Psyche
alle pijlers
Open gesprek met vreemde op straat
vrijdag 17 juni 2016 om 21:23
Alleen even van me afschrijven hoor..
Ik liet vanmiddag mijn honden uit en op de terugweg fietste er een oudere mevrouw langs. Ze stopte want ze vond mijn honden zo mooi en vertelde dus dat haar hond overleden was.
Raakte zo even aan de klets met haar en ze was heel open. Zo kwam er uiteindelijk uit dat er geen andere hond meer kwam want zij en haar man zaten niet op 1 lijn. Ook deed hij deed agressief naar haar en daar reageerden de vroegere huisdieren slecht op.
Kortom, ze miste het hebben van een dier want naarmate ze ouder wordt is ze een hoop mensen om haar heen kwijtgeraakt. Vriendschappen die stukliepen, haar kinderen zijn erg boos op haar en kiezen de kant van haar man. Ik zag dat ze het daar erg moeilijk mee had.
Ze vertelde ook dat ze erg onzeker is, en goedkeuring is erg belangrijk voor haar. Ze werd thuis praktisch vervloekt omdat ze een nakomeling was dus zo is ze opgevoed. Haar man maakt haar vaak duidelijk dat ze niks waard is en dat agressieve was volgens mij niet alleen in woorden. Ik flapte er uiteindelijk uit; waarom gaat u dan niet scheiden!
Scheiden op je 73ste? Zei ze nog. We sloten het gesprek af en ik wenste haar sterkte.
Ik verbaas me er nog over hoe open deze vreemde mevrouw was tegen mij, en als je haar ziet zou je totaal niet denken dat zoiets allemaal speelt. Een jonguitziende, ontzettend net geklede en verzorgde vrouw waarvan je denkt dat ze alles voor elkaar heeft.
Heb het zo met haar te doen.. hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt?
Ik liet vanmiddag mijn honden uit en op de terugweg fietste er een oudere mevrouw langs. Ze stopte want ze vond mijn honden zo mooi en vertelde dus dat haar hond overleden was.
Raakte zo even aan de klets met haar en ze was heel open. Zo kwam er uiteindelijk uit dat er geen andere hond meer kwam want zij en haar man zaten niet op 1 lijn. Ook deed hij deed agressief naar haar en daar reageerden de vroegere huisdieren slecht op.
Kortom, ze miste het hebben van een dier want naarmate ze ouder wordt is ze een hoop mensen om haar heen kwijtgeraakt. Vriendschappen die stukliepen, haar kinderen zijn erg boos op haar en kiezen de kant van haar man. Ik zag dat ze het daar erg moeilijk mee had.
Ze vertelde ook dat ze erg onzeker is, en goedkeuring is erg belangrijk voor haar. Ze werd thuis praktisch vervloekt omdat ze een nakomeling was dus zo is ze opgevoed. Haar man maakt haar vaak duidelijk dat ze niks waard is en dat agressieve was volgens mij niet alleen in woorden. Ik flapte er uiteindelijk uit; waarom gaat u dan niet scheiden!
Scheiden op je 73ste? Zei ze nog. We sloten het gesprek af en ik wenste haar sterkte.
Ik verbaas me er nog over hoe open deze vreemde mevrouw was tegen mij, en als je haar ziet zou je totaal niet denken dat zoiets allemaal speelt. Een jonguitziende, ontzettend net geklede en verzorgde vrouw waarvan je denkt dat ze alles voor elkaar heeft.
Heb het zo met haar te doen.. hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt?
vrijdag 17 juni 2016 om 21:26
Ja, regelmatig. Soms moeten mensen gewoon even vertellen en waarom niet? Als ik open kan staan voor een ander (tijd, zin) luister ik gewoon even. Sommige mensen moeten gewoon even hun verhaal kwijt, geen idee waarom ze dat bij een wildvreemde doen maar ik ken het dus wel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 17 juni 2016 om 21:30
Vanmiddag nog een meneer gesproken die vertelde over zijn hondje, over dat hij ziek was geweest en dat hij graag in het winkelcentrum komt waar ik ook was. Aan het eind zei hij dat hij het fijn vond om even met me gesproken te hebben en eerlijk ik gezegd ik ook wel. Het was namelijk een lieve man met een leuk hondje.
Allebei blij en weer verder.
Prima deal.
Allebei blij en weer verder.
Prima deal.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 17 juni 2016 om 21:35
Laatst nog in het buitenland. Ik zat bij de dokter om iets kleins te laten checken en een mevrouw zat er ook met een ernstige allergische reactie.
Ze heeft een half uur haar hele leven aan mij uitgelegd. Helaas verstond ik er niks van maar heb wel heel begripvol geluisterd en meegeknikt. Ze voelde zich enorm opgelucht daarna.
Ze heeft een half uur haar hele leven aan mij uitgelegd. Helaas verstond ik er niks van maar heb wel heel begripvol geluisterd en meegeknikt. Ze voelde zich enorm opgelucht daarna.
vrijdag 17 juni 2016 om 21:44
Ik heb het ook regelmatig meegemaakt. Soms zo maar in de rij bij de supermarkt, soms op een terrasje, soms bij het bloemenstalletje op de markt.
Kan er verder niks mee, maar hoop dan dat de mensen er even door opgelucht zijn tenminste even hun verhaal kwijt gekund te hebben. En stiekem vind ik het dan eigenlijk ook wel triest dat het althans lijkt alsof er in hun eigen omgeving niemand is waar ze mee kunnen praten, en dat ze dús hun verhaal maar doen aan een vreemdeling.
Kan er verder niks mee, maar hoop dan dat de mensen er even door opgelucht zijn tenminste even hun verhaal kwijt gekund te hebben. En stiekem vind ik het dan eigenlijk ook wel triest dat het althans lijkt alsof er in hun eigen omgeving niemand is waar ze mee kunnen praten, en dat ze dús hun verhaal maar doen aan een vreemdeling.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
vrijdag 17 juni 2016 om 21:59
quote:pejeka schreef op 17 juni 2016 @ 21:44:
Ik heb het ook regelmatig meegemaakt. Soms zo maar in de rij bij de supermarkt, soms op een terrasje, soms bij het bloemenstalletje op de markt.
Kan er verder niks mee, maar hoop dan dat de mensen er even door opgelucht zijn tenminste even hun verhaal kwijt gekund te hebben. En stiekem vind ik het dan eigenlijk ook wel triest dat het althans lijkt alsof er in hun eigen omgeving niemand is waar ze mee kunnen praten, en dat ze dús hun verhaal maar doen aan een vreemdeling.Nouja dit dus. Zo triest vond ik het
Ik heb het ook regelmatig meegemaakt. Soms zo maar in de rij bij de supermarkt, soms op een terrasje, soms bij het bloemenstalletje op de markt.
Kan er verder niks mee, maar hoop dan dat de mensen er even door opgelucht zijn tenminste even hun verhaal kwijt gekund te hebben. En stiekem vind ik het dan eigenlijk ook wel triest dat het althans lijkt alsof er in hun eigen omgeving niemand is waar ze mee kunnen praten, en dat ze dús hun verhaal maar doen aan een vreemdeling.Nouja dit dus. Zo triest vond ik het
vrijdag 17 juni 2016 om 22:45
vrijdag 17 juni 2016 om 22:52
Ik herken het wel ik maak vaak een praatje met ouderen als het even kan. Niet zo lang terug zat ik wat te eten bij la place en een oud vrouwtje zat tegen ons aan te kletsen ze vroeg op een gegeven moment hoe duur mijn croissantje was koste bijna niks maar ze vond het te duur en gaf aan dat ze heel weinig centen had. Net genoeg voor de bus ik vond dat heel sneu dus heb haar gevraagd om bij ons aan tafel te komen zitten en een lekker broodje met een kop koffie aangeboden. Ik kan het wel missen en is haar dag ook weer even goed. Sommige oudjes willen alleen even een praatje maken en anderen vertrouwtn hun hele levensverhaal aan je toe haha. Ik vind het altijd belangrijk om te luisteren en als je ergens mee kunt helpen, doen!
vrijdag 17 juni 2016 om 23:06
vrijdag 17 juni 2016 om 23:14
Gebeurt best vaak. Ik help soms oudere mensen in een supermarkt met spulletjes pakken waar ze niet bij kunnen. Of iets inpakken als ze hebben afgerekend en ik toevallig na of voor hen ben geholpen. Kleine moeite. Dat wordt vaak op prijs gesteld en al snel volgen er dan verhalen over echtgenoten die zijn overleden, dat ze overal alleen voorstaan, niet gewend zijn hulp te krijgen, over eenzaamheid - met allerlei achtergrondverhalen.
zaterdag 18 juni 2016 om 07:48
Gebeurt best regelmatig maar ik sluit mij tegenwoordig wat meer af omdat ik in de hoofdstad woon en omdat ik niet altijd zit te wachten op andermans problemen.
In de super een x een heel gesprek met een mevr. die een overval had meegemaakt en die mij adviseerde om beter op mijn tas te passen. Op 1 of andere manier moesten mannen (vroeger) tijdens het uitgaan ook vaak op biecht (tegenwoordig ga ik niet meer zo vaak uit). Zo heb ik heel wat bedriegers, kwekers en verkopers ontmoet als je begrijpt wat ik bedoel. Het grappige van mannen is dat zij je nog rustig mee uit vragen terwijl zij 1 min daarvoor hun huwelijk of bijbaan hebben opgebiecht en het dan nog raar vinden dat je zegt: nee bedankt ik ga weer ff verder.
Ook weleens een heel gesprek met een oud vrouwtje in het bos. Ik had wat paddenstoelen geplukt en diep in mn tas weggestopt. Zij liep langs met de hond toen ik een amethistzwam aan het bekijken was die ik liet staan vanwege de kleur en omdat deze alleen stond. Deze keer had zij mij door: heb je geplukt en wat? Dus ik liet een tasje boleten zien. Toen heeft mij over haar verleden vertelt dat zij paddenstoelen leerde herkennen en plukken van haar moeder en oma, dat zij op de streekschool had gezeten etc. Zij kon niet meer bukken om bij de grond te komen. Zij was wel verbaasd dat ik als stadse eetbare paddenstoelen aan het plukken was.
Mijn zusje heeft het nog erger en blijft geduldig luisteren naar reli's die haar willen bekeren en negatieve mensen. Dan ga ik weg of een beetje in de rondte kijken zonder te luisteren.
In de super een x een heel gesprek met een mevr. die een overval had meegemaakt en die mij adviseerde om beter op mijn tas te passen. Op 1 of andere manier moesten mannen (vroeger) tijdens het uitgaan ook vaak op biecht (tegenwoordig ga ik niet meer zo vaak uit). Zo heb ik heel wat bedriegers, kwekers en verkopers ontmoet als je begrijpt wat ik bedoel. Het grappige van mannen is dat zij je nog rustig mee uit vragen terwijl zij 1 min daarvoor hun huwelijk of bijbaan hebben opgebiecht en het dan nog raar vinden dat je zegt: nee bedankt ik ga weer ff verder.
Ook weleens een heel gesprek met een oud vrouwtje in het bos. Ik had wat paddenstoelen geplukt en diep in mn tas weggestopt. Zij liep langs met de hond toen ik een amethistzwam aan het bekijken was die ik liet staan vanwege de kleur en omdat deze alleen stond. Deze keer had zij mij door: heb je geplukt en wat? Dus ik liet een tasje boleten zien. Toen heeft mij over haar verleden vertelt dat zij paddenstoelen leerde herkennen en plukken van haar moeder en oma, dat zij op de streekschool had gezeten etc. Zij kon niet meer bukken om bij de grond te komen. Zij was wel verbaasd dat ik als stadse eetbare paddenstoelen aan het plukken was.
Mijn zusje heeft het nog erger en blijft geduldig luisteren naar reli's die haar willen bekeren en negatieve mensen. Dan ga ik weg of een beetje in de rondte kijken zonder te luisteren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zaterdag 18 juni 2016 om 08:43
zaterdag 18 juni 2016 om 08:47
Ik kan er ook niets zo veel mee. En het is ook vaak (niet altijd) helemaal niet dat ze het verhaal niet kwijt kunnen bij iemand, veel zijn gewoon praatgrage types.
Als je de tijd hebt en zin kan je prima luisteren maar eigenlijk heb ik na veel van die gesprekken de zin nooit meer. Ik trek het ook aan.
Spulletjes pakken of even helpen heb ik dan weer geen probleem mee.
Als je de tijd hebt en zin kan je prima luisteren maar eigenlijk heb ik na veel van die gesprekken de zin nooit meer. Ik trek het ook aan.
Spulletjes pakken of even helpen heb ik dan weer geen probleem mee.