Psyche
alle pijlers
Ik verstik soms van binnen
maandag 16 september 2013 om 15:27
Heb er lang over na gedacht, maar ik wil heel graag over
iets praten, waar ik eigenlijk tot nu toe alleen met een psycholoog
over heb gepraat.
Mijn omgeving weet verder niets, op een paar mensen en wat familieleden na.
Ik ben moeder van een dochter. Ze is een aantal jaren geleden
seksueel misbruikt door een bekende van ons.
Dit heeft natuurlijk heel veel impact op ons leven gehad ( en nog )
Het probleem is dat ik uit privacy-overwegingen tegenover onze dochter, maar aan heel weinig mensen verteld heb.
Woon in een klein dorpje.
Dit verstikt me soms, ik voel me dan zo verschrikkelijk eenzaam.
Ik kan er met weinig mensen over praten..het is inmiddels een paar jaar geleden gebeurd. Ik wil niet steeds mensen ( die het dus wel weten) mee lastig vallen.
Als mensen me zien, lijkt het net alsof alles goed gaat, dat doe ik zelf ook zo voorkomen...
Terwijl ik van binnen soms kapot ben.
Ik ken ook verder geen ouders die ook zoiets meegemaakt hebben, anders zouden we elkaar kunnen steunen.
Gelukkig gaat het met onze dochter naar omstandigheden goed.
Ik wilde dit heel graag even van me afschrijven...omdat het soms zo verschrikkelijk veel pijn doet.
iets praten, waar ik eigenlijk tot nu toe alleen met een psycholoog
over heb gepraat.
Mijn omgeving weet verder niets, op een paar mensen en wat familieleden na.
Ik ben moeder van een dochter. Ze is een aantal jaren geleden
seksueel misbruikt door een bekende van ons.
Dit heeft natuurlijk heel veel impact op ons leven gehad ( en nog )
Het probleem is dat ik uit privacy-overwegingen tegenover onze dochter, maar aan heel weinig mensen verteld heb.
Woon in een klein dorpje.
Dit verstikt me soms, ik voel me dan zo verschrikkelijk eenzaam.
Ik kan er met weinig mensen over praten..het is inmiddels een paar jaar geleden gebeurd. Ik wil niet steeds mensen ( die het dus wel weten) mee lastig vallen.
Als mensen me zien, lijkt het net alsof alles goed gaat, dat doe ik zelf ook zo voorkomen...
Terwijl ik van binnen soms kapot ben.
Ik ken ook verder geen ouders die ook zoiets meegemaakt hebben, anders zouden we elkaar kunnen steunen.
Gelukkig gaat het met onze dochter naar omstandigheden goed.
Ik wilde dit heel graag even van me afschrijven...omdat het soms zo verschrikkelijk veel pijn doet.
dinsdag 17 september 2013 om 14:56
Wat vreselijk voor je Kruimelvlaai
Misschien kun je je topic titel veranderen in iets als: 'als je kind is misbruikt'. Dan is het duidelijker waar het over gaat en zullen ouders die in dezelfde positie als jij zitten het topic eerder aanklikken. Je kunt in het moderator topic op 'overig' vragen om je topic titel aan te passen.
Misschien kun je je topic titel veranderen in iets als: 'als je kind is misbruikt'. Dan is het duidelijker waar het over gaat en zullen ouders die in dezelfde positie als jij zitten het topic eerder aanklikken. Je kunt in het moderator topic op 'overig' vragen om je topic titel aan te passen.
woensdag 18 september 2013 om 10:01
donderdag 19 september 2013 om 13:55
Lieve Kruimelvlaai, wat moet dat ontzettend moeilijk zijn! Petje af dat je er zo discreet mee omgaat. Ik begrijp heel goed dat je er niet zomaar met mensen in je omgeving over wilt en kunt praten, ook al treft jullie geen enkele schuld. In een dorp wordt vaak zo geroddeld.
Ik hoop dat je hier je ei wel kwijt kunt.
Ik wil nog iets vragen en hoop dat je me niet brutaal vindt dat ik dat doe in jouw topic...
Het zit zo; mijn middelste dochter van bijna 9 zit sinds kort op een nieuwe school. Ze is nog iedereen aan het ontdekken qua afspreken en speelt dus met veel verschillende kinderen (lees: meisjes). Nu is het een paar keer voorgekomen dat ze met een meisje ging spelen, hier thuis en twee keer bij haar). Bij haar vader kreeg ik de eerste keer toen ik hem zag al een heel vervelend gevoel dat me niet losliet. Hij kijkt op een viezige manier naar vrouwen. Dat viel me op. Dochter wilde heel graag met dat meisje spelen en ik heb erin toegestemd. Toen ik haar ging ophalen bekroop me toch weer dat gevoel dat ik het een rare vent vind, kan er niets aan doen. En eigenlijk wil ik niet meer dat ze daar gaat spelen. Vorige week zaterdag belde het kind om te vragen of mijn dochter mee ging zwemmen met hen. Nou, dat heb ik afgewimpeld en mijn man uitgelegd waarom. Hij zei dat als mijn gevoel erbij niet goed is, ik het niet moet toelaten. Maar hoe bepaal je dat? En hoe breng ik dit naar mijn dochter? Ik kan moeilijk zeggen dat de vader van S. een viezerik is, het is een gevoel.
Je wilt het zo graag voorkomen als moeder en tegelijkertijd wil ik ook gewoon "open" in de wereld staan. Maar ik ben hier toch geneigd op mijn onderbuikgevoel te vertrouwen. Wat denk jij ervan? Als je niet wilt antwoorden of dit te moeilijk vindt, begrijp ik dat hoor.
Ik hoop dat je hier je ei wel kwijt kunt.
Ik wil nog iets vragen en hoop dat je me niet brutaal vindt dat ik dat doe in jouw topic...
Het zit zo; mijn middelste dochter van bijna 9 zit sinds kort op een nieuwe school. Ze is nog iedereen aan het ontdekken qua afspreken en speelt dus met veel verschillende kinderen (lees: meisjes). Nu is het een paar keer voorgekomen dat ze met een meisje ging spelen, hier thuis en twee keer bij haar). Bij haar vader kreeg ik de eerste keer toen ik hem zag al een heel vervelend gevoel dat me niet losliet. Hij kijkt op een viezige manier naar vrouwen. Dat viel me op. Dochter wilde heel graag met dat meisje spelen en ik heb erin toegestemd. Toen ik haar ging ophalen bekroop me toch weer dat gevoel dat ik het een rare vent vind, kan er niets aan doen. En eigenlijk wil ik niet meer dat ze daar gaat spelen. Vorige week zaterdag belde het kind om te vragen of mijn dochter mee ging zwemmen met hen. Nou, dat heb ik afgewimpeld en mijn man uitgelegd waarom. Hij zei dat als mijn gevoel erbij niet goed is, ik het niet moet toelaten. Maar hoe bepaal je dat? En hoe breng ik dit naar mijn dochter? Ik kan moeilijk zeggen dat de vader van S. een viezerik is, het is een gevoel.
Je wilt het zo graag voorkomen als moeder en tegelijkertijd wil ik ook gewoon "open" in de wereld staan. Maar ik ben hier toch geneigd op mijn onderbuikgevoel te vertrouwen. Wat denk jij ervan? Als je niet wilt antwoorden of dit te moeilijk vindt, begrijp ik dat hoor.
donderdag 19 september 2013 om 19:38
Lieve Sylphide, ik wil best antwoorden op je vraag. Als je intuïtie zegt, dat je het niet vertrouwd, dan zou ik op m'n gevoel af gaan en je dochtertje daar niet laten spelen.
Het is wel moeilijk om de reden aan je dochtertje te vertellen waarom ze daar niet mag spelen.
Je kunt het nooit 100% voorkomen..
Helaas is onze dochter misbruikt door een bekende, hij had zelf ook gewoon kinderen en een vrouw.
Stond in de buurt bekend als een hele sociale, aardige man.
Maar ja..sommige mensen zijn heeeele goede acteurs.
Er kwamen vaak kinderen over de vloer, omdat hij zelf ook kinderen heeft.
Het is bij meerdere kinderen gebeurd, heel triest.
De moraal van het verhaal is dus dat je het helaas niet altijd aan iemand kan zien, wat voor enge persoon er achter schuilt...
Gelukkig zijn de meeste mensen wel te vertrouwen, maar er zitten hele rotte appels tussen.
Hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt.
Veel wijsheid en bedankt voor je lieve woorden.
Het is wel moeilijk om de reden aan je dochtertje te vertellen waarom ze daar niet mag spelen.
Je kunt het nooit 100% voorkomen..
Helaas is onze dochter misbruikt door een bekende, hij had zelf ook gewoon kinderen en een vrouw.
Stond in de buurt bekend als een hele sociale, aardige man.
Maar ja..sommige mensen zijn heeeele goede acteurs.
Er kwamen vaak kinderen over de vloer, omdat hij zelf ook kinderen heeft.
Het is bij meerdere kinderen gebeurd, heel triest.
De moraal van het verhaal is dus dat je het helaas niet altijd aan iemand kan zien, wat voor enge persoon er achter schuilt...
Gelukkig zijn de meeste mensen wel te vertrouwen, maar er zitten hele rotte appels tussen.
Hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt.
Veel wijsheid en bedankt voor je lieve woorden.
vrijdag 20 september 2013 om 12:51
Lieve Kruimelvlaai,
Dank voor je antwoord. Het lijkt wel wat op de situatie bij dat kind thuis; normaal gezin, ouders getrouwd en op het oog niets aan de hand. Wat ik weet is dat zij in het verleden gastouders waren maar nu niet meer. Dat deed die man dus als werk, of zijn vrouw dat ook deed weet ik niet, haar heb ik nog nooit ontmoet.
Ja, ik kan dit niet zo tegen mijn dochter zeggen, dat doe ik ook niet. Maar ik probeer het contact wel af te houden. Gelukkig is dat meisje ook niet haar favoriete vriendin zei ze deze week.
Aan het kind zelf vallen mij ook dingen op zoals nerveus gedrag onder anderen. Alsof ze voortdurend op haar hoede is. Maar het kan ook dat ik spoken zie natuurlijk. Hoe het ook zij; ik luister naar mijn gevoel. De allereerste keer dat ik die man sprak kreeg ik zo'n enorm naar gevoel over me heen, hij keek ook steeds naar mijn decolettee en als hij denkt dat je het niet ziet, neemt hij je van boven tot onder op. Bah.
Ik weet dat je het niet altijd aan de buitenkant kunt zien, maar ik heb wel het gevoel dat ik naar mijn intuitie moet luisteren in dit geval, dus doe ik dat.
Wat ik me wel afvraag is hoe zo'n man zoiets kan doen tijdens speelafspraakjes. Kinderen zijn dan toch samen aan het spelen? Als ze nog heel jong zijn kan ik me dat voorstellen, dat hij dan kans ziet om wat te flikken maar als ze ouder zijn lijkt het me lastiger. Mijn dochter kennende zou ze het tegen me vertellen maar dat weet je natuurlijk ook nooit.
Liefs,
Sylphide
Dank voor je antwoord. Het lijkt wel wat op de situatie bij dat kind thuis; normaal gezin, ouders getrouwd en op het oog niets aan de hand. Wat ik weet is dat zij in het verleden gastouders waren maar nu niet meer. Dat deed die man dus als werk, of zijn vrouw dat ook deed weet ik niet, haar heb ik nog nooit ontmoet.
Ja, ik kan dit niet zo tegen mijn dochter zeggen, dat doe ik ook niet. Maar ik probeer het contact wel af te houden. Gelukkig is dat meisje ook niet haar favoriete vriendin zei ze deze week.
Aan het kind zelf vallen mij ook dingen op zoals nerveus gedrag onder anderen. Alsof ze voortdurend op haar hoede is. Maar het kan ook dat ik spoken zie natuurlijk. Hoe het ook zij; ik luister naar mijn gevoel. De allereerste keer dat ik die man sprak kreeg ik zo'n enorm naar gevoel over me heen, hij keek ook steeds naar mijn decolettee en als hij denkt dat je het niet ziet, neemt hij je van boven tot onder op. Bah.
Ik weet dat je het niet altijd aan de buitenkant kunt zien, maar ik heb wel het gevoel dat ik naar mijn intuitie moet luisteren in dit geval, dus doe ik dat.
Wat ik me wel afvraag is hoe zo'n man zoiets kan doen tijdens speelafspraakjes. Kinderen zijn dan toch samen aan het spelen? Als ze nog heel jong zijn kan ik me dat voorstellen, dat hij dan kans ziet om wat te flikken maar als ze ouder zijn lijkt het me lastiger. Mijn dochter kennende zou ze het tegen me vertellen maar dat weet je natuurlijk ook nooit.
Liefs,
Sylphide
vrijdag 20 september 2013 om 14:59
Lieve Sylphide,
Allereerst goed dat je naar je gevoel luistert.
Als kinderen wat ouder zijn dan wordt het wat lastiger misschien om ze te manipuleren en in te palmen. Bij mijn dochtertje is het op haar zesde begonnen.
Ze is zo gemanipuleerd ( ik dacht ook altijd dat ze alles tegen me zou zeggen helaas)
Er is tegen haar van alles verteld wat niet waar is, wij zouden ( haar ouders) de gevangenis in gaan als alles uit zou komen.
Ze weten precies hoe ze een kind moeten manipuleren.
Bovendien kende wij dit gezin al heel lang, onze dochter was dus vertrouwd met deze mensen.
Ik snap dat je het moeilijk vind en dat je ook geen spoken wil zien.
Maar nogmaals, als je deze vader niet vertrouwd...oppassen!
In ons geval hebben we zelfs het vermoeden dat de moeder er ook van af heeft geweten.
Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar het gebeurd helaas vaker dat de moeder de vader de hand boven het hoofd houd.
Veel liefs.
Allereerst goed dat je naar je gevoel luistert.
Als kinderen wat ouder zijn dan wordt het wat lastiger misschien om ze te manipuleren en in te palmen. Bij mijn dochtertje is het op haar zesde begonnen.
Ze is zo gemanipuleerd ( ik dacht ook altijd dat ze alles tegen me zou zeggen helaas)
Er is tegen haar van alles verteld wat niet waar is, wij zouden ( haar ouders) de gevangenis in gaan als alles uit zou komen.
Ze weten precies hoe ze een kind moeten manipuleren.
Bovendien kende wij dit gezin al heel lang, onze dochter was dus vertrouwd met deze mensen.
Ik snap dat je het moeilijk vind en dat je ook geen spoken wil zien.
Maar nogmaals, als je deze vader niet vertrouwd...oppassen!
In ons geval hebben we zelfs het vermoeden dat de moeder er ook van af heeft geweten.
Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar het gebeurd helaas vaker dat de moeder de vader de hand boven het hoofd houd.
Veel liefs.
donderdag 3 oktober 2013 om 22:33
Dank Kruimelvlaai, voor de reactie. Ik lees het nu pas, zit niet dagelijks op het forum.
Ik zag vandaag die man weer op het schoolplein en mijn gevoel blijft hetzelfde; een engerd. Mijn dochter mag daar niet meer gaan spelen van mij. Gelukkig heeft ze het de afgelopen weken ook niet meer gevraagd. Ik vind het heel sneu voor dat meisje maar ik moet aan mijn eigen kind denken.
Ik wens je heel veel sterkte met dit grote verdriet,
liefs,
Sylphide
Ik zag vandaag die man weer op het schoolplein en mijn gevoel blijft hetzelfde; een engerd. Mijn dochter mag daar niet meer gaan spelen van mij. Gelukkig heeft ze het de afgelopen weken ook niet meer gevraagd. Ik vind het heel sneu voor dat meisje maar ik moet aan mijn eigen kind denken.
Ik wens je heel veel sterkte met dit grote verdriet,
liefs,
Sylphide