Psyche
alle pijlers
kijk uit voor DE NARCIST!
vrijdag 20 juni 2008 om 10:52
Hieronder mijn verhaal. Waarom??? Omdat ik andere wil behoeden voor de hel die ik heb meegemaakt! Lees mijn verhaal en houd ogen en oren open!
Ex partner met NPS ( narcisme)Ongeveer zes jaar geleden ben ik gescheiden. Ik ben met mijn twee jonge kinderen verhuisd naar een leuk huisje. Ik had een goede baan, een leuk huis en co-ouderschap met mijn ex man, wat heel goed liep. Mijn leven was prima in orde.
Een jaar of drie terug ging het toch kriebelen…..wil ik altijd alleen blijven? Dat idee vond ik niet fijn. Een vriendin raadde mij voor de gein aan eens ‘op internet te gaan zoeken’ . Ik heb mij aangemeld bij een datingsite.
Na een maand hield ik het wel voor gezien…. Naar mijn idee waren er weinig serieuze mannen aanwezig. Op de valreep ‘ontmoette’ ik R. We zijn gaan mailen en chatten. Het leek de perfecte man voor mij. Geïnteresseerd, dol op en actief met zijn kinderen…. Noem maar op. Alles wat ik zocht in een man had hij gewoon!
Een paar weken later hebben we elkaar voor het eerst gezien. De eerste tien minuten dacht ik ‘Nee, dit is hem niet….’. Hij praatte erg veel over zichzelf en er kwam naar voren dat hij met vrij veel mensen problemen had. Zijn ex-vrouw ( de moeder van zijn twee kinderen), de buren, collega’s, zijn moeder). Hij ratelde aan één stuk door en ik raakte de draad snel kwijt.
Toch heb ik ingestemd met een tweede ontmoeting. Achteraf denk ik dat ik niet waar wilde hebben dat hij niet zo leuk was als hij leek. Zijn overdreven praten weet ik aan zenuwen voor onze ontmoeting.
Van het één kwam het ander… ik ontmoette al snel zijn kinderen en dat klikte perfect. Mijn kinderen en zijn kinderen konden ook vanaf dag één goed met elkaar opschieten. Er bleven wel wat ‘dingetjes’ die ik niet zo leuk vond aan hem, maar ach..niemand is toch perfect? Ook weet ik dat weer aan zijn werkeloosheid op dat moment.
Een jaar na onze eerste ontmoeting zijn we gaan samenwonen. Ik ben, 40 km verderop bij hem ingetrokken met mijn kinderen. Hij had een redelijk groot koophuis, groot genoeg voor ons en onze kinderen ( zijn kinderen waren er ook de helft van de week). R startte zijn bedrijf op en alles leek voor de wind te gaan. Zo kabbelde het een jaartje verder… met wat ups en wat downs.
Een jaar geleden begon R. echter steeds raarder gedrag te vertonen. Hij werd steeds dominanter, ging ineens allerlei regels instellen en kreeg regelmatig een woede uitbarsting om erg kleine dingen. Omdat hij letterlijk dag en nacht werkte dacht ik dat hij overspannen werd. Toen het in korte tijd erger en erger werd ben ik eens op internet gaan speuren. De kenmerken die hij ging vertonen deden mij denken aan Asperger ( een autistische aandoening). Alles moest zoals HIJ het wilde, ik deed nooit iets goed, mijn kinderen deden nooit iets goed, geen inlevend vermogen, alleen maar praten en nooit luisteren,………
Toen hij op een gegeven moment in een ruzie mijn zoontje mishandelde omdat deze het voor mij opnam ben ik weg gevlucht. Ik heb een weekend bij mijn moeder gelogeerd. Mijn baan was ik inmiddels al kwijt…. Deze relatie kostte mij zo enorm veel energie… ik was overspannen en kon er echt niet meer bij werken!
Na duizend sorry’s en beloftes over dat hij hulp zou zoeken ben ik terug gegaan. Ik hield van deze man en was overtuigd van zijn goede bedoelingen, ondanks alle ellende. Samen zijn we ( uiteindelijk onder zijn protest) naar zijn huisarts gegaan. Deze raadde een psychiatrisch onderzoek aan ‘omdat R. al vaker met deze klachten bij hem was geweest’. Daar schrok ik van!!! Dat wist ik niet! De reden die hij opgaf voor zijn scheiding was dat zijn ex-vrouw zo labiel , depressief en altijd overspannen was.
Maar goed, tevens heb ik gezorgd dat wij ondersteuning kregen van maatschappelijk werk. Het leek een paar weken iets beter te gaan, maar van de een op de andere dag was zijn gedrag weer terug en dan tien keer erger! De grootste ruzie, een weekend lang, omdat ik bijv. huzarensalade had gekocht voor bij het gourmetten. ‘Dat hoort niet’ ‘Is mijn vlees niet goed genoeg voor jou?!” De tuin waaraan hij niets deed had ik opgeruimd en gedaan. Wekenlang bonje, omdat ik het zand had geharkt en dat vond hij niet mooi. Mijn kinderen, die inmiddels veel vriendjes hadden in de nieuwe woonplaats, mochten van hem ineens niet meer na schooltijd afspreken, want dat vond hij ‘niet nodig’. Hoe leg je ze dat uit???
Een redelijk gesprek was niet meer mogelijk. Hij deed in zijn ogen nooit wat verkeerd, alles was mijn schuld ( of op het werk de schuld van bazen, collega’s of thuis de schuld van de buren, zijn ex-vrouw….R. zag zichzelf altijd als slachtoffer van de hele wereld). De ene woede uitbarsting op de andere volgde. Ik liep op mijn tenen en mijn laatste loodjes ‘Mijn god, als ik maar niet per ongeluk wat doe wat hem niet zint’, ‘Als mijn kinderen maar niet iets doen wat hem niet zint…!’ en mijn kinderen waren bang dat hij mij of hen wat aan zou doen.
Een dag voor de verjaardag van mijn jongste ben ik weg gevlucht. Hij kreeg zo’n agressieve aanval, bedreigde mij in die mate, dat ik met niets alleen mijn hondje naar de school van de kinderen ben gegaan, ze op heb gehaald en gevlucht ben.
Achter gebleven met niets, helemaal niets. Ik heb niet eens een woning met mijn kinderen ( en nog maar de vraag of ik er op korte termijn één krijg). Wat er na de beëindiging van de relatie nog allemaal is gebeurd zal ik jullie besparen.
Uit het onderzoek bij de psychiater is gebleken dat hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Helaas zien mensen die hier aan lijden niet dat er iets mis met hen is. De hele wereld is gek, behalve zij. Hij zal dus ook nooit in therapie gaan en er zal nooit verbetering komen. Sterker nog…deze aandoening schijnt met het klimmen der jaren alleen maar erger te worden.
Gebroken en berooid ben ik achter gebleven, maar ik heb één groot voordeel op hem…. Ik weet dat ik mijzelf redden kan, dat het een tijd zal duren…maar dat ik mijn leven weer op orde krijg!
Geloof me…dit is mijn verhaal nog maar héél in het kort. Leven met een narcist is een ware hel!
Ik wil van uit mijn ervaring dan ook iedereen waarschuwen….Negeer niet signalen die er zijn… Narcisten kunnen zich een tijd lang ‘mooi voordoen’, maar de ware aard zal altijd boven komen. Voor mij is het te laat, ik heb de signalen genegeerd. Hopelijk kan ik met mijn verhaal anderen behoeden voor een groot drama!
Ex partner met NPS ( narcisme)Ongeveer zes jaar geleden ben ik gescheiden. Ik ben met mijn twee jonge kinderen verhuisd naar een leuk huisje. Ik had een goede baan, een leuk huis en co-ouderschap met mijn ex man, wat heel goed liep. Mijn leven was prima in orde.
Een jaar of drie terug ging het toch kriebelen…..wil ik altijd alleen blijven? Dat idee vond ik niet fijn. Een vriendin raadde mij voor de gein aan eens ‘op internet te gaan zoeken’ . Ik heb mij aangemeld bij een datingsite.
Na een maand hield ik het wel voor gezien…. Naar mijn idee waren er weinig serieuze mannen aanwezig. Op de valreep ‘ontmoette’ ik R. We zijn gaan mailen en chatten. Het leek de perfecte man voor mij. Geïnteresseerd, dol op en actief met zijn kinderen…. Noem maar op. Alles wat ik zocht in een man had hij gewoon!
Een paar weken later hebben we elkaar voor het eerst gezien. De eerste tien minuten dacht ik ‘Nee, dit is hem niet….’. Hij praatte erg veel over zichzelf en er kwam naar voren dat hij met vrij veel mensen problemen had. Zijn ex-vrouw ( de moeder van zijn twee kinderen), de buren, collega’s, zijn moeder). Hij ratelde aan één stuk door en ik raakte de draad snel kwijt.
Toch heb ik ingestemd met een tweede ontmoeting. Achteraf denk ik dat ik niet waar wilde hebben dat hij niet zo leuk was als hij leek. Zijn overdreven praten weet ik aan zenuwen voor onze ontmoeting.
Van het één kwam het ander… ik ontmoette al snel zijn kinderen en dat klikte perfect. Mijn kinderen en zijn kinderen konden ook vanaf dag één goed met elkaar opschieten. Er bleven wel wat ‘dingetjes’ die ik niet zo leuk vond aan hem, maar ach..niemand is toch perfect? Ook weet ik dat weer aan zijn werkeloosheid op dat moment.
Een jaar na onze eerste ontmoeting zijn we gaan samenwonen. Ik ben, 40 km verderop bij hem ingetrokken met mijn kinderen. Hij had een redelijk groot koophuis, groot genoeg voor ons en onze kinderen ( zijn kinderen waren er ook de helft van de week). R startte zijn bedrijf op en alles leek voor de wind te gaan. Zo kabbelde het een jaartje verder… met wat ups en wat downs.
Een jaar geleden begon R. echter steeds raarder gedrag te vertonen. Hij werd steeds dominanter, ging ineens allerlei regels instellen en kreeg regelmatig een woede uitbarsting om erg kleine dingen. Omdat hij letterlijk dag en nacht werkte dacht ik dat hij overspannen werd. Toen het in korte tijd erger en erger werd ben ik eens op internet gaan speuren. De kenmerken die hij ging vertonen deden mij denken aan Asperger ( een autistische aandoening). Alles moest zoals HIJ het wilde, ik deed nooit iets goed, mijn kinderen deden nooit iets goed, geen inlevend vermogen, alleen maar praten en nooit luisteren,………
Toen hij op een gegeven moment in een ruzie mijn zoontje mishandelde omdat deze het voor mij opnam ben ik weg gevlucht. Ik heb een weekend bij mijn moeder gelogeerd. Mijn baan was ik inmiddels al kwijt…. Deze relatie kostte mij zo enorm veel energie… ik was overspannen en kon er echt niet meer bij werken!
Na duizend sorry’s en beloftes over dat hij hulp zou zoeken ben ik terug gegaan. Ik hield van deze man en was overtuigd van zijn goede bedoelingen, ondanks alle ellende. Samen zijn we ( uiteindelijk onder zijn protest) naar zijn huisarts gegaan. Deze raadde een psychiatrisch onderzoek aan ‘omdat R. al vaker met deze klachten bij hem was geweest’. Daar schrok ik van!!! Dat wist ik niet! De reden die hij opgaf voor zijn scheiding was dat zijn ex-vrouw zo labiel , depressief en altijd overspannen was.
Maar goed, tevens heb ik gezorgd dat wij ondersteuning kregen van maatschappelijk werk. Het leek een paar weken iets beter te gaan, maar van de een op de andere dag was zijn gedrag weer terug en dan tien keer erger! De grootste ruzie, een weekend lang, omdat ik bijv. huzarensalade had gekocht voor bij het gourmetten. ‘Dat hoort niet’ ‘Is mijn vlees niet goed genoeg voor jou?!” De tuin waaraan hij niets deed had ik opgeruimd en gedaan. Wekenlang bonje, omdat ik het zand had geharkt en dat vond hij niet mooi. Mijn kinderen, die inmiddels veel vriendjes hadden in de nieuwe woonplaats, mochten van hem ineens niet meer na schooltijd afspreken, want dat vond hij ‘niet nodig’. Hoe leg je ze dat uit???
Een redelijk gesprek was niet meer mogelijk. Hij deed in zijn ogen nooit wat verkeerd, alles was mijn schuld ( of op het werk de schuld van bazen, collega’s of thuis de schuld van de buren, zijn ex-vrouw….R. zag zichzelf altijd als slachtoffer van de hele wereld). De ene woede uitbarsting op de andere volgde. Ik liep op mijn tenen en mijn laatste loodjes ‘Mijn god, als ik maar niet per ongeluk wat doe wat hem niet zint’, ‘Als mijn kinderen maar niet iets doen wat hem niet zint…!’ en mijn kinderen waren bang dat hij mij of hen wat aan zou doen.
Een dag voor de verjaardag van mijn jongste ben ik weg gevlucht. Hij kreeg zo’n agressieve aanval, bedreigde mij in die mate, dat ik met niets alleen mijn hondje naar de school van de kinderen ben gegaan, ze op heb gehaald en gevlucht ben.
Achter gebleven met niets, helemaal niets. Ik heb niet eens een woning met mijn kinderen ( en nog maar de vraag of ik er op korte termijn één krijg). Wat er na de beëindiging van de relatie nog allemaal is gebeurd zal ik jullie besparen.
Uit het onderzoek bij de psychiater is gebleken dat hij een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Helaas zien mensen die hier aan lijden niet dat er iets mis met hen is. De hele wereld is gek, behalve zij. Hij zal dus ook nooit in therapie gaan en er zal nooit verbetering komen. Sterker nog…deze aandoening schijnt met het klimmen der jaren alleen maar erger te worden.
Gebroken en berooid ben ik achter gebleven, maar ik heb één groot voordeel op hem…. Ik weet dat ik mijzelf redden kan, dat het een tijd zal duren…maar dat ik mijn leven weer op orde krijg!
Geloof me…dit is mijn verhaal nog maar héél in het kort. Leven met een narcist is een ware hel!
Ik wil van uit mijn ervaring dan ook iedereen waarschuwen….Negeer niet signalen die er zijn… Narcisten kunnen zich een tijd lang ‘mooi voordoen’, maar de ware aard zal altijd boven komen. Voor mij is het te laat, ik heb de signalen genegeerd. Hopelijk kan ik met mijn verhaal anderen behoeden voor een groot drama!
vrijdag 20 juni 2008 om 11:16
Dit gaat niet zozeer over narcisme, als wel over het feit dat je vanaf aanvang relatie/ contact niet naar je gevoel hebt geluisterd. Eigenlijk had je er niet zoveel zin in, vanaf het begin af aan niet, en toch mee doorgegaan. Enig idee hoe dit kan komen? Lijkt me veel interessanter
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
vrijdag 20 juni 2008 om 11:27
Very Cherry heeft wel een punt : je eerste indruk is iets wat je nooit moet negeren. Dat waarschuwingssysteem is er niet voor niets.
Fouten maken in je leven hebben zin als je er een les uit leert. dat lijkt me bij jou echt wel het geval, al was het een dure les.
Je schrijft dat het voor jou te laat is maar volgens mij weet je best dat je het gaat redden. Ik denk tenminste van wel.
Van hier af kan het alleen maar beter gaan, toch?
Ik wens je veel sterkte en een knalgoede zomer, dat geeft de burger moed...
Fouten maken in je leven hebben zin als je er een les uit leert. dat lijkt me bij jou echt wel het geval, al was het een dure les.
Je schrijft dat het voor jou te laat is maar volgens mij weet je best dat je het gaat redden. Ik denk tenminste van wel.
Van hier af kan het alleen maar beter gaan, toch?
Ik wens je veel sterkte en een knalgoede zomer, dat geeft de burger moed...
vrijdag 20 juni 2008 om 11:47
Ja, hoor! Ik red het wel!!! Met 'te laat' bedoel ik dat ik ontzettend veel verloren ben... mijn huis, mijn baan, mijn zelfvertouwen, mijn eigenwaarde...maar dat komt allemaal wel weer terug!
Ja, dat ik ben terug gegaan...ten eerste kon ik nergens langdurig terecht. Zelfs de blijf- van- mijn- lijf zaten vol! Verder geloofde ik hem echt....dat hij hulp ging zoeken en de rest!
Ik heb melding gedaan bij de politie, maar weet je....ze doen eigenlijk NIETS!
Deze man is dus ook nog co-ouder over zijn eigen twee kids, nu ik weg ben weet ik niet wat er verder met hen gebeurd! Maar ik sta machteloos...heel veel instanties zijn op de hoogte, maar doen niets!!!! Ja, tegen mij zeggen dat ik weg moet bij deze man, wat ik dus ook gedaan heb. (Het morbide....nu ik urgentie nodig heb om een woning te krijgen sta ik in de kou... ik ben gevlucht, dus de situatie is niet meer levensbedreigend.... wellicht krijg ik geen urgentie en kan jaaaaaaren wachten op een huisje/ flatje.....)
Ik heb R's moeder ingelicht, aan haar gevraagd het in de gaten te houden. Ik kan het niet meer en wil het ook niet meer.
Ik heb genoeg werk om mijn eigen leven, samen met mijn kids, weer goed op de rails te krijgen!
Ja, dat ik ben terug gegaan...ten eerste kon ik nergens langdurig terecht. Zelfs de blijf- van- mijn- lijf zaten vol! Verder geloofde ik hem echt....dat hij hulp ging zoeken en de rest!
Ik heb melding gedaan bij de politie, maar weet je....ze doen eigenlijk NIETS!
Deze man is dus ook nog co-ouder over zijn eigen twee kids, nu ik weg ben weet ik niet wat er verder met hen gebeurd! Maar ik sta machteloos...heel veel instanties zijn op de hoogte, maar doen niets!!!! Ja, tegen mij zeggen dat ik weg moet bij deze man, wat ik dus ook gedaan heb. (Het morbide....nu ik urgentie nodig heb om een woning te krijgen sta ik in de kou... ik ben gevlucht, dus de situatie is niet meer levensbedreigend.... wellicht krijg ik geen urgentie en kan jaaaaaaren wachten op een huisje/ flatje.....)
Ik heb R's moeder ingelicht, aan haar gevraagd het in de gaten te houden. Ik kan het niet meer en wil het ook niet meer.
Ik heb genoeg werk om mijn eigen leven, samen met mijn kids, weer goed op de rails te krijgen!
vrijdag 20 juni 2008 om 12:58
Emmenn,
Als je zo'n partner nooit hebt gehad, weet je niet hoe het is....van de ene kant palmen ze je in met hun charmes en o zo aardig zijn. Je denkt DE WARE gevonden te hebben! Na verloop van tijd komt pas hun ware IK naar boven. Geloof me, ik ben niet de enige die er met open ogen in is getuind!
De signalen die ik zag, is natuurlijk achteraf gepraat. NU zie ik heel duidelijk wat ik toen al wel merkte. Het was toen echter geen man die ik niet zag zitten. Ik zag hem meer als een man die erg veel had mee gemaakt en daardoor wat 'getekend' was. Nu weet ik dat NPSers die rol aan nemen om je aan ze te binden. Vrouwen willen immers vaak 'redden'...
Perel, zijn ex vrouw ken ik vaag. Op mij kwam ze meestal wel vrolijk over En dan nog...11 jaar met een NPSer getrouwd zijn....daar wordt je wel labiel van.
Ik heb weleens brieven gevonden die zij aan hem had geschreven. "Wat is er toch met je aan de hand?' 'Ik begrijp je niet' 'Ik raak bij jou totaal mijzelf kwijt'...noem maar op. Ik schrok, het hadden mijn brieven kunnen zijn...!
Als je zo'n partner nooit hebt gehad, weet je niet hoe het is....van de ene kant palmen ze je in met hun charmes en o zo aardig zijn. Je denkt DE WARE gevonden te hebben! Na verloop van tijd komt pas hun ware IK naar boven. Geloof me, ik ben niet de enige die er met open ogen in is getuind!
De signalen die ik zag, is natuurlijk achteraf gepraat. NU zie ik heel duidelijk wat ik toen al wel merkte. Het was toen echter geen man die ik niet zag zitten. Ik zag hem meer als een man die erg veel had mee gemaakt en daardoor wat 'getekend' was. Nu weet ik dat NPSers die rol aan nemen om je aan ze te binden. Vrouwen willen immers vaak 'redden'...
Perel, zijn ex vrouw ken ik vaag. Op mij kwam ze meestal wel vrolijk over En dan nog...11 jaar met een NPSer getrouwd zijn....daar wordt je wel labiel van.
Ik heb weleens brieven gevonden die zij aan hem had geschreven. "Wat is er toch met je aan de hand?' 'Ik begrijp je niet' 'Ik raak bij jou totaal mijzelf kwijt'...noem maar op. Ik schrok, het hadden mijn brieven kunnen zijn...!
vrijdag 20 juni 2008 om 13:44
vrijdag 20 juni 2008 om 13:52
Emmenn,
Wanneer je iemand voor de eerste keer ontmoet, zeker met een date, kan de werkelijkheid verschillen van de fantasie die je eerder had.
Je geeft het de voordeel van de twijfel: het is nieuw, we moeten nog vertrouwd met elkaar worden, aan elkaar wennen.
Dat zijn van die kleine dingetjes, geen dingen die direct de overhand hebben. Je wil het een kans geven, niet meteen bij het eerste de beste minpuntje afhaken.
En vergeet niet, als we hier spreken van een narcist, kan hij zijn nare kanten ontzettend goed verbergen, hij manipuleert als de beste, en van de twee gezichten die hij heeft, laat hij het mooiste zien.
Je hoeft geen sorry te zeggen, want het spijt je niet dat je zegt dat je Mica niet kan volgen. Je denkt alleen dat jij bijdehandter zou zijn dan haar, omdat jij er niet in zou trappen.
Als je er geen ervaring mee hebt, kun je beter je mond houden.
Perel.
Wanneer je iemand voor de eerste keer ontmoet, zeker met een date, kan de werkelijkheid verschillen van de fantasie die je eerder had.
Je geeft het de voordeel van de twijfel: het is nieuw, we moeten nog vertrouwd met elkaar worden, aan elkaar wennen.
Dat zijn van die kleine dingetjes, geen dingen die direct de overhand hebben. Je wil het een kans geven, niet meteen bij het eerste de beste minpuntje afhaken.
En vergeet niet, als we hier spreken van een narcist, kan hij zijn nare kanten ontzettend goed verbergen, hij manipuleert als de beste, en van de twee gezichten die hij heeft, laat hij het mooiste zien.
Je hoeft geen sorry te zeggen, want het spijt je niet dat je zegt dat je Mica niet kan volgen. Je denkt alleen dat jij bijdehandter zou zijn dan haar, omdat jij er niet in zou trappen.
Als je er geen ervaring mee hebt, kun je beter je mond houden.
Perel.
vrijdag 20 juni 2008 om 13:54
vrijdag 20 juni 2008 om 14:52
vrijdag 20 juni 2008 om 22:32
quote:emmenn schreef op 20 juni 2008 @ 14:52:
Ik vind het toch altijd wel gek dat de ene vrouw altijd k.u.t. relaties heeft en de ander nooit zoveel problemen heeft.
Lijkt me toch wel iets zeggen over de vrouw zelf.
Het zegt inderdaad ook iets over de vrouw. Het is een gegeven dat de narcist bij voorkeur relaties aangaat met lieve, empathische, sociaalvoelende personen.
Helaas.
Ik vind het toch altijd wel gek dat de ene vrouw altijd k.u.t. relaties heeft en de ander nooit zoveel problemen heeft.
Lijkt me toch wel iets zeggen over de vrouw zelf.
Het zegt inderdaad ook iets over de vrouw. Het is een gegeven dat de narcist bij voorkeur relaties aangaat met lieve, empathische, sociaalvoelende personen.
Helaas.
zaterdag 21 juni 2008 om 18:04
Wow, dan vind ik dat je het ondanks alles nog lang hebt volgehouden met zo'n persoonlijkheid!
Ik moet zeggen dat ik het toch ook lichtelijk eens ben met Emmenn. Sommige vrouwen, noem het juist de lieve, sociaal-voelende vrouwen (Pink) hebben vaker dit soort situaties dan anderen. En dat wil niet zeggen dat die vrouwen dom/fout/stom zijn... Ik weet zeker dat zij (en ook TO) hiervan leren en de volgende keer beter opletten. Maar vrouwen met een bepaald soort karakter leven op zo'n moment in een eigen droomwereld waardoor ze denken: "Ach hij bedoelt het niet zo, dat komt wel goed." Iedere keer weer... Dat is jammer voor die vrouwen, maar wel hun eigen schuld.
Nou ja, schuld... schuld... Ik denk dat jullie wel begrijpen wat ik bedoel
Ik moet zeggen dat ik het toch ook lichtelijk eens ben met Emmenn. Sommige vrouwen, noem het juist de lieve, sociaal-voelende vrouwen (Pink) hebben vaker dit soort situaties dan anderen. En dat wil niet zeggen dat die vrouwen dom/fout/stom zijn... Ik weet zeker dat zij (en ook TO) hiervan leren en de volgende keer beter opletten. Maar vrouwen met een bepaald soort karakter leven op zo'n moment in een eigen droomwereld waardoor ze denken: "Ach hij bedoelt het niet zo, dat komt wel goed." Iedere keer weer... Dat is jammer voor die vrouwen, maar wel hun eigen schuld.
Nou ja, schuld... schuld... Ik denk dat jullie wel begrijpen wat ik bedoel
maddyalbright wijzigde dit bericht op 21-06-2008 18:05
Reden: nuance
Reden: nuance
% gewijzigd
woensdag 25 juni 2008 om 00:24
quote:emmenn schreef op 20 juni 2008 @ 13:44:
Ehm, na 10 minuten dacht je; 'nee, dit is hem niet'.
Je stemde in met een vervolg afspraak.
En dit noem jij de ware?!
Je geeft aan dat je vanaf minuut 1 al dingen raar vond aan het gesprek. Maar je had niet door hoe hij was?
Sorry, maar ik kan je echt niet volgen.
@Emmenm
TO heeft van haar fouten geleerd. Dat kan jij niet zeggen denk ik.
Jij bent er zo een die geen fouten maakt kennelijk...
TO heeft helemaal niets aan je post, wat je vertelt weet ze ook al lang.
Nou ik heb nieuws voor je, ook jij zal op je bek gaan. En hard, met die attitude van je.
Ehm, na 10 minuten dacht je; 'nee, dit is hem niet'.
Je stemde in met een vervolg afspraak.
En dit noem jij de ware?!
Je geeft aan dat je vanaf minuut 1 al dingen raar vond aan het gesprek. Maar je had niet door hoe hij was?
Sorry, maar ik kan je echt niet volgen.
@Emmenm
TO heeft van haar fouten geleerd. Dat kan jij niet zeggen denk ik.
Jij bent er zo een die geen fouten maakt kennelijk...
TO heeft helemaal niets aan je post, wat je vertelt weet ze ook al lang.
Nou ik heb nieuws voor je, ook jij zal op je bek gaan. En hard, met die attitude van je.
woensdag 25 juni 2008 om 10:26
Lieve Mica,
met kippenvel heb ik je verhaal gelezen...
en daarna kreeg ik rillingen van sommige reacties...
ik heb ruim een jaar bij een jongen gezeten die nu door mijn therapeute loverboy wordt genoemd, psychopatisch..
En tja, waarom blijf je bij hem? Omdat hij ook leuke kanten heeft.. omdat hij spijt heeft.. omdat je, ik toen in ieder geval, verliefd op hem was... hij was leuk, grappig, lief en attent.. De eerste keer dat hij slaat, schrik je, word je boos, maar hij heeft spijt, doet het nooit weer...
en voor je het weet is dat niet de reden dat je bij hem blijft, maar bedreigd hij jou, en je familie met nog ergere dingen.. en omdat je weet dat hij het uit kan voeren, blijf je... liever dat jezelf naar de klote gaat, dan de mensen van wie je houdt...
In ieder geval, keiknap dat je nu bij hem weg bent... ik weet hoe moeilijk dat is... en laat mensen maar schrijven, als je het niet hebt meegemaakt, je er niet in verdiept, kun je het mssn ook wel niet begrijpen... en ergens snap ik het ook, ik heb mezelf ook zooo vaak verweten dat ik zo stom was, zo dom dat ik terug ben gegaan.. nu mbv mn therapeute begrijp ik dat beter.. maar het is moeilijk..
Wat ik me afvraag, heeft hij nog weer contact met jou gezocht?
En hoe gaat het nu met je?
Dapper dat je je verhaal hier hebt gedaan..
met kippenvel heb ik je verhaal gelezen...
en daarna kreeg ik rillingen van sommige reacties...
ik heb ruim een jaar bij een jongen gezeten die nu door mijn therapeute loverboy wordt genoemd, psychopatisch..
En tja, waarom blijf je bij hem? Omdat hij ook leuke kanten heeft.. omdat hij spijt heeft.. omdat je, ik toen in ieder geval, verliefd op hem was... hij was leuk, grappig, lief en attent.. De eerste keer dat hij slaat, schrik je, word je boos, maar hij heeft spijt, doet het nooit weer...
en voor je het weet is dat niet de reden dat je bij hem blijft, maar bedreigd hij jou, en je familie met nog ergere dingen.. en omdat je weet dat hij het uit kan voeren, blijf je... liever dat jezelf naar de klote gaat, dan de mensen van wie je houdt...
In ieder geval, keiknap dat je nu bij hem weg bent... ik weet hoe moeilijk dat is... en laat mensen maar schrijven, als je het niet hebt meegemaakt, je er niet in verdiept, kun je het mssn ook wel niet begrijpen... en ergens snap ik het ook, ik heb mezelf ook zooo vaak verweten dat ik zo stom was, zo dom dat ik terug ben gegaan.. nu mbv mn therapeute begrijp ik dat beter.. maar het is moeilijk..
Wat ik me afvraag, heeft hij nog weer contact met jou gezocht?
En hoe gaat het nu met je?
Dapper dat je je verhaal hier hebt gedaan..
woensdag 25 juni 2008 om 11:19
quote:Bronny schreef op 25 juni 2008 @ 00:24:
[...]
@Emmenm
TO heeft van haar fouten geleerd. Dat kan jij niet zeggen denk ik.
Jij bent er zo een die geen fouten maakt kennelijk...
TO heeft helemaal niets aan je post, wat je vertelt weet ze ook al lang.
Nou ik heb nieuws voor je, ook jij zal op je bek gaan. En hard, met die attitude van je.
Gaat ie lekker Bronny? Ben je je frustratie nu kwijt?
Ik hoop het voor je, want die posting van je slaat natuurlijk nergens op.
Dat weet jij ook.
[...]
@Emmenm
TO heeft van haar fouten geleerd. Dat kan jij niet zeggen denk ik.
Jij bent er zo een die geen fouten maakt kennelijk...
TO heeft helemaal niets aan je post, wat je vertelt weet ze ook al lang.
Nou ik heb nieuws voor je, ook jij zal op je bek gaan. En hard, met die attitude van je.
Gaat ie lekker Bronny? Ben je je frustratie nu kwijt?
Ik hoop het voor je, want die posting van je slaat natuurlijk nergens op.
Dat weet jij ook.
maandag 19 maart 2012 om 19:03
Hoi
Ik reageer op dit verhaal omdat het zo herkenbaar is, mijn huidige man waar ik dus mee getrouwd ben heeft vermoedelijk narcisme en ook ik had voor het huwelijk een vermoeden dat er iets niet klopte. Maar heb niet naar mijn gevoel geluisterd omdat ik dacht dat ik geen intuïtie heb en ook omdat ik dacht dat anderen het beter wisten. Ik ben in dit huwelijk getuimeld omdat hij zo zat te pushen en ook mij deed geloven dat alles weer in orde zou komen. Het was dan trouwen op de moment dat hij het wou, samenwonen kon niet , het huwelijk uitstellen ook niet of anders had ik geen contact meer met hem. Een vriendschap kon ook niet. Ook anderen draaiden mij een rad voor ogen zo zei een psycholoog tegen mij je gaat voor dit huwelijk gaan, ik heb ass (autismespectrumstoornis) en heb haar reactie letterlijk geïnterpreteerd. Ik geloofde ook dat zij hem kende en het beter wist dan mij, hij was immers al verschillende maanden in behandeling bij haar. Maar nee hoe hij werkelijk ineenzit dat wist ze niet en dat heeft hij me achteraf ook bevestigd. Ik heb ook altijd, ik weet dat het naïef is, maar voor iemand met ass is het begrijpelijk geloofd dat dit ging beteren. Zoals Mica ook zegt hij had ook wel het één en ander meegemaakt en Mica ik begrijp je maar al te goed ook al is mijn inlevingsvermogen wat beperkter. Het is een hel meid, hoe jij dit hebt volgehouden, ontzettend jammer dat je niet naar je intuïtie hebt geluisterd, het is zo herkenbaar om mee te huilen. Ik voel ook dat mijn man mij stuk maakt door het geven van verkeerd advies, hij is een betweter en door mij in de waan te laten dat het om mijn bestwil is enz. Maar ze denken enkel aan zichzelf en anderen zijn altijd de schuld, ze kunnen ook zo goed charmeren en ze kiezen vrouwen uit die zwak zijn. Gevoelige lieve vrouwen die hun best doen om anderen te begrijpen, vrouwen van het altruïstische genre. Hij zegt ook altijd tegen me je bent zo lief, ja een ander was er al lang bij weggeweest geloof ik. Het is geen schande om er voor te vallen, maar ik hoop dat je er een les hebt uitgeleerd, vertrouw op jezelf en luister niet altijd naar anderen ook niet naar psychologen. Vaak krijgen vrouwen die slachtoffer zijn dan nog te horen, dat het hun schuld is, ze zijn te naïef of ze houden niet van hun man. Dat heb ik al meermaals moeten horen en dat terwijl ik zo veel geld, tijd en energie in die man heb gestopt en me afvraag waarom eigenlijk hij is nooit echt tevreden er is altijd wel iets, hij moet altijd aandacht hebben. Als mensen denken dat ik tijd geld en energie stop in iemand waar ik niet van hou dan hebben ze het mis. Dus aub psychologen stop om mensen een rad voor ogen te draaien en hen zand in de ogen te strooien narcisten verbeteren nooit en toon eens wat meer begrip. Om een slachtoffer van een narcist te begrijpen moet je er mee leven of mee geleefd hebben.
Hou de moed erin liefs
Ik reageer op dit verhaal omdat het zo herkenbaar is, mijn huidige man waar ik dus mee getrouwd ben heeft vermoedelijk narcisme en ook ik had voor het huwelijk een vermoeden dat er iets niet klopte. Maar heb niet naar mijn gevoel geluisterd omdat ik dacht dat ik geen intuïtie heb en ook omdat ik dacht dat anderen het beter wisten. Ik ben in dit huwelijk getuimeld omdat hij zo zat te pushen en ook mij deed geloven dat alles weer in orde zou komen. Het was dan trouwen op de moment dat hij het wou, samenwonen kon niet , het huwelijk uitstellen ook niet of anders had ik geen contact meer met hem. Een vriendschap kon ook niet. Ook anderen draaiden mij een rad voor ogen zo zei een psycholoog tegen mij je gaat voor dit huwelijk gaan, ik heb ass (autismespectrumstoornis) en heb haar reactie letterlijk geïnterpreteerd. Ik geloofde ook dat zij hem kende en het beter wist dan mij, hij was immers al verschillende maanden in behandeling bij haar. Maar nee hoe hij werkelijk ineenzit dat wist ze niet en dat heeft hij me achteraf ook bevestigd. Ik heb ook altijd, ik weet dat het naïef is, maar voor iemand met ass is het begrijpelijk geloofd dat dit ging beteren. Zoals Mica ook zegt hij had ook wel het één en ander meegemaakt en Mica ik begrijp je maar al te goed ook al is mijn inlevingsvermogen wat beperkter. Het is een hel meid, hoe jij dit hebt volgehouden, ontzettend jammer dat je niet naar je intuïtie hebt geluisterd, het is zo herkenbaar om mee te huilen. Ik voel ook dat mijn man mij stuk maakt door het geven van verkeerd advies, hij is een betweter en door mij in de waan te laten dat het om mijn bestwil is enz. Maar ze denken enkel aan zichzelf en anderen zijn altijd de schuld, ze kunnen ook zo goed charmeren en ze kiezen vrouwen uit die zwak zijn. Gevoelige lieve vrouwen die hun best doen om anderen te begrijpen, vrouwen van het altruïstische genre. Hij zegt ook altijd tegen me je bent zo lief, ja een ander was er al lang bij weggeweest geloof ik. Het is geen schande om er voor te vallen, maar ik hoop dat je er een les hebt uitgeleerd, vertrouw op jezelf en luister niet altijd naar anderen ook niet naar psychologen. Vaak krijgen vrouwen die slachtoffer zijn dan nog te horen, dat het hun schuld is, ze zijn te naïef of ze houden niet van hun man. Dat heb ik al meermaals moeten horen en dat terwijl ik zo veel geld, tijd en energie in die man heb gestopt en me afvraag waarom eigenlijk hij is nooit echt tevreden er is altijd wel iets, hij moet altijd aandacht hebben. Als mensen denken dat ik tijd geld en energie stop in iemand waar ik niet van hou dan hebben ze het mis. Dus aub psychologen stop om mensen een rad voor ogen te draaien en hen zand in de ogen te strooien narcisten verbeteren nooit en toon eens wat meer begrip. Om een slachtoffer van een narcist te begrijpen moet je er mee leven of mee geleefd hebben.
Hou de moed erin liefs
dinsdag 20 maart 2012 om 00:45
@MIca: allereerst sterkte met de wederopbouw van je leven, ik hoop dat je snel een huisje vindt voor jezelf en je kinderen. Weet niet hoe oud ze zijn, maar hier krijg je al urgentie als je "gewoon" uit elkaar gaat en je kinderen hebt van 12 en jonger..
Er is een goed boek wat ik je kan aanraden: "Destructieve relaties op de schop (psychopathie herkennen en hanteren" van Jan Storms.
Het clichee dat ze "zwakke" vrouwen uitzoeken als "prooi" is niet helemaal waar, wel zorgzame warme empathische personen, die op enig moment kwetsbaarder zijn (bijv na een scheiding of andere ingrijpende gebeurtenis). Juist mensen wier hart openstaat en levensenergie uitstralen zijn kwetsbaarder voor manipulatieve personen. Dat is niet een kwestie van "de schuld" of zo iemand aantrekken/ op zo iemand vallen door naiveteit of onbewust jezelf niet meer waard vinden dan dat.
Wat zeker wel een aandachtspunt is, is dat je aantrekkelijke prooi bent als je begrip en aandacht geeft aan/ steekt in iemand die daar naar snakt, die letterlijk energie bij je "tankt". Er zijn signalen, zeker achteraf gezien. Probleem is dat je die gaat negeren door te vergoelijken, door te geloven in het goede van de mens, en dat het beter zal worden (op den duur gaan dingen vaak niet beter, ook niet in goede relaties, iedereen laat tot op zekere hoogte het beste van zichzelf zien in verliefdheidsfase en gaandeweg wordt dat realistischer). Hier is dat wel heel cru: er zijn diverse stadia die nogal overeenkomen, oa dat ophemelen van in het begin (en afbranden later).
Het is trouwens onzin als men hier aanneemt dat "zo'n vrouw altijd dit soort relaties treft".. TO geeft hier oa aan dat ze met haar ex (vader vd kinderen) juist goed overweg kan en dus geen dramatische relatie of taferelen kent. Juist als iemand een prooi zoekt, is iemand gewoon al "makkelijker" en hebben ze een feilloze radar om die mensen te vinden, die (tijdelijk) kwetsbaarder zijn omdat ze iets moeilijks achter de rug hebben. Omdat die gevoeliger zijn om eindelijk weer eens iets leuks te hebben en (daardoor?) misschien meer vergoelijken aan negatieve puntjes of juist meer begrip/inleving hebben voor een lastig verleden (jeugd, ouders) omdat ze net zelf hebben moeten dealen met teleurstelling of moeilijke tijden.
Ik heb zelf nooit zo'n (liefdes)relatie gehad, maar herken wel eea in mijn directe omgeving.. Kan jaren duren voor partners iets doorkrijgen, maar dat geldt ook voor vrienden enzo, kan heel sluipenderwijs gaan. Omdat je hier niet vanuit gaat, valt dat muntje dan ook pas na meerdere incidenten, die dan dus geen incidenten meer blijken, maar steeds meer op zijn plek valt.
En wie dit meemaakt, is nog veel alerter hierop, op signalen, op patronen (die herkenbaar zijn, zie dat boek). Maar het hakt er aardig in, zoiets (allemaal van dichtbij mogen meemaken)..
Dus Ik hoop dat je alle energie in jezelf kan steken, dit achter je kan laten, herstellen, en je kinderen ook. Leg eea ook aan ze uit, svp, zodat zij dit ook later herkennen op hun pad. Zorg dat ze zich veilig voelen bij jou, en niet het vertrouwen in mensen kwijtraken. Jijzelf zal ook alerter zijn, maar hopelijk ooit weer iemand kunnen vertrouwen, die dat vertrouwen waard is! Veel succes en sterkte!
Er is een goed boek wat ik je kan aanraden: "Destructieve relaties op de schop (psychopathie herkennen en hanteren" van Jan Storms.
Het clichee dat ze "zwakke" vrouwen uitzoeken als "prooi" is niet helemaal waar, wel zorgzame warme empathische personen, die op enig moment kwetsbaarder zijn (bijv na een scheiding of andere ingrijpende gebeurtenis). Juist mensen wier hart openstaat en levensenergie uitstralen zijn kwetsbaarder voor manipulatieve personen. Dat is niet een kwestie van "de schuld" of zo iemand aantrekken/ op zo iemand vallen door naiveteit of onbewust jezelf niet meer waard vinden dan dat.
Wat zeker wel een aandachtspunt is, is dat je aantrekkelijke prooi bent als je begrip en aandacht geeft aan/ steekt in iemand die daar naar snakt, die letterlijk energie bij je "tankt". Er zijn signalen, zeker achteraf gezien. Probleem is dat je die gaat negeren door te vergoelijken, door te geloven in het goede van de mens, en dat het beter zal worden (op den duur gaan dingen vaak niet beter, ook niet in goede relaties, iedereen laat tot op zekere hoogte het beste van zichzelf zien in verliefdheidsfase en gaandeweg wordt dat realistischer). Hier is dat wel heel cru: er zijn diverse stadia die nogal overeenkomen, oa dat ophemelen van in het begin (en afbranden later).
Het is trouwens onzin als men hier aanneemt dat "zo'n vrouw altijd dit soort relaties treft".. TO geeft hier oa aan dat ze met haar ex (vader vd kinderen) juist goed overweg kan en dus geen dramatische relatie of taferelen kent. Juist als iemand een prooi zoekt, is iemand gewoon al "makkelijker" en hebben ze een feilloze radar om die mensen te vinden, die (tijdelijk) kwetsbaarder zijn omdat ze iets moeilijks achter de rug hebben. Omdat die gevoeliger zijn om eindelijk weer eens iets leuks te hebben en (daardoor?) misschien meer vergoelijken aan negatieve puntjes of juist meer begrip/inleving hebben voor een lastig verleden (jeugd, ouders) omdat ze net zelf hebben moeten dealen met teleurstelling of moeilijke tijden.
Ik heb zelf nooit zo'n (liefdes)relatie gehad, maar herken wel eea in mijn directe omgeving.. Kan jaren duren voor partners iets doorkrijgen, maar dat geldt ook voor vrienden enzo, kan heel sluipenderwijs gaan. Omdat je hier niet vanuit gaat, valt dat muntje dan ook pas na meerdere incidenten, die dan dus geen incidenten meer blijken, maar steeds meer op zijn plek valt.
En wie dit meemaakt, is nog veel alerter hierop, op signalen, op patronen (die herkenbaar zijn, zie dat boek). Maar het hakt er aardig in, zoiets (allemaal van dichtbij mogen meemaken)..
Dus Ik hoop dat je alle energie in jezelf kan steken, dit achter je kan laten, herstellen, en je kinderen ook. Leg eea ook aan ze uit, svp, zodat zij dit ook later herkennen op hun pad. Zorg dat ze zich veilig voelen bij jou, en niet het vertrouwen in mensen kwijtraken. Jijzelf zal ook alerter zijn, maar hopelijk ooit weer iemand kunnen vertrouwen, die dat vertrouwen waard is! Veel succes en sterkte!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
