Psyche
alle pijlers
Hoe vertel je iemand..
zondag 14 april 2013 om 04:49
Ik loop al jarenlang met een geheim..Mn zus weet t, een aantal vrienden weten het, Tot voor kort kon ik er ook mee leven..Maar ik kan niet meer verder. Ik ben door 2 mensen misbruikt binnen het gezin, jarenlang. Nou zijn er veel meer dingen gebeurd, waardoor dit toch op de achtergrond is geraakt. In therapieën wel over gehad, maar nooit echt verwerkt.
Nu ben ik 32 en krijg ik allerlei onderzoeken in het ziekenhuis vanwege blaasontsteking en vervolgens fysio, waar ik blijkbaar weer allerlei vervelende onderzoeken krijg. Ik functioneer niet meer, ik hou het tot dusver geheim. De blaasontsteking wordt ook in verband gebracht met het misbruik. Ik heb net een nieuwe baan, ik wil gewoon normaal zijn,,Morgen komt mn vader langs, ik wil geen geheimen meer. En beide personen leven niet meer, Ik zal voorgoed het idee over die personen veranderen. Ik voel me zo schuldig als ik het zou vertellen, maar ik kan het ook niet langer verbergen. Ik voel me zo de dader, terwijl ik slachtoffer ben..Heb heel lang getwijfeld om dit op t forum te zetten, maar ik zit hier zo mee. Wel vertellen of niet?
Nu ben ik 32 en krijg ik allerlei onderzoeken in het ziekenhuis vanwege blaasontsteking en vervolgens fysio, waar ik blijkbaar weer allerlei vervelende onderzoeken krijg. Ik functioneer niet meer, ik hou het tot dusver geheim. De blaasontsteking wordt ook in verband gebracht met het misbruik. Ik heb net een nieuwe baan, ik wil gewoon normaal zijn,,Morgen komt mn vader langs, ik wil geen geheimen meer. En beide personen leven niet meer, Ik zal voorgoed het idee over die personen veranderen. Ik voel me zo schuldig als ik het zou vertellen, maar ik kan het ook niet langer verbergen. Ik voel me zo de dader, terwijl ik slachtoffer ben..Heb heel lang getwijfeld om dit op t forum te zetten, maar ik zit hier zo mee. Wel vertellen of niet?
Luister naar je hart, want dat klopt
zondag 14 april 2013 om 07:41
De diagnose is een te gespierde blaas en het niet kunnen ontspannen van de bekkenbodemspier. heeft niks met verzorging te maken..
Het heeft te maken van het te overspannen van die spieren.. Ik denk niet eens dat het niet geloven aan de orde zal komen, tenminste daar heb ik nog niet aan gedacht..
Het heeft te maken van het te overspannen van die spieren.. Ik denk niet eens dat het niet geloven aan de orde zal komen, tenminste daar heb ik nog niet aan gedacht..
Luister naar je hart, want dat klopt
zondag 14 april 2013 om 07:48
quote:Ik denk niet eens dat het niet geloven aan de orde zal komen, tenminste daar heb ik nog niet aan gedacht..
Lijkt me toch iets om serieus rekening mee te houden als je het besluit te vertellen.
Dit soort dingen worden vaker niet dan wel geloofd door medegezinsleden -of de ogen worden ervoor gesloten- en dan wordt naar buiten brengen ook niet in dank afgenomen.
Lijkt me toch iets om serieus rekening mee te houden als je het besluit te vertellen.
Dit soort dingen worden vaker niet dan wel geloofd door medegezinsleden -of de ogen worden ervoor gesloten- en dan wordt naar buiten brengen ook niet in dank afgenomen.
zondag 14 april 2013 om 07:50
zondag 14 april 2013 om 08:24
Je wilt geen geheimen meer, dus je hebt al besloten om het te vertellen. Voor een ouder is het heel heftig nieuws om te horen te krijgen dat hun kind is misbruikt. Helemaal als dat is gebeurd door kinderen die al dood zijn. Dit lijkt me dus niet een geval van iets dat je even op een achternamiddag vertelt. Timing is wel van belang: het is nogal wat voor je vader om te verwerken. Heeft hij op dit moment tijd en ruimte om dit te verwerken? Heeft hij mensen die hem steunen? Een goede optie is om professionele hulp in te schakelen, bijvoorbeeld een psycholoog die hier samen met jullie of afzonderlijk over kan praten.
zondag 14 april 2013 om 08:29
quote:appeliene schreef op 14 april 2013 @ 07:50:
Voor het meisje dat je toen was, is niemand opgekomen! Je kon het toen niet zelf, en anderen hebben het kennelijk nooit gedaan. Je bent nu in de positie om alsnog voor dat meisje/jezelf op te komen!!! Dus doe dat. Je bent het jezelf en "het kind in je" verplicht. (sorry voor de psychologen term)
Denk dat je beter aan de mogelijke gevolgen kunt denken. Wat doet 't met je vader? Kan hij het aan? Gaat hij 't uberhaupt geloven? En dan nog zijn andere al overleden kinderen beschuldigen? (Ik neem tenminste aan dat je met gezinsleden broers bedoelt als het je vader zelf niet was)
Erg rot dat je blijkbaar iets is overkomen vroeger, maar vind niet dat je nu je hele gezin nog overhoop moet gooien. Je hebt je geheim te lang bewaart, dus hou het ook nu voor jezelf en deel het met je partner/vriendinnen.
Voor het meisje dat je toen was, is niemand opgekomen! Je kon het toen niet zelf, en anderen hebben het kennelijk nooit gedaan. Je bent nu in de positie om alsnog voor dat meisje/jezelf op te komen!!! Dus doe dat. Je bent het jezelf en "het kind in je" verplicht. (sorry voor de psychologen term)
Denk dat je beter aan de mogelijke gevolgen kunt denken. Wat doet 't met je vader? Kan hij het aan? Gaat hij 't uberhaupt geloven? En dan nog zijn andere al overleden kinderen beschuldigen? (Ik neem tenminste aan dat je met gezinsleden broers bedoelt als het je vader zelf niet was)
Erg rot dat je blijkbaar iets is overkomen vroeger, maar vind niet dat je nu je hele gezin nog overhoop moet gooien. Je hebt je geheim te lang bewaart, dus hou het ook nu voor jezelf en deel het met je partner/vriendinnen.
zondag 14 april 2013 om 08:33
quote:appeliene schreef op 14 april 2013 @ 07:50:
Voor het meisje dat je toen was, is niemand opgekomen! Je kon het toen niet zelf, en anderen hebben het kennelijk nooit gedaan. Je bent nu in de positie om alsnog voor dat meisje/jezelf op te komen!!! Dus doe dat. Je bent het jezelf en "het kind in je" verplicht. (sorry voor de psychologen term)Zeer mee eens.
Voor het meisje dat je toen was, is niemand opgekomen! Je kon het toen niet zelf, en anderen hebben het kennelijk nooit gedaan. Je bent nu in de positie om alsnog voor dat meisje/jezelf op te komen!!! Dus doe dat. Je bent het jezelf en "het kind in je" verplicht. (sorry voor de psychologen term)Zeer mee eens.
zondag 14 april 2013 om 08:37
Praten TO. Niet denken voor jouw vader. Wellicht vind hij het juist fijn dat je hem in vertrouwen neemt.
En voel je niet schuldig. De enigen die zich schuldig moeten voelen zijn die 2 personen die misbruik hebben gemaakt van een weerloos meisje.
Daarnaast,jouw geheim is te groot om alleen mee te dragen. Je zal hard moeten werken om gelukkig te worden.
Jouw jeugd krijg je niet meer terug,maar de toekomst is van jou.
Zoveel mogelijk barrieres en trauma 's uit de weg ruimem om dat te bereiken.
Praten hoort daar zeker bij,en van dit soort geheimen kun je wel degelijk ziek worden.
Sterkte!!
En voel je niet schuldig. De enigen die zich schuldig moeten voelen zijn die 2 personen die misbruik hebben gemaakt van een weerloos meisje.
Daarnaast,jouw geheim is te groot om alleen mee te dragen. Je zal hard moeten werken om gelukkig te worden.
Jouw jeugd krijg je niet meer terug,maar de toekomst is van jou.
Zoveel mogelijk barrieres en trauma 's uit de weg ruimem om dat te bereiken.
Praten hoort daar zeker bij,en van dit soort geheimen kun je wel degelijk ziek worden.
Sterkte!!
zondag 14 april 2013 om 08:49
zondag 14 april 2013 om 08:53
quote:elninjoo schreef op 14 april 2013 @ 07:10:
De kans lijkt me zeer groot dat je niet wordt geloofd als je er nu pas mee komt en de daders al dood zijn. Dan verstoort het de band tussen jou en je vader (en moeder?) alleen maar en sta je helemaal alleen.
Je had toen je mond open moeten trekken, dan hadden ze er iets aan kunnen doen en je broers (?) aan kunnen pakken.
Wat een 'fijne' empatische reactie. Heb je enig idee hoe iemand zich voelt die dit heeft meegemaakt? Als ze zo eenvoudig was om zoiets meteen te vertellen dan had ze dat wel eerder gedaan. Denk maar aan al die misbruikslachtoffers van de katolieke kerk, ook die hebben zich lang stil gehouden.
Ik vind je reactie kwetsend en onnodig voor TO.
De kans lijkt me zeer groot dat je niet wordt geloofd als je er nu pas mee komt en de daders al dood zijn. Dan verstoort het de band tussen jou en je vader (en moeder?) alleen maar en sta je helemaal alleen.
Je had toen je mond open moeten trekken, dan hadden ze er iets aan kunnen doen en je broers (?) aan kunnen pakken.
Wat een 'fijne' empatische reactie. Heb je enig idee hoe iemand zich voelt die dit heeft meegemaakt? Als ze zo eenvoudig was om zoiets meteen te vertellen dan had ze dat wel eerder gedaan. Denk maar aan al die misbruikslachtoffers van de katolieke kerk, ook die hebben zich lang stil gehouden.
Ik vind je reactie kwetsend en onnodig voor TO.
Een wijs persoon leert meer door het stellen van een domme vraag dan een dom persoon leert van een wijs antwoord.
zondag 14 april 2013 om 08:55
quote:reizenenzo schreef op 14 april 2013 @ 08:53:
[...]
Wat een 'fijne' empatische reactie. Heb je enig idee hoe iemand zich voelt die dit heeft meegemaakt? Als ze zo eenvoudig was om zoiets meteen te vertellen dan had ze dat wel eerder gedaan. Denk maar aan al die misbruikslachtoffers van de katolieke kerk, ook die hebben zich lang stil gehouden.
Ik vind je reactie kwetsend en onnodig voor TO.Het zal ongetwijfeld moeilijk zijn, maar TO zal moeten overwegen of ze het aan zou kunnen als haar vader haar niet gelooft en mogelijk het contact met haar verbreekt. Als ze dat scenario niet trekt, moet ze er niet aan beginnen.
[...]
Wat een 'fijne' empatische reactie. Heb je enig idee hoe iemand zich voelt die dit heeft meegemaakt? Als ze zo eenvoudig was om zoiets meteen te vertellen dan had ze dat wel eerder gedaan. Denk maar aan al die misbruikslachtoffers van de katolieke kerk, ook die hebben zich lang stil gehouden.
Ik vind je reactie kwetsend en onnodig voor TO.Het zal ongetwijfeld moeilijk zijn, maar TO zal moeten overwegen of ze het aan zou kunnen als haar vader haar niet gelooft en mogelijk het contact met haar verbreekt. Als ze dat scenario niet trekt, moet ze er niet aan beginnen.
zondag 14 april 2013 om 08:56
En TO, houd er rekening mee als je besluit om het te vertellen, dat je vader een andere reactie kan geven dan je verwacht. De schrik zal enorm groot zijn, en als de eerste reactie anders is, wil niet zeggen dat hij je niet gelooft of niet van je houdt.
Het kan zijn dat hij het gaat ontkennen, puur omdat hij het eerst niet gelooft. Als hij die mensen altijd 100% vertrouwd heeft, is het niet niks om te horen.
Dus gun hem de tijd om alles te laten bezinken.
Het kan zijn dat hij het gaat ontkennen, puur omdat hij het eerst niet gelooft. Als hij die mensen altijd 100% vertrouwd heeft, is het niet niks om te horen.
Dus gun hem de tijd om alles te laten bezinken.
Een wijs persoon leert meer door het stellen van een domme vraag dan een dom persoon leert van een wijs antwoord.
zondag 14 april 2013 om 08:58
quote:elninjoo schreef op 14 april 2013 @ 08:55:
[...]
Het zal ongetwijfeld moeilijk zijn, maar TO zal moeten overwegen of ze het aan zou kunnen als haar vader haar niet gelooft en mogelijk het contact met haar verbreekt. Als ze dat scenario niet trekt, moet ze er niet aan beginnen.Een soort crospost met mijn reactie onder de jouwe. Inderdaad, dit kan. De schrik zal enorm zijn, dat zeker. Ik denk dat het moeilijk inschatten is voor haarzelf hoe iemand op dit nieuws zal reageren.
[...]
Het zal ongetwijfeld moeilijk zijn, maar TO zal moeten overwegen of ze het aan zou kunnen als haar vader haar niet gelooft en mogelijk het contact met haar verbreekt. Als ze dat scenario niet trekt, moet ze er niet aan beginnen.Een soort crospost met mijn reactie onder de jouwe. Inderdaad, dit kan. De schrik zal enorm zijn, dat zeker. Ik denk dat het moeilijk inschatten is voor haarzelf hoe iemand op dit nieuws zal reageren.
Een wijs persoon leert meer door het stellen van een domme vraag dan een dom persoon leert van een wijs antwoord.
zondag 14 april 2013 om 09:00
Nee, ik heb zelf gelukkig geen ervaring, maar je leest genoeg verhalen van vrouwen die er later mee op de proppen komen dat ze niet worden geloofd door hun ouders/moeder. En als je wel wordt geloofd, wil je dan het wereldbeeld/gezinsbeeld van je ouwe ouders nog om zeep helpen? Dat jij lijdt wil niet zeggen dat je naasten ook mee moeten lijden.
zondag 14 april 2013 om 09:00
Lieve schat, het vreet je nu ook helemaal op, al jaren sloopt het je van binnen. Gelukkig heb je het met je zus kunnen delen. Gaat.zij ook mee naar het gesprek? Misschien wel een goed idee, dan kan zij ook invallen als jij even niet meer weet hoe je het moet vertellen of niet meer uit je woorden komt omdat je dicht klapt. En ja het kan zij dat je vader je niet meer gelooft. Al denk ik dat een vader de pijn op het gezicht van zijn dochter echt niet wegwuift. Jaten geleden heeft iemand zijn kleine meisje pijn gedaan, ik denk dat hij het liever had geweten.
Twijfel niet aan jezelf, twijfel nooit aan jezelf, je bent volgens mij een hele krachtige vrouw!!
Twijfel niet aan jezelf, twijfel nooit aan jezelf, je bent volgens mij een hele krachtige vrouw!!
zondag 14 april 2013 om 09:05
zondag 14 april 2013 om 09:07
quote:reizenenzo, 44 seconden geleden
En TO, houd er rekening mee als je besluit om het te vertellen, dat je vader een andere reactie kan geven dan je verwacht. De schrik zal enorm groot zijn, en als de eerste reactie anders is, wil niet zeggen dat hij je niet gelooft of niet van je houdt.
Het kan zijn dat hij het gaat ontkennen, puur omdat hij het eerst niet gelooft. Als hij die mensen altijd 100% vertrouwd heeft, is het niet niks om te horen.
Dus gun hem de tijd om alles te laten bezinken.
Eens, hou er rekening mee dat de eerste reactie een van schok en ongeloof is. En het zegt niets over of je vader je wel of niet gelooft. De wereld zoals ie was staat ineens op zijn kop en dat duurt even voordat het echt aankomt.
Toen ik voor het eerst iemand in vertrouwen nam, was de eerste vraag ook of dit echt was en of ik het niet allemaal verkeerd geïnterpreteerd had. Maar later vielen er heel veel puzzelstukjes op zijn plek en konden ze juist heel veel zaken beter plaatsen. Overigens was juist mijn vader degene die nooit aan mijn verhaal geeft getwijfeld toen hij het eenmaal hoorde.
En TO, houd er rekening mee als je besluit om het te vertellen, dat je vader een andere reactie kan geven dan je verwacht. De schrik zal enorm groot zijn, en als de eerste reactie anders is, wil niet zeggen dat hij je niet gelooft of niet van je houdt.
Het kan zijn dat hij het gaat ontkennen, puur omdat hij het eerst niet gelooft. Als hij die mensen altijd 100% vertrouwd heeft, is het niet niks om te horen.
Dus gun hem de tijd om alles te laten bezinken.
Eens, hou er rekening mee dat de eerste reactie een van schok en ongeloof is. En het zegt niets over of je vader je wel of niet gelooft. De wereld zoals ie was staat ineens op zijn kop en dat duurt even voordat het echt aankomt.
Toen ik voor het eerst iemand in vertrouwen nam, was de eerste vraag ook of dit echt was en of ik het niet allemaal verkeerd geïnterpreteerd had. Maar later vielen er heel veel puzzelstukjes op zijn plek en konden ze juist heel veel zaken beter plaatsen. Overigens was juist mijn vader degene die nooit aan mijn verhaal geeft getwijfeld toen hij het eenmaal hoorde.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zondag 14 april 2013 om 09:13
quote:elninjoo, 7 minuten geleden
Nee, ik heb zelf gelukkig geen ervaring, maar je leest genoeg verhalen van vrouwen die er later mee op de proppen komen dat ze niet worden geloofd door hun ouders/moeder. En als je wel wordt geloofd, wil je dan het wereldbeeld/gezinsbeeld van je ouwe ouders nog om zeep helpen? Dat jij lijdt wil niet zeggen dat je naasten ook mee moeten lijden.Mijn oude moeder wil juist alles weten wat ons bezighoudt. Die staat ondanks haar hoge leeftijd gewoon nog midden in het leven. Bovendien kunnen er juist heel veel puzzelstukjes op zijn plek vallen als TO het vertelt, waar ze nu hun vinger niet op kunnen leggen. Mijn vader wist vanaf het begin van het misbruik dat er iets in mij voorgoed veranderd was, maar omdat ik niks los liet uit angst voor de dader, kon ie me niet helpen. Dat was slopender dan niet weten wat er gebeurd was. Dit soort geheimen maakt alles kapot.
Nee, ik heb zelf gelukkig geen ervaring, maar je leest genoeg verhalen van vrouwen die er later mee op de proppen komen dat ze niet worden geloofd door hun ouders/moeder. En als je wel wordt geloofd, wil je dan het wereldbeeld/gezinsbeeld van je ouwe ouders nog om zeep helpen? Dat jij lijdt wil niet zeggen dat je naasten ook mee moeten lijden.Mijn oude moeder wil juist alles weten wat ons bezighoudt. Die staat ondanks haar hoge leeftijd gewoon nog midden in het leven. Bovendien kunnen er juist heel veel puzzelstukjes op zijn plek vallen als TO het vertelt, waar ze nu hun vinger niet op kunnen leggen. Mijn vader wist vanaf het begin van het misbruik dat er iets in mij voorgoed veranderd was, maar omdat ik niks los liet uit angst voor de dader, kon ie me niet helpen. Dat was slopender dan niet weten wat er gebeurd was. Dit soort geheimen maakt alles kapot.
You know how I know? Because I reeaally think so!
zondag 14 april 2013 om 09:15
quote:elninjoo schreef op 14 april 2013 @ 09:05:
Ik kan mijn ouders prima vertrouwen, maar het is nogal wat als je een ander kind van diezelfde ouders gaat beschuldigen van iets waar ie zich niet meer tegen kan verdedigen omdat ie dood is.
Zelfs als het kind wat als dader wordt beschuldigd nog wel leeft, want welk kind geloven ze dan?
Een ouder kent zijn/haar kinderen wel.
Wat onderschat jij ouders toch.
Ik kan mijn ouders prima vertrouwen, maar het is nogal wat als je een ander kind van diezelfde ouders gaat beschuldigen van iets waar ie zich niet meer tegen kan verdedigen omdat ie dood is.
Zelfs als het kind wat als dader wordt beschuldigd nog wel leeft, want welk kind geloven ze dan?
Een ouder kent zijn/haar kinderen wel.
Wat onderschat jij ouders toch.
"Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt"
zondag 14 april 2013 om 09:22
Lieverd, vertellen. Deze last wordt te zwaar en ergens vooral omdat je vindt dat je vader het moet weten en ik denk dat dit terecht is. Tuurlijk maakt het uit wat je vaders reactie is maar belangrijker is dat jij het kwijt bent want jij moet nog een heel leven door en je kunt nu eenmaal niet iedereen beschermen. Sterkte hoor meis.
zondag 14 april 2013 om 09:57
quote:Twinkle1001 schreef op 14 april 2013 @ 06:28:
[...]
Seksueel misbruik kan wel degelijk een oorzaak van recidiverende urineweginfecties zijn Naara. Zoek maar op (niet in de Wiki).
Tjongejonge. Dat je een diagnose van doktoren in het ziekenhuis even van tafel denkt te kunnen vegen met een Wikiquote op het Viva forum.
Het is om je te bescheuren als het niet zo triest was.
Maar dan nog steeds als gevolg van bacteriën. Je hoeft geen arts te zijn maar wel ervaringsdeskundige om dat te weten
yourself, twinkle!
[...]
Seksueel misbruik kan wel degelijk een oorzaak van recidiverende urineweginfecties zijn Naara. Zoek maar op (niet in de Wiki).
Tjongejonge. Dat je een diagnose van doktoren in het ziekenhuis even van tafel denkt te kunnen vegen met een Wikiquote op het Viva forum.
Het is om je te bescheuren als het niet zo triest was.
Maar dan nog steeds als gevolg van bacteriën. Je hoeft geen arts te zijn maar wel ervaringsdeskundige om dat te weten
yourself, twinkle!
zondag 14 april 2013 om 10:13
Elninjoo, als ouder blijf je altijd een zekere "zorg" houden voor je kind. Het maakt niet uit of je kind 1 of 40 is, als ouder wil je dat het goed gaat met je kind. Dit is een heel zwaar en moeilijk iets maar ik zou het als ouder willen weten. Ik vind ook dat je als kind op je ouders moet kunnen blijven terugvallen op een bepaalde manier. Je moet volwassen worden en zelfstandig maar in moeilijke tijden zijn zij degene die adviseren en hun ervaring delen. En die je ook altijd nog even kunnen knuffelen, ook al ben je ruim volwassen. Tuurlijk veranderen die rollen in de loop der jaren en is de verzorgende rol steeds meer voor het kind.