Psyche
alle pijlers
Komt hier ooit een einde aan?
zondag 23 december 2012 om 20:28
Meiden,
Ik heb een tijd geleden al een topic geopend over mijn paniekaanvallen. Het gaat gelukkig de goede kant op. Helaas blijf ik me nog er onrustig voelen en last van hartkloppingen en dan gevoel overvalt me keer op keer. Achteraf kan ik het relativeren maar op dat moment denk ik echt dat ik flauwval/doodga. Het lijkt erop dat ik hier een angst voor heb ontwikkeld ofzo.. Nu weet ik dat hier een aantal meiden schrijven die ook last hebben van paniekaanvallen/angststoornissen en vraag me af of jullie ook lang last hadden van die onrustigheid n hartkloppingen? Soms zie ik door de bomen het bos niet meer en vraag ik mezelf af hier ooit een einde aan gaat komen...
Ik heb een tijd geleden al een topic geopend over mijn paniekaanvallen. Het gaat gelukkig de goede kant op. Helaas blijf ik me nog er onrustig voelen en last van hartkloppingen en dan gevoel overvalt me keer op keer. Achteraf kan ik het relativeren maar op dat moment denk ik echt dat ik flauwval/doodga. Het lijkt erop dat ik hier een angst voor heb ontwikkeld ofzo.. Nu weet ik dat hier een aantal meiden schrijven die ook last hebben van paniekaanvallen/angststoornissen en vraag me af of jullie ook lang last hadden van die onrustigheid n hartkloppingen? Soms zie ik door de bomen het bos niet meer en vraag ik mezelf af hier ooit een einde aan gaat komen...
dinsdag 25 december 2012 om 07:29
Ik heb wel het idee dat ik vooruitgang heb geboekt, heel veel zelfs
Vorig jaar rond deze tijd kwam ik niet meer buiten, nu wel, en ben zelfs al een keer alleen met de bus gegaan, en wezen poolen enz
Gebruik geen medicatie, dat wil ik ook niet! Mijn therapie is meer om aan mezelf te werken, zelfvertrouwen krijgen enz
Ik merk idd heel vaak dat ik moe ben als ik sochtends wakker wordt, voel ik me moe en lichtelijke hoofdpijn, gelukkig is dit niet elke ochtend! Dan probeer ik gelijk op mijn ademhaling te letten, en goed ademen door neus en merk dan wel wat verbetering.
Ik zeg zo vaak tegen mijzelf het is niet erg on flauw te vallen, maar idd als je angstig bent.. dan krijg ik het zelf niet aan mijn verstand en als ik minder angstig ben, ben ik er ook helemaal niet bang vóór
Gisteravond ook, ik had wat druk gevoel op linkerborst en schouderbladen, mijn zusje vroeg voel je je wel goed? Je bent bleek, alleen rode wangen, en dan denk ik gelijk dat er wat mis is met mij. Schoot in paniek, en gelijk maar begonnen met mijn ademhaling door de neus, in ademen even inhouden, langzaam door de mond uitblazen, en ik merkt dat ik me na een tijdje weer super voelde, had geen druj meer op mijn borst en schouderbladen
Heb van mijn therapeut ook ademhalingoefening gekregen. 3 keer per dag 5 minuten, mar doet dat nooit, denk nu er mar mer.beginnen en denk dat als ik goed ademhaal mijn klachten ook Merr verdwijnen
In januari heb ik nog 1 sessie, en daarna maf ik beslissen of ik nog een paar wil of er mee ga stoppen of kijken waar ik nog baat bij heb, want in 2013 wil ik mijn angsten overwonnen hebben:)
Vorig jaar rond deze tijd kwam ik niet meer buiten, nu wel, en ben zelfs al een keer alleen met de bus gegaan, en wezen poolen enz
Gebruik geen medicatie, dat wil ik ook niet! Mijn therapie is meer om aan mezelf te werken, zelfvertrouwen krijgen enz
Ik merk idd heel vaak dat ik moe ben als ik sochtends wakker wordt, voel ik me moe en lichtelijke hoofdpijn, gelukkig is dit niet elke ochtend! Dan probeer ik gelijk op mijn ademhaling te letten, en goed ademen door neus en merk dan wel wat verbetering.
Ik zeg zo vaak tegen mijzelf het is niet erg on flauw te vallen, maar idd als je angstig bent.. dan krijg ik het zelf niet aan mijn verstand en als ik minder angstig ben, ben ik er ook helemaal niet bang vóór
Gisteravond ook, ik had wat druk gevoel op linkerborst en schouderbladen, mijn zusje vroeg voel je je wel goed? Je bent bleek, alleen rode wangen, en dan denk ik gelijk dat er wat mis is met mij. Schoot in paniek, en gelijk maar begonnen met mijn ademhaling door de neus, in ademen even inhouden, langzaam door de mond uitblazen, en ik merkt dat ik me na een tijdje weer super voelde, had geen druj meer op mijn borst en schouderbladen
Heb van mijn therapeut ook ademhalingoefening gekregen. 3 keer per dag 5 minuten, mar doet dat nooit, denk nu er mar mer.beginnen en denk dat als ik goed ademhaal mijn klachten ook Merr verdwijnen
In januari heb ik nog 1 sessie, en daarna maf ik beslissen of ik nog een paar wil of er mee ga stoppen of kijken waar ik nog baat bij heb, want in 2013 wil ik mijn angsten overwonnen hebben:)
dinsdag 25 december 2012 om 07:33
En koffie heb ik ook laten staan, ben ook bezig om met suikers te minderen maar soms voel ik me slecht, en eet ik meer suikers met als gevolg dat ik soms wel merk dat ik dan vermoeider wordt, maar in.2013 wil ik er van af, alleen met mate, maar voor de rest drink ik.alleen maar water, soms nog wel frisdrank!
dinsdag 25 december 2012 om 10:45
Goedemorgen,
Ja tin telend gezicht had ik ook.
Ik heb het altijd al gehad maar veeeeeel minder sinds de 35e week van mijn zwangerschap kreeg ik het das nu zon 17 weken geleden,had \oiets na bevalling is het weg nee het werd erger en kwam niet buiten toen toch maar hulp gaan zoeken ,,had zelfs 112 gebeld enzo omdatik zo bang was kwam niet meer uit mijn aanvallen.
Nu dus deels door medicatie deels cursus iets beter goede en slechte dagen ben echt al superblij dat ik nu aantal dagen bij winkels ben geweest enzo wel heel kutgevoel in me lichaam maar ga weldus datis echt een mijlpaal en houvast dat het beter gaat..ik doe ook ontspanningsoefeningen heb een cdtje maar je kan ook een app op je iphone zetten vindt het wel fijn... fijne dagen dames! x
Ja tin telend gezicht had ik ook.
Ik heb het altijd al gehad maar veeeeeel minder sinds de 35e week van mijn zwangerschap kreeg ik het das nu zon 17 weken geleden,had \oiets na bevalling is het weg nee het werd erger en kwam niet buiten toen toch maar hulp gaan zoeken ,,had zelfs 112 gebeld enzo omdatik zo bang was kwam niet meer uit mijn aanvallen.
Nu dus deels door medicatie deels cursus iets beter goede en slechte dagen ben echt al superblij dat ik nu aantal dagen bij winkels ben geweest enzo wel heel kutgevoel in me lichaam maar ga weldus datis echt een mijlpaal en houvast dat het beter gaat..ik doe ook ontspanningsoefeningen heb een cdtje maar je kan ook een app op je iphone zetten vindt het wel fijn... fijne dagen dames! x
dinsdag 25 december 2012 om 10:53
quote:ethanethan schreef op 25 december 2012 @ 00:36:
@eefje88
" toch voel ik me af en toe zo angstig om flauw te vallen... En dan denk i achteraf, flauwvallen zo erg is dat niet maar op die momenten ben ik zo angstig"
Je hoeft je geen zorgen te maken dat je flauw valt. Dat gebeurt maar zeer, zeer zelden als je angstig bent of als je een paniekaanval hebt.
Zeker bij een volledige paniekaanval heb je namelijk een heleboel extra adrenaline in je lijf waardoor je bloeddruk echt niet snel zo laag wordt dat je flauw gaat vallen.
Je kunt je wel heeel draaierig en licht in je hoofd voelen, maar echt flauwvallen.. soms hoopte ik er in het verleden wel eens op om maar "knock out" te zijn zodat ik niet meer de paniekaanval bewust mee kreeg.
In 10 jaar tijd met honderden paniekaanvallen ben ik nog nooit flauwgevallen. Zie hier meer:
http://panicend.com/pfa.html
http://www.anxietycoach.c ... ttacks-can-do-to-you.html
.Dat klopt, dat is ook op de cursus Geen Paniek uitgelegd dat het wel voelt alsof je kan flauwvallen maar dat het niet gebeurd. Of volgens hun dat het echt niet kan. Altijd fijn om te weten.
@eefje88
" toch voel ik me af en toe zo angstig om flauw te vallen... En dan denk i achteraf, flauwvallen zo erg is dat niet maar op die momenten ben ik zo angstig"
Je hoeft je geen zorgen te maken dat je flauw valt. Dat gebeurt maar zeer, zeer zelden als je angstig bent of als je een paniekaanval hebt.
Zeker bij een volledige paniekaanval heb je namelijk een heleboel extra adrenaline in je lijf waardoor je bloeddruk echt niet snel zo laag wordt dat je flauw gaat vallen.
Je kunt je wel heeel draaierig en licht in je hoofd voelen, maar echt flauwvallen.. soms hoopte ik er in het verleden wel eens op om maar "knock out" te zijn zodat ik niet meer de paniekaanval bewust mee kreeg.
In 10 jaar tijd met honderden paniekaanvallen ben ik nog nooit flauwgevallen. Zie hier meer:
http://panicend.com/pfa.html
http://www.anxietycoach.c ... ttacks-can-do-to-you.html
.Dat klopt, dat is ook op de cursus Geen Paniek uitgelegd dat het wel voelt alsof je kan flauwvallen maar dat het niet gebeurd. Of volgens hun dat het echt niet kan. Altijd fijn om te weten.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
dinsdag 25 december 2012 om 12:27
Heel krom is dat ik doe ook dir cursus dat zeggen ze idd maar toen il in ziekenhuis was zeieden ze dat het wel kon omdat alles op hol slaat je lichaam stop zegt flauwvalt en bij bijkomen het weer normaal is wat nou waar is weet ik niet iig ben ik ook nog nooit flauwgevallen dus daar houden we ons maar aan vast he
dinsdag 25 december 2012 om 15:49
Hoi beauprinses. Wat ik wel weet is dat als je ademhaling heel snel gaat en je meer inademt dat uitademt je uiteindelijk flauw kan vallen omdat er dan teveel koolzuur in je lijf zit en dat daarna inderdaad alles goed is omdat je lichaam de rest overneemt. Volg jij de cursus geen paniek of een andere therapie?
dinsdag 25 december 2012 om 18:16
Sorry lees nu pas dat je had gereageerd!
Maar dat accepteren is inderdaad heel lastig. ik heb tijdens mijn eerste 'sessie' bij de psycholoog geleerd mijn ademhaling rustig houden, dat deed ik o.a. door een zakje bij me te houden en als ik angst voelde opkomen daarin te ademen. Ook schreef ik mijn gedachtes en gevoelens op zodat ik me er heel bewust van werd. Toen ik hier bewust van was moest ik dit doorbreken. Dat deed ik door middel van zingen als ik angst voelde opkomen.
Daarna was ik 'genezen' en doordat ik alleen middelen had geleerd om het te stoppen is het (denk ik) ook 6 jaar later terug gekomen.
Toen het terug kwam wilde ik graag weer bij mijn oude psycholoog omdat zij dat hele proces met mij had meegemaakt. We hebben hier niet zoveel sessies gehad als de eerste keer. Veel gesproken over wat mijn gedachtes precies waren, wat het gevoel erbij was en dat kon ik toen heel goed verwoorden. Ik ben met acceptatie hiervan begonnen, door te erkennen waar ik bang voor was en angstaanvallen voor kreeg (de dood, niet om dood te gaan, maar de dood op zichzelf). En hier met anderen over te praten, vooral met ouderen - de mensen die waarschijnlijk niet zo lang meer leven. Daarna heb ik mezelf heel erg geconfronteerd door mijn kamer vol te hangen met briefjes, maar in allerlei vrolijke kleuren en tekeningen (schrijven, zingen en tekenen zijn mijn hobby's), waarop mijn 'angstige' gedachtes stonden.
Nu ben ik weer sinds een half jaar klaar met mijn sessies en nu gaat het weer goed. Maar ik weet al wel dat ik in bepaalde periode in mijn leven die angst altijd terug zal blijven komen. Ik hoop alleen dat ik dat nu alleen kan doorbreken met de dingen die ik heb geleerd bij mijn psycholoog. Wat ik vooral heb geleerd is de confrontatie aangaan met mijn angst(gedachtes) en laten zien dat ik de baas ben en de controle hierover heb.
Maar dat accepteren is inderdaad heel lastig. ik heb tijdens mijn eerste 'sessie' bij de psycholoog geleerd mijn ademhaling rustig houden, dat deed ik o.a. door een zakje bij me te houden en als ik angst voelde opkomen daarin te ademen. Ook schreef ik mijn gedachtes en gevoelens op zodat ik me er heel bewust van werd. Toen ik hier bewust van was moest ik dit doorbreken. Dat deed ik door middel van zingen als ik angst voelde opkomen.
Daarna was ik 'genezen' en doordat ik alleen middelen had geleerd om het te stoppen is het (denk ik) ook 6 jaar later terug gekomen.
Toen het terug kwam wilde ik graag weer bij mijn oude psycholoog omdat zij dat hele proces met mij had meegemaakt. We hebben hier niet zoveel sessies gehad als de eerste keer. Veel gesproken over wat mijn gedachtes precies waren, wat het gevoel erbij was en dat kon ik toen heel goed verwoorden. Ik ben met acceptatie hiervan begonnen, door te erkennen waar ik bang voor was en angstaanvallen voor kreeg (de dood, niet om dood te gaan, maar de dood op zichzelf). En hier met anderen over te praten, vooral met ouderen - de mensen die waarschijnlijk niet zo lang meer leven. Daarna heb ik mezelf heel erg geconfronteerd door mijn kamer vol te hangen met briefjes, maar in allerlei vrolijke kleuren en tekeningen (schrijven, zingen en tekenen zijn mijn hobby's), waarop mijn 'angstige' gedachtes stonden.
Nu ben ik weer sinds een half jaar klaar met mijn sessies en nu gaat het weer goed. Maar ik weet al wel dat ik in bepaalde periode in mijn leven die angst altijd terug zal blijven komen. Ik hoop alleen dat ik dat nu alleen kan doorbreken met de dingen die ik heb geleerd bij mijn psycholoog. Wat ik vooral heb geleerd is de confrontatie aangaan met mijn angst(gedachtes) en laten zien dat ik de baas ben en de controle hierover heb.
dinsdag 25 december 2012 om 18:24
Ik had hier een heel lang verhaal geplaatst en het is zomaar weg gegaan 
Maargoed, dat accepteren is ook heel erg moeilijk.
In de eerste sessie bij mijn psycholoog heb ik meer geleerd met mijn angst om te gaan door mijn ademhaling onder controle te hebben en niet mijn leven te laten beheersen door mijn angst en gedachtes (ik sliep niet meer zonder licht aan en deuren overal open). Maar na 5 jaar was mijn angst in dermate manier terug dat ik weer de psycholoog wilde spreken. Ik ben toen weer naar mijn oude psycholoog gegaan omdat zij mijn hele geschiedenis kende.
Vorig jaar dus weer terug gegaan en na een paar keer gesproken te hebben over mijn angst en mijn gevoelens en gedachten, kwamen we tot de conclusie dat mijn angst nooit zou verdwijnen maar dat ik er mee moest leren leven. Ik heb overigens angst voor de dood, niet dat ik bang ben dat ik dood ga als ik in bed lig ofzo, maar gewoon dat ik (en mijn dierbaren) ooit ga(an). Dat kan alleen door mijn gedachtes te baas te blijven. Ik heb door veel praten erkent wat mijn angst was en wat mijn gedachtes zeiden. Ik heb dat doorbroken door mijn hobby (tekenen, schrijven) te gebruiken mijn gedachte te baas te zijn. Dus ik had kladblokken vol getekend waarin mijn gedachtes stonden geuit. Ook met veel vrolijke kleuren, zodat het minder eng zou zijn. Daarnaast gebruik ik zingen om mijn angst tegen te gaan als ik het voel opkomen. Als dat niet werkt kijk ik mijn tekeningen.
Ik heb ook gesproken met anderen over mijn angst, vooral met ouderen - dat zijn voor mij ten slotte mensen waarvan jet leven al bijna voorbij is en ik kon me niet voorstellen dat ze daar niet mee bezig zouden zijn.
Op die manier heb ik geprobeerd mijn gedachtes de baas te zijn. Ik weet wel zeker dat er een moment komt dat het erger wordt, want mijn angst gaat niet weg. Maar de kunst is om er mee om te gaan.
Maargoed, dat accepteren is ook heel erg moeilijk.
In de eerste sessie bij mijn psycholoog heb ik meer geleerd met mijn angst om te gaan door mijn ademhaling onder controle te hebben en niet mijn leven te laten beheersen door mijn angst en gedachtes (ik sliep niet meer zonder licht aan en deuren overal open). Maar na 5 jaar was mijn angst in dermate manier terug dat ik weer de psycholoog wilde spreken. Ik ben toen weer naar mijn oude psycholoog gegaan omdat zij mijn hele geschiedenis kende.
Vorig jaar dus weer terug gegaan en na een paar keer gesproken te hebben over mijn angst en mijn gevoelens en gedachten, kwamen we tot de conclusie dat mijn angst nooit zou verdwijnen maar dat ik er mee moest leren leven. Ik heb overigens angst voor de dood, niet dat ik bang ben dat ik dood ga als ik in bed lig ofzo, maar gewoon dat ik (en mijn dierbaren) ooit ga(an). Dat kan alleen door mijn gedachtes te baas te blijven. Ik heb door veel praten erkent wat mijn angst was en wat mijn gedachtes zeiden. Ik heb dat doorbroken door mijn hobby (tekenen, schrijven) te gebruiken mijn gedachte te baas te zijn. Dus ik had kladblokken vol getekend waarin mijn gedachtes stonden geuit. Ook met veel vrolijke kleuren, zodat het minder eng zou zijn. Daarnaast gebruik ik zingen om mijn angst tegen te gaan als ik het voel opkomen. Als dat niet werkt kijk ik mijn tekeningen.
Ik heb ook gesproken met anderen over mijn angst, vooral met ouderen - dat zijn voor mij ten slotte mensen waarvan jet leven al bijna voorbij is en ik kon me niet voorstellen dat ze daar niet mee bezig zouden zijn.
Op die manier heb ik geprobeerd mijn gedachtes de baas te zijn. Ik weet wel zeker dat er een moment komt dat het erger wordt, want mijn angst gaat niet weg. Maar de kunst is om er mee om te gaan.
dinsdag 25 december 2012 om 18:27
Ik heb hier af en aan nu al zo een 15 jaar last van Inmiddels dan ook alle mogelijke therapie gehad en twee maal medicatie. Vorig jaar weer een periode en ik was er helemaal klaar mee! Ben toen door lange wachttijd bij ggz bij Geert verschaeven uitgekomen. Heb de sessies gekocht en dit heeft mij beter geholpen dan alle andere dingen die ik heb gedaan. Ik doe nu eigenlijk alles weer waar ik bang voor was. Ben zo blij dat ik dit zonder medicatie te boven ben gekomen. Normaliter zou ik nooit aam zoiets online beginnen. Maar dit programma is oprecht gemaakt en werkt onwijs goed! Sterkte. Het is zo erg om zo opgesloten te zitten met je eigen angsten en gedachten. En inderdaad die cirkel wordt groter en groter totdat je de deur niet meer uitkomt. Bah ik heb m'n leven weer terug gelukkig. Dat gun ik iedereen met angstklachten!
donderdag 27 december 2012 om 17:41
hoi dames, hoe is het bij jullie met de kerstdagen verlopen? Een beetje genoten of toch veel last van onrustigheid gehad? Bij mij ging het redelijk, alleen gister na een paar uur werd ik erg moe, waardoor mijn lichamelijke klachten ook meer gaan overheersen. Ik voel me nu best wel ok, alleen soms komen die hartkloppingen uit het niets op en merk ik dat mijn ademhaling sneller wordt. Gelukkig heb ik nog een weekje vakantie dus moet nu even helemaal niks
donderdag 27 december 2012 om 17:41
hoi dames, hoe is het bij jullie met de kerstdagen verlopen? Een beetje genoten of toch veel last van onrustigheid gehad? Bij mij ging het redelijk, alleen gister na een paar uur werd ik erg moe, waardoor mijn lichamelijke klachten ook meer gaan overheersen. Ik voel me nu best wel ok, alleen soms komen die hartkloppingen uit het niets op en merk ik dat mijn ademhaling sneller wordt. Gelukkig heb ik nog een weekje vakantie dus moet nu even helemaal niks
donderdag 27 december 2012 om 22:19
Hi Eefje, Mijn kerstdagen gingen goed! ik ben gewoon uit geweest gister in drukke kroegen en nergens last van zo raar was dat...... alleen vandaag wel last gehad:( tintelende handen en duizelig bahbah maar zit bij mij wel stijgende lijn in denk ik ik krijg nu beetje pa mijn neefje slaapt hier en die hoest heel erg nu begint mijn zoontje ook te hoesten dan denk oh straks kunnen ze niet slapen of worden ze ziek dus moet ff relaxxx pfffff....
vrijdag 28 december 2012 om 07:59
Mijn kerstdagen ging ook wel goed. alleen dinsdag voelde ik me echt raar en angstig, durfde niet veel, was licht in het hoofd en vond ik angstig. Woensdag ging het prima, naar mijn broer en de kleine geweest. mocht haar op de arm houden, savonds gegourmet met familie, wel erg warm maar prima uit te houden.
Ik sta steeds meer versteld hoe snel ik uit een diep dal kan komen, eerst voelde ik me raar, gisteren ook nog zo raar gevoel maar toch naar iemand geweest, en even naar het centrum en vandaag voel ik me prima:) vanmiddag lekker met moeder en zusje winkelen. Ik heb soms van die dagen dat ik wel eens denk, ik kom hie rnooit uit, maar elke keer kom ik er sneller uit, ik kan me nog herinneren een paar maanden geleden, als ik dit voelde, bleef ik het liefst weken binnen zitten tot mijn gevoel over was en ik me een beetje goed voelde, maar dat werkte ook averechts.
Ik sta steeds meer versteld hoe snel ik uit een diep dal kan komen, eerst voelde ik me raar, gisteren ook nog zo raar gevoel maar toch naar iemand geweest, en even naar het centrum en vandaag voel ik me prima:) vanmiddag lekker met moeder en zusje winkelen. Ik heb soms van die dagen dat ik wel eens denk, ik kom hie rnooit uit, maar elke keer kom ik er sneller uit, ik kan me nog herinneren een paar maanden geleden, als ik dit voelde, bleef ik het liefst weken binnen zitten tot mijn gevoel over was en ik me een beetje goed voelde, maar dat werkte ook averechts.
vrijdag 28 december 2012 om 12:54
@beauprinses, dat is zeker fijn! En idd elke durf ik meer en meer. Terwijl ik een paar maanden geleden, niet meer snel de draad durfde op te pikken als ik weer een klein terugvalletje heb gehad. Nu heb ik zoiets van laat het maar gebeuren en dna opeens durf ik veel dingen meer en sta niet echt stil bij mijn angst.
Vanmiddag lekker winkelen met moeder en zusje, en ga mezelf eens verwennen!
Vanmiddag lekker winkelen met moeder en zusje, en ga mezelf eens verwennen!
vrijdag 28 december 2012 om 13:06
vrijdag 28 december 2012 om 13:34
Ikheb hier ook wel regelmatig last van maar dat komt meer omdat ik veel te veel doe en vage klachten steeds met me lichaam heb ook hartkloppingen soms maar heel vaak dat ik aan een kant een slappe gevoel in me arm krijg omdat ik ook astmatisch ben en in stress periode me heel vaag en raar kan voelen met de meest gekke dingen.
Probeer eens wat rustgevende thee en meditie yoga is erg goed voor dit soort gevallen bij mij helpt het meestal wel.
Probeer eens wat rustgevende thee en meditie yoga is erg goed voor dit soort gevallen bij mij helpt het meestal wel.
vrijdag 28 december 2012 om 15:16
Ik merk ook inderdaad dat ik veel sneller de draad weer op pak na een aanval. Eerder was ik de hele dag van slag, nu ga ik weer meteen verder waar ik gebleven was. Waarschijnlijk ook omdat ik nu niet zo'n schrikreactie krijg. Famke, wat ik ook vaak merk is als ik in een drukke menigte ben dat ik sneller afgeleid ben waardoor ik minder op mijn lichamelijke klachten let waardoor ze er niet zijn. Ik ben ook steeds minder bang dan ik écht iets heb, weet dat dit bij de reactie van het zenuwstelsel hoort. Maarja soms overheerst het paniekgevoel... famke ik weet hiet of je dit al eerder hebt beschreven, maar werk jij of ben je thuis?
vrijdag 28 december 2012 om 15:21
De hartkloppigen worden veroorzaakt door angst. Er wordt namelijk veel adrenaline aangemaakt. Jouw lichaam gedraagt zich alsof je in gevaar bent. De hartkloppigen zelf zijn niet gevaarlijk.
Maar hoe lang wil je hiermee doorgaan. Er zijn goede pillen voor en weg de meeste verschijnselen. Overleg met je huisarts.
Succes!
Maar hoe lang wil je hiermee doorgaan. Er zijn goede pillen voor en weg de meeste verschijnselen. Overleg met je huisarts.
Succes!
vrijdag 28 december 2012 om 15:27
@hamer, ik sta ook onder controle ik de huisarts. Heb Alprazolam voorgeschreven gekregen, maar slik deze niet elke dag. Ik ben ook van mening dat de pillen de lichamelijke klachten wel onderdrukken, maar uiteindelijk niks oplossen. De angst ontstaat ergens door en daar moet ik aan werken. Ik ben blij dat medicatie mij in heftige gevallen kan ondersteunen, maar ik wil hier niet afhankelijk van worden.