Psyche
alle pijlers
Omgaan met pijn
donderdag 1 december 2011 om 17:32
Ik plaats dit bericht op psyche omdat het niet gaat over de ziekte die ik heb, maar vooral over de pijn die het bij mij veroorzaakt. Net weer een behandeling gehad en de pijn die dat oproept is verschrikkelijk.
Ik moet die pijn ongeveer 1,5 uur doorstaan voordat het een beetje zakt en heb erge moeite me ervoor af te sluiten.
Wat ik geprobeerd heb: lopen, zitten, naar de pijn ademen, van de pijn af ademen , afleiding door iemand te bellen, muziek luisteren en meezingen, liggen en proberen in slaapmodus te komen. (daarvan is het probleem dat ik in het ziekenhuis moet blijven die tijd en dat ik niet echt in de wachtkamer kan blijven slapen...)
Heel graag tips over hoe ik die 1,5 uur een beetje draaglijk kan maken! Ik hoop dat jullie me kunnen helpen...Dank!!
Ik moet die pijn ongeveer 1,5 uur doorstaan voordat het een beetje zakt en heb erge moeite me ervoor af te sluiten.
Wat ik geprobeerd heb: lopen, zitten, naar de pijn ademen, van de pijn af ademen , afleiding door iemand te bellen, muziek luisteren en meezingen, liggen en proberen in slaapmodus te komen. (daarvan is het probleem dat ik in het ziekenhuis moet blijven die tijd en dat ik niet echt in de wachtkamer kan blijven slapen...)
Heel graag tips over hoe ik die 1,5 uur een beetje draaglijk kan maken! Ik hoop dat jullie me kunnen helpen...Dank!!
donderdag 1 december 2011 om 17:45
Hebben ze in het ziekenhuis waar je in behandeling bent geen pijn specialist? Het is een heel actueel onderwerp in de gezondheidszorg. De meeste ziekenhuizen zijn er mee bezig om zo veel mogelijk pijn te voorkomen.
Kun je dit niet bespreken met jouw behandelaars?
Ik heb zelf geen ervaring dus geen echte tips.
Het lijkt me heel erg vervelend dus heel veel sterkte gewenst!
Kun je dit niet bespreken met jouw behandelaars?
Ik heb zelf geen ervaring dus geen echte tips.
Het lijkt me heel erg vervelend dus heel veel sterkte gewenst!
donderdag 1 december 2011 om 17:56
Ik denk dat het sterk afhangt van het soort pijn, hoe je ermee om kunt gaan. Maar in plaats van te proberen het te negeren en het stoer te verbijten, kun je de pijn niet "verwelkomen"? Klinkt een beetje zweverig, maar ik bedoel accepteren dat je die pijn hebt en dat je erdooorheen moet. Dat het maar voor even is, en dat jij ont-zet-tend zielig bent dat je het moet doorstaan. En dat je daarom lekker in je pyjama mag zitten, die dag alles mag eten wat jij lekker vindt, jouw favo tv serie mag kijken, of de hele dag in bed mag blijven. Ik heb een aandoending die mij af en toe vreselijke pijnen geeft, en dit is hoe ik er soms mee om ga. (Ook niet altijd hoor), maar dat maakt het wel draaglijker.
donderdag 1 december 2011 om 17:58
Oh, ik zie nu dat je in het ziekenhuis moet blijven, da's wel wat minder relaxed, maar misschien kun je er toch iets mee? teddybeer mee, je favo eten/drinken en een laptop met een jank film ofzo?
En accepteer van jezelf dat je ook best gewoon de hele tijd aan het draaien/lopen/anders zitten/anders liggen bent, omdat je pijn hebt. En dat dat natuurlijk ook gewoon mag!
En accepteer van jezelf dat je ook best gewoon de hele tijd aan het draaien/lopen/anders zitten/anders liggen bent, omdat je pijn hebt. En dat dat natuurlijk ook gewoon mag!
donderdag 1 december 2011 om 19:25
Ik heb op het moment veel pijn, dat duurt nog een week of 6 en dan gaat het beter worden. Wat mij heel goed helpt is acceptatie. Ik heb me erop ingesteld dat het rot is, dat ik pijn heb en weinig kan, en dat het na een periode weer beter gaat worden. Ik verwacht niet veel van mezelf, probeer heel goed naar mijn lijf te luisteren en niet mijn grens over te gaan. En ik probeer afleiding te zoeken door leuke dingen te doen die ik wel kan. Bijvoorbeeld internetshoppen, leuke fimpjes kijken op youtube, wordfeud spelen, whatever.
Ik heb dit eerder gehad en verzette me er toen heel erg tegen, dat werkte uiteindelijk alleen maar in mijn nadeel.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en sterkte!
Ik heb dit eerder gehad en verzette me er toen heel erg tegen, dat werkte uiteindelijk alleen maar in mijn nadeel.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en sterkte!
donderdag 1 december 2011 om 19:30
@jo12345: Ik weet eigenlijk niet of ze een pijnspecialist hebben, dat ga ik volgende week meteen vragen!
@ikbenanoniem: Ik mag op dat moment geen pijnstillers gebruiken, helaas, en naderhand werkt het niet snel genoeg...
@gember999: vervelend dat jij soms ook zoveel pijn hebt...ik vind het moeilijk me er aan over te geven, ook omdat ik in het ziekenhuis moet blijven maar dan gewoon in de wachtkamer... Eens nadenken hoe ik dat daar kan toepassen. Ik vind de latere tips ook goed, een laptop of boek mee dat me boeit.
@Aureel: ik ga het zeker navragen, had ik nog niet over nagedacht
@ikbenanoniem: Ik mag op dat moment geen pijnstillers gebruiken, helaas, en naderhand werkt het niet snel genoeg...
@gember999: vervelend dat jij soms ook zoveel pijn hebt...ik vind het moeilijk me er aan over te geven, ook omdat ik in het ziekenhuis moet blijven maar dan gewoon in de wachtkamer... Eens nadenken hoe ik dat daar kan toepassen. Ik vind de latere tips ook goed, een laptop of boek mee dat me boeit.
@Aureel: ik ga het zeker navragen, had ik nog niet over nagedacht
donderdag 1 december 2011 om 19:46
Moet je echt persé in de wachtkamer zitten? Bij de dagbehandelafdeling waar ik tot voorkort elke vier weken kwam had je ruimtes met comfortabele stoelen. Die waren lang niet altijd in gebruik en in overleg met de verpleegsters was het ook geen punt om daar bij te komen van mijn behandeling. In die stoelen kan je prima slapen
Ik mocht zelf trouwens na mijn behandeling ook in het bed blijven liggen maar vond de stoelen vaak prettiger.
Ik mocht zelf trouwens na mijn behandeling ook in het bed blijven liggen maar vond de stoelen vaak prettiger.
donderdag 1 december 2011 om 19:53
quote:momo1980 schreef op 01 december 2011 @ 19:25:
Ik heb op het moment veel pijn, dat duurt nog een week of 6 en dan gaat het beter worden. Wat mij heel goed helpt is acceptatie. Ik heb me erop ingesteld dat het rot is, dat ik pijn heb en weinig kan, en dat het na een periode weer beter gaat worden. Ik verwacht niet veel van mezelf, probeer heel goed naar mijn lijf te luisteren en niet mijn grens over te gaan. En ik probeer afleiding te zoeken door leuke dingen te doen die ik wel kan. Bijvoorbeeld internetshoppen, leuke fimpjes kijken op youtube, wordfeud spelen, whatever.
Ik heb dit eerder gehad en verzette me er toen heel erg tegen, dat werkte uiteindelijk alleen maar in mijn nadeel.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en sterkte!
Dank je wel
Ik ga het proberen, in ieder geval staat Wordfeud al op mijn telefoon ...Hoe accepteer je dat dan precies? Vooral er niet bij stilstaan en wel rustig aan doen en dus wel naar je lichaam luisteren of juist veel bij stilstaan en daarnaar handelen?
Ik heb op het moment veel pijn, dat duurt nog een week of 6 en dan gaat het beter worden. Wat mij heel goed helpt is acceptatie. Ik heb me erop ingesteld dat het rot is, dat ik pijn heb en weinig kan, en dat het na een periode weer beter gaat worden. Ik verwacht niet veel van mezelf, probeer heel goed naar mijn lijf te luisteren en niet mijn grens over te gaan. En ik probeer afleiding te zoeken door leuke dingen te doen die ik wel kan. Bijvoorbeeld internetshoppen, leuke fimpjes kijken op youtube, wordfeud spelen, whatever.
Ik heb dit eerder gehad en verzette me er toen heel erg tegen, dat werkte uiteindelijk alleen maar in mijn nadeel.
Ik hoop dat je hier wat aan hebt en sterkte!
Dank je wel
Ik ga het proberen, in ieder geval staat Wordfeud al op mijn telefoon ...Hoe accepteer je dat dan precies? Vooral er niet bij stilstaan en wel rustig aan doen en dus wel naar je lichaam luisteren of juist veel bij stilstaan en daarnaar handelen?
donderdag 1 december 2011 om 20:00
donderdag 1 december 2011 om 20:05
Tja hoe accepteer je het....ik zeg tegen mezelf dat het k*t is en dat ik me er ook af en toe best een rot over mag voelen, maar ik wil het mijn leven (of de komende paar uur in jou geval) niet laten beinvloeden. Ik werd nog wel eens heel erg boos omdat ik pijn had, dat ik het liefst wilde schreeuwen 'ik wil dit niet'. Probeer te genieten van wat je wel kunt doen in die tijd, en probeer je juist niet op de pijn te richten. Internetwinkelen werkt altijd goed bij mij haha. Je mag jezelf best een beetje verwennen, maar ik probeer om mezelf niet zielig te vinden en te zwelgen. Je richten op positieve dingen is denk ik heel belangrijk.
donderdag 1 december 2011 om 21:19
@chartreuse: ik heb een tijdje gemediteerd, maar dat ging niet makkelijk en ik merk dat ik dat bij pijn niet voor elkaar krijg. Zelfs in een ontspannen moment, lukt het nauwelijks om mijn hoofd leeg te krijgen. Ik zal eens zoeken naar zo'n cdtje, of eens kijken of ik h et zelf kan maken met dingen die specifiek mij ontspannen.
@momo1980: ik heb ook tussendoor vaak veel pijn, het grootste deel van de tijd, dus ik snap je heel goed daarin. Ik wil me er niet onder laten krijgen, maar vind het op zo'n heftig moment (het medicijn is goed voor me, maar maakt me op dat moment erg ziek) wel erg moeilijk. Juist omdat ik weiger te zwelgen, maakt het me boos dat ik pijn heb ... Tegenstrijdig...
@momo1980: ik heb ook tussendoor vaak veel pijn, het grootste deel van de tijd, dus ik snap je heel goed daarin. Ik wil me er niet onder laten krijgen, maar vind het op zo'n heftig moment (het medicijn is goed voor me, maar maakt me op dat moment erg ziek) wel erg moeilijk. Juist omdat ik weiger te zwelgen, maakt het me boos dat ik pijn heb ... Tegenstrijdig...
donderdag 1 december 2011 om 22:58
Inderdaad, niet op focussen en proberen jezelf af te leiden van de pijn. Ik heb nu zo'n 3,5 jaar veel pijn en dat is soms heftiger en soms iets minder heftig, maar altijd aanwezig. Door me te focussen op andere dingen die mijn aandacht echt volledig opslokken (werken, goed boek, vivaforum ) heb ik er minder last van, simpelweg doordat ik me er minder bewust van ben als ik met mijn gedachten elders zit. In een situatie waarin het lastig is om afleiding te vinden, probeer ik me te concentreren op fijne dagdromen.
Je schrijft dat je geen pijnmedicatie mag hebben. Mag je ook geen paracetamol slikken? Door een spiegel op te bouwen (4x2 tabletten per dag), kun je daarmee ook de pijn verminderen. Het zal niet helemaal weg zijn, maar het kan wel verzachten. (Alleen doen in overleg met je arts, als je niet zeker weet of je dit mag hebben).
Je schrijft dat je geen pijnmedicatie mag hebben. Mag je ook geen paracetamol slikken? Door een spiegel op te bouwen (4x2 tabletten per dag), kun je daarmee ook de pijn verminderen. Het zal niet helemaal weg zijn, maar het kan wel verzachten. (Alleen doen in overleg met je arts, als je niet zeker weet of je dit mag hebben).
vrijdag 2 december 2011 om 09:01
Ik ben zelf ook ernstig ziek en heb dat nooit willen accepteren. Gelukkig is mijn ziekte niet dodelijk (in de meeste gevallen) Toen ik veel pijn had ben ik zoveel mogelijk afleiding gaan zoeken. Ik zie dat jij in het zkh ligt maar denk bijvoorbeeld aan een praatje maken of steun zoeken bij anderen en vertellen wat je dwars zit. Dat hielp bij mij al heel veel. Als ik écht veel pijn had (vooral ernstige migraine en rugpijn) ging ik maar gewoon op en neer lopen. Het is eigenlijk hetzelfde als wat jij zelf al noemt..En trouwens,je kunt eerder boos zijn dan zwelgen! Boos zijn betekend dat je voor jezelf vecht. Zo zie ik het.
vrijdag 2 december 2011 om 12:15
vrijdag 2 december 2011 om 12:28
Ik ben zelf niet ziek, maar toch heb ik al geruime tijd veel pijn. Mentale pijn en ik weet gewoon echt niet hoe ik daarmee om moet gaan!! Ik ben er depressief van en soms is het enige wat ik wil, dat die pijn weggaat, desnoods doordat ik er niet meer ben. Gelukkig snap ik zelf dat dat niet de oplossing is. Maar wat dan wel? Hoe ga je om met mentale pijn?
vrijdag 2 december 2011 om 20:38
@Lunax: sorry dat ik je post over het hoofd zag! Ik zal eens navragen of ik ergens anders mag zitten, die stoelen klinken echt goed!! Ik hoop dat ze dat ook ergens hebben, ga ik proberen in 'mafmodus' te komen
@nummerzoveel: ik ga het met mijn arts overleggen, dan ga ik bijv al drie dagen van tevoren beginnen met paracetamol en dan zou mijn spiegel al wat hoger moeten zijn tijdens de ingreep. Maar geod, ze hebben gezegd: geen pijnmedicatie, dus dat moet ik echt navragen! Wat naar dat jij ook zoveel pijn hebt
@Gudrun: wat zijn er toch veel mensen met een ernstige ziekte en pijn, dat maakt het toch wel draaglijk soms, dat ik er niet alleen mee rond hoef te lopen, raar he? Ik herken je opmerking over boos zijn en voor jezelf opkomen, dat is precies wat ik dan doe. Ik weiger me over te geven aan de situatie en aan de pijn die me dwingt te stoppen met alles waar ik mee bezig ben. Maar goed, helaas werkt ertegen vechten niet, dus ik moet het anders aanpakken. Mijn vechtlust blijft wel
@Calvijn1: wat naar voor je ... Het lijkt me heel moeilijk om een geliefde te zien lijden en ik wil je erg veel sterkte wensen, en je moeder ook . Ik kan je alleen maar zeggen dat gezelschap (lichamelijk of geestelijk) erg veel helpt. En niet mee huilen als dat niet hoeft, maar wel als het kan of nodig is. Je bent een goede dochter dat je zo met haar meeleeft, dat heeft ze zeker nodig.
@Nokiafan: ik ken ook de mentale pijn en dat is soms nog zwaarder dan lichamelijke pijn, helaas. Het enige dat mij hielp/helpt in zo'n geval is dat delen met anderen. En eruit gaan, iets leuks kopen, koffie drinken, hardlopen, uitgebreid koken (ook als ik daar geen energie voor heb, ik krijg het ervan), zingen met een karaokefilmpje, schoppen in een kussen, huilen, heeeeeel veel huilen.
@nummerzoveel: ik ga het met mijn arts overleggen, dan ga ik bijv al drie dagen van tevoren beginnen met paracetamol en dan zou mijn spiegel al wat hoger moeten zijn tijdens de ingreep. Maar geod, ze hebben gezegd: geen pijnmedicatie, dus dat moet ik echt navragen! Wat naar dat jij ook zoveel pijn hebt
@Gudrun: wat zijn er toch veel mensen met een ernstige ziekte en pijn, dat maakt het toch wel draaglijk soms, dat ik er niet alleen mee rond hoef te lopen, raar he? Ik herken je opmerking over boos zijn en voor jezelf opkomen, dat is precies wat ik dan doe. Ik weiger me over te geven aan de situatie en aan de pijn die me dwingt te stoppen met alles waar ik mee bezig ben. Maar goed, helaas werkt ertegen vechten niet, dus ik moet het anders aanpakken. Mijn vechtlust blijft wel
@Calvijn1: wat naar voor je
... Het lijkt me heel moeilijk om een geliefde te zien lijden en ik wil je erg veel sterkte wensen, en je moeder ook . Ik kan je alleen maar zeggen dat gezelschap (lichamelijk of geestelijk) erg veel helpt. En niet mee huilen als dat niet hoeft, maar wel als het kan of nodig is. Je bent een goede dochter dat je zo met haar meeleeft, dat heeft ze zeker nodig. @Nokiafan: ik ken ook de mentale pijn en dat is soms nog zwaarder dan lichamelijke pijn, helaas. Het enige dat mij hielp/helpt in zo'n geval is dat delen met anderen. En eruit gaan, iets leuks kopen, koffie drinken, hardlopen, uitgebreid koken (ook als ik daar geen energie voor heb, ik krijg het ervan), zingen met een karaokefilmpje, schoppen in een kussen, huilen, heeeeeel veel huilen.
vrijdag 2 december 2011 om 21:00
@nokiafan
Heb je hulp? Mentale pijn is vaak erg moeilijk alleen te dragen.
@calvijn
Wat rot, joh. Maar idd, steun haar. Alleen luisteren kan al zoveel goed doen. Of juist zorgen voor positieve afleiding.
@lionlily
Pijn is rot, maar des te langer het duurt des te minder invloed het op je heeft. In het begin verlamde het mijn denken en doen op alle fronten, het was allesoverheersend. Inmiddels is dat gelukkig anders, je leert er echt mee leven.
Er tegen vechten heeft echt weinig zin. Je kunt het niet veranderen. Je hoeft je er niet bij neer te leggen en je er aan over te geven, maar accepteren dat dingen op dit moment zijn zoals ze zijn, maakt het wel makkelijker. Richt je vechtlust liever op wat je wel kunt beinvloeden, dat geeft energie in plaats van dat het energie vreet.
Heb je hulp? Mentale pijn is vaak erg moeilijk alleen te dragen.
@calvijn
Wat rot, joh. Maar idd, steun haar. Alleen luisteren kan al zoveel goed doen. Of juist zorgen voor positieve afleiding.
@lionlily
Pijn is rot, maar des te langer het duurt des te minder invloed het op je heeft. In het begin verlamde het mijn denken en doen op alle fronten, het was allesoverheersend. Inmiddels is dat gelukkig anders, je leert er echt mee leven.
Er tegen vechten heeft echt weinig zin. Je kunt het niet veranderen. Je hoeft je er niet bij neer te leggen en je er aan over te geven, maar accepteren dat dingen op dit moment zijn zoals ze zijn, maakt het wel makkelijker. Richt je vechtlust liever op wat je wel kunt beinvloeden, dat geeft energie in plaats van dat het energie vreet.
zondag 4 december 2011 om 22:39
@nummerzoveel: het is zo, het heeft allemaal met acceptatie te maken. Helaas ben ik een verschrikkelijke controlfreak
Ik ga denk ik mijn vechtlust afreageren op schrijfwerk wat al een tijdje ligt. Dan moet ik maar boos worden op mijn creatieve uitingen, dat werkt misschien wel goed. Frustratie is flinke motor voor mij...
Ik ga denk ik mijn vechtlust afreageren op schrijfwerk wat al een tijdje ligt. Dan moet ik maar boos worden op mijn creatieve uitingen, dat werkt misschien wel goed. Frustratie is flinke motor voor mij...
maandag 5 december 2011 om 09:38
Bij mij helpt bij de ergste pijn mediteren. Niet heel uitgrbreid, maar dan stel ik me voor dat de pijn buiten mijn lichaam om is. Dat dat deel niet mijn lijf is. So=o kun je veel met voorstellingsvermogen, denk je in dat de pijnlijke plek een mooie kleur is, van fluweel ofzo. Klinkt heel zweverig maar het is het enige dat helpt op die momenten. Met je geest kun je je lichaam sturen. Ontspanning is ook heel belangrijk. Angst maakt pijn ook een stuk erger.
dinsdag 6 december 2011 om 11:21
Scheelschaapje,wat je zegt over angst maakt de pijn erger is helemaal waar.
Over mij. Ik heb dus de ziekte van Lyme en teveel antibiotica gehad. Ik heb hele hevige diaree en pijn (migraine) maar ook verwardheid,niet kunnen herinneren wat ik een uur geleden deed,constante griep en daarbij hele heftige paniekaanvallen,woede etc etc. Angst maakt dat allemaal nog een stuk erger. Heb uiteindelijk oxazepam gekregen,dat houdt me rustig in de ergste uurtjes. Gelukkig is dit bij mij maar tijdelijk (deze ziekte)
lionlily,ik weet niet wat je schrijft maar misschien helpt het je ervaringen op papier te zetten en te bewaren?
Over mij. Ik heb dus de ziekte van Lyme en teveel antibiotica gehad. Ik heb hele hevige diaree en pijn (migraine) maar ook verwardheid,niet kunnen herinneren wat ik een uur geleden deed,constante griep en daarbij hele heftige paniekaanvallen,woede etc etc. Angst maakt dat allemaal nog een stuk erger. Heb uiteindelijk oxazepam gekregen,dat houdt me rustig in de ergste uurtjes. Gelukkig is dit bij mij maar tijdelijk (deze ziekte)
lionlily,ik weet niet wat je schrijft maar misschien helpt het je ervaringen op papier te zetten en te bewaren?
donderdag 8 december 2011 om 05:57
donderdag 8 december 2011 om 17:39
quote:nokiafan schreef op 08 december 2011 @ 05:57:
Dank jullie wel voor de
Ik heb eigenlijk niet echt iemand met wie ik het kan delen. Met mijn man kan ik niet praten en ik wil er zelf niet met mijn ouders over praten, omdat ik niet wil dat ze zich (erge) zorgen maken over mij. Ik wil graag dat ze denken dat het goed gaat met mij.Maar als het NIET goed gaat, waarom zouden ze dan moeten denken dat het WEL goed gaat? Moet jij voor hen zorgen? Het zijn jouw ouders... Jij niet die van hen...
Moeilijk dat je het niet kunt delen met je omgeving. Schrijf hier maar van je af! Ik luister en lees in ieder geval!
Ik heb vandaag weer een behandeling gehad, die zeer onprettig was. Ik heb me met muziek op mijn oren teruggetrokken in een cd, die precies een uur duurde, waardoor de tijd precies werd overbrugd. Het ging iets beter dan vorige keer, dus ik hoop dat ik er handiger in word...
Dank jullie wel voor de
Ik heb eigenlijk niet echt iemand met wie ik het kan delen. Met mijn man kan ik niet praten en ik wil er zelf niet met mijn ouders over praten, omdat ik niet wil dat ze zich (erge) zorgen maken over mij. Ik wil graag dat ze denken dat het goed gaat met mij.Maar als het NIET goed gaat, waarom zouden ze dan moeten denken dat het WEL goed gaat? Moet jij voor hen zorgen? Het zijn jouw ouders... Jij niet die van hen...
Moeilijk dat je het niet kunt delen met je omgeving. Schrijf hier maar van je af! Ik luister en lees in ieder geval!
Ik heb vandaag weer een behandeling gehad, die zeer onprettig was. Ik heb me met muziek op mijn oren teruggetrokken in een cd, die precies een uur duurde, waardoor de tijd precies werd overbrugd. Het ging iets beter dan vorige keer, dus ik hoop dat ik er handiger in word...
