Psyche
alle pijlers
Positieve energie gevraagd..
dinsdag 26 april 2011 om 13:21
Ik ben al heel lang actief op viva forum, maar heb vandaag een nieuw account aangemaakt omdat ik even anoniem mijn verhaal wil doen.
Ik zit al een jaar ziek thuis en ga volgende maand als alles goed is weer aan het werk. Mijn man zit al 9 maanden in de ww en ik ben het zo zat )O:
Elke cent omdraaien en niets meer kunnen kopen, voor de leuk maar ook de noodzakelijke dingen niet echt meer. Wij hadden altijd redelijk wat geld te besteden, ik werkte 4 dagen en man verdiende erg goed.
De auto's zijn al de deur uit en alle andere luxe ook. Elk object in huis wat een klein beetje overbodig was is al verkocht op marktplaats, of staat daar nu nog op.
Waarom kan man geen werk krijgen (dat vinden lukt wel, het krijgen niet). Hij is goed opgeleid maar zijn sector ligt door de crisis een beetje op zijn gat. Hij wil ook voor andere (slechter betaalde banen) gaan, maar word dan afgewezen op te veel ervaring of te hoog opgeleid. We krijgen veel te horen en dachten het zelf vroeger ook, dat als je wilt werken er werk is, maar wij ondervinden toch echt iets anders! Hij mag wel regelmatig op gesprek komen, vaak ook nog wel door naar 2de ronde, maar als er een keuze is tussen hem en een ander is word hij het steeds net niet. Als reden geven ze dan aan net iets meer ervaring, flexibeler (ivm reizen/werktijden etc) of iets soortgelijks. Hij is zelfs al een keer aangenomen en zou daar 1 maart beginnen, maar bedrijf is van gedachten verandert.
Wij hebben 3 kinderen en gelukkig een heel goedkoop koophuis. Toen we dit 7 jaar gelden kochten hadden we beide geen riant inkomen en omdat daarna de huizenmarkt slechter ging hebben we dit gehouden en niet een groter (en dus duurder) huis gekocht dus daar hebben we nu in elk geval een beetje geluk mee.
Ik weet niet zo goed wat ik hier verder mee wil maar zit er gewoon even doorheen. Ik kan wel wat positieve energie gebruiken, dus als iemand dat voor me heeft, graag! Ik realiseer me gelukkig wel dat wij 3 gezonde kinderen hebben en dat er mensen heel wat slechter bij zitten, maar na de zoveelste rekening die ik met hogere wiskunde in ons budget moet zien te passen, wil ik ook wel eens zeuren (O:
Ik zit al een jaar ziek thuis en ga volgende maand als alles goed is weer aan het werk. Mijn man zit al 9 maanden in de ww en ik ben het zo zat )O:
Elke cent omdraaien en niets meer kunnen kopen, voor de leuk maar ook de noodzakelijke dingen niet echt meer. Wij hadden altijd redelijk wat geld te besteden, ik werkte 4 dagen en man verdiende erg goed.
De auto's zijn al de deur uit en alle andere luxe ook. Elk object in huis wat een klein beetje overbodig was is al verkocht op marktplaats, of staat daar nu nog op.
Waarom kan man geen werk krijgen (dat vinden lukt wel, het krijgen niet). Hij is goed opgeleid maar zijn sector ligt door de crisis een beetje op zijn gat. Hij wil ook voor andere (slechter betaalde banen) gaan, maar word dan afgewezen op te veel ervaring of te hoog opgeleid. We krijgen veel te horen en dachten het zelf vroeger ook, dat als je wilt werken er werk is, maar wij ondervinden toch echt iets anders! Hij mag wel regelmatig op gesprek komen, vaak ook nog wel door naar 2de ronde, maar als er een keuze is tussen hem en een ander is word hij het steeds net niet. Als reden geven ze dan aan net iets meer ervaring, flexibeler (ivm reizen/werktijden etc) of iets soortgelijks. Hij is zelfs al een keer aangenomen en zou daar 1 maart beginnen, maar bedrijf is van gedachten verandert.
Wij hebben 3 kinderen en gelukkig een heel goedkoop koophuis. Toen we dit 7 jaar gelden kochten hadden we beide geen riant inkomen en omdat daarna de huizenmarkt slechter ging hebben we dit gehouden en niet een groter (en dus duurder) huis gekocht dus daar hebben we nu in elk geval een beetje geluk mee.
Ik weet niet zo goed wat ik hier verder mee wil maar zit er gewoon even doorheen. Ik kan wel wat positieve energie gebruiken, dus als iemand dat voor me heeft, graag! Ik realiseer me gelukkig wel dat wij 3 gezonde kinderen hebben en dat er mensen heel wat slechter bij zitten, maar na de zoveelste rekening die ik met hogere wiskunde in ons budget moet zien te passen, wil ik ook wel eens zeuren (O:
dinsdag 26 april 2011 om 13:31
Wat een nare situatie. Gelukkig heb jij -als alles goed gaat- volgende maand een baan en dus binnenkort een inkomen.
De situatie van je man is natuurlijk ook erg vervelend. Kan hij niet buiten zijn sector solliciteren omdat hij vaardigheden heeft die hij ook elders kan inzetten?
Ik zou ook voor open sollicitaties gaan. Met een beetje geluk heeft dat bedrijf iemand nodig. Dan heb je geen concurrenten (of een stuk minder) en de werkgever geen hoge wervingskosten.
Ja en het is een cliche maar de meeste banen worden via je netwerk gevonden.
Heel veel positieve energie komt nu jou kant op. Het is nu moeilijk maar dat is ook maar tijdelijk.
De situatie van je man is natuurlijk ook erg vervelend. Kan hij niet buiten zijn sector solliciteren omdat hij vaardigheden heeft die hij ook elders kan inzetten?
Ik zou ook voor open sollicitaties gaan. Met een beetje geluk heeft dat bedrijf iemand nodig. Dan heb je geen concurrenten (of een stuk minder) en de werkgever geen hoge wervingskosten.
Ja en het is een cliche maar de meeste banen worden via je netwerk gevonden.
Heel veel positieve energie komt nu jou kant op. Het is nu moeilijk maar dat is ook maar tijdelijk.
dinsdag 26 april 2011 om 13:36
Dank je Amy (O: Alleen mijn inkomen is onverandert gebleven het afgelopen jaar, zijn inkomen is waar we normaal van rondkomen. Hij verdiend een kleine 3 keer zoveel.. Hij stuurt zich een muisarm aan open solliciaties en staat bij zowat elke werving en selectie ingeschreven die er in onze regio maar te vinden was.
dinsdag 26 april 2011 om 13:44
Ja en nee, ik ben eigenlijk nog niet helemaal beter, maar dat thuis zitten met zijn 5en in 1 huis en nergens heen kunnen, want geen geld is mi nog slechter voor mijn herstel als nog een beetje ziek aan het werk gaan. Ik vind werken onwijs leuk, ik ben er goed in en vind op kosten van samenleving thuis zitten een behoorlijk nare ervaring. Ik ben hardwerkende vrouw, niet een handophoudende zielepiet )O: Zo voel ik me nu tenminste.
dinsdag 26 april 2011 om 14:00
dinsdag 26 april 2011 om 14:00
Klote is het allemaal, ik weet het. Wat ik echter wel heeeel goed van jullie vindt dat jullie het uitgavenpatroon hebt aangepast en niet op de oude voet bent verdergegaan zoals veel mensen die daardoor echt in de schulden terecht zijn gekomen. Dus je kan jezelf en je man wel een schouderklopje geven hoor, niet dat je daar wat mee opschiet maar ik ga voor je duimen dat je snel werkt heb en je man. Sterkte
dinsdag 26 april 2011 om 14:39
dinsdag 26 april 2011 om 14:46
Voor zichzelf beginnen zou wellicht een optie zijn, ware het niet dat de sector waar hij in werkt praktisch stilstaat. Ben ook erg bang dat we daar schulden van krijgen ipv inkomen. In ander vakgebied iets voor zichzelf beginnen lijkt me lastig, je moet toch wat bagage hebben. Hij is goed in wat hij deed en heeft verder niet veel andere werkervaring. Ik durf ook niet te voorspellen of hij dat kan, eigen onderneming opzetten. Ik fiets me eigen een ongeluk, dus over rennen wil ik niet nadenken!! Hahaha Veel mensen hebben het financieel moeilijk he, sterkte allemaal!
dinsdag 26 april 2011 om 15:47
quote:jacobadubbel schreef op 26 april 2011 @ 14:39:
Ja helaas wel. Hij verdiende basissalaris met bonussysteem. Onkostenvergoeding en km vergoeding. Dat was bijna het dubbele van netto inkomen. Dat werd allemaal niet in ww meeberekend en ww is daar dan weer 70% van. Dat is dus een behoorlijk deel eraf. Meer dan de helft eigenlijk. Snap je?
Ja Wat balen dan inderdaad, dan is het een hele forse stap terug en dat maakt rondkomen dan inderdaad heel moeilijk.
Ik heb eigenlijk geen tips dus ik wil je vooral sterkte wensen. En misschien een hartonder de riem: aan de periode dat we het in mijn jeugd thuis minder breed hadden bewaar ik warme herinneringen, omdat we veel samen deden, zoals fietsen overal heen (want geen auto), knutselen met wat er nog in huis was, mijn moeder maakte zelf kleren voor ons etc. Het zal vast wel stress voor mijn ouders geweest zijn, maar ik heb dat toen helemaal niet zo meegekregen!
Ja helaas wel. Hij verdiende basissalaris met bonussysteem. Onkostenvergoeding en km vergoeding. Dat was bijna het dubbele van netto inkomen. Dat werd allemaal niet in ww meeberekend en ww is daar dan weer 70% van. Dat is dus een behoorlijk deel eraf. Meer dan de helft eigenlijk. Snap je?
Ja Wat balen dan inderdaad, dan is het een hele forse stap terug en dat maakt rondkomen dan inderdaad heel moeilijk.
Ik heb eigenlijk geen tips dus ik wil je vooral sterkte wensen. En misschien een hartonder de riem: aan de periode dat we het in mijn jeugd thuis minder breed hadden bewaar ik warme herinneringen, omdat we veel samen deden, zoals fietsen overal heen (want geen auto), knutselen met wat er nog in huis was, mijn moeder maakte zelf kleren voor ons etc. Het zal vast wel stress voor mijn ouders geweest zijn, maar ik heb dat toen helemaal niet zo meegekregen!
dinsdag 26 april 2011 om 15:55
Dank je! Hebben het vroeger thuis ook nooit breed gehad, ivm ziekte vader. Maar heb best een fijne jeugd gehad, heb daardoor ook wel vertrouwen voor onze kinderen. Maar soms weet ik het gewoon even niet meer. Ik kan ook hele nuttige dingen niet kopen! Mijn fiets heeft maar 1 stoeltje, hij was altijd alleen voor de lol. Fietsstoeltje of bakfiets kopen gaat gewoon niet nu. Dus als er meer dan 1 kind mee moet, moet ik lopen. Daar krijg ik niets van, maar handig is anders... Voelt soms ook oneerlijk, we hebben alle 2 altijd hard gewerkt en nu zitten we er zo bij. Gelukkig hebben we wel heerlijk weer, kunnen we tenminste naar buiten!
woensdag 27 april 2011 om 08:24
Voor hoger opgeleiden met zeer specifieke ervaring in een bepaalde sector is 9 maanden werk zoeken niet ongewoon. Die banen zijn er wel maar niet voor het oprapen.
Houd dus vol, jullie zijn nog lang ziet afgeschreven en de situatie is niet uitzichtloos. Hij duurt alleen wat langer dan verwacht en gewild. Je man vindt echt wel weer een baan en dan wordt het weer ruimer.
Ter troost. Mijn broertje heeft vorig jaar nadat hij was gepromoveerd ruim een jaar na een baan moeten zoeken. Dacht ook een baan in de pocket te hebben die op het laatste moment toch niet door ging en had toen al maanden vertraging opgelopen.
Uiteindelijk hield zijn WW uitkering op en gloorde de (aanvullende) bijstand voor hem en zijn gezin. Op het laatste nippertje vond hij via zijn netwerk toch een goede baan (hij hield lezingen over zijn vakgebied en zei dan aan het einde dat hij een baan zocht).
Die baan was goed maar wel flinke reistijd. Nu na een jaar is hij zelf benaderd voor een nieuwe baan dichter bij huis waarbij hij ook nog loonsverhoging krijgt.
Ze zaten dus op het randje van bijstand en kunnen nu weer lekker leven.
Angstige situatie maar niet ongewoon in deze tijden en het komt echt bijna altijd weer goed.
Houd dus vol, jullie zijn nog lang ziet afgeschreven en de situatie is niet uitzichtloos. Hij duurt alleen wat langer dan verwacht en gewild. Je man vindt echt wel weer een baan en dan wordt het weer ruimer.
Ter troost. Mijn broertje heeft vorig jaar nadat hij was gepromoveerd ruim een jaar na een baan moeten zoeken. Dacht ook een baan in de pocket te hebben die op het laatste moment toch niet door ging en had toen al maanden vertraging opgelopen.
Uiteindelijk hield zijn WW uitkering op en gloorde de (aanvullende) bijstand voor hem en zijn gezin. Op het laatste nippertje vond hij via zijn netwerk toch een goede baan (hij hield lezingen over zijn vakgebied en zei dan aan het einde dat hij een baan zocht).
Die baan was goed maar wel flinke reistijd. Nu na een jaar is hij zelf benaderd voor een nieuwe baan dichter bij huis waarbij hij ook nog loonsverhoging krijgt.
Ze zaten dus op het randje van bijstand en kunnen nu weer lekker leven.
Angstige situatie maar niet ongewoon in deze tijden en het komt echt bijna altijd weer goed.
