nog in het dorp op school waar zijn vader woont. Als mijn kind hier fulltime zou wonen kan hij beter hier op school zodat vriendjes makkelijk kunnen komen en hij niet steeds afhankelijk is of ik hem kan brengen etc. Maar daar zie ik zo tegenop , voel me als moeder schuldig dat ik hem dat "aandoe".



Ik vind het verder geen punt hoor , ik zou dan ook vaker de kids van mijn vriend over de vloer kunnen en willen hebben , ook wel zo gezellig
Denk je ook niet dat jij je als moeder schuldiger zou moeten voelen als je het kind kost wat kost bij zijn vader laat die psychisch niet in staat is om voor hem te zorgen? Geef je zoon een solide basis en stimuleer hem om zoveel mogelijk contact met zijn vader te hebben op een manier die wel goed voor hem is.
Alle reacties Link kopieren
Jij doet je kind alleen een plezier als jij hem bij zijn vader weg haalt. Hoe kom je erbij dat jij hem iets rots aan doet.

Misschien dat zoon het nu nog niet ziet dat zijn vader schadelijk is voor hem maar als hij ouder wordt beslist wel en zal hij je dankbaar zijn.

Zijn vader is verkeerd bezig, jij niet als jij jouw zoon beschermt.

Nu laat jij je zoon eigenlijk in de steek en aan zijn lot over.



Verder eens met Nummerzoveel.
Alle reacties Link kopieren
In je vorige topic had je het over 2 kinderen. Hoe zit dat met je andere kind dan?

Je bent ongelooflijk onzeker over alles. Je man is instabiel. Neem eens het heft in eigen hand. Zorg dat je kind in jouw woonplaats naar school gaat en zorg voor een omgangsregeling waarbij je ex een rol krijgt die hij wel aan kan. Om hem nu maar meteen helemaal te schrappen in zijn rol als vader, kun je je kind niet aandoen.
Alle reacties Link kopieren
quote:bosaapje schreef op 21 februari 2011 @ 15:55:

Jij doet je kind alleen een plezier als jij hem bij zijn vader weg haalt. Hoe kom je erbij dat jij hem iets rots aan doet.

Misschien dat zoon het nu nog niet ziet dat zijn vader schadelijk is voor hem maar als hij ouder wordt beslist wel en zal hij je dankbaar zijn.

Zijn vader is verkeerd bezig, jij niet als jij jouw zoon beschermt.

Nu laat jij je zoon eigenlijk in de steek en aan zijn lot over.



Verder eens met Nummerzoveel.En dat haal jij uit de posts die jasmijnblauw schrijft? Misschien is er nog een andere kant van het verhaal.... Je doet een kind wel verdriet als je hem bij zijn vader weg haalt. Je hebt geen flauw idee van loyaliteit van kinderen. Het is toch duidelijk dat die man het niet aan kan, waarom laat je een kind dan zo'n groot deel van de week bij vader? Dat begrijp ik echt niet. Ook al ziet TO het als zijn plicht, hij kan het niet, dus zal ze het zelf moeten doen. Ik kan me ook niet voorstellen dat de kinderpsycholoog dit niet geopperd heeft.
Alle reacties Link kopieren
19-2 21.12 uur en 21-02 10.51 uur maar eens lezen Laela
Alle reacties Link kopieren
Moet even mijn verhaal kwijt. Gisteren belde ex om vraag over papieren en kreeg ik kind nog even aan de lijn. Was een leuk gesprek maar ex maakte allerlei sarcastische opmerkingen. Hem daar op aan gesproken.

Toen belde ex nog een paar keer dat hij een gesprek wilde , heb aangegeven dat niet te willen. Liet hij ons kind bellen , wil je aub praten met papa , want anders moet ik naar jou toe en dat wil ik niet. Hij bedoelde daar mee dat hij ook bij zijn vader wil zijn en niet wil kiezen , logisch !



Toen ik zei dat niet te willen werd mijn ex boos. Kwam hier voor de deur en probeerde kind uit de auto te krijgen , die vervolgens helemaal overstuur begon te huilen.



Ex werd nog bozer en kwam de auto uit en greep mij bij mijn nek. Kwam iemand voorbij rijden die is gestopt en 2 vrienden van hem belde die bij mij in de straat wonen . Hij dreigde mijn ex ook dat hij 112 ging bellen en heeft zijn kenteken genoteerd.



Ik werd dus geholpen door mensen die ik niet eens ken . En kind maar huilen ondertussen. Wat een ongelofelijke toestand.



Later bekwam het wat en heeft kind nog gebeld , gelukkig, Hij was al weer rustig. En vertelde over van alles alsof er niks was gebeurd. Maar ik ben het zat.

Ben klaar met dit spelletje en het naar de zin maken van mijn ex. Wil mijn kind niet langer de dupe laten worden en na de vakantie is hij dus voorlopig bij mij. Ben ook niet van plan mijn ex nog te sparen , hij heeft mijn grens bereikt.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven