Psyche
alle pijlers
Lang geleden... deel 4
maandag 9 november 2009 om 23:27
gun jezelf het verdriet en laat weten dat het klote gaat.
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
gun jezelf mensen die je steunen en die er voor je willen zijn.
gun jezelf dat jij nu even belangrijk bent omdat jij verdriet hebt.
gun jezelf dat jij door je problemen een beter mens wordt maar niet meteen.
gun jezelf de tijd om te rouwen, te verwerken en te gaan inzien hoe je je leven weer oppakt.
gun jezelf jezelf.
en gun jezelf je fouten.
gun jezelf je tekortkomingen.
gun jezelf dat je mens bent en niet altijd perfect bent.
gun jezelf dat je het moeilijk hebt.
en gun jezelf dat je er ook weer uitkomt maar wel op je eigen tijd en op je eigen manier.
niet zoals je denkt dat het hoort.
het hoort zoals jij het doet.
het is jouw verdriet en jij gaat daarmee om zoals jij daarmee omgaat.
Geloof in jezelf!
*tekst heb ik eerlijk gejat.. *
woensdag 25 november 2009 om 14:30
woensdag 25 november 2009 om 14:35
ik ben weer thuis!!
(bleek een dag eerder als ontslagdata tehebben staan dus heb me er maar bij neer gelegd+bovendien kwam het me wel goed uit!!)
Heb er wat over verteld op hyves(als jullie daar nog komen;tís rustig daar,heeeel rustig..)
Ik botste nogal met iemand die erg op de voorgrond stond(ik was tebeidehand kennelijk,nou ja da's gezegd)Dus het is wel lekker om daar vanaf tezijn.Hij lette constant op me,op alles wat ik anders of fout deed(eigenlijk leken we kennelijk op elkaar en dat gaf het spiegeleffect;maar dan negatief!!)+hij voelde zich afkickerig dus kennelijk was ik een goed slachtoffer maar iig geen makkelijk slachtoffer!!(heb steeds aardig tegen hem gedaan maar van zijn kant uit was alles aan mij negatief)Heb geen eens meer zin om aandacht aan hem teverspillen dus ik kap ermee over teschrijven!
Morgen ga ik weer naar tekenen en s'middags moet ik alweer naar Psyq toe(=therapie)Vrijdag beeldhouwen naar de dokter,zaterdag paardrijden en zondag ga ik naar mijn zus om samen haar paard tedoen.
SB slik weer een (chemo)kuur voor thuis en moet nog 1 week .Hij is 2 dagen ziek thuis gebleven maar nu toch weer aan het werk gegaan.
Ga zo me spullen maar inruimen en even een dutje doen..
(bleek een dag eerder als ontslagdata tehebben staan dus heb me er maar bij neer gelegd+bovendien kwam het me wel goed uit!!)
Heb er wat over verteld op hyves(als jullie daar nog komen;tís rustig daar,heeeel rustig..)
Ik botste nogal met iemand die erg op de voorgrond stond(ik was tebeidehand kennelijk,nou ja da's gezegd)Dus het is wel lekker om daar vanaf tezijn.Hij lette constant op me,op alles wat ik anders of fout deed(eigenlijk leken we kennelijk op elkaar en dat gaf het spiegeleffect;maar dan negatief!!)+hij voelde zich afkickerig dus kennelijk was ik een goed slachtoffer maar iig geen makkelijk slachtoffer!!(heb steeds aardig tegen hem gedaan maar van zijn kant uit was alles aan mij negatief)Heb geen eens meer zin om aandacht aan hem teverspillen dus ik kap ermee over teschrijven!
Morgen ga ik weer naar tekenen en s'middags moet ik alweer naar Psyq toe(=therapie)Vrijdag beeldhouwen naar de dokter,zaterdag paardrijden en zondag ga ik naar mijn zus om samen haar paard tedoen.
SB slik weer een (chemo)kuur voor thuis en moet nog 1 week .Hij is 2 dagen ziek thuis gebleven maar nu toch weer aan het werk gegaan.
Ga zo me spullen maar inruimen en even een dutje doen..
woensdag 25 november 2009 om 14:42
Nee..dat is het frustrerende,ik lijk even helmaal verstrikt te zitten in alles.
En aangezien alles samenhangt kan ik het zo moeilijk doorbreken.
Maarja,deel van de spanning word er ook niet beter op als je je lijf zo mishandelt en oververmoeid raakt.
Dat wakker liggen had ik in Kenia en even daarna helemaal niet.
Ik voelde mij echt herboren.
Ik weet ook niet precies waarom het daar zo goed ging.
Hoewel, een andere omgeving en weinig prikkels en niet overvraagd worden natuurlijk wel wat bijdraagt.
Ik hoefde daar in principe niets en alleen maar met mijzelf rekening te houden.
Veel zon,buitenlucht regelmatig eten onder sociale controle.
Geen haastcultuur...tsja, dat factoren mis ik hier wel.
En misschien mocht het gewoon even er allemaal niet zijn,mocht ik op adem komen,maar wel tegen een prijs die ik nu moet voldoen ofzo.
Niet geheel onbekend hoor, zo gaat het meestal.
Alleen nu is het ineens erg groot.
Pff....ik word er weer verdrietig van als ik het zo opschrijf.
Ik weet echt niet hoe ik de spanning kan verminderen of hoe het op te lossen.
En eetbuien werken eventjes voor wat rust in mijn hoofd.
Maar het gevolg is grotere en langere onrust voor mijn lijf.
En aangezien alles samenhangt kan ik het zo moeilijk doorbreken.
Maarja,deel van de spanning word er ook niet beter op als je je lijf zo mishandelt en oververmoeid raakt.
Dat wakker liggen had ik in Kenia en even daarna helemaal niet.
Ik voelde mij echt herboren.
Ik weet ook niet precies waarom het daar zo goed ging.
Hoewel, een andere omgeving en weinig prikkels en niet overvraagd worden natuurlijk wel wat bijdraagt.
Ik hoefde daar in principe niets en alleen maar met mijzelf rekening te houden.
Veel zon,buitenlucht regelmatig eten onder sociale controle.
Geen haastcultuur...tsja, dat factoren mis ik hier wel.
En misschien mocht het gewoon even er allemaal niet zijn,mocht ik op adem komen,maar wel tegen een prijs die ik nu moet voldoen ofzo.
Niet geheel onbekend hoor, zo gaat het meestal.
Alleen nu is het ineens erg groot.
Pff....ik word er weer verdrietig van als ik het zo opschrijf.
Ik weet echt niet hoe ik de spanning kan verminderen of hoe het op te lossen.
En eetbuien werken eventjes voor wat rust in mijn hoofd.
Maar het gevolg is grotere en langere onrust voor mijn lijf.
woensdag 25 november 2009 om 14:56
Ik denk dat ik je wel begrijp Ier.
En de factoren die je noemt die het je zo moeilijk maken, zijn helaas niet te vermijden.
En dat is frustrerend lijkt me.
Want je zult dingen moeten. Je kunt het jezelf wel wat makkelijker maken, en je wat dingen uit handen laten nemen, maar uiteindelijk blijven er nog veel dingen over die simpelweg gewoon moeten.
Ik zou zo snel ook niet echt een structurele oplossing weten. Ik vraag me af of die er uberhaupt is... anders had je hem zelf vast al wel gevonden.
En dat is frustrerend.
Het is verdrietig.
Ik kan me voorstellen dat het je verdrietig maakt. Ik word zelfs verdrietig als ik je onmacht lees en zelfs voel.
Je hebt waarschijnlijk helemaal niets aan mijn geklets maar ik weet het ook even niet...
Ik hoop dat je heel snel iets hoort mbt je therapie.
En de factoren die je noemt die het je zo moeilijk maken, zijn helaas niet te vermijden.
En dat is frustrerend lijkt me.
Want je zult dingen moeten. Je kunt het jezelf wel wat makkelijker maken, en je wat dingen uit handen laten nemen, maar uiteindelijk blijven er nog veel dingen over die simpelweg gewoon moeten.
Ik zou zo snel ook niet echt een structurele oplossing weten. Ik vraag me af of die er uberhaupt is... anders had je hem zelf vast al wel gevonden.
En dat is frustrerend.
Het is verdrietig.
Ik kan me voorstellen dat het je verdrietig maakt. Ik word zelfs verdrietig als ik je onmacht lees en zelfs voel.
Je hebt waarschijnlijk helemaal niets aan mijn geklets maar ik weet het ook even niet...
Ik hoop dat je heel snel iets hoort mbt je therapie.
woensdag 25 november 2009 om 15:22
Thanks Appel en Iry !
Nou of het echt gehoplpen heeft weet ik nog niet maar ik ben er even tussenuit geweest ;even weg van bepaalde problemen.Alhoewel ik toch wel erg stuk zat toen ik erin ging en nu niet meer dus wat dat betreft heeft het iig geholpen!
Bezigheden is voor mij een manier om me over bepaalde gevoelens heen tezetten om om wat afleiding tehebben;daarom plan ik elke dag meestal wel iets.Het is geen must hoor ik doe het vrijwillig en behalve de afspraken dan is alles vrijblijvend.
Als ik de hele dag niets tedoen heb dan wordt ik kriegel van mezelf(moet mijn energie en/of aandacht ergens op kunnen richten)en er zit een bepaalde onrust in mij(ADHD noemen ze het)dus ik moet die enegie ook kwijt kunnen.Daarom is zo'n been extra lastig voor mij(mijn hoofd wil wel maar mijn been soms niet dus moet inderdaad wel rustig aan doen;bedankt voor de tip!
terug lieverds!
Nou of het echt gehoplpen heeft weet ik nog niet maar ik ben er even tussenuit geweest ;even weg van bepaalde problemen.Alhoewel ik toch wel erg stuk zat toen ik erin ging en nu niet meer dus wat dat betreft heeft het iig geholpen!
Bezigheden is voor mij een manier om me over bepaalde gevoelens heen tezetten om om wat afleiding tehebben;daarom plan ik elke dag meestal wel iets.Het is geen must hoor ik doe het vrijwillig en behalve de afspraken dan is alles vrijblijvend.
Als ik de hele dag niets tedoen heb dan wordt ik kriegel van mezelf(moet mijn energie en/of aandacht ergens op kunnen richten)en er zit een bepaalde onrust in mij(ADHD noemen ze het)dus ik moet die enegie ook kwijt kunnen.Daarom is zo'n been extra lastig voor mij(mijn hoofd wil wel maar mijn been soms niet dus moet inderdaad wel rustig aan doen;bedankt voor de tip!
terug lieverds!
woensdag 25 november 2009 om 15:55
Dank je lieve Appel, natuurlijk heb ik wat aan je post.
gehoord worden is altijd fijn.
Ach ja....verdiet is ook de onmacht.
Ik probeer ook er niet te veel mijzelf in mee te laten slepen.
Ik had al weer wat afleiding gevonden
Lieve Sponge ik hoop het meid dat je weer een kleine beetje grip kan krijgen op je thuisleventje, en dat de opname iets heeft kunnen bijdragen.
Knuffel!!
gehoord worden is altijd fijn.
Ach ja....verdiet is ook de onmacht.
Ik probeer ook er niet te veel mijzelf in mee te laten slepen.
Ik had al weer wat afleiding gevonden
Lieve Sponge ik hoop het meid dat je weer een kleine beetje grip kan krijgen op je thuisleventje, en dat de opname iets heeft kunnen bijdragen.
Knuffel!!
woensdag 25 november 2009 om 18:21
Dag lieverds,
Wat een goed idee Philo, iets tastbaars om je gevoel vast te houden.
Appel ik hoop dat je een mooie ring vindt.
Ik moest zelf denken aan mijn oude, versleten maar oh zo lieve beer van vroeger, die zit op een plankje boven m'n bed. En hij herinnert me ook aan die onschuld. Was er getuige van.
Eigenlijk heeft het dezelfde functie, maar onbewust.
Straks maar even een aai over z'n bol geven.
Sponge fijn dat je weer thuis bent. Zo te lezen ben je bewust bezig met bezigheden om rust te krijgen. Klinkt tegenstrijdig maar ik snap het helemaal
Goed dat het je toch even heeft geholpen om weg te zijn.
Iry, voor jou. Je klinkt verdrietig en er spreekt zoveel onmacht uit.
Ik kan onderhand geen zakdoek meer zien. Langzamerhand gaat het wel iets beter. Nu ligt LM met écht griep in bed. Ja altijd een graadje erger hè De zieligheid druipt eraf.
Liefs!
Wat een goed idee Philo, iets tastbaars om je gevoel vast te houden.
Appel ik hoop dat je een mooie ring vindt.
Ik moest zelf denken aan mijn oude, versleten maar oh zo lieve beer van vroeger, die zit op een plankje boven m'n bed. En hij herinnert me ook aan die onschuld. Was er getuige van.
Eigenlijk heeft het dezelfde functie, maar onbewust.
Straks maar even een aai over z'n bol geven.
Sponge fijn dat je weer thuis bent. Zo te lezen ben je bewust bezig met bezigheden om rust te krijgen. Klinkt tegenstrijdig maar ik snap het helemaal
Goed dat het je toch even heeft geholpen om weg te zijn.
Iry, voor jou. Je klinkt verdrietig en er spreekt zoveel onmacht uit.
Ik kan onderhand geen zakdoek meer zien. Langzamerhand gaat het wel iets beter. Nu ligt LM met écht griep in bed. Ja altijd een graadje erger hè De zieligheid druipt eraf.
Liefs!
woensdag 25 november 2009 om 19:31
Welkom thuis lieve Sponge.
Wat heftig allemaal voor je.. Nu je vriend weer aan de chemo.
Ieder huisje heeft z'n kruisje dat weet ik wel, maar het lijkt wel of jou niet veel gegund wordt. Vind dat heel naar om te lezen.
Ik hoop dat alle activiteiten je goed doen, dat het met je been gaat en dat je weer je ritme mag vinden thuis.
Wat heftig allemaal voor je.. Nu je vriend weer aan de chemo.
Ieder huisje heeft z'n kruisje dat weet ik wel, maar het lijkt wel of jou niet veel gegund wordt. Vind dat heel naar om te lezen.
Ik hoop dat alle activiteiten je goed doen, dat het met je been gaat en dat je weer je ritme mag vinden thuis.
woensdag 25 november 2009 om 21:31
Dag moppies.
Even een levensteken van deze kant.
Ik heb jullie net gelezen, ik kreeg het er erg warm van.
Wat steunen jullie elkaar weer geweldig.
Sponge, wat fijn dat je weer thuis bent!
Iry, sterkte met je struggle. Niet slapen is slopend.
@ de rest
Het is raar, ik besef afgelopen tijd wel dat ik jullie mis, maar op een of andere manier kan ik me er niet zo goed toe zetten om te lezen hier.
Ik wil eigenlijk niet bezig zijn met 'nare dingen'.
Weet niet of het nou kop-in-t-zand tactiek is, of gewoon zwangerschaps-alles-moet-harmonieus-en-schoon-kriebels.
Het leven lijkt momenteel onoverzichtelijk genoeg zònder 'extra bagage'.
Ondertussen weten hier al steeds meer mensen dat er een Wurmini aan zit te komen, en zijn wij samen al een beetje aan het winkelen geweest.
Mijn buikje begint nu ook echt op te vallen, ik weet niet hoeveel langer ik het nog voor de kids op mn werk kan verbergen. En mn booobs. Sjeezus hee. Pamela A is er niets bij.
Met mij gaat het heel wisselend.
De ergste misselijkheid en ongemakken zijn over, maar ik heb er een weekje zware verkoudheid bij gekregen, dus nog niet echt het gevoel gehad dat mn lichaam ook weer okee is.
Toch geniet ik me bij tijd en wijlen suf. Samen met Wurman dromen over het mensje dat ons hopenlijk straks komt wakker houden. Trots met mn kleine buikje vooruit rondlopen.
Aan de andere kant merk ik ook dat ik het steeds moeilijker vind om uit bed te komen, me tot dingen te zetten, de deur uit te gaan.
Een hoop zorgen. Niet zozeer over of ik wel voor dit kindje kan zorgen, maar over 'ojee wat nu'.
Waar ik dacht niet meer bang te zijn voor een kindje-voor-altijd merk ik dat ik nu wel kan janken bij het idee aan elke dag stofzuigen, 2 wasmachines per dag draaien, en al dat soort praktische verplichtingen.
Met mn mini-nichtje in de armen weet ik alleen maar dat ik dat ook wil, en vol verlangen naar ons kindje.
's Nachts als ik wakker lig (ja ik ook Ier) ben ik bang voor alle verplichtingen, en dat het nooit meer goed komt, dat ik nooit meer ergens zin in zal hebben.
Lang verhaal, snorrie, maar het schoot er zomaar uit....
Liefs..
Even een levensteken van deze kant.
Ik heb jullie net gelezen, ik kreeg het er erg warm van.
Wat steunen jullie elkaar weer geweldig.
Sponge, wat fijn dat je weer thuis bent!
Iry, sterkte met je struggle. Niet slapen is slopend.
@ de rest
Het is raar, ik besef afgelopen tijd wel dat ik jullie mis, maar op een of andere manier kan ik me er niet zo goed toe zetten om te lezen hier.
Ik wil eigenlijk niet bezig zijn met 'nare dingen'.
Weet niet of het nou kop-in-t-zand tactiek is, of gewoon zwangerschaps-alles-moet-harmonieus-en-schoon-kriebels.
Het leven lijkt momenteel onoverzichtelijk genoeg zònder 'extra bagage'.
Ondertussen weten hier al steeds meer mensen dat er een Wurmini aan zit te komen, en zijn wij samen al een beetje aan het winkelen geweest.
Mijn buikje begint nu ook echt op te vallen, ik weet niet hoeveel langer ik het nog voor de kids op mn werk kan verbergen. En mn booobs. Sjeezus hee. Pamela A is er niets bij.
Met mij gaat het heel wisselend.
De ergste misselijkheid en ongemakken zijn over, maar ik heb er een weekje zware verkoudheid bij gekregen, dus nog niet echt het gevoel gehad dat mn lichaam ook weer okee is.
Toch geniet ik me bij tijd en wijlen suf. Samen met Wurman dromen over het mensje dat ons hopenlijk straks komt wakker houden. Trots met mn kleine buikje vooruit rondlopen.
Aan de andere kant merk ik ook dat ik het steeds moeilijker vind om uit bed te komen, me tot dingen te zetten, de deur uit te gaan.
Een hoop zorgen. Niet zozeer over of ik wel voor dit kindje kan zorgen, maar over 'ojee wat nu'.
Waar ik dacht niet meer bang te zijn voor een kindje-voor-altijd merk ik dat ik nu wel kan janken bij het idee aan elke dag stofzuigen, 2 wasmachines per dag draaien, en al dat soort praktische verplichtingen.
Met mn mini-nichtje in de armen weet ik alleen maar dat ik dat ook wil, en vol verlangen naar ons kindje.
's Nachts als ik wakker lig (ja ik ook Ier) ben ik bang voor alle verplichtingen, en dat het nooit meer goed komt, dat ik nooit meer ergens zin in zal hebben.
Lang verhaal, snorrie, maar het schoot er zomaar uit....
Liefs..
woensdag 25 november 2009 om 21:54
Wurm!!
Fijn iets van je te horen!
En fijn ook dat het goed gaat met wurmini!
Je leven staat op zijn kop denk ik. Op een fijne manier, maar misschien ook op een iets minder fijne manier..
Je bent waarschijnlijk ook nog steeds aan het worstelen met de dingen waar je al mee worstelde voor wurmini zich aankondigde.
Meid.. geniet ervan! Geniet van al het moois!!
En weet dat je welkom bent hier!
Fijn iets van je te horen!
En fijn ook dat het goed gaat met wurmini!
Je leven staat op zijn kop denk ik. Op een fijne manier, maar misschien ook op een iets minder fijne manier..
Je bent waarschijnlijk ook nog steeds aan het worstelen met de dingen waar je al mee worstelde voor wurmini zich aankondigde.
Meid.. geniet ervan! Geniet van al het moois!!
En weet dat je welkom bent hier!
woensdag 25 november 2009 om 23:35
donderdag 26 november 2009 om 00:04
Fijn dat jullie je gedragen hebben tijdens mijn afwezigheid.
Sponge, welkom thuis
Hopelijk zal je merken dat het je echt wat op heeft geleverd.
Sterkte met SB.
Wurm, fijn je weer even te zien hier!
En hoewel je er niet zo van bent, toch een voor mijn mattie.
Lynne, ik hoop dat je die zakdoekjes snel de deur uit kan doen.
Beterschap voor jou en je zielige man natuurlijk
Voor alle anderen veel liefs en een voor wie het kan gebruiken.
Sponge, welkom thuis
Hopelijk zal je merken dat het je echt wat op heeft geleverd.
Sterkte met SB.
Wurm, fijn je weer even te zien hier!
En hoewel je er niet zo van bent, toch een voor mijn mattie.
Lynne, ik hoop dat je die zakdoekjes snel de deur uit kan doen.
Beterschap voor jou en je zielige man natuurlijk
Voor alle anderen veel liefs en een voor wie het kan gebruiken.
donderdag 26 november 2009 om 00:07
He wurm.
Ik denk dat dat heel goed is om je meer bezig te houden met miniwurmpie dan met onze ellende.
En die paniekgedachten zijn heel normaal.
Ik dacht dan ook,shit....nu zit het erin!
The point of no return.
En ja, dat betekent een hele verandering, dat betekent opdraven wanneer je geen zin hebt.
Wassen die je neus uitkomen.
Je bed uit terwijl je net zo warm ligt.
Maar het meeste groeit vanzelf, met de gezonde baaldagen erbij
Geniet zoveel je kan als je die gedachte zo nu en dan lekker overboord gooit.
En zwijmel weg bij al die leuk babyspulletjes en minisokjes.
Niet slapen is idd slopend, maar he...een zwangere vrouw mag middagdutjes doen!!!
Liefs!
Ik denk dat dat heel goed is om je meer bezig te houden met miniwurmpie dan met onze ellende.
En die paniekgedachten zijn heel normaal.
Ik dacht dan ook,shit....nu zit het erin!
The point of no return.
En ja, dat betekent een hele verandering, dat betekent opdraven wanneer je geen zin hebt.
Wassen die je neus uitkomen.
Je bed uit terwijl je net zo warm ligt.
Maar het meeste groeit vanzelf, met de gezonde baaldagen erbij
Geniet zoveel je kan als je die gedachte zo nu en dan lekker overboord gooit.
En zwijmel weg bij al die leuk babyspulletjes en minisokjes.
Niet slapen is idd slopend, maar he...een zwangere vrouw mag middagdutjes doen!!!
Liefs!
donderdag 26 november 2009 om 15:21
Kom weer even van me af praten hier...
Gister lg gesproken over de telefoon.
Dat verliep heel moeizaam en riep nogak wat emoties op.
Uiteindelijk zijn er volgende week al wel 2 diensten af, ook ivm afspraak riagg, en gaat hij nog kijken voor een andere extreem zware week.
Vandaag BA gesproken en dat was een verademing maar tegelijk ook heel confronterend.
Ik ben heel eerlijk geweest, maar zij ook.
En zodra zij dat deed, zwakte ik dat weer af.
En kreeg ik dat weer terug.
Zij deelt mijn angst voor terugval. Sterker nog, ik balanceer op het randje en daarom moet er snel wat gebeuren.
In mijn wens fulltime te blijven werken kan ze meegaan, omdat ik dat graag wil.
Haar advies, wat ook (allemaal in overleg met mij) naar lg en pz gaat is: meer regelmaat, niet meer als 36 uur werken, geen 24 uursdiensten, en nadrukkelijke vraag/advies naar pz om therapiesessies bij vorige psych op korte termijn (december) te vergoeden.
Het was fijn om even van me af te kunnen praten, begrip te krijgen en vooral dat er met mij werd mee gedacht.
Ik moet mezelf op de eerste plaats zetten, vaker nee zeggen en grenzen stellen.
Ze zag mijn paniek, benoemde dat ook, en dat ze zich zorgen maakt.
Kwam even heel dichtbij, waardoor ik alles weer af wilde zwakken, omdat ik dat eng vindt.
Slechte nieuws is dat zij komende maand voor het laatst is.
Over 2 weken kan ik haar nog zien als ik dat wil, maar daarna niet meer. Dan gaan ze op mijn werk in zee met een grote arbodienst.
Gister lg gesproken over de telefoon.
Dat verliep heel moeizaam en riep nogak wat emoties op.
Uiteindelijk zijn er volgende week al wel 2 diensten af, ook ivm afspraak riagg, en gaat hij nog kijken voor een andere extreem zware week.
Vandaag BA gesproken en dat was een verademing maar tegelijk ook heel confronterend.
Ik ben heel eerlijk geweest, maar zij ook.
En zodra zij dat deed, zwakte ik dat weer af.
En kreeg ik dat weer terug.
Zij deelt mijn angst voor terugval. Sterker nog, ik balanceer op het randje en daarom moet er snel wat gebeuren.
In mijn wens fulltime te blijven werken kan ze meegaan, omdat ik dat graag wil.
Haar advies, wat ook (allemaal in overleg met mij) naar lg en pz gaat is: meer regelmaat, niet meer als 36 uur werken, geen 24 uursdiensten, en nadrukkelijke vraag/advies naar pz om therapiesessies bij vorige psych op korte termijn (december) te vergoeden.
Het was fijn om even van me af te kunnen praten, begrip te krijgen en vooral dat er met mij werd mee gedacht.
Ik moet mezelf op de eerste plaats zetten, vaker nee zeggen en grenzen stellen.
Ze zag mijn paniek, benoemde dat ook, en dat ze zich zorgen maakt.
Kwam even heel dichtbij, waardoor ik alles weer af wilde zwakken, omdat ik dat eng vindt.
Slechte nieuws is dat zij komende maand voor het laatst is.
Over 2 weken kan ik haar nog zien als ik dat wil, maar daarna niet meer. Dan gaan ze op mijn werk in zee met een grote arbodienst.
