Psyche
alle pijlers
Relatiedrang van mensen over anderen
zondag 4 augustus 2013 om 17:33
Altijd als ik ergens kom word ik gevraagd of ik een vriend/relatie heb. Mijn antwoord is dan: "nee". En dan krijg ik verontwaardigde reacties: "echt niet, jij!?", "oh is het net uit?", "wij gaan stappen en een vriend voor je zoeken", "ik ken nog wel iemand die ook single is". Van die verbaasde reacties die het zuur maken.
Ik voel mij juist door hun de eeuwige single en vind het vervelend. Het is ingewikkeld en kan ze niet vertellen waarom ik niet wil en durf te daten door mijn onzekerheid en 'innerlijke' problemen. Ik heb mijzelf namelijk het doel gesteld dat ik er pas weer vanaf 2014 voor opensta en dan mentaal genoeg aan mijzelf gewerkt heb om op dat moment weer te daten en sterk in mijn schoenen te staan.
Ben momenteel namelijk keihard aan het werken om psychisch weer sterk te staan en dingen om mijn zelfvertrouwen omhoog te krijgen. Alles wat ik doe zie ik als enorme prestaties en ben trots op mijzelf zo af en toe.
Het lijkt wel of je abnormaal bent als je single bent en niet in een relatie zit.
Die bemoeienissen vind ik vervelend en als het mij gevraagd wordt geef ik de standaard antwoorden, maar voor mij is de toon dan al gezet. Voor mijn gevoel ben je dan raar dat je nog single bent en niet op zoek. Dat merk ik dan ook in de gesprekken.
Herkenbaar voor anderen? En hoe kun je daar begrip voor krijgen bij anderen?
Ik voel mij juist door hun de eeuwige single en vind het vervelend. Het is ingewikkeld en kan ze niet vertellen waarom ik niet wil en durf te daten door mijn onzekerheid en 'innerlijke' problemen. Ik heb mijzelf namelijk het doel gesteld dat ik er pas weer vanaf 2014 voor opensta en dan mentaal genoeg aan mijzelf gewerkt heb om op dat moment weer te daten en sterk in mijn schoenen te staan.
Ben momenteel namelijk keihard aan het werken om psychisch weer sterk te staan en dingen om mijn zelfvertrouwen omhoog te krijgen. Alles wat ik doe zie ik als enorme prestaties en ben trots op mijzelf zo af en toe.
Het lijkt wel of je abnormaal bent als je single bent en niet in een relatie zit.
Die bemoeienissen vind ik vervelend en als het mij gevraagd wordt geef ik de standaard antwoorden, maar voor mij is de toon dan al gezet. Voor mijn gevoel ben je dan raar dat je nog single bent en niet op zoek. Dat merk ik dan ook in de gesprekken.
Herkenbaar voor anderen? En hoe kun je daar begrip voor krijgen bij anderen?
zondag 4 augustus 2013 om 17:39
Ik denk dat de vraag niet is hoe je meer begrip kunt kweken bij anderen, maar hoe je moet leren je niks aan te trekken van dat gebemoei en die tunnelvisie . Ik denk dat het al een goed begin is als je je realiseert dat die mensen het goed bedoelen. Dan zou je zoiets kunnen zeggen als "Heel lief van je, maar ik heb op dit moment even niet zo veel behoefte aan een relatie. Mocht de nood wel aan de man komen ben jij de eerste wiens hulp ik in zal roepen".
zondag 4 augustus 2013 om 18:14
Net zoals mensen die zelf van zuurkool houden er van uitgaan dat iedereen dat even lekker vindt als zij, denken mensen die een relatie hebben ook dat iedereen dat zou moeten willen.
En als je eenmaal die relatie hebt, beginnen de vragen over samenwonen/trouwen/ kind en 2de kind. Kortom mensen willen altijd dat je een stapje verder gaat dan waar je nu bent.
PS hou niet te vast aan die 2014, misschien loop je in december een leuke man tegen het lijf, en afwijzen omdat het een maand te vroeg is, is niet handig denk ik
En als je eenmaal die relatie hebt, beginnen de vragen over samenwonen/trouwen/ kind en 2de kind. Kortom mensen willen altijd dat je een stapje verder gaat dan waar je nu bent.
PS hou niet te vast aan die 2014, misschien loop je in december een leuke man tegen het lijf, en afwijzen omdat het een maand te vroeg is, is niet handig denk ik
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
zondag 4 augustus 2013 om 18:24
Ik heb een tijdje 'gelukkig niet' geantwoord, dan hield het gevraag vanzelf op, haha (Zo was het niet eens, ik stond neutraal tegenover het idee van een realatie). Tegen mijn zwager zei ik meestal dat ik wel 5 seksvriendjes had en die per nacht afwisselde en dat ze in de weekenden met z'n 5en langs mochten komen.
Verder het gewoon laten gaan. Als mensen echt opdringerig worden kun je nog eens zeggen: joh, het zal goed bedoeld zijn, maar ik vind het vervelend dat je aandringt.
Verder het gewoon laten gaan. Als mensen echt opdringerig worden kun je nog eens zeggen: joh, het zal goed bedoeld zijn, maar ik vind het vervelend dat je aandringt.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
zondag 4 augustus 2013 om 18:49
Herkenbaar van toen ik een tiener/begin twintiger was. Rete-irritant inderdaad, want ik was er niet mee bezig, niet aan toe, wist mijn geaardheid nog niet etc.
Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik een relatie echt "nodig" had, er nooit echt naar op zoek geweest, maar dat ik er nu wel eentje heb vind ik helemaal super! Maar waarom mensen er zo actief mee bezig zijn/anderen steeds naar vragen is mij ook een raadsel. Alsof je leven zonder relatie niet ook gewoon leuk kan zijn.
Ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik een relatie echt "nodig" had, er nooit echt naar op zoek geweest, maar dat ik er nu wel eentje heb vind ik helemaal super! Maar waarom mensen er zo actief mee bezig zijn/anderen steeds naar vragen is mij ook een raadsel. Alsof je leven zonder relatie niet ook gewoon leuk kan zijn.
zondag 4 augustus 2013 om 18:57
Herken dit alleen van nieuwe mensen of sommige familieleden. Mijn vrienden weten wel dat als ik iets daarover wil delen ik dat wel doe. Ik date namelijk wel eens en ze vinden het gewoon leuk om die verhalen te horen.
Zodra het zo'n blik vol mededogen wordt inclusief " hoe kan dat nou toch?" dan haak ik ook af. Ooit kwam een bevriend stel een dagje langs en we gingen naar een evenement. Ze hebben niets anders gevraagd dan: "Vind je het echt niet erg om met een stelletje op pad te gaan?" Echt, waar sommige mensen zich niet druk over kunnen maken.
Maak dat gewoon duidelijk, op een vriendelijke manier. Het is vaak goed bedoeld. Dat het vervelend kan zijn ben ik met je eens, ik stel die vraag eigenlijk bijna nooit aan mensen. Je moet maar zo zien dat ze gewoon een gesprekje willen aangaan. Kort antwoorden en dan over iets anders beginnen dat je wel interesseert. Ik ben het overigens wel eens met nlies dat je ook niet té streng dat jaartal aan moet houden, je weet nooit wat er gebeurt
Zodra het zo'n blik vol mededogen wordt inclusief " hoe kan dat nou toch?" dan haak ik ook af. Ooit kwam een bevriend stel een dagje langs en we gingen naar een evenement. Ze hebben niets anders gevraagd dan: "Vind je het echt niet erg om met een stelletje op pad te gaan?" Echt, waar sommige mensen zich niet druk over kunnen maken.
Maak dat gewoon duidelijk, op een vriendelijke manier. Het is vaak goed bedoeld. Dat het vervelend kan zijn ben ik met je eens, ik stel die vraag eigenlijk bijna nooit aan mensen. Je moet maar zo zien dat ze gewoon een gesprekje willen aangaan. Kort antwoorden en dan over iets anders beginnen dat je wel interesseert. Ik ben het overigens wel eens met nlies dat je ook niet té streng dat jaartal aan moet houden, je weet nooit wat er gebeurt
zondag 4 augustus 2013 om 18:59
quote:birdy-xx schreef op 04 augustus 2013 @ 17:33:Altijd als ik ergens kom word ik gevraagd of ik een vriend/relatie heb. Mijn antwoord is dan: "nee". En dan krijg ik verontwaardigde reacties: "echt niet, jij!?", "oh is het net uit?", "wij gaan stappen en een vriend voor je zoeken", "ik ken nog wel iemand die ook single is". Van die verbaasde reacties die het zuur maken.Ik voel mij juist door hun de eeuwige single en vind het vervelend. Het lijkt wel of je abnormaal bent als je single bent en niet in een relatie zit. Herkenbaar voor anderen? En hoe kun je daar begrip voor krijgen bij anderen?Ja, niet dus. Sommigen mensen zijn er echt van overtuigd dat je pas iemand bent als er een ander als accessoire aan je arm hangt.
"Ja, ik heb nu 10 vriendjes, voor elke dag van de week één en een paar reserve voor de zekerheid" antwoorden, dan houden ze wel op.
"Ja, ik heb nu 10 vriendjes, voor elke dag van de week één en een paar reserve voor de zekerheid" antwoorden, dan houden ze wel op.
zondag 4 augustus 2013 om 19:04
zondag 4 augustus 2013 om 19:39
"Waarom niet"-vragen zijn eigenlijk nooit leuk. Het is altijd vervelend als mensen een "waarom niet"-vraag stellen. (Waarom ben je niet getrouwd? Waarom kreeg jouw kind geen broertje of zusje? Waarom heb je geen Iphone? Waarom zijn jouw ouders niet op de bruiloft? Waarom gaan jullie niet op vakantie?)
Iedereen heeft wel eigenschappen of terugkerende situaties waarin mensen altijd "waarom niet" vragen. Ik antwoord standaard "waarom wel?" Mensen moeten maar snappen dat "waarom niet"-vragen zelden leuk zijn om uitleg over te moeten geven.
Iedereen heeft wel eigenschappen of terugkerende situaties waarin mensen altijd "waarom niet" vragen. Ik antwoord standaard "waarom wel?" Mensen moeten maar snappen dat "waarom niet"-vragen zelden leuk zijn om uitleg over te moeten geven.
zondag 4 augustus 2013 om 22:01
Ja ik heb dat nou ook vaak! Ik kreeg zelfs van mensen die dichtbij me stonden die vraag al 5 weken ofzo nadat m'n relatie voorbij was, zo en heb je al iets nieuws op t oog? Vond dat wel grappig omdat ik zo totaal niet ben en het gaf me eigenlijk wel een goed gevoel omdat ik dus er bewust voor kies om een relatie te verwerken en me niet weer op iets nieuws stort meteen.
Ik vind het juist heel goed van je dat je jezelf op de eerste plek zet, dat zouden meer mensen moeten doen!!
Ik vind het juist heel goed van je dat je jezelf op de eerste plek zet, dat zouden meer mensen moeten doen!!
zondag 4 augustus 2013 om 23:41
quote:GiuliettaCapuletti schreef op 04 augustus 2013 @ 17:38:
Mensen hebben over een mening over, dat is gewoon zo. Is het niet A dan wel weer B. Probeer het van je af te laten glijden, je zal het nog vaker tegenkomen in je leven.
Inderdaad. Als je een relatie hebt, zullen mensen daar óók weer commentaar op geven en vragen stellen waar je niet op zit te wachten. Probeer de nieuwsgierigheid en de oprechte interesse van elkaar te scheiden en pas daar je antwoord op aan.
En zolang jij maar weet dat je goed bezig bent - met of zonder relatie
Mensen hebben over een mening over, dat is gewoon zo. Is het niet A dan wel weer B. Probeer het van je af te laten glijden, je zal het nog vaker tegenkomen in je leven.
Inderdaad. Als je een relatie hebt, zullen mensen daar óók weer commentaar op geven en vragen stellen waar je niet op zit te wachten. Probeer de nieuwsgierigheid en de oprechte interesse van elkaar te scheiden en pas daar je antwoord op aan.
En zolang jij maar weet dat je goed bezig bent - met of zonder relatie
maandag 5 augustus 2013 om 09:04
Eens met reacties hierboven; (bepaalde) mensen reageren nu eenmaal op dingen die niet passen in hun beeld van "hoe het hoort".
Wat me bij mijzelf opvalt, is dat ik het vaak voornamelijk vervelend vind als mensen reageren op iets wat mijzelf dwars zit.
Bij dingen die mezelf niet zoveel interesseren, ben ik er er veel laconieker over.
Wat me bij mijzelf opvalt, is dat ik het vaak voornamelijk vervelend vind als mensen reageren op iets wat mijzelf dwars zit.
Bij dingen die mezelf niet zoveel interesseren, ben ik er er veel laconieker over.
maandag 5 augustus 2013 om 09:07
Je bent hen geen uitleg verschuldigd. En als je voelt dat je wel iets moet zeggen, zeg dan: 'vanaf 2014 mag je voor me gaan zoeken, 2013 is míjn jaar!'
En laat het dan daarbij. De 'waarom dan'-vragen kun je eventueel afdoen als: vind het wel even prima zo, zonder vent. Maar bedankt voor je belangstelling, hoe is het met jou?'
Succes!
En laat het dan daarbij. De 'waarom dan'-vragen kun je eventueel afdoen als: vind het wel even prima zo, zonder vent. Maar bedankt voor je belangstelling, hoe is het met jou?'
Succes!
maandag 5 augustus 2013 om 11:34
Ik begrijp die waarom-vragen ook niet zo goed... Ik vind er ook een soort stukje (onprettige) nieuwsgierigheid in doorklinken. In die voorbeelden ook die melissa-x noemt bijvoorbeeld.
Hoewel het misschien niet zo bedoeld is klinkt daarin door dat mensen een andere/meer gewenste situatie voor ogen hebben (wel kiezen voor een 2e kind, wel een Iphone kopen, wel ouders op bruiloft) en als de situatie anders blijkt dan roept dat bij mensen kennelijk een nieuwsgierigheidsprikkel op. Ik ben zelden nieuwsgierig naar die hoe's/waarom's maar op een ander zal dat wellicht ook weer over kunnen komen als desinteresse... Toch denk ik dat iemand, die daar echt behoefte aan heeft, echt wel met iemand zal praten over zulke privézaken. Maar uit mijzelf daar naar vragen doe ik niet.
Hoewel het misschien niet zo bedoeld is klinkt daarin door dat mensen een andere/meer gewenste situatie voor ogen hebben (wel kiezen voor een 2e kind, wel een Iphone kopen, wel ouders op bruiloft) en als de situatie anders blijkt dan roept dat bij mensen kennelijk een nieuwsgierigheidsprikkel op. Ik ben zelden nieuwsgierig naar die hoe's/waarom's maar op een ander zal dat wellicht ook weer over kunnen komen als desinteresse... Toch denk ik dat iemand, die daar echt behoefte aan heeft, echt wel met iemand zal praten over zulke privézaken. Maar uit mijzelf daar naar vragen doe ik niet.