Psyche
alle pijlers
Stijdvaardig, bang en moe
zaterdag 14 december 2013 om 21:53
Hallo Allemaal,
Ik open dit topic omdat ik mijn verhaal kwijt wil.
Het komt er in het kort op neer dat ik twee stukjes weefsel uit mijn borst en twee uit mijn lymfeklier zijn gehaald. En dat de oncoloog n.a.v. de mammografie heeft gezegd dat ik uit moet gaan van een slechte uitslag. Ik heb de foto gezien en zag inderdaad een witte vlek met "uitlopers" (het leek wel op een spin).
Maandagmiddag krijg ik de uitslag en mijn gedachten staan maar niet stil; stijdvaardig, maar ook bang, moe en toch ook wel weer kunnen genieten van de kleine en grote dingen.
Wellicht dat dit topic helpt om nu mijn gedachten kwijt te kunnen en dat later nog eens terug te kunnen lezen (vandaar dat ik dit niet onder het kopje "gezondheid plaats).
(En misschien zijn er nog mensen op het forum met ervaring op dit gebied).
Ik open dit topic omdat ik mijn verhaal kwijt wil.
Het komt er in het kort op neer dat ik twee stukjes weefsel uit mijn borst en twee uit mijn lymfeklier zijn gehaald. En dat de oncoloog n.a.v. de mammografie heeft gezegd dat ik uit moet gaan van een slechte uitslag. Ik heb de foto gezien en zag inderdaad een witte vlek met "uitlopers" (het leek wel op een spin).
Maandagmiddag krijg ik de uitslag en mijn gedachten staan maar niet stil; stijdvaardig, maar ook bang, moe en toch ook wel weer kunnen genieten van de kleine en grote dingen.
Wellicht dat dit topic helpt om nu mijn gedachten kwijt te kunnen en dat later nog eens terug te kunnen lezen (vandaar dat ik dit niet onder het kopje "gezondheid plaats).
(En misschien zijn er nog mensen op het forum met ervaring op dit gebied).
zaterdag 14 december 2013 om 22:43
Sterkte jullie beiden!
Mijn tip van mensen die ik van nabij heb meegemaakt in zulke processen: neem het een stap tegelijk. Nu de eerste afspraak, vanuit die uitslag weer naar de volgende stap. Probeer (is moeilijk) niet te gaan 'wat nu als...' -en.
En eentje, wat een lieve man heb jij dat hij je even laat bekomen na de afspraak door een hapje te gaan eten! Heel veel succes gewenst en een goede uitslag
Mijn tip van mensen die ik van nabij heb meegemaakt in zulke processen: neem het een stap tegelijk. Nu de eerste afspraak, vanuit die uitslag weer naar de volgende stap. Probeer (is moeilijk) niet te gaan 'wat nu als...' -en.
En eentje, wat een lieve man heb jij dat hij je even laat bekomen na de afspraak door een hapje te gaan eten! Heel veel succes gewenst en een goede uitslag
zaterdag 14 december 2013 om 22:45
quote:wendy7474 schreef op 14 december 2013 @ 22:42:
Wat een akelig bericht zo op de late avond, eendje.
Voel je je ook echt ziek of heb je bij toeval een knobbeltje ontdekt?Ik heb zelf een knobbeltje ontdekt, en ziek voel ik mij nog steeds niet. (Maar ja, dat voelden mijn moeder en Oma zich ook niet)
Wat een akelig bericht zo op de late avond, eendje.
Voel je je ook echt ziek of heb je bij toeval een knobbeltje ontdekt?Ik heb zelf een knobbeltje ontdekt, en ziek voel ik mij nog steeds niet. (Maar ja, dat voelden mijn moeder en Oma zich ook niet)
zaterdag 14 december 2013 om 22:47
Heel veel sterkte eentje! Wachten duurt altijd lang en voor zoiets helemaal
Twaalf jaar geleden werd ik met spoed geopereerd omdat ik een grote knobbel in m'n borst had (was vrij jong (16) en dacht dat die knobbel bij het groeien van borsten hoorde, m'n moeder zag het zitten). De chirurg heeft er niets van gezegd toen, maar dat het zo met spoed ging maakte me erg angstig. Ondanks dat ik zo jong was vond ik dat wachten ook verschrikkelijk. Uiteindelijk was er een klein stukje weefsel echt mis, maar ze konden alles weghalen. Door 5 jaar regelmatige controles kwam die angst en dat wachten dus met regelmaat terug. Ik snap heel goed hoe je je voelt. Daarom nogmaals heel veel sterkte!
Twaalf jaar geleden werd ik met spoed geopereerd omdat ik een grote knobbel in m'n borst had (was vrij jong (16) en dacht dat die knobbel bij het groeien van borsten hoorde, m'n moeder zag het zitten). De chirurg heeft er niets van gezegd toen, maar dat het zo met spoed ging maakte me erg angstig. Ondanks dat ik zo jong was vond ik dat wachten ook verschrikkelijk. Uiteindelijk was er een klein stukje weefsel echt mis, maar ze konden alles weghalen. Door 5 jaar regelmatige controles kwam die angst en dat wachten dus met regelmaat terug. Ik snap heel goed hoe je je voelt. Daarom nogmaals heel veel sterkte!
'It's better to be absolutely ridiculous, than absolutely boring'
zaterdag 14 december 2013 om 22:49
quote:eentje1977 schreef op 14 december 2013 @ 22:45:
[...]
Ik heb zelf een knobbeltje ontdekt, en ziek voel ik mij nog steeds niet. (Maar ja, dat voelden mijn moeder en Oma zich ook niet)
Oh, meerdere gevallen van borstkanker in de familie dus? Ik snap je angst.
Het is een afschuwelijke ziekte, vooral omdat het ook vaak jonge moeders treft.
Ik wil je veel sterkte en geluk wensen.
[...]
Ik heb zelf een knobbeltje ontdekt, en ziek voel ik mij nog steeds niet. (Maar ja, dat voelden mijn moeder en Oma zich ook niet)
Oh, meerdere gevallen van borstkanker in de familie dus? Ik snap je angst.
Het is een afschuwelijke ziekte, vooral omdat het ook vaak jonge moeders treft.
Ik wil je veel sterkte en geluk wensen.
zondag 15 december 2013 om 18:39
quote:Firene schreef op 15 december 2013 @ 14:03:
heb je een beetje kunnen slapen Eentje?
Ik heb eigenlijk best redelijk geslapen. Ik heb wakker gelegen, maar dat kwam omdat ik eigenlijk aan het luisteren was. Ik verwachte eigenlijk midden in de nacht een hongerige en dorstig kind. Maar die heeft ruim 10 uur achter elkaar geslapen.
Wel heb ik vanochtend nog een beetje bijgeslapen en middags lekker met een dekentje op de bank TV gekeken terwijl anderen de kerstboom aan het optuigen waren.
En nu ben ik het wachten op zich heel erg zat, gelukkig gaan man en ik (als de kinderen op tijd willen gaan slapen ) straks een film samen kijken.
heb je een beetje kunnen slapen Eentje?
Ik heb eigenlijk best redelijk geslapen. Ik heb wakker gelegen, maar dat kwam omdat ik eigenlijk aan het luisteren was. Ik verwachte eigenlijk midden in de nacht een hongerige en dorstig kind. Maar die heeft ruim 10 uur achter elkaar geslapen.
Wel heb ik vanochtend nog een beetje bijgeslapen en middags lekker met een dekentje op de bank TV gekeken terwijl anderen de kerstboom aan het optuigen waren.
En nu ben ik het wachten op zich heel erg zat, gelukkig gaan man en ik (als de kinderen op tijd willen gaan slapen ) straks een film samen kijken.
maandag 16 december 2013 om 16:06
De diagnose is kanker, zowel in de borst als in de lymfeklier.
Mijn borst moet er iig geval af, en ook de lymfe met een gebied er omheen zal weggehaald worden. Tijdens die operatie zal moeten blijken of er op andere plekken inderdaad geen kanker zit; dat is wat er op dit moment gedacht wordt. Na de operatie zal er chemo volgen.
En dan nu alle gegeven informatie verwerken, het hoe en wat ivm de verwijdering van de borst, en hoe vertel ik het de kinderen.
Momenteel voel ik mij nog niet eens zo raar en verdrietig. Maar als ik eerlijk ben, dan denk ik dat als de kinderen vanavond op bed liggen het besef en het verdriet wel komt.
Mijn borst moet er iig geval af, en ook de lymfe met een gebied er omheen zal weggehaald worden. Tijdens die operatie zal moeten blijken of er op andere plekken inderdaad geen kanker zit; dat is wat er op dit moment gedacht wordt. Na de operatie zal er chemo volgen.
En dan nu alle gegeven informatie verwerken, het hoe en wat ivm de verwijdering van de borst, en hoe vertel ik het de kinderen.
Momenteel voel ik mij nog niet eens zo raar en verdrietig. Maar als ik eerlijk ben, dan denk ik dat als de kinderen vanavond op bed liggen het besef en het verdriet wel komt.
maandag 16 december 2013 om 16:13
