Psyche
alle pijlers
Hoe overleef ik mijn verjaardag
dinsdag 8 juni 2010 om 00:04
Verjaardag, tja dat is misschien voor veel mensen een reden om een feestje te geven, familie en vrienden uit te nodigen.
Maar ik plaats dit niet voor niets in psyche.
Ik verafschuw mijn verjaardag, heb er nooit zin in en nodig nooit mensen uit. degene die komen, die voelen zich naar mijn mening verplicht, namelijk mijn 3broers + aanhang en een vriendin en haar vriend. En dan nog heb ik er geen zin in.
Verplicht leuk, gezellig doen, praten (waar ik redelijk vaak geen behoefte aan heb).
Het is voor mij een dag als zovele er zijn, en het liefst ben ik niet thuis en ben ik liever aan het werk.
Maar nu is mijn verjaardag as zaterdag, hoef ik niet te werken en heeft die vriendin haar afspraak verzet om bij mij langs te komen.
Please, heeft iemand tips om deze dag te overleven?
Maar ik plaats dit niet voor niets in psyche.
Ik verafschuw mijn verjaardag, heb er nooit zin in en nodig nooit mensen uit. degene die komen, die voelen zich naar mijn mening verplicht, namelijk mijn 3broers + aanhang en een vriendin en haar vriend. En dan nog heb ik er geen zin in.
Verplicht leuk, gezellig doen, praten (waar ik redelijk vaak geen behoefte aan heb).
Het is voor mij een dag als zovele er zijn, en het liefst ben ik niet thuis en ben ik liever aan het werk.
Maar nu is mijn verjaardag as zaterdag, hoef ik niet te werken en heeft die vriendin haar afspraak verzet om bij mij langs te komen.
Please, heeft iemand tips om deze dag te overleven?
dinsdag 8 juni 2010 om 08:54
quote:nevermindme schreef op 08 juni 2010 @ 00:23:
Die vriendin vroeg eerst aan mij toestemming om op die dag een afspraak te maken. Had toen gezegt dat ze van mij mocht doen wat ze wilde en dat ik het niet erg vond als zij niet kwam.
Je had gewoon duidelijker moete zijn vanaf het begin. Je durfde waarschijnlijk geen Nee te zeggen en gaf daarmee de verkeerde signalen.
Gewoon harder zijn volgende jaar.
Alsnog: Gefeliciteerd met je Verjaardag!
Die vriendin vroeg eerst aan mij toestemming om op die dag een afspraak te maken. Had toen gezegt dat ze van mij mocht doen wat ze wilde en dat ik het niet erg vond als zij niet kwam.
Je had gewoon duidelijker moete zijn vanaf het begin. Je durfde waarschijnlijk geen Nee te zeggen en gaf daarmee de verkeerde signalen.
Gewoon harder zijn volgende jaar.
Alsnog: Gefeliciteerd met je Verjaardag!
dinsdag 8 juni 2010 om 08:55
Eens met veel mensen hier: vier het gewoon niet! Werkt voor mij al jaren prima. Ik ben een keer met zus en vriendin naar een spa geweest en 's avonds eten en dat was de laatste keer dat ik het heb gevierd, alweer een jaar of 10 geleden gok ik. Was erg leuk. Dat rennen met hapjes en drankjes, huis poetsen voor de gasten komen en erna nog een keer, nee dank u. Dus bite the bullit en zeg dat je het niet viert, dan ben je er vanaf!
dinsdag 8 juni 2010 om 09:11
Als je het niet wilt vieren, vooral niet doen. De keuze is aan jou. Aan de ene kant is het natuurlijk hartstikke lief dat ze zichzelf uitnodigen en willen komen, dat is wel een teken dat ze om je geven. Maar als jij dat liever op een andere dag of ander moment of in een andere samenstelling met die mensen deelt, is dat je goed recht.
Daar is een simpel woord voor uitgevonden. 'Nee' . Dat heb ik zelf ook moeten leren, maar het werkt verrassend goed.
Dit jaar ga ik een kind baren rond die tijd, misschien een tip voor jou voor volgend jaar
Daar is een simpel woord voor uitgevonden. 'Nee' . Dat heb ik zelf ook moeten leren, maar het werkt verrassend goed.
Dit jaar ga ik een kind baren rond die tijd, misschien een tip voor jou voor volgend jaar
Ook als je naast me ligt, je gezicht opnieuw het mooiste blijkt te zijn
dinsdag 8 juni 2010 om 10:34
quote:nevermindme schreef op 08 juni 2010 @ 00:04:
Verjaardag, tja dat is misschien voor veel mensen een reden om een feestje te geven, familie en vrienden uit te nodigen.
Maar ik plaats dit niet voor niets in psyche.
Ik verafschuw mijn verjaardag, heb er nooit zin in en nodig nooit mensen uit. degene die komen, die voelen zich naar mijn mening verplicht, namelijk mijn 3broers + aanhang en een vriendin en haar vriend. En dan nog heb ik er geen zin in.
DOE er dan iets aan! Plan wat anders of zeg dat je het NIET viert. Je wordt niet gearresteerd als je je verjaardag niet viert...
Verplicht leuk, gezellig doen, praten (waar ik redelijk vaak geen behoefte aan heb).
Het is voor mij een dag als zovele er zijn, en het liefst ben ik niet thuis en ben ik liever aan het werk.
Dan ga je werken, jouw keuze.
Maar nu is mijn verjaardag as zaterdag, hoef ik niet te werken en heeft die vriendin haar afspraak verzet om bij mij langs te komen.
Nou, gatverdamme. Wat een ***vriendin heb jij, zo een die moeite voor je doet. Wat een vreselijk wijf, wil je nog wel bevriend zijn met zo iemand? Bah, hoe durft ze...
Please, heeft iemand tips om deze dag te overleven?
Ja, niet zo zeuren en je verjaardag niet vieren.
Bij commentaar haal je je schouders op, gewoon een mening van de mensen om je heen. Als ze het graag anders zien kunnen ze dat op hun eigen verjaardag doen.
Als je je vriendin verafschuwt omdat ze moeite voor je doet moet je eerder je mond open trekken dat ze niets hoeft te regelen voor je verjaardag. Is wel zo netjes naar haar toe.
Je kan ook gezellig met haar een dagje weg gaan, of vind je dat ook een vreselijk opgave? In dat geval zou ik het leven als een humeurige kluizenaar gaan overwegen. Ben je in een klap van dat sociale gezeik af!
Verjaardag, tja dat is misschien voor veel mensen een reden om een feestje te geven, familie en vrienden uit te nodigen.
Maar ik plaats dit niet voor niets in psyche.
Ik verafschuw mijn verjaardag, heb er nooit zin in en nodig nooit mensen uit. degene die komen, die voelen zich naar mijn mening verplicht, namelijk mijn 3broers + aanhang en een vriendin en haar vriend. En dan nog heb ik er geen zin in.
DOE er dan iets aan! Plan wat anders of zeg dat je het NIET viert. Je wordt niet gearresteerd als je je verjaardag niet viert...
Verplicht leuk, gezellig doen, praten (waar ik redelijk vaak geen behoefte aan heb).
Het is voor mij een dag als zovele er zijn, en het liefst ben ik niet thuis en ben ik liever aan het werk.
Dan ga je werken, jouw keuze.
Maar nu is mijn verjaardag as zaterdag, hoef ik niet te werken en heeft die vriendin haar afspraak verzet om bij mij langs te komen.
Nou, gatverdamme. Wat een ***vriendin heb jij, zo een die moeite voor je doet. Wat een vreselijk wijf, wil je nog wel bevriend zijn met zo iemand? Bah, hoe durft ze...
Please, heeft iemand tips om deze dag te overleven?
Ja, niet zo zeuren en je verjaardag niet vieren.
Bij commentaar haal je je schouders op, gewoon een mening van de mensen om je heen. Als ze het graag anders zien kunnen ze dat op hun eigen verjaardag doen.
Als je je vriendin verafschuwt omdat ze moeite voor je doet moet je eerder je mond open trekken dat ze niets hoeft te regelen voor je verjaardag. Is wel zo netjes naar haar toe.
Je kan ook gezellig met haar een dagje weg gaan, of vind je dat ook een vreselijk opgave? In dat geval zou ik het leven als een humeurige kluizenaar gaan overwegen. Ben je in een klap van dat sociale gezeik af!
dinsdag 8 juni 2010 om 12:04
Als je niet wil vieren dan doe je dat gewoon niet!
Jij hebt de keus en die moet je zelf maken.
Wat betreft de opmerkingen....die krijg ik niet meer.
Toen ik de opmerking kreeg:je mag wel eens afstoffen ,heb ik de gootsteen vol sop laten lopen en een doekje klaar gelegd.Heb tegen diegene gezegd:Daar staat het sop ...begin maar en werk met de klok mee.
KLAAR was ze met de opmerkingen.Ook heb ik al s gezegd dat de stofzuiger in de berging klaarstond en zo te gebruiken was.
Echt , dan krijg je ze niet meer hoor!
Heey veeeel sterkte maar toch ook veel plezier op je dag.
GroetjesBK66
Jij hebt de keus en die moet je zelf maken.
Wat betreft de opmerkingen....die krijg ik niet meer.
Toen ik de opmerking kreeg:je mag wel eens afstoffen ,heb ik de gootsteen vol sop laten lopen en een doekje klaar gelegd.Heb tegen diegene gezegd:Daar staat het sop ...begin maar en werk met de klok mee.
KLAAR was ze met de opmerkingen.Ook heb ik al s gezegd dat de stofzuiger in de berging klaarstond en zo te gebruiken was.
Echt , dan krijg je ze niet meer hoor!
Heey veeeel sterkte maar toch ook veel plezier op je dag.
GroetjesBK66
dinsdag 8 juni 2010 om 17:47
Vind je wel beetje zeurderig overkomen. Zo moeilijk is de keuze toch niet, als je je verjaardag niet wilt vieren, dan vier je het niet, maar denk wel dat het tussen je oren zit als je denkt dat mensen zich verplicht voelen om te komen, wees blij dat je mensen om je heen hebt die het leuk vinden om bij je langs te komen, zo vanzelfsprekend is dat voor veel anderen namelijk niet. Ga lekker met je vriendin een dagje naar beautyfarm, hoef je niet veel te praten en ben je toch een dagje weg. Heb je daar ook geen zin in dan blijf je thuis.
Succes met je beslissing en toch nog een leuke dag toegewenst.
Succes met je beslissing en toch nog een leuke dag toegewenst.
woensdag 9 juni 2010 om 16:48
quote:domnaiefmutsje schreef op 08 juni 2010 @ 08:28:
[...]
Overheenstappen van het baal gevoel dat er mensen zijn die om je geven.
Eens met je!Is toch leuk als er mensen om je geven.Ik zou dan
zeker proberen er het beste van te maken.
Ik begrijp natuurlijk wel dat niet iedereen graag zijn verjaardag viert.
Dan zou ik er iets anders moois van maken zoals een dagje uit etc...en ben je toch te laat met afzeggen,nogmaals probeer er dan het beste van te maken!
[...]
Overheenstappen van het baal gevoel dat er mensen zijn die om je geven.
Eens met je!Is toch leuk als er mensen om je geven.Ik zou dan
zeker proberen er het beste van te maken.
Ik begrijp natuurlijk wel dat niet iedereen graag zijn verjaardag viert.
Dan zou ik er iets anders moois van maken zoals een dagje uit etc...en ben je toch te laat met afzeggen,nogmaals probeer er dan het beste van te maken!
zaterdag 12 juni 2010 om 09:22
Iedereen bedankt voor jullie reacties!
Met sommige heb ik zeker wat gedaan, anderen wat minder. Maar zeker leerpunten voor volgend jaar!
Mijn oudste broer, schoonzus en kind komen niet. Zij vroegen of ik iets speciaals van plan was, dit is echter niet zo en heb ze gezegt dat zij niet hoefden te komen en dat het wel goed zat.
Ook mijn oom heb ik gezegt dat hij niet hoefde te komen omdat mijn vader volgende maand jarig is en anders hij wel vaak 3u moet rijden om hier te komen.
Met andere woorden, alleen mijn vriendin en haar vriend komen en daarna gaan we de kroeg in.
Met sommige heb ik zeker wat gedaan, anderen wat minder. Maar zeker leerpunten voor volgend jaar!
Mijn oudste broer, schoonzus en kind komen niet. Zij vroegen of ik iets speciaals van plan was, dit is echter niet zo en heb ze gezegt dat zij niet hoefden te komen en dat het wel goed zat.
Ook mijn oom heb ik gezegt dat hij niet hoefde te komen omdat mijn vader volgende maand jarig is en anders hij wel vaak 3u moet rijden om hier te komen.
Met andere woorden, alleen mijn vriendin en haar vriend komen en daarna gaan we de kroeg in.
woensdag 21 december 2011 om 14:04
quote:Sahara_desert schreef op 08 juni 2010 @ 01:22:
Ja precies, juf achterbank! Ik kreeg ook altijd te horen:
-Wanneer heb jij voor 't laatst je televisie afgestoft?
-Jullie hebben allemaal verschillende borden en kopjes!
-Heb je niet meer theedoeken soms?
-Hebben jullie geen magnetron?
Nu kan ik er wel om lachen (ben al jaren weg uit NL) maar toen vond ik het zo stresserend dat de tranen in m'n ogen sprongen als vooral m'n moeder, schoonmoeder en stiefmoeder zoveel kritiek op mijn interieur hadden. Maar 't natuurlijk allemaal ultra-burgerlijk ouwe wijven gezever he, dat moet je wel goed voor ogen houden!
-Dat jullie zo kunnen wonen! ! (mijn schoonmoeder in tactvolle bui)'T is maar net wat je belangrijk vindt.Jee zeg, wat erg dit! Blij dat je hier weg bent zeker? Ik denk er ook wel eens aan om naar een ver land te gaan emigreren om dezelfde reden. Vooral mijn schoonmoeder is de reden om dit te willen. Ik was een tijdje geleden jarig en wilde het ook niet vieren. Ik heb een hekel aan mijn verjaardag (al zo lang ik leef) en die maand is al een heel drukke maand met verjaardagen in onze familie). Belde op de bewuste dag mijn schoonma om me te feliciteren. Leuk, attent, ja. Maar dan komen de steken onderwater, "zoooo, weer een jaar erbij he?" zegt ze dan heel smalend. "Wij komen straks koffie drinken" "wat doe je eigenlijk aan je verjaardag?" zegt ze. Ik zei dat ik het niet vierde en ook mijn eigen familie niet had uitgenodigd, maar dat ze welkom was om toch even een bakkie te komen doen. Reageert ze me toch een partij gepikeerd en zegt dat ze het nog wel ziet. Okeeeee dan, dan niet he? Ik was behoorlijk boos. Ik doe niets verkeerd, zeg alleen maar hoe ik het wil en dat ze alsnog mag komen en dan zo'n reactie. Ben er helemaal klaar mee. Volgend jaar kondig ik wel ruim van tevoren aan dat ik er gewoon niet ben. Klaar. Als mijn man of kinderen jarig zijn, verwacht de familie ook dat ik hen helemaal in de watten leg met zelfgemaakte hapjes en me de benen onder de kont vandaan ren. En maar mekkeren over hoe het huis eruit ziet, dat het hier wel erg klein is, dat de kinderen niet op straat kunnen spelen omdat we middenin een drukke stad wonen. Grrr, na zo'n dag is al mijn energie verdwenen en barst ik soms in huilen uit. Het is dat ik de verjaardagen van man en kinderen (heb ik er ook nog 3...) wil vieren voor hen.
Ja precies, juf achterbank! Ik kreeg ook altijd te horen:
-Wanneer heb jij voor 't laatst je televisie afgestoft?
-Jullie hebben allemaal verschillende borden en kopjes!
-Heb je niet meer theedoeken soms?
-Hebben jullie geen magnetron?
Nu kan ik er wel om lachen (ben al jaren weg uit NL) maar toen vond ik het zo stresserend dat de tranen in m'n ogen sprongen als vooral m'n moeder, schoonmoeder en stiefmoeder zoveel kritiek op mijn interieur hadden. Maar 't natuurlijk allemaal ultra-burgerlijk ouwe wijven gezever he, dat moet je wel goed voor ogen houden!
-Dat jullie zo kunnen wonen! ! (mijn schoonmoeder in tactvolle bui)'T is maar net wat je belangrijk vindt.Jee zeg, wat erg dit! Blij dat je hier weg bent zeker? Ik denk er ook wel eens aan om naar een ver land te gaan emigreren om dezelfde reden. Vooral mijn schoonmoeder is de reden om dit te willen. Ik was een tijdje geleden jarig en wilde het ook niet vieren. Ik heb een hekel aan mijn verjaardag (al zo lang ik leef) en die maand is al een heel drukke maand met verjaardagen in onze familie). Belde op de bewuste dag mijn schoonma om me te feliciteren. Leuk, attent, ja. Maar dan komen de steken onderwater, "zoooo, weer een jaar erbij he?" zegt ze dan heel smalend. "Wij komen straks koffie drinken" "wat doe je eigenlijk aan je verjaardag?" zegt ze. Ik zei dat ik het niet vierde en ook mijn eigen familie niet had uitgenodigd, maar dat ze welkom was om toch even een bakkie te komen doen. Reageert ze me toch een partij gepikeerd en zegt dat ze het nog wel ziet. Okeeeee dan, dan niet he? Ik was behoorlijk boos. Ik doe niets verkeerd, zeg alleen maar hoe ik het wil en dat ze alsnog mag komen en dan zo'n reactie. Ben er helemaal klaar mee. Volgend jaar kondig ik wel ruim van tevoren aan dat ik er gewoon niet ben. Klaar. Als mijn man of kinderen jarig zijn, verwacht de familie ook dat ik hen helemaal in de watten leg met zelfgemaakte hapjes en me de benen onder de kont vandaan ren. En maar mekkeren over hoe het huis eruit ziet, dat het hier wel erg klein is, dat de kinderen niet op straat kunnen spelen omdat we middenin een drukke stad wonen. Grrr, na zo'n dag is al mijn energie verdwenen en barst ik soms in huilen uit. Het is dat ik de verjaardagen van man en kinderen (heb ik er ook nog 3...) wil vieren voor hen.
donderdag 22 december 2011 om 13:51
