Ik verstik soms van binnen
maandag 16 september 2013 om 15:27
Heb er lang over na gedacht, maar ik wil heel graag over
iets praten, waar ik eigenlijk tot nu toe alleen met een psycholoog
over heb gepraat.
Mijn omgeving weet verder niets, op een paar mensen en wat familieleden na.
Ik ben moeder van een dochter. Ze is een aantal jaren geleden
seksueel misbruikt door een bekende van ons.
Dit heeft natuurlijk heel veel impact op ons leven gehad ( en nog )
Het probleem is dat ik uit privacy-overwegingen tegenover onze dochter, maar aan heel weinig mensen verteld heb.
Woon in een klein dorpje.
Dit verstikt me soms, ik voel me dan zo verschrikkelijk eenzaam.
Ik kan er met weinig mensen over praten..het is inmiddels een paar jaar geleden gebeurd. Ik wil niet steeds mensen ( die het dus wel weten) mee lastig vallen.
Als mensen me zien, lijkt het net alsof alles goed gaat, dat doe ik zelf ook zo voorkomen...
Terwijl ik van binnen soms kapot ben.
Ik ken ook verder geen ouders die ook zoiets meegemaakt hebben, anders zouden we elkaar kunnen steunen.
Gelukkig gaat het met onze dochter naar omstandigheden goed.
Ik wilde dit heel graag even van me afschrijven...omdat het soms zo verschrikkelijk veel pijn doet.
iets praten, waar ik eigenlijk tot nu toe alleen met een psycholoog
over heb gepraat.
Mijn omgeving weet verder niets, op een paar mensen en wat familieleden na.
Ik ben moeder van een dochter. Ze is een aantal jaren geleden
seksueel misbruikt door een bekende van ons.
Dit heeft natuurlijk heel veel impact op ons leven gehad ( en nog )
Het probleem is dat ik uit privacy-overwegingen tegenover onze dochter, maar aan heel weinig mensen verteld heb.
Woon in een klein dorpje.
Dit verstikt me soms, ik voel me dan zo verschrikkelijk eenzaam.
Ik kan er met weinig mensen over praten..het is inmiddels een paar jaar geleden gebeurd. Ik wil niet steeds mensen ( die het dus wel weten) mee lastig vallen.
Als mensen me zien, lijkt het net alsof alles goed gaat, dat doe ik zelf ook zo voorkomen...
Terwijl ik van binnen soms kapot ben.
Ik ken ook verder geen ouders die ook zoiets meegemaakt hebben, anders zouden we elkaar kunnen steunen.
Gelukkig gaat het met onze dochter naar omstandigheden goed.
Ik wilde dit heel graag even van me afschrijven...omdat het soms zo verschrikkelijk veel pijn doet.
maandag 16 september 2013 om 15:33
Het is goed dat je dit niet aan de grote klok hangt. Want dat is niet bevorderlijk voor je dochter (iedereen weet het van haar en gaat vingerwijzen en medelijden hebben en dergelijke) en jij wordt afgeschilderd als een kwaadspreekster.
Wat je nu doet is goed, met een paar mensen erover praten en met je psycholoog.
Voel je je schuldig dat je je dochter niet hebt kunnen beschermen dat het je zo verstikt? Wat is er gebeurd met de dader? Is die gestraft? Sterkte hoor
Wat je nu doet is goed, met een paar mensen erover praten en met je psycholoog.
Voel je je schuldig dat je je dochter niet hebt kunnen beschermen dat het je zo verstikt? Wat is er gebeurd met de dader? Is die gestraft? Sterkte hoor
maandag 16 september 2013 om 15:33
Wat verschrikkelijk voor jou en je dochter
Begrijpelijk dat je het hier vreselijk moeilijk mee hebt. Ga je nog steeds naar die psycholoog? Misschien is het een optie om met iemand te gaan praten die gespecialiseerd is in deze problematiek?
Ik heb zelf geen ervaring en ook niet zoveel wijze adviezen, maar heel veel sterkte.
Begrijpelijk dat je het hier vreselijk moeilijk mee hebt. Ga je nog steeds naar die psycholoog? Misschien is het een optie om met iemand te gaan praten die gespecialiseerd is in deze problematiek?
Ik heb zelf geen ervaring en ook niet zoveel wijze adviezen, maar heel veel sterkte.
maandag 16 september 2013 om 15:50
Bedankt voor jullie lieve reacties.
Doreia, de dader heeft gevangenisstraf gekregen.
Ik voel me niet zozeer schuldig dat ik m'n dochter niet heb kunnen beschermen.
De dader heeft zelf een gezin, waar veel kinderen over de vloer kwamen.
Ik kende ze ook al erg lang.
Volgens de psycholoog zijn bepaalde dingen gewoon ook niet te voorkomen.
De gesprekken bij de psycholoog zijn afgelopen sinds een tijdje.
Doreia, de dader heeft gevangenisstraf gekregen.
Ik voel me niet zozeer schuldig dat ik m'n dochter niet heb kunnen beschermen.
De dader heeft zelf een gezin, waar veel kinderen over de vloer kwamen.
Ik kende ze ook al erg lang.
Volgens de psycholoog zijn bepaalde dingen gewoon ook niet te voorkomen.
De gesprekken bij de psycholoog zijn afgelopen sinds een tijdje.
maandag 16 september 2013 om 15:52
maandag 16 september 2013 om 16:16
Je zou je bij slachtofferhulp kunnen melden.
http://www.ouders.nl/arti ... ind-is-seksueel-misbruikt
http://www.slachtofferhul ... licten/misbruik-kinderen/
http://www.slachtofferhul ... licten/misbruik-kinderen/
http://www.ouders.nl/arti ... ind-is-seksueel-misbruikt
http://www.slachtofferhul ... licten/misbruik-kinderen/
http://www.slachtofferhul ... licten/misbruik-kinderen/
maandag 16 september 2013 om 16:21
maandag 16 september 2013 om 16:30
maandag 16 september 2013 om 17:02
Het is idd. goed dat je het stil houdt aangezien je in een klein dorp woont.
Daar wordt nou eenmaal snel gepraat en verhalen worden heel snel verdraait.
Ik ben zelf in een vrij klein dorp opgegroeid.
Ik heb, toen ik daar nog woonde, jaren geleden een heel ernstig auto ongeluk gehad.
Watvoor verhalen er allemaal niet van gemaakt zijn, en wat voor aandoeningen ik allemaal niet had .
Verder denk ik dat het toch wel heel erg goed is dat je praat met iemand.
Desnoods op internet, als je dat fijn vind of iets van lotgenoten of zo?
Het is ook heel erg logisch dat je het niet trekt en dat je behoefte hebt om het te verwerken en erover te praten.
Als je niet weet waar je het zoeken moet kun je idd. eerst even met de huisarts overleggen.
Ik wens je heel erg veel sterkte.
Daar wordt nou eenmaal snel gepraat en verhalen worden heel snel verdraait.
Ik ben zelf in een vrij klein dorp opgegroeid.
Ik heb, toen ik daar nog woonde, jaren geleden een heel ernstig auto ongeluk gehad.
Watvoor verhalen er allemaal niet van gemaakt zijn, en wat voor aandoeningen ik allemaal niet had .
Verder denk ik dat het toch wel heel erg goed is dat je praat met iemand.
Desnoods op internet, als je dat fijn vind of iets van lotgenoten of zo?
Het is ook heel erg logisch dat je het niet trekt en dat je behoefte hebt om het te verwerken en erover te praten.
Als je niet weet waar je het zoeken moet kun je idd. eerst even met de huisarts overleggen.
Ik wens je heel erg veel sterkte.
maandag 16 september 2013 om 17:28