Psyche
alle pijlers
levensmoe?
zondag 6 maart 2011 om 13:28
Hoi!!
Ik ben een meisje / vrouw van 29 jaar en heb een probleem.
Ik slaap veel, denk de hele dag een slapen.. steek weinig energie in contacten en heb weinig energie voor andere dingen. Het liefst lig ik de hele dag in bed met een filmpje.
Ik heb een aantal jaar therapie gehad voor depressies en de therapie goed afgesloten maar dit "saaie" probleem blijft.
Wie herkent dit???
Ik ben een meisje / vrouw van 29 jaar en heb een probleem.
Ik slaap veel, denk de hele dag een slapen.. steek weinig energie in contacten en heb weinig energie voor andere dingen. Het liefst lig ik de hele dag in bed met een filmpje.
Ik heb een aantal jaar therapie gehad voor depressies en de therapie goed afgesloten maar dit "saaie" probleem blijft.
Wie herkent dit???
zondag 6 maart 2011 om 20:42
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:35:
[...]
Soms kan het heel verhelderd zijn om even met je snufferd op de feiten gedrukt te worden. Bijvoorbeeld het feit dat je jong en gezond bent en dus alles in huis hebt om iets van je leven te maken. Niet iedereen is zo gelukkig. En besef je dat het morgen afgelopen kan zijn en dat je dan spijt kan hebben van je verloren tijd in je stinkende nestAls je depressief bent doet het feit dat je jong bent en 'gezond' je vaak helemaal niets
[...]
Soms kan het heel verhelderd zijn om even met je snufferd op de feiten gedrukt te worden. Bijvoorbeeld het feit dat je jong en gezond bent en dus alles in huis hebt om iets van je leven te maken. Niet iedereen is zo gelukkig. En besef je dat het morgen afgelopen kan zijn en dat je dan spijt kan hebben van je verloren tijd in je stinkende nestAls je depressief bent doet het feit dat je jong bent en 'gezond' je vaak helemaal niets
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 20:43
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 20:41:
[...]
Helemaal mee eens!
Ben een beetje verbaasd over sommige reacties.
Als je echt geen zin/energie hebt, is het heel moeilijk om jezelf die schop te gevenToch is het de enige manier om de cirkel te doorbreken. Niemand zal het voor je doen dus je moet het zelf doen. Geen zin en geen energie leidt tot nog minder zin en energie. Dan maak je maar zin zou mijn oma zeggen. Er is geen tijd voor geneuzel
[...]
Helemaal mee eens!
Ben een beetje verbaasd over sommige reacties.
Als je echt geen zin/energie hebt, is het heel moeilijk om jezelf die schop te gevenToch is het de enige manier om de cirkel te doorbreken. Niemand zal het voor je doen dus je moet het zelf doen. Geen zin en geen energie leidt tot nog minder zin en energie. Dan maak je maar zin zou mijn oma zeggen. Er is geen tijd voor geneuzel
zondag 6 maart 2011 om 20:44
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:42:
[...]
Jammer dat je dat niet begrijpt. Er zijn bergen jonge mensen die vanwege hun ziekte aan bed gekluisterd liggen, of elke drie maanden moeten horen of ze al in remissie zijn. Gezondheid is de belangrijkste voorwaarde voor geluk. En als je dat hebt maar je blijft liever in bed omdat 'geen zin, en ik ben zo zielig', dan snap het niet helemaalIk weet niet of to nu een depressie heeft, maar voor mijzelf gesproken had ik mijn diepste dagen geen oog voor de buitenwereld en het feit dat ik lichamelijk wel gezond was interesseerde mij niets
[...]
Jammer dat je dat niet begrijpt. Er zijn bergen jonge mensen die vanwege hun ziekte aan bed gekluisterd liggen, of elke drie maanden moeten horen of ze al in remissie zijn. Gezondheid is de belangrijkste voorwaarde voor geluk. En als je dat hebt maar je blijft liever in bed omdat 'geen zin, en ik ben zo zielig', dan snap het niet helemaalIk weet niet of to nu een depressie heeft, maar voor mijzelf gesproken had ik mijn diepste dagen geen oog voor de buitenwereld en het feit dat ik lichamelijk wel gezond was interesseerde mij niets
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 20:45
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:42:
[...]
Jammer dat je dat niet begrijpt. Er zijn bergen jonge mensen die vanwege hun ziekte aan bed gekluisterd liggen, of elke drie maanden moeten horen of ze al in remissie zijn. Gezondheid is de belangrijkste voorwaarde voor geluk. En als je dat hebt maar je blijft liever in bed omdat 'geen zin, en ik ben zo zielig', dan snap het niet helemaal
Kijk, dat bedoel ik. Een relativerende schop onder den kont.
Heb ik ook nodig, af en toe!
[...]
Jammer dat je dat niet begrijpt. Er zijn bergen jonge mensen die vanwege hun ziekte aan bed gekluisterd liggen, of elke drie maanden moeten horen of ze al in remissie zijn. Gezondheid is de belangrijkste voorwaarde voor geluk. En als je dat hebt maar je blijft liever in bed omdat 'geen zin, en ik ben zo zielig', dan snap het niet helemaal
Kijk, dat bedoel ik. Een relativerende schop onder den kont.
Heb ik ook nodig, af en toe!
zondag 6 maart 2011 om 20:46
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:43:
[...]
Toch is het de enige manier om de cirkel te doorbreken. Niemand zal het voor je doen dus je moet het zelf doen. Geen zin en geen energie leidt tot nog minder zin en energie. Dan maak je maar zin zou mijn oma zeggen. Er is geen tijd voor geneuzelO, maar dat ben ik met je eens hoor.
[...]
Toch is het de enige manier om de cirkel te doorbreken. Niemand zal het voor je doen dus je moet het zelf doen. Geen zin en geen energie leidt tot nog minder zin en energie. Dan maak je maar zin zou mijn oma zeggen. Er is geen tijd voor geneuzelO, maar dat ben ik met je eens hoor.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 20:46
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 20:42:
[...]
Als je depressief bent doet het feit dat je jong bent en 'gezond' je vaak helemaal nietsJe plakt er nu een etiket op, maar de diagnose depressie is niet gesteld. Iedereen schijnt zichzelf maar depressief te noemen tegenwoordig. Depressie is een ernstige psychiatrische aandoening die een psychiater of arts moet diagnosticeren, niet de Viva Vrouwtjes.
[...]
Als je depressief bent doet het feit dat je jong bent en 'gezond' je vaak helemaal nietsJe plakt er nu een etiket op, maar de diagnose depressie is niet gesteld. Iedereen schijnt zichzelf maar depressief te noemen tegenwoordig. Depressie is een ernstige psychiatrische aandoening die een psychiater of arts moet diagnosticeren, niet de Viva Vrouwtjes.
zondag 6 maart 2011 om 20:47
zondag 6 maart 2011 om 20:48
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:46:
[...]
Je plakt er nu een etiket op, maar de diagnose depressie is niet gesteld. Iedereen schijnt zichzelf maar depressief te noemen tegenwoordig. Depressie is een ernstige psychiatrische aandoening die een psychiater of arts moet diagnosticeren, niet de Viva Vrouwtjes.
Nee klopt, in geval van to weet ik het niet.
Ik had het nu even over mijzelf (wel gediagnosticeerd met een depressie)
[...]
Je plakt er nu een etiket op, maar de diagnose depressie is niet gesteld. Iedereen schijnt zichzelf maar depressief te noemen tegenwoordig. Depressie is een ernstige psychiatrische aandoening die een psychiater of arts moet diagnosticeren, niet de Viva Vrouwtjes.
Nee klopt, in geval van to weet ik het niet.
Ik had het nu even over mijzelf (wel gediagnosticeerd met een depressie)
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 20:50
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 20:47:
[...]
Als je depressief bent kan men schoppen wat ze willen.
Werkt niet of averechts
Probeer dat ook eens in te zienSchop onder je reet is overigens heel productief. Lees, de succesverhalen van mensen die uit hun dip zijn geraakt, dat is niet gekomen door de softe benadering van hun omgeving. Softe benadering is het probleem in stand houden. Je beloont een ander als het ware voor het slechte/ passieve gedrag door middel van aandacht.
[...]
Als je depressief bent kan men schoppen wat ze willen.
Werkt niet of averechts
Probeer dat ook eens in te zienSchop onder je reet is overigens heel productief. Lees, de succesverhalen van mensen die uit hun dip zijn geraakt, dat is niet gekomen door de softe benadering van hun omgeving. Softe benadering is het probleem in stand houden. Je beloont een ander als het ware voor het slechte/ passieve gedrag door middel van aandacht.
zondag 6 maart 2011 om 20:53
quote:meds schreef op 06 maart 2011 @ 20:47:
TO je kan ook gewoon even meelezen op het topic van Robo, ik ben zo bang.Wat een onnadenkende opmerking zeg! Alsof je alleen maar ongelukkig mag zijn als je ernstig ziek bent. Er zijn nog zo ontzettend veel andere oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat je verdrietig en ongelukkig bent. Maar gelukkig voor jou kun jij je daar niks bij voorstellen. Prima, maar oordeel niet zo snel over de situatie van anderen zeg!
TO je kan ook gewoon even meelezen op het topic van Robo, ik ben zo bang.Wat een onnadenkende opmerking zeg! Alsof je alleen maar ongelukkig mag zijn als je ernstig ziek bent. Er zijn nog zo ontzettend veel andere oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat je verdrietig en ongelukkig bent. Maar gelukkig voor jou kun jij je daar niks bij voorstellen. Prima, maar oordeel niet zo snel over de situatie van anderen zeg!
zondag 6 maart 2011 om 20:54
Mag ik een bekentenis doen?
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 20:58
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 20:54:
Mag ik een bekentenis doen?
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn.
Mag ik een bekentenis doen?
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn.
zondag 6 maart 2011 om 21:00
quote:Cici25 schreef op 06 maart 2011 @ 20:58:
[...]
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn.
Met je eens, en toch voeld ik mij daar ook wel weer schuldig over.
Goede vraag Frankie!
(ben benieuwd naar het antwoord )
[...]
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn.
Met je eens, en toch voeld ik mij daar ook wel weer schuldig over.
Goede vraag Frankie!
(ben benieuwd naar het antwoord )
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 21:06
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 21:00:
[...]
Met je eens, en toch voeld ik mij daar ook wel weer schuldig over.
Goede vraag Frankie!
(ben benieuwd naar het antwoord )
Maar je kunt ook lang niet altijd iets doen aan je depressieve gevoelens. Ik ben ook een tijd depressief geweest (ja, vastgesteld door een psycholoog en psychiater), terwijl ik op dat moment alles mee had zitten: leuke baan, leuke vrienden, fijne band met familie, gezond, op de depressie na gelukkig met mezelf enz. enz.
En toch werd ik depressief. Tja, daar kun je dan niet zo heel veel aan doen. Behalve dan in therapie gaan natuurlijk
[...]
Met je eens, en toch voeld ik mij daar ook wel weer schuldig over.
Goede vraag Frankie!
(ben benieuwd naar het antwoord )
Maar je kunt ook lang niet altijd iets doen aan je depressieve gevoelens. Ik ben ook een tijd depressief geweest (ja, vastgesteld door een psycholoog en psychiater), terwijl ik op dat moment alles mee had zitten: leuke baan, leuke vrienden, fijne band met familie, gezond, op de depressie na gelukkig met mezelf enz. enz.
En toch werd ik depressief. Tja, daar kun je dan niet zo heel veel aan doen. Behalve dan in therapie gaan natuurlijk
zondag 6 maart 2011 om 21:15
Ik heb ook therapie gehad en wat heb ik gejankt de eerste paar keren. Uit schuldgevoel, want ik had toch alles om perfect gelukkig te zijn en toch was ik het niet
Toch heeft het geholpen gelukkig
Heb ook 2 jaar AD geslikt en ben sinds 1,5 week helemaal clean en dat is behoorlijk zwaar, maar ik zet door!
Toch heeft het geholpen gelukkig
Heb ook 2 jaar AD geslikt en ben sinds 1,5 week helemaal clean en dat is behoorlijk zwaar, maar ik zet door!
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 21:26
Ik merk nu hoe de AD mij afstompte.
Continue moe, weinig echt gevoel
Ik was er echt aan toe om te stoppen.
Het is heerlijk om nu naar mijn zoon te kijken en mezelf overspoelt voelt worden met liefde.
Nadeel dat ik weer een jankerd ben geworden
Tsja, accepteren dat dat bij mij hoort.
Continue moe, weinig echt gevoel
Ik was er echt aan toe om te stoppen.
Het is heerlijk om nu naar mijn zoon te kijken en mezelf overspoelt voelt worden met liefde.
Nadeel dat ik weer een jankerd ben geworden
Tsja, accepteren dat dat bij mij hoort.
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 6 maart 2011 om 21:35
zondag 6 maart 2011 om 22:55
quote:Cici25 schreef op 06 maart 2011 @ 20:53:
[...]
Wat een onnadenkende opmerking zeg! Alsof je alleen maar ongelukkig mag zijn als je ernstig ziek bent. Er zijn nog zo ontzettend veel andere oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat je verdrietig en ongelukkig bent. Maar gelukkig voor jou kun jij je daar niks bij voorstellen. Prima, maar oordeel niet zo snel over de situatie van anderen zeg!Je interpreteert het niet goed. Je mag best ongelukkig zijn terwijl je gezond bent. Als jij dat wil, ga je gang. Je bent altijd baas over je eigen gemoed. Ook als je depressief bent kan je je gemoed de baas worden door bijv. cognitieve therapie en weigeren om passief te zijn. Leren relativeren kan enorm helpen en je zegeningen tellen
[...]
Wat een onnadenkende opmerking zeg! Alsof je alleen maar ongelukkig mag zijn als je ernstig ziek bent. Er zijn nog zo ontzettend veel andere oorzaken die ervoor kunnen zorgen dat je verdrietig en ongelukkig bent. Maar gelukkig voor jou kun jij je daar niks bij voorstellen. Prima, maar oordeel niet zo snel over de situatie van anderen zeg!Je interpreteert het niet goed. Je mag best ongelukkig zijn terwijl je gezond bent. Als jij dat wil, ga je gang. Je bent altijd baas over je eigen gemoed. Ook als je depressief bent kan je je gemoed de baas worden door bijv. cognitieve therapie en weigeren om passief te zijn. Leren relativeren kan enorm helpen en je zegeningen tellen
zondag 6 maart 2011 om 22:57
quote:Cici25 schreef op 06 maart 2011 @ 20:58:
[...]
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Natuurlijk werkt het zo. Relativeren heet dat, en je eigen leed tot de juiste proporties terugbrengen
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn. Je mag best balen dat je je been gebroken hebt, je hoeft echter niet te zwelgen in verdriet omdat je nu zo beperkt bent. Je bent niet gehandicapt en die breuk gaat wel weer over
[...]
Ik vind dat dus helemaal niet raar. Er is namelijk altijd wel iemand die zich in een ergere/slechtere situatie dan jij bevind. Betekent dat dan dat jij je daardoor maar gelukkiger moet voelen? Zo werkt het toch echt niet.
Natuurlijk werkt het zo. Relativeren heet dat, en je eigen leed tot de juiste proporties terugbrengen
Dan mag je ook niet meer balen als je je been gebroken zou hebben, want hé je hebt tenminste nog benen, er zijn ook mensen van wie hun benen geamputeerd zijn. Je mag best balen dat je je been gebroken hebt, je hoeft echter niet te zwelgen in verdriet omdat je nu zo beperkt bent. Je bent niet gehandicapt en die breuk gaat wel weer over
zondag 6 maart 2011 om 23:01
quote:calvijn1 schreef op 06 maart 2011 @ 20:54:
Mag ik een bekentenis doen?
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.als je een postpartum depressie hebt dan is dat wel een andere gradatie dan een dipje omdat je teveel in bed ligt of omdat je vriend zo'n eikel is. De hormonen kunnen je letterlijk gek maken, soms eindigt het ook in een psychose. Er is een duidelijke lichamelijk aanwijzing voor een depressie na een bevalling. Relativeren heeft in zo'n geval weinig zin omdat de stofwisseling in je hersenen zo van de leg is dat je het niet ziet of snapt. Maar er zijn ook mensen die zijn somber van zichzelf, die denken dat ze een depressie hebben omdat ze zich kut voelen, terwijl ze in feite weigeren om hun leven zo te organiseren dat ze zich beter voelen.
Mag ik een bekentenis doen?
Ik ben tijdens en na mijn zwangerschap depressief geworden.
In die tijd was hier een topic gaande over iemand die haar kindje tijdens de geboorte verloren was.
Ik leefde ontzettend met haar mee en toch ging ik niet anders kijken naar het feit dat ik wel een gezond kind had gekregen.
Je zou verwachten dat je dan 'dankbaarder' bent voor jouw gezonde kind, maar dat had ik dus niet.
En erg dat ik dat vond
Sorry als het eigenlijk niet op dit topic thuis hoort, maar ik wil hier mee duidelijk maken dat het kijken naar een ander niet altijd helpt om je eigen zorgen te vergeten.als je een postpartum depressie hebt dan is dat wel een andere gradatie dan een dipje omdat je teveel in bed ligt of omdat je vriend zo'n eikel is. De hormonen kunnen je letterlijk gek maken, soms eindigt het ook in een psychose. Er is een duidelijke lichamelijk aanwijzing voor een depressie na een bevalling. Relativeren heeft in zo'n geval weinig zin omdat de stofwisseling in je hersenen zo van de leg is dat je het niet ziet of snapt. Maar er zijn ook mensen die zijn somber van zichzelf, die denken dat ze een depressie hebben omdat ze zich kut voelen, terwijl ze in feite weigeren om hun leven zo te organiseren dat ze zich beter voelen.
