Leven zonder ouders

21-10-2015 09:50 32 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Ik ben benieuwd of hier ook mensen zijn die hun ouders op jonge leeftijd hebben verloren.

Dit is bij mij het geval en zou het fijn vinden om in contact te komen met anderen.

Mijn moeder is op mijn 12e overleden aan borstkanker en mijn vader heeft ons in de steek gelaten op mijn 19e.

Ik hoop reacties te ontvangen.



X.
quote:marielle75 schreef op 21 oktober 2015 @ 12:33:

Wanneer ik andere soms hoor praten over hun ouders, zou ik ook wel zo'n plek willen hebben waar je ten alle tijden welkom bent.....



Ik snap je gevoel maar probeer het niet te idealiseren. Mijn biologische vader is van mijn moeder gescheiden voor mijn eerste jaar en mijn stiefvader had volgens mij liever gehad dat ik er nooit was geweest. Mijn jeugd/leven heeft in het teken gestaan van onveilig zijn, drankmisbruik van stiefvader en schipperen van moeder.

Geen van allen leeft meer en alleen voor wat betreft mijn moeder heb ik daar het gemis van. Mijn vaders hebben nooit enige positieve waarde aan mijn leven toegevoegd, alleen negatieve.
Alle reacties Link kopieren
Ik begrijp wat je zegt SilverShadow. Ik weet het...... Maar soms is het verlangen er wel even. Zeker wanneer ik zie hoe sterk de band is die ik met mijn kind heb. Dan denk ik "het kan dus wel".
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
Natuurlijk kan het wel en fijn dat jij jouw kinderen dat gevoel wel kunt geven. Maar blijf realistisch dat er ook legio gezinnen zijn waar die warmte niet is en nooit geweest is.

De fotoreportages in de Libelle/Margriet met gezellige kersttafels en kinderen die alles lusten en niet huilen is totaal onrealistisch maar wel wat iedereen zich voorstelt bij een "happy family".
Alle reacties Link kopieren
quote:SilverShadow schreef op 21 oktober 2015 @ 14:07:

Natuurlijk kan het wel en fijn dat jij jouw kinderen dat gevoel wel kunt geven. Maar blijf realistisch dat er ook legio gezinnen zijn waar die warmte niet is en nooit geweest is.

De fotoreportages in de Libelle/Margriet met gezellige kersttafels en kinderen die alles lusten en niet huilen is totaal onrealistisch maar wel wat iedereen zich voorstelt bij een "happy family".Dat weet ik. Zowel uit privé als werkgerelateerde situaties.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar Mariëlle. Als de die warme band met je ouders er nooit is geweest omdat de omstandigheden dusdanig waren dat ze jou die niet ( goed) konden geven is dat misschien wel nog confronterender en pijnlijker dan je ouders te moeten missen waarmee die warme band er wel was.... Gedurfde stelling misschien....

Ik ben ook eind 30, gelukkig kan ik het ook naar mijn kinderen toe, ze warmte en liefde geven, knuffels, oprechte aandacht en belangstelling. Gelukkig. Bij de vader van mijn kinderen kon ik het, hij heeft me veel geleerd en me laten voelen wat houden van betekent. Intussen is er veel gebeurd en is dat moeilijk voor mij geworden waardoor het gevoel van eenzaamheid toeneemt.

Bij andere mensen ben ik ook afstandelijk. Voel ik me vaak onzeker, minderwaardig al laat ik dit niet zo zien. Want me kwetsbaar opstellen, ho maar.

Sensy heeft er een mooie topic over geopend. Al is de term emotioneel verwaarloosd voor mij misschien iets te zwaar....
Alle reacties Link kopieren
Goed te lezen dat het jou ook lukt naar je kinderen. Ik heb het topic van Sensy gezien en er ook in geschreven. Helaas is de term emotioneel verwaarloosd voor mij nog zacht uitgedrukt.
Ja, dat is toekomst muziek... Dat is mooi om naar te luisteren..
.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven