Psyche
alle pijlers
Paniek door de herbelevingen
zaterdag 26 november 2016 om 17:04
Hallo,
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
Sinds enige tijd lees ik mee op het forum en ik heb nu zelf een account aangemaakt, omdat ik graag van me af wil schrijven en hoop dat er nog goede tips gegeven worden waar ik zelf niet aan denk nu.
Het delen van mijn verhaal laat ik voor nu achterwege, een lange OP zal niemand lezen. Waar het om gaat is dat ik in mijn leven traumatische gebeurtenissen meegemaakt heb; ik ben als kind misbruikt, mishandeld en verwaarloosd (binnen ons gezin de laatste 2, het eerste door een ander persoon).
Afgelopen maand heb ik wederom wat vervelends meegemaakt, ik heb inmiddels een stabiele relatie, ben nu bijna 30 jaar en was in verwachting van ons eerste kindje, uitgelopen op een miskraam.
Op zich ben ik het verdriet van de miskraam redelijk aan het verwerken. Maar door deze gebeurtenis ben ik erg getriggerd, op meerdere gebieden. Daardoor beland ik weer in herbelevingen en nachtmerries en die maken mij vreselijk angstig. Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan en valkuilen liggen op de loer. Ik wil dit graag op een goede manier aanpakken, maar hoe?! De eetbuien, het overgeven, snijden, dissociëren, etc. wil ik niet meer, daar ben ik al twee jaren van af. Maar de drang is zo groot, wat zou het opluchten.
Hulp krijg ik van een psycholoog en ik start binnenkort weer met EMDR, waar ik heel angstig voor ben, maar vast zal helpen. Tot die tijd zijn er ontelbaar veel momenten waarop ik in paniek ben, en niet wil terugvallen in het vroegere gedrag. Maar wat is het alternatief??
Bedankt voor het lezen, als het niet duidelijk is, spijt me dat, ik denk het zo goed geschreven te hebben.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 20:20
quote:Snowfall schreef op 12 december 2016 @ 19:54:
Maar de meeste mensen willen goedkeuring en bevestiging van hun ouders. Dat zit heel diep.
Als je vriend weer eens meegaat met therapie, kun je misschien met z'n drieën bespreken op welke manier je vriend jou kan helpen, waar jij precies behoefte aan hebt in bepaalde situaties.
Daarmee sla je de spijker op z'n kop Snowfall. Ik besef me hoe fijn ik het zou vinden wanneer hij een keer positieve dingen tegen me zou zeggen.. dat heb ik nooit bewust gemist, maar ik voel nu dat ik wat dat betreft ook heel veel weggestopt heb.
Misschien gaat vriend nog mee naar therapie, maar ik denk voorlopig niet.. hij zei namelijk dat hij behoorlijk 'op' aan het raken is door de dingen die we de afgelopen drieënhalf jaar (dus zolang als we samen zijn) samen meegemaakt hebben. Ik denk dat het wel even goed is om ook qua therapie minder op hem te leunen en het zelf te moeten doen...
En Snowfall en Pruttel, jullie schrijven zo heerlijk luchtig en relativerend. Dat doet me erg goed, vaak tovert het zelfs een glimlach op m'n mond. Mijn hoofd beleeft alles zo heftig op het moment, dan is dat van jullie heel fijn om te lezen
Het voelt weer alsof ik juist enorm slecht bezig ben. Ik ben helemaal kapot van deze dag en dat terwijl ik al vanaf 3 uur vrij was... Ik zie op tegen de avond en nacht, maar ook tegen weer een nieuwe dag.
Ik ben heel bang dat ik morgen terecht kan bij mijn therapeut (ze ging een plekje proberen vrij te maken, daar voel ik me zeer bezwaard over, maar ze kwam er zelf mee) en ik durf haar niet onder ogen te komen na wat ik allemaal eerlijk gemaild heb en met hoe het nu gaat.... ik schaam me zo voor bepaalde gedachten en gevoelens en hoe het écht gaat, dat mag er niet zijn... het moet beter gaan dan dit.
Maar de meeste mensen willen goedkeuring en bevestiging van hun ouders. Dat zit heel diep.
Als je vriend weer eens meegaat met therapie, kun je misschien met z'n drieën bespreken op welke manier je vriend jou kan helpen, waar jij precies behoefte aan hebt in bepaalde situaties.
Daarmee sla je de spijker op z'n kop Snowfall. Ik besef me hoe fijn ik het zou vinden wanneer hij een keer positieve dingen tegen me zou zeggen.. dat heb ik nooit bewust gemist, maar ik voel nu dat ik wat dat betreft ook heel veel weggestopt heb.
Misschien gaat vriend nog mee naar therapie, maar ik denk voorlopig niet.. hij zei namelijk dat hij behoorlijk 'op' aan het raken is door de dingen die we de afgelopen drieënhalf jaar (dus zolang als we samen zijn) samen meegemaakt hebben. Ik denk dat het wel even goed is om ook qua therapie minder op hem te leunen en het zelf te moeten doen...
En Snowfall en Pruttel, jullie schrijven zo heerlijk luchtig en relativerend. Dat doet me erg goed, vaak tovert het zelfs een glimlach op m'n mond. Mijn hoofd beleeft alles zo heftig op het moment, dan is dat van jullie heel fijn om te lezen
Het voelt weer alsof ik juist enorm slecht bezig ben. Ik ben helemaal kapot van deze dag en dat terwijl ik al vanaf 3 uur vrij was... Ik zie op tegen de avond en nacht, maar ook tegen weer een nieuwe dag.
Ik ben heel bang dat ik morgen terecht kan bij mijn therapeut (ze ging een plekje proberen vrij te maken, daar voel ik me zeer bezwaard over, maar ze kwam er zelf mee) en ik durf haar niet onder ogen te komen na wat ik allemaal eerlijk gemaild heb en met hoe het nu gaat.... ik schaam me zo voor bepaalde gedachten en gevoelens en hoe het écht gaat, dat mag er niet zijn... het moet beter gaan dan dit.
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 20:27
Heeft jouw vriend iemand met wie hij zijn zorgen om jou kan delen? Het is voor hem ook zwaar. Dat betekent niet dat je niet op hem mag leunen, maar het is wel van belang dat hij ook zijn ei als het ware ergens kwijt kan.
Angstgedachten nemen alles zo enorm serieus, ik vind het heel fijn om ze een beetje uit te lachen. Als ik 's nachts alleen thuis ben, haal ik me van alles in mijn hoofd. Er gaat een boom omwaaien op het huis, wat moet ik dan doen? Er wordt vast ingebroken, ik hoor wat! En dan probeer ik er maar om te lachen, het is allemaal zo belachelijk, want de kans dat die dingen gebeuren is piepklein.
Als je even buiten beschouwing laat dat de therapeut moeite voor je doet en dat je je wat schaamt, voel je je ergens ook niet een beetje opgelucht dat je haar misschien morgen al ziet? Het hoeft helemaal niet beter te gaan dan dit. Je zit er nog middenin! Als het zo simpel was op te lossen, had niemand problemen. Ken je dat grappige filmpje van een psycholoog die cliënten binnen 5 minuten van ELK probleem kan afhelpen? Zag het een keer in een ander topic. Even zoeken...
Angstgedachten nemen alles zo enorm serieus, ik vind het heel fijn om ze een beetje uit te lachen. Als ik 's nachts alleen thuis ben, haal ik me van alles in mijn hoofd. Er gaat een boom omwaaien op het huis, wat moet ik dan doen? Er wordt vast ingebroken, ik hoor wat! En dan probeer ik er maar om te lachen, het is allemaal zo belachelijk, want de kans dat die dingen gebeuren is piepklein.
Als je even buiten beschouwing laat dat de therapeut moeite voor je doet en dat je je wat schaamt, voel je je ergens ook niet een beetje opgelucht dat je haar misschien morgen al ziet? Het hoeft helemaal niet beter te gaan dan dit. Je zit er nog middenin! Als het zo simpel was op te lossen, had niemand problemen. Ken je dat grappige filmpje van een psycholoog die cliënten binnen 5 minuten van ELK probleem kan afhelpen? Zag het een keer in een ander topic. Even zoeken...
maandag 12 december 2016 om 20:30
maandag 12 december 2016 om 22:22
Jaa, wat een grappig filmpje Snowfall. Mijn gedachten lijken heeeel erg op die therapeut
En mijn angst ook, dat ze dat zo zegt. Het is precies zo!
Maar ja, wat jij zegt is natuurlijk waar, was het maar zo simpel..
Ik verwacht dat wel van mezelf.
Ik voel me zeker opgelucht dat ik er morgen naar toe zou kunnen (hoop er niet teveel op, aangezien ze ruimte voor mij moet kunnen maken, is onder voorbehoud). Maar het is heel lastig nu. Want omdat ze tijd voor mij speciaal vrij maakt, heb ik het gevoel dat ik er niet te negatief mag zijn... Maar ja, dan kan ze me weer niet helpen.. Ik wil wel eerlijk zijn.. en haar opmerking 'dat het negatieve teveel aandacht krijgt' speelt door mijn hoofd. Ik heb dat opgevat als: ik mag niet meer iets negatiefs zeggen.. En al mijn gedachten vind ik negatief. Kortom: ik zie er gewoon behoorlijk tegenop...
Pruttel, ik vind het moeilijk het zo te zien. Ik krijg zulke goede tips, van jullie, maar ook van haar, en dat ik dan moeite heb het toe te passen voelt heel slecht. Dan ben ik zo'n persoon die overal 'ja maar' op zegt en wel 'lekker' zeurt, maar erin blijft hangen en alles teveel dramatiseert...
Dagdroomster, bedankt voor je lieve berichtje
Rhae, dank je wel.. het aangeven van de Chinees heb ik toch gelijk ook maar gedaan, want kerst komt steeds dichterbij en ik stelde het toch uit. Reactie was zoals verwacht: 'hoezo Chinees? Ik verwacht dat je (noemt allemaal lekker eten op) maakt voor ons. Je gaat toch wel in de keuken staan? Nou dat valt tegen..'
En wat was het moeilijk om niet toe te geven. Om niet te zeggen: nou vooruit, ik begrijp het, ik zal er nog over nadenken. Ik heb zelfs niet gezegd dat ik wel het dessert zelf maak, dat is dan gewoon een leuke verassing.. Zelfs toen hij vroeg waarom ik dan niet ging koken, heb ik uitgelegd dat ik de dag daarvoor al ging koken voor wat mensen en dat het me dan teveel werd (!) Hij vond het beslist niet leuk en bleef maar over 'al het lekkere eten wat hij bedacht had' praten. Waarop vriend op een gegeven moment zegt: 'nou, weet je, dan maken jullie *al dat lekkere eten* toch lekker zelf op éérste kerstdag?
Daarna ging het gesprek snel over op wat anders
Ik voel me nu hartstikke rot
En mijn angst ook, dat ze dat zo zegt. Het is precies zo!
Maar ja, wat jij zegt is natuurlijk waar, was het maar zo simpel..
Ik verwacht dat wel van mezelf.
Ik voel me zeker opgelucht dat ik er morgen naar toe zou kunnen (hoop er niet teveel op, aangezien ze ruimte voor mij moet kunnen maken, is onder voorbehoud). Maar het is heel lastig nu. Want omdat ze tijd voor mij speciaal vrij maakt, heb ik het gevoel dat ik er niet te negatief mag zijn... Maar ja, dan kan ze me weer niet helpen.. Ik wil wel eerlijk zijn.. en haar opmerking 'dat het negatieve teveel aandacht krijgt' speelt door mijn hoofd. Ik heb dat opgevat als: ik mag niet meer iets negatiefs zeggen.. En al mijn gedachten vind ik negatief. Kortom: ik zie er gewoon behoorlijk tegenop...
Pruttel, ik vind het moeilijk het zo te zien. Ik krijg zulke goede tips, van jullie, maar ook van haar, en dat ik dan moeite heb het toe te passen voelt heel slecht. Dan ben ik zo'n persoon die overal 'ja maar' op zegt en wel 'lekker' zeurt, maar erin blijft hangen en alles teveel dramatiseert...
Dagdroomster, bedankt voor je lieve berichtje
Rhae, dank je wel.. het aangeven van de Chinees heb ik toch gelijk ook maar gedaan, want kerst komt steeds dichterbij en ik stelde het toch uit. Reactie was zoals verwacht: 'hoezo Chinees? Ik verwacht dat je (noemt allemaal lekker eten op) maakt voor ons. Je gaat toch wel in de keuken staan? Nou dat valt tegen..'
En wat was het moeilijk om niet toe te geven. Om niet te zeggen: nou vooruit, ik begrijp het, ik zal er nog over nadenken. Ik heb zelfs niet gezegd dat ik wel het dessert zelf maak, dat is dan gewoon een leuke verassing.. Zelfs toen hij vroeg waarom ik dan niet ging koken, heb ik uitgelegd dat ik de dag daarvoor al ging koken voor wat mensen en dat het me dan teveel werd (!) Hij vond het beslist niet leuk en bleef maar over 'al het lekkere eten wat hij bedacht had' praten. Waarop vriend op een gegeven moment zegt: 'nou, weet je, dan maken jullie *al dat lekkere eten* toch lekker zelf op éérste kerstdag?
Daarna ging het gesprek snel over op wat anders
Ik voel me nu hartstikke rot
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 22:31
Het voelt opeens zo slecht dat ik zo tegen hem gedaan heb. Terwijl hij altijd voor ons 'gezorgd' heeft (op zijn manier) en ik qua materiële zaken nooit iets tekort gekomen ben.. en nu kook ik geen eens een kerst diner voor hem met al die dingen die hij noemde
En heb ik geen eens een kerstboom in huis die hij mooi vindt
En heb ik geen eens een kerstboom in huis die hij mooi vindt
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 22:40
quote:Knuffelbeertjes schreef op 12 december 2016 @ 22:22:
Ik voel me nu hartstikke rot Echt nergens voor nodig. Ik begrijp dat je het graag iedereen naar de zin wil maken, maar soms gaat dat gewoon even niet. Gaat de beste man zelf maar in de keuken staan hoor. Je bent helemaal niemand iets verplicht en het is al heel wat dat ze komen gezien de omstandigheden.
Ik voel me nu hartstikke rot Echt nergens voor nodig. Ik begrijp dat je het graag iedereen naar de zin wil maken, maar soms gaat dat gewoon even niet. Gaat de beste man zelf maar in de keuken staan hoor. Je bent helemaal niemand iets verplicht en het is al heel wat dat ze komen gezien de omstandigheden.
Tjezus, wat vals
maandag 12 december 2016 om 22:44
Ja, dat is het MevrouwJack, het voelt niet goed het anderen niet naar de zin te maken, en al zeker niet iemand die ik (voor mijn gevoel) zoveel verschuldigd ben.. ik voel me al hartstikke bezwaard tov hem dat het niet goed met me gaat (waar hij niks vanaf weet, dat is puur mijn gevoel van falen tegenover hem).
Ik vind het ook heel wat dat de kerstdagen er zo gevuld uit gaan zien, ik ga dat heel slecht trekken. Maar gelukkig heb ik daarna 2 weken vakantie...
Hoe gaat het nu met jou??
Ik vind het ook heel wat dat de kerstdagen er zo gevuld uit gaan zien, ik ga dat heel slecht trekken. Maar gelukkig heb ik daarna 2 weken vakantie...
Hoe gaat het nu met jou??
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 22:48
Het voelt gewoon zo stom nu.. een klein deel van mijzelf is hier erg blij mee, dat merk ik wel. Maar het allergrootste deel is woest en zegt dat ik iedereen teleurstel met hoe ik me opstel.
De drang om mezelf pijn te doen is heel, heel groot nu, omdat ik straf verdiend heb, dit had niet gemogen.. ik zag mijn vader en dacht aan alles wat hij meegemaakt had, en dan doet zijn dochter ook nog eens zo, dat voelt als een hele slechte keuze
De drang om mezelf pijn te doen is heel, heel groot nu, omdat ik straf verdiend heb, dit had niet gemogen.. ik zag mijn vader en dacht aan alles wat hij meegemaakt had, en dan doet zijn dochter ook nog eens zo, dat voelt als een hele slechte keuze
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 23:07
Lieverd, perspectief.
Het is maar eten.
Je hebt hem niet net verteld dat je gaat verhuizen naar de andere kant van de wereld en dat hij je nooit meer mag zien of zo. Zijn wereld vergaat niet. Hij krijgt "alleen maar" Chinees eten op tweede kerstdag. Dat is alles. Een beetje volwassene kan dat wel aan hoor. je doet niks verkeerd. En mocht hij hier telleurgesteld om zijn, jammer dan, dat hoort bij het leven en op een schaal van 0 tot 100 op de schaal van teleurstellingen is dit misschien een 2. Helemaal niet erg dus!
Het is maar eten.
Je hebt hem niet net verteld dat je gaat verhuizen naar de andere kant van de wereld en dat hij je nooit meer mag zien of zo. Zijn wereld vergaat niet. Hij krijgt "alleen maar" Chinees eten op tweede kerstdag. Dat is alles. Een beetje volwassene kan dat wel aan hoor. je doet niks verkeerd. En mocht hij hier telleurgesteld om zijn, jammer dan, dat hoort bij het leven en op een schaal van 0 tot 100 op de schaal van teleurstellingen is dit misschien een 2. Helemaal niet erg dus!
maandag 12 december 2016 om 23:18
Dank je Pruttel, je hebt natuurlijk gelijk.
Het is wel meer dan dat..Want dit gaat de hele familie door, zo doet hij dat met alles wat niet in zijn straatje past. Vanavond was hij hier en kwamen ook alle 'slechte' keuzes van mensen die ik ken voorbij;
'wist je wel dat persoon A een nieuwe keuken heeft gekocht? Terwijl ze die andere nog maar 2 jaar hebben. Maar ja die is van Ikea en ik zei toen meteen al dat dat niet een handige keuze was. Nu zijn ze er zelf achter gekomen. En wist je dat persoon B dit gezegd heeft tegen persoon C, terwijl je dat helemaal niet hoort te zeggen. Je hoort dat zus en zo aan te pakken.'
Ik heb altijd geleerd dat mijn vader en stiefmoeder alles beter weten, zo werd ik opgevoed vanaf mijn 12de. Altijd, echt altijd als we terugkwamen van familiebezoekjes werd het een halve dag nabesproken en dan ging het over alles wat je anders hoort te doen in het leven..
En dus zal dit ook zo gaan richting mijn broertje en anderen: 'met kerst krijgen we Chinees bij Knuffelbeertjes te eten, terwijl ik verwacht had dat ze voor ons ging koken. En haar kerstboom zag er ook nog eens niet mooi uit, veel te weinig lichtjes.'
En op jouw schaal van 0 tot 100 is dat een 1 en dat besef ik heel goed en toch voelt het heel naar.
En het voelt nog meer naar dat mijn broertje dit áltijd gezegd heeft: 'papa en jij zijn 2 handen op 1 buik, jij doet toch precies wat hij zegt'
Wat voel ik me daar slecht over..
Het is wel meer dan dat..Want dit gaat de hele familie door, zo doet hij dat met alles wat niet in zijn straatje past. Vanavond was hij hier en kwamen ook alle 'slechte' keuzes van mensen die ik ken voorbij;
'wist je wel dat persoon A een nieuwe keuken heeft gekocht? Terwijl ze die andere nog maar 2 jaar hebben. Maar ja die is van Ikea en ik zei toen meteen al dat dat niet een handige keuze was. Nu zijn ze er zelf achter gekomen. En wist je dat persoon B dit gezegd heeft tegen persoon C, terwijl je dat helemaal niet hoort te zeggen. Je hoort dat zus en zo aan te pakken.'
Ik heb altijd geleerd dat mijn vader en stiefmoeder alles beter weten, zo werd ik opgevoed vanaf mijn 12de. Altijd, echt altijd als we terugkwamen van familiebezoekjes werd het een halve dag nabesproken en dan ging het over alles wat je anders hoort te doen in het leven..
En dus zal dit ook zo gaan richting mijn broertje en anderen: 'met kerst krijgen we Chinees bij Knuffelbeertjes te eten, terwijl ik verwacht had dat ze voor ons ging koken. En haar kerstboom zag er ook nog eens niet mooi uit, veel te weinig lichtjes.'
En op jouw schaal van 0 tot 100 is dat een 1 en dat besef ik heel goed en toch voelt het heel naar.
En het voelt nog meer naar dat mijn broertje dit áltijd gezegd heeft: 'papa en jij zijn 2 handen op 1 buik, jij doet toch precies wat hij zegt'
Wat voel ik me daar slecht over..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 23:21
Ja dat is fijn Elmervrouw, mijn vriend gaf aan dat hij blij is dat ik me eindelijk zo opstel en dat hij dit al zo vaak tegen me gezegd had, maar dat het nu binnen lijkt te komen...
Maar dat hij op een gegeven moment het niet meer gezegd had, omdat ik het altijd voor mijn vader opnam en hem altijd een hand boven het hoofd houd.
Ik vind dat ook mijn verantwoordelijkheid, ik wil niet dat iemand naar over hem denkt, hij doet echt wel zijn best..
Maar dat hij op een gegeven moment het niet meer gezegd had, omdat ik het altijd voor mijn vader opnam en hem altijd een hand boven het hoofd houd.
Ik vind dat ook mijn verantwoordelijkheid, ik wil niet dat iemand naar over hem denkt, hij doet echt wel zijn best..
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 23:28
Ach meisje toch, wat een ontzettende onbelangrijke dingen maakt jouw vader zich druk om. De keuken van iemand anders..... Tja, op de schaal van belangrijkheid is dat ook maar een 0,4 of zo.
Wel naar dat het jou raakt. Het zou niet belangrijk moeten zijn wat een ander er van vind. Maar ik begrijp dat het voor jou niet zo werkt en dat vind ik echt rot voor je.
Jou je haaks. Ik ga slapen, moet ook gebeuren. Tot morgen
Wel naar dat het jou raakt. Het zou niet belangrijk moeten zijn wat een ander er van vind. Maar ik begrijp dat het voor jou niet zo werkt en dat vind ik echt rot voor je.
Jou je haaks. Ik ga slapen, moet ook gebeuren. Tot morgen
maandag 12 december 2016 om 23:33
Ja, het is fijn dat je die schaal er bij haalt Pruttel.
Dat is een goed idee om vaker te doen.
En je zegt zulke lieve dingen tegen mij.
Terwijl ik me zo slecht voel over mezelf.
Dat vind ik oprecht heel erg lief.
Welterusten, lekker slapen
Dat is een goed idee om vaker te doen.
En je zegt zulke lieve dingen tegen mij.
Terwijl ik me zo slecht voel over mezelf.
Dat vind ik oprecht heel erg lief.
Welterusten, lekker slapen
I don’t need you to light up my world.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
Just sit with me in the dark, ‘till I find the light myself.
maandag 12 december 2016 om 23:36
Even een berichtje voor het slapen gaan (was hier drukke dag met werk, sport en werk. Toen was het alweer 22 uur!).
Dat heb je goed gedaan! Zowel met de kerstboom als met het kerstdiner. Weet je al je niet oppast is het nooit goed: te veel lichtjes, te weinig lichtjes, goedkope keuken, dure keuken, zelf koken of eten halen. Live and let live!
Het is jullie huis, jullie boom dus ook jullie beslissing. Al was ie kaal, als jullie dat zo willen heeft niemand er iets over te zeggen. Een mooie vraag vind ik dan: pa/ma/vriend/collega, heb je er last van als je straks thuis in je eigen bed ligt?
En het eten? Prima reactie van je vriend! Top! Wil iedereen lekker eten, goed. Wat gaan zij daarvoor doen?
Het idee dat je dankbaar, dienstbaar en moet luisteren naar je ouders is niet zo meer. Tuurlijk hoef je niet onbeschoft te zijn. Wat ik probeer, en hoop, is mijn dochters zoveel zelfstandigheid mee te geven om voor zichzelf te zorgen. Dat ze leren zelf beslissingen te maken en dat ze niet klakkeloos van een ander overnemen wat mooi/lelijk/stom/goed (etc). Dat ze leren vertrouwen op hun eigen oordeel. Jij hebt dit niet of minder meegekregen denk ik zo. Maar hoe meer je op jezelft vertrouwt hoe meer dit komt.
Het gaat alleen retelangzaam. Maar de stappen die je zet zijn echt de juiste. Het brengt voor nu veel onrust met zich mee maar ik ben ervan overtuigd dat je snel echt je vorderingen zal zien en voelen.
Dat heb je goed gedaan! Zowel met de kerstboom als met het kerstdiner. Weet je al je niet oppast is het nooit goed: te veel lichtjes, te weinig lichtjes, goedkope keuken, dure keuken, zelf koken of eten halen. Live and let live!
Het is jullie huis, jullie boom dus ook jullie beslissing. Al was ie kaal, als jullie dat zo willen heeft niemand er iets over te zeggen. Een mooie vraag vind ik dan: pa/ma/vriend/collega, heb je er last van als je straks thuis in je eigen bed ligt?
En het eten? Prima reactie van je vriend! Top! Wil iedereen lekker eten, goed. Wat gaan zij daarvoor doen?
Het idee dat je dankbaar, dienstbaar en moet luisteren naar je ouders is niet zo meer. Tuurlijk hoef je niet onbeschoft te zijn. Wat ik probeer, en hoop, is mijn dochters zoveel zelfstandigheid mee te geven om voor zichzelf te zorgen. Dat ze leren zelf beslissingen te maken en dat ze niet klakkeloos van een ander overnemen wat mooi/lelijk/stom/goed (etc). Dat ze leren vertrouwen op hun eigen oordeel. Jij hebt dit niet of minder meegekregen denk ik zo. Maar hoe meer je op jezelft vertrouwt hoe meer dit komt.
Het gaat alleen retelangzaam. Maar de stappen die je zet zijn echt de juiste. Het brengt voor nu veel onrust met zich mee maar ik ben ervan overtuigd dat je snel echt je vorderingen zal zien en voelen.
dinsdag 13 december 2016 om 07:58
Knuffelbeertjes, je hebt het heel goed gedaan, met jouw boom en jouw plannen voor het eten met Kerst! Hartstikke super sterk van je!
Ik denk ook dat je de lat super hoog legt voor jezelf. Ik herken dat wel, onlangs nog een kleine crisis met mezelf over gehad. Ik doe dus aan aikido, zosls mijn nickname ook aangeeft. Ik was aan het voorbereiden voor een examen. Alle eerdere examens (jaren geleden, tussen 2001 en 2010), ging ik dan nog meer trainen dan normaal en op vrije avonden was ik er dan ook thuis mee bezig, technieken visualiseren en zo. En dat lukt nu niet meer, want ik heb een veel zwaardere baan en een kind en ik kan dus maximaal 2 keer per week trainen. Dus voor mijn gevoel was de voorbereiding rot en kon ik er niets van en zou ik helemaal af gaan. Lang gesprek met mijn leraar gehad en voelde toen dat ik het wel gewoon wilde proberen. En ik heb het gehaald, met complimenten. Veel te hoge eisen aan mezelf. Echt wel een eye-opener. En heel goed om te merken dat het zo dus ook kan, dat dit ook goed is en wellicht misschien wel beter?
Ik hoop dat je ook zulke overwinningen blijft behalen voor jezelf!
Ik denk ook dat je de lat super hoog legt voor jezelf. Ik herken dat wel, onlangs nog een kleine crisis met mezelf over gehad. Ik doe dus aan aikido, zosls mijn nickname ook aangeeft. Ik was aan het voorbereiden voor een examen. Alle eerdere examens (jaren geleden, tussen 2001 en 2010), ging ik dan nog meer trainen dan normaal en op vrije avonden was ik er dan ook thuis mee bezig, technieken visualiseren en zo. En dat lukt nu niet meer, want ik heb een veel zwaardere baan en een kind en ik kan dus maximaal 2 keer per week trainen. Dus voor mijn gevoel was de voorbereiding rot en kon ik er niets van en zou ik helemaal af gaan. Lang gesprek met mijn leraar gehad en voelde toen dat ik het wel gewoon wilde proberen. En ik heb het gehaald, met complimenten. Veel te hoge eisen aan mezelf. Echt wel een eye-opener. En heel goed om te merken dat het zo dus ook kan, dat dit ook goed is en wellicht misschien wel beter?
Ik hoop dat je ook zulke overwinningen blijft behalen voor jezelf!
dinsdag 13 december 2016 om 08:58
dinsdag 13 december 2016 om 09:09
@Aikidoka, Gefeliciteerd met het behalen van je examen! En ook met de eye-opener.
@Banningbrothers, daar zeg je wat, over dat je hoopt dat je dochters hun oordeel zelf leren vormen. Ik vind dat @Knuffelbeertjes dat heel goed kan. Opkomen voor de kerstboom, opkomen voor het Chinees eten. Grote stappen! Ik ben heel lang gepest geweest, alles wat ik leuk vond werd belachelijk gemaakt. Je weet wel. Zelfs nu vind ik het nog moeilijk vriendinnen te vertellen waar ik enthousiast over ben, omdat ik dan nog steeds bang ben dat het met de grond gelijk wordt gemaakt. Het werkt behoorlijk lang door. Ik vind het ook moeilijk om iets leuk te blijven vinden als ik weet dat een ander dat heel stom vindt. @Knuffelbeertjes noemde eerder met moeite de muziek die ze luisterde, ik denk dat wel te begrijpen, omdat ik zulke dingen ook wel moeilijk vind (maar het toch meer en meer oefen). De mening of eigenlijk het oordeel van een ander weegt zo zwaar. Maar in feite maakt het niks uit of een ander iets stom vindt, want het is jouw leven.
@Banningbrothers, daar zeg je wat, over dat je hoopt dat je dochters hun oordeel zelf leren vormen. Ik vind dat @Knuffelbeertjes dat heel goed kan. Opkomen voor de kerstboom, opkomen voor het Chinees eten. Grote stappen! Ik ben heel lang gepest geweest, alles wat ik leuk vond werd belachelijk gemaakt. Je weet wel. Zelfs nu vind ik het nog moeilijk vriendinnen te vertellen waar ik enthousiast over ben, omdat ik dan nog steeds bang ben dat het met de grond gelijk wordt gemaakt. Het werkt behoorlijk lang door. Ik vind het ook moeilijk om iets leuk te blijven vinden als ik weet dat een ander dat heel stom vindt. @Knuffelbeertjes noemde eerder met moeite de muziek die ze luisterde, ik denk dat wel te begrijpen, omdat ik zulke dingen ook wel moeilijk vind (maar het toch meer en meer oefen). De mening of eigenlijk het oordeel van een ander weegt zo zwaar. Maar in feite maakt het niks uit of een ander iets stom vindt, want het is jouw leven.
dinsdag 13 december 2016 om 09:25
Ik vind je retedapper. Ik weet niet of ik dat had gered, zo bij mijn punt blijven als een ander over je heen walst op die manier. Dus echt heel knap! En het is natuurlijk absurd dat je gaat klagen over wat een ander op tafel zet als je als gast ergens uitgenodigd bent. Als je écht niet van chinees houdt is er nog een optie dat je dan als gast zegt 'oh, dat zou ik jammer vinden, wordt het koken je teveel anders? Is het een idee dat ík kook?', maar de ánder opdragen om iets anders te maken en klagen dat is echt not done. Niet als vader, niet als vriendin en niet als buurvrouw. Dat doe je niet. Dus je staat volledig in je recht dat jij in je eigen huis bepaalt wat er op tafel komt, en je niet laat beinvloeden door gasten die denken dat ze meer invloed verdienen dan ze eigenlijk hebben.
En commentaar geven op iemands kerstboom is onnodig. En suf. Dus ook daar echt goed gedaan.
En commentaar geven op iemands kerstboom is onnodig. En suf. Dus ook daar echt goed gedaan.
dinsdag 13 december 2016 om 09:28
En al vinden ze het stom.
Mensen vinden het stom dat ik Pokemon speel, maar ik vind het gewoon leuk. En ik blijf het ook doen. Werkelijk niemand die last van mij heeft! Inderdaad wat Snow zegt, mensen halen vaak een ander naar beneden om zichzelf beter te voelen.
Vandaag een administratief dagje Ook wel eens lekker tussendoor.
Mensen vinden het stom dat ik Pokemon speel, maar ik vind het gewoon leuk. En ik blijf het ook doen. Werkelijk niemand die last van mij heeft! Inderdaad wat Snow zegt, mensen halen vaak een ander naar beneden om zichzelf beter te voelen.
Vandaag een administratief dagje Ook wel eens lekker tussendoor.
