Psyche
alle pijlers
Ik wil niet meedoen
woensdag 11 januari 2012 om 07:01
Dit wordt een warrige en uitgebreide openingspost, maar het komt neer op: ik wil niet meedoen.
Over mijn geschiedenis zal ik niet te lang uitwijden, heb ik al te vaak gedaan, en heb ik nu ook geen zin in. Ik heb nog geen studie afgerond, heb weinig gedaan en weinig gewerkt, ben vreselijk bang dat ik hierdoor mijn leven al verpest heb, zie niet in hoe ik het financieel ooit allemaal moet gaan doen, en het belangrijkste:
Ik wil niet meedoen aan het leven en de wereld zoals het er nu uitziet. Ik kan me niet vinden in mijn leeftijdsgenoten, in de huidige 'sociale media' wereld, in de materialistische 'nieuwste van het nieuwste' wereld, in de zeeën van mogelijkheden.
Ik ga later dit jaar wellicht weer een studie volgen, en daar zie ik (onder andere) enorm tegenop omdat ik het niet ga verdragen om mensen om me heen te hebben. Meiden en leeftijdsgenoten die het over normale onderwerpen hebben, ik noem ze altijd maar 'de mensen die het kunnen'.
Soms zit ik op een verjaardag, waar ik iedereen eens zit te bekijken, en dan denk ik, 'ja, jullie kunnen het. Jullie kunnen leven. Natuurlijk met af en toe tegenslagen, maar jullie ronden een studie af, vinden werk, hebben een autootje, hebben geld om leuke dingen te doen en jullie denken niet de godganse dag na over waar we met z'n allen nu eigenlijk inzitten en mee bezig zijn'.
Het is vreselijk moeilijk om verhalen aan te horen over tentamens, vakanties, mode, iPhones, toekomstplannen, als dat allemaal zo ver van me afstaat, en daar allemaal geen zin in heb. Wellicht komt het over alsof ik jaloers ben, wat natuurlijk ook heus wel een klein beetje meespeelt, ik heb al die dingen immers niet, of in ieder geval minder, maar het is meer dat ik me zo slecht kan vinden in de meeste leeftijdsgenoten. Heb me vandaag ook weer zitten opvreten op mijn werk, het liefst zou ik altijd muziek opdoen zodat ik alle gesprekken niet hoef te horen.
Misschien ligt het eraan dat ik niet de juiste mensen om me heen heb? Zelf heb ik niks met 'de buitenkant' zoals ik het maar even noem. Mode, mensen die je kent, dingen die je hebt gedaan, spullen. Ik ben niet verlegen of schuw, maar wel introvert. Ik ben meer bezig met mijn innerlijk, met nadenken, met films en muziek, filosoferen, en ja, een beetje Maarten van Rossem-achtig zitten mokken. Daar voel ik me fijn bij, hoewel ik ook weet dat het me op zich weinig brengt. En dat weinig mensen zich daarin kunnen vinden. Ik lijk soms wel de enige te zijn die echt ziet waar we inzitten, die de wereld en alles van een afstandje bekijkt.
Het doet zo'n vreselijke pijn om te bedenken dat ik vroeger een veelbelovend kind was, goed kon schrijven, muzikaal, intelligent, toneelspelen en dat ik nu nergens meer iets mee doe. Ik vermijd het, ik denk er niet aan, omdat het teveel pijn doet te beseffen dat ik niks meer ben.
Ik heb vanaf mijn 17e al drie therapeuten gehad. Ik ben nergens op gediagnostiseerd, hoewel ik daar wel vaak op heb aangedrongen. Ik ben ook niet verder gekomen met hun hulp, en ik geloof niet dat dat aan hen ligt, of dat ze niet de juiste dingen hebben geprobeerd. Blijkbaar ben ik iemand die vrij ongevoelig is voor dingen als therapie. Ook omdat ik (volgens mijn huidige therapeut) dingen zelf heel erg goed inzie.
Ook vind ik mezelf lelijk. Ik ben bang dat anderen me lelijk vinden. Ik kan geen trein instappen of etalage langslopen zonder te checken hoe slecht mijn haar zit of hoe geel mijn tanden zijn.
Ik denk vaak, ik ben nog zo jong, het wordt alleen maar erger. Niet alleen mijn uiterlijk, maar alles. Mensen krijgen kinderen, ronden studies af, kopen huizen, en ik kan niet meedoen. Ik wil niet meedoen.
Dit klinkt wellicht als een typische depressie. Maar toch is het dat niet. Ik heb depressieve buien, en ben zwartgallig, maar ik kan heus nog wel van dingen genieten, en me normaal voelen als ik niet teveel nadenk en genoeg afleiding heb.
Dit is een warrig verhaal geworden zonder echte kern of
conclusie, maar voorlopig laat ik het hier even bij. Ik weet niet precies wat ik zoek. Herkenning? Troost? Adviezen?
Ik weet (inmiddels) hoe hard er gereageerd wordt op mensen die negatief zijn.
Over mijn geschiedenis zal ik niet te lang uitwijden, heb ik al te vaak gedaan, en heb ik nu ook geen zin in. Ik heb nog geen studie afgerond, heb weinig gedaan en weinig gewerkt, ben vreselijk bang dat ik hierdoor mijn leven al verpest heb, zie niet in hoe ik het financieel ooit allemaal moet gaan doen, en het belangrijkste:
Ik wil niet meedoen aan het leven en de wereld zoals het er nu uitziet. Ik kan me niet vinden in mijn leeftijdsgenoten, in de huidige 'sociale media' wereld, in de materialistische 'nieuwste van het nieuwste' wereld, in de zeeën van mogelijkheden.
Ik ga later dit jaar wellicht weer een studie volgen, en daar zie ik (onder andere) enorm tegenop omdat ik het niet ga verdragen om mensen om me heen te hebben. Meiden en leeftijdsgenoten die het over normale onderwerpen hebben, ik noem ze altijd maar 'de mensen die het kunnen'.
Soms zit ik op een verjaardag, waar ik iedereen eens zit te bekijken, en dan denk ik, 'ja, jullie kunnen het. Jullie kunnen leven. Natuurlijk met af en toe tegenslagen, maar jullie ronden een studie af, vinden werk, hebben een autootje, hebben geld om leuke dingen te doen en jullie denken niet de godganse dag na over waar we met z'n allen nu eigenlijk inzitten en mee bezig zijn'.
Het is vreselijk moeilijk om verhalen aan te horen over tentamens, vakanties, mode, iPhones, toekomstplannen, als dat allemaal zo ver van me afstaat, en daar allemaal geen zin in heb. Wellicht komt het over alsof ik jaloers ben, wat natuurlijk ook heus wel een klein beetje meespeelt, ik heb al die dingen immers niet, of in ieder geval minder, maar het is meer dat ik me zo slecht kan vinden in de meeste leeftijdsgenoten. Heb me vandaag ook weer zitten opvreten op mijn werk, het liefst zou ik altijd muziek opdoen zodat ik alle gesprekken niet hoef te horen.
Misschien ligt het eraan dat ik niet de juiste mensen om me heen heb? Zelf heb ik niks met 'de buitenkant' zoals ik het maar even noem. Mode, mensen die je kent, dingen die je hebt gedaan, spullen. Ik ben niet verlegen of schuw, maar wel introvert. Ik ben meer bezig met mijn innerlijk, met nadenken, met films en muziek, filosoferen, en ja, een beetje Maarten van Rossem-achtig zitten mokken. Daar voel ik me fijn bij, hoewel ik ook weet dat het me op zich weinig brengt. En dat weinig mensen zich daarin kunnen vinden. Ik lijk soms wel de enige te zijn die echt ziet waar we inzitten, die de wereld en alles van een afstandje bekijkt.
Het doet zo'n vreselijke pijn om te bedenken dat ik vroeger een veelbelovend kind was, goed kon schrijven, muzikaal, intelligent, toneelspelen en dat ik nu nergens meer iets mee doe. Ik vermijd het, ik denk er niet aan, omdat het teveel pijn doet te beseffen dat ik niks meer ben.
Ik heb vanaf mijn 17e al drie therapeuten gehad. Ik ben nergens op gediagnostiseerd, hoewel ik daar wel vaak op heb aangedrongen. Ik ben ook niet verder gekomen met hun hulp, en ik geloof niet dat dat aan hen ligt, of dat ze niet de juiste dingen hebben geprobeerd. Blijkbaar ben ik iemand die vrij ongevoelig is voor dingen als therapie. Ook omdat ik (volgens mijn huidige therapeut) dingen zelf heel erg goed inzie.
Ook vind ik mezelf lelijk. Ik ben bang dat anderen me lelijk vinden. Ik kan geen trein instappen of etalage langslopen zonder te checken hoe slecht mijn haar zit of hoe geel mijn tanden zijn.
Ik denk vaak, ik ben nog zo jong, het wordt alleen maar erger. Niet alleen mijn uiterlijk, maar alles. Mensen krijgen kinderen, ronden studies af, kopen huizen, en ik kan niet meedoen. Ik wil niet meedoen.
Dit klinkt wellicht als een typische depressie. Maar toch is het dat niet. Ik heb depressieve buien, en ben zwartgallig, maar ik kan heus nog wel van dingen genieten, en me normaal voelen als ik niet teveel nadenk en genoeg afleiding heb.
Dit is een warrig verhaal geworden zonder echte kern of
conclusie, maar voorlopig laat ik het hier even bij. Ik weet niet precies wat ik zoek. Herkenning? Troost? Adviezen?
Ik weet (inmiddels) hoe hard er gereageerd wordt op mensen die negatief zijn.
woensdag 11 januari 2012 om 09:15
Overigens is het gedrag en gemopper van Maarten van Rossum volgens mij voor een groot gedeelte een pose.
Ik ken dat soort mensen wel, en die zijn over het algemeen "in het echt" een stuk minder wereldvreemd en aardiger dan ze zich voor doen. Meestal is het een manier om tegen gedrag uit te lokken, om mensen op het verkeerde been te zetten.
Ik ken dat soort mensen wel, en die zijn over het algemeen "in het echt" een stuk minder wereldvreemd en aardiger dan ze zich voor doen. Meestal is het een manier om tegen gedrag uit te lokken, om mensen op het verkeerde been te zetten.
woensdag 11 januari 2012 om 09:17
Er zijn genoeg mensen die veel minder oppervlakkig in het leven staan dan jij ze toedicht. Maar jij ziet ze niet. Als je ze niet kunt vinden onder leeftijdsgenoten: zoek vrienden onder oudere mensen. Ga werken in een bejaardentehuis, ga vrijwilligerswerk doen bij Greenpeace, maar doe iets. Van navelstaren en de stoere sombermans uithangen ga jij je niet beter voelen. Of wil je je misschien helemaal niet beter voelen? Verleent deze zelfgekozen einzelganger, diepzinnige sombere eenling zijn jou een status die je wel prettig vind?
Hoe voorzie je nu in je onderhoud? Woon je nog thuis? Of zit je op kamers met stufi of lening?
En inderdaad de Occupy beweging is vast een goeie plek voor je. Lekker schoppen tegen de maatschappij, niet met plannen komen, dat past wel bij je.
Wat wil jij Noire? Wil je niks?
Hoe voorzie je nu in je onderhoud? Woon je nog thuis? Of zit je op kamers met stufi of lening?
En inderdaad de Occupy beweging is vast een goeie plek voor je. Lekker schoppen tegen de maatschappij, niet met plannen komen, dat past wel bij je.
Wat wil jij Noire? Wil je niks?
woensdag 11 januari 2012 om 09:17
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 11 januari 2012 @ 09:12:
En zijn vele mensen die heel anders denken dan ik, die een heel ander leven leiden.
Er zullen ook vele mensen zijn die op kijken naar mijn leven. er zullen er echter even veel zijn die er misschien op neerkijken.
Het is mijn leven en ik richt het in zoals ik denk dat het goed.
Dit bedoel ik dus.
Doe waar jij je goed bij voelt, stop met vergelijken.
En zijn vele mensen die heel anders denken dan ik, die een heel ander leven leiden.
Er zullen ook vele mensen zijn die op kijken naar mijn leven. er zullen er echter even veel zijn die er misschien op neerkijken.
Het is mijn leven en ik richt het in zoals ik denk dat het goed.
Dit bedoel ik dus.
Doe waar jij je goed bij voelt, stop met vergelijken.
woensdag 11 januari 2012 om 09:21
Overigens, Noire, je realiseert je vast wel dat je een luxeprobleem hebt he? Als je geboren was in een boerendorp in China, of in de Sahara, dan had je geen tijd om je dit soort dingen af te vragen. Dan moest je je arme lijf afbeulen om in leven te blijven. Of je was als moeder van 5 kinderen, met 5 helse bevallingen omdat je besneden was.
Realiseer je heel goed dat de manier waarop jij in het leven staat eigenlijk ook een uitwas is van deze maatschappij.
Realiseer je heel goed dat de manier waarop jij in het leven staat eigenlijk ook een uitwas is van deze maatschappij.
woensdag 11 januari 2012 om 09:24
Lieve noire,
Je hoeft helemaal niet mee te doen. Het enige wat moet is jezelf accepteren zoals je bent. Misschien ben je een beetje een nerd, een einzelgänger, so what? Dat ben jij en dat maakt jou bijzonder.
Je bent 23 en zo heel erg volwassen is dat nog niet.
Ik herken wel een paar van de dingen waar je tegen aanloopt in mezelf en in mensen om me heen.
Het zou fijn voor jezelf zijn als je het gevoel: "ik wil niet en ik kan niet" zou kunnen ombuigen in iets als "ik ben trots op wie ik ben en ik doe het op mijn eigen manier".
Je hoeft helemaal niet mee te doen. Het enige wat moet is jezelf accepteren zoals je bent. Misschien ben je een beetje een nerd, een einzelgänger, so what? Dat ben jij en dat maakt jou bijzonder.
Je bent 23 en zo heel erg volwassen is dat nog niet.
Ik herken wel een paar van de dingen waar je tegen aanloopt in mezelf en in mensen om me heen.
Het zou fijn voor jezelf zijn als je het gevoel: "ik wil niet en ik kan niet" zou kunnen ombuigen in iets als "ik ben trots op wie ik ben en ik doe het op mijn eigen manier".
woensdag 11 januari 2012 om 09:29
quote:noire schreef op 11 januari 2012 @ 07:50:
[...]
Een treincoupé waar bijna iedereen zit te wordfeuden, of met een iPad achtig apparaat in zijn handen zit te Facebooken. Bestaat er iets treurigers.
[... Verwijderd ivm privacy ..]
Maar nu even terug naar jouw verhaal. Wat ik niet goed snap, is dat je zo zegt te verlangen naar diepgang maar tegelijk zelf bezig blijft met de buitenkant. Je hebt problemen met je uiterlijk. Je hebt iets tegen social media, maar je stelt wel je vraag op een online forum (ook social media, zoals al opgemerkt.) Je hebt problemen met 'de media', maar kiest het forum van een bijzonder oppervlakkig publieksblad, waar geen waarachtig woord in staat (in het blad niet, het forum gaat nog), van een grote, commerciele uitgeverij die een groot gedeelte van de markt bepaalt. Jij zegt dat je daar niet onderuit komt, en dat is gedeeltelijk waar, maar waarom doe je niet wat meer moeite om er onderuit te komen?
Er zijn ook jonge mensen die in de tentjes voor het beursgebouw zaten. En jonge mensen die een eigen biologische boerderij beginnen. En die schrijven, of films maken, of kunst (en daarvoor misschien wel een van die verguisde i-apparaten gebruiken).
Je hebt het over 'de media' en 'de maatschappij' en 'de mensen in de treincoupé', in plaats van te kijken met wie je nu eigenlijk te maken hebt. Je bent er gewoon ingetrapt, het beeld dat 'de media' schetsen: dat jonge mensen van nu oppervlakkig zijn en dat ze dat in de jaren zestig niet waren.
Er is ook een ander beeld: dat er nu misschien echt iets veranderen gaat. Dat het kapitalistische systeem nu dan misschien eindelijk definitief in elkaar klapt, en dat we iets nieuws moeten bouwen op de puinhopen. Over vijftig jaar zeggen mensen van 23 dromerig: "ik had me beter thuisgevoeld als ik in de jaren 2010 had geleefd."
Echt hoor, je bent intelligent genoeg om wat verder te kijken dan je neus lang is, doe dat dan ook!
En over moeite doen gesproken: als ik het goed lees, ben je nu een jaar bij deze therapeut. Een jaar is niks. Wat ze hier op het forum ook mogen zeggen, en hoe groot voorstander 'men' ook is van kortlopende cognitieve gedragstherapie: een jaar therapie is niks, als je therapeut zegt dat je het zelf allemaal wel door hebt. Zoek iemand anders, iemand die lichaamsgericht werkt, een haptonoom, of wat iemand anders al zei: ga massage doen.
Jij zit lekker opgesloten in jezelf en dat is heel veilig, maar je moet eruit. Niet omdat ik het zeg, maar omdat je niet kunt leven zo.
[...]
Een treincoupé waar bijna iedereen zit te wordfeuden, of met een iPad achtig apparaat in zijn handen zit te Facebooken. Bestaat er iets treurigers.
[... Verwijderd ivm privacy ..]
Maar nu even terug naar jouw verhaal. Wat ik niet goed snap, is dat je zo zegt te verlangen naar diepgang maar tegelijk zelf bezig blijft met de buitenkant. Je hebt problemen met je uiterlijk. Je hebt iets tegen social media, maar je stelt wel je vraag op een online forum (ook social media, zoals al opgemerkt.) Je hebt problemen met 'de media', maar kiest het forum van een bijzonder oppervlakkig publieksblad, waar geen waarachtig woord in staat (in het blad niet, het forum gaat nog), van een grote, commerciele uitgeverij die een groot gedeelte van de markt bepaalt. Jij zegt dat je daar niet onderuit komt, en dat is gedeeltelijk waar, maar waarom doe je niet wat meer moeite om er onderuit te komen?
Er zijn ook jonge mensen die in de tentjes voor het beursgebouw zaten. En jonge mensen die een eigen biologische boerderij beginnen. En die schrijven, of films maken, of kunst (en daarvoor misschien wel een van die verguisde i-apparaten gebruiken).
Je hebt het over 'de media' en 'de maatschappij' en 'de mensen in de treincoupé', in plaats van te kijken met wie je nu eigenlijk te maken hebt. Je bent er gewoon ingetrapt, het beeld dat 'de media' schetsen: dat jonge mensen van nu oppervlakkig zijn en dat ze dat in de jaren zestig niet waren.
Er is ook een ander beeld: dat er nu misschien echt iets veranderen gaat. Dat het kapitalistische systeem nu dan misschien eindelijk definitief in elkaar klapt, en dat we iets nieuws moeten bouwen op de puinhopen. Over vijftig jaar zeggen mensen van 23 dromerig: "ik had me beter thuisgevoeld als ik in de jaren 2010 had geleefd."
Echt hoor, je bent intelligent genoeg om wat verder te kijken dan je neus lang is, doe dat dan ook!
En over moeite doen gesproken: als ik het goed lees, ben je nu een jaar bij deze therapeut. Een jaar is niks. Wat ze hier op het forum ook mogen zeggen, en hoe groot voorstander 'men' ook is van kortlopende cognitieve gedragstherapie: een jaar therapie is niks, als je therapeut zegt dat je het zelf allemaal wel door hebt. Zoek iemand anders, iemand die lichaamsgericht werkt, een haptonoom, of wat iemand anders al zei: ga massage doen.
Jij zit lekker opgesloten in jezelf en dat is heel veilig, maar je moet eruit. Niet omdat ik het zeg, maar omdat je niet kunt leven zo.
woensdag 11 januari 2012 om 09:31
Noire,
Ik lees dat je er niet bij wil horen en er niet veel omgeeft, ok niks mis mee hoor zijn er zoveel.
Maar aan de andere kant kijk je wel of je haar goed zit je leuk loopt e.d.?
beetje tegenstrijdig in mijn optiek.
Depresieve aanleg is niet een heel groot probleem hoor, alleen als je het voelt aankomen of ermee om kan gaan word thet al een stuk beter.
Ik denk dat je meer moet bedenken wat jij wil (wil je lekker met 500 collega;s werken) of zit je liever in een hokje ruimte en ben je voornamelijk alleen verantwoordelijk voor je werk en werk je veel alleen of met weinig mensen.
Probeer dingen te vinden die jij leuk vind in hobbie s e.d.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet snap waarom de meeste mensen met muziek/oordoppen/telefoon e.d. op in hun eigen zijn gekeerd?
Ik vond het altijd wel prettig ofm gewoon een praatje met iemand te maken in de metro/bus e.d. (en niet over ipad facebook e.d. maar over de gewone leuke dingen in het leven hobbie's e.d.
omdat er blijkbaar niet heel veel mensen goed of leuk op reageren en ik ook geen drukte man ben.
Doe ik nu mijn WWV reis op de fiets lekker alleen 40-45min FLink doortrappen lekker zweten en op de zaak lekker douchen. Heerlijk hoofdje leeg even met jezelf bezig zijn
en niet (want je heb wel alles behalve opleiding) met je werk/koophuis/vrouw/kinderen gewoon even 2 maal 45 min voorjezelf
het enige waarvoor ik facebook.e.d. gebruik is om met fiets danwel vis maten, afspraken te plannen, de rest totaal niet
S6 en nogmaals bedenk wat jij zou willen doen hoe zie je de rest van je leven wel voor je? (of wat zou je willen, mijn mening als je iets wil kan je het bijna altijd bereiken?
Ik lees dat je er niet bij wil horen en er niet veel omgeeft, ok niks mis mee hoor zijn er zoveel.
Maar aan de andere kant kijk je wel of je haar goed zit je leuk loopt e.d.?
beetje tegenstrijdig in mijn optiek.
Depresieve aanleg is niet een heel groot probleem hoor, alleen als je het voelt aankomen of ermee om kan gaan word thet al een stuk beter.
Ik denk dat je meer moet bedenken wat jij wil (wil je lekker met 500 collega;s werken) of zit je liever in een hokje ruimte en ben je voornamelijk alleen verantwoordelijk voor je werk en werk je veel alleen of met weinig mensen.
Probeer dingen te vinden die jij leuk vind in hobbie s e.d.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet snap waarom de meeste mensen met muziek/oordoppen/telefoon e.d. op in hun eigen zijn gekeerd?
Ik vond het altijd wel prettig ofm gewoon een praatje met iemand te maken in de metro/bus e.d. (en niet over ipad facebook e.d. maar over de gewone leuke dingen in het leven hobbie's e.d.
omdat er blijkbaar niet heel veel mensen goed of leuk op reageren en ik ook geen drukte man ben.
Doe ik nu mijn WWV reis op de fiets lekker alleen 40-45min FLink doortrappen lekker zweten en op de zaak lekker douchen. Heerlijk hoofdje leeg even met jezelf bezig zijn
en niet (want je heb wel alles behalve opleiding) met je werk/koophuis/vrouw/kinderen gewoon even 2 maal 45 min voorjezelf
het enige waarvoor ik facebook.e.d. gebruik is om met fiets danwel vis maten, afspraken te plannen, de rest totaal niet
S6 en nogmaals bedenk wat jij zou willen doen hoe zie je de rest van je leven wel voor je? (of wat zou je willen, mijn mening als je iets wil kan je het bijna altijd bereiken?
woensdag 11 januari 2012 om 09:35
Noire, eigenlijk wil ik je feliciteren, want ik vind het juist fantastisch dat je niks met die oppervlakkige dingen hebt. En ik geloof dat je juist heel veel potentie hebt. Je denkt na, ziet het verschil etc. Ik denk als jij je zijn zou kunnen omzetten in actie je een heel gelukkig mens kan worden. De groep waar jij je niet thuisvoelt, is eigenlijk het rijke westen. Maar de wereld bestaat uit veel meer! Veel mensen zijn in het westen rijk aan materie, maar arm van geest. Jij niet, maak er gebuik van zou ik zeggen!
woensdag 11 januari 2012 om 09:35
TO, volgens mij ben jij heel erg bezig met het voldoen aan je eigen ´vreemdheid´ en wil je daarom ook geen meer conventionele stappen zetten, bijvoorbeeld toch weer een studie beginnen. Zou dit zo kunnen zijn? Maar als je anders bent dan de massa, dan blijf je dat heus wel.
Dit zeg ik trouwens omdat ik dit wel een beetje herken vanuit mezelf; wel meer dingen trouwens.
Ben je niet hoogbegaafd? Van hoogbegaafden komt vaak ook niets terecht (klinkt cru, zo bedoel ik het niet).
Dit zeg ik trouwens omdat ik dit wel een beetje herken vanuit mezelf; wel meer dingen trouwens.
Ben je niet hoogbegaafd? Van hoogbegaafden komt vaak ook niets terecht (klinkt cru, zo bedoel ik het niet).
woensdag 11 januari 2012 om 09:47
Eigenlijk vind ik jou zelf een beetje oppervlakkig dat je mensen met facebook, auto en huis als oppervlakkig en materialistisch bestempelt en niet verder kunt kijken. Op het werk ga ik ook niet lekker zitten filosoferen of over mijn diepste ziel praten.
Anyway, je bent nogal aan het puberen. Ga idd bij Occupy of de Hare Krishna.
Anyway, je bent nogal aan het puberen. Ga idd bij Occupy of de Hare Krishna.
woensdag 11 januari 2012 om 09:59
Wow, wat worden hier goede posts geschreven! Jammer dat Noire nu even weg is, en voor die tijd nog niet heeft gereageerd op het 'niet willen' aspect.
Ik vind het hele verhaal eigenlijk een beetje arrogant overkomen namelijk. Zo van 'iedereen is oppervlakkig en materialistisch, behalve ik en ik heb het zo zwaar daarmee (maar stiekem zwelg ik er in)'.
Ik vind het hele verhaal eigenlijk een beetje arrogant overkomen namelijk. Zo van 'iedereen is oppervlakkig en materialistisch, behalve ik en ik heb het zo zwaar daarmee (maar stiekem zwelg ik er in)'.
woensdag 11 januari 2012 om 10:02
quote:jur606 schreef op 11 januari 2012 @ 09:31:
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet snap waarom de meeste mensen met muziek/oordoppen/telefoon e.d. op in hun eigen zijn gekeerd?
Ik snap dat juist heel goed: omdat ze geen zin hebben het oppervlakkige geleuter van de mensen naast zich te horen, over tentamens, vakanties, toekomstplannen, feestjes. Herkenbaar, Noire?
Maar ja, als je je best doet om niet te luisteren, dan mis je die ene keer dat het gaat over iets zinnigs.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook niet snap waarom de meeste mensen met muziek/oordoppen/telefoon e.d. op in hun eigen zijn gekeerd?
Ik snap dat juist heel goed: omdat ze geen zin hebben het oppervlakkige geleuter van de mensen naast zich te horen, over tentamens, vakanties, toekomstplannen, feestjes. Herkenbaar, Noire?
Maar ja, als je je best doet om niet te luisteren, dan mis je die ene keer dat het gaat over iets zinnigs.
woensdag 11 januari 2012 om 10:03
quote:kesa schreef op 11 januari 2012 @ 09:35:
Noire, eigenlijk wil ik je feliciteren, want ik vind het juist fantastisch dat je niks met die oppervlakkige dingen hebt. En ik geloof dat je juist heel veel potentie hebt. Je denkt na, ziet het verschil etc. Ik denk als jij je zijn zou kunnen omzetten in actie je een heel gelukkig mens kan worden. De groep waar jij je niet thuisvoelt, is eigenlijk het rijke westen. Maar de wereld bestaat uit veel meer! Veel mensen zijn in het westen rijk aan materie, maar arm van geest. Jij niet, maak er gebuik van zou ik zeggen!TO profiteert ook van het 'rijke westen', want zodoende kan ze studeren, heeft ze een dak boven haar hoofd en wordt haar jarenlange therapie grotendeels vergoed.
Noire, eigenlijk wil ik je feliciteren, want ik vind het juist fantastisch dat je niks met die oppervlakkige dingen hebt. En ik geloof dat je juist heel veel potentie hebt. Je denkt na, ziet het verschil etc. Ik denk als jij je zijn zou kunnen omzetten in actie je een heel gelukkig mens kan worden. De groep waar jij je niet thuisvoelt, is eigenlijk het rijke westen. Maar de wereld bestaat uit veel meer! Veel mensen zijn in het westen rijk aan materie, maar arm van geest. Jij niet, maak er gebuik van zou ik zeggen!TO profiteert ook van het 'rijke westen', want zodoende kan ze studeren, heeft ze een dak boven haar hoofd en wordt haar jarenlange therapie grotendeels vergoed.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 11 januari 2012 om 10:04
Ik heb in de jaren 60 geleefd (jaja) en ook toen was er wel wat hoor. Inderdaad, toen was er nog geen Internet, mobiel en sociale media.
Nu wel. Ik moet van niemand er aan mee doen, maar wil dat zelf. Contact onderhouden met mensen die ik niet dagelijks kan zien.
Ik speel inderdaad wel eens wordfeud op mijn smartphone, omdat ik scrabble ook altijd al leuk vond.
Ik heb vrienden om me heen, waar de ene helft actief is op sociale media, daar veel dingen doen/delen, de andere helft niet. Bij beide voel ik me thuis. Omdat mensen nog meer kwaliteiten hebben dan dat hoor.
Ik heb genoeg andere interesses naast dat: Ik sport graag, lees graag, ontvang graag vrienden thuis om voor ze te koken. Ik woon in een huurhuis, heb geen auto en houd van reizen. Andere culturen zien, andere mensen ontmoeten. Ik reis meestal alleen, want als ik een dag geen zin heb in "gewauwel" van anderen, blijf ik lekker alleen.
Iemand zei: Jij zit in een slachtofferrol, inderdaad. Kijk eens naar mensen die minder bedeeld zijn, die ziek zijn, die echt niemand hebben. Je vindt het wel makkelijk zo, alles ligt aan een ander immers..
Nu wel. Ik moet van niemand er aan mee doen, maar wil dat zelf. Contact onderhouden met mensen die ik niet dagelijks kan zien.
Ik speel inderdaad wel eens wordfeud op mijn smartphone, omdat ik scrabble ook altijd al leuk vond.
Ik heb vrienden om me heen, waar de ene helft actief is op sociale media, daar veel dingen doen/delen, de andere helft niet. Bij beide voel ik me thuis. Omdat mensen nog meer kwaliteiten hebben dan dat hoor.
Ik heb genoeg andere interesses naast dat: Ik sport graag, lees graag, ontvang graag vrienden thuis om voor ze te koken. Ik woon in een huurhuis, heb geen auto en houd van reizen. Andere culturen zien, andere mensen ontmoeten. Ik reis meestal alleen, want als ik een dag geen zin heb in "gewauwel" van anderen, blijf ik lekker alleen.
Iemand zei: Jij zit in een slachtofferrol, inderdaad. Kijk eens naar mensen die minder bedeeld zijn, die ziek zijn, die echt niemand hebben. Je vindt het wel makkelijk zo, alles ligt aan een ander immers..
woensdag 11 januari 2012 om 10:05
Ik heb ook nooit zoveel aansluiting kunnen vinden bij de mensen om me heen. Pas toen ik belangstelling kreeg voor astrologie en mijn horoscoop is getrokken, snap ik mezelf beter en kan ik mezelf ook beter accepteren.
Dat nadenken en enigzins naar het sombere neigen herken ik ook wel. Ik wil je best helpen met je horoscoop, maar dan moet je prive even contact zoeken. Je horoscoop geeft ook aan in welke richting je jezelf het best kunt gaan ontwikkelen.
Sommige reacties hier vind ik nogal grof, zoals vreemdelingenlegioen enzo.
Ik vind je niet puberaal, maar gewoon eerlijk. Wat je om je heen ziet past niet zo bij je, maar je hebt nog niet gevonden wat dan wel bij jouw past. Facebook ed interresseert mij ook niet, maar ik ben dolblij met de mogelijkheden en de contacten op internet. Ik hoef niet altijd mensen om me heen, maar je interesses kunnen delen met anderen is toch wel heul fijn. Kom uit je isolement, dan bloei je vanzelf open en wordt het ook allemaal wat makkelijker.
Dat nadenken en enigzins naar het sombere neigen herken ik ook wel. Ik wil je best helpen met je horoscoop, maar dan moet je prive even contact zoeken. Je horoscoop geeft ook aan in welke richting je jezelf het best kunt gaan ontwikkelen.
Sommige reacties hier vind ik nogal grof, zoals vreemdelingenlegioen enzo.
Ik vind je niet puberaal, maar gewoon eerlijk. Wat je om je heen ziet past niet zo bij je, maar je hebt nog niet gevonden wat dan wel bij jouw past. Facebook ed interresseert mij ook niet, maar ik ben dolblij met de mogelijkheden en de contacten op internet. Ik hoef niet altijd mensen om me heen, maar je interesses kunnen delen met anderen is toch wel heul fijn. Kom uit je isolement, dan bloei je vanzelf open en wordt het ook allemaal wat makkelijker.
odi et amo
woensdag 11 januari 2012 om 10:11
In je openingspost heb je het eigenlijk alleen over wat je allemaal niet wilt. Wat wil je wél? Dat lijkt mij een wat productiever uitgangspunt.
Ik herken je verhaal wel, een paar jaar geleden dacht ik precies zo. Ik ergerde me dood aan de oppervlakkigheid om me heen, voelde me onbegrepen en had geen idee wat ik met mijn leven aanmoest. Wat mij er bovenop heeft geholpen is bedenken wat ik dan wel wilde. Daardoor ben ik nu bezig met een vak wat ik leuk vind en heb ik mensen om me heen verzameld met wie ik het goed kan vinden. Een negatieve levenshouding voelt comfortabel maar brengt je uiteindelijk nergens. Je schiet er veel meer mee op om te constateren dat jij blijkbaar niets hebt met de nieuwste I-Phone. Niets mis mee. Maar waar word je wel blij van? Hoe kan jouw leven zinvol zijn? Ik voel me een freaky zelfhulpgoeroe nu ik dit zo opschrijf, maar ik word een beetje verdrietig van je post. Je bent nog zo jong, je lijkt me intelligent, het is zo jammer om je leven te slijten onder een grijze wolk.
Ik herken je verhaal wel, een paar jaar geleden dacht ik precies zo. Ik ergerde me dood aan de oppervlakkigheid om me heen, voelde me onbegrepen en had geen idee wat ik met mijn leven aanmoest. Wat mij er bovenop heeft geholpen is bedenken wat ik dan wel wilde. Daardoor ben ik nu bezig met een vak wat ik leuk vind en heb ik mensen om me heen verzameld met wie ik het goed kan vinden. Een negatieve levenshouding voelt comfortabel maar brengt je uiteindelijk nergens. Je schiet er veel meer mee op om te constateren dat jij blijkbaar niets hebt met de nieuwste I-Phone. Niets mis mee. Maar waar word je wel blij van? Hoe kan jouw leven zinvol zijn? Ik voel me een freaky zelfhulpgoeroe nu ik dit zo opschrijf, maar ik word een beetje verdrietig van je post. Je bent nog zo jong, je lijkt me intelligent, het is zo jammer om je leven te slijten onder een grijze wolk.
woensdag 11 januari 2012 om 10:11
Noire, je bent 23 en duidelijk gewoon nog zoekende naar jezelf. Ik herken het, ik ben 24 en ben nu echt aan het uitzoeken waar ik blij van wordt en waarvan niet. Maar misschien ben ik een stap verder dan jij, want hetgene wat ik niet leuk vind accepteer ik wel. De wereld gaat nu eenmaal vooruit, en je kunt kiezen: mee doen of niet. Dus waar je ook kijkt: er is altijd wel een iPhone of iPad in de buurt. Je hebt de keus om dat te accepteren of niet. Het is wel een stuk makkelijker als je dat doet!
Kijk juist meer naar jezelf, waar je blij van wordt. Als jij blij wordt van Maarten van Rossum-en, dan doe dat. Jij bent jij, en niemand anders. Je kunt je wel voordoen als iemand anders, maar dat werkt dus voor jou niet. Dus wat is er mis mee jezelf te zijn? Omarm die persoon, en accepteer anderen. Niet meer, niet minder.
Kijk juist meer naar jezelf, waar je blij van wordt. Als jij blij wordt van Maarten van Rossum-en, dan doe dat. Jij bent jij, en niemand anders. Je kunt je wel voordoen als iemand anders, maar dat werkt dus voor jou niet. Dus wat is er mis mee jezelf te zijn? Omarm die persoon, en accepteer anderen. Niet meer, niet minder.
woensdag 11 januari 2012 om 10:12
Ontwikkel jezelf iig first and foremost in een constructieve richting.
Je zei eerder 'ik kan niet en ik wil niet'. Je kan wel, je bent een intelligente meid met (zover ik kan beoordelen uit je verhaal) geen grote psychische of lichamelijke kwalen. Dus je kan prima. Maar je wilt niet. Wees daar dan gewoon eerlijk over en accepteer dat. Ook al is het niet sexy.
Anderen zien nu een bozig meisje dat schopt tegen de wereld. Inderdaad een beetje puberaal. Je bent 23, ga wat doen met je leven! Zoek een doel, dan heb je meteen iets dat je wel wilt. En als je iets wilt dan kan je het ook.
Je zei eerder 'ik kan niet en ik wil niet'. Je kan wel, je bent een intelligente meid met (zover ik kan beoordelen uit je verhaal) geen grote psychische of lichamelijke kwalen. Dus je kan prima. Maar je wilt niet. Wees daar dan gewoon eerlijk over en accepteer dat. Ook al is het niet sexy.
Anderen zien nu een bozig meisje dat schopt tegen de wereld. Inderdaad een beetje puberaal. Je bent 23, ga wat doen met je leven! Zoek een doel, dan heb je meteen iets dat je wel wilt. En als je iets wilt dan kan je het ook.
woensdag 11 januari 2012 om 10:15
quote:Ruza schreef op 11 januari 2012 @ 09:47:
Eigenlijk vind ik jou zelf een beetje oppervlakkig dat je mensen met facebook, auto en huis als oppervlakkig en materialistisch bestempelt en niet verder kunt kijken. Op het werk ga ik ook niet lekker zitten filosoferen of over mijn diepste ziel praten.
Anyway, je bent nogal aan het puberen. Ga idd bij Occupy of de Hare Krishna.
Juist.. jij vind dat andere mensen niet verder dan hun neus kijken en bent al direct bevooroordeelt wanneer je iemand met een iphone ziet. Terwijl je niet kijkt naar de inhoud van de persoon..
Ik begrijp wel dat je je rot voelt maar jij bent de enige die dit kan veranderen, doe wat met je leven!
sterkte...
Eigenlijk vind ik jou zelf een beetje oppervlakkig dat je mensen met facebook, auto en huis als oppervlakkig en materialistisch bestempelt en niet verder kunt kijken. Op het werk ga ik ook niet lekker zitten filosoferen of over mijn diepste ziel praten.
Anyway, je bent nogal aan het puberen. Ga idd bij Occupy of de Hare Krishna.
Juist.. jij vind dat andere mensen niet verder dan hun neus kijken en bent al direct bevooroordeelt wanneer je iemand met een iphone ziet. Terwijl je niet kijkt naar de inhoud van de persoon..
Ik begrijp wel dat je je rot voelt maar jij bent de enige die dit kan veranderen, doe wat met je leven!
sterkte...
woensdag 11 januari 2012 om 10:18
quote:noire schreef op 11 januari 2012 @ 07:59:
[...]
Ik vind het niet erg dat ik er niet bij hoor, ik wil er (zoals ik al beschreef) niet eens bijhoren, maar ik voel me dus wel ongelukkig bij alle mensen die met zulke andere dingen bezig zijn dan ik, en die kunnen leven.
Vergis je niet, er zijn ook mensen die "het kunnen" die zich precies zo voelen als jij. Op papier heb ik alles wat je beschrijft, zonder de kinderen, maar dat betekent niet dat ik het allemaal weet en "kan".
Vergeet niet dat je niet in andermans hoofd kan kijken en niet kan weten wat de ander voelt.
[...]
Ik vind het niet erg dat ik er niet bij hoor, ik wil er (zoals ik al beschreef) niet eens bijhoren, maar ik voel me dus wel ongelukkig bij alle mensen die met zulke andere dingen bezig zijn dan ik, en die kunnen leven.
Vergis je niet, er zijn ook mensen die "het kunnen" die zich precies zo voelen als jij. Op papier heb ik alles wat je beschrijft, zonder de kinderen, maar dat betekent niet dat ik het allemaal weet en "kan".
Vergeet niet dat je niet in andermans hoofd kan kijken en niet kan weten wat de ander voelt.
woensdag 11 januari 2012 om 10:19
TO, ik vind dat je erg in hokjes denkt en mensen daardoor veroordeelt. Misschien is dat jouw mechanisme om beter met je eigen onzekerheid om te gaan, en is het dus handiger om eerst eens naar jezelf te kijken en je eigen persoonlijkheid te ontwikkelen op een manier waarbij je je niet tegen andere mensen afzet maar je gewoon op jezelf focust. Je schrijft dat je jezelf lelijk vindt, maar dat is ook maar relatief natuurlijk. Probeer eens je eigen stijl te ontwikkelen, waar jij je goed bij voelt, ook weer niet gerelateerd aan 'de norm' maar aan wat jij mooi vindt en waar jij je goed bij voelt.
