Mijn man is depressief

28-04-2017 19:14 44 berichten
En dat is hij al tijden.

Het lijkt echter alleen maar minder goed te gaan.



Hij trekt zich steeds meer terug in zichzelf met gamen. Wegens afkeuren zit hij volledig thuis. Hij zit daardoor op slechte dagen de hele dag te gamen. Vanaf dat hij opstaat / onze zijn naar school is gebracht totdat hij naar bed gaat. En dat is vaak laat, 2/3 uur 's nachts...



Ik liet hem wat meer zijn gang gaan, het was niet iedere dag. Hij probeerde ook in de huishouding zijn deel goed bij te kunnen dragen.

Hij kon de games ook redelijk naast zich neerleggen.



Nu is het echter zo dat hij steeds meer slechte dagen heeft. Hij snauwt of is minstens kortaf. Hij sluit zich af. Ook voor onze zoon...



Het lukt me steeds minder goed om hiermee om te gaan en ik weet niet meer waar ik goed aan die... Nog meer op deze manier de tijd geven en hopen dat zijn behandelingen bij de psycholoog gaan helpen, of ingrijpen. En zoja, hoe?



Ik hoop dat iemand mij advies kan geven... Ik word er meer en meer radeloos van...
Dat hij depressief is betekent niet dat hij zich als een hork moet gedragen. Je mag hem dan ook gewoon aanspreken op zijn gedrag.
Is hij niet gewoon game verslaafd ipv depressief?



Eigenlijk maakt het niks uit. Hij zal moeten stoppen met gamen en zich richten op herstel en zijn gezin. Anders zou ik de stekker eruit trekken.



Ik heb zelf een stemmingsstoornis en een gezin en no way dat ik me zo zou gedragen. Alleen voor de kinderen al niet.



Een ziekte of stoornis of verslaving is kut en hard werken maar als iemand niks wil of zich als een hork/lul gedraagt, zou ik daar geen genoegen mee nemen.
Hoe lang loopt hij al bij een psycholoog? En krijgt hij medicatie? Welke dingen doet hij verder nog om zich beter te voelen?



Zijn er voor partners van depressieve mensen ook lotgenotengroepen? Of iets dergelijks? Dat zou je eens aan je huisarts kunnen vragen, misschien is het voor jou fijn om met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten. En zou je ook eens een gesprek met zijn behandelaars kunnen hebben om te vragen hoe jij er het beste mee om kunt gaan?



Verder eens met verhip, hoe moeilijk ook voor hem, zijn depressie raakt jou ook en daar moet hij ook rekening mee houden. Mocht hij dat echt niet meer kunnen dan is opname misschien een optie? Want dan is hij wel heel ver weggezakt.
Alle reacties Link kopieren
Hij moet iig weer een doel vinden in zijn leven. Ik herken mezelf in je man. Niks leuk vinden, jezelf afsluiten. En nee, je wordt er geen leuker persoon van. Waarschijnlijk wil je man ook de dagen niet zo doorbrengen, maar weet hij gewoon niet hoe het anders kan/moet. Gamen is naar mijn mening pure afleiding. Je niet bezighouden met de realiteit. En misschien vindt hij het nu nog relaxed, maar er komt een tijd dat hij echt helemaal in een zwart gat komt te zitten als hij zo doorgaat.



Lijkt me een machteloos gevoel voor jou, (extra) hulp zoeken kan nooit kwaad.



En wat betreft verslaving, deed hij dat al toen hij nog werkte? Stel je pakt zijn games af, hoe reageert hij dan of als je hem erop aanspreekt? Denkt hij de hele dag obsessief aan het gamen?
quote:Renaissance schreef op 28 april 2017 @ 19:24:

Hoe lang loopt hij al bij een psycholoog? En krijgt hij medicatie? Welke dingen doet hij verder nog om zich beter te voelen?



Zijn er voor partners van depressieve mensen ook lotgenotengroepen? Of iets dergelijks? Dat zou je eens aan je huisarts kunnen vragen, misschien is het voor jou fijn om met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten. En zou je ook eens een gesprek met zijn behandelaars kunnen hebben om te vragen hoe jij er het beste mee om kunt gaan?



Verder eens met verhip, hoe moeilijk ook voor hem, zijn depressie raakt jou ook en daar moet hij ook rekening mee houden. Mocht hij dat echt niet meer kunnen dan is opname misschien een optie? Want dan is hij wel heel ver weggezakt.



Opname kan bijna niet meer. En als hij de hele dag kan gamen valt het allemaal wel mee. Dan kan hij nog wel iets. TO zal wel heel duidelijk haar grenzen moeten aangeven. En misschien inderdaad wat raad vragen bij zijn behandelaar.



Zat lotgenotengroepen online trouwens.
Hij heeft verder geen doel inderdaad. Is enigzins gameverslaafd.

Heeft vorig jaar zijn van kwijtgeraakt. Zit vast in zichzelf...



Ergens weet ik dat ik er meer van moet zeggen. Maar vind het moeilijk, komt meteen zijn zelf vertrouwen niet te goede. Dat is al nihil.



Hij heeft al een klein jaartje therapie, maar ook hierin boekt hij weinig vooruitgang tot nog toe lijkt het...



Soms, en nu vaker, is hij echt een hork inderdaad...
Alle reacties Link kopieren
quote:Fee-de-Goede schreef op 28 april 2017 @ 19:29:

[...]





Opname kan bijna niet meer. En als hij de hele dag kan gamen valt het allemaal wel mee. Dan kan hij nog wel iets. TO zal wel heel duidelijk haar grenzen moeten aangeven.



Zat lotgenotengroepen online trouwens.Gamen is een vlucht, dat hij de hele dag kan gamen zegt helemaal niks over de ernst van depressie. En waarom kan een opname niet?
Behandelaar of HA bellen en aangeven dat zijn depressie of game verslaving echter is op moment en wat jij kan doen en wat zij voor hem kunnen betekenen. En er wel wat van zeggen.
quote:notalwaysdark schreef op 28 april 2017 @ 19:32:

[...]





Gamen is een vlucht, dat hij de hele dag kan gamen zegt helemaal niks over de ernst van depressie. En waarom kan een opname niet?



Nou, wel iets hoor. Al is het idd een vlucht.



Omdat jezelf laten opnemen gewoon niet zo makkelijk gaat.



Crisis is alleen voor crisis en dan ga je weer naar huis.
quote:notalwaysdark schreef op 28 april 2017 @ 19:32:

[...]





Gamen is een vlucht, dat hij de hele dag kan gamen zegt helemaal niks over de ernst van depressie. En waarom kan een opname niet?Opname doen ze tegenwoordig praktisch alleen nog als iemand echt een gevaar voor zichzelf of anderen is. En echt in crisis is dus.
Ik zou voor jullie beiden ( maar zeker voor jou) eens vragen naar psycho-educatie als je toch hulp vraagt bij behandelaar of HA.

En sterkte TO, het is heel zwaar om je partner zo te zien, zeker als je niet kan doordringen.
Polka, wat heeft hij voor therapie?

Als het alleen praten is, dan misschien ook gaan kijken naar medicatie?
Alle reacties Link kopieren
quote:Fee-de-Goede schreef op 28 april 2017 @ 19:34:

[...]





Nou, wel iets hoor. Al is het idd een vlucht.



Omdat jezelf laten opnemen gewoon niet zo makkelijk gaat.



Crisis is alleen voor crisis en dan ga je weer naar huis.



Ik heb het even opgezocht en het klopt inderdaad. Denk bij nader inzien niet dat het iets voor TO's man is.



Misschien dagbehandeling?
Doet hij wel wat in huis? Helpt met de kinderen of moet jij dat allemaal doen?
Alle reacties Link kopieren
Die opmerking over gamen slaat nergens op. Ook iemand die depressief is doet iets, het is echt niet de hele dag voor je uit staren!



To wat ontzettend rot voor jullie alledrie. De combi therapie en medicatie is het meest doeltreffend zeggen ze.. bij mij hielp therapie zeker maar de vooruitgang was te langzaam vond ik dus nu ook medicatie erbij en dat werkt goed.

Dat je man zich afsluit en snauwt is omdat hij nu bijna niets aan kan, alles is teveel. Dat praat het niet goed maar oordeel dus niet te hard. Het zal lang duren voor dat beter gaat.

Ik raad je aan mee te gaan naar zijn psych een keer.. bespreek je zorgen en evt kun je ook zelf iemand zoeken die jou begeleidt.



Depressie is geen kattenpis. Je man heeft rekening te houden met zijn gezin maar realiseer je dat de weg nog lang is. Let ook vooral heel goed op jezelf: goed grenzen aangeven en jezelf verwennen regelmatig.



En veel sterkte!!
Alle reacties Link kopieren
quote:MarieAristocat schreef op 28 april 2017 @ 19:56:

Dat je man zich afsluit en snauwt is omdat hij nu bijna niets aan kan, alles is teveel. Dat praat het niet goed maar oordeel dus niet te hard. Dit. Dat iemand met een depressie nergens of in elk geval voor heel weinig voor open staat is geen keuze.
Egels kunnen momenteel moeilijk aan water komen. Help ze door een schoteltje met water op een beschut plekje neer te zetten, liefst met wat speciaal egelvoer (te koop in dierenwinkels). Voor insecten op een hogere plek een schoteltje water met steentjes.
Hij heeft praat therapie. Medicatie heeft hij wel gehad, nu niet meer.

Mogelijk dat dat weer gestart kan worden.



Ik denk zelf dat er iets nodig is waardoor hij uit zijn comfortzone kan en wil stappen. Zodat hij weer iets buitenshuis zou kunnen doen. Al is het maar voor 1 a 2 uurtjes per week om te beginnen.

Maar nu lijkt hem dat alleen maar te benauwen...



Op betere dagen draagt hij zeker zijn steentje bij qua huishouding en met onze zoon.
Alle reacties Link kopieren
quote:notalwaysdark schreef op 28 april 2017 @ 19:32:

[...]





Gamen is een vlucht, dat hij de hele dag kan gamen zegt helemaal niks over de ernst van depressie. En waarom kan een opname niet?Je wordt echt niet zomaar opgenomen hoor en tegenwoordig al helemaal niet meer.
Alle reacties Link kopieren
quote:Polkadot28 schreef op 28 april 2017 @ 20:02:

Hij heeft praat therapie. Medicatie heeft hij wel gehad, nu niet meer.

Mogelijk dat dat weer gestart kan worden.



Ik denk zelf dat er iets nodig is waardoor hij uit zijn comfortzone kan en wil stappen. Zodat hij weer iets buitenshuis zou kunnen doen. Dat laatste zou hij in therapie kunnen leren. Ik krijg niet de indruk dat de 'praattherapie' iets voor hem doet. Tijd voor iets constructievers, lijkt me.
quote:MarieAristocat schreef op 28 april 2017 @ 19:56:

Die opmerking over gamen slaat nergens op. Ook iemand die depressief is doet iets, het is echt niet de hele dag voor je uit staren!



To wat ontzettend rot voor jullie alledrie. De combi therapie en medicatie is het meest doeltreffend zeggen ze.. bij mij hielp therapie zeker maar de vooruitgang was te langzaam vond ik dus nu ook medicatie erbij en dat werkt goed.

Dat je man zich afsluit en snauwt is omdat hij nu bijna niets aan kan, alles is teveel. Dat praat het niet goed maar oordeel dus niet te hard. Het zal lang duren voor dat beter gaat.

Ik raad je aan mee te gaan naar zijn psych een keer.. bespreek je zorgen en evt kun je ook zelf iemand zoeken die jou begeleidt.



Depressie is geen kattenpis. Je man heeft rekening te houden met zijn gezin maar realiseer je dat de weg nog lang is. Let ook vooral heel goed op jezelf: goed grenzen aangeven en jezelf verwennen regelmatig.



En veel sterkte!!





Ik weet dat het is omdat hij het niet kan.

We hebben er, helaas, allebei al enige ervaring mee.

Ikzelf heb ook hulp. We zijn allebei afzonderlijk al een paar jaar bezig. Al bijna 3,5 jaar gaat het met ons minder goed. Met mijzelf gaat het alweer beter, ik ben aan het reïntegreren en heb meer en meer goede dagen.

Maar ik heb hierdoor weer minder goede dagen. Ik heb nog niet genoeg draagkracht lijkt het.

En het klinkt zwak, niet meelevend en totaal onaardig. Maar soms denk ik aan een scheiding. Alsof dat het allemaal beter zou maken... Ik weet dat dat niet is zo hoor, en dat het the easy way out is...
Alle reacties Link kopieren
Ik herken veel van mijn man, alleen ontkent hij dat hij depressief is en weigert alle hulp. Continu snauwen, niets kunnen en willen doen. Alles en iedereen is tegen hem. Helaas ziet t er bij ons uit dat als er niets veranderd dat er dan een scheiding van komt. All paar jaar veel begrip gegeven maar als iemand geen enkele stap wil doen, is t een keer op. Sterkte.
Heeft hij bij de start van de therapie of na de diagnose geen signaleringsplan met hem opgesteld, wat hij moet doen of juist niet bij ontregeling, wat werkt bij hem, welke stappen hij moet ondernemen en wie jij of hij moet contacteren bij die zelfde ontregeling?
quote:Polkadot28 schreef op 28 april 2017 @ 20:07:

[...]





Ik weet dat het is omdat hij het niet kan.

We hebben er, helaas, allebei al enige ervaring mee.

Ikzelf heb ook hulp. We zijn allebei afzonderlijk al een paar jaar bezig. Al bijna 3,5 jaar gaat het met ons minder goed. Met mijzelf gaat het alweer beter, ik ben aan het reïntegreren en heb meer en meer goede dagen.

Maar ik heb hierdoor weer minder goede dagen. Ik heb nog niet genoeg draagkracht lijkt het.

En het klinkt zwak, niet meelevend en totaal onaardig. Maar soms denk ik aan een scheiding. Alsof dat het allemaal beter zou maken... Ik weet dat dat niet is zo hoor, en dat het the easy way out is...





Hoezo is dat de easyway out en waarom zou dat niet mogen als je partner niets wil?



Vind echt wat anders als iemand er wel actief mee bezig is maar je afsluiten en niks willen en horkerig gedragen is gewoon niet iets waar je als partner genoegen mee hoeft te nemen, zeker als je er echt over gepraat hebt met hem.

En samen hebt gekeken naar wat wel en niet werkt.



Ik zou echt bellen met zijn behandelaar als hij dat niet zelf gaat doen. Als was het ter info voor hem/haar. En misschien heeft die goed advies voor je.
Alle reacties Link kopieren
Hoelang heeft hij al hulp van een psych?

Merk je bijvoorbeeld dat hij na een sessie nog aangebrander is?

Wellicht is de vorm/behandeling niet aansluitend op hem. Vlucht gedrag kan redelijk normaal zijn, maar moet ook door de behandelaar aangepakt worden.



Weet jij toevallig wat zijn depressie heeft veroorzaakt??

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven