Psyche
alle pijlers
na-oorlogse generatie problematiek
maandag 30 april 2012 om 23:59
dinsdag 1 mei 2012 om 00:10
dinsdag 1 mei 2012 om 00:21
quote:whatwomenwant schreef op 01 mei 2012 @ 00:04:
Is dat te erg voor woorden of werd er veel verzwegen?Er is wel eens iets over gezegd, maar zoals ik al zei, in dat dorp was denk weinig te merken van de oorlog, iedereen had zijn eigen moestuin, dus eten was er ook wel, bord leeg eten wegens de oorlog werd niet als argument gebruikt
Is dat te erg voor woorden of werd er veel verzwegen?Er is wel eens iets over gezegd, maar zoals ik al zei, in dat dorp was denk weinig te merken van de oorlog, iedereen had zijn eigen moestuin, dus eten was er ook wel, bord leeg eten wegens de oorlog werd niet als argument gebruikt
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
dinsdag 1 mei 2012 om 00:26
quote:Donkeyshot schreef op 30 april 2012 @ 23:58:
Eerste wat in me opkomt:
Voedsel weggooien mag niet.
Als brood te oud is, gaat het naar de eendjes. Kliekjes en restjes worden de volgende dag opgewarmd.
Dit vind ik ( 33 jaar ) niet meer dan normaal. En zéker geen problematiek.
Ik vind het eerder problematisch dat mensen stelselmatig te veel voedsel weggooien.
Eerste wat in me opkomt:
Voedsel weggooien mag niet.
Als brood te oud is, gaat het naar de eendjes. Kliekjes en restjes worden de volgende dag opgewarmd.
Dit vind ik ( 33 jaar ) niet meer dan normaal. En zéker geen problematiek.
Ik vind het eerder problematisch dat mensen stelselmatig te veel voedsel weggooien.
dinsdag 1 mei 2012 om 07:50
mijn opa en oma ook:
voedsel opeten, ook al is het over de datum (in de oorlog aten we ook alles en stond er geen houdbaarheidsdatum op!)
(yoghurttoetjes van de Aldi, 2 maanden over datum... YAK!)
verwarming laagzetten: kost geld (en nee ze hadden geld genoeg)
en verder werd daar niet over gesproken.
Ik merk dat mijn eigen ouders vooral mijn vader (hun kind) bepaalde trekjes ook heeft overgenomen, hij lijkt meer op zijn pa dan hij wil toegeven denk ik!
voedsel opeten, ook al is het over de datum (in de oorlog aten we ook alles en stond er geen houdbaarheidsdatum op!)
(yoghurttoetjes van de Aldi, 2 maanden over datum... YAK!)
verwarming laagzetten: kost geld (en nee ze hadden geld genoeg)
en verder werd daar niet over gesproken.
Ik merk dat mijn eigen ouders vooral mijn vader (hun kind) bepaalde trekjes ook heeft overgenomen, hij lijkt meer op zijn pa dan hij wil toegeven denk ik!
dinsdag 1 mei 2012 om 16:11
quote:2bij-or-not-2bij schreef op 01 mei 2012 @ 00:26:
[...]
Dit vind ik ( 33 jaar ) niet meer dan normaal. En zéker geen problematiek.
Ik vind het eerder problematisch dat mensen stelselmatig te veel voedsel weggooien.Zo te zien aan je reaktie denk je dat ik het niet weggooien van voedsel wèl problematisch vind ? Waar precies leid je dat uit af ?
[...]
Dit vind ik ( 33 jaar ) niet meer dan normaal. En zéker geen problematiek.
Ik vind het eerder problematisch dat mensen stelselmatig te veel voedsel weggooien.Zo te zien aan je reaktie denk je dat ik het niet weggooien van voedsel wèl problematisch vind ? Waar precies leid je dat uit af ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
dinsdag 1 mei 2012 om 17:45
Was voedsel niet weggooien niet iets wat voor de oorlog ook gebruikelijk was?
Ik begrijp dat mensen die de hongerwinter hebben meegemaakt het wat extremer hebben.
Maar als ik naar mijn oude dorp kijk (waar ik altijd veel verhalen over vroeger hoorde), veel grote gezinnen in de jaren 30... ik kan me niet voorstellen dat er toen wel eten weggegooid werd en in de oorlog niet meer.
Ik begrijp dat mensen die de hongerwinter hebben meegemaakt het wat extremer hebben.
Maar als ik naar mijn oude dorp kijk (waar ik altijd veel verhalen over vroeger hoorde), veel grote gezinnen in de jaren 30... ik kan me niet voorstellen dat er toen wel eten weggegooid werd en in de oorlog niet meer.
dinsdag 1 mei 2012 om 18:08
Mijn oma had joodse onderduikers in de oorlog en ze werd laaiend als ze merkte dat we soms eten weggooiden. Dat was echt een zonde.
*poef*
Later is hij gevangen genomen door de nazis. Daar vertelde hij weinig over, ik weet daar niet veel van. Het maakte hem wel heel bitter, die hele oorlog heeft zijn leven geknakt. Als kinderen hebben we daar wel onder geleden ja, maar ik kan niet goed zeggen hoeveel. Het speelde wel een grote rol, veel groter dan bij andere kinderen wiens ouders de oorlog niet (bewust) hadden meegemaakt, en dat waren er natuurlikk maar weinig van mijn leeftijd.
Niet quoten alsjeblieft, vind het nogal herkenbaar en wil het later verwijderen.
*poef*
Later is hij gevangen genomen door de nazis. Daar vertelde hij weinig over, ik weet daar niet veel van. Het maakte hem wel heel bitter, die hele oorlog heeft zijn leven geknakt. Als kinderen hebben we daar wel onder geleden ja, maar ik kan niet goed zeggen hoeveel. Het speelde wel een grote rol, veel groter dan bij andere kinderen wiens ouders de oorlog niet (bewust) hadden meegemaakt, en dat waren er natuurlikk maar weinig van mijn leeftijd.
Niet quoten alsjeblieft, vind het nogal herkenbaar en wil het later verwijderen.
You are not crazy, you are... colorful. Colorful in a way that might respond to medication.
dinsdag 1 mei 2012 om 18:37
Mijn ouders hebben allebei de oorlog niet bewust meegemaakt (waren toen baby's), maar zeker mijn moeder is er via haar ouders wel door beïnvloed, vooral door de hongerwinter. Zelfs zo erg dat ik (geboren in 1969) nog steeds een spuughekel heb aan eten weggooien.
Mijn opa en oma hielden er ook altijd een enorme voedselvoorraad op na, want je kon maar nooit weten he. En niks waar ze zo van konden genieten als van een bunkerende kleine groentsoep (ik had vroegah al een meer dan gezonde eetlust )... vooral mijn opa zat te glunderen als ik voor de derde keer opschepte.
Toch wel een soort obsessie met (voldoende) eten dus, bij mij is het wel iets minder maar ook ik heb bijv. altijd een brood extra in de vriezer liggen en ik word een beetje zenuwachtig als dat 'laatste brood' wordt aangebroken.
Mijn opa heeft trouwens vreselijke dingen meegemaakt in een Duits kamp, ik weet nog niet welk. Daar werd nooit over gepraat, wij wisten niet beter dan dat hij had 'gewerkt' in Duitsland. Pas twee jaar geleden ben ik er achter gekomen dat er daar wel meer gebeurde dan alleen werken. En nu zit ik dus al twee jaar namenlijsten van Duitse werkkampen na te speuren... dat kun je ook wel een Nasleep noemen . Mijn opa kan het niet meer vertellen, hij is al vijftien jaar dood. Ik weet alleen nog dat hij meerdere malen per week nachtmerries had en die gingen dus altijd over de oorlog.
Mijn opa en oma hielden er ook altijd een enorme voedselvoorraad op na, want je kon maar nooit weten he. En niks waar ze zo van konden genieten als van een bunkerende kleine groentsoep (ik had vroegah al een meer dan gezonde eetlust )... vooral mijn opa zat te glunderen als ik voor de derde keer opschepte.
Toch wel een soort obsessie met (voldoende) eten dus, bij mij is het wel iets minder maar ook ik heb bijv. altijd een brood extra in de vriezer liggen en ik word een beetje zenuwachtig als dat 'laatste brood' wordt aangebroken.
Mijn opa heeft trouwens vreselijke dingen meegemaakt in een Duits kamp, ik weet nog niet welk. Daar werd nooit over gepraat, wij wisten niet beter dan dat hij had 'gewerkt' in Duitsland. Pas twee jaar geleden ben ik er achter gekomen dat er daar wel meer gebeurde dan alleen werken. En nu zit ik dus al twee jaar namenlijsten van Duitse werkkampen na te speuren... dat kun je ook wel een Nasleep noemen . Mijn opa kan het niet meer vertellen, hij is al vijftien jaar dood. Ik weet alleen nog dat hij meerdere malen per week nachtmerries had en die gingen dus altijd over de oorlog.
vrijdag 4 mei 2012 om 16:55
Verschrikkelijk. Mijn vader moest onderduiken als baby. Was natuurlijk een enorm risico. Wie wilde er nou een baby.
Wat ik nu merk is dat het "trauma" van mijn vader heel erg veel invloed op mij heeft gehad. Ik was 14 toen het begon thuis dat hij enorme depressies had en allerlei ingewikkelde problemen. Nu nog is het iets wat voor mij merkbaar is in mijn leven.
@ Groentesoep, Kun je nagaan wat de invloed is van bepaalde obsessies van je familie.
Wat ik nu merk is dat het "trauma" van mijn vader heel erg veel invloed op mij heeft gehad. Ik was 14 toen het begon thuis dat hij enorme depressies had en allerlei ingewikkelde problemen. Nu nog is het iets wat voor mij merkbaar is in mijn leven.
@ Groentesoep, Kun je nagaan wat de invloed is van bepaalde obsessies van je familie.