Psyche
alle pijlers
Rotspinnen!!
zaterdag 23 april 2011 om 13:49
Ohhhhhhh, ik dacht er zo goed als vanaf te zijn, maar ik word net weer keihard geconfronteerd met mijn spinnenangst.
Ik heb me heel erg verheugd op een dagje zonnen in de tuin.
Ben alleen thuis, heb net gescrubd en me ingesmeerd en heb een goed boek liggen die ik al heel lang wil lezen.
Dus ik de tuin in. Eerst even wat onkruid getrokken (want ja, ik moet het luieren wel verdiend hebben, dat maakt het nóg lekkerder) en daarna mijn terras opnieuw ingedeeld.
En toen ik de laatste zak tuinaarde wilde verplaatsen gebeurde het: er zat een GIGANTISCHE, gevaarlijk uitziende, zwarte, harige spin!
Ik schrok er zo erg van, dat ik echt in paniek raakte.
En hij zat vlakbij mijn deur, dus ik durfde ook niet meer naar binnen. Uiteindelijk heb ik dat wel gedaan (met mijn ogen dicht) en heb ik de deur achter me op slot gedaan (want dat helpt )
Nu zit ik dus binnen met een hartslag van 220 en baal ik zo van mezelf! Zoals ik al schreef: ik dacht van mijn angst af te zijn.. Niet dus.
Zo frustrerend dat ik heel mijn dag hierdoor laat verzieken.
En in therapie durf ik al helemaal niet, want overal wordt gezegd dat exposure de beste (of enige) methode is. Ieeehhh!
Ik wilde het heel graag even van me afschrijven.
Herkenning is fijn, maar ik weet niet zeker of ik nog meer verhalen over confrontaties met deze monsters aankan!
Ik heb me heel erg verheugd op een dagje zonnen in de tuin.
Ben alleen thuis, heb net gescrubd en me ingesmeerd en heb een goed boek liggen die ik al heel lang wil lezen.
Dus ik de tuin in. Eerst even wat onkruid getrokken (want ja, ik moet het luieren wel verdiend hebben, dat maakt het nóg lekkerder) en daarna mijn terras opnieuw ingedeeld.
En toen ik de laatste zak tuinaarde wilde verplaatsen gebeurde het: er zat een GIGANTISCHE, gevaarlijk uitziende, zwarte, harige spin!
Ik schrok er zo erg van, dat ik echt in paniek raakte.
En hij zat vlakbij mijn deur, dus ik durfde ook niet meer naar binnen. Uiteindelijk heb ik dat wel gedaan (met mijn ogen dicht) en heb ik de deur achter me op slot gedaan (want dat helpt )
Nu zit ik dus binnen met een hartslag van 220 en baal ik zo van mezelf! Zoals ik al schreef: ik dacht van mijn angst af te zijn.. Niet dus.
Zo frustrerend dat ik heel mijn dag hierdoor laat verzieken.
En in therapie durf ik al helemaal niet, want overal wordt gezegd dat exposure de beste (of enige) methode is. Ieeehhh!
Ik wilde het heel graag even van me afschrijven.
Herkenning is fijn, maar ik weet niet zeker of ik nog meer verhalen over confrontaties met deze monsters aankan!
zaterdag 23 april 2011 om 14:42
Ooo ik vind het eigenlijk heel gemeen, die spinnenfoto's.
Jules geeft duidelijk aan dat ze daar dus al heel veel moeite mee heeft, en dan ga je ze expres hier plakken.
Angsten zijn bijna altijd irreeel, maar dat maakt ze voor degene die ze heeft niet minder heftig!!!
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat je niet naar een plaatje durft te kijken, maar als dat bij haar zo is, dan is het toch intens gemeen om haar nu bang te maken omdat jij het onzin vindt?
Jules geeft duidelijk aan dat ze daar dus al heel veel moeite mee heeft, en dan ga je ze expres hier plakken.
Angsten zijn bijna altijd irreeel, maar dat maakt ze voor degene die ze heeft niet minder heftig!!!
Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat je niet naar een plaatje durft te kijken, maar als dat bij haar zo is, dan is het toch intens gemeen om haar nu bang te maken omdat jij het onzin vindt?
zaterdag 23 april 2011 om 14:44
zaterdag 23 april 2011 om 15:13
Ik ben niet bang voor spinnen.
Voor spinnetjes en hooiwagens.
Voor die grote harige exemplaren die er tegenwoordig door mijn huis heenstappen ook niet, maar ik schrik wel als ik zie hoe GROOT ze zijn.
En horen ze er wel te zijn, deze tijd van het jaar?
Het is toch geen herfst?
Elke ochtend zit gans mijn tuinameublement aan elkaar gesponnen, bah!
En afgelopen weekend nog, werd ik wakker gemaakt door een walgende 17 jarige, die bij het 's morgens vroeg thuiskomen het licht niet had willen aandoen, en blootsvoets via de keuken het toilet inliep, en daar was gaan staan op iets waarna hij smurrie onder zijn voetzool voelde, en niet durfde te kijken was het geweest was. Dat heb ik toen gedaan.
Het leek net een kleine platgetrapte kiwi met uitlopers.
Maar het was een spin.
Voor spinnetjes en hooiwagens.
Voor die grote harige exemplaren die er tegenwoordig door mijn huis heenstappen ook niet, maar ik schrik wel als ik zie hoe GROOT ze zijn.
En horen ze er wel te zijn, deze tijd van het jaar?
Het is toch geen herfst?
Elke ochtend zit gans mijn tuinameublement aan elkaar gesponnen, bah!
En afgelopen weekend nog, werd ik wakker gemaakt door een walgende 17 jarige, die bij het 's morgens vroeg thuiskomen het licht niet had willen aandoen, en blootsvoets via de keuken het toilet inliep, en daar was gaan staan op iets waarna hij smurrie onder zijn voetzool voelde, en niet durfde te kijken was het geweest was. Dat heb ik toen gedaan.
Het leek net een kleine platgetrapte kiwi met uitlopers.
Maar het was een spin.
zaterdag 23 april 2011 om 16:47
dinsdag 26 april 2011 om 18:40
Ai ik was even weg en de therapie is alweer gestopt... Jammer! Van het liedje werden vooral mijn buren bang, ik kan echt niet zingen namelijk. Pepsi-s plaatje ging me een tandje te snel dus heb ik mijn hand ervoor gehouden... vond ik al rete knap van mezelf. (is dan wel niet hetzelde als aanraken maar toch)
meer meer... ik kan het nog aan hoor Jules!!
(ohja ik heb trouwens ook hoogtevrees, iemand ideeen?)
meer meer... ik kan het nog aan hoor Jules!!
(ohja ik heb trouwens ook hoogtevrees, iemand ideeen?)
donderdag 28 april 2011 om 11:20
Niet te geloven. Heel toevallig had ik gisteren ook mijn eerste spin-aanvaring in jaaaren en hoe, iiiiieee! ik zat achter de pc en dacht dat mijn kat aan mijn voet zat, haar etensbakje staat vlak naast mijn bureau. Maar het bleef kriebelen en de kat zat alweer op de bank. Ik keek en zag niks, heb zwarte vloerbedekking en had alleen een schemerlampje aan. Ik weer lekker verder typen en weer die kriebel, zat er een joekel van een spin op mijn voet!! (onder joekel versta ik een lijf van 1,5 cm en poten van 3 a 4 cm aaaaaah) die schudde ik er al automatisch af en ik sprong nog een meter naar achteren ook. Meteen dacht ik 'schoen, pak schoen' dus ik een flinke schoen uitgezocht en ik draai me om, spin weg natuurlijk. Maar ik moest hem wel zoeken omdat ik niet nog eens zo verrast wilde worden. Ik bibberend alles in de buurt opgetild en omgedraaid met een zaklantaarn op mijn knieen onder het bureau gekropen en uiteindelijk, ja hoor, zat ie tussen de poot van het bureau en de muur verstopt. Ik heb hem vermoord met een pollepel, schaam me er eigenlijk wel voor. Was ie iets kleiner geweest dan had ik hem misschien durven vangen om hem braaf buiten uit te zetten (ik ben nota bene vegetarier) maar dit wilde ik niet nog eens tegenkomen, laat staan kindertjes laten krijgen. Stel je voor dat er nog een nest is, in het systeemplafond ofzo aaarghh... Ik heb natuurlijk ook de hele avond nog spook-kriebels gevoeld en de hele tijd mezelf gecheckt of er niet iets over me heen liep... geen relaxte avond dus maar toch vond ik mezelf nog wel dapper, ondanks de laffe moord dan...
maandag 2 mei 2011 om 23:56
dinsdag 3 mei 2011 om 13:53
Jules, schaam je niet, denk niet dat je abnormaal bent, ik ben namelijk net zo bang als jij.
Zo bang dat ik spinnentopics niet eens durf te openen omdat ik bang ben voor grappen van anderen met enge plaatjes.
Ben altijd wel redelijk bang geweest voor spinnen, maar sinds een aantal jaar is het veel erger geworden. (Wat eignelijk raar is, want sinds 5 jaar ongeveer, sinds ik op mezelf woon, heb ik nooit meer een (grote) spin gezien!) Wat een geluk he! *klopt af*
Als ik een spin zie dan verstijf ik helemaal, ik schrik ontzettend, durf er niet eens naar te kijken. Moet ook zeker weten dat hij weggehaald is en echt weg is, door iemand die ik vertrouw. En vervoglens heb ik nog wel een tijdje last van 'spinnenalertheid' zoals ik dat noem, schrikken van elk vlekje of dingetje of kriebeltje.
Zo bang dat ik spinnentopics niet eens durf te openen omdat ik bang ben voor grappen van anderen met enge plaatjes.
Ben altijd wel redelijk bang geweest voor spinnen, maar sinds een aantal jaar is het veel erger geworden. (Wat eignelijk raar is, want sinds 5 jaar ongeveer, sinds ik op mezelf woon, heb ik nooit meer een (grote) spin gezien!) Wat een geluk he! *klopt af*
Als ik een spin zie dan verstijf ik helemaal, ik schrik ontzettend, durf er niet eens naar te kijken. Moet ook zeker weten dat hij weggehaald is en echt weg is, door iemand die ik vertrouw. En vervoglens heb ik nog wel een tijdje last van 'spinnenalertheid' zoals ik dat noem, schrikken van elk vlekje of dingetje of kriebeltje.
woensdag 4 mei 2011 om 16:31
Lieve Jules,
Afschuwelijk om zo bang te zijn voor spinnen! Ik was tot mijn 18e denk ik bang voor spinnen. Wat minder bang dan jij bent denk ik. Naar plaatjes kijken kon ik wel, maar als er een spin boven een deur zat durfde ik er echt niet door. Als er niemand in de buurt was, dan was het echt rennen met mn ogen dicht!
Mijn zussen waren ook heel bang. Dan begon de eerste te gillen als er ergens een spin zat, waardoor mn andere zus nog harder gilde en ik het uitschreeuwde!
Ik durfde wel gewoon rupsen en torretjes op te pakken. Maar spinnen...
Ik was me er zo erg van bewust dat het nergens op slaat om alle insecten op te durven pakken, maar voor spinnen zo bang te zijn. Toen ben ik met mezelf in therapie gegaan haha! Het is afschuwelijk om onverwachts een spin tegen te komen. Dan schrik je enorm, ben je super bang en het duurt voordat die angst weg is.. Ik ben daarom toen, als ik alleen was (niemand die me kon aansteken of op stang kon jagen), op zoek gegaan naar spinnen! Je loopt dan in het begin met een licht kloppend hart door de tuin.. Maar dat enge schrik moment is er niet! Je hebt alles onder de controle! Zo ben ik serieus op spinnenjacht gegaan. In heb begin ging ik goed naar ze kijken. En later ben ik ze op gaan pakken. Heel voorzichtig, en nog altijd alleen.
Misschien is dat wat voor je! Je moet ze niet meteen op gaan pakken. Maar als jij de spin zoekt, ben jij de baas! Je zoekt hem natuurlijk niet op een plek waardoor jij niet meer naar binnen kan ofzo. Je zoekt op een plek waar de spin gewoon kan blijven zitten. Wie weet helpt het een beetje!
Ik ben he-le-maal over mn spinnenangst heen! Geloof me, je krijgt er zelfs een beetje lol in en je voelt je super dapper! Ik pak nu de grootste spinnen op en zet ze netjes buiten dus mocht er toch nog een keer eentje in de weg zitten voordat jij zover bent om hem op te pakken, dan wil ik je reddende engel wel zijn! Succes!
Afschuwelijk om zo bang te zijn voor spinnen! Ik was tot mijn 18e denk ik bang voor spinnen. Wat minder bang dan jij bent denk ik. Naar plaatjes kijken kon ik wel, maar als er een spin boven een deur zat durfde ik er echt niet door. Als er niemand in de buurt was, dan was het echt rennen met mn ogen dicht!
Mijn zussen waren ook heel bang. Dan begon de eerste te gillen als er ergens een spin zat, waardoor mn andere zus nog harder gilde en ik het uitschreeuwde!
Ik durfde wel gewoon rupsen en torretjes op te pakken. Maar spinnen...
Ik was me er zo erg van bewust dat het nergens op slaat om alle insecten op te durven pakken, maar voor spinnen zo bang te zijn. Toen ben ik met mezelf in therapie gegaan haha! Het is afschuwelijk om onverwachts een spin tegen te komen. Dan schrik je enorm, ben je super bang en het duurt voordat die angst weg is.. Ik ben daarom toen, als ik alleen was (niemand die me kon aansteken of op stang kon jagen), op zoek gegaan naar spinnen! Je loopt dan in het begin met een licht kloppend hart door de tuin.. Maar dat enge schrik moment is er niet! Je hebt alles onder de controle! Zo ben ik serieus op spinnenjacht gegaan. In heb begin ging ik goed naar ze kijken. En later ben ik ze op gaan pakken. Heel voorzichtig, en nog altijd alleen.
Misschien is dat wat voor je! Je moet ze niet meteen op gaan pakken. Maar als jij de spin zoekt, ben jij de baas! Je zoekt hem natuurlijk niet op een plek waardoor jij niet meer naar binnen kan ofzo. Je zoekt op een plek waar de spin gewoon kan blijven zitten. Wie weet helpt het een beetje!
Ik ben he-le-maal over mn spinnenangst heen! Geloof me, je krijgt er zelfs een beetje lol in en je voelt je super dapper! Ik pak nu de grootste spinnen op en zet ze netjes buiten dus mocht er toch nog een keer eentje in de weg zitten voordat jij zover bent om hem op te pakken, dan wil ik je reddende engel wel zijn! Succes!
maandag 9 mei 2011 om 19:55
Oh, zoo herkenbaar! Ik zie mezelf als een behoorlijk rationeel mens, maar als ik een dikke spin zie dan verdwijnt mijn verstand volledig . Ik weet dat zo'n spin je niks doet en zelfs insecten voor je vangt die veel irritanter zijn dan spinnen (zoals muggen), Muizen ben ik totaal niet bang voor, terwijl die alles onderschijten en pissen en alles kapotknagen en toch.. kan ik ze nog schattig vinden. Maar onschuldige spinnen: brrrrrr!
Ik ben sinds een paar maanden van twee hoog naar een begane grondwoning met tuin verhuisd en ik was even vergeten dat spinnen zo'n woning ook heel leuk vinden. Ik kwam een paar weken geleden onder de douche vandaan en daar had ik al een klein spinnetje gesignaleerd. Ik dacht nog:" gelukkig, die is nog te doen". Kom ik mijn slaapkamer binnen, zit er zo'n hele dikke, harige huisspin op mijn gordijn . Ik zat echt met mijn hart in mijn keel en durfde niets te doen. Dat beest zat sowieso ook niet op een harde ondergrond en was ook aan het lopen. Ik ben uiteindelijk op de bank in de woonkamer gaan slapen . Twee nachten achter elkaar, want die spin was onvindbaar en dat idee kon ik echt niet aan! Ik heb hem tot op heden niet weer gezien, maar ik slaap gelukkig wel weer in bed haha. Ik inspecteer elke avond uitgebreid mijn slaapkamer, anders durf ik niet te gaan slapen. Dat is toch te erg? Ik zie nu wel ongeveer dagelijks kleine spinnetjes die verdacht veel lijken op baby-huisspinnen. Daar zet ik keurig- letterlijk met kippenvel over mijn hele lichaam-een glas op, schuif er een kartonnetje onder en ik zet ze in de tuin. Ik vind doodmaken namelijk dan ook weer heel erg haha. maar goed, ik voorzie dat er echt horrortijden gaan aanbreken, vooral in de herfst. Ik kan toch moeilijk mezelf elke keer uit kamers laten verjagen omdat er ergens een spin zit... . Dus, ik wil er echt iets aan gaan doen. Jouw methode vind ik heel stoer Cicin, maar ik denk dat ik dat nog niet durf met spinnen oppakken en zo. Maar misschien helpt het inderdaad om ze bewust op te zoeken en te beginnen met kijken...
Ik heb nu gewoon alweer kippenvel, omdat ik over spinnen schrijf. Ik snap werkelijk niet waar die angst vandaan komt! Zo raar en kinderachtig eigenlijk.
Ik ben sinds een paar maanden van twee hoog naar een begane grondwoning met tuin verhuisd en ik was even vergeten dat spinnen zo'n woning ook heel leuk vinden. Ik kwam een paar weken geleden onder de douche vandaan en daar had ik al een klein spinnetje gesignaleerd. Ik dacht nog:" gelukkig, die is nog te doen". Kom ik mijn slaapkamer binnen, zit er zo'n hele dikke, harige huisspin op mijn gordijn . Ik zat echt met mijn hart in mijn keel en durfde niets te doen. Dat beest zat sowieso ook niet op een harde ondergrond en was ook aan het lopen. Ik ben uiteindelijk op de bank in de woonkamer gaan slapen . Twee nachten achter elkaar, want die spin was onvindbaar en dat idee kon ik echt niet aan! Ik heb hem tot op heden niet weer gezien, maar ik slaap gelukkig wel weer in bed haha. Ik inspecteer elke avond uitgebreid mijn slaapkamer, anders durf ik niet te gaan slapen. Dat is toch te erg? Ik zie nu wel ongeveer dagelijks kleine spinnetjes die verdacht veel lijken op baby-huisspinnen. Daar zet ik keurig- letterlijk met kippenvel over mijn hele lichaam-een glas op, schuif er een kartonnetje onder en ik zet ze in de tuin. Ik vind doodmaken namelijk dan ook weer heel erg haha. maar goed, ik voorzie dat er echt horrortijden gaan aanbreken, vooral in de herfst. Ik kan toch moeilijk mezelf elke keer uit kamers laten verjagen omdat er ergens een spin zit... . Dus, ik wil er echt iets aan gaan doen. Jouw methode vind ik heel stoer Cicin, maar ik denk dat ik dat nog niet durf met spinnen oppakken en zo. Maar misschien helpt het inderdaad om ze bewust op te zoeken en te beginnen met kijken...
Ik heb nu gewoon alweer kippenvel, omdat ik over spinnen schrijf. Ik snap werkelijk niet waar die angst vandaan komt! Zo raar en kinderachtig eigenlijk.
maandag 9 mei 2011 om 20:03
zondag 22 mei 2011 om 16:35
Jules, Ik begrijp je helemaal. Dat plaatje van die dikke tarantula op de vorige pagina heeft me grootse moeite gekost. Binnen 0,5 seconde ben ik eroverheen gescrold, maar dan ben ik toch trots op mezelf, haha.
Zorg er in ieder geval voor dat je angst niet érger wordt. Ik blijf mezelf ook blootstellen. Dus zodra je een keer een spin ziet, ren dan niet meteen weg, maar vecht tegen je reactie. Kijk even, loop ietsje dichterbij. Probeer weg te zuigen met de stofzuiger, al doe je het met ovenwanten+skihandschoenen+winterjas+muts aan, zoals ik altijd doe. Want zolang je spinnen ontwijkt wordt het er niet beter op!
En ik wil niet vervelend doen, maar er schijnt een enorme emeltenplaag te zijn, wat enorm veel van die vliegende langpoten betekent! Ik weet niet hoe ik daarmee moet omgaan, ik wordt nu al panisch.
Net zoals ik nu al panisch wordt bij het idee van krabben, vissen en zo'n beetje alle insecten die er zijn. Heb je ooit een vlinder van dichtbij gezien? ieieieihh
maargoed, je bent dus niet de enige, en ik steun je!
Zorg er in ieder geval voor dat je angst niet érger wordt. Ik blijf mezelf ook blootstellen. Dus zodra je een keer een spin ziet, ren dan niet meteen weg, maar vecht tegen je reactie. Kijk even, loop ietsje dichterbij. Probeer weg te zuigen met de stofzuiger, al doe je het met ovenwanten+skihandschoenen+winterjas+muts aan, zoals ik altijd doe. Want zolang je spinnen ontwijkt wordt het er niet beter op!
En ik wil niet vervelend doen, maar er schijnt een enorme emeltenplaag te zijn, wat enorm veel van die vliegende langpoten betekent! Ik weet niet hoe ik daarmee moet omgaan, ik wordt nu al panisch.
Net zoals ik nu al panisch wordt bij het idee van krabben, vissen en zo'n beetje alle insecten die er zijn. Heb je ooit een vlinder van dichtbij gezien? ieieieihh
maargoed, je bent dus niet de enige, en ik steun je!
zondag 29 mei 2011 om 13:27
Bedankt voor jullie lieve reacties!
Ik heb alleen de laatste reacties gelezen, want ik wil die plaatjes écht niet meer tegenkomen (en mijn hart klopt nu al als een bezetene..).
Ik besef nu wel dat ik echt een probleem heb.
Zelfs dit topic openen lukt me niet zonder zweethanden! Maar het is fijn om te zien dat ik niet de enige ben.
*nu toch maar even deze pagina sluiten en 'ontstressen'*
Ik heb alleen de laatste reacties gelezen, want ik wil die plaatjes écht niet meer tegenkomen (en mijn hart klopt nu al als een bezetene..).
Ik besef nu wel dat ik echt een probleem heb.
Zelfs dit topic openen lukt me niet zonder zweethanden! Maar het is fijn om te zien dat ik niet de enige ben.
*nu toch maar even deze pagina sluiten en 'ontstressen'*
