Psyche
alle pijlers
Student, overspannen, en nu?
maandag 22 april 2013 om 12:15
Afgelopen week heb ik van de dokter te horen gekregen dat ik voldoe aan alle symptomen voor iemand die overspannen is
Ik heb een doorverwijzing naar de psycholoog gekregen en hij raadde me aan om me per direct ziek te melden op mijn studie en werk.
En nu? Ik zit midden in een tentamen week. Ik loop zo een studieachterstand op. Maar een boek lezen, laat staan studeren lukt me dus niet.
Ik heb morgen een gesprek met een decaan van m'n studie. Maar ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik een week vrij nemen? Moet ik gewoon doorgaan, maar wat minder? Heeft iemand er ervaring mee?
Ik heb een doorverwijzing naar de psycholoog gekregen en hij raadde me aan om me per direct ziek te melden op mijn studie en werk.
En nu? Ik zit midden in een tentamen week. Ik loop zo een studieachterstand op. Maar een boek lezen, laat staan studeren lukt me dus niet.
Ik heb morgen een gesprek met een decaan van m'n studie. Maar ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik een week vrij nemen? Moet ik gewoon doorgaan, maar wat minder? Heeft iemand er ervaring mee?
woensdag 24 april 2013 om 12:53
Inmiddels heb ik via een collega vernomen dat ik tóch ziek sta aangekruist op de weekroosters. Blijkbaar toch niet goed begrepen met mn gestresste hoofd...
Ook bij de studiedecaan geweest. Ik hoef me pas over twee weken te melden áls ik dat wil, maar het mag het ook later zijn. Daarna gaan we/ze kijken wat ik kan doen. Ze gaan een verlaging aanvragen van m'n bindend studieadvies, waardoor ik toch over mag gaan naar het volgende jaar. Wel met achterstand, maar ook daar moest ik me niet druk over maken volgens haar, dat komt tzt.
Ik weet nog niet hoe het voelt.Nu ben ik vrij/ziek. Maar wat moet ik dan doen? Ik voel me schuldig. Ik slaap veel, ik voel me onrustig zodra ik wakker ben, hoofdpijn, weet niet hoe ik me moet voelen, wil liever niet alleen zijn, want mensen om me heen betekent afleiding van wat er allemaal in mn hoofd gebeurd, maar wordt juist ook uitgeput door gesprekken en geluiden en alles. Nog steeds zo'n druk op mn borst, paniekgevoel als ik opeens ga zitten nadenken over deze hele situatie. Vanavond gelukkig een gesprek met de psycholoog.
Maar ik moet nu dus nog wat dingen doen. Ik moet een verwijsbrief ophalen bij de dokter, een pakketje ophalen in de stad, boodschappen doen aan de andere kant van de stad en een fiets wegbrengen. Maar het lukt.me dus niet om te bedenken hoe ik dat het handigst/snelst doe voordat mn loge komt...
Ook bij de studiedecaan geweest. Ik hoef me pas over twee weken te melden áls ik dat wil, maar het mag het ook later zijn. Daarna gaan we/ze kijken wat ik kan doen. Ze gaan een verlaging aanvragen van m'n bindend studieadvies, waardoor ik toch over mag gaan naar het volgende jaar. Wel met achterstand, maar ook daar moest ik me niet druk over maken volgens haar, dat komt tzt.
Ik weet nog niet hoe het voelt.Nu ben ik vrij/ziek. Maar wat moet ik dan doen? Ik voel me schuldig. Ik slaap veel, ik voel me onrustig zodra ik wakker ben, hoofdpijn, weet niet hoe ik me moet voelen, wil liever niet alleen zijn, want mensen om me heen betekent afleiding van wat er allemaal in mn hoofd gebeurd, maar wordt juist ook uitgeput door gesprekken en geluiden en alles. Nog steeds zo'n druk op mn borst, paniekgevoel als ik opeens ga zitten nadenken over deze hele situatie. Vanavond gelukkig een gesprek met de psycholoog.
Maar ik moet nu dus nog wat dingen doen. Ik moet een verwijsbrief ophalen bij de dokter, een pakketje ophalen in de stad, boodschappen doen aan de andere kant van de stad en een fiets wegbrengen. Maar het lukt.me dus niet om te bedenken hoe ik dat het handigst/snelst doe voordat mn loge komt...
woensdag 24 april 2013 om 13:06
quote:pentium schreef op 24 april 2013 @ 12:53:
Ik weet nog niet hoe het voelt.Nu ben ik vrij/ziek. Maar wat moet ik dan doen? Ik voel me schuldig. Ik slaap veel, ik voel me onrustig zodra ik wakker ben, hoofdpijn, weet niet hoe ik me moet voelen, wil liever niet alleen zijn, want mensen om me heen betekent afleiding van wat er allemaal in mn hoofd gebeurd, maar wordt juist ook uitgeput door gesprekken en geluiden en alles. Nog steeds zo'n druk op mn borst, paniekgevoel als ik opeens ga zitten nadenken over deze hele situatie. Vanavond gelukkig een gesprek met de psycholoog.
Maar ik moet nu dus nog wat dingen doen. Ik moet een verwijsbrief ophalen bij de dokter, een pakketje ophalen in de stad, boodschappen doen aan de andere kant van de stad en een fiets wegbrengen. Maar het lukt.me dus niet om te bedenken hoe ik dat het handigst/snelst doe voordat mn loge komt...
Zie je hoeveel je "moet"? Tenzij je in Friesland woont en er de Friese vertaling overheen gooit (ik mat nog dit en dat dwaan) moet je echt heel veel van jezelf...
Dat is het eerste wat je los mag gaan laten. Het moeten. Je haalt een verwijsbrief op. Meer niet. Het pakketje kan je laten liggen en door iemand anders laten halen, met de brief. Boodschappen? Maak een lijstje en laat het je moeder opknappen. Vraag om hulp, laat je werk en klusjes uit handen nemen. Sterkte, ik weet nog exact hoe het voelt...
Ik weet nog niet hoe het voelt.Nu ben ik vrij/ziek. Maar wat moet ik dan doen? Ik voel me schuldig. Ik slaap veel, ik voel me onrustig zodra ik wakker ben, hoofdpijn, weet niet hoe ik me moet voelen, wil liever niet alleen zijn, want mensen om me heen betekent afleiding van wat er allemaal in mn hoofd gebeurd, maar wordt juist ook uitgeput door gesprekken en geluiden en alles. Nog steeds zo'n druk op mn borst, paniekgevoel als ik opeens ga zitten nadenken over deze hele situatie. Vanavond gelukkig een gesprek met de psycholoog.
Maar ik moet nu dus nog wat dingen doen. Ik moet een verwijsbrief ophalen bij de dokter, een pakketje ophalen in de stad, boodschappen doen aan de andere kant van de stad en een fiets wegbrengen. Maar het lukt.me dus niet om te bedenken hoe ik dat het handigst/snelst doe voordat mn loge komt...
Zie je hoeveel je "moet"? Tenzij je in Friesland woont en er de Friese vertaling overheen gooit (ik mat nog dit en dat dwaan) moet je echt heel veel van jezelf...
Dat is het eerste wat je los mag gaan laten. Het moeten. Je haalt een verwijsbrief op. Meer niet. Het pakketje kan je laten liggen en door iemand anders laten halen, met de brief. Boodschappen? Maak een lijstje en laat het je moeder opknappen. Vraag om hulp, laat je werk en klusjes uit handen nemen. Sterkte, ik weet nog exact hoe het voelt...
woensdag 24 april 2013 om 13:19
Boodschapppen doen kan ook met logee. Pakketje en fiets komen nog wel (of kunnen opgehaald worden)
Je laat je lijstje weer groeien. Denk nu even aan jezelf.
Zorg voor een ritme, vaste tijd op vaste tijd naar bed. Maar probeer verder echt niks te doen, ga in het zonnetje zitten en geniet. Kijk naar de drukte om je heen waar jij je niet in hoeft te mengen, jij bent immers ziek en neem dus echt de rust.
Niks doen is niet erg! (Ook ik heb dit moeten leren.)
Als je bang bent dat alles in de soep loopt, neem dan een pannetje mee.
woensdag 24 april 2013 om 13:25
woensdag 24 april 2013 om 13:28
quote:Louba schreef op 24 april 2013 @ 13:06:
[...]
Zie je hoeveel je "moet"? Tenzij je in Friesland woont en er de Friese vertaling overheen gooit (ik mat nog dit en dat dwaan) moet je echt heel veel van jezelf...
Dat is het eerste wat je los mag gaan laten. Het moeten. Je haalt een verwijsbrief op. Meer niet. Het pakketje kan je laten liggen en door iemand anders laten halen, met de brief. Boodschappen? Maak een lijstje en laat het je moeder opknappen. Vraag om hulp, laat je werk en klusjes uit handen nemen. Sterkte, ik weet nog exact hoe het voelt...
Uhm uhnm uhm.. Verstandelijk weet ik het wel.. maarja. Weet je. Ik wil naar die speciale supermarkt daar en daar omdat daar een aanbieding is van iets dat ik heel graag hebben. Kan toch moeilijk m'n logee daar heen sturen?
En tjsa, moeders. Met moeders gaat het zelf ook niet goed.
En mn ouders wonen hier een halfuur rijden vandaan, dus dat is niet praktisch.
En m'n kamer MOET ECHT opgeruimd zijn, want zo kan er niemand logeren hier.
Dus.
Fiets wegbrengen
Brief ophalen
Kamer opruimen.
[...]
Zie je hoeveel je "moet"? Tenzij je in Friesland woont en er de Friese vertaling overheen gooit (ik mat nog dit en dat dwaan) moet je echt heel veel van jezelf...
Dat is het eerste wat je los mag gaan laten. Het moeten. Je haalt een verwijsbrief op. Meer niet. Het pakketje kan je laten liggen en door iemand anders laten halen, met de brief. Boodschappen? Maak een lijstje en laat het je moeder opknappen. Vraag om hulp, laat je werk en klusjes uit handen nemen. Sterkte, ik weet nog exact hoe het voelt...
Uhm uhnm uhm.. Verstandelijk weet ik het wel.. maarja. Weet je. Ik wil naar die speciale supermarkt daar en daar omdat daar een aanbieding is van iets dat ik heel graag hebben. Kan toch moeilijk m'n logee daar heen sturen?
En tjsa, moeders. Met moeders gaat het zelf ook niet goed.
En mn ouders wonen hier een halfuur rijden vandaan, dus dat is niet praktisch. En m'n kamer MOET ECHT opgeruimd zijn, want zo kan er niemand logeren hier.
Dus.
Fiets wegbrengen
Brief ophalen
Kamer opruimen.
woensdag 24 april 2013 om 13:58
Ok.
Dat ik het niet eerder heb bedacht.. Vriendin stelde voor dat ik gewoon die fiets lekker hier zou staan, dat is namelijk een fiets die ik heb geleend voor m'n logé zodat hij niet steeds met OV hoeft te gaan. Maar daar kan ik natuurlijk gewoon tegen zeggen dat ie maar van het station naar mijn huis moet komen met de bus en dat hier die fiets staat. Dat ik hem niet op ga halen.
Dus nu is het alleen kamer opruimen.
Dat ik het niet eerder heb bedacht.. Vriendin stelde voor dat ik gewoon die fiets lekker hier zou staan, dat is namelijk een fiets die ik heb geleend voor m'n logé zodat hij niet steeds met OV hoeft te gaan. Maar daar kan ik natuurlijk gewoon tegen zeggen dat ie maar van het station naar mijn huis moet komen met de bus en dat hier die fiets staat. Dat ik hem niet op ga halen.
Dus nu is het alleen kamer opruimen.
woensdag 24 april 2013 om 14:09
quote:rbcrsd schreef op 24 april 2013 @ 14:06:
Nou dat is een zorg minder, dus kun je je nu focussen op je kamer opruimen en daarna even relaxen. Moet je echt doen het relaxen, dat heeft je lichaam en geest nodig!!!Nouja, op zich wel, krijg alleen geen berichtje terug van m'n loge.. Dus weetje. dat loslaten. dat vind ik zo moeilijk.
Nou dat is een zorg minder, dus kun je je nu focussen op je kamer opruimen en daarna even relaxen. Moet je echt doen het relaxen, dat heeft je lichaam en geest nodig!!!Nouja, op zich wel, krijg alleen geen berichtje terug van m'n loge.. Dus weetje. dat loslaten. dat vind ik zo moeilijk.
woensdag 24 april 2013 om 15:36
Klopt. loslaten is ook moeilijk...
Daarom is dat les 1 Je zal zien dat er een last van je schouders afvalt als je eens een keertje "nee" zegt tegen iets.
Enne, waaróm kan je je loge niet om boodschappen sturen? Heb je je loge gevraagd of ie bezwaar heeft? Het is mooi weer, het is een andere stad, er is geen tijdsdruk.
Dat het niet kan, dat maak jij ervan Zie je hoeveel je invult voor een ander om een ander niet "tot last" te zijn en het "dus" zelf maar op te pakken ten koste van jezelf?
Daarom is dat les 1 Je zal zien dat er een last van je schouders afvalt als je eens een keertje "nee" zegt tegen iets.
Enne, waaróm kan je je loge niet om boodschappen sturen? Heb je je loge gevraagd of ie bezwaar heeft? Het is mooi weer, het is een andere stad, er is geen tijdsdruk.
Dat het niet kan, dat maak jij ervan Zie je hoeveel je invult voor een ander om een ander niet "tot last" te zijn en het "dus" zelf maar op te pakken ten koste van jezelf?
donderdag 25 april 2013 om 20:55
Hoi,
Ik was op zoek naar enige herkenning op dit forum, want ook bij mij is 3 weken geleden een burn out geconstateerd. Moeilijk te accepteren en inderdaad: dat loslaten.... Ook bij mij is mijn werkgever erg onwelwillend, dus ik herken je verhaal heel erg. Ik wil je een hart onder de riem steken en je (net als de rest hier) aanmoedigen om rustig aan te doen en vooral nee te zeggen! (iets waar ik ook aan ga werken!)
Bella
Ik was op zoek naar enige herkenning op dit forum, want ook bij mij is 3 weken geleden een burn out geconstateerd. Moeilijk te accepteren en inderdaad: dat loslaten.... Ook bij mij is mijn werkgever erg onwelwillend, dus ik herken je verhaal heel erg. Ik wil je een hart onder de riem steken en je (net als de rest hier) aanmoedigen om rustig aan te doen en vooral nee te zeggen! (iets waar ik ook aan ga werken!)
Bella