Psyche
alle pijlers
Ik weet het niet meer..
dinsdag 15 december 2015 om 13:06
Hallo iedereen,
Sinds een half jaar zit ik in een enorme ''dip''. Ik ben 29 jaar en weet gewoon echt niet meer welke kant ik op moet in mijn leven?
Ik was 3 jaar geleden gestart met een bedrijfje en ik heb dit jaar besloten ermee te stoppen omdat ik er absoluut geen passie meer voor voel. Alleen zit ik nu echt met ''lege'' handen. Ik weet niet wat ik wil en dat baart me echt zorgen. De vrouwen om mij heen die mijn leeftijd hebben die hebben allemaal een vaste baan en een gezin..dus ik heb ook niemand in een soortgelijke situatie waar ik mee kan praten.
Ik ben 5 jaar geleden gescheiden, (hele heftige tijd) en sindsdien was ik hard bezig om mijn toekomst te verbeteren, ik volgde een studie, werkte hard en sportte heel fanatiek. In dit tijd ging het wel goed met mij.
Alleen ben ik sinds een jaar (en met name het afgelopen half jaar) heel ongelukkig en voel ik mij eenzaam. Ik ben in een jaar 10 kilo aangekomen, ik sport niet meer en ik pieker dag in dag uit over mijn leven. (afgelopen nacht heb ik tot 04.00 wakker gelegen).
Hier zit ik dan, 29 jaar, alleen, geen doel voor ogen en ik weet niet hoe ik verder moet..vooral op werkgebied, ik werk al sinds mijn 18e in de zorg maar ik ben daarmee gestopt omdat ik er geen voldoening meer uit haal.
Sorry als mijn verhaal te lang is maar ik moest echt even mijn hart luchten. Heeft iemand eventueel tips voor mij in deze situatie? Ik kan er echt met niemand over praten in mijn omgeving..
Alvast hartelijk bedankt voor de moeite..
Sinds een half jaar zit ik in een enorme ''dip''. Ik ben 29 jaar en weet gewoon echt niet meer welke kant ik op moet in mijn leven?
Ik was 3 jaar geleden gestart met een bedrijfje en ik heb dit jaar besloten ermee te stoppen omdat ik er absoluut geen passie meer voor voel. Alleen zit ik nu echt met ''lege'' handen. Ik weet niet wat ik wil en dat baart me echt zorgen. De vrouwen om mij heen die mijn leeftijd hebben die hebben allemaal een vaste baan en een gezin..dus ik heb ook niemand in een soortgelijke situatie waar ik mee kan praten.
Ik ben 5 jaar geleden gescheiden, (hele heftige tijd) en sindsdien was ik hard bezig om mijn toekomst te verbeteren, ik volgde een studie, werkte hard en sportte heel fanatiek. In dit tijd ging het wel goed met mij.
Alleen ben ik sinds een jaar (en met name het afgelopen half jaar) heel ongelukkig en voel ik mij eenzaam. Ik ben in een jaar 10 kilo aangekomen, ik sport niet meer en ik pieker dag in dag uit over mijn leven. (afgelopen nacht heb ik tot 04.00 wakker gelegen).
Hier zit ik dan, 29 jaar, alleen, geen doel voor ogen en ik weet niet hoe ik verder moet..vooral op werkgebied, ik werk al sinds mijn 18e in de zorg maar ik ben daarmee gestopt omdat ik er geen voldoening meer uit haal.
Sorry als mijn verhaal te lang is maar ik moest echt even mijn hart luchten. Heeft iemand eventueel tips voor mij in deze situatie? Ik kan er echt met niemand over praten in mijn omgeving..
Alvast hartelijk bedankt voor de moeite..
dinsdag 15 december 2015 om 13:16
Lijkt of jouw antwoord deels al in je OP staat. Pak iig het sporten nu meteen weer op. Dan doe je iig iets waar je je beter over voelt.
En zie je het zitten om hulp hierbij te zoeken? Soms kan je t allemaal niet meer overzien.
Voor dit halve jaar ging alles wel vlekkeloos? Kan het een na wee zijn vd scheiding? Dat je toch nog iets te verwerken hebt?
En je OP is niet te lang. En alinea's. Voor zover geen typfouten lijkt mij. Ik denk wel dat je Op door de keuring komt
Voor nu een dikke
En zie je het zitten om hulp hierbij te zoeken? Soms kan je t allemaal niet meer overzien.
Voor dit halve jaar ging alles wel vlekkeloos? Kan het een na wee zijn vd scheiding? Dat je toch nog iets te verwerken hebt?
En je OP is niet te lang. En alinea's. Voor zover geen typfouten lijkt mij. Ik denk wel dat je Op door de keuring komt
Voor nu een dikke
dinsdag 15 december 2015 om 13:23
De vrouwen om mij heen die mijn leeftijd hebben die hebben allemaal een vaste baan en een gezin..dus ik heb ook niemand in een soortgelijke situatie waar ik mee kan praten.
Dat is jouw aanname. Misschien is het juist heel verfrissend om met iemand te praten die in een totaal andere situatie zit en een hele andere kijk op dingen heeft. Doe jezelf niet tekort en stort je hart eens uit bij vrienden of familie.
Dat is jouw aanname. Misschien is het juist heel verfrissend om met iemand te praten die in een totaal andere situatie zit en een hele andere kijk op dingen heeft. Doe jezelf niet tekort en stort je hart eens uit bij vrienden of familie.
dinsdag 15 december 2015 om 16:22
Heb hetzelfde. Ik werk als zelfstandig ondernemer en het werk komt me eigenlijk aanwaaien. Daardoor blijf ik in elk geval bezig. Op het moment heb ik het rustiger en kan me verder ook amper tot dingen zetten. Ik heb geen plan voor volgend jaar. Ja, via via kan ik in het buitenland gaan werken en ga hiervoor op gesprek binnenkort. Maar een plan, nee.
Heb ook niet echt zin. Als ik eenmaal bezig ben dan gaat het op zich wel redelijk.
Hoe komt dit allemaal zo bij mij? Ik ben somber over mijn toekomst omdat het niet zo gaat als ik zou willen. Dan heb ik het over vrienden en een relatie. Heeft ook wel met psychische dingen uit het verleden te maken waarvoor ik hulpverlening heb gehad. Ben heel eenzaam. Werken levert me wel veel geld op, maarja, wat heb ik daar aan als ik verder alleen zit.
Sporten doe ik met regelmaat in een groepje en dat vind ik leuk. Dus dat helpt me wel om in elk geval sociale contacten te hebben buiten mijn werk.
De situatie bespreken met mensen in mijn omgeving (familie, sportvrienden) doe ik eigenlijk niet of heel minimaal. Dat is ook deel van het probleem waar ik mee zit. Niemand staat echt dicht genoeg bij me om dat soort dingen te bespreken.
Het kan geen kwaad een afspraak te maken bij je huisarts en de situatie te bespreken. Een verwijzing naar een psycholoog zou dan misschien wat meer inzicht kunnen geven bij jezelf.
Heb ook niet echt zin. Als ik eenmaal bezig ben dan gaat het op zich wel redelijk.
Hoe komt dit allemaal zo bij mij? Ik ben somber over mijn toekomst omdat het niet zo gaat als ik zou willen. Dan heb ik het over vrienden en een relatie. Heeft ook wel met psychische dingen uit het verleden te maken waarvoor ik hulpverlening heb gehad. Ben heel eenzaam. Werken levert me wel veel geld op, maarja, wat heb ik daar aan als ik verder alleen zit.
Sporten doe ik met regelmaat in een groepje en dat vind ik leuk. Dus dat helpt me wel om in elk geval sociale contacten te hebben buiten mijn werk.
De situatie bespreken met mensen in mijn omgeving (familie, sportvrienden) doe ik eigenlijk niet of heel minimaal. Dat is ook deel van het probleem waar ik mee zit. Niemand staat echt dicht genoeg bij me om dat soort dingen te bespreken.
Het kan geen kwaad een afspraak te maken bij je huisarts en de situatie te bespreken. Een verwijzing naar een psycholoog zou dan misschien wat meer inzicht kunnen geven bij jezelf.
dinsdag 15 december 2015 om 19:45
Dank allemaal voor jullie reacties. Ik werk zelf ook als zelfstandige en werk is er genoeg alleen voel ik niks meer voor dat werk. Ik doe het met tegenzin omdat ik geld moet verdienen.. Verder heb ik ook veel meegemaakt in mijn leven en soms denk ik dat ik een soort ''na trap'' van alles heb gekregen. Ik heb eerder met een psycholoog gepraat (een aantal jaar geleden) alleen had ik toen het gevoel dat ik geen antwoorden kreeg waarnaar ik opzoek was. De psycholoog had het alleen maar over ''het kind in mijzelf redden'', en na een aantal sessies ben ik ermee gestopt.
Ik lees wel veel en dat is een goede afleiding. Ik ga in ieder geval zeker het sporten weer op pakken.
Ik lees wel veel en dat is een goede afleiding. Ik ga in ieder geval zeker het sporten weer op pakken.
dinsdag 15 december 2015 om 19:52
Ja in dat soort gezemel zou ik ook geen zin hebben. Ik ben in September naar een therapeut gegaan en ik vind het reuze fijn. We zijn namelijk gewoon doelgericht bezig. Natuurlijk praten we wel, maar voornamelijk over het "nu" en hoe we er mee om kunnen gaan en dat soort dingen.
Van iets doen ga je je namelijk ook al beter voelen, maar soms moet je dat meermaals van iemand horen voordat je daadwerkelijk iets gaat doen. Ook kunnen zij je helpen een bepaald gedachten patroon te doorbreken.
Van iets doen ga je je namelijk ook al beter voelen, maar soms moet je dat meermaals van iemand horen voordat je daadwerkelijk iets gaat doen. Ook kunnen zij je helpen een bepaald gedachten patroon te doorbreken.