Psyche
alle pijlers
levenservaring
woensdag 28 december 2011 om 12:50
Soms denk ik wel eens heeft iedereen deze dingen meegemaakt?
Ik ben 19 jaar, ouders gescheiden moeder vanaf geboorte depresief nu met periode's. Door vader op mijn 14e seksueel misbruikt. Nu geen contact meer ook aangifte tegen hem gedaan. Inmiddels 7 keer verhuisd.
Graag hoor ik ervaringen van jullie.
Thanks
Ik ben 19 jaar, ouders gescheiden moeder vanaf geboorte depresief nu met periode's. Door vader op mijn 14e seksueel misbruikt. Nu geen contact meer ook aangifte tegen hem gedaan. Inmiddels 7 keer verhuisd.
Graag hoor ik ervaringen van jullie.
Thanks
woensdag 28 december 2011 om 13:11
Nee, ik heb geen van bovenstaande zaken meegemaakt. Gelukkig niet. Wat verschrikkelijk naar allemaal voor je!
Ik heb een erg prettige jeugd gehad ( en nog steeds). Niet iedereen maakt hetzelfde mee, omdat niet iedereen met dezelfde mensen in aanraking komt, in een andere omgeving woont, andere vrienden heeft, een andere persoonlijkheid heeft etc.
En op veel zaken kun je geen invloed uitoefenen. Sterfte, depressie, misbruik. Je kunt er niets aan doen! Dat overkomt je.
Ik heb een erg prettige jeugd gehad ( en nog steeds). Niet iedereen maakt hetzelfde mee, omdat niet iedereen met dezelfde mensen in aanraking komt, in een andere omgeving woont, andere vrienden heeft, een andere persoonlijkheid heeft etc.
En op veel zaken kun je geen invloed uitoefenen. Sterfte, depressie, misbruik. Je kunt er niets aan doen! Dat overkomt je.
woensdag 28 december 2011 om 13:22
quote:girl92 schreef op 28 december 2011 @ 13:08:
Het ging me er om of iedereen zoveel digen meemaakt op zon leeftijd
Niet iedereen nee, dat klopt. Maar veel mensen wel, en nog veel mensen tenminste een deel ervan. Helaas. Want leed zou men bespaard moeten blijven in een ideale wereld.
Alleen is die wereld niet ideaal, en dus is het zaak om goed voor jezelf te zorgen, óók met hulp van anderen, en net als 90% van iedereen die in meer of mindere mate nare dingen meemaakt je leven toch op een zo plezierig, gelukkig en nuttig mogelijk manier te leven.
Succes en ga er voor!
Het ging me er om of iedereen zoveel digen meemaakt op zon leeftijd
Niet iedereen nee, dat klopt. Maar veel mensen wel, en nog veel mensen tenminste een deel ervan. Helaas. Want leed zou men bespaard moeten blijven in een ideale wereld.
Alleen is die wereld niet ideaal, en dus is het zaak om goed voor jezelf te zorgen, óók met hulp van anderen, en net als 90% van iedereen die in meer of mindere mate nare dingen meemaakt je leven toch op een zo plezierig, gelukkig en nuttig mogelijk manier te leven.
Succes en ga er voor!
woensdag 28 december 2011 om 13:24
Ik denk dat het er meer om gaat wat jij ermee gaat doen,
Ik heb een heleboel meegemaakt en zie dat wel als een voordeel.
Ik bekijk de dingen daardoor toch anders dan iemand die de wind altijd mee heeft.
Hun problemen stellen voor mij vaak niks voor.
Ga je er sterker door worden of laat je het jouw leven bepalen?
Ik heb een heleboel meegemaakt en zie dat wel als een voordeel.
Ik bekijk de dingen daardoor toch anders dan iemand die de wind altijd mee heeft.
Hun problemen stellen voor mij vaak niks voor.
Ga je er sterker door worden of laat je het jouw leven bepalen?
woensdag 28 december 2011 om 13:46
Stelt het je gerust wanneer er meer mensen zijn die veel meegemaakt hebben op jonge leeftijd?
Ik heb veel meegemaakt, niet dat wat jij hebt meegemaakt, maar wel dingen die me heel jong geen kind meer lieten zijn.
Nu ben ik geen kind meer en heb ik met vallen en opstaan besloten de dingen die gebeurd zijn te omarmen en de wijze lessen mee te maken.
Sommige dingen overkomen je, wat je ermee doet heb je heel erg in eigen hand!
Ik heb veel meegemaakt, niet dat wat jij hebt meegemaakt, maar wel dingen die me heel jong geen kind meer lieten zijn.
Nu ben ik geen kind meer en heb ik met vallen en opstaan besloten de dingen die gebeurd zijn te omarmen en de wijze lessen mee te maken.
Sommige dingen overkomen je, wat je ermee doet heb je heel erg in eigen hand!
woensdag 28 december 2011 om 13:53
Tja ik vrees ook dat je verhaal, ook op jouw leeftijd niet uniek is. Veel mensen maken heftige dingen mee op jonge leeftijd.
Niet rot bedoeld maar toen ik zo oud was als jij waren zowel mijn vader als moeder (ook met zware depressies te kampen gehad) overleden. Nu ben ik 28 en is mijn man vorig jaar overleden. Ook ellende dus al is het dan anders dan bij jou.
Ik denk dat het weinig zin heeft om gaan te vergelijken of te peilen wat de rest hier heeft meegemaakt want geloof me ieder huisje heeft echt zijn kruisje
Je kan echter wel kijken of er een soort lotgenoten groep is voor mensen met een insect verleden en/of kinderen met ouders met psychische problemen (KOPP)
Sterkte!
Niet rot bedoeld maar toen ik zo oud was als jij waren zowel mijn vader als moeder (ook met zware depressies te kampen gehad) overleden. Nu ben ik 28 en is mijn man vorig jaar overleden. Ook ellende dus al is het dan anders dan bij jou.
Ik denk dat het weinig zin heeft om gaan te vergelijken of te peilen wat de rest hier heeft meegemaakt want geloof me ieder huisje heeft echt zijn kruisje
Je kan echter wel kijken of er een soort lotgenoten groep is voor mensen met een insect verleden en/of kinderen met ouders met psychische problemen (KOPP)
Sterkte!
woensdag 28 december 2011 om 14:01
Ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoeld met je vraag.
Een stukje erkenning...
Met "lotgenoten" kunnen praten, je niet zo alleen voelen in wat je hebt meegemaakt.
Girl 92, je bent iig niet alleen. Erzijn meermensen die veel meegemaakt hebben op jonge leeftijd, iet mss allemaal zelfde situatie. Maar het gevoel wat je eraan over hebt gehouden heeft een nare bijsmaak.
Wat IBI al zegt, de stichting KOPP is mss wel een goeie optie, iig naar de HA, even van je af kletsen en eens kijken hoe je jouw traumatische ervaringen een plek kan geven dmv hulp.
Ik wens je heel veel sterkte, en hoop dat je vanuit je omgeving ook een beetje steun mag ontvangen.
Een stukje erkenning...
Met "lotgenoten" kunnen praten, je niet zo alleen voelen in wat je hebt meegemaakt.
Girl 92, je bent iig niet alleen. Erzijn meermensen die veel meegemaakt hebben op jonge leeftijd, iet mss allemaal zelfde situatie. Maar het gevoel wat je eraan over hebt gehouden heeft een nare bijsmaak.
Wat IBI al zegt, de stichting KOPP is mss wel een goeie optie, iig naar de HA, even van je af kletsen en eens kijken hoe je jouw traumatische ervaringen een plek kan geven dmv hulp.
Ik wens je heel veel sterkte, en hoop dat je vanuit je omgeving ook een beetje steun mag ontvangen.
woensdag 28 december 2011 om 14:09
Ik kan zeggen dat ik heel veel heb meegemaakt. Wat mij op jouw leeftijd heel vaak dwars zat:
Dat ik niet meer zorgeloos was zoals anderen van mijn leeftijd dat waren. (in mijn optiek)
Ik geen aansluiting had bij anderen van mijn leeftijd, ik kon me gewoon niet druk maken om de dingen waar zij mee worstelden.
Dat ik diezelfde aansluiting ook niet vond bij mensen die ouder waren.
Mensen mij niet serieus namen vanwege mijn leeftijd.
Ik kon me ook heel druk maken om mensen die altijd riepen dat zij levenservaring hadden en ik nog niet wist waar ik het over had.
Nu ik ouder ben kan ik het allemaal anders zien maar heel soms bespringt dat gevoel me nog wel eens als ik denk dat iemand mij niet serieus neemt. Dit komt vooral omdat ik niet zo oud lijk als ik werkelijk ben. Een zegen en een vloek tegelijk
Ik heb ook best wat meegemaakt..
Edit: Ik denk dat je ze allemaal wel gelezen hebt.
En dan ook nog een leuk lijst(je) uit mijn volwassen leven, ik zal het je besparen. Maar ik weet wel dat ik dat makkelijker kon doorstaan omdat ik al deze bagage al had.
En weet je, ik was ik niet geweest zonder al die bagage. Ik stond vroeg op mijn eigen benen, deed en kon alles zelf, maakte mijn eigen keuzes en maakte mijn eigen fouten en leerde ervan.
Laat je nooit wijsmaken dat je iets niet kunt, ga voor alles wat jij wil bereiken en kijk niet achterom. Kijk alleen terug als het even niet lukt. Terug naar het punt waarvan je weet dat je daar niet meer wil zijn en vind de kracht om weer vooruit te gaan.
Liever niet quoten i.v.m. privacy...
Dat ik niet meer zorgeloos was zoals anderen van mijn leeftijd dat waren. (in mijn optiek)
Ik geen aansluiting had bij anderen van mijn leeftijd, ik kon me gewoon niet druk maken om de dingen waar zij mee worstelden.
Dat ik diezelfde aansluiting ook niet vond bij mensen die ouder waren.
Mensen mij niet serieus namen vanwege mijn leeftijd.
Ik kon me ook heel druk maken om mensen die altijd riepen dat zij levenservaring hadden en ik nog niet wist waar ik het over had.
Nu ik ouder ben kan ik het allemaal anders zien maar heel soms bespringt dat gevoel me nog wel eens als ik denk dat iemand mij niet serieus neemt. Dit komt vooral omdat ik niet zo oud lijk als ik werkelijk ben. Een zegen en een vloek tegelijk
Ik heb ook best wat meegemaakt..
Edit: Ik denk dat je ze allemaal wel gelezen hebt.
En dan ook nog een leuk lijst(je) uit mijn volwassen leven, ik zal het je besparen. Maar ik weet wel dat ik dat makkelijker kon doorstaan omdat ik al deze bagage al had.
En weet je, ik was ik niet geweest zonder al die bagage. Ik stond vroeg op mijn eigen benen, deed en kon alles zelf, maakte mijn eigen keuzes en maakte mijn eigen fouten en leerde ervan.
Laat je nooit wijsmaken dat je iets niet kunt, ga voor alles wat jij wil bereiken en kijk niet achterom. Kijk alleen terug als het even niet lukt. Terug naar het punt waarvan je weet dat je daar niet meer wil zijn en vind de kracht om weer vooruit te gaan.
Liever niet quoten i.v.m. privacy...
woensdag 28 december 2011 om 14:10
Girl, ik kan me voorstellen dat je je zo beroerd voelt dat je graag wat bijval en 'och arme' uitspraken had willen horen. Dat begrijp ik volkomen.
Weet alleen dat de VIVA-dames nogal vaker wel dan niet van het slag "het leven is soms vreselijk, vaak een feestje, maar je moet vooral wel zelf de slingers ophangen". Oftewel, ze geloven oprecht in een leven waarin je zelf voor een groot deel verantwoordelijk bent voor je eigen geluk, en in ieder geval voor het zoveel mogelijk zorgen daarvoor. Het zijn sterke vrouwen, die VIVA-dames. Zoals IBI, zoals zovelen.
Ik persoonlijk waardeer ze daar enorm door en voor en leer daar veel van. Heb daar zelf ook veel aan gehad, niet aan zogenaamde Schadenfreude maar om energie te halen uit hun kracht, hun schouders-eronder-mentaliteit én het vermogen van heel veel mensen op dit forum om er ondanks de digitale afstand voor elkaar te zijn.
Hopelijk put jij er ook kracht uit. (Een topic 'narigheid opsommen' zal dat je niet brengen is mijn persoonlijke mening'. )
Weet alleen dat de VIVA-dames nogal vaker wel dan niet van het slag "het leven is soms vreselijk, vaak een feestje, maar je moet vooral wel zelf de slingers ophangen". Oftewel, ze geloven oprecht in een leven waarin je zelf voor een groot deel verantwoordelijk bent voor je eigen geluk, en in ieder geval voor het zoveel mogelijk zorgen daarvoor. Het zijn sterke vrouwen, die VIVA-dames. Zoals IBI, zoals zovelen.
Ik persoonlijk waardeer ze daar enorm door en voor en leer daar veel van. Heb daar zelf ook veel aan gehad, niet aan zogenaamde Schadenfreude maar om energie te halen uit hun kracht, hun schouders-eronder-mentaliteit én het vermogen van heel veel mensen op dit forum om er ondanks de digitale afstand voor elkaar te zijn.
Hopelijk put jij er ook kracht uit. (Een topic 'narigheid opsommen' zal dat je niet brengen is mijn persoonlijke mening'. )
woensdag 28 december 2011 om 14:18
Lijstjes maken wat je allemaal wel niet hebt meegemaakt gaat je geen stap verder brengen. Uitleggen waarom je dat wilt weten wel. Wil je ervaringen delen? Wil je weten hoe mensen verder gegaan zijn? Wil je weten of het ooit 'goed' komt? Kortom wat wil je eigenlijk met je OP.
Voor mezelf sprekende ik heb veel meegemaakt. Zowel als kind/jongere als als volwassene. Nog steeds ben ik lang niet altijd gelukkig, maar de basis is wel dat ik weet dat er altijd weer goede tijden met mooie momenten en ervaringen komen. Hoe zwart het leven soms ook is, het herbergt ook de prachtigste dingen.
Probeer duidelijk te krijgen wat je wilt met jezelf, met je vraag, met je leven. En weet dat je nooit helemaal alleen bent, hoe eenzaam je jezelf soms ook voelt, hier is eigenlijk altijd wel iemand die even naar je wil luisteren (lezen).
Voor mezelf sprekende ik heb veel meegemaakt. Zowel als kind/jongere als als volwassene. Nog steeds ben ik lang niet altijd gelukkig, maar de basis is wel dat ik weet dat er altijd weer goede tijden met mooie momenten en ervaringen komen. Hoe zwart het leven soms ook is, het herbergt ook de prachtigste dingen.
Probeer duidelijk te krijgen wat je wilt met jezelf, met je vraag, met je leven. En weet dat je nooit helemaal alleen bent, hoe eenzaam je jezelf soms ook voelt, hier is eigenlijk altijd wel iemand die even naar je wil luisteren (lezen).
woensdag 28 december 2011 om 14:30
Precies wat Tia Dalma en Sunemom ook zeggen.
Mijn lijst zal jou echt niet gaan helpen om jouw gevoel/problemen anders te gaan zien. Jij hebt jouw dingen om te dragen en dat is al moeilijk genoeg!
Put kracht uit het feit dat je dingen achter je kunt laten. Put kracht uit het feit dat jij er, hoe stom het ook klinkt, zelf een beter mens van kunt en zal worden. Tegenwoordig heb je internet, een plek waar je ziet dat je eigenlijk, ondanks je gevoel, niet de enige bent. Waar je mensen kunt vinden die je even aanhoren en je verder helpen.
Mijn lijst zal jou echt niet gaan helpen om jouw gevoel/problemen anders te gaan zien. Jij hebt jouw dingen om te dragen en dat is al moeilijk genoeg!
Put kracht uit het feit dat je dingen achter je kunt laten. Put kracht uit het feit dat jij er, hoe stom het ook klinkt, zelf een beter mens van kunt en zal worden. Tegenwoordig heb je internet, een plek waar je ziet dat je eigenlijk, ondanks je gevoel, niet de enige bent. Waar je mensen kunt vinden die je even aanhoren en je verder helpen.
woensdag 28 december 2011 om 14:37
