Psyche
alle pijlers
Moeilijke moeder soms :-(
dinsdag 9 juni 2020 om 20:39
Mijn ouders zijn bezig met de verbouwing van hun huis.
Ze zijn zowat aan verhuizen toe.
Mijn man is er druk aan het klussen, ik ben vanwege mijn zwangerschapsklachten niet in staat om veel te doen.
Ik ben nog de enige dochter, dus er zijn niet meer broers en zussen.
Ik vind het heel lastig om de inactiviteit van mijn moeder te peilen.
Er werd diverse keren wat gevraagd, maar ze zegt ja en doet nee.
-Mijn man wil dan plinten plaatsen, de vloer zou klaar zijn maar is niet gedaan.
-vloer zou schoongemaakt worden voor de tegelzetter, ook niet gedaan...
-Lampen plaatsen, zouden besteld is niet gedaan.
-Iets ophalen van de bouwmarkt, doet ze niet. Dan moet mijn pa weer mee.
Mijn man wil niet hebben dat ik alles ga doen, vanwege mijn bekken klachten en dat kan ook niet. Ze heeft zelf beginnende reuma, maar weinig last zegt ze... Alles gaat i.p. altijd goed.
Mijn vader zegt, dat we aan moeten voelen dat ze niet goed In haar vel zit.
Terwijl ik denk juist door dan even wat te doen, verzet je ook even je gedachten.
Als ik vraag hoe het gaat, dan is alles goed. En waarom ze dan dit of dat nog niet heeft gedaan, daar komt ze dan niet aan toe.
Terwijl ze thuis is en veel op haar telefoon doorbrengt.
Nu moet het huis dus schoongemaakt worden. Wij zien dat niet gebeuren dat ze dat zelf gaat redden en helaas kan ik zelf niet veel beginnen wat dat betreft.
Nu kwam mijn man met het idee om wat tantes te vragen en een grote schoonmaak op 1 ochtend te organiseren. Op zich heel fijn! Een paar hebben zich al aangeboden, maar ze voelt zich zo snel bezwaard, dat ze het niet (snel) aanneemt en ik denk dat ze hier ook niet blij van wordt.
Ik vind het lastig, hoever blijf je ze pushen en alles regelen voor ze. Aan de andere kant is mijn man er nu ook constant druk mee. En ik sta er een beetje tussenin :-/
Ze zijn zowat aan verhuizen toe.
Mijn man is er druk aan het klussen, ik ben vanwege mijn zwangerschapsklachten niet in staat om veel te doen.
Ik ben nog de enige dochter, dus er zijn niet meer broers en zussen.
Ik vind het heel lastig om de inactiviteit van mijn moeder te peilen.
Er werd diverse keren wat gevraagd, maar ze zegt ja en doet nee.
-Mijn man wil dan plinten plaatsen, de vloer zou klaar zijn maar is niet gedaan.
-vloer zou schoongemaakt worden voor de tegelzetter, ook niet gedaan...
-Lampen plaatsen, zouden besteld is niet gedaan.
-Iets ophalen van de bouwmarkt, doet ze niet. Dan moet mijn pa weer mee.
Mijn man wil niet hebben dat ik alles ga doen, vanwege mijn bekken klachten en dat kan ook niet. Ze heeft zelf beginnende reuma, maar weinig last zegt ze... Alles gaat i.p. altijd goed.
Mijn vader zegt, dat we aan moeten voelen dat ze niet goed In haar vel zit.
Terwijl ik denk juist door dan even wat te doen, verzet je ook even je gedachten.
Als ik vraag hoe het gaat, dan is alles goed. En waarom ze dan dit of dat nog niet heeft gedaan, daar komt ze dan niet aan toe.
Terwijl ze thuis is en veel op haar telefoon doorbrengt.
Nu moet het huis dus schoongemaakt worden. Wij zien dat niet gebeuren dat ze dat zelf gaat redden en helaas kan ik zelf niet veel beginnen wat dat betreft.
Nu kwam mijn man met het idee om wat tantes te vragen en een grote schoonmaak op 1 ochtend te organiseren. Op zich heel fijn! Een paar hebben zich al aangeboden, maar ze voelt zich zo snel bezwaard, dat ze het niet (snel) aanneemt en ik denk dat ze hier ook niet blij van wordt.
Ik vind het lastig, hoever blijf je ze pushen en alles regelen voor ze. Aan de andere kant is mijn man er nu ook constant druk mee. En ik sta er een beetje tussenin :-/
dinsdag 9 juni 2020 om 20:45
Ik mis een beetje context geloof ik om hier iets zinnigs over te zeggen...
Waarom voelen jullie je zo verantwoordelijk? Zijn je ouders te oud om alles zelf te doen of fysiek niet meer in staat? Is er vooraf aan jullie gevraagd om de verantwoordelijkheid te nemen? Hebben je ouders geld genoeg om dingen uit te besteden? Zijn jullie met z'n vieren al eens in gesprek gegaan over wat er nu speelt en hoe dat op te lossen?
Waarom voelen jullie je zo verantwoordelijk? Zijn je ouders te oud om alles zelf te doen of fysiek niet meer in staat? Is er vooraf aan jullie gevraagd om de verantwoordelijkheid te nemen? Hebben je ouders geld genoeg om dingen uit te besteden? Zijn jullie met z'n vieren al eens in gesprek gegaan over wat er nu speelt en hoe dat op te lossen?
dinsdag 9 juni 2020 om 20:50
Als jij uit 87 bent, ben je 33? En je ouders dan ergens tussen de 60/65? Als ze het huis niet schoonmaken is dat toch hun eigen probleem? En als ze lampen wil maar ze regelen niks, dan hebben ze geen lampen..
Ik zou me niet zo druk maken, lijkt wel of je plaatsvervangende nesteldrang hebt. Tenzij je ouders een beperking hebben of dementerend zijn ofzo, dan is het misschien een ander verhaal.
Ik zou me niet zo druk maken, lijkt wel of je plaatsvervangende nesteldrang hebt. Tenzij je ouders een beperking hebben of dementerend zijn ofzo, dan is het misschien een ander verhaal.
dinsdag 9 juni 2020 om 20:52
Mijn man heeft er de contacten en de planning, omdat mijn vader voor zijn werk teveel weg is en naast zijn werk weinig energie over heeft.Zarah schreef: ↑09-06-2020 20:45Ik mis een beetje context geloof ik om hier iets zinnigs over te zeggen...
Waarom voelen jullie je zo verantwoordelijk? Zijn je ouders te oud om alles zelf te doen of fysiek niet meer in staat? Is er vooraf aan jullie gevraagd om de verantwoordelijkheid te nemen? Hebben je ouders geld genoeg om dingen uit te besteden? Zijn jullie met z'n vieren al eens in gesprek gegaan over wat er nu speelt en hoe dat op te lossen?
En er is nogal wat mis gegaan met de aannemer.
Fysiek niet in staat om alles zelf te doen, maar mijn moeder doet nu dus helemaal niks meer. Mijn man is nu wat meer thuis en heeft dus ook de ruimte om nu te helpen en dat was ook gewenst.
En wij nemen hun huis over.
dinsdag 9 juni 2020 om 20:55
Ja lastige is dat we hebben afgesproken dat ze er in juli uit zijn. Dat kan ook prima.
En onze mensen kunnen dan ook beginnen, dus beetje sund als het door hun laksheid alles moeten afzeggen.
Daarnaast vind ik het gewoon vervelend dat ze zo laks is. Mijn vader werkt zich over de kop en ze wil niks alleen doen.
Ze had zo'n zin in het nieuwe huis en nu wil iedereen zich er voor in zetten en lijkt het allemaal zo ondankbaar.
Ze kan ook ineens zo chagrijnig reageren. Als er bezoek is om even te kijken, dan is ze zo mat en ondankbaar.
En onze mensen kunnen dan ook beginnen, dus beetje sund als het door hun laksheid alles moeten afzeggen.
Daarnaast vind ik het gewoon vervelend dat ze zo laks is. Mijn vader werkt zich over de kop en ze wil niks alleen doen.
Ze had zo'n zin in het nieuwe huis en nu wil iedereen zich er voor in zetten en lijkt het allemaal zo ondankbaar.
Ze kan ook ineens zo chagrijnig reageren. Als er bezoek is om even te kijken, dan is ze zo mat en ondankbaar.
anoniem_640cd58e3bc64 wijzigde dit bericht op 09-06-2020 21:06
47.60% gewijzigd
dinsdag 9 juni 2020 om 21:05
sleepingbeauty87 schreef: ↑09-06-2020 20:55Ja lastige is dat we hebben afgesproken dat ze er in juli uit zijn. Dat kan ook prima.
En onze mensen kunnen dan ook beginnen, dus beetje sund als het door hun laksheid alles moeten afzeggen.
Als het in juli klaar moet zijn en jullie moeten kunnen beginnen klussen zou ik die tantes dus wel bovenhalen.
Ik zou geen woord meer vuil maken aan "dat is niet gebeurd".
Dus geen beschuldiging.
Wel aan "tante X, Y en Z komen in mijn plaats poetsen / helpen zodat we in juli effectief kunnen beginnen klussen aangezien ik het zelf niet kan".
In 't beste geval schiet mam dan ook in help-modus en gaat het alsnog een beetje sneller vooruit.
En anders kan je alsnog beginnen verbouwen op 't juiste moment.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
dinsdag 9 juni 2020 om 21:06
dinsdag 9 juni 2020 om 21:10
Ja wel gedaan. Maar ze laat gewoon niks los over wat er echt is of wat haar belemmerd. Beetje stemmingswisselingen zijn wel bekend bij haar, maar dat wil ze zelf niet inzien.
Ze hebben ingestemd met hulp van mijn man en met de planning, dus in juni verhuizen. Maar ze blijft in de afwachtende modus of alles wel gaat lukken, ze weet ook amper welke kleur verf waar op moet.
Ze vraagt in alles bevestiging in mij of mijn vader.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:12
In wiens huis wordt er dan verbouwd nu?sleepingbeauty87 schreef: ↑09-06-2020 20:52Mijn man heeft er de contacten en de planning, omdat mijn vader voor zijn werk teveel weg is en naast zijn werk weinig energie over heeft.
En er is nogal wat mis gegaan met de aannemer.
Fysiek niet in staat om alles zelf te doen, maar mijn moeder doet nu dus helemaal niks meer. Mijn man is nu wat meer thuis en heeft dus ook de ruimte om nu te helpen en dat was ook gewenst.
En wij nemen hun huis over.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:14
Nu in een nieuw huis voor hun, stukje verderop.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:15
Dan lijkt me dat hun pakkie an.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:17
Ja misschien ook wel. Ze is ook wel iemand die overal tegenop ziet en om wakker ligt.
Onze zwangerschap zal haar stress geven, de verbouwing, de verhuizing.
Wel goed punt om tantes te vragen i.p.v. mij, dat legt de nadruk net wat anders.
Ik vind het rot om te zien hoe ze er mee worstelt en alleen alles zou moeten doen. Maar goed ze voelt zich zelf zo snel bezwaard, dat ze niet uit zichzelf hulp zal inroepen..
Aan de andere kant denk ik ook wel, bedenk zelf eens even wat. Even jezelf bij elkaar pakken...
dinsdag 9 juni 2020 om 21:20
Dus om de een of andere reden doet je moeder niet wat ze zou moeten doen. Het lukt dus niet, maar het geeft wel problemen voor jullie. Lijkt me dat je in plaats van energie en moeite stoppen in het proberen te activeren van moeder, energie stopt in het voor elkaar krijgen van de klussen. Wie kun je hiervoor inzetten? Wat lukt je moeder nog wel? Broodjes verzorgen en koffie? Misschien is accepteren dat dat het voor nu is het handigste / rustigste en voor alle andere klusjes regel je mensen die het kunnen doen.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:20
Pap, mam, we doen ons best in jullie nieuwe huis maar het schiet zo niet op. De datum van oplevering van jullie oude huis blijft echter wel hetzelfde, wij hebben ook een planning, met zelfs een kleine onderweg.
We horen graag wat wij nog kunnen doen of dat jullie er mensen voor inhuren zodat jullie de datum kunnen halen.
En daar spreek je nog alleen je moeder op aan. Je vader neemt maar vrij als het niet anders kan. Het is net zo goed zijn verantwoordelijkheid en hoe ze dat samen verdelen is hun pakje an.
We horen graag wat wij nog kunnen doen of dat jullie er mensen voor inhuren zodat jullie de datum kunnen halen.
En daar spreek je nog alleen je moeder op aan. Je vader neemt maar vrij als het niet anders kan. Het is net zo goed zijn verantwoordelijkheid en hoe ze dat samen verdelen is hun pakje an.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:22
Ja zo kan je het ook zien dankje!Friezin71 schreef: ↑09-06-2020 21:20Dus om de een of andere reden doet je moeder niet wat ze zou moeten doen. Het lukt dus niet, maar het geeft wel problemen voor jullie. Lijkt me dat je in plaats van energie en moeite stoppen in het proberen te activeren van moeder, energie stopt in het voor elkaar krijgen van de klussen. Wie kun je hiervoor inzetten? Wat lukt je moeder nog wel? Broodjes verzorgen en koffie? Misschien is accepteren dat dat het voor nu is het handigste / rustigste en voor alle andere klusjes regel je mensen die het kunnen doen.
Voelt zo suffig om dat allemaal te gaan regelen voor hun. Mja misschien geeft dat wel het meest rust voor beiden.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:26
Het klinkt alsof ze overweldigd is en hierdoor redelijk lamgeslagen. Ik denk dat 'zichzelf bij elkaar pakken' niet gaat lukken en 'bedenk zelf iets' dus ook niet. Focus op de kleinere taakjes, babysteps voor haar en maak het meer behapbaar en overzichtelijk. En hopelijk lukt er dan wel iets en gaat ze zich wat beter voelen en minder overweldigd.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:28
Ja daar zou je wel gelijk in kunnen hebben. Ik denk als ze eenmaal over is. Ze ook wel heel blij is, maar dat alles nu beetje op haar afkomt. Misschien verlamt haar dat meer, dan dat je er energie van krijgt.Friezin71 schreef: ↑09-06-2020 21:26Het klinkt alsof ze overweldigd is en hierdoor redelijk lamgeslagen. Ik denk dat 'zichzelf bij elkaar pakken' niet gaat lukken en 'bedenk zelf iets' dus ook niet. Focus op de kleinere taakjes, babysteps voor haar en maak het meer behapbaar en overzichtelijk. En hopelijk lukt er dan wel iets en gaat ze zich wat beter voelen en minder overweldigd.
dinsdag 9 juni 2020 om 21:49
Je kan ook gewoon alles in grondlaag wit laten zetten.sleepingbeauty87 schreef: ↑09-06-2020 21:10Ja wel gedaan. Maar ze laat gewoon niks los over wat er echt is of wat haar belemmerd. Beetje stemmingswisselingen zijn wel bekend bij haar, maar dat wil ze zelf niet inzien.
Ze hebben ingestemd met hulp van mijn man en met de planning, dus in juni verhuizen. Maar ze blijft in de afwachtende modus of alles wel gaat lukken, ze weet ook amper welke kleur verf waar op moet.
Ze vraagt in alles bevestiging in mij of mijn vader.
Beslist pa later maar welk kleurtje er waar op de muren moet.
Kunnen jij of je man nog altijd eventueel mee gaan helpen schilderen als dat kleinkind geboren is.
Of wie weet heeft mam wel ideeën als ze verhuisd zijn en ze er een tijdje woont.
Niet alles hoeft persé nu al perfect op 't moment dat ze verhuizen.
Zelfde met de plinten, met een aantal vloeren op minder belangrijke kamers, ...
Is er trouwens ook al inpak-hulp geregeld?
Ik kan mij voorstellen dat "een heel huis inpakken" op dit moment ook véél werk is voor je moeder.
En dat ze daar als een berg tegenop ziet.
Geen tantes die mee willen komen helpen dozen inladen?
Als ze nog niet gelijk verhuisd kunnen worden duwen ze ze dan maar in de logeerkamer / jouw oude kamer ofzo.
Is dit nu later?
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
