Geen resultaten gevonden Probeer een andere zoekterm

Zoekfilters:

Overprikkeling door ptss/burn out/hydrocefalie

23-02-2021 12:29 56 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Hallo forummers,

Heb een vraagje over prikkelverwerking als je ptss/burn out of een waterhoofd/hydrocefalie hebt.

Het is heerlijk weer en ik merk dat dat ook goed is voor mn humeur, alsof ook in mn hoofd weer wat licht binnenkomt.

Ik geniet van de zon in mn gezicht en de warmte.

Maar t geluid.... geluid van buitenspelende kinderen, mensen die in de tuin werken, maar zelf het geluid van de wind is me eigenlijk te veel...
Herkent iemand dit?
Het zo snel overprikkeld raken? Van geluid alleen al?

En nog een vraagje, herkennen jullie t ook dat wanneer alles volgens planning gaat, ik zo min mogelijk moet en vooral vanuit mezelf dingen kan doen ipv dingen moeten, ik het prima lijk te kunnen handelen allemaal. Is mn spanning niet zo hoog en voel ik me beter, alsof er niets aan de hand is soms.
Maar als er ook maar iets van stress, moeten of verwachtingen zijn kan dat ineens omslaan en gaat t van prima, naar heel slecht.
Als in flashbacks, enorme angst, kritische en straffende ouderstemmen die vol aan staan, niets meer kunnen overzien etc.
Echt zo alles of niets idee.

Tips of herkenning zijn zeer welkom.
Voelt alsof ik overdrijf... alsof ik t mezelf aandoe.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja hoor, herkenning alom. Ik heb ptss en kan ook, zodra er ergens druk op komt of verwachtingen zijn, volledig van de kaart raken en dichtslaan. Heel vervelend is dat.

Snel overprikkeld ben ik ook, soms kan ik me ook echt storen aan spelende kinderen of een blaffende hond. Dat had ik eerst nooit. Van de wind gelukkig niet!

Oh ja, die veeleisende ouder heb ik ook. Als het minder gaat is die duidelijker aanwezig, niet fijn, want dat maakt het alleen maar erger.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ja, overprikkeling door geluid herken ik wel (ik heb cPTSS). Vreemd genoeg helpt geluid bij mij heel goed tegen geluid. Als het mild opspeelt dan zet ik vaak de televisie aan (BBC first heeft heel veel herhalingen, dus dat zijn allemaal stemmen die ik 'ken'). Wanneer het heel erg is dan zet ik een liedje op repeat zodat het constant dezelfde prikkel geeft. In de nacht zet ik vaak een youtube kanaal aan waar een man met een monotone stem dingen vertelt die ik niet bijster interessant vind.

Lijkt een hele lijst, maar ik ben er zo mee vergroeid dat ik het automatisch zo doe.

Soms kunnen geuren ook helpen. Een zachte sjaal waar ik in weg kan kruipen met mijn hoofd met een beetje van mijn lievelingsparfum is ook erg fijn om een eigen coconnetje te maken en me daarin af te sluiten van externe prikkels.
Alle reacties Link kopieren Quote
De grootste taak van je hersenen is dempen. Wanneer je hersenen niet goed functioneren, dan dempen ze minder. Denk aan spierspasme na een zuurstofgebrek of hersenbloeding of slecht tegen licht of geluid kunnen bij een migraine aanval.

Belangrijk is dus om je hersenen weer gezond te krijgen. Bewegen is heel belangrijk voor activatie van je hersenen. Dus gewoon rustig gaan wandelen of fietsen. Kijk ook naar gezonde (hersen)voeding.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
Alle reacties Link kopieren Quote
Herken het door ADHD en burn-out. Ik gedij goed op mijn eigen muziek, dus heb op Spotify lijstjes met muziek die ik plezierig vind op te luisteren.
Na een drukke dag met teveel prikkels ontprikkel ik met een mok thee en - beetje suf maar het helpt! - vogelgeluiden. Ook op Spotify te beluisteren.
Het is even zoeken maar het helpt veel om op zoek te gaan naar manieren die jou helpen te ontspannen en ontprikkelen.
Title of your sextape.
Alle reacties Link kopieren Quote
Helaas herkenbaar. Bij mij helpt een warme douche of op bed liggen onder een zacht dekentje maar dat kan niet altijd. Industriele oordoppen werken voor mij goed tegen geluid (Howard Leight en Honeywell zijn goede merken, online te koop, en niet duur).

Breien, borduren en diamondpainten helpen bij mij ook maar dat zal niet voor iedereen zo zijn. En ik kijk graag wandelvideos op Youtube, daar word ik rustig van.

En dan nog, als ik moe ben of het te druk is om me heen werkt dat allemaal niet. Ik probeer dan maar aardig voor mezelf te zijn: ik heb nu eenmaal een aandoening die soms opspeelt dus ik ben geen aansteller, en jij ook niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
Diamond painten werkt hier ook goed, maar soms ben ik ook daar te moe voor en kom ik tot weinig. Dan ga ik ‘dom’ tv kijken, want een film kan ik dan ook niet volgen. Dus gewoon iets makkelijks kijken waarbij je niet hoeft na te denken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Tvp. (Sorry, een meer inhoudelijke post volgt nog)
Alle reacties Link kopieren Quote
Herkenbaar, vooral geluid en drukte kan ik niet meer goed verwerken. Tips heb ik niet, behalve vermijden.
People with dark souls have nothing but dark dreams. People with really dark souls do nothing but dream.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bedankt voor alle tips!
Sommige heb ik al geprobeerd en helpen jammer genoeg niet. Maar andere zal ik zeker uitproberen.

Ik vraag me af of het te trainen is.. dat je er op den duur beter tegen kan.
Of dat je echt een nieuwe balans moet zoeken en accepteren dat je gewoon minder kan hebben...
Alle reacties Link kopieren Quote
Lovebird1983 schreef:
23-02-2021 16:54
Ik vraag me af of het te trainen is.. dat je er op den duur beter tegen kan.
Of dat je echt een nieuwe balans moet zoeken en accepteren dat je gewoon minder kan hebben...

De scenario's die je schetst lopen nogal uiteen (burn out, waterhoofd, PTSS) dus ik heb geen idee hoe dat in jouw situatie is. Over cPTSS kan ik je vertellen dat ik persoonlijk erg veel baat heb gehad bij (intensieve) therapie. Daarmee is het afgevlakt en beweegt het nu mee met hoeveel spanning er is in mijn leven. Maar minder dingen leveren nu spanning op en de spanning die er is blijft vaker binnen de perken. Maar ik moet altijd gedisciplineerd leven want als ik te moe word/ben, slecht eet of te weinig buiten kom om te bewegen dan word ik kwetsbaarder.
Alle reacties Link kopieren Quote
De overprikkeling is wel minder heftig dan toen ik midden in de burn out zat. Ik kan nu ook gewoon weer werken, dat hield ik 1,5 jaar geleden nog geen uur vol.
Maar ik ben wel echt kapot moe en volledig overprikkeld na een werkdag en kan dan nog maar weinig incasseren. Ik weet alleen niet of dat restschade van de burn out is of een bijkomend verschijnsel van de (blijvende) ptss.

Ik doseer, bouw rustmomenten in (ik werk een dag minder en hou de vrijdagavond vrij) en een dagje festival of concert gaat gepaard met rustige dagen vooraf en naderhand.
People with dark souls have nothing but dark dreams. People with really dark souls do nothing but dream.
Alle reacties Link kopieren Quote
sprankelend schreef:
23-02-2021 17:01
Maar ik moet altijd gedisciplineerd leven want als ik te moe word/ben, slecht eet of te weinig buiten kom om te bewegen dan word ik kwetsbaarder.
Dit dus.
People with dark souls have nothing but dark dreams. People with really dark souls do nothing but dream.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat gedisciplineerd leven en niet meer goed tegen drukte kunnen geldt hier ook. Over PTSS zei ooit iemand tegen een collega van mij
“Wij zijn chronisch ziek. Het virus sluimert en bij minder weerstand laait het op. Dan moeten we weer uitzieken en herstellen.”

Vond ik een treffende omschrijving.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oh, dacht dat ik hier vanmiddag gepost had .
Ik heb iih, idiopatische intercraniële hypertensie. Lijkt op hydrocefalie qua klachten.

Ik kan sinds ik het heb dus ook slecht tegen prikkels. Werkte als docent, dat gaat niet meer. Als ik gericht ergens naar luister gaat het goed, maar als er dan geluid bijkomt kan ik dat niet hebben. Vanmiddag stond er muziek op en mijn vriend ging op zijn telefoon een filmpje kijken met geluid. Dan is het dus net of mijn trommelvlies overdreven gaat trillen en er in mijn hoofd een pingpongballetje heen en weer stuitert.

Ik kan de kinderen ook niet meer met Lego in de kamer laten spelen, tenzij ik zelf meedoe. Eigenlijk zijn alle geluiden die ik niet zelf maak op sommige dagen teveel.
Ik heb een Noise Cancelling koptelefoon. Dat helpt soms.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
Alle reacties Link kopieren Quote
LīlyRose schreef:
23-02-2021 17:01
De overprikkeling is wel minder heftig dan toen ik midden in de burn out zat. Ik kan nu ook gewoon weer werken, dat hield ik 1,5 jaar geleden nog geen uur vol.
Maar ik ben wel echt kapot moe en volledig overprikkeld na een werkdag en kan dan nog maar weinig incasseren. Ik weet alleen niet of dat restschade van de burn out is of een bijkomend verschijnsel van de (blijvende) ptss.

Ik doseer, bouw rustmomenten in (ik werk een dag minder en hou de vrijdagavond vrij) en een dagje festival of concert gaat gepaard met rustige dagen vooraf en naderhand.
Dat doseren herken ik heel erg. Ik wist alleen niet dat de klachten ook door PTSS konden komen. Ik gooide de overprikkeling volledig op ASS en depressie. Fijn om zoveel herkenning te lezen in dit topic. Ik heb ook PTSS.
In the end, it is what it is.
Alle reacties Link kopieren Quote
sprankelend schreef:
23-02-2021 17:01
De scenario's die je schetst lopen nogal uiteen (burn out, waterhoofd, PTSS) dus ik heb geen idee hoe dat in jouw situatie is. Over cPTSS kan ik je vertellen dat ik persoonlijk erg veel baat heb gehad bij (intensieve) therapie. Daarmee is het afgevlakt en beweegt het nu mee met hoeveel spanning er is in mijn leven. Maar minder dingen leveren nu spanning op en de spanning die er is blijft vaker binnen de perken. Maar ik moet altijd gedisciplineerd leven want als ik te moe word/ben, slecht eet of te weinig buiten kom om te bewegen dan word ik kwetsbaarder.
Intensieve therapie voor de ptss ben ik mee bezig, gedisciplineerd leven doe ik mn best voor. Maar ben nog heel erg zoekende wat ik aan kan, wat de basis is zeg maar en hoe ik kan opladen.

En ben niet meer zo ontzettend moe als toen ik net uitviel met burn out verschijnselen, maar mis nog steeds draagkracht, concentratievermogen, en kan heel slecht wijzigingen overzien of me aanpassen.
(Wat dramatisch is als je man onregelmatig werkt zonder duidelijke begin of eindtijden, en drie jonge kids in basisschool leeftijd).
Thuisonderwijs was dus een enorme uitdaging en sindsdien zijn de hoofdpijnaanvallen weer verergert en dat komt dan waarschijnlijk weer door de hydrocefalie. Vandaar dat ik de verschillende diagnoses noem. Het kan met een of met allemaal te maken hebben...

Het lijkt me gewoon niet goed te lukken om te luisteren naar mezelf in hoeveel ik aankan op een dag.
En dan begint de paniek dat t nooit meer goed komt, dat ik toch eens uit mn bubbel moet en weer zou moeten werken.
Dat ik zou willen werken, maar de stress waarschijnlijk nog niet aan kan.
En zo maak ik mezelf gek :-(
Alle reacties Link kopieren Quote
uggs schreef:
23-02-2021 17:08
Over PTSS zei ooit iemand tegen een collega van mij
“Wij zijn chronisch ziek. Het virus sluimert en bij minder weerstand laait het op. Dan moeten we weer uitzieken en herstellen.”

Vond ik een treffende omschrijving.
Dat is idd een mooie confronterende omschrijving
Alle reacties Link kopieren Quote
Lovebird, ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik heb onlangs mijn keuring voor de wia gehad en volledig arbeidsongeschikt verklaard. Dat was een klap in mijn gezicht, want ik voelde me toen helemaal niet meer mee tellen. Inmiddels weet ik dat dit de ‘beste’ optie was, omdat ik nu rustig verder kan werken aan mijn herstel en het opbouwen van mijn werkuren. Acceptatie is zo belangrijk, maar dat wil mij nog niet altijd zo lukken, want waarom kan ik niet alles wat ik voor de ptss kon? Ik zal mijn werk wat ik deed nooit meer kunnen uitvoeren, kan niets onthouden, kom niet op woorden (wat allemaal nog erger aanwezig is als ik teveel gedaan heb), teveel verschillende geluiden door elkaar kan ik niet hanteren, veranderingen vind ik moeilijk, drukke plaatsen vind ik moeilijk, twee gesprekken langs elkaar kan ik niet meer volgen, maar uiteindelijk moet ik niet gaan kijken naar wat er allemaal was en wat ik niet meer kan, maar juist naar wat ik inmiddels wel weer kan. Dat is ontzettend moeilijk en ik ren mezelf makkelijk voorbij, maar vervolgens kom ik mezelf keihard tegen. Inmiddels heb ik mijn omgeving ingeschakeld die me helpen terugfluiten, want alleen lukt het me gewoon niet zo goed.

Oh en naar mezelf luisteren om te bepalen wat ik aan kan op een dag lukt mij na 2 jaar nog niet altijd. Ik weet dat ik tussendoor rust moet nemen en, bijvoorbeeld, niet mijn huis kan stofzuigen en gelijk daar achteraan dweilen. Dan ben ik gesloopt en moet ik een uur bijkomen, maar af en toe stap ik in mijn eigen valkuil. Mede ook omdat ik denk: ik zit heel de dag thuis, dan kan ik ook iets nuttigs doen. Het helpt me dan soms om te denken dat, als ik alles kon doen wat ik wilde, ik ook wel zou kunnen werken en dat lukt me dus niet.
Alle reacties Link kopieren Quote
TO, heb je een drain? En weet je zeker dat ie nog goed werkt?
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
Alle reacties Link kopieren Quote
uggs schreef:
24-02-2021 08:50
Lovebird, ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik heb onlangs mijn keuring voor de wia gehad en volledig arbeidsongeschikt verklaard. Dat was een klap in mijn gezicht, want ik voelde me toen helemaal niet meer mee tellen. Inmiddels weet ik dat dit de ‘beste’ optie was, omdat ik nu rustig verder kan werken aan mijn herstel en het opbouwen van mijn werkuren. Acceptatie is zo belangrijk, maar dat wil mij nog niet altijd zo lukken, want waarom kan ik niet alles wat ik voor de ptss kon? Ik zal mijn werk wat ik deed nooit meer kunnen uitvoeren, kan niets onthouden, kom niet op woorden (wat allemaal nog erger aanwezig is als ik teveel gedaan heb), teveel verschillende geluiden door elkaar kan ik niet hanteren, veranderingen vind ik moeilijk, drukke plaatsen vind ik moeilijk, twee gesprekken langs elkaar kan ik niet meer volgen, maar uiteindelijk moet ik niet gaan kijken naar wat er allemaal was en wat ik niet meer kan, maar juist naar wat ik inmiddels wel weer kan. Dat is ontzettend moeilijk en ik ren mezelf makkelijk voorbij, maar vervolgens kom ik mezelf keihard tegen. Inmiddels heb ik mijn omgeving ingeschakeld die me helpen terugfluiten, want alleen lukt het me gewoon niet zo goed.

Oh en naar mezelf luisteren om te bepalen wat ik aan kan op een dag lukt mij na 2 jaar nog niet altijd. Ik weet dat ik tussendoor rust moet nemen en, bijvoorbeeld, niet mijn huis kan stofzuigen en gelijk daar achteraan dweilen. Dan ben ik gesloopt en moet ik een uur bijkomen, maar af en toe stap ik in mijn eigen valkuil. Mede ook omdat ik denk: ik zit heel de dag thuis, dan kan ik ook iets nuttigs doen. Het helpt me dan soms om te denken dat, als ik alles kon doen wat ik wilde, ik ook wel zou kunnen werken en dat lukt me dus niet.
Dit zou zo mijn tekst kunnen zijn.
In the end, it is what it is.
Alle reacties Link kopieren Quote
uggs schreef:
24-02-2021 08:50
Lovebird, ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik heb onlangs mijn keuring voor de wia gehad en volledig arbeidsongeschikt verklaard. Dat was een klap in mijn gezicht, want ik voelde me toen helemaal niet meer mee tellen. Inmiddels weet ik dat dit de ‘beste’ optie was, omdat ik nu rustig verder kan werken aan mijn herstel en het opbouwen van mijn werkuren. Acceptatie is zo belangrijk, maar dat wil mij nog niet altijd zo lukken, want waarom kan ik niet alles wat ik voor de ptss kon? Ik zal mijn werk wat ik deed nooit meer kunnen uitvoeren, kan niets onthouden, kom niet op woorden (wat allemaal nog erger aanwezig is als ik teveel gedaan heb), teveel verschillende geluiden door elkaar kan ik niet hanteren, veranderingen vind ik moeilijk, drukke plaatsen vind ik moeilijk, twee gesprekken langs elkaar kan ik niet meer volgen, maar uiteindelijk moet ik niet gaan kijken naar wat er allemaal was en wat ik niet meer kan, maar juist naar wat ik inmiddels wel weer kan. Dat is ontzettend moeilijk en ik ren mezelf makkelijk voorbij, maar vervolgens kom ik mezelf keihard tegen. Inmiddels heb ik mijn omgeving ingeschakeld die me helpen terugfluiten, want alleen lukt het me gewoon niet zo goed.

Oh en naar mezelf luisteren om te bepalen wat ik aan kan op een dag lukt mij na 2 jaar nog niet altijd. Ik weet dat ik tussendoor rust moet nemen en, bijvoorbeeld, niet mijn huis kan stofzuigen en gelijk daar achteraan dweilen. Dan ben ik gesloopt en moet ik een uur bijkomen, maar af en toe stap ik in mijn eigen valkuil. Mede ook omdat ik denk: ik zit heel de dag thuis, dan kan ik ook iets nuttigs doen. Het helpt me dan soms om te denken dat, als ik alles kon doen wat ik wilde, ik ook wel zou kunnen werken en dat lukt me dus niet.
Zo herkenbaar allemaal... bedankt voor het delen. En die laatste zin ga ik ook maar eens tegen mezelf zeggen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben met therapie bezig om de balans tussen actief en ontspanning te vinden. Heb ik een goede dag dan doe ik teveel en voel ik me slecht, dan doe ik mss weer te weinig. Maar zo lastig om de juiste balans te vinden.
In the end, it is what it is.
Alle reacties Link kopieren Quote
suzyqfive schreef:
24-02-2021 08:57
TO, heb je een drain? En weet je zeker dat ie nog goed werkt?
Ja heb een drain, tot 15 jaar geleden veel gedoe mee gehad. Toen uiteindelijk nieuwe drain gekregen met de boodschap, we kunnen niet checken of hij t doet omdat de ventrikels waarschijnlijk verstart/versteend zijn en niet meer kunnen uitzetten en ze dus niet op een scan kunnen zien of hij t doet.
. Als ik vind dat mn klachten te erg zijn zou ik een nieuwe drain krijgen, maar zit natuurlijk niet op zo'n operatie te wachten. Heb sindsdien ook geen controles meer gehad, was niet nodig...
Alle reacties Link kopieren Quote
Elfje* schreef:
24-02-2021 09:18
Ik ben met therapie bezig om de balans tussen actief en ontspanning te vinden. Heb ik een goede dag dan doe ik teveel en voel ik me slecht, dan doe ik mss weer te weinig. Maar zo lastig om de juiste balans te vinden.
Dit idd... wat is een basisdagindeling... en hoeveel meer kan ik aan op een goede dag zonder daar de volgende dag of midden op de dag ineens voor te betalen

Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven