Psyche
alle pijlers
Postpartum/postnatale depressie
zaterdag 12 september 2015 om 08:22
Hallo allemaal,
Ik ben bang dst ik last hebbvan een postnatale depressie. Ik kan wel goed voor m'n kind zorgen maar het gevoel is er niet.
Het voelt alsof ze elk moment weer weg gaat en ik m'n oude leven weer terug krijgt.
Herkent iemand dit?
Voel me zo alleen en schaam me diep dat ik dat voel. Had graag dat hoteldebotel verliefd zijn op mn kind ervaren maar voel nu eigenlijk helemaal niks. M'n gevoel staat uit zo lijkt het.
Ik ben bang dst ik last hebbvan een postnatale depressie. Ik kan wel goed voor m'n kind zorgen maar het gevoel is er niet.
Het voelt alsof ze elk moment weer weg gaat en ik m'n oude leven weer terug krijgt.
Herkent iemand dit?
Voel me zo alleen en schaam me diep dat ik dat voel. Had graag dat hoteldebotel verliefd zijn op mn kind ervaren maar voel nu eigenlijk helemaal niks. M'n gevoel staat uit zo lijkt het.
zondag 13 september 2015 om 17:21
Hier ook een PPD; wat mij heeft geholpen; medicijnen, zaken uit handen geven, ritme en structuur en vooral de tijd. Toen de hormonsters weer gingen liggen werd ik weer mezelf, toen ook zonder problemen de medicatie afgebouwd. Om het de tijd te geven moest ik me neerleggen bij het feit dat het niet goed met me ging en dat dit me overkomen was. Klinkt makkelijker als dat het is, dat weet ik....maar laat nu anderen even voor jou en je kindje zorgen. Hoe ongelofelijk het nu ook klinkt je gaat hier doorheen komen, echt waar!
dinsdag 15 september 2015 om 09:19
Zodadelijk moet ik naar de psycholoog. Vind het spannend. Heb van de dokter oxazepam gekregen en heb het idee dat het wel iets beter gaat. Maar ook daar twijfel ik aan. Is het wel echt zo of wil ik gewoon dat het beter gaat? (So gaat het continu in m'n hoofd)
Ben er een beetje bang voor dat de gedachten die ik vd week had weer terug komen en dat wil ik niet.
Nou daar ga ik dan.
Ben er een beetje bang voor dat de gedachten die ik vd week had weer terug komen en dat wil ik niet.
Nou daar ga ik dan.
woensdag 16 september 2015 om 08:01
Ik krijg begeleiding thui van een ambulant verpleegkundige. En heb gesprekken met m'n aanspreekpunt daar. Ik mag de oxazepam blijven gebruiken en moet zo af en toe goed slapen en m'n eigen ding doen zonder kind.
Ik heb geen post partum maar ze gaan me nu helpen om te zorgen dat het er geen 1 wordt. Ben duidelijk volgens hun in een rouwproces en verwerkingsproces en dat heeft tijd nodig.
De negatieve gevoelens blijven de boventoon voeren en daardoor is er geen plek voor positieve gevoelens en dat moet er weer komen.
Goed gesprek aardige mensen en echt goede hulp. Ben ik alleen wel benieuwd wat zon ambulant verpleegkundige doet bij mij thuis maar dat zal ik vandaag wel zien.
Ik heb geen post partum maar ze gaan me nu helpen om te zorgen dat het er geen 1 wordt. Ben duidelijk volgens hun in een rouwproces en verwerkingsproces en dat heeft tijd nodig.
De negatieve gevoelens blijven de boventoon voeren en daardoor is er geen plek voor positieve gevoelens en dat moet er weer komen.
Goed gesprek aardige mensen en echt goede hulp. Ben ik alleen wel benieuwd wat zon ambulant verpleegkundige doet bij mij thuis maar dat zal ik vandaag wel zien.
donderdag 19 november 2015 om 13:00
Hallo dames,
Dit bericht is al van een tijd geleden, maar toch hoop ik op een reactie..
Ik zelf ben nu bijna 6 maand moeder van ons 2e kindje. Tot aan 3 maand geen vuiltje aan de lucht (denk ik) tot ik ineens op een nacht een zware hyperventilatie kreeg. Schrok me rot! Er is na de geboorte wel veel gebeurd. 1 maand oud werd onze zoon voor de dood weggehaald (nu alles goed en 100% gezond) en werd mijn vader ziek (diabetes met extreme wonden die ervoor gezorgd hebben dat een teen werd geamputeerd) dit alles is achter de rug en ik brak. Huilen, huilen, de ene angst naar de andere (niet meer alleen met kindjes durven te zijn is het ergste) ik heb gelijk de huisarts gebeld en doorverwijzing naar psych gekregen. Deze psych contstateert geen ppd maar dat er teveel is gebeurd...
Toch blijf ik het idee houden dat ik wel een ppd heb. Ik heb geen afkeer naar de kinderen, al vind ik het soms wel heel druk/zwaar maar denk dat dat normaal is!
Ben heel erg bezig met de dood. Niet het dood willen maar meer van, waarom elke dag hetzelde riedeltje dood gaan we toch. Geen pleziet meer hebben in dingen en me nergens meer op kunnen verheugen. Alleen maar de gedachte dat we een keer doodgaan...
Herkent iemand dit?
Ik heb morgen weer een afspraak bij de huisarts omdat ik het idee heb dat de psych mij niet serieus neemt en ik zijn mening wil horen.. Maar misschien vind ik hier ook herkenning in een soort gelijk verhaal van een ander...
Dit bericht is al van een tijd geleden, maar toch hoop ik op een reactie..
Ik zelf ben nu bijna 6 maand moeder van ons 2e kindje. Tot aan 3 maand geen vuiltje aan de lucht (denk ik) tot ik ineens op een nacht een zware hyperventilatie kreeg. Schrok me rot! Er is na de geboorte wel veel gebeurd. 1 maand oud werd onze zoon voor de dood weggehaald (nu alles goed en 100% gezond) en werd mijn vader ziek (diabetes met extreme wonden die ervoor gezorgd hebben dat een teen werd geamputeerd) dit alles is achter de rug en ik brak. Huilen, huilen, de ene angst naar de andere (niet meer alleen met kindjes durven te zijn is het ergste) ik heb gelijk de huisarts gebeld en doorverwijzing naar psych gekregen. Deze psych contstateert geen ppd maar dat er teveel is gebeurd...
Toch blijf ik het idee houden dat ik wel een ppd heb. Ik heb geen afkeer naar de kinderen, al vind ik het soms wel heel druk/zwaar maar denk dat dat normaal is!
Ben heel erg bezig met de dood. Niet het dood willen maar meer van, waarom elke dag hetzelde riedeltje dood gaan we toch. Geen pleziet meer hebben in dingen en me nergens meer op kunnen verheugen. Alleen maar de gedachte dat we een keer doodgaan...
Herkent iemand dit?
Ik heb morgen weer een afspraak bij de huisarts omdat ik het idee heb dat de psych mij niet serieus neemt en ik zijn mening wil horen.. Maar misschien vind ik hier ook herkenning in een soort gelijk verhaal van een ander...
donderdag 19 november 2015 om 13:39
Dank je. Het is inderdaad niet makkelijk... Klote hormonsters!!
Mijn zoon kreeg na 3 weken een heel erg buikvirus. 2x bij de huisartsenpost geweest, maar geen uitdroging dus hup weer naar huis. Een dag later, amper wakker te krijgen en dronk niks meer. Zonder telefoontje direct naar de eerste hulp en bleek uitgedroogd. Heel team van artsen stond klaar en er werd niet meer met ons gepraat... Het infuus sloeg aan en 2 uur later kregen we te horen dat we er net op tijd bij waren...
Mijn zoon kreeg na 3 weken een heel erg buikvirus. 2x bij de huisartsenpost geweest, maar geen uitdroging dus hup weer naar huis. Een dag later, amper wakker te krijgen en dronk niks meer. Zonder telefoontje direct naar de eerste hulp en bleek uitgedroogd. Heel team van artsen stond klaar en er werd niet meer met ons gepraat... Het infuus sloeg aan en 2 uur later kregen we te horen dat we er net op tijd bij waren...