Psyche
alle pijlers
Jezelf belangrijk vinden
woensdag 12 december 2012 om 12:02
Ik vraag me iets af. Vind ik mezelf nu op sommige momenten te belangrijk of ben ik nogsteeds druk bezig met mezelf wegcijferen?
Volgens mijn vriend vind ik mezelf te belangrijk. Ik zit momenteel ziek thuis (overspannen-burnout hoe je het ook wil noemen) Van de psych krijg ik juist weer te horen dat ik meer aandacht voor mezelf moet hebben en leuke dingen moet doen.
Inwendig wordt ik verscheurd. Ik weet het niet meer en na de zoveelste discussie / ruzie gister ben ik mijn relatie spugzat aan het worden en vrees ik dat ik alleen kan genezen als ik mijn relatie verbreek.
Toch staat dit op psyche omdat het momenteel vooral een uitputtende discussie is die zich in mijn hoofd afspeelt.
Beetje warrige openingspost maar ik hoop dat jullie me willen helpen.
(Ik ben de komende 2 a 3 uur even niet aanwezig. daarna kom ik reageren)
Volgens mijn vriend vind ik mezelf te belangrijk. Ik zit momenteel ziek thuis (overspannen-burnout hoe je het ook wil noemen) Van de psych krijg ik juist weer te horen dat ik meer aandacht voor mezelf moet hebben en leuke dingen moet doen.
Inwendig wordt ik verscheurd. Ik weet het niet meer en na de zoveelste discussie / ruzie gister ben ik mijn relatie spugzat aan het worden en vrees ik dat ik alleen kan genezen als ik mijn relatie verbreek.
Toch staat dit op psyche omdat het momenteel vooral een uitputtende discussie is die zich in mijn hoofd afspeelt.
Beetje warrige openingspost maar ik hoop dat jullie me willen helpen.
(Ik ben de komende 2 a 3 uur even niet aanwezig. daarna kom ik reageren)
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 15:05
Ik zie dat je het woord "later" aan het eind van je post al hebt verwijderd. Stond erg vreemd en puberaal.
Ik vind jullie manier van communiceren ook erg moeizaam.
Zal hoogstwaarschijnlijk ook komen doordat jullie beiden niet goed in jullie vel zitten maar ik denk dat daarin heel winst te halen valt.
Ik vind jullie manier van communiceren ook erg moeizaam.
Zal hoogstwaarschijnlijk ook komen doordat jullie beiden niet goed in jullie vel zitten maar ik denk dat daarin heel winst te halen valt.
woensdag 12 december 2012 om 15:06
Ik vind het moelijk om mijn gevoelens onder woorden te brengen bij hem. Hij vraagt altijd wat er nou concreet aan de hand is. Als t een gevoelskwestie is kan ik dus amper bij hem terecht.
Hij uit zijn gevoelen niet tot nauwelijks.
Ja de communicatie is slecht. Ik wil het wel verbeteren maar dat kan ik niet alleen.
Hij uit zijn gevoelen niet tot nauwelijks.
Ja de communicatie is slecht. Ik wil het wel verbeteren maar dat kan ik niet alleen.
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 15:08
quote:carbonara schreef op 12 december 2012 @ 15:05:
Ik zie dat je het woord "later" aan het eind van je post al hebt verwijderd. Stond erg vreemd en puberaal. Dat was een woordje van een stukje wat ik ergens in mijn post had willen gebruiken. Ik had het alleen gemist met wissen en knippen en plakken
Ik vind jullie manier van communiceren ook erg moeizaam.
Zal hoogstwaarschijnlijk ook komen doordat jullie beiden niet goed in jullie vel zitten maar ik denk dat daarin heel winst te halen valt.
Ik zie dat je het woord "later" aan het eind van je post al hebt verwijderd. Stond erg vreemd en puberaal. Dat was een woordje van een stukje wat ik ergens in mijn post had willen gebruiken. Ik had het alleen gemist met wissen en knippen en plakken
Ik vind jullie manier van communiceren ook erg moeizaam.
Zal hoogstwaarschijnlijk ook komen doordat jullie beiden niet goed in jullie vel zitten maar ik denk dat daarin heel winst te halen valt.
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 15:12
quote:Apatura schreef op 12 december 2012 @ 15:08:
[...]
Ah een stuk duidelijker. Dacht dat het een soort van "stoere" afsluiter was.. Zo van, Laterzz
Wat mijn voorganger ook al zei, zijn manier van communiceren kun je niet veranderen maar die van jezelf wel. Wie weet triggert het bij hem ook het eea waardoor hij zich ook anders opstelt.
[...]
Ah een stuk duidelijker. Dacht dat het een soort van "stoere" afsluiter was.. Zo van, Laterzz
Wat mijn voorganger ook al zei, zijn manier van communiceren kun je niet veranderen maar die van jezelf wel. Wie weet triggert het bij hem ook het eea waardoor hij zich ook anders opstelt.
woensdag 12 december 2012 om 15:27
quote:Apatura schreef op 12 december 2012 @ 14:53:
[...]
Ik ben dus aan het proberen om mezelf wat te gunnen. zaterdag had ik stage, zaterdagavond was er visite, zondag was ik een dagje weg met mn zus en maandag school en dan ben ik tegen 12 uur 's nachts thuis. Ik was moe en heb dinsdag tot half 12 ofzo in mn bed gelegen. Ik heb het gevoel dat hij daar jaloers op was / is.
Hij had zaterdag het hele huis lopen schoonmaken (terwijl we ons daar voor die vriend die langskwam niet meer druk over zouden maken maar dat is een ander verhaal) Ik vond het heel fijn toen ik zaterdag thuis kwam en dat heb ik toen ook gezegt.
Gisteravond had hij om half 6 aangegeven dat hij na het eten naar bed wou. Prima, ga maar maar ik ga nog niet. Veel te vroeg. Als hij zich niet lekkervoelt en moe is moet ie gaan maar hij wil dan eigenlijk dat ik mee ga. Dacht het niet is mijn reactie daar tegenwoordig op (eerder overwoog ik het en kon ik moeilijk er nee op zeggen)
"Dacht het niet" klinkt heel onvriendelijk. Je kan ook gewoon zeggen: "Joh, wat vervelend dat je je niet lekker voelt. Ik heb alleen niet zo'n zin om vroeg naar bed te gaan". Je kan er ook over nadenken hoe je een beetje lief voor hem kan zijn, bv. door even met hem mee te gaan en gezellig te knuffelen (en daarna weer naar beneden te gaan), hem een kopje thee te brengen o.i.d.
Hij was op de bank in slaap gevallen en ik deelde tegen 10 uur mee dat ik naar be ging en dat de hamster nog kwijt was en of hij die wou helpen zoeken.
Hij was niet lekker, valt op de bank in slaap, jij maakt hem wakker met de vraag of hij de hamster wil helpen zoeken? Niet echt handig, lijkt me.
Volgens mij had hij een nachtmerrie want ik moest niet zo drammen en ik was ego enz enz.
Ik heb aangegeven dat ik het te laat vond voor zware discussies en gesprekken
Prima. Als je denkt dat hij overstuur is, kun je ook vragen wat er is.
en dat ik geen zin had in ruzie maar dan is het van Ja maar wanneer kunnen we dan wel een praten enz enz.
Dan kun je aangeven wanneer je wel wilt praten, en stel dan meteen een dag en tijd voor.
Net zo lang drammen tot ik er toch op in ga.
Daar ben je zelf bij. Je kan ook blijven herhalen dat je graag met hem wil praten als jullie allebei rustig zijn en het niet zo laat is (en het tijdstip nog eens voorstellen). Je kan op zeker moment ook niet meer reageren.
En dan is het van Ik heb zaterdag het hele huis schoon gemaakt en dat had jij best kunnen doen want jij ben toch thuis en je kan best een paar uurtjes per dag wat doen.
En ik vind mezelf belangrijker omdat ik niet met hem mee naar bed wou (vroeg) maar nu ineens wel en dat ik wil slapen en geen gesprek meer heb. (moest vanochtend wel werken)
En hij wil dan niet horen dat ik niets raars gezegd heb toen hij wakker werd en dat hij nog in zijn droom hing.
wazig wazig wazig
Maar het komt er op neer dat ik mijn tijd wil kiezen om te gaan slapen en om op te staan. Dat ik wil kiezen wele avond van de week ik weg wil al zijn het ze alle 5. (zeker als ik het gehad heb met hem)
Nou ja, je hebt wel een relatie met hem, dus dat klinkt niet erg aardig. Je wilt een relatie maar ook complete vrijheid?
Wees in elk geval duidelijker. Je wilde niet per se langer opblijven (want je moest vroeg op en ging uiteindelijk ook vroeg naar bed), je wilt je niet vastleggen om op een bepaalde tijd (nl. als hij naar bed gaat) ook te gaan slapen. Dan zeg je dat toch? Anders krijg je van dat ge-welles-nietes waar iedereen boos van wordt.
[...]
Ik ben dus aan het proberen om mezelf wat te gunnen. zaterdag had ik stage, zaterdagavond was er visite, zondag was ik een dagje weg met mn zus en maandag school en dan ben ik tegen 12 uur 's nachts thuis. Ik was moe en heb dinsdag tot half 12 ofzo in mn bed gelegen. Ik heb het gevoel dat hij daar jaloers op was / is.
Hij had zaterdag het hele huis lopen schoonmaken (terwijl we ons daar voor die vriend die langskwam niet meer druk over zouden maken maar dat is een ander verhaal) Ik vond het heel fijn toen ik zaterdag thuis kwam en dat heb ik toen ook gezegt.
Gisteravond had hij om half 6 aangegeven dat hij na het eten naar bed wou. Prima, ga maar maar ik ga nog niet. Veel te vroeg. Als hij zich niet lekkervoelt en moe is moet ie gaan maar hij wil dan eigenlijk dat ik mee ga. Dacht het niet is mijn reactie daar tegenwoordig op (eerder overwoog ik het en kon ik moeilijk er nee op zeggen)
"Dacht het niet" klinkt heel onvriendelijk. Je kan ook gewoon zeggen: "Joh, wat vervelend dat je je niet lekker voelt. Ik heb alleen niet zo'n zin om vroeg naar bed te gaan". Je kan er ook over nadenken hoe je een beetje lief voor hem kan zijn, bv. door even met hem mee te gaan en gezellig te knuffelen (en daarna weer naar beneden te gaan), hem een kopje thee te brengen o.i.d.
Hij was op de bank in slaap gevallen en ik deelde tegen 10 uur mee dat ik naar be ging en dat de hamster nog kwijt was en of hij die wou helpen zoeken.
Hij was niet lekker, valt op de bank in slaap, jij maakt hem wakker met de vraag of hij de hamster wil helpen zoeken? Niet echt handig, lijkt me.
Volgens mij had hij een nachtmerrie want ik moest niet zo drammen en ik was ego enz enz.
Ik heb aangegeven dat ik het te laat vond voor zware discussies en gesprekken
Prima. Als je denkt dat hij overstuur is, kun je ook vragen wat er is.
en dat ik geen zin had in ruzie maar dan is het van Ja maar wanneer kunnen we dan wel een praten enz enz.
Dan kun je aangeven wanneer je wel wilt praten, en stel dan meteen een dag en tijd voor.
Net zo lang drammen tot ik er toch op in ga.
Daar ben je zelf bij. Je kan ook blijven herhalen dat je graag met hem wil praten als jullie allebei rustig zijn en het niet zo laat is (en het tijdstip nog eens voorstellen). Je kan op zeker moment ook niet meer reageren.
En dan is het van Ik heb zaterdag het hele huis schoon gemaakt en dat had jij best kunnen doen want jij ben toch thuis en je kan best een paar uurtjes per dag wat doen.
En ik vind mezelf belangrijker omdat ik niet met hem mee naar bed wou (vroeg) maar nu ineens wel en dat ik wil slapen en geen gesprek meer heb. (moest vanochtend wel werken)
En hij wil dan niet horen dat ik niets raars gezegd heb toen hij wakker werd en dat hij nog in zijn droom hing.
wazig wazig wazig
Maar het komt er op neer dat ik mijn tijd wil kiezen om te gaan slapen en om op te staan. Dat ik wil kiezen wele avond van de week ik weg wil al zijn het ze alle 5. (zeker als ik het gehad heb met hem)
Nou ja, je hebt wel een relatie met hem, dus dat klinkt niet erg aardig. Je wilt een relatie maar ook complete vrijheid?
Wees in elk geval duidelijker. Je wilde niet per se langer opblijven (want je moest vroeg op en ging uiteindelijk ook vroeg naar bed), je wilt je niet vastleggen om op een bepaalde tijd (nl. als hij naar bed gaat) ook te gaan slapen. Dan zeg je dat toch? Anders krijg je van dat ge-welles-nietes waar iedereen boos van wordt.
Ga in therapie!
woensdag 12 december 2012 om 15:37
Mijn aanbos voor een kop thee een een paracetamolletje was niet goed. Hij hoefde geen pillen. Wil chocomelk en een zak chips. Ik heb heel lief 2 mandarijntjes voor hem geschiilt. Choco gemaakt. Dekentje er bij op de bank.
Hij wou naar bed omdat hij sex wou. Dat kan hij ook anders brengen. Kom eens naar me toe en raak me aan (elders dan mn kont) Vandaar mijn gedacht Dacht het niet. Ik zei dat ik het tevroeg vond en earthflight wou zien (een programma waar we beide graag naar kijken) Ik had ook geen zin in sex op dat moment. K had honger en ikwas moe want ik was net wezen sporten en ik had een eind door de kou gefietst.
quote:Daar ben je zelf bij. Je kan ook blijven herhalen dat je graag met hem wil praten als jullie allebei rustig zijn en het niet zo laat is (en het tijdstip nog eens voorstellen). Je kan op zeker moment ook niet meer reageren.
Als ik niet reageer worden de grote lampen in de slaapkamer aangemikt en in het ergste geval de deken van me af getroken. Kinderachtig gedram waar ik heel moeilijk weerstaand aan kan bieden als ik moe ben.
Ik mag al niet meer lezen in bed want het licht moet uit want hij wil slapen.
Ik ben het gewoon zat en wil mijn grenzen trekken.
Ow nu is weer de vraag of ik al vlees heb uitgelegd voor het eten. Nee want ik weet nog niet wat ik wou maken. Ik ben dus te laat (wou iets maken met filet lapjes en dan ben ik dus te laat want die dingen worden taai en dan is het weer niet te eten enz enz) :puke:
Mijn schouders gaan er spontaan weer van vast zitten.
Hij wou naar bed omdat hij sex wou. Dat kan hij ook anders brengen. Kom eens naar me toe en raak me aan (elders dan mn kont) Vandaar mijn gedacht Dacht het niet. Ik zei dat ik het tevroeg vond en earthflight wou zien (een programma waar we beide graag naar kijken) Ik had ook geen zin in sex op dat moment. K had honger en ikwas moe want ik was net wezen sporten en ik had een eind door de kou gefietst.
quote:Daar ben je zelf bij. Je kan ook blijven herhalen dat je graag met hem wil praten als jullie allebei rustig zijn en het niet zo laat is (en het tijdstip nog eens voorstellen). Je kan op zeker moment ook niet meer reageren.
Als ik niet reageer worden de grote lampen in de slaapkamer aangemikt en in het ergste geval de deken van me af getroken. Kinderachtig gedram waar ik heel moeilijk weerstaand aan kan bieden als ik moe ben.
Ik mag al niet meer lezen in bed want het licht moet uit want hij wil slapen.
Ik ben het gewoon zat en wil mijn grenzen trekken.
Ow nu is weer de vraag of ik al vlees heb uitgelegd voor het eten. Nee want ik weet nog niet wat ik wou maken. Ik ben dus te laat (wou iets maken met filet lapjes en dan ben ik dus te laat want die dingen worden taai en dan is het weer niet te eten enz enz) :puke:
Mijn schouders gaan er spontaan weer van vast zitten.
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 15:44
Mogelijk speelt er bij hem naast / als oorzaak van de depressies een bepaalde persoonlijkheidsstoornis. Dit is nog niet zeker maar een vemoeden van zijn psych. (als ik goed tussen de regels door geluisterd heb want hij wil niet zeggen wat het mogelijk is. Hij wil niet dat ik er op ga googlen en het dan dadelijk beter weet dan hem. (zijn woorden))
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 15:57
Omdat dit niet altijd zo is.
Maar je bent niet de eerste die die vraag stelt en ik ben dus ook sterk aan het twijfelen. Maar naast dat er in mijn hoofd zit 'dit is een faaaaase' weet ik ook niet hoe ik het aan zou moeten pakken als ik mijn relatie zou verbreken.
Ga er nu even vanuit dat ik wil dat we weer samen verder kunnen.
Maar je bent niet de eerste die die vraag stelt en ik ben dus ook sterk aan het twijfelen. Maar naast dat er in mijn hoofd zit 'dit is een faaaaase' weet ik ook niet hoe ik het aan zou moeten pakken als ik mijn relatie zou verbreken.
Ga er nu even vanuit dat ik wil dat we weer samen verder kunnen.
Been there, done that, got the T-shirt.
woensdag 12 december 2012 om 16:05
Hoezo weet je niet hoe je het aan moet pakken als je je relatie verbreekt? Huisvesting? Financieën? Of mentaal? Er gaan veel mensen uit elkaar en er is altijd wel een mouw aan te passen.
Als je verder wil, zullen jullie beiden echt iets aan de communicatie moeten doen, maar dat lijkt me een zware opgave. Hij depressief, jij overspannen. Niet echt de beste gemoedstoestad om je relatie eens in de steigers te zetten..
Als je verder wil, zullen jullie beiden echt iets aan de communicatie moeten doen, maar dat lijkt me een zware opgave. Hij depressief, jij overspannen. Niet echt de beste gemoedstoestad om je relatie eens in de steigers te zetten..
woensdag 12 december 2012 om 16:48
Waauw apatura,
wat een heftig verhaal.
Denk dat je dat je beter kan worden terwijl je het resultaat van zijn behandeling bij de psych afwacht?
Dat dat samen kan gaan zeg maar?
*Dit bedoel ik niet sarcastisch, maar serieus uit interesse*
Ik denk dat jullie vastzitten in een bepaald rollenpatroon. Dat hij op jou leunt, tegen jou aanpraat en dat jij 'de sterke' bent. Geen wonder dat er weinig tot geen ruimte is voor jouw kwetsbaarheid/overspannenheid etc. Als jij instort hoe kan hij dan verder?
ALs ik je verhalen lees, dan lijkt het alsof het heel vaak op hém draait en wat zijn behoeften zijn. Ik vind het niet meer dan logisch dat je zelf ook meer ruimte in wil nemen.
En als je al overspannen bent en je moet gaan zitten kibbelen over bedtijden etc. dan wordt het wel heel zwaar af en toe!
Ik denk dat je het beste goed voor jezelf kunt zorgen nu.
Wat zijn jouw behoeftes? Je gaf het al aan, je wil een partner die sterk kan zijn en een arm om je heen kan slaan.
Maar zoals ik het nu lees, zit dat er voorlopig niet in.
Maar war heb je dan nog meer behoefte aan?
Wat maakt jou sterker zodat je in je hoofd kan opruimen en keuzes kan maken?
Heel veel sterke en succes iig.
wat een heftig verhaal.
Denk dat je dat je beter kan worden terwijl je het resultaat van zijn behandeling bij de psych afwacht?
Dat dat samen kan gaan zeg maar?
*Dit bedoel ik niet sarcastisch, maar serieus uit interesse*
Ik denk dat jullie vastzitten in een bepaald rollenpatroon. Dat hij op jou leunt, tegen jou aanpraat en dat jij 'de sterke' bent. Geen wonder dat er weinig tot geen ruimte is voor jouw kwetsbaarheid/overspannenheid etc. Als jij instort hoe kan hij dan verder?
ALs ik je verhalen lees, dan lijkt het alsof het heel vaak op hém draait en wat zijn behoeften zijn. Ik vind het niet meer dan logisch dat je zelf ook meer ruimte in wil nemen.
En als je al overspannen bent en je moet gaan zitten kibbelen over bedtijden etc. dan wordt het wel heel zwaar af en toe!
Ik denk dat je het beste goed voor jezelf kunt zorgen nu.
Wat zijn jouw behoeftes? Je gaf het al aan, je wil een partner die sterk kan zijn en een arm om je heen kan slaan.
Maar zoals ik het nu lees, zit dat er voorlopig niet in.
Maar war heb je dan nog meer behoefte aan?
Wat maakt jou sterker zodat je in je hoofd kan opruimen en keuzes kan maken?
Heel veel sterke en succes iig.
woensdag 12 december 2012 om 17:30
quote:Apatura schreef op 12 december 2012 @ 15:44:
Mogelijk speelt er bij hem naast / als oorzaak van de depressies een bepaalde persoonlijkheidsstoornis. Dit is nog niet zeker maar een vemoeden van zijn psych. (als ik goed tussen de regels door geluisterd heb want hij wil niet zeggen wat het mogelijk is. Hij wil niet dat ik er op ga googlen en het dan dadelijk beter weet dan hem. (zijn woorden))
Oeh meid dit klinkt niet goed.
Ik zou echt overwegen om op te stappen.
Mogelijk speelt er bij hem naast / als oorzaak van de depressies een bepaalde persoonlijkheidsstoornis. Dit is nog niet zeker maar een vemoeden van zijn psych. (als ik goed tussen de regels door geluisterd heb want hij wil niet zeggen wat het mogelijk is. Hij wil niet dat ik er op ga googlen en het dan dadelijk beter weet dan hem. (zijn woorden))
Oeh meid dit klinkt niet goed.
Ik zou echt overwegen om op te stappen.
woensdag 12 december 2012 om 18:02
quote:gypsygirl-1 schreef op 12 december 2012 @ 17:30:
[...]
Oeh meid dit klinkt niet goed.
Ik zou echt overwegen om op te stappen.
Wat een onzin, zoveel mensen hebben een persoonlijkheidsstoornis. Daarom hoef je niet direct op te stappen. En dat hij wil wachten met googlen, geeft alleen aan dat hij daar niet aan toe is. So, sue him...
Maar het feit dat hij het niet wil vertellen, geeft weinig vertrouwen aan in jou en in je goede wil. Dat is onprettig.
[...]
Oeh meid dit klinkt niet goed.
Ik zou echt overwegen om op te stappen.
Wat een onzin, zoveel mensen hebben een persoonlijkheidsstoornis. Daarom hoef je niet direct op te stappen. En dat hij wil wachten met googlen, geeft alleen aan dat hij daar niet aan toe is. So, sue him...
Maar het feit dat hij het niet wil vertellen, geeft weinig vertrouwen aan in jou en in je goede wil. Dat is onprettig.
woensdag 12 december 2012 om 18:07
quote:lionlily schreef op 12 december 2012 @ 18:02:
[...]
Wat een onzin, zoveel mensen hebben een persoonlijkheidsstoornis. Daarom hoef je niet direct op te stappen. En dat hij wil wachten met googlen, geeft alleen aan dat hij daar niet aan toe is. So, sue him...
Maar het feit dat hij het niet wil vertellen, geeft weinig vertrouwen aan in jou en in je goede wil. Dat is onprettig.
Ligt er ook aan welke persoonlijkheidsstoornis misschien maar iemand die daarnaast ook nog eens keer op keer depressief is tja je moet er maar zin in hebben.
Ik zou er voor bedanken,1x samen met iemand met een persoonlijkheidsstoornis geweest die ook keer op keer depressief was nou mij niet meer gezien.
[...]
Wat een onzin, zoveel mensen hebben een persoonlijkheidsstoornis. Daarom hoef je niet direct op te stappen. En dat hij wil wachten met googlen, geeft alleen aan dat hij daar niet aan toe is. So, sue him...
Maar het feit dat hij het niet wil vertellen, geeft weinig vertrouwen aan in jou en in je goede wil. Dat is onprettig.
Ligt er ook aan welke persoonlijkheidsstoornis misschien maar iemand die daarnaast ook nog eens keer op keer depressief is tja je moet er maar zin in hebben.
Ik zou er voor bedanken,1x samen met iemand met een persoonlijkheidsstoornis geweest die ook keer op keer depressief was nou mij niet meer gezien.
woensdag 12 december 2012 om 18:29
quote:Apatura schreef op 12 december 2012 @ 18:17:
Zoals ik al zei: de huidige omstandigheden zijn er niet naar om daar nu een beslissing over te nemen.
Ik wil alleen weten hoe ik op n gezonde manier mijn eigen levensruimte kan 'opeisen'.
Duidelijke grenzen stellen en hem er niet meer overheen laten gaan.
Hij is wéér depressief en dat is heel vervelend maar zijn psych moet hij in het vervolg maar als praatpaal gebruiken.
Jij hebt je energie op dit moment wel voor jezelf nodig lijkt me.
Zoals ik al zei: de huidige omstandigheden zijn er niet naar om daar nu een beslissing over te nemen.
Ik wil alleen weten hoe ik op n gezonde manier mijn eigen levensruimte kan 'opeisen'.
Duidelijke grenzen stellen en hem er niet meer overheen laten gaan.
Hij is wéér depressief en dat is heel vervelend maar zijn psych moet hij in het vervolg maar als praatpaal gebruiken.
Jij hebt je energie op dit moment wel voor jezelf nodig lijkt me.
woensdag 12 december 2012 om 19:45
Tzip soms zijn er dagen dan wil ik hem door de telefoon sleuren omdat ik hem5 minuten na dat hij weg is al mis. Omdat ik gruwelijk veel van hem hou en hem dan wil voelen ruiken alles.
Op andere momenten ken ik hem en soms mezelf niet terug. Ik heb ook weleens gevraagd. Waar heb je de jongen gelaten waar ik zo verliefd op ben geworden en waar ik zoveel van hou, de man die ik zie als vader van mijn kind.
Ik weet dat hij naar wakker kan worden en erg knorrig reageert als hij op de bank ligt te slapen. Meestal laat ik hem dan ook liggen. Maar gister werd hij half wakker toen ik de TV uit deed en de hamster liep nog los rond en die durf ik niet op te pakken dus vroeg ik of hijwou helpen zoeken in de veronderstelling dt hij een beetje wakker was. Blijbaar zat hij weer in een boze droom want alles wat ik zei kwam verkeerd aan. En dan buigt hij alles wat in hem op komt om naar iets negatiefs. Dan ben ik egoistisch en vind ik mezelf belangrijk. Dan verwijt hij me dat ik niet wil werken en dat het er natuurlijk op neer komt dat hij zich kapot moet gaan werken zijn hele leven en ik lekker thuis zit.
Zijn het trauma's waar ik tegen vecht? Ik heb namelijk het idee dat ik moet vechten tegen alles wat mijn schoonouders en zijn school hem vroeger hebben aangedaan en dat doet pijn. Ik was daar niet Ik kan er niets aan doen en ik kan hem er niet mee helpen maar ik wil ook niet dat hij het op mijn bordje schuift en dat gebeurt nu wel te vaak. Ik weet niet of ik het bij het rechte eind heb maar wat ik weet van hem van vroeger thuis vrees ik van wel.
Echt hardop lachen heb ik lang niet gedaan, geloof ik.
Op andere momenten ken ik hem en soms mezelf niet terug. Ik heb ook weleens gevraagd. Waar heb je de jongen gelaten waar ik zo verliefd op ben geworden en waar ik zoveel van hou, de man die ik zie als vader van mijn kind.
Ik weet dat hij naar wakker kan worden en erg knorrig reageert als hij op de bank ligt te slapen. Meestal laat ik hem dan ook liggen. Maar gister werd hij half wakker toen ik de TV uit deed en de hamster liep nog los rond en die durf ik niet op te pakken dus vroeg ik of hijwou helpen zoeken in de veronderstelling dt hij een beetje wakker was. Blijbaar zat hij weer in een boze droom want alles wat ik zei kwam verkeerd aan. En dan buigt hij alles wat in hem op komt om naar iets negatiefs. Dan ben ik egoistisch en vind ik mezelf belangrijk. Dan verwijt hij me dat ik niet wil werken en dat het er natuurlijk op neer komt dat hij zich kapot moet gaan werken zijn hele leven en ik lekker thuis zit.
Zijn het trauma's waar ik tegen vecht? Ik heb namelijk het idee dat ik moet vechten tegen alles wat mijn schoonouders en zijn school hem vroeger hebben aangedaan en dat doet pijn. Ik was daar niet Ik kan er niets aan doen en ik kan hem er niet mee helpen maar ik wil ook niet dat hij het op mijn bordje schuift en dat gebeurt nu wel te vaak. Ik weet niet of ik het bij het rechte eind heb maar wat ik weet van hem van vroeger thuis vrees ik van wel.
Echt hardop lachen heb ik lang niet gedaan, geloof ik.
Been there, done that, got the T-shirt.