Psyche
alle pijlers
Presentatie angst
vrijdag 25 november 2011 om 12:07
Na twee mislukte studies wil ik volgend schooljaar beginnen met een nieuwe studie. Eigenlijk hou ik helemaal niet van scholen en word ik al een beetje misselijk bij het woord 'studeren', maar ik wil niet mijn hele leven in een schoenenwinkel blijven werken.. Niks mis mee verder, maar niks voor mij!
Nadat ik me over mijn hekel aan studeren had gezet, had ik er uiteindelijk best zin in, alleen nou staat mijn angst voor presenteren mij nog enorm in de weg. Ik heb presenteren voor grote groepen altijd wel eng gevonden, maar niet zo erg als nu. Het is begonnen toen ik op de middelbare school een keer een lange presentatie moest geven samen met een klasgenootje. Nadat ik mijn deel van het verhaal had verteld, moest mijn klasgenootje haar deel vertellen. Mijn deel was goed gegaan maar toen zij aan het woord was ging ik langzaam steeds slechter zien, al het geluid werd blikkerig en ik voelde me heel licht in mijn benen. Ik vond het doodeng maar ik hoopte toen dat het weer weg zou gaan want ik wou niet laten merken aan de groep dat ik me niet goed voelde. Na een tijdje zag ik niks meer dus toen zei ik toch maar 'kunnen we even stoppen want ik zie niks meer'. Uiteindelijk bleek dat hyperventilatie te zijn. Deze ervaring vond ik zo naar en eng dat ik er daarna steeds bang voor bleef, het veranderde in een angst voor hyperventilatie. het is toen nog een paar keer gebeurd, maar uiteindelijk is die angst een stuk minder geworden omdat ik erachter kwam dat ik het zelf in de hand heb en ook hoe ik ermee moest omgaan. Dit lukt me alleen niet met presenteren.. Er staat dat zo'n enorme druk op me dat ik niet kan letten op mijn ademhaling e.d.. Ik vind het heel vervelend dat dit me zo in de weg staat en dat ik me er zo druk over maak en heb geen idee hoe ik hier van af kom. Het lijkt me ook juist leuk om goed te kunnen presenteren, want ik weet dat ik wel leuk dingen kan vertellen, alleen door die angst verpest ik het.
Iemand tips om hiervan af te komen? of iemand ervaring met curus presenteren o.i.d?
Het klinkt misschien een beetje triestig dat iemand van 20 hier nog zo bang voor is, maar ik kom er maar niet van af.
Nadat ik me over mijn hekel aan studeren had gezet, had ik er uiteindelijk best zin in, alleen nou staat mijn angst voor presenteren mij nog enorm in de weg. Ik heb presenteren voor grote groepen altijd wel eng gevonden, maar niet zo erg als nu. Het is begonnen toen ik op de middelbare school een keer een lange presentatie moest geven samen met een klasgenootje. Nadat ik mijn deel van het verhaal had verteld, moest mijn klasgenootje haar deel vertellen. Mijn deel was goed gegaan maar toen zij aan het woord was ging ik langzaam steeds slechter zien, al het geluid werd blikkerig en ik voelde me heel licht in mijn benen. Ik vond het doodeng maar ik hoopte toen dat het weer weg zou gaan want ik wou niet laten merken aan de groep dat ik me niet goed voelde. Na een tijdje zag ik niks meer dus toen zei ik toch maar 'kunnen we even stoppen want ik zie niks meer'. Uiteindelijk bleek dat hyperventilatie te zijn. Deze ervaring vond ik zo naar en eng dat ik er daarna steeds bang voor bleef, het veranderde in een angst voor hyperventilatie. het is toen nog een paar keer gebeurd, maar uiteindelijk is die angst een stuk minder geworden omdat ik erachter kwam dat ik het zelf in de hand heb en ook hoe ik ermee moest omgaan. Dit lukt me alleen niet met presenteren.. Er staat dat zo'n enorme druk op me dat ik niet kan letten op mijn ademhaling e.d.. Ik vind het heel vervelend dat dit me zo in de weg staat en dat ik me er zo druk over maak en heb geen idee hoe ik hier van af kom. Het lijkt me ook juist leuk om goed te kunnen presenteren, want ik weet dat ik wel leuk dingen kan vertellen, alleen door die angst verpest ik het.
Iemand tips om hiervan af te komen? of iemand ervaring met curus presenteren o.i.d?
Het klinkt misschien een beetje triestig dat iemand van 20 hier nog zo bang voor is, maar ik kom er maar niet van af.
vrijdag 25 november 2011 om 12:20
Vaak heeft de uni wel cursussen, maar ik weet niet of je die al kan doen voordat je gaat studeren. Misschien maak je het ook te belangrijk ik ken zat mensen met absoluut bijzonder matige presentatieskills en enorme stresskikkers met bibberende stem en blackouts die allemaal zijn afgestudeerd en hun vakken incl slechte presentaties gewoon haalden.
vrijdag 25 november 2011 om 12:26
Ja ik heb die angst ook zelf gecreërd en ik weet dat ik het veel belangrijker maak dan het is. Maar je wil jezelf altijd van je beste kant laten zien en ik ga dan van tevoren al denken 'dan moet ik weer zeggen dat ik niet goed word en denkt iedereen waar heeft zij dan weer last van'. Maar het is gewoon een heel naar gevoel als ik voel dat de hyperventilatie op komt en doordat ik dan ga denken 'oh nee nou gaat het gebeuren' maak ik het nog veel erger.
Weet niet hoe ik hiermee om moet gaan tijdens een presentatie.
Weet niet hoe ik hiermee om moet gaan tijdens een presentatie.
vrijdag 25 november 2011 om 12:33
je moet het gaan zien als een rol die je speelt, want dat is het eigenlijk ook, op het moment van de presentatie ben jij het theater in je eentje.
en gaat er iets mis ( ik begin nog weleens te mompelen, terwijl ik normaal altijd duidelijk praat) ff diep ademhalen, maak een grapje of kwinkslag, en ga weer verder.
maak een soort driehoek in je publiek van mensen met wie je oogcontact maakt.
rechtop staan, is ook beter voor je ademhaling, en probeer yoga achtig te ademen, dus vanuit je buik.
en gaat er iets mis ( ik begin nog weleens te mompelen, terwijl ik normaal altijd duidelijk praat) ff diep ademhalen, maak een grapje of kwinkslag, en ga weer verder.
maak een soort driehoek in je publiek van mensen met wie je oogcontact maakt.
rechtop staan, is ook beter voor je ademhaling, en probeer yoga achtig te ademen, dus vanuit je buik.
wij slapen nooit.
vrijdag 25 november 2011 om 12:34
Denk je dan niet dat je wellicht iets meer hebt aan lessen/tips om nog beter te leren omgaan met de hyperventilatie dan lessen over presenteren? Want nu klinkt het of je je het meest zorgen maakt om het hyperventileren, maar een gewone cursus presenteren zal niet te diep op ademhaling ingaan, omdat niet alle deelnemers daar last van hebben. Misschien kun je dan evt daarna de cusurs presenteren doen zodat je wat zekerder in je schoenen staat.
vrijdag 25 november 2011 om 12:38
Ja daar heb ik ook al aan gedacht, maar omdat ik er verder geen last meer van heb, maar alleen bij presenteren dacht ik dan moet ik daarmee aan de slag gaan en niet persee met de hyperventilatie.
Maar de angst komt inderdaad alleen door de hyperventilatie, verder ben ik niet bang dat ik niet uit mijn woorden kom o.i.d.
Maar de angst komt inderdaad alleen door de hyperventilatie, verder ben ik niet bang dat ik niet uit mijn woorden kom o.i.d.
vrijdag 25 november 2011 om 12:42
quote:valentinamaria schreef op 25 november 2011 @ 12:33:
rechtop staan, is ook beter voor je ademhaling, en probeer yoga achtig te ademen, dus vanuit je buik.Dat probeer ik ook altijd, maar door de stress die ik op het moment van presenteren voel kan ik me daar niet meer op concentreren. Ik heb er tijdens een presentatie ook wel eens goed op gelet, maar dan was ik opeens m'n tekst kwijt. Ik ben ook maar 1 keer niet goed geworden tijdens een presentatie, dus het is niet alsof het altijd gebeurt. Maar ik voel het dan de hele tijd een beetje half opkomen. Ik weet dan ook niet of ik het wel echt zo voel of dat ik het in m'n hoofd zo verzin. Het is heel frustreren want ik zeg ook elke keer tegen mezelf waar maak je, je druk om. Ook al word ik niet goed tijdens de presentatie, who cares? maargoed, makkelijker gezegd dan gedaan.
rechtop staan, is ook beter voor je ademhaling, en probeer yoga achtig te ademen, dus vanuit je buik.Dat probeer ik ook altijd, maar door de stress die ik op het moment van presenteren voel kan ik me daar niet meer op concentreren. Ik heb er tijdens een presentatie ook wel eens goed op gelet, maar dan was ik opeens m'n tekst kwijt. Ik ben ook maar 1 keer niet goed geworden tijdens een presentatie, dus het is niet alsof het altijd gebeurt. Maar ik voel het dan de hele tijd een beetje half opkomen. Ik weet dan ook niet of ik het wel echt zo voel of dat ik het in m'n hoofd zo verzin. Het is heel frustreren want ik zeg ook elke keer tegen mezelf waar maak je, je druk om. Ook al word ik niet goed tijdens de presentatie, who cares? maargoed, makkelijker gezegd dan gedaan.
vrijdag 25 november 2011 om 13:30
Hoi Rusko,
Je hebt last van angst voor de angst en dan kom je terecht in een vicieuze cirkel: presenteren betekent hyperventileren, hyperventileren betekent angst, angst betekent hyperventileren, en zo wordt dat nare gevoel alleen maar erger.
Je bent geconditioneerd: één keer meemaken dat je last van hyperventilatie kreeg tijdens een presentatie heeft ervoor gezorgd dat je hyperventilatie bent gaan koppelen aan presenteren. Stel dat je was gaan hyperventileren tijdens, bijvoorbeeld, het maken van een schriftelijk tentamen, dan was jij nu waarschijnlijk bang geweest voor tentamens.
Inzicht in hoe het werkt in je lichaam is al een heel ding. Misschien kun je daar eerst iets meer over leren.
Ik denk ook dat het beter is om je angst voor hyperventileren aan te pakken dan het presenteren zelf.
Jij wilt het symptoom aanpakken, maar het komt natuurlijk ergens vandaan. Je moet weten wat je kunt doen als het je overkomt, de angst aanpakken.
Je kunt bedenken: wat er ook gebeurt, het is oké.
Je bent namelijk bezig met wat anderen wel niet van jou zullen denken, maar wat anderen denken, doet er echt veel minder toe dan je denkt!
Ik begrijp je angst helemaal. En het is helemaal niet gek!
Enne, hoezo triest dat je dit hebt op je 20ste? Das piepjong! Alle tijd om te leren hoe je in elkaar zit!
Je hebt last van angst voor de angst en dan kom je terecht in een vicieuze cirkel: presenteren betekent hyperventileren, hyperventileren betekent angst, angst betekent hyperventileren, en zo wordt dat nare gevoel alleen maar erger.
Je bent geconditioneerd: één keer meemaken dat je last van hyperventilatie kreeg tijdens een presentatie heeft ervoor gezorgd dat je hyperventilatie bent gaan koppelen aan presenteren. Stel dat je was gaan hyperventileren tijdens, bijvoorbeeld, het maken van een schriftelijk tentamen, dan was jij nu waarschijnlijk bang geweest voor tentamens.
Inzicht in hoe het werkt in je lichaam is al een heel ding. Misschien kun je daar eerst iets meer over leren.
Ik denk ook dat het beter is om je angst voor hyperventileren aan te pakken dan het presenteren zelf.
Jij wilt het symptoom aanpakken, maar het komt natuurlijk ergens vandaan. Je moet weten wat je kunt doen als het je overkomt, de angst aanpakken.
Je kunt bedenken: wat er ook gebeurt, het is oké.
Je bent namelijk bezig met wat anderen wel niet van jou zullen denken, maar wat anderen denken, doet er echt veel minder toe dan je denkt!
Ik begrijp je angst helemaal. En het is helemaal niet gek!
Enne, hoezo triest dat je dit hebt op je 20ste? Das piepjong! Alle tijd om te leren hoe je in elkaar zit!
vrijdag 25 november 2011 om 21:04
Hoi rusko,
Wat vervelend dat je hyperventileer tijdens presentaties. Is het alleen tijdens presentaties of ook als je in de klas wat moet zeggen?
En weet je waar dit vandaan komt?
Ik heb geen ervaring met cursussen, wel heb ik zelf ook erg last van presentatieangst/spreekangst( als t om formele zaken gaan)
Meestal probeer ik positief te zijn en in mijn gedachten zeg ik: ik kan het of iets positiefs.
Ik merk wel dat t een beetje minder word.
Wat ik je nog meer als tip kan geven is om zelfhulpboeken te lezen(als je daarvan houd) of met een professional erover te praten. Kijk waar de oorzaak ligt.
Wat vervelend dat je hyperventileer tijdens presentaties. Is het alleen tijdens presentaties of ook als je in de klas wat moet zeggen?
En weet je waar dit vandaan komt?
Ik heb geen ervaring met cursussen, wel heb ik zelf ook erg last van presentatieangst/spreekangst( als t om formele zaken gaan)
Meestal probeer ik positief te zijn en in mijn gedachten zeg ik: ik kan het of iets positiefs.
Ik merk wel dat t een beetje minder word.
Wat ik je nog meer als tip kan geven is om zelfhulpboeken te lezen(als je daarvan houd) of met een professional erover te praten. Kijk waar de oorzaak ligt.
vrijdag 25 november 2011 om 21:07
Oja en wat betreft je laatste zin, Ik ben 24 jaar en ik ken nog zelfs oudere mensen die daarmee kampen.
Het heeft niets met je leeftijd te maken.
Je bent nog jong en je geeft aan dat je eraan gaat werken.
Dat is positief dat je eraan werkt! En triest zou het nooit zijn;)
Er zijn mensen die kampen met andere angsten, dus je hoeft je niet te schamen hoor;)
Veel succes!
Het heeft niets met je leeftijd te maken.
Je bent nog jong en je geeft aan dat je eraan gaat werken.
Dat is positief dat je eraan werkt! En triest zou het nooit zijn;)
Er zijn mensen die kampen met andere angsten, dus je hoeft je niet te schamen hoor;)
Veel succes!
vrijdag 25 november 2011 om 22:41
zaterdag 26 november 2011 om 10:44
quote:agsa87 schreef op 25 november 2011 @ 21:04:
Hoi rusko,
Wat vervelend dat je hyperventileer tijdens presentaties. Is het alleen tijdens presentaties of ook als je in de klas wat moet zeggen?
En weet je waar dit vandaan komt?
Alleen tijdens presentaties ja, dat komt omdat het tijdens een presentatie op de middelbare school een keer is gebeurd.
Toen wist ik niet wat het was en voelde het alsof ik bijna dood ging.
Klinkt misschien heel extreem, maar het voelde echt heel naar en ik was bang omdat ik niet wist wat het was.
het lijkt alsof ik nu een soort van 'getraumatiseerd' ben, want elke keer als ik het woord presentatie hoor word ik al naar.
quote:kopjekoffie70 schreef op 25 november 2011 @ 22:41:
Stel dat je een hyperventilatie-aanval krijgt.
Wat dan nog?
Het gevoel is natuurlijk vervelend, maar de wereld vergaat dan niet.
Dat probeer ik ook altijd, van tevoren praat ik me dan moed in, maar als ik eenmaal bezig ben met presenteren lukt dat me niet meer.
Hoi rusko,
Wat vervelend dat je hyperventileer tijdens presentaties. Is het alleen tijdens presentaties of ook als je in de klas wat moet zeggen?
En weet je waar dit vandaan komt?
Alleen tijdens presentaties ja, dat komt omdat het tijdens een presentatie op de middelbare school een keer is gebeurd.
Toen wist ik niet wat het was en voelde het alsof ik bijna dood ging.
Klinkt misschien heel extreem, maar het voelde echt heel naar en ik was bang omdat ik niet wist wat het was.
het lijkt alsof ik nu een soort van 'getraumatiseerd' ben, want elke keer als ik het woord presentatie hoor word ik al naar.
quote:kopjekoffie70 schreef op 25 november 2011 @ 22:41:
Stel dat je een hyperventilatie-aanval krijgt.
Wat dan nog?
Het gevoel is natuurlijk vervelend, maar de wereld vergaat dan niet.
Dat probeer ik ook altijd, van tevoren praat ik me dan moed in, maar als ik eenmaal bezig ben met presenteren lukt dat me niet meer.
zaterdag 26 november 2011 om 10:50
Wat ik nog niet heb vermeld is dat ik het na die eerste keer hyperventileren nog een keer heb gehad toen ik in de rij stond voor de kassa. Toen ging het heel snel, zag binnen enkele seconden niks meer, maar hoorde nog wel. Daarna was ik zo angstig dat ik elke rij vermeed en op het laatst niet eens meer winkels in durfde. Dit was 3/4 jaar geleden denk ik en daar ben ik vanaf gekomen door een soort uitdaging te verzinnen en als ik die zou halen zou ik alles aankunnen. Die uitdaging was dat ik in een massa van +/- 500 man stond, in de rij om kaartjes te halen voor een festival. Door rustig door mijn buik adem te halen was er niks gebeurd en daarna was ik er niet meer bang voor, toen had ik het gevoel dat ik de hyperventilatie de baas was.
Alleen bij presenteren lukt me dit niet..
Alleen bij presenteren lukt me dit niet..
dinsdag 29 november 2011 om 14:21
Ik denk dat ik door de zenuwen gewoon verkeerd ging ademhalen, ik weet het niet precies..
@sibbel, ja ik heb al eens een 'handleiding' voor hyperventilatie gekocht wat hier op lijkt. Dit hielp inderdaad bij mijn angst voor hyperventilatie, alleen kan ik deze wijze niet toepassen tijdens presentaties omdat er dan te veel druk op me staat. Ik denk dan aan wat ik moet gaan vertellen en tegelijkertijd denk ik 'niet stressen, niet stressen, komt goed.'
@sibbel, ja ik heb al eens een 'handleiding' voor hyperventilatie gekocht wat hier op lijkt. Dit hielp inderdaad bij mijn angst voor hyperventilatie, alleen kan ik deze wijze niet toepassen tijdens presentaties omdat er dan te veel druk op me staat. Ik denk dan aan wat ik moet gaan vertellen en tegelijkertijd denk ik 'niet stressen, niet stressen, komt goed.'
woensdag 4 januari 2012 om 18:54
Ik ben 28 jaar en heb er last van.
Heb vroeger mijn school niet afgemaakt, en wil terug naar school. Heb inmiddels ook al 21+ toets gemaakt en ben geslaagd. Ik ben afgelopen jaar met school begonnen, bleek dat ik de 2e lesweek al een presentatie over mezelf moest houden! Ik ben niet meer komen opdagen.. Ik heb zo een angst daarvoor, dat het mijn leven blokkeert met school en werk..
Ik kan niet tegen presentaties en zoalzo ook niet tegen het spreken in het openbaar, ik voel me dan te bekeken en ongemakkelijk.
Ik wil mijn diploma halen, maar durf niet aan een opleiding te beginnen wegens mijn angsten! Ik weet ook niet niet wat ik hier aan kan doen..? ik wil veranderen maar weet niet hoe?
Heb vroeger mijn school niet afgemaakt, en wil terug naar school. Heb inmiddels ook al 21+ toets gemaakt en ben geslaagd. Ik ben afgelopen jaar met school begonnen, bleek dat ik de 2e lesweek al een presentatie over mezelf moest houden! Ik ben niet meer komen opdagen.. Ik heb zo een angst daarvoor, dat het mijn leven blokkeert met school en werk..
Ik kan niet tegen presentaties en zoalzo ook niet tegen het spreken in het openbaar, ik voel me dan te bekeken en ongemakkelijk.
Ik wil mijn diploma halen, maar durf niet aan een opleiding te beginnen wegens mijn angsten! Ik weet ook niet niet wat ik hier aan kan doen..? ik wil veranderen maar weet niet hoe?
woensdag 4 januari 2012 om 19:05
hey rusko,
das niet triestig voor iemand van 20 jaar hoor. Het geeft namelijk heel weinig met leeftijd te maken. Ik ben 31, en vind presentaties ook iets heel vervelends. Ik word ook erg nerveus als ik voor een groep moet spreken. Je kunt er wel beter in worden, en dat is volgens mij door het gewoon meer te doen, maar dan moet je wel iedere keer die angst trotseren natuurlijk. Er bestaan ook wel pillen natuurlijk tegen de zenuwen, en die helpen enorm (heb dat één keer gedaan voor een spreekbeurt, en wat een wereld van verschil), maar als je af en toe een spreekbeurt moet geven, of als je die angst voor een stuk kwijtwil, dan raad ik pillen niet aan natuurlijk.
Ik heb er eerlijk gezegd vrede mee genomen dat ik nooit een grote spreker zal zijn, alhoewel ik het een heel mooie eigenschap vind, en soms wel wat jaloers ben op die grote redenaars. Wat wel helpt denk ik, is spreken over iets waar je erg veel van weet, en waar je wat door gepassioneerd bent. Dan gaat het wel vlotter.
das niet triestig voor iemand van 20 jaar hoor. Het geeft namelijk heel weinig met leeftijd te maken. Ik ben 31, en vind presentaties ook iets heel vervelends. Ik word ook erg nerveus als ik voor een groep moet spreken. Je kunt er wel beter in worden, en dat is volgens mij door het gewoon meer te doen, maar dan moet je wel iedere keer die angst trotseren natuurlijk. Er bestaan ook wel pillen natuurlijk tegen de zenuwen, en die helpen enorm (heb dat één keer gedaan voor een spreekbeurt, en wat een wereld van verschil), maar als je af en toe een spreekbeurt moet geven, of als je die angst voor een stuk kwijtwil, dan raad ik pillen niet aan natuurlijk.
Ik heb er eerlijk gezegd vrede mee genomen dat ik nooit een grote spreker zal zijn, alhoewel ik het een heel mooie eigenschap vind, en soms wel wat jaloers ben op die grote redenaars. Wat wel helpt denk ik, is spreken over iets waar je erg veel van weet, en waar je wat door gepassioneerd bent. Dan gaat het wel vlotter.
woensdag 4 januari 2012 om 23:29
Helemaal eens met het laatste. Vroeger op school waren spreekbeurten een ramp, weken van tevoren slecht slapen, trillend praten. Tijdens mijn studie moest ik het heel vaak doen, inclusief opgenomen worden op video (argh). Maar langzaam ging ik het wel minder eng vinden, en tegenwoordig vind ik het oprecht leuk om over mijn werk te praten. Ik heb zelfs voor een zaal van 2500 man gestaan, wat een kick!
Zo ver hoef je natuurlijk niet te gaan, maar oefening baart echt kunst. En hoe meer het onderwerp je eigen is, hoe makkelijker (nou ja, behalve als je echt óver jezelf moet praten, dat vindt bijna iedereen lastig).
Ik ken hoogleraren die als heel goede sprekers beschouwd worden, en van tevoren toch nog goed zenuwachtig zijn, tot overgeven aan toe. Maar als ze er eenmaal staan, dan gaan ze! Besef goed dat bijna iedereen in spanning zit van tevoren (ja, ik ook, niet doodzenuwachtig meer, maar toch enige spanning). En heel veel mensen zelfs heel erg. Het enige is dat je moet leren om je daar niet door te laten overheersen. Bijna alle hogescholen en uni's hebben daar cursussen voor, vraag daar anders eens naar. Zelfs als je nooit een Oscar speech gaat houden, is het toch zonde om je hier zo door tegen te laten houden?
Zo ver hoef je natuurlijk niet te gaan, maar oefening baart echt kunst. En hoe meer het onderwerp je eigen is, hoe makkelijker (nou ja, behalve als je echt óver jezelf moet praten, dat vindt bijna iedereen lastig).
Ik ken hoogleraren die als heel goede sprekers beschouwd worden, en van tevoren toch nog goed zenuwachtig zijn, tot overgeven aan toe. Maar als ze er eenmaal staan, dan gaan ze! Besef goed dat bijna iedereen in spanning zit van tevoren (ja, ik ook, niet doodzenuwachtig meer, maar toch enige spanning). En heel veel mensen zelfs heel erg. Het enige is dat je moet leren om je daar niet door te laten overheersen. Bijna alle hogescholen en uni's hebben daar cursussen voor, vraag daar anders eens naar. Zelfs als je nooit een Oscar speech gaat houden, is het toch zonde om je hier zo door tegen te laten houden?
dinsdag 10 januari 2012 om 15:33
Ik lees nu pas de laatste reacties, fijn om te horen dat ik niet de enige ben. Ik weet ook wel dat heel veel mensen presenteren eng vinden, maar bij mij was het altijd erger dan bij de rest van mijn klas.
@ssss42, wat naar voor je!
Als ik 'presenteren op school' lees, voel ik me net zo.
Ik wil alles doen om dat te vermijden.
Ik werk nu in een winkel en dat gaat wel goed, heb nooit moeite om mensen aan te spreken of gesprekken aan te gaan.
Ben ook verder wel echt een prater, maar presenteren is voor mij iets totaal anders.
Ik heb een studie gekozen waar ik volgend jaar mee wil beginnen. Mijn beste vriend zit in het 2e jaar van deze studie dus ik weet wat ik kan verwachten, namelijk enorm veel presentaties. Ik zie hier nu ook al enorm tegen op, probeer allemaal manieren te verzinnen hoe ik eronder uit ga komen, maar dat werkt natuurlijk niet. Misschien moet ik toch maar gaan kijken naar die pillen, werkt dat echt?
@ssss42, wat naar voor je!
Als ik 'presenteren op school' lees, voel ik me net zo.
Ik wil alles doen om dat te vermijden.
Ik werk nu in een winkel en dat gaat wel goed, heb nooit moeite om mensen aan te spreken of gesprekken aan te gaan.
Ben ook verder wel echt een prater, maar presenteren is voor mij iets totaal anders.
Ik heb een studie gekozen waar ik volgend jaar mee wil beginnen. Mijn beste vriend zit in het 2e jaar van deze studie dus ik weet wat ik kan verwachten, namelijk enorm veel presentaties. Ik zie hier nu ook al enorm tegen op, probeer allemaal manieren te verzinnen hoe ik eronder uit ga komen, maar dat werkt natuurlijk niet. Misschien moet ik toch maar gaan kijken naar die pillen, werkt dat echt?
woensdag 11 januari 2012 om 00:22
Wat voor studie ga je doen? Ik heb namelijk tijdens mijn studie (Communicatie) ook lessen in presenteren gehad, misschien krijg jij die ook?
Ik vind het ook nog steeds vreselijk, maar het is wel minder dan eerst. Die lessen hebben mij echt geholpen, we kregen zelfs in detail les hoe je erbij moest staan qua houding, in het op ademhaling letten, kleding aantrekken waarin je je fijn voelt, het maken van spiekkaartjes (ben het officiële woord kwijt:p), wat je het beste op een powerpoint kan zetten, zodat je wat houvast voor jezelf hebt etc. Het zijn maar basisdingetjes maar daardoor sta je wel wat sterker voor een groep. En ja, we werden ook op video opgenomen, heel confronterend, maar je leert er ook heel veel van. Ik vond het vreselijk, maar moet wel zeggen dat ik hierdoor stukken vooruit ben gegaan in het presenteren. Het is wel behoorlijk zwaar als je het eng vind, ben ik eerlijk over. Heb me meerdere keren 'ziek' gemeld, heb er nachten niet van geslapen, maar geholpen heeft het wel. Ik ben nog steeds zenuwachtig van tevoren en de eerste paar minuten ben ik nog steeds wat uit mn doen, maar daarna is dat ook over, je komt dan een beetje in je element.
Ik denk dat deze lessen vast ook wel in een soort cursusvorm aangeboden worden. Daarnaast zou ik ook gewoon eerlijk zeggen op school dat je er moeite mee hebt, daar kijken ze echt niet raar van op, ik was niet de enige in mijn klas die er moeite mee had en ik ken zat mensen die het het liefst ook vermijden.
Verder zou ik ook kijken waar die angst vandaan komt, omdat je zei dat je presentatie in eerste instantie goed ging, tot je klasgenoot verder presenteerde en je ook last hebt gehad van paniek als je niet aan het presenteren bent.. Misschien associeer je je angst om in paniek te raken nu met presenteren terwijl het daar misschien niet vandaan komt (weet ik natuurlijk niet, ik noem maar iets:P). Als je de oorzaak weet kun je er misschien beter iets aan doen.
Ik vind het ook nog steeds vreselijk, maar het is wel minder dan eerst. Die lessen hebben mij echt geholpen, we kregen zelfs in detail les hoe je erbij moest staan qua houding, in het op ademhaling letten, kleding aantrekken waarin je je fijn voelt, het maken van spiekkaartjes (ben het officiële woord kwijt:p), wat je het beste op een powerpoint kan zetten, zodat je wat houvast voor jezelf hebt etc. Het zijn maar basisdingetjes maar daardoor sta je wel wat sterker voor een groep. En ja, we werden ook op video opgenomen, heel confronterend, maar je leert er ook heel veel van. Ik vond het vreselijk, maar moet wel zeggen dat ik hierdoor stukken vooruit ben gegaan in het presenteren. Het is wel behoorlijk zwaar als je het eng vind, ben ik eerlijk over. Heb me meerdere keren 'ziek' gemeld, heb er nachten niet van geslapen, maar geholpen heeft het wel. Ik ben nog steeds zenuwachtig van tevoren en de eerste paar minuten ben ik nog steeds wat uit mn doen, maar daarna is dat ook over, je komt dan een beetje in je element.
Ik denk dat deze lessen vast ook wel in een soort cursusvorm aangeboden worden. Daarnaast zou ik ook gewoon eerlijk zeggen op school dat je er moeite mee hebt, daar kijken ze echt niet raar van op, ik was niet de enige in mijn klas die er moeite mee had en ik ken zat mensen die het het liefst ook vermijden.
Verder zou ik ook kijken waar die angst vandaan komt, omdat je zei dat je presentatie in eerste instantie goed ging, tot je klasgenoot verder presenteerde en je ook last hebt gehad van paniek als je niet aan het presenteren bent.. Misschien associeer je je angst om in paniek te raken nu met presenteren terwijl het daar misschien niet vandaan komt (weet ik natuurlijk niet, ik noem maar iets:P). Als je de oorzaak weet kun je er misschien beter iets aan doen.
woensdag 11 januari 2012 om 00:31
quote:ssss42 schreef op 04 januari 2012 @ 18:54:
Ik ben 28 jaar en heb er last van.
Heb vroeger mijn school niet afgemaakt, en wil terug naar school. Heb inmiddels ook al 21+ toets gemaakt en ben geslaagd. Ik ben afgelopen jaar met school begonnen, bleek dat ik de 2e lesweek al een presentatie over mezelf moest houden! Ik ben niet meer komen opdagen.. Ik heb zo een angst daarvoor, dat het mijn leven blokkeert met school en werk..
Ik kan niet tegen presentaties en zoalzo ook niet tegen het spreken in het openbaar, ik voel me dan te bekeken en ongemakkelijk.
Ik wil mijn diploma halen, maar durf niet aan een opleiding te beginnen wegens mijn angsten! Ik weet ook niet niet wat ik hier aan kan doen..? ik wil veranderen maar weet niet hoe?
Ik heb zelf vreselijke last van faalangst, ik moet zeggen dat ik veel van mezelf herken in jouw verhaal. Ik heb opleidingen afgekapt omdat ik sommige dingen niet trok (presenteren vind ik nu minder eng dan eerst, zie mijn bovenstaande bericht, mijn probleem ligt vooral bij stages en dingen vanuit theorie in de praktijk brengen). Ik ben toch doorgegaan (begonnen aan nieuwe opleiding,inmiddels 3ejaars) zonder hulp te vragen en zit nu vast in mijn studie omdat ik schijtsbenauwd ben om op stage te gaan. Heb sinds kort eindelijk hulp en ga een faalangstcursus doen en krijg zoals het nu lijkt een psycholoog om wat aan mijn onzekerheid te doen. Ik kan mezelf voor de kop slaan dat ik niet eerder hulp gevraagd heb, dat had me heel wat stress en studieschuld gescheeld;)
Ik zou als ik jou was ook gewoon hulp zoeken, misschien kan je een faalangst- en of presentatiecursus doen.. Je bent echt niet de enige met deze problemen (wijst naar zichzelf, haha) en ik weet zeker dat je je beter gaat voelen als je hulp zoekt:)
Ik ben 28 jaar en heb er last van.
Heb vroeger mijn school niet afgemaakt, en wil terug naar school. Heb inmiddels ook al 21+ toets gemaakt en ben geslaagd. Ik ben afgelopen jaar met school begonnen, bleek dat ik de 2e lesweek al een presentatie over mezelf moest houden! Ik ben niet meer komen opdagen.. Ik heb zo een angst daarvoor, dat het mijn leven blokkeert met school en werk..
Ik kan niet tegen presentaties en zoalzo ook niet tegen het spreken in het openbaar, ik voel me dan te bekeken en ongemakkelijk.
Ik wil mijn diploma halen, maar durf niet aan een opleiding te beginnen wegens mijn angsten! Ik weet ook niet niet wat ik hier aan kan doen..? ik wil veranderen maar weet niet hoe?
Ik heb zelf vreselijke last van faalangst, ik moet zeggen dat ik veel van mezelf herken in jouw verhaal. Ik heb opleidingen afgekapt omdat ik sommige dingen niet trok (presenteren vind ik nu minder eng dan eerst, zie mijn bovenstaande bericht, mijn probleem ligt vooral bij stages en dingen vanuit theorie in de praktijk brengen). Ik ben toch doorgegaan (begonnen aan nieuwe opleiding,inmiddels 3ejaars) zonder hulp te vragen en zit nu vast in mijn studie omdat ik schijtsbenauwd ben om op stage te gaan. Heb sinds kort eindelijk hulp en ga een faalangstcursus doen en krijg zoals het nu lijkt een psycholoog om wat aan mijn onzekerheid te doen. Ik kan mezelf voor de kop slaan dat ik niet eerder hulp gevraagd heb, dat had me heel wat stress en studieschuld gescheeld;)
Ik zou als ik jou was ook gewoon hulp zoeken, misschien kan je een faalangst- en of presentatiecursus doen.. Je bent echt niet de enige met deze problemen (wijst naar zichzelf, haha) en ik weet zeker dat je je beter gaat voelen als je hulp zoekt:)
