Hoe stop ik mijzelf continue af te kraken?

Mindfulness al geprobeerd?

Probeer tegenover elke negatieve gedachte eens een positieve gedachte te zetten. Bijvoorbeeld: niet ik heb dit helemaal fout gedaan, nee, ik heb dit en dit en dit goed gedaan. Soms is het lastig jezelf te complimenteren, maar probeer jezelf elke avond een paar complimenten te geven. Schrijf ze op. Dat zal in het begin geforceerd gaan, maar als je het volhoudt zul je het vanzelf gaan geloven.

Wat ik trouwens heel kwalijk vind is dat je jezelf niets waard vindt. Cliché, maar zo lang je niet van jezelf houdt kun je dat ook niet doen van anderen.



Wees liever voor jezelf!

Ik heb er ook een handje van, maar sinds ik in een dagboek schrijf en iedere dag de successen van de dag benoem, is dat een stuk minder geworden. Ook als ik iets gedaan heb wat ik dacht niet te kunnen, of waar ik geen zin in had: mijzelf een flinke schouderklop geven en hup, dat dagboek in. Is ook leuk om terug te lezen.



Ik probeer ook liever voor mijzelf te zijn, als ik moet huilen, terecht of niet, dan doe ik het toch. Ten eerste lucht het ook op, maar je bent op dat moment serieus met je gevoelens bezig. Jij voelt je op dat moment zo, dat accepteren is veel gemakkelijker voor jezelf. En je voelt je daarna stukken beter.

Als je mindfulness kent... Dan weet je waarschijnlijk ook dat je moet proberen die negatieve gedachten er te laten zijn ipv te weg proberen te krijgen. Je weet dat je gedachten niet waar zijn... Probeer ze er te laten zijn zonder er iets tegen te doen.

Doe je ook nog mindfulness meditaties? Zo niet, dan zouden die je misschien nu ook kunnen helpen.

quote:salsagirl86 schreef op 30 mei 2014 @ 10:19:

Als je mindfulness kent... Dan weet je waarschijnlijk ook dat je moet proberen die negatieve gedachten er te laten zijn ipv te weg proberen te krijgen. Je weet dat je gedachten niet waar zijn... Probeer ze er te laten zijn zonder er iets tegen te doen.Inderdaad. Aangezien je in je OP schrijft dat je tegen de gedachtes/gevoelens vecht, vraag ik me af in hoeverre het kwartje tijdens de mindfulness-cursus is gevallen.

Ik zou het zeker oppakken. Wat betreft geen tijd voor meditaties dat ken ik! Maar eigenlijk kost het je niet echt tijd, het levert alleen maar tijd op. Je voelt je fijner, minder lusteloos. Ik kan zelf sneller aan taken beginnen en me beter op die taken concentreren zodat ik effectiever aan het ga. Dat levert dus tijd op. Je investeert 8min (zolang duren mijn mediaties) en je krijgt er minstens het dubbele aan tijd voor terug. Dus tijd maken voor meditaties.



(Is voor mij ook een schop onder mijn kont om zo mijn meditatie voor vandaag te gaan doen)

Het lukt me ook niet altijd, vandaar dat het voor mij wel herkenbaar is wat je zegt over niet echt tijd ervoor te hebben. Maar dan bedenk ik me altijd wat het voor mij oplevert. Ik heb er namelijk wel echt baat bij. Meestal ga ik ze dan doen, maar soms ook niet.



Heb jij een meditatie die gaat over gedachten. Of meditatie in de moeilijkheid? Die zouden jou denk ik nu wel kunnen helpen.

Ben nu het boek "De kracht van kwetsbaarheid" van Brene Brown aan het lezen, dat zou misschien iets voor je zijn. Verder hebben boeken van Deepak Chopra mij veel inzichten gegeven, (oa "Het boek der geheimen" en "7 sleutels tot geluk", "Het schaduweffect" (over je schaduwkant), oa over oordelen/zelfveroordeling (je innerlijke criticus, idd vaak de stem van ouders/opvoeders), leven naar aangeleerde overtuigingen en verwachtingen van anderen eigengemaakt hebben (zodat dat jouw verwachtingen over jezelf zijn geworden). En je "ware zelf" vinden (je zou dat "ziel" kunnen noemen: een soort onveranderlijke innerlijke waarden, innerlijk weten en innerlijk geweten, dat tegenover aangeleerde kennis en aangeleerd geweten staat.. het aangeleerde is veranderlijk naar cultuur & tijd, religie, maatschappelijke opvattingen van dat moment enz. Bijv jaren '50 was je een goede moeder als je thuis zorgde voor huis en gezin. Nu zijn die normen veranderd en ben je een goede moeder als je het goede voorbeeld geeft dat je werk en gezin combineert, een eigen leven hebt, geemancipeerd bent, voor jezelf kan zorgen.



Schuld en schaamte komt volgens dat soort theorieen voort uit het feit dat je niet luistert naar je "ware zelf", maar steeds probeert te voldoen aan je zelfbeeld/ego (dat is hoe anderen jou zien of vinden dat je hoort te zijn, oa je ouders en/of partner, vrienden, maatschappelijke opvattingen over hoe je hoort te zijn, als vrouw, qua werk(nemer), als moeder/ dochter/ partner enz.



Jij hebt blijkbaar een opvoeding meegekregen die vol zit met oordelen: beoordelen, kritiek, afkeuring, vooroordelen, veroordeling. Dat zijn dan diepe overtuigingen geworden, ook al weet je nu dat ze niet waar zijn, het zijn hersenverbindingen geworden die diepe sporen hebben getrokken.



En toch kan je die veranderen door bewust nieuwe gedachtenpatronen "aan te leggen" en te herhalen, zoals idd mindfulness en NLP doen. Op die manier kan je je oude "programmering" overschrijven met nieuwe overtuigingen, die wel kloppen (en die een tijdlang vol te houden, ook al voelt dat in het begin "nep", omdat je zo gewend bent aan je oude patronen, die normaal en vertrouwd voelen.



Ik weet niet meer precies hoe ik het veranderd heb, maar jaren geleden ben ik meer naar mijzelf gaan luisteren en leven. Door niet meer naar dat stemmetje (innerlijke criticus/ opvoeding/ normen van buitenaf) te luisteren. Die elke keer toe te spreken: "ik geloof je niet, ik ben volwassen, ik mag nu volgen wat ik er eigenlijk diep van binnen zelf van vind dat goed voor mij is".



Oordelen houden in dat die meetlat zijn (normen en waarden) over "goed" en "slecht". Als jij diep van binnen er anders over denkt dan hoe je je gedraagt, als jij bijv gehoorzaamt aan wat er verwacht wordt van jou uit bijv een bepaald geloof, opvoeding, scholing, maatschapij, vriendengroep, kom je in conflict met jezelf, met wat voor jou goed of slecht is. Je vertrouwt dan in feite meer op wat anderen vinden dan wat jijzelf vindt. En daarmee val je jezelf af, doe je jezelf tekort, en je weet het.



Je niet langer vereenzelvigen met je innerlijke criticus is al een hele stap, die heb je al genomen, door die (stemmen) te herkennen en te weten dat dat niet "jij" is, die dan spreekt. Je neemt zelf het stuur over en kan dus die innerlijke criticus toespreken als het ware. Die is niks anders dan een verzameling conditioneringen van je verleden.



Stephen Covey (7 eigenschappen van effectief leiderschap) en anderen die zich daarin verdiept hebben zeggen momenteel (gebaseerd op nieuwe wetenschappelijke inzichten): het is een keuze, een besluit, om niet langer te (willen) leven naar oude conditioneringen van huis uit, of maatschappelijke conditionering, naar wat de massa vindt/doet, je vriendengroep, partner, enz. Het is een bewuste keuze, je hoeft als volwassene niet de rest van je leven te leven naar normen/overtuigingen/ meningen die je ooit hebt meegekregen.



Schuld en schaamte (tegenover jezelf of anderen) en zelfveroordeling zijn eigenlijk killing, houden je klein en gevangen, houden je in je "schaduwkant". Waarbij "tegenover jezelf" nog verschil maakt of je je "ego" (innerlijke criticus, verzameling aangeleerde opvattingen) gehoorzaamt en jezelf afkraakt/ schade toebrengt/ niet luistert naar wat werkelijk goed voor je is, niet uit de verf komt wie/wat je werkelijk waard bent, wie jij diep van binnen bent of wil zijn, of bijv verslavingen en zelfsabotage (zelfdestructief gedrag, jezelf afbreken). En je je idd schuldig voelt tegenover jezelf (jezelf verloochent, (aangeleerde) normen & waarden van buitenaf verkiest boven je innerlijke geweten. Dit is de meest schadelijke vorm, omdat je jezelf verloochent, je eigen waarde (eigenwaarde) en eigenliefde ondergeschikt maakt aan wat anderen bedacht hebben/vinden/ bepalen.



Je schuldig voelen en schamen dat je niet voldoet aan maatschappelijke verwachtingen of die uit je opvoeding, die je zelfbeeld/ ego gevormd hebben, is iets wat je makkelijker kan laten varen als je jezelf eenmaal kent en steeds meer achter jezelf gaat staan en voor uit/op durft te komen. Voorbeeldje: de thuisblijfmoeder die tegen de trends in toch kiest voor zelf zorgen voor gezin, omdat zij dat zelf heel sterk zo voelt en belangrijk vindt (al dan niet tijdelijk). Daar vierkant achter staan en blijven staan vergt "schaamtebestendigheid" (tegen alle kritiek en commentaar van buitenaf bijv).



Schuld en schaamte voelen dat je niet aan "algemene" (nu geldende) opvattingen voldoet gaat makkelijker naarmate je diep van binnen overtuigd bent en volgt wat JIJ belangrijk vindt in het leven. Schuld en schaamte voelen dat je je innerlijk de mond snoert en andermans verwachtingen belangrijker maakt dan je eigen "innerlijke waarheid" raak je niet kwijt. Dat innerlijke stemmetje gaat steeds harder de aandacht vragen.



Het innerlijke conflict gaat tussen wat Deepak noemt "het ego" en "het ware zelf". Waarbij ego zich bedient van oordelen, vooroordelen, veroordelen (jezelf en/of anderen), goed- en afkeuring, waarschuwen voor gevaren (beren op de weg), dat kan je niet (onmogelijkheden) enz. Je ware zelf bedient zich van begrip, compassie, liefde, mogelijkheden zien, het beste in jezelf en anderen naar boven willen halen.



Wetenschap heeft daar ook eea in ontdekt, hoe het brein werkt, emoties, hersengebieden, vroeg aangelegde (hardnekkige) verbindingen, aanleg m/v, persoonlijke aanleg/voorkeuren, reactiepatronen, enz. Interessant is dat ze unaniem tot de conclusie zijn gekomen dat je je hele leven nog nieuwe verbindingen kan aanleggen, dus niet "nu eenmaal zo bent". Oa "Het brein en emotionele intelligentie" van David Goleman vind ik goed leesbaar en ook Deepak heeft wetenschappelijke basis gecombineerd met zijn theorieen (ik weet zo gauw de titel niet maar samen geschreven met een vrouwelijke onderzoekster op psychologisch gebied).



Ik geloof zeker dat boeken lezen helpt, als ze bijdragen tot meer zelfkennis en kennis iha over algemene menselijke mechanismen en (leer)processen. In allerlei onderzoek komt momenteel naar boven dat mindfulness en meditatie idd bewezen methodes zijn voor (blijvende) verandering. Dat je niet overgeleverd bent aan je verstand of emoties, maar dat "iets" (ware zelf?) dat kan (aan)sturen.



Je hebt zelf wel degelijk invloed, bent geen slaaf van je emoties, noch van je verstand/kennis, je hebt al die middelen ter beschikking (verstand, emoties, instinct, intuitie) om in te zetten. Allemaal hebben ze met elkaar gemeen dat je een keuze hebt. Dat geldt ook voor de blik waarmee je de wereld in kijkt, ongeacht of je aanleg hebt voor "negatief/ pessimistisch" of "positief/optimistisch".



Angst, schaamte, schuldgevoelens, (dreiging van) gevaar, die dingen zorgen voor "overlevingsmodus", (amygdala), instinctief oud hersengebied, wat bijv een "radar" in werking zet die speurt naar negatieve signalen (gevaar, dreiging, vechten/vluchten/bevriezen). Maar ook alert is naar alles wat erop lijkt (vergelijkt met eerdere negatieve ervaringen en negatieve herinneringen), je alarmsysteem in werking zet. Soms terecht (op die manier leren we namelijk van vorige ervaringen, zoals niet 2x je branden aan een brandende kachel), maar dat kan ook te scherp afgesteld staan (in tijden van stress bijv), en fouten maken, bijv: alle kachels zijn gevaarlijk (ook die niet branden), conclusie: "kachels doen pijn" (niet kloppende overtuiging).



Je kan zelf andere hersengebieden in werking zetten als je langdurig "gevangen" zit/ hebt gezeten in die amygdala (David Goleman, Het brein en emotionele intelligentie). Dit gebied/ die radar is namelijk erg nuttig als er werkelijk gevaar dreigt (incl gevaren van nu: baan kwijtraken, ziekte, ongelukken, tegenslag), maar is bedoeld/aangelegd om snel te kunnen reageren in noodsituaties, schakelt daarbij andere hersengebieden uit en zodra het gevaar geweken is, nemen verstand enz het weer over.



Bij langdurige stress enz blijft dit hersengebied aktief, waar het niet voor ontworpen is dus. Dat zorgt ervoor dat je blijft hangen in negatieve circeltjes-denken, piekeren, negatieve oude herinneringen, gevaren en beren op de weg zien, onmacht, vechten of vluchten. Tegen jezelf vechten ook, (zelf)veroordeling, situaties en mensen beoordelen (op mogelijk dreiging, gevaar, schade). Hier zit oa wat je (aan)geleerd hebt uit eerdere negatieve en schadelijke ervaringen en die van anderen (bijv overmatige bezorgdheid van ouders uit angst dat je iets overkomt, maar ook meegekregen overtuigingen dat je niet bestand bent tegen bepaalde gevaren, zwak bent, niet kan, niet in staat bent, enz).



Je kan bewust uit die "modus" komen door andere hersengebieden aan te spreken. Oa door nieuwe ideeen en overtuigingen te lezen/leren, bewust nieuwe tegenovertuigingen tegenover te stellen die beter passen bij wie je bent & belangrijk vindt, en die te herhalen, zodat dat je nieuwe "ingesleten" hersenverbindingen worden.



Door iets nieuws te leren spreek je andere hersengebieden aan (verstand, rede, inzichten, visie, verbanden), maar kan ook door bijv bepaalde vaardigheden te leren (nieuwe hobby, een sport, leren autorijden, zeilen, breien, whatever je aanspreekt). Door nieuwe dingen te doen en te ontdekken dan je gewend bent, kan je ook in je (onvermoede) creativiteit en talenten terecht komen. Succesjes boeken (iets geleerd wat je nog niet kon) geeft zelfvertrouwen en moed, zin om meer te ontdekken of te leren/ te doen (ipv herhalen wat je al kent en weet).



Eigenlijk van alles wat echt gezond en goed voor je is, kan je uit je "negatieve cirkeltjes" halen. Sport die je leuk vindt, elke dag een stevige wandeling, massages, sauna/welnessdagje, warm bad, boeken/tijdschriften die gaan over persoonlijke ontwikkeling, het (op)zoeken van empathische vrienden waar je je verhaal kan doen, een luisterend oor en compassie/medeleven/ begrip vindt. (kan ook een coach zijn waar je jezelf nu en dan op "trakteert"). Emoties van je af schrijven blijkt ook effectief. Meditatie, of een ander vorm van tijd nemen voor jezelf (ergens aan het water zitten, in de zon mijmeren, rustmomenten en "me-time" inbouwen werkt bewezen positief (blijvende veranderingen te zien in het brein als je dat regelmatig doet en blijft doen).



Fijne muziek luisteren, mooie uitzichten, jezelf "voeden" met optimistische tv-dvd-series en/of leesvoer, je bewust worden van wat je allemaal aan (negatieve) info en boodschappen (maatschappelijke opvattingen/trends) binnenkrijgt (nieuws, tv, tijdschriften) en meer tijd besteden om bij jezelf te rade te gaan, te voelen, de zon en wind op je huid, luisteren naar de vogels buiten, juist natuur, rust en stilte op te zoeken of op een andere manier even uit je dagelijks leven te stappen, er van een afstandje naar te kijken.



Dat kan ook door je regelmatig terug te trekken op desnoods je slaapkamer, je hoeft er niet voor naar verre oorden. Vakantie kan ook dat effect geven (uit je dagelijkse beslommeringen, letterlijk afstand nemen). Op allerlei manieren kan je dus uit die bekende gedachtenpatronen komen en het optimistische als het ware "wekken" en stimuleren. Hoe "nep" dat misschien ook voelt in het begin, want het moet nog "eigengemaakt" en vertrouwd worden.



Wetenschappers noemen 10.000 uur (of 3 maanden) van herhaling, voordat je een nieuw patroon "eigenmaakt"/ automatiseert. Nieuwe ervaringen in gang zetten door nieuwe dingen te ondernemen, is ook de kans op succesjes ervaren, op positieve nieuwe herinneringen maken, zelfvertrouwen krijgen in dat je het wel kan, van alles wel mogelijk is.



Succes!

Ik lees mee, want ik heb dit probleem ook. Overigens ben ik ervoor in therapie, maar wie weet wat voor andere tips ik hier nog tegenkom.



@Suzy65: dank voor je mooie bijdrage!

Suzy heeft hierboven een mooi betoog geschreven en de anderen natuurlijk. Ik draag wat anders aan om je negatieve gedachten op een makkelijke manier te onderzoeken.

Namelijk met de vier vragen en de omkeringen van Byron Katie.

Ze noemt het The Work en is zo mooi en eenvoudig om te doen.



Zie hier haar werkblad:

http://www.thework.com/nederlands/downl ... _Dutch.pdf

Dit is ene makkelijke manier om aldoor na te gaan of wat je gedachten zijn wel kloppen. Wel opschrijven...dat werkt beter dan in je hoofd het willen doen anders gaan ze weer er van door met je negatieve gedachten.



http://www.thework.com/nederlands/ links onderaan kun je alles gratis downloaden..Het kleine boekej geeft uitleg hoe het werkt

.

Succes

quote:juna25 schreef op 30 mei 2014 @ 14:41:

@suzy65: wow wat een uitgebreide reactie! Wat fijn, dankjewel!

Je noemt een hoop dingen waar ik wat aan heb. Die boektitels ga ik opzoeken, ben benieuwd. Ik vind het ook bemoedigend hoe je vertelt over het aanleggen van nieuwe hersenverbindingen en dat je jezelf kan her-conditioneren. Eigenlijk weet ik dat ook wel, maar als ik in die zichzelf herhalende negatieve-grammafoonplaat vanuit vroeger zit, overheersen het negatieve denken en de negatieve emoties.

Maar ik heb daar inderdaad zelf een keuze in. Ik ben vandaag weer begonnen om tegen de ingesleten negatieve oordelen in te gaan als ze opkomen. Die veroordelende kant als het ware toe te spreken en te corrigeren.



Heb jij zo bij jezelf ook oude negatieve overtuigingen kunnen corrigeren?



Bedankt dus! Ik ga je post ook zeker nog eens nalezen



Ipv tegenin gaan zou ik je "alarmsysteem" bedanken, mild toespreken, geruststellen: het is namelijk op zich een nuttig systeem, maar voor niks afgegaan, staat nogal scherp afgesteld, een spin/ zuchtje wind bleek het te hebben geaktiveerd, er bleek niks aan de hand (geen inbrekers)..



Dus niet veroordelen, niet het systeem beschuldigen dat het zijn werk niet doet, het is eerder overijverig. De bewakers die elke keer opdraven, zeg maar, terwijl het vals alarm was. Fijn dat jullie gekomen zijn, maar ik kan jullie geruststellen: er was (wederom) niks aan het handje.. (en op een gegeven moment zullen ze steeds minder geneigd zijn snel in aktie te komen of ervoor te zorgen dat het minder strak staat afgesteld en alleen nog reageert op echt onraad..



Het systeem is niet fout dus, je wil daar alleen niet constant mee bezig hoeven zijn, (die langspeelplaat), zeker niet als je inmiddels weet dat het iets is wat te repareren/ opnieuw in te stellen is. Want ja, dat kan dus! Ik volg nu zelf een cursus NLP, zat ook wat teveel in de zelfveroordelingshoek naar mijn zin (met wat ik inmiddels allemaal weet en eea toch niet (langer) toepaste. Jezelf om de oren slaan met wat je (inmiddels beter) weet, is niet erg constructief.



Beter is lief tegen jezelf zijn, zelfcompassie leren, dat het niet erg is en je elk moment alsnog een begin kan maken, zonder spijt/wroeging te hebben over wat je eerder nog niet wist of om welke reden dan ook nog niet kon of naar handelde. Jezelf erom veroordelen, daarmee zet je jezelf vast. Er komt ruimte als je jezelf geruststelt en aanmoedigt om het dan vanaf nu anders te doen, dat dat ook okay is, goed genoeg is.



En op je vraag: ja, ik heb al veel negatieve (denk)patronen weten te veranderen, ook blijvend! Er zijn zelfs mensen in mijn directe omgeving meeveranderd (niet iedereen verandert mee. Er zijn mensen die er baat bij hebben dat jij hetzelfde blijft als wie ze kennen en je tegenhouden, of zelf blijven wie ze zijn en dat is okay natuurlijk). Met name levensinstelling/ blik op het leven en de wereld, mezelf en anderen is veranderd, oa zien wat er wel is, wel goed en fijn is/gaat, dankbaarheid voelen, enz.



Mocht je daar meer van willen weten (en van anderen en hun worstelingen + inzichten) dan is deel 1 van het topic "Alleenzijn en gelukkig met jezelf" (psyche) een aanrader. Dat vind je in de OP van het huidige deel.

quote:jorg schreef op 30 mei 2014 @ 19:21:

Suzy heeft hierboven een mooi betoog geschreven en de anderen natuurlijk. Ik draag wat anders aan om je negatieve gedachten op een makkelijke manier te onderzoeken.

Namelijk met de vier vragen en de omkeringen van Byron Katie.

Ze noemt het The Work en is zo mooi en eenvoudig om te doen.



Zie hier haar werkblad:

http://www.thework.com/nederlands/downl ... _Dutch.pdf

Dit is ene makkelijke manier om aldoor na te gaan of wat je gedachten zijn wel kloppen. Wel opschrijven...dat werkt beter dan in je hoofd het willen doen anders gaan ze weer er van door met je negatieve gedachten.



http://www.thework.com/nederlands/ links onderaan kun je alles gratis downloaden..Het kleine boekej geeft uitleg hoe het werkt

.

SuccesInteressant, ga ik later bekijken, dank voor de link!

Ik heb de Work al met heel veel mensen gedaan en mensen zijn er zo verwonderd over dat het zo makkelijk is en toch zo goed helpt.

Heeft helemaal niks met verlicht zijn te maken..en kan van verlies, problemen op het werk, ziekte en vele andere dingen gaan. Kinderen doen het ook..gaat allemaal om de vier vragen en de omkeringen...En in wiens zaak je zit.



Omdat je ook lichamelijke klachten hebt kun je ook de "Beoordeel je lichaam" werkbladen gaan doen...



Anyway. ze komt in juni naar Nederland, Byron Katie. Dat is erg mooi om te zien. Iedereen heeft veel van dezelfde overtuigingen.

http://www.youtube.com/watch?v=HB992nDMMJo



YouTube staat er vol mee