Psyche
alle pijlers
Onbedoelde rot gevoelens.
woensdag 4 april 2012 om 19:03
Het gaat sinds een tijdje niet goed met me,
Ik zal eerst wel even stukje over mezelf vertellen.
Sinds wat maanden is het overgegaan tussen m'n vriend/ex. (eigen schuld) Daarna nog met elkaar goed contact met hem. Soms een heel stuk minder. We houden teveel van elkaar.
Ik was eerst ongelofelijk aandacht trekkerig.. Geen aandacht betekende -> onzeker! Ik laadde me op met aandacht. (bah) En dat ging te ver. Teveel gebeurt. Het zal wel aan m'n leeftijd liggen misschien. Wil het niet als excuus gebruiken. Ik ben zo niet, ik walg ervan. Heb mezelf gehaat.. Soms nog steeds. Heb zelfs gedachten gehad om er een eind aan te maken. Ik kon niet zonder hem.. Hij betekent heel veel voor me..
Ben totaal veranderd,
Eindelijk ben ik zoals ik ben. (of najah bijna)
Ik durf m'n mond open te trekken, durf tegen dingen in te gaan, probeer te helpen, zoek geen verkeerde aandacht (pff, soms kwartiertje voor ik moet beginnen op school m'n bed uit.. even borstel door m'n haar, heel klein beetje make-up en klaar!) Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben. Ook zonder laag make-up en stoerdoenerij, ik ben eerlijk (soms te overdreven misschien, dat iedereen me verklaart als gek) enz.
Dat ik op een tl school zit hielp denk ik ook niet zo mee..
Nu ben ik sterk genoeg om er niet in mee te gaan.
Sletterig gedrag, drank, drugs, roken en dat soort dingen.. tjah dan hoorde je erbij. In mijn beleving toen dan.
Maar goed,
Mijn probleem nu..
Ik denk enorm negatief, heb overal schuldgevoelens over, ben argwanend, stemming wisselingen etc.
Ik probeer er het beste van te maken.. echt.. maar het lukt heel vaak niet. Ik wil m'n vriend/ex er niet mee op zadelen. Ik wil mijn negativiteit niet op hem overbrengen. En al helemaal niet zeuren!
Het lijkt wel alsof ik gek wordt, alsof ik 2 personen in m'n hoofd heb (agh wat klinkt dit weer fantastisch ugh ugh..)
De 1e lijkt het meest op mij, verstandig, liefdevol etc
De 2e Is negatief, denkt overal slecht over, denkt overal iets achter, denkt gemeen/vervelend etc.
Het lijkt wel alsof die 2e gedachten helft alle dagen verpest!
Ik schrik van mezelf soms!
Ik denk/zie/merk bijvoorbeeld iets, en al snel komen gedachten met m'n 2e gedachten helft. Dan schrik ik meestal en denk ik er over na, en merk ik dat de gedachte's helemaal niet kloppen!
Zo zou ik niet denken. Dat ben ik niet. Ik ben het er niet eens mee eens! Of het komt heel weinig voor dat ik het ermee eens ben.
Ik heb het zelfs bij vriendinnen of m'n vriend/ex.
Dat vind ik het ergste. Ik ga er kapot aan!
Bij degene waar ik het meest van hou, hoe is het mogelijk!
Toen het begon schrok ik er zo van denk ik dat ik het mezelf verbood. Dacht er constant aan dat het niet mocht gebeuren! Niet weer die rot gedachten. Maar tjah.. Als je er aan blijft denken dat je het niet mag denken (ja lekkere zin) ga je er juist aan denken!
Ik wil ervan af. Doe veel moeite, heb zelfs een app geinstaleerd om positiever naar dingen te kijken. Ik wil dit echt niet meer..
Vandaag ging het al wat beter leek wel gelukkig.
Maar ik wil dat het helemaal over is, en wie weet wat er morgen wel weer door m'n hoofd gaat..
Kijk er nu al tegen op eerlijk gezegd.
Ik hoop dat iemand kan helpen, of kan uitleggen hoe dit kan komen..
Groetjes,
Anoniem
Ik zal eerst wel even stukje over mezelf vertellen.
Sinds wat maanden is het overgegaan tussen m'n vriend/ex. (eigen schuld) Daarna nog met elkaar goed contact met hem. Soms een heel stuk minder. We houden teveel van elkaar.
Ik was eerst ongelofelijk aandacht trekkerig.. Geen aandacht betekende -> onzeker! Ik laadde me op met aandacht. (bah) En dat ging te ver. Teveel gebeurt. Het zal wel aan m'n leeftijd liggen misschien. Wil het niet als excuus gebruiken. Ik ben zo niet, ik walg ervan. Heb mezelf gehaat.. Soms nog steeds. Heb zelfs gedachten gehad om er een eind aan te maken. Ik kon niet zonder hem.. Hij betekent heel veel voor me..
Ben totaal veranderd,
Eindelijk ben ik zoals ik ben. (of najah bijna)
Ik durf m'n mond open te trekken, durf tegen dingen in te gaan, probeer te helpen, zoek geen verkeerde aandacht (pff, soms kwartiertje voor ik moet beginnen op school m'n bed uit.. even borstel door m'n haar, heel klein beetje make-up en klaar!) Mensen moeten me maar nemen zoals ik ben. Ook zonder laag make-up en stoerdoenerij, ik ben eerlijk (soms te overdreven misschien, dat iedereen me verklaart als gek) enz.
Dat ik op een tl school zit hielp denk ik ook niet zo mee..
Nu ben ik sterk genoeg om er niet in mee te gaan.
Sletterig gedrag, drank, drugs, roken en dat soort dingen.. tjah dan hoorde je erbij. In mijn beleving toen dan.
Maar goed,
Mijn probleem nu..
Ik denk enorm negatief, heb overal schuldgevoelens over, ben argwanend, stemming wisselingen etc.
Ik probeer er het beste van te maken.. echt.. maar het lukt heel vaak niet. Ik wil m'n vriend/ex er niet mee op zadelen. Ik wil mijn negativiteit niet op hem overbrengen. En al helemaal niet zeuren!
Het lijkt wel alsof ik gek wordt, alsof ik 2 personen in m'n hoofd heb (agh wat klinkt dit weer fantastisch ugh ugh..)
De 1e lijkt het meest op mij, verstandig, liefdevol etc
De 2e Is negatief, denkt overal slecht over, denkt overal iets achter, denkt gemeen/vervelend etc.
Het lijkt wel alsof die 2e gedachten helft alle dagen verpest!
Ik schrik van mezelf soms!
Ik denk/zie/merk bijvoorbeeld iets, en al snel komen gedachten met m'n 2e gedachten helft. Dan schrik ik meestal en denk ik er over na, en merk ik dat de gedachte's helemaal niet kloppen!
Zo zou ik niet denken. Dat ben ik niet. Ik ben het er niet eens mee eens! Of het komt heel weinig voor dat ik het ermee eens ben.
Ik heb het zelfs bij vriendinnen of m'n vriend/ex.
Dat vind ik het ergste. Ik ga er kapot aan!
Bij degene waar ik het meest van hou, hoe is het mogelijk!
Toen het begon schrok ik er zo van denk ik dat ik het mezelf verbood. Dacht er constant aan dat het niet mocht gebeuren! Niet weer die rot gedachten. Maar tjah.. Als je er aan blijft denken dat je het niet mag denken (ja lekkere zin) ga je er juist aan denken!
Ik wil ervan af. Doe veel moeite, heb zelfs een app geinstaleerd om positiever naar dingen te kijken. Ik wil dit echt niet meer..
Vandaag ging het al wat beter leek wel gelukkig.
Maar ik wil dat het helemaal over is, en wie weet wat er morgen wel weer door m'n hoofd gaat..
Kijk er nu al tegen op eerlijk gezegd.
Ik hoop dat iemand kan helpen, of kan uitleggen hoe dit kan komen..
Groetjes,
Anoniem
woensdag 4 april 2012 om 19:18
Beste Anoniem,
een app om positiever te denken kan natuurlijk helpen, maar daarvoor zijn jouw gedachten teveel ingesleten en te sterk denk ik. Je doet er beter aan om een goede psycholoog te zoeken. Je kunt er 1 zoeken voor psychoanalyse om te achterhalen waar deze gedachten vandaan komen. Maar je kunt er ook 1 zoeken voor cognitieve therapie, dat is net wat luchtiger. Zo'n therapeut kijkt oa naar je 'automatische gedachten' en leert je daar (anders) mee omgaan. Ik denk wanneer ik je verhaal zo lees dat jij al heel lang last hebt van automatische negatieve gedachten over jezelf en dat je daarom dat aandachttrekkende gedrag had. Maar nu je dat gedrag hebt afgeleerd kom je een laagje dieper en krijg je plots last van die gedachten.
Probeer de gedachten gewoon te laten komen en er geen oordeel over te vellen. Kennelijk wil jouw koppie je wat duidelijk maken!
Sterkte!
een app om positiever te denken kan natuurlijk helpen, maar daarvoor zijn jouw gedachten teveel ingesleten en te sterk denk ik. Je doet er beter aan om een goede psycholoog te zoeken. Je kunt er 1 zoeken voor psychoanalyse om te achterhalen waar deze gedachten vandaan komen. Maar je kunt er ook 1 zoeken voor cognitieve therapie, dat is net wat luchtiger. Zo'n therapeut kijkt oa naar je 'automatische gedachten' en leert je daar (anders) mee omgaan. Ik denk wanneer ik je verhaal zo lees dat jij al heel lang last hebt van automatische negatieve gedachten over jezelf en dat je daarom dat aandachttrekkende gedrag had. Maar nu je dat gedrag hebt afgeleerd kom je een laagje dieper en krijg je plots last van die gedachten.
Probeer de gedachten gewoon te laten komen en er geen oordeel over te vellen. Kennelijk wil jouw koppie je wat duidelijk maken!
Sterkte!
woensdag 4 april 2012 om 19:28
Dankjewel Gigi,
Ik durf er niet zo goed met m'n ouders over te hebben om naar een psycholoog te gaan denk ik. Zal misschien wel heel fijn zijn.
M'n moeder is meestal het type van: niet aanstellen en gewoon weer doorgaan!
Weet niet zo goed hoe ze hier mee om zullen gaan.
Ik heb er nog niet zo over nagedacht als hoe jij het beschrijft.
Dat de negatieve gedachten er al heel wat eerder waren.
Ik voel me heel schuldig over de gedachte's. Ik twijfel soms ook wel eens of ik dan zo'n slecht mens ben. Erg vervelend.
Ik zal de tips proberen!
Bedankt!
Ik durf er niet zo goed met m'n ouders over te hebben om naar een psycholoog te gaan denk ik. Zal misschien wel heel fijn zijn.
M'n moeder is meestal het type van: niet aanstellen en gewoon weer doorgaan!
Weet niet zo goed hoe ze hier mee om zullen gaan.
Ik heb er nog niet zo over nagedacht als hoe jij het beschrijft.
Dat de negatieve gedachten er al heel wat eerder waren.
Ik voel me heel schuldig over de gedachte's. Ik twijfel soms ook wel eens of ik dan zo'n slecht mens ben. Erg vervelend.
Ik zal de tips proberen!
Bedankt!
woensdag 4 april 2012 om 19:34
Hai anoniem,
heb je goed contact met je huisarts?
Misschien is het een idee om met hem/haar te praten.
Dat is wat laagdrempeliger en je ouders zullen daar misschien wat minder vreemd tegenaan kijken.
Enne niet vergeten: NIET OORDELEN over je gedachten!
Dus....je ook niet schuldig voelen. Jij hebt hier ook niet om gevraagd en er is niets om schuldig van te zijn. Ga er 'gewoon' gericht mee aan de slag, kost net zoveel energie maar is veel effectiever!
heb je goed contact met je huisarts?
Misschien is het een idee om met hem/haar te praten.
Dat is wat laagdrempeliger en je ouders zullen daar misschien wat minder vreemd tegenaan kijken.
Enne niet vergeten: NIET OORDELEN over je gedachten!
Dus....je ook niet schuldig voelen. Jij hebt hier ook niet om gevraagd en er is niets om schuldig van te zijn. Ga er 'gewoon' gericht mee aan de slag, kost net zoveel energie maar is veel effectiever!
woensdag 4 april 2012 om 19:41
.)
woensdag 4 april 2012 om 20:16
Hee anoniem,
Ik moest opeens denken aan een voorbeeld van mezelf van jaren geleden (misschien wel een beetje kinderachtig, maar ik schrijf het, wie weet heb je er iets aan). Misschien heb je wel eens horen zeggen: "Waar je tegen vecht wordt sterker". Dus als je bijvoorbeeld bang bent, maar van jezelf niet bang mag zijn. Dan wordt die angst alleen maar groter en enger...
Ik heb op een gegeven moment me ingebeeld dat de angst als een soort poppetje op m`n schouder zit. En dat dat poppetje dan die angstgedachten tegen mij zit te roepen.
Nou best, dacht ik na een boosje, als ik ervan wegloop gaat dat mannetje -dat op m`n schouder zit- natuurlijk mee. Hij is er altijd. Dus voortaan mocht hij ook mee. En soms hoor ik zijn geroep aan, luister ernaar (lach er soms om) en loop lekker door
Wel goed dat je naar jezelf kijkt en aan jezelf werkt hoor. Zat mensen die liever oogkleppen ophouden tot het uit de hand loopt. En misschien kan je op een andere manier een psycholoog benaderen? (via een vereniging, school) Kan je heel erg veel aan hebben!
Ik moest opeens denken aan een voorbeeld van mezelf van jaren geleden (misschien wel een beetje kinderachtig, maar ik schrijf het, wie weet heb je er iets aan). Misschien heb je wel eens horen zeggen: "Waar je tegen vecht wordt sterker". Dus als je bijvoorbeeld bang bent, maar van jezelf niet bang mag zijn. Dan wordt die angst alleen maar groter en enger...
Ik heb op een gegeven moment me ingebeeld dat de angst als een soort poppetje op m`n schouder zit. En dat dat poppetje dan die angstgedachten tegen mij zit te roepen.
Nou best, dacht ik na een boosje, als ik ervan wegloop gaat dat mannetje -dat op m`n schouder zit- natuurlijk mee. Hij is er altijd. Dus voortaan mocht hij ook mee. En soms hoor ik zijn geroep aan, luister ernaar (lach er soms om) en loop lekker door
Wel goed dat je naar jezelf kijkt en aan jezelf werkt hoor. Zat mensen die liever oogkleppen ophouden tot het uit de hand loopt. En misschien kan je op een andere manier een psycholoog benaderen? (via een vereniging, school) Kan je heel erg veel aan hebben!
woensdag 4 april 2012 om 20:43
Bedankt voor je reactie!
Ha! Dat maakt het een stuk minder zwaar als je het met dat idee bekijkt. Ik zal het onthouden, misschien heb ik er nog echt wat aan ook haha! Weetje, ik probeer het gewoon. Eens zien hoe dat gaat
Nou, ik moet zeggen. Die oogkleppen zijn heel wat makkelijker inderdaad haha. Maar goed, ik val niet meer terug in dat gedrag van toen. Zooo klaar mee.
Eigenlijk zit ik nog het meest ermee, dat ik m'n vriend/ex ermee belast.. En god wat irritant om dat /ex erachter te zetten.
Ik wil hem eerlijk gezegd terug. Maar weet dat ik niet te snel moet oordelen.. Ik zit in de knoop, en wil hem niet in een negatieve relatie helpen zeg maar.
Ik zal hem deze link ook sturen, dan leest hij mijn gevoelens (vind ik belangrijk) Maar ik voel me schuldig dat hij nou weer mee om 'moet' proberen te gaan.. Ik wil geen last voor hem zijn..
Op school ging ik soms wel eens heen inderdaad! Heb het hier al een beetje een keer over gehad. Over schuldgevoelens etc. Of het hielp.. Hm even een poosje, maar daarna hmpff...
Ik weet niet of m'n VRIEND me hiermee kan helpen. Was ook de reden waarom ik het niet zo met hem heb besproken.
Waarom 'onnodig' je geliefde ermee belasten..?
Ik wilde het zelf doen..
Ben ook zo bang dat hij er eens klaar mee is.. de negatieve vriendin die meestal voor problemen enzo zorgt. of najah zo denk ik soms.
Ik wil hem niet kwijt.
Ha! Dat maakt het een stuk minder zwaar als je het met dat idee bekijkt. Ik zal het onthouden, misschien heb ik er nog echt wat aan ook haha! Weetje, ik probeer het gewoon. Eens zien hoe dat gaat
Nou, ik moet zeggen. Die oogkleppen zijn heel wat makkelijker inderdaad haha. Maar goed, ik val niet meer terug in dat gedrag van toen. Zooo klaar mee.
Eigenlijk zit ik nog het meest ermee, dat ik m'n vriend/ex ermee belast.. En god wat irritant om dat /ex erachter te zetten.
Ik wil hem eerlijk gezegd terug. Maar weet dat ik niet te snel moet oordelen.. Ik zit in de knoop, en wil hem niet in een negatieve relatie helpen zeg maar.
Ik zal hem deze link ook sturen, dan leest hij mijn gevoelens (vind ik belangrijk) Maar ik voel me schuldig dat hij nou weer mee om 'moet' proberen te gaan.. Ik wil geen last voor hem zijn..
Op school ging ik soms wel eens heen inderdaad! Heb het hier al een beetje een keer over gehad. Over schuldgevoelens etc. Of het hielp.. Hm even een poosje, maar daarna hmpff...
Ik weet niet of m'n VRIEND me hiermee kan helpen. Was ook de reden waarom ik het niet zo met hem heb besproken.
Waarom 'onnodig' je geliefde ermee belasten..?
Ik wilde het zelf doen..
Ben ook zo bang dat hij er eens klaar mee is.. de negatieve vriendin die meestal voor problemen enzo zorgt. of najah zo denk ik soms.
Ik wil hem niet kwijt.
donderdag 5 april 2012 om 07:48
Oke het is weer drama..
Ik werd erg onrustig wakker.
Ik werd veel te vroeg wakker en ging forums lezen..
Toen zag ik een reactie staan van iemand: als je vreemd bent gegaan/gaat, ben je sws niet te vertrouwen' zoiets.
Het is mij overkomen in die tijd dat ik niet mezelf echt was.. Daarna kwam de haat naar mezelf en depressie als je dat zo kan noemen. Het was verschrikkelijk..
Nu voel ik weer dat 'zwarte' gevoel van binnen na dat lezen van die reactie.. Ik voel meteen weer een beklemmende gevoel..
Ik weet dat ik wel te vertrouwen ben, maar dit doet me echt iets. Meteen bang etc.
Nou denk ik er zelfs aan..
Moet ik me hier maar op storten..? Op deze gedachten.. (vreselijk..)
Dan ben ik misschien 'verlost' van de gedachtes etc van het stuk dat ik heb geschreven.
En denk ik misschien ook niet meer zo over andere..
Ik hoop zo dat het allemaal goed komt..
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen..
Ik ben bang..
Ik werd erg onrustig wakker.
Ik werd veel te vroeg wakker en ging forums lezen..
Toen zag ik een reactie staan van iemand: als je vreemd bent gegaan/gaat, ben je sws niet te vertrouwen' zoiets.
Het is mij overkomen in die tijd dat ik niet mezelf echt was.. Daarna kwam de haat naar mezelf en depressie als je dat zo kan noemen. Het was verschrikkelijk..
Nu voel ik weer dat 'zwarte' gevoel van binnen na dat lezen van die reactie.. Ik voel meteen weer een beklemmende gevoel..
Ik weet dat ik wel te vertrouwen ben, maar dit doet me echt iets. Meteen bang etc.
Nou denk ik er zelfs aan..
Moet ik me hier maar op storten..? Op deze gedachten.. (vreselijk..)
Dan ben ik misschien 'verlost' van de gedachtes etc van het stuk dat ik heb geschreven.
En denk ik misschien ook niet meer zo over andere..
Ik hoop zo dat het allemaal goed komt..
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen..
Ik ben bang..
donderdag 5 april 2012 om 08:05
Het spijt me voor m'n onrustige gedrag hoor..
Ik kijk zo vaak op m'n schermpje. Ik wordt lijkt wel weer in een wanhopige bui..
Ik moet zo naar school, ik zal wel even goed uithuilen bij een vriendin ofzo..
Zit er weer door heen.. Nog niet zo erg als de depresiefe tijd die ik al eerder heb gehad maar wat voel ik me slecht..
M'n vriend/ex woont 2 uur van mij vandaan.. Dus kan ook niet zo 123 met hem goed praten. Misschien wilde ik dat er ook nog bijzetten om mezelf minder erg te doen lijken. Ik hoop gewoon dat er niet erg op me wordt gereageerd omdat ik vertelde hoe fout ik ben geweest in m'n relatie.. Dus probeer misschien wat 'excuses' op te schrijven.. Sorry..
Ik kijk zo vaak op m'n schermpje. Ik wordt lijkt wel weer in een wanhopige bui..
Ik moet zo naar school, ik zal wel even goed uithuilen bij een vriendin ofzo..
Zit er weer door heen.. Nog niet zo erg als de depresiefe tijd die ik al eerder heb gehad maar wat voel ik me slecht..
M'n vriend/ex woont 2 uur van mij vandaan.. Dus kan ook niet zo 123 met hem goed praten. Misschien wilde ik dat er ook nog bijzetten om mezelf minder erg te doen lijken. Ik hoop gewoon dat er niet erg op me wordt gereageerd omdat ik vertelde hoe fout ik ben geweest in m'n relatie.. Dus probeer misschien wat 'excuses' op te schrijven.. Sorry..
donderdag 5 april 2012 om 08:15
Beste TO, zoals ik het lees ben je zwaar in de puberteit. Dit is de periode waarin je karakter zich ontwikkeld en er nog geen balans is gevonden tussen je goede en slechte eigenschappen en karaktertrekken. Meestal komt dat vanzelf op z'n pootjes terecht, maar zo te lezen heb jij er erg veel problemen mee. Kijk of je met behulp van een psycholoog dingen op een rijtje kan zetten.
Maar wat ik je vooral wil vertellen: veel mensen maken deze periode door (men denkt dat de puberteit met 16-17 jaar wel klaar is, realiteit is dat het bij vrouwen zeker tot een jaar of 20 duurt, en mannen 22-23 jaar voor zij geestelijk een beetje uitgerijpt zijn). De een heftiger dan de ander, de een is er bewuster mee bezig dan de ander, maar iedereen maakt dit door. Je bent niet de enige!
Wat ik zo van je lees, is dat je de neiging hebt je erg mee te laten slepen door je emoties. Probeer eens, zoals hierboven al door iemand beschreven, die emotie 'eruit' te trekken en van een afstandje te bekijken. Is het een reeele emotie? Is hij gepast op dat moment? Waarom is die emotie er dan? Welke emotie past wél bij deze situatie? Hoe zou ik die op kunnen roepen?
En last but not least: vergeet niet dat iedereen met een masker oploopt. Bij de één is hij flinterdun, dus de persoon eronder schijnt er doorheen, bij de ander is hij gemaakt van platen waar ze boten van bouwen. Je ziet nooit de werkelijke persoon. Dus spiegel je niet aan die anderen, die maken mogelijk dezelfde strijd door, net als jij. En zij laten het ook niet zien. Wat zou de wereld toch een makkelijke plek zijn als niet iedereen deed alsof, he?
Sterkte, het is vaak niet de leukste periode in je leven, maar wel de periode die je zal maken tot wat je de rest van je leven zal zijn. Een hele leerzame periode, en met vallen en opstaan denk ik dat er een geweldig mens uit gaat komen!
Maar wat ik je vooral wil vertellen: veel mensen maken deze periode door (men denkt dat de puberteit met 16-17 jaar wel klaar is, realiteit is dat het bij vrouwen zeker tot een jaar of 20 duurt, en mannen 22-23 jaar voor zij geestelijk een beetje uitgerijpt zijn). De een heftiger dan de ander, de een is er bewuster mee bezig dan de ander, maar iedereen maakt dit door. Je bent niet de enige!
Wat ik zo van je lees, is dat je de neiging hebt je erg mee te laten slepen door je emoties. Probeer eens, zoals hierboven al door iemand beschreven, die emotie 'eruit' te trekken en van een afstandje te bekijken. Is het een reeele emotie? Is hij gepast op dat moment? Waarom is die emotie er dan? Welke emotie past wél bij deze situatie? Hoe zou ik die op kunnen roepen?
En last but not least: vergeet niet dat iedereen met een masker oploopt. Bij de één is hij flinterdun, dus de persoon eronder schijnt er doorheen, bij de ander is hij gemaakt van platen waar ze boten van bouwen. Je ziet nooit de werkelijke persoon. Dus spiegel je niet aan die anderen, die maken mogelijk dezelfde strijd door, net als jij. En zij laten het ook niet zien. Wat zou de wereld toch een makkelijke plek zijn als niet iedereen deed alsof, he?
Sterkte, het is vaak niet de leukste periode in je leven, maar wel de periode die je zal maken tot wat je de rest van je leven zal zijn. Een hele leerzame periode, en met vallen en opstaan denk ik dat er een geweldig mens uit gaat komen!
donderdag 5 april 2012 om 08:30
Ik denk het ook ja.. Ik weet dat pubers het niet graag toe geven, maaar.. Ja als ik eerlijk naar mezelf kijk denk ik ook dat ik in een wat hevigere puberteit zit.
Ik ben een meisje van 16 en mijn vriend/ex is 19. Ik heb nog niet eens over hem verteld! Najah ga er maar van uit dat het een heel goeie jongen is, want dat is hij echt.
Ik wil hem er alleen niet mee belasten, vind ik echt heel moeilijk..
Ik heb hem eergister gesmst dat ik het zelf moet ervaren en of hij er alsjeblieft niet mee wilt bemoeien etc.
Misschien niet goed van me.. Hij wilt me vast helpen en ik zeg hem dat..
Nou smsen we niet meer en weet ik weer niet wat ik daar weer mee moet doen. Heb hem in genoeg gelazer gesleept..
Ik vind mezelf best volwassen en verstandig en daar ben ik best trots op. (najah met deze gedachten misschien niet?) Maar ik pas me niet meer zo aan aan meningen van andere, daar ben ik blij om.
Ik wil nog even zeggen.. Dat ik echt dankbaar ben voor jullie reacties om me te helpen..
Ik kreeg net weer tranen in m'n ogen.
Dank jullie voor de hulp en steun!
Ik ben een meisje van 16 en mijn vriend/ex is 19. Ik heb nog niet eens over hem verteld! Najah ga er maar van uit dat het een heel goeie jongen is, want dat is hij echt.
Ik wil hem er alleen niet mee belasten, vind ik echt heel moeilijk..
Ik heb hem eergister gesmst dat ik het zelf moet ervaren en of hij er alsjeblieft niet mee wilt bemoeien etc.
Misschien niet goed van me.. Hij wilt me vast helpen en ik zeg hem dat..
Nou smsen we niet meer en weet ik weer niet wat ik daar weer mee moet doen. Heb hem in genoeg gelazer gesleept..
Ik vind mezelf best volwassen en verstandig en daar ben ik best trots op. (najah met deze gedachten misschien niet?) Maar ik pas me niet meer zo aan aan meningen van andere, daar ben ik blij om.
Ik wil nog even zeggen.. Dat ik echt dankbaar ben voor jullie reacties om me te helpen..
Ik kreeg net weer tranen in m'n ogen.
Dank jullie voor de hulp en steun!
donderdag 5 april 2012 om 21:23
donderdag 5 april 2012 om 21:25
En lees hier eens, misschien is dat ooit iets voor jou mocht je echt teveel klachten krijgen:
http://www.therapiehulp.n ... ve/verbale/voice-dialogue
Er worden goede resultaten mee geboekt. Niet dat ik denk dat je het nu nodig hebt maar je weet het nooit.
http://www.therapiehulp.n ... ve/verbale/voice-dialogue
Er worden goede resultaten mee geboekt. Niet dat ik denk dat je het nu nodig hebt maar je weet het nooit.
donderdag 5 april 2012 om 21:52
Dankjewel voor je reacties!
Ik zal de link bewaren!
Ik probeerde ook een beetje afleiding te zoeken door af te spreken met wat meisjes uit m'n klas. Ik merk alleen dat ik heel anders ben.. Ze denken zo anders en soms voelde het in het begin alsof ik een soort moeder die goeie raad en adviesen gaf was! Dan was ik weer degene die zei : nee gewoon eerlijk zijn tegen je ouders dat je daar bent blabla. Niet zo fijn dus.
Ik kan het met 1 meisje goed vinden, ze is een goeie vriendin van me geworden. Maar zelfs bij haar voel ik me soms heel anders.. Kan het niet zo goed uitleggen.
Het voelt alsof ik de enige ben op/in mijn school/omgeving die een beetje zoals ik denk (m'n goeie gedachtes zeg maar)
M'n vriend/ex zal me altijd proberen te begrijpen als hij mij niet begrijpt, maar het is moeilijk want ik begrijp mezelf niet eens zo erg..
Groetjes,
Anoniem
Ik zal de link bewaren!
Ik probeerde ook een beetje afleiding te zoeken door af te spreken met wat meisjes uit m'n klas. Ik merk alleen dat ik heel anders ben.. Ze denken zo anders en soms voelde het in het begin alsof ik een soort moeder die goeie raad en adviesen gaf was! Dan was ik weer degene die zei : nee gewoon eerlijk zijn tegen je ouders dat je daar bent blabla. Niet zo fijn dus.
Ik kan het met 1 meisje goed vinden, ze is een goeie vriendin van me geworden. Maar zelfs bij haar voel ik me soms heel anders.. Kan het niet zo goed uitleggen.
Het voelt alsof ik de enige ben op/in mijn school/omgeving die een beetje zoals ik denk (m'n goeie gedachtes zeg maar)
M'n vriend/ex zal me altijd proberen te begrijpen als hij mij niet begrijpt, maar het is moeilijk want ik begrijp mezelf niet eens zo erg..
Groetjes,
Anoniem
donderdag 5 april 2012 om 22:08
Weet je wat het is, jezelf begrijpen dat is een onbegonnen zaak. Daar heb je een heel leven voor nodig en zelfs dan is het maar de vraag of het ooit lukt. Wat maakt het ook uit, als je in de tussentijd maar een beetje plezier kunt hebben. Daar is ook wel een truuk voor:
Soms kunnen rottige gedachten dan echt in de weg zitten. Je kunt jezelf vrij eenvoudig trainen om op een andere manier te gaan denken. Je denkt namelijk eerst en daarna ga je pas voelen. Dit gaat zo snel dat je het verschil niet eens merkt maar toch is het zo (blijkt uit onderzoek)
Als je anders denkt voel je je ook anders, dat is eigenlijk de boodschap. Niet meteen natuurlijk maar stapje voor stapje. Je hebt precies de goede leeftijd om daar mee te beginnen dusseh... Succes!
http://www.depri-en-dan.nl/tips/zelf_oefenen_
Soms kunnen rottige gedachten dan echt in de weg zitten. Je kunt jezelf vrij eenvoudig trainen om op een andere manier te gaan denken. Je denkt namelijk eerst en daarna ga je pas voelen. Dit gaat zo snel dat je het verschil niet eens merkt maar toch is het zo (blijkt uit onderzoek)
Als je anders denkt voel je je ook anders, dat is eigenlijk de boodschap. Niet meteen natuurlijk maar stapje voor stapje. Je hebt precies de goede leeftijd om daar mee te beginnen dusseh... Succes!
http://www.depri-en-dan.nl/tips/zelf_oefenen_
donderdag 5 april 2012 om 22:50
Handig die sites! Bedankt
Ik heb de test gedaan, en er komt uit dat ik veel depri-klachten heb of misschien in een depresie zit.
Hm ik weet het niet, zo erg als hoe ik er eerst aan toe was komt denk ik niet meer (hoop ik maar..) Nadat ik dat heb ervaren kan ik dit geen depressie noemen lijkt mij.
Ik zit gewoon enorm in de knoop met mezelf.
En dankzei jullie tips, trucjes enz krijg ik steeds weer een beetje hoop erbij.
Wist niet dat een forum zo fijn kon zijn!
Ik heb de test gedaan, en er komt uit dat ik veel depri-klachten heb of misschien in een depresie zit.
Hm ik weet het niet, zo erg als hoe ik er eerst aan toe was komt denk ik niet meer (hoop ik maar..) Nadat ik dat heb ervaren kan ik dit geen depressie noemen lijkt mij.
Ik zit gewoon enorm in de knoop met mezelf.
En dankzei jullie tips, trucjes enz krijg ik steeds weer een beetje hoop erbij.
Wist niet dat een forum zo fijn kon zijn!