Nachtmerries overwinnen

quote:Roos_85 schreef op 07 mei 2017 @ 15:10:

[...]



Het vervelende hier is het hoofd vs hart. Met mijn hoofd weet ik het. Dat zeg ik ook tegen peut. Als iemand anders mij dit zou vertellen zou ik ook zeggen dat het niet zijn of haar schuld is. Maar dat is ook precies waarom ik de therapie volg, om te leren omdenken. Maar dat kost vreselijk veel tijd en energie.



Dat herken ik heel goed. Sommige overtuigingen zitten zo diep gekrast in je ziel dat je ze nooit meer helemaal weg krijgt. Met therapie kun je wel de scherpe kanten van zulke overtuigingen afhalen en vooral ook leren om beter om te gaan met hoe ze je gedrag beinvloeden. Zelf heb ik dingen meegemaakt die me heel diep in mijn hart te overtuiging hebben gegeven dat is nooit goed genoeg ben. Na veel therapie "weet" ik prima dat dat niet klopt, maar diep in mijn hart "geloof" ik het nog steeds niet. En dat heeft nog steeds invloed op mijn perfectionisme bijv. Gelukkig herken ik het steeds beter en weet ik wat ik moet doen als tegenwicht tegen die overtuiging.

Heel veel succes met je therapie, het is een lange weg, maar het is alle energie en worsteling etc. zeker waard.

Ik wil graag ook nog zeggen dat ik het heel stoer vindt van je dat je deze vraag hier op het forum gesteld hebt, ik denk dat dat sowieso een goede stap in de richting is. Mensen deelgenoot maken van je dromen en angsten is iets heel erg wezenlijks en kan erg helend zijn. Je hebt zelf het initiatief genomen en dat vind ik erg knap van je.



Verder heb ik na even terug te lezen gezien dat ik niet duidelijk ben geweest in hoe ik naar dromen kijk.

Ik denk dat dromen je laten zien hoe je je voelt, maar dat hoeft niet te betekenen dat het ook zo is.

In dit geval bvb droomde je dat je psycholoog en je man geboeid waren en je niet konden helpen. Dat kan helemaal jouw gevoel zijn en op die manier dus waar, maar het hoeft niet te betekenen dat ze je niet kunnen helpen. Je droom wijst je op angstige gevoelens vanuit je onderbewuste.

Ik heb zelf erg veel last van nachtmerries gehad, ik ben emotioneel mishandeld door een schoolleraar op de basisschool en mijn ouders geloofden dat niet omdat iedereen in het kleine dorpje hem hoog in het vaandel had en niemand zich uit durfde te spreken in die tijd. Ik was te jong, te kwetsbaar en niemand beschermde mij daartegen of hielp me met mijn emoties te dealen en het heeft mij gevormd en is een deel geworden van wie ik ben. Ik kan niet alles loslaten van wie ik ben geworden want dan ben ik mezelf kwijt, maar ik mag wel tegen mezelf zeggen dat hij fout was en ik nog maar een kind...en daarna dat hij een zwakkeling was.

Ik heb gemerkt dat het bij mij erg veel extra spanning voor mij oplevert als ik met psychologen praat omdat het mij niet bekrachtigt. Ik vind daar helaas niet wat ik zoek, dus misschien ben ik daardoor bevooroordeeld.

Mij helpt het juist om het heft wat meer in eigen hand te nemen en met vrienden te praten en te wandelen, schrijven en dansen als ik daar de energie voor heb. Maar vooral helpt het mij om tegen mezelf te zeggen dat ik mij mag ontspannen. Dat ik oke ben, dat alles goed is nu. Het is niet veel, maar het is het enige wat eerlijk overeind blijft na al die jaren.

Mijn gevoel zegt: er is iets aan de hand, dan zeg ik: nee hoor, alles is oke, ik doe het helemaal goed en ik mag mij ontspannen.



Het moet een mantra zijn, als tegen reactie op al die stress van toen. Ik herhaal het maar weer in mijn hoofd en als het niet werkt dan vertel ik dat tegen mijn beste vrienden, of ik kijk een leuke aflevering van een serie. Het werkt niet altijd, de sleutel is ontspannen, bewust zijn dat je te veel spanning met je meedraagt en dan telkens maar weer tegen jezelf zeggen: dat is niet nodig, het is nu oke, alles is goed, ik doe het prima, ik ben oke.



Het valt niet mee, maar van de andere kant valt het ook niet tegen, het is oke nu, en de rest komt later wel weer.



Maar dat geld nu voor mij op deze manier, misschien dat het voor jou anders is.

Ik wens je het aller-aller-beste!

Je vindt je eigen weg wel, binnenkort of later, je bent in ieder geval goed onderweg. Jaag jezelf niet op, maar blijf je er van bewust dat alles beter is vanuit een ontspannen gemoedstoestand, dus probeer zo veel mogelijk te ontspannen.

Voordat je gaat slapen: verwen jezelf met een voetenbad met magnesiumzout en een druppeltje lavendelolie...trek de stress uit je lichaam en ga met je aandacht naar je voeten. Zie het als een totaal beleving, trakteer jezelf op een mooie wandeling, een bos bloemen, een massage...dat soort dingen.

Leer te leven vanuit ontspanning...zegt nu de pot tegen de ketel.

Ik heb zelf in ieder geval gemerkt dat de combinatie van mij bewust zijn van het feit dat mijn stress-level te hoog is, met dat ik juist wel mijn ware gevoelens mag uitspreken tegen mijn dierbaren zonder oordeel of veroordeling, en als ik accepteer dat dat niet altijd lukt en dat ik nog steeds oke ben als ik een klein dipje heb of zoiets en het besef dat ik mijn beste zelf alleen maar kan zijn vanuit ontspanning, ervoor heeft gezorgd dat ik mij besefte dat ik mij ten eerste en vooral dien te ontspannen, de rest komt dan rustig later.

Daarom mijn eerdere tip om vooral je eigen tempo te bepalen bij de therapie, proberen je grenzen te leren aanvoelen kan misschien ook alleen maar in je eigen tempo.



Ik weet het ook niet zeker allemaal, ik voel met je mee en wil je graag opbeuren. Ik bedenk me nu ineens dat soms kleine dingetjes heel goed helpen om beter en rustiger te slapen, zoals: een lekker geurtje in je slaapkamer...lavendel, of rozen bijvoorbeeld. Ik doe dat wel eens en dan heb ik het idee dat ik veel beter slaap. Vlak voor het slapen gaan even lekker je rug en je voeten laten masseren door je man kan ook zorgen voor een veel meer ontspannen nachtrust, of een meditatieve wandeling en een fijne douche...ik hoop dat er een tip tussen zit die een beetje helpt tegen die vervelende nachtmerries...

Mijn verleden was zwaar. Het is voor mij lang een dagelijkse strijd geweest.



Ik heb een aantal jaren geleden besloten een reis te maken in mijn eentje, om mijzelf te leren kennen en zelfvertrouwen te krijgen. Daarna mijn eigen huis gevonden, daarmee een deel van mijn verleden af kunnen sluiten.

Wie mij echt geholpen heeft, is mijn man. Toen ik hem heb leren kennen, heb ik voor het eerst een man leren vertrouwen. Dankzij hem kon ik los gaan laten. Inmiddels ben ik zelfs moeder, en dat heeft mij geleerd dat het leven mooi kan zijn, dat je gelukkig kan zijn en er heel veel liefde bestaat.

Inmiddels zijn de nachtmerries, na deze levens lang gehad te hebben, gestopt, nu ik zelf de controle over mijn leven heb genomen.

Had niet gedacht dat het me ooit zou lukken, maar je bent altijd sterker dan je denkt.

Sterkte meid.

Natuurlijk kan je hier blijven posten.

Alle goeds gewenst.

Jeetje Roos, dat is schrikken. Heel veel sterkte, fijn dat je morgen een sessie bij je psycholoog hebt. Hopelijk kan zij je hier gelijk mee helpen.

Heb je geprobeerd om de boeien voor te stellen als van papier? Misschien kun je dromen dat je de sleutels vindt. Of droom een hakbijl erbij die je te pakken krijgt en hem de hersens inslaat ermee.



Over je droom zelf, de duiding ervan, daar zal iedereen iets anders over zeggen. Wat ik heb geleerd van dromen duiden, is dat het altijd over jezelf gaat. Die therapeut en je stiefvader in je droom, dat ben je ook zelf.



Misschien symboliseert de droom je schuldgevoelens. Dat het aan jezelf ligt en je dus eigenlijk jezelf verkracht hebt. Ik denk dat het belangrijk is je op die schuldgevoelens te concentreren in je behandeling. Maar dat is maar mijn mening hoor, ik ben maar een leek.



Heb jij trouwens ook dat je net voor je in slaap valt, een flashback krijgt van de droom van de nacht ervoor? Voor mij is dat een teken dat de droom voort kan zetten. Dan ga ik over heel andere dingen nadenken, een soort brainstorm over hele diverse onderwerpen, wat ik maar kan bedenken. Ik heb namelijk wel vaker gemerkt dat mijn dromen gaan over iets waar ik over nadacht net voor het slapengaan. Misschien kun je dat proberen. Ik denk dan aan lieflijke of prettige dingen, kittens, weilanden met bloemen, het strand etc.

Roos, hoe gaat het vandaag met je?