Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
zondag 4 juli 2010 om 23:23
quote:green_eyes schreef op 04 juli 2010 @ 13:14:
Hallo mensen hier!
Ik ken LA en Moon van het 'goede dag, slechte dag' topic en LA verwees me even naar dit topic om te lezen hoe het met haar ging. (ik moest dus eerst het vorige topic opsnorren; wat gaat het hier hard!)
Maar goed, ik wil me toch even bekend maken , ik lees af en toe wel eens mee op jouw (/jullie) topic, Annemeike.
Nog gefeliciteerd met je plek in de eregallerij!
Haha, ik ben er weer vandoor, hoor!
Hai! Nou, ik hoop dat je vindt wat je zoekt en je bent altijd van harte welkom om mee te lezen en/of schrijven, hoor! Sorry dat ik niet eerder op je heb gereageerd. Had je gelezen en raakte toen in gesprek met Schuddebuik en Jumps! Toen vergat ik het!
En dank je voor de felicitatie!
groetjes!
Hallo mensen hier!
Ik ken LA en Moon van het 'goede dag, slechte dag' topic en LA verwees me even naar dit topic om te lezen hoe het met haar ging. (ik moest dus eerst het vorige topic opsnorren; wat gaat het hier hard!)
Maar goed, ik wil me toch even bekend maken , ik lees af en toe wel eens mee op jouw (/jullie) topic, Annemeike.
Nog gefeliciteerd met je plek in de eregallerij!
Haha, ik ben er weer vandoor, hoor!
Hai! Nou, ik hoop dat je vindt wat je zoekt en je bent altijd van harte welkom om mee te lezen en/of schrijven, hoor! Sorry dat ik niet eerder op je heb gereageerd. Had je gelezen en raakte toen in gesprek met Schuddebuik en Jumps! Toen vergat ik het!
En dank je voor de felicitatie!
groetjes!
maandag 5 juli 2010 om 01:11
Ben net thuis....
@ Jumpsje:
Heel erg bedankt voor je ontzettend lieve berichtje! Die spreuk van Loesje bedoel ik. Doet me echt goed. Ik ga hem op internet zoeken en uitdraaien, en dan hang ik hem op mijn toilet. Daar heb ik namelijk meerdere spreuken van Loesje hangen.
Fijn te lezen dat de gebeurtenissen van afgelopen week geen invloed hebben op je werk, en dat je er nog gewoon terecht kan.
Ik was van plan nog het één en ander te typen als ik thuis kwam. Maar ik ben veel later thuis dan verwacht, en heb een beetje veel wijn op Uitgebreide posts plaatsen doe ik dus maar niet meer!
@ Jumpsje:
Heel erg bedankt voor je ontzettend lieve berichtje! Die spreuk van Loesje bedoel ik. Doet me echt goed. Ik ga hem op internet zoeken en uitdraaien, en dan hang ik hem op mijn toilet. Daar heb ik namelijk meerdere spreuken van Loesje hangen.
Fijn te lezen dat de gebeurtenissen van afgelopen week geen invloed hebben op je werk, en dat je er nog gewoon terecht kan.
Ik was van plan nog het één en ander te typen als ik thuis kwam. Maar ik ben veel later thuis dan verwacht, en heb een beetje veel wijn op Uitgebreide posts plaatsen doe ik dus maar niet meer!
maandag 5 juli 2010 om 08:30
maandag 5 juli 2010 om 12:50
Goedemorgen! Oh nee, het is al middag. Eeeehh.. Goedemiddag dus!
Verana lig je nog te slapen of ben je die spreuk van Loesje uit aan het printen?
SChuddebuik, ben je nu alweer gaan sporten?? Ging het een beetje? Niet te warm?
Jumps, is het gelukt om om 23.00u. te gaan slapen?
Frizz, dat heb ik nou ook zo vaak. Dat ik bij aan het lezen ben en dat de helft dan alweer gewist is. Grrrrr......héél frustrerend!
Janna, hoe is het??
LA en Frizzy, was het leuk op het concert? Overtrof het jullie verwachtingen?
Noah,
Snjo komt morgen alweer terug. Yeah!!! Hopelijk heeft ze het nu nog enorm naar haar zin daar.
Berbke.
Moon,
Ik heb een lange, lege dag voor de boeg. Oh ja, zou ik bijna vergeten, alleen vanmiddag even naar de psych. (vandaag de mannelijke variant).
Fijne dag allemaal!!!
Verana lig je nog te slapen of ben je die spreuk van Loesje uit aan het printen?
SChuddebuik, ben je nu alweer gaan sporten?? Ging het een beetje? Niet te warm?
Jumps, is het gelukt om om 23.00u. te gaan slapen?
Frizz, dat heb ik nou ook zo vaak. Dat ik bij aan het lezen ben en dat de helft dan alweer gewist is. Grrrrr......héél frustrerend!
Janna, hoe is het??
LA en Frizzy, was het leuk op het concert? Overtrof het jullie verwachtingen?
Noah,
Snjo komt morgen alweer terug. Yeah!!! Hopelijk heeft ze het nu nog enorm naar haar zin daar.
Berbke.
Moon,
Ik heb een lange, lege dag voor de boeg. Oh ja, zou ik bijna vergeten, alleen vanmiddag even naar de psych. (vandaag de mannelijke variant).
Fijne dag allemaal!!!
maandag 5 juli 2010 om 13:33
Een heel lekkere variant ja. Hij is echt knap en nog heel aardig ook. Het is bijna een feest om naar hem toe te gaan. En dat is dan weer een flinke overdrijving !
Wat jammer dat je niet kunt komen op het ijsfeestje
Er komen er wel meer hoor! (van die ijsfeestjes)
Snjo heeft kennelijk niet de computer kunnen kraken op haar vakantie-adres, want ze heeft hier niet meer gepost. Nou, dan heeft ze het waarschijnlijk goed naar haar zin en geen tijd om te forummen. Is alleen maar goed, toch?
Veel plezier vanmiddag met dochter en druk vriendinnetje op de kermis! (las ik net op andere topic)!!
Wat jammer dat je niet kunt komen op het ijsfeestje
Er komen er wel meer hoor! (van die ijsfeestjes)
Snjo heeft kennelijk niet de computer kunnen kraken op haar vakantie-adres, want ze heeft hier niet meer gepost. Nou, dan heeft ze het waarschijnlijk goed naar haar zin en geen tijd om te forummen. Is alleen maar goed, toch?
Veel plezier vanmiddag met dochter en druk vriendinnetje op de kermis! (las ik net op andere topic)!!
maandag 5 juli 2010 om 14:16
Leuk Annemeike, een knappe psychiater! Dan is het toch minder erg om ernaar toe te gaan. Is in ieder geval het uitzicht leuk.
Ik was alweer redelijk vroeg uit de veren vanochtend (9 uur), want ik ging een nieuwe tv kopen! Mijn oude was vorige week immers stuk gegaan. Ik ben nu nog bezig de zenders in te stellen, wat een karwei!
Ik heb gelukkig geen last van de wijn van gisteravond!
Fijne middag allemaal!
Ik was alweer redelijk vroeg uit de veren vanochtend (9 uur), want ik ging een nieuwe tv kopen! Mijn oude was vorige week immers stuk gegaan. Ik ben nu nog bezig de zenders in te stellen, wat een karwei!
Ik heb gelukkig geen last van de wijn van gisteravond!
Fijne middag allemaal!
maandag 5 juli 2010 om 14:33
quote:Annemeike schreef op 04 juli 2010 @ 12:27:
Met mij is alles goed, hoor.
LA, veel plezier in de dierentuin met je neefje! Hij zal inmiddels wel wakker zijn!
Veraan, kan me voorstellen dat je het flink beu wordt om steeds maar over de inhoud van dat rugzakje te moeten praten. Je wilt dat waarschijnlijk loslaten en je nu 'gewoon' alleen op de toekomst richten. Is het ook zo dat je het ene moment enorm enthousiast bent en het volgende moment de moed in de schoenen voelt zinken? Dat je zoveel zin hebt om iets nieuws te beginnen, maar tegengewerkt wordt door de beperkingen die de wet je oplegt?
En op relatiegebied is het wel zo wat Janna zegt. Je moet eerst van jezelf houden voordat je van een ander kunt houden. Hou je van jezelf?
Ik vind het trouwens wel geweldig knap van je dat je nu allerlei dingen aan het oppakken bent ondanks je angsten.
Ondanks je 'werkangst' ben je toch maar op die consulent afgestapt. Dat is echt hartstikke knap.
Ook op relatie-vlak heb je nare ervaringen, maar tóch ben je er nu serieus over aan het nadenken om ook op zoek te gaan naar een vriend.
Ondanks je angsten ben je bezig om verandering in je leven aan te brengen. Dat is moedig, want het 'oude vertrouwde' kan soms zo veilig voelen.
Maar ook al gaat het niet lukken met werk en/of relatie, dan weet je dat je het geprobeerd hebt en kan je ook trots op jezelf zijn dat je dat gedaan hebt.
Maar vandaag is het nog weekend..............
Succes en schrijf hier maar lekker van je af!
Ik wilde nog even ingaan op dit stukje. Je schrijft hierin een aantal goede dingen, Annemeike.
Ik ben altijd heel enthousiast geweest om nieuwe dingen te beginnen. Elke keer als ik nieuwe stappen ging zetten, wist ik zéker dat het nu goed kwam. Bijna bij het obsessieve af. En elke keer gebeurde dat niet. Dan was mijn gevoel van teleurstelling zo groot.
Met de stappen (op werkgebied) die ik nu aan het zetten ben, is mijn enthousiasme een stuk minder. Ik voel deze keer veel voorbehoud. Puur uit zelfbescherming, omdat ik geen zin heb in weer dat zwarte gat van die teleurstelling.
Ik voel ook wanhoop, nu ik weer merk hoe lastig het voor mij is om nog aan het werk te komen.
Ik moet al zoveel blokkades in mijzelf overwinnen en dealen met mijn angstgevoelens, om te doen wat ik nu met mijn consulent doe. En als hij mij dan daarnaast nog duidelijk maakt, dat het niet gemakkelijk zal worden mij ergens te plaatsen, dan zakt de moed me inderdaad soms in de schoenen.
Ik plaats deze post even, dan komt er nog één.
Met mij is alles goed, hoor.
LA, veel plezier in de dierentuin met je neefje! Hij zal inmiddels wel wakker zijn!
Veraan, kan me voorstellen dat je het flink beu wordt om steeds maar over de inhoud van dat rugzakje te moeten praten. Je wilt dat waarschijnlijk loslaten en je nu 'gewoon' alleen op de toekomst richten. Is het ook zo dat je het ene moment enorm enthousiast bent en het volgende moment de moed in de schoenen voelt zinken? Dat je zoveel zin hebt om iets nieuws te beginnen, maar tegengewerkt wordt door de beperkingen die de wet je oplegt?
En op relatiegebied is het wel zo wat Janna zegt. Je moet eerst van jezelf houden voordat je van een ander kunt houden. Hou je van jezelf?
Ik vind het trouwens wel geweldig knap van je dat je nu allerlei dingen aan het oppakken bent ondanks je angsten.
Ondanks je 'werkangst' ben je toch maar op die consulent afgestapt. Dat is echt hartstikke knap.
Ook op relatie-vlak heb je nare ervaringen, maar tóch ben je er nu serieus over aan het nadenken om ook op zoek te gaan naar een vriend.
Ondanks je angsten ben je bezig om verandering in je leven aan te brengen. Dat is moedig, want het 'oude vertrouwde' kan soms zo veilig voelen.
Maar ook al gaat het niet lukken met werk en/of relatie, dan weet je dat je het geprobeerd hebt en kan je ook trots op jezelf zijn dat je dat gedaan hebt.
Maar vandaag is het nog weekend..............
Succes en schrijf hier maar lekker van je af!
Ik wilde nog even ingaan op dit stukje. Je schrijft hierin een aantal goede dingen, Annemeike.
Ik ben altijd heel enthousiast geweest om nieuwe dingen te beginnen. Elke keer als ik nieuwe stappen ging zetten, wist ik zéker dat het nu goed kwam. Bijna bij het obsessieve af. En elke keer gebeurde dat niet. Dan was mijn gevoel van teleurstelling zo groot.
Met de stappen (op werkgebied) die ik nu aan het zetten ben, is mijn enthousiasme een stuk minder. Ik voel deze keer veel voorbehoud. Puur uit zelfbescherming, omdat ik geen zin heb in weer dat zwarte gat van die teleurstelling.
Ik voel ook wanhoop, nu ik weer merk hoe lastig het voor mij is om nog aan het werk te komen.
Ik moet al zoveel blokkades in mijzelf overwinnen en dealen met mijn angstgevoelens, om te doen wat ik nu met mijn consulent doe. En als hij mij dan daarnaast nog duidelijk maakt, dat het niet gemakkelijk zal worden mij ergens te plaatsen, dan zakt de moed me inderdaad soms in de schoenen.
Ik plaats deze post even, dan komt er nog één.
maandag 5 juli 2010 om 14:46
Of ik van mijzelf hou? Wel meer dan ik ooit heb gedaan. Ik vind mezelf inmiddels steeds vaker op meerdere punten best okee.
Wat dat betreft zat ik een aantal jaren geleden best diep weg, en dat is echt al zo veranderd.
Janna heeft zeker een punt dat je eerst van jezelf moet houden, voor je van een ander kunt houden. Ik denk ook, dat het als ik niet genoeg van mijzelf houd, mijn partner alles goed zal moeten maken, wat ik mezelf niet kan geven. En dat gaat dus echt niet werken. Dat trekt onherroepelijk scheef op een bepaald moment, en dan krijg je een ongelijkwaardige relatie.
Erkenning en waardering van een ander halen in plaats van uit jezelf, werkt niet. Van dit soort dingen ben ik mij absoluut bewust.
Soms heb ik momenten, dat ik dat houden van-gevoel voor mezelf ineens heb. Dat ik mezelf mooi, en leuk en lief vind. Die momenten zijn gewoon nog niet vaak genoeg.
Uiteindelijk zit het hem toch in zelfacceptatie. Acceptatie van hoe mijn leven gelopen is, wat ik ervan gemaakt heb en wat er van mij geworden is. En daar blij en tevreden mee zijn.
Nou, dat was mijn monoloog van vandaag
Dan ga ik nu weer verder met zenders instellen op mijn televisie
Wat dat betreft zat ik een aantal jaren geleden best diep weg, en dat is echt al zo veranderd.
Janna heeft zeker een punt dat je eerst van jezelf moet houden, voor je van een ander kunt houden. Ik denk ook, dat het als ik niet genoeg van mijzelf houd, mijn partner alles goed zal moeten maken, wat ik mezelf niet kan geven. En dat gaat dus echt niet werken. Dat trekt onherroepelijk scheef op een bepaald moment, en dan krijg je een ongelijkwaardige relatie.
Erkenning en waardering van een ander halen in plaats van uit jezelf, werkt niet. Van dit soort dingen ben ik mij absoluut bewust.
Soms heb ik momenten, dat ik dat houden van-gevoel voor mezelf ineens heb. Dat ik mezelf mooi, en leuk en lief vind. Die momenten zijn gewoon nog niet vaak genoeg.
Uiteindelijk zit het hem toch in zelfacceptatie. Acceptatie van hoe mijn leven gelopen is, wat ik ervan gemaakt heb en wat er van mij geworden is. En daar blij en tevreden mee zijn.
Nou, dat was mijn monoloog van vandaag
Dan ga ik nu weer verder met zenders instellen op mijn televisie
maandag 5 juli 2010 om 16:04
quote:Verana schreef op 05 juli 2010 @ 14:33:
[...]
Ik ben altijd heel enthousiast geweest om nieuwe dingen te beginnen. Elke keer als ik nieuwe stappen ging zetten, wist ik zéker dat het nu goed kwam. Bijna bij het obsessieve af. En elke keer gebeurde dat niet. Dan was mijn gevoel van teleurstelling zo groot.
Heel herkenbaar. Dat heb ik ook regelmatig.
Verder: allemaal.
Ik ben bij de psychiater geweest. Hij heeft weinig gevraagd over mijn dip, niet het hoe en waardoor en sinds wanneer ofzo. Alleen geconstateerd dat het zo is: de dips blijven regelmatig terugkeren.
Ik heb de afgelopen jaren steeds analyses gemaakt over wanneer ik me hoe ging voelen en wanneer het weer beter ging enzo.
Maar de arts constateerde dat de dips regelmatig terugkomen en kwam weer met zijn overzichtje van pillen.
Hij heeft verschillende mogelijkheden opgenoemd, met bijwerkingen etc, en uiteindelijk mocht ik zelf zeggen waar mijn voorkeur naar uit ging.
(gisteren had ik een topic geopend over Seroquel omdat ik dacht dat dat nu de meest voor de hand liggende keuze zou zijn)
Ik weet niet meer hoe mijn nieuwe medicijn heet (recept is gefaxt naar apotheek en ik kan het morgen halen) maar het heeft niet die sufheid als bijwerking, die Seroquel heeft.
Het kan de slaap wel negatief beïnvloeden. Dat is voor mij niet zo gunstig, maar we gaan het toch proberen.
Vanavond overigens de diploma-uitreiking van mijn broertje. Ik weet niet of ik al eens geschreven had dat hij geslaagd is?
Fijne dag iedereen.
[...]
Ik ben altijd heel enthousiast geweest om nieuwe dingen te beginnen. Elke keer als ik nieuwe stappen ging zetten, wist ik zéker dat het nu goed kwam. Bijna bij het obsessieve af. En elke keer gebeurde dat niet. Dan was mijn gevoel van teleurstelling zo groot.
Heel herkenbaar. Dat heb ik ook regelmatig.
Verder: allemaal.
Ik ben bij de psychiater geweest. Hij heeft weinig gevraagd over mijn dip, niet het hoe en waardoor en sinds wanneer ofzo. Alleen geconstateerd dat het zo is: de dips blijven regelmatig terugkeren.
Ik heb de afgelopen jaren steeds analyses gemaakt over wanneer ik me hoe ging voelen en wanneer het weer beter ging enzo.
Maar de arts constateerde dat de dips regelmatig terugkomen en kwam weer met zijn overzichtje van pillen.
Hij heeft verschillende mogelijkheden opgenoemd, met bijwerkingen etc, en uiteindelijk mocht ik zelf zeggen waar mijn voorkeur naar uit ging.
(gisteren had ik een topic geopend over Seroquel omdat ik dacht dat dat nu de meest voor de hand liggende keuze zou zijn)
Ik weet niet meer hoe mijn nieuwe medicijn heet (recept is gefaxt naar apotheek en ik kan het morgen halen) maar het heeft niet die sufheid als bijwerking, die Seroquel heeft.
Het kan de slaap wel negatief beïnvloeden. Dat is voor mij niet zo gunstig, maar we gaan het toch proberen.
Vanavond overigens de diploma-uitreiking van mijn broertje. Ik weet niet of ik al eens geschreven had dat hij geslaagd is?
Fijne dag iedereen.
maandag 5 juli 2010 om 16:43
Hee Veraan, je posts (wat je erin schrijft) getuigen van veel zelf-inzicht. Mooi om te lezen dat je jezelf wel steeds meer gaat waarderen.
Je wordt nu niet heel enthousiast meer over evt stappen richting werk/scholing, omdat je bang bent weer erg teleurgesteld te worden. Dat is natuurlijk een stuk zelfbescherming en dat is misschien ook wel heel verstandig. Het valt nl niet mee om uit het gat te kruipen dat ontstaat als je je er heel veel van voorgesteld had en het is op een teleurstelling uit gelopen.
Motiveert die consulent je wel een beetje naast het benadrukken van de realiteit?
En op relatiegebied........... het is wat dat betreft reuze jammer dat er niet wat meer mannen op het viva-forum te vinden zijn, want op dit forum leer je vrij makkelijk mensen 'kennen'.
Zet'em op he, Veraantje!!
Je wordt nu niet heel enthousiast meer over evt stappen richting werk/scholing, omdat je bang bent weer erg teleurgesteld te worden. Dat is natuurlijk een stuk zelfbescherming en dat is misschien ook wel heel verstandig. Het valt nl niet mee om uit het gat te kruipen dat ontstaat als je je er heel veel van voorgesteld had en het is op een teleurstelling uit gelopen.
Motiveert die consulent je wel een beetje naast het benadrukken van de realiteit?
En op relatiegebied........... het is wat dat betreft reuze jammer dat er niet wat meer mannen op het viva-forum te vinden zijn, want op dit forum leer je vrij makkelijk mensen 'kennen'.
Zet'em op he, Veraantje!!
maandag 5 juli 2010 om 16:49
Hai Moon!
Ja, je hebt een keer geschreven dat je broertje geslaagd was voor de HAVO. Leuk dat je vanavond naar de diploma-uitreiking gaat.
Vond je het fijn dat de psych niet uitgebreid door ging vragen over de dip? Of had je er liever wat meer over gezegd?
Ben heel benieuwd naar welk medicijn je krijgt. Niet toevallig abilify? Dat is ook een AP, maar geeft ook minder sufheid en kan de slaap beinvloeden. Maar goed, er zullen wel legio medicijnen zijn die dezelfde kenmerken hebben!
Ben je opgelucht na het bezoek aan de psych? Heb je al snel weer een vervolgafspraak?
Hoe kom je de dagen door? Lukt het je een beetje om te léven of trek je je liever terug?
Ik hoop dat dat medicijn een positieve verandering op gaat leveren.
Sterkte Moon!
Ja, je hebt een keer geschreven dat je broertje geslaagd was voor de HAVO. Leuk dat je vanavond naar de diploma-uitreiking gaat.
Vond je het fijn dat de psych niet uitgebreid door ging vragen over de dip? Of had je er liever wat meer over gezegd?
Ben heel benieuwd naar welk medicijn je krijgt. Niet toevallig abilify? Dat is ook een AP, maar geeft ook minder sufheid en kan de slaap beinvloeden. Maar goed, er zullen wel legio medicijnen zijn die dezelfde kenmerken hebben!
Ben je opgelucht na het bezoek aan de psych? Heb je al snel weer een vervolgafspraak?
Hoe kom je de dagen door? Lukt het je een beetje om te léven of trek je je liever terug?
Ik hoop dat dat medicijn een positieve verandering op gaat leveren.
Sterkte Moon!
maandag 5 juli 2010 om 17:27
Verana: zoals annemeike zegt, je hebt het mooi omschreven. Ik vind het echt knap hoeveel zelfinzicht jij hebt.
Ik hoop dat er met de consulent toch nog wat uit gaat komen, je bent volgens mij zo gemotiveerd.
Het is wel een hele enthousiaste consulent toch?
Wat betreft het daten, ik ken ook mensen die iemand hebben leren kennen via een datingssite.
Maar ook mensen die een paar keer een 'blauwtje' hebben gelopen. Het lijkt mij in elk geval heel spannend allemaal.
Ook in jouw geval misschien wat veel? Eerst die operatie, nu bezig met het werk etc.
En ik vind dat jouw 'rugzak' met bagage je alleen maar waardevoller maakt.
@annemeike: Ja concert was echt gaaf, ik heb lekker gedanst en meegezongen.
Was wel wat laat thuis maar dat gaf niet.
Hmm dus jij hebt een mooie mannelijke psychiater
Ik ben jaloers, die van mij is hartstikke oud.
Heb je een goed gesprek gehad met de psych?
En ga je morgen weer met je zussen voetbal kijken?
Ik hoop dat er met de consulent toch nog wat uit gaat komen, je bent volgens mij zo gemotiveerd.
Het is wel een hele enthousiaste consulent toch?
Wat betreft het daten, ik ken ook mensen die iemand hebben leren kennen via een datingssite.
Maar ook mensen die een paar keer een 'blauwtje' hebben gelopen. Het lijkt mij in elk geval heel spannend allemaal.
Ook in jouw geval misschien wat veel? Eerst die operatie, nu bezig met het werk etc.
En ik vind dat jouw 'rugzak' met bagage je alleen maar waardevoller maakt.
@annemeike: Ja concert was echt gaaf, ik heb lekker gedanst en meegezongen.
Was wel wat laat thuis maar dat gaf niet.
Hmm dus jij hebt een mooie mannelijke psychiater
Ik ben jaloers, die van mij is hartstikke oud.
Heb je een goed gesprek gehad met de psych?
En ga je morgen weer met je zussen voetbal kijken?
maandag 5 juli 2010 om 17:34
hai moon,
Leuk je weer te lezen.
Tja vervelend bijwerkingen die bij de medicijnen komen, maar als ze goed helpen tegen de klachten...
Duurt meestal wel een paar weken voordat je effect merkt van de medicijnen.
Hoe staat het met je studieplannen? Als je dat wilt vertellen?
Heel veel plezier op de diploma-uitreiking van je broertje!
Leuk je weer te lezen.
Tja vervelend bijwerkingen die bij de medicijnen komen, maar als ze goed helpen tegen de klachten...
Duurt meestal wel een paar weken voordat je effect merkt van de medicijnen.
Hoe staat het met je studieplannen? Als je dat wilt vertellen?
Heel veel plezier op de diploma-uitreiking van je broertje!
maandag 5 juli 2010 om 18:32
quote:Annemeike schreef op 05 juli 2010 @ 16:49:
Hai Moon!
Ja, je hebt een keer geschreven dat je broertje geslaagd was voor de HAVO. Leuk dat je vanavond naar de diploma-uitreiking gaat.
Vond je het fijn dat de psych niet uitgebreid door ging vragen over de dip? Of had je er liever wat meer over gezegd?
Ben heel benieuwd naar welk medicijn je krijgt. Niet toevallig abilify? Dat is ook een AP, maar geeft ook minder sufheid en kan de slaap beinvloeden. Maar goed, er zullen wel legio medicijnen zijn die dezelfde kenmerken hebben!
Ben je opgelucht na het bezoek aan de psych? Heb je al snel weer een vervolgafspraak?
Hoe kom je de dagen door? Lukt het je een beetje om te léven of trek je je liever terug?
Ik hoop dat dat medicijn een positieve verandering op gaat leveren.
Sterkte Moon!
Nee het gaat niet om Abilify. De naam ken ik wel maar ik heb het nooit gebruikt.
Op het moment zelf vond ik het wel okee dat de psych geen vragen stelde.
Ik vraag me een beetje af wat beter is: het gewoon bekijken als een feit dat eens in de zoveel tijd de depressie zich aandient. Of kijken alsof het een gevolg is van iets.
Meestal doe ik het laatste maar dat maakt ook dat ik me schuldig ga voelen soms. Dat ik iets verkeerd gedaan heb en dat ik daardoor de mogelijkheden creëer om weer depressief te worden. Wat dat betreft is het wel makkelijk als iemand het als een losstaand iets lijkt te zien.
(Wat bij mijn psych niet echt zo is, want hij heeft ook wel andere ideeën, maar deze keer koos hij deze benadering).
Over dat leven of terugtrekken.... op dit moment is het meer terugtrekken. Als ik ergens ben zie ik dat anderen plezier hebben maar is het alsof ik er zelf geen deel van kan uitmaken.
Sommige dingen die ik normaal leuk vind, vind ik nu ook gewoon echt niet leuk. Winkelen ofzo... ik zou niet weten wat er leuk is aan zo'n winkel, op dit moment. Nouja ik weet wel wat er leuk kan zijn, maar ik kan dat nu niet zo voelen.
De studieplannen... tja... wat ik in mijn hoofd had is te hoog gegrepen, ben ik bang.
Heb nu niet zo'n zin om daar over te schrijven. Ga zo even kijken wat ik aan doe naar de diploma-uitreiking.
Fijne avond!
Hai Moon!
Ja, je hebt een keer geschreven dat je broertje geslaagd was voor de HAVO. Leuk dat je vanavond naar de diploma-uitreiking gaat.
Vond je het fijn dat de psych niet uitgebreid door ging vragen over de dip? Of had je er liever wat meer over gezegd?
Ben heel benieuwd naar welk medicijn je krijgt. Niet toevallig abilify? Dat is ook een AP, maar geeft ook minder sufheid en kan de slaap beinvloeden. Maar goed, er zullen wel legio medicijnen zijn die dezelfde kenmerken hebben!
Ben je opgelucht na het bezoek aan de psych? Heb je al snel weer een vervolgafspraak?
Hoe kom je de dagen door? Lukt het je een beetje om te léven of trek je je liever terug?
Ik hoop dat dat medicijn een positieve verandering op gaat leveren.
Sterkte Moon!
Nee het gaat niet om Abilify. De naam ken ik wel maar ik heb het nooit gebruikt.
Op het moment zelf vond ik het wel okee dat de psych geen vragen stelde.
Ik vraag me een beetje af wat beter is: het gewoon bekijken als een feit dat eens in de zoveel tijd de depressie zich aandient. Of kijken alsof het een gevolg is van iets.
Meestal doe ik het laatste maar dat maakt ook dat ik me schuldig ga voelen soms. Dat ik iets verkeerd gedaan heb en dat ik daardoor de mogelijkheden creëer om weer depressief te worden. Wat dat betreft is het wel makkelijk als iemand het als een losstaand iets lijkt te zien.
(Wat bij mijn psych niet echt zo is, want hij heeft ook wel andere ideeën, maar deze keer koos hij deze benadering).
Over dat leven of terugtrekken.... op dit moment is het meer terugtrekken. Als ik ergens ben zie ik dat anderen plezier hebben maar is het alsof ik er zelf geen deel van kan uitmaken.
Sommige dingen die ik normaal leuk vind, vind ik nu ook gewoon echt niet leuk. Winkelen ofzo... ik zou niet weten wat er leuk is aan zo'n winkel, op dit moment. Nouja ik weet wel wat er leuk kan zijn, maar ik kan dat nu niet zo voelen.
De studieplannen... tja... wat ik in mijn hoofd had is te hoog gegrepen, ben ik bang.
Heb nu niet zo'n zin om daar over te schrijven. Ga zo even kijken wat ik aan doe naar de diploma-uitreiking.
Fijne avond!
maandag 5 juli 2010 om 19:20
Moonlight, het is nooit je eigen schuld dat je depressief bent!
Ook al zou het zo zijn dat er aanleidingen zijn waardoor je depressief wordt, dan nog kies je niet voor deze depressie.
Waar je wél voor kunt kiezen, is de wijze waarop je met je depressie omgaat. Maar volgens mij zit dat wel goed bij jou. Je komt nog steeds elke dag je bed uit. Je gaat wel naar de diploma-uitreiking van je broertje, en kleed je er speciaal voor aan. Je gaat wel door, zo goed en zo kwaad als het gaat.
Over dat je je soms afvraagt of dingen je eigen schuld zijn, herken ik wel. De therapeut die ik had (heb ik wel vaker over geschreven), had daar wel een handje van om over alles te zeggen dat je er zelf invloed op hebt. Wat aan de ene kant een prettig gevoel is, want dan heb je dingen in eigen hand. Was voor mij ook heel erg nodig om me dat bewust te worden.
Maar als dingen me dan niet lukten, had ik niet goed genoeg mijn best gedaan. Af en toe kon ze dan zo haar afkeuring laten blijken. Heb ik nu af en toe nog last van. Ook geregeld nog schuldgevoelens, dat het mijn eigen schuld is dat mijn leven is zoals het is. Dat ik gewoon niet genoeg mijn best heb gedaan.
Jeetje, ik ben wel het zonnetje in huis geloof ik, met mijn posts van vandaag en gisteren
Nou, zo dan:
Ook al zou het zo zijn dat er aanleidingen zijn waardoor je depressief wordt, dan nog kies je niet voor deze depressie.
Waar je wél voor kunt kiezen, is de wijze waarop je met je depressie omgaat. Maar volgens mij zit dat wel goed bij jou. Je komt nog steeds elke dag je bed uit. Je gaat wel naar de diploma-uitreiking van je broertje, en kleed je er speciaal voor aan. Je gaat wel door, zo goed en zo kwaad als het gaat.
Over dat je je soms afvraagt of dingen je eigen schuld zijn, herken ik wel. De therapeut die ik had (heb ik wel vaker over geschreven), had daar wel een handje van om over alles te zeggen dat je er zelf invloed op hebt. Wat aan de ene kant een prettig gevoel is, want dan heb je dingen in eigen hand. Was voor mij ook heel erg nodig om me dat bewust te worden.
Maar als dingen me dan niet lukten, had ik niet goed genoeg mijn best gedaan. Af en toe kon ze dan zo haar afkeuring laten blijken. Heb ik nu af en toe nog last van. Ook geregeld nog schuldgevoelens, dat het mijn eigen schuld is dat mijn leven is zoals het is. Dat ik gewoon niet genoeg mijn best heb gedaan.
Jeetje, ik ben wel het zonnetje in huis geloof ik, met mijn posts van vandaag en gisteren
Nou, zo dan:
maandag 5 juli 2010 om 20:50
Verana, dat schuldgevoel is onterecht en dat weet je verstandelijk toch wel? Het gevoel kan daar nog wel eens anders over 'denken', want dat is moeilijker te sturen. Die therapeute heeft jou meer slecht dan goed gedaan lijkt het. Is dat ook zo? Je hebt er in ieder geval een behoorlijk trauma aan overgehouden.
En Moon ook jij hebt geen schuld aan het feit dat je eens in de zoveel tijd depressieve periodes doormaakt en dat je zelf situaties creeert die tot die periodes leiden vind ik moeilijk om te geloven. Volgens mij vecht jij juist hard om je hoofd boven water te houden.
Jammer dat je weinig plezier beleeft op het moment. Dat hoort er inderdaad wel echt bij en het zal wel moeillijk zijn om er op te vertrouwen dat die zon ook voor jou weer gaat schijnen. Dat gaat vast en zeker weer gebeuren, maar je moet je door deze periode heen worstelen en dat zal niet meevallen. Ik weet dat je forum-moe bent, maar als wij je kunnen helpen door te lezen en te reageren op wat je schrijft...............dan kan dat, hè?!
En Moon ook jij hebt geen schuld aan het feit dat je eens in de zoveel tijd depressieve periodes doormaakt en dat je zelf situaties creeert die tot die periodes leiden vind ik moeilijk om te geloven. Volgens mij vecht jij juist hard om je hoofd boven water te houden.
Jammer dat je weinig plezier beleeft op het moment. Dat hoort er inderdaad wel echt bij en het zal wel moeillijk zijn om er op te vertrouwen dat die zon ook voor jou weer gaat schijnen. Dat gaat vast en zeker weer gebeuren, maar je moet je door deze periode heen worstelen en dat zal niet meevallen. Ik weet dat je forum-moe bent, maar als wij je kunnen helpen door te lezen en te reageren op wat je schrijft...............dan kan dat, hè?!
