Psyche
alle pijlers
Therapie psyq niet echt helpend
zaterdag 13 juni 2020 om 08:28
Hoi,
Ik heb ADHD en kamp vaak met spanningsklachten ivm trauma's uit het verleden.
Sinds 2 jaar heb ik (eerst 1x pw, nu 1x per 2 weken) therapie bij Psyq.
Maar, ik heb niet echt het gevoel dat het helpend is, sterker nog, ik heb het gevoel dat mijn spanningsklachten alleen maar zijn toegenomen.
Ik krijg schematherapie en moet dan situaties bespreken die me dwars zitten en waarop ik reageer vanuit een verkeerd patroon.
Bijvoorbeeld: " mijn moeder is erg dominant en probeert me dingen op te leggen en ik please dan teveel en kom dan in het schema van "onderwerping".
Dat gedeelte dringt wel door, waar de knelpunten liggen, maar verder krijg ik nauwelijks oefeningen of feedback hoe ik dan uit dat patroon kan komen of wat helpende gedachtes zijn en wat gezonde gedachtes zijn.
Eigenlijk heb ik het gevoel dat ze me alleen laat praten en totaal geen input geeft.
Doordat ze vragen stelt als: " hoe voel je je hierbij" of " hoe had je anders kunnen reageren" , ga ik wel nadenken hierover maar ik krijg geen feedback hoe ik dan anders had kunnen reageren.
Na 2 jaar heb ik dus wel inzicht in mijn verkeerde patronen, maar totaal geen handvaten hoe ik het moet ombuigen.
Verder wordt ik vooral op medicatie gezet: antidepressiva tegen mijn angsten en spanning, dexamfetamine tegen mijn ADHD klachten, maar geen gerichte therapie om met mijn ADHD of spanning om te gaan.
Ik heb daar specifiek om gevraagd maar ze zei; we doen nu al schematherapie en dan kunnen we geen andere dingen behandelen want dat wordt teveel.
Mijn spanningen zijn alleen maar erger geworden door het besef wat er vroeger allemaal is gebeurd, maar heb het idee dat ik er geen begeleiding in krijg, hoe ermee om te gaan.
Steeds moet ik een tussenmeting doen (protecol bij Psyq) en dan komt eruit dat het nu slechter met me gaat als in het begin van de therapie. Dat wuift ze dan weg door te zeggen dat het maar momentopname is .
Van één op andere moment zei ze: ik heb het gevoel dat het beter met je gaat dus we hebben minder afspraken nodig (nog maar 1x per 2 weken ipv iedere week)..
Ik was totaal verbaasd en heb haar ook verteld dat ik het gevoel heb dat het nog helemaal niet beter gaat, maar dat wuift ze ook weg.
Weet iemand of je na al 2 jaar therapie nog kunt overstappen naar een andere organisatie? Ik heb volgende week een afspraak met de huisarts.
En is hier verder iemand bekend met Psyq?
Ik heb ADHD en kamp vaak met spanningsklachten ivm trauma's uit het verleden.
Sinds 2 jaar heb ik (eerst 1x pw, nu 1x per 2 weken) therapie bij Psyq.
Maar, ik heb niet echt het gevoel dat het helpend is, sterker nog, ik heb het gevoel dat mijn spanningsklachten alleen maar zijn toegenomen.
Ik krijg schematherapie en moet dan situaties bespreken die me dwars zitten en waarop ik reageer vanuit een verkeerd patroon.
Bijvoorbeeld: " mijn moeder is erg dominant en probeert me dingen op te leggen en ik please dan teveel en kom dan in het schema van "onderwerping".
Dat gedeelte dringt wel door, waar de knelpunten liggen, maar verder krijg ik nauwelijks oefeningen of feedback hoe ik dan uit dat patroon kan komen of wat helpende gedachtes zijn en wat gezonde gedachtes zijn.
Eigenlijk heb ik het gevoel dat ze me alleen laat praten en totaal geen input geeft.
Doordat ze vragen stelt als: " hoe voel je je hierbij" of " hoe had je anders kunnen reageren" , ga ik wel nadenken hierover maar ik krijg geen feedback hoe ik dan anders had kunnen reageren.
Na 2 jaar heb ik dus wel inzicht in mijn verkeerde patronen, maar totaal geen handvaten hoe ik het moet ombuigen.
Verder wordt ik vooral op medicatie gezet: antidepressiva tegen mijn angsten en spanning, dexamfetamine tegen mijn ADHD klachten, maar geen gerichte therapie om met mijn ADHD of spanning om te gaan.
Ik heb daar specifiek om gevraagd maar ze zei; we doen nu al schematherapie en dan kunnen we geen andere dingen behandelen want dat wordt teveel.
Mijn spanningen zijn alleen maar erger geworden door het besef wat er vroeger allemaal is gebeurd, maar heb het idee dat ik er geen begeleiding in krijg, hoe ermee om te gaan.
Steeds moet ik een tussenmeting doen (protecol bij Psyq) en dan komt eruit dat het nu slechter met me gaat als in het begin van de therapie. Dat wuift ze dan weg door te zeggen dat het maar momentopname is .
Van één op andere moment zei ze: ik heb het gevoel dat het beter met je gaat dus we hebben minder afspraken nodig (nog maar 1x per 2 weken ipv iedere week)..
Ik was totaal verbaasd en heb haar ook verteld dat ik het gevoel heb dat het nog helemaal niet beter gaat, maar dat wuift ze ook weg.
Weet iemand of je na al 2 jaar therapie nog kunt overstappen naar een andere organisatie? Ik heb volgende week een afspraak met de huisarts.
En is hier verder iemand bekend met Psyq?
zaterdag 13 juni 2020 om 20:47
Bedankt voor je ervaring!Adjunct_directeur schreef: ↑13-06-2020 11:35Helaas herkenbaar en pijnlijk om te lezen. Ik heb jaren van mijn tijd verdaan omdat ik mij afhankelijk voelde van slechte (of minstens niet bij mij passende) hulpverleners. De wachtlijsten zijn ook verschrikkelijk.
Maar de 'klik' met de therapeut is het allerbelangrijkste, blijkt ook uit onderzoek.
Dus het is echt de moeite waard om daar naar op zoek te gaan. Jij weet uiteindelijk prima wat je nodig hebt, je hebt iemand nodig die naar jou luister en dat snapt! Zo gek is dat niet. Je zit daar voor jezelf, wees kritisch, stop alsjeblieft als het niet werkt. Het gaat om je gezondheid en baat het niet dan schaad het wel.
Ik heb uiteindelijk weer een nieuwe verwijzing gevraagd bij de huisarts. En ik heb de verzekering gevraagd om mij een overzicht te geven van therapeuten in mijn buurt die voldoen aan mijn 'eisenlijstje': binnen afzienbare tijd beschikbaar, gespespecialiseerd in mijn problematiek, binnen x reisafstand.
Deze tip wil ik iedereen geven. De zorgverzekering is verantwoordelijk voor dat je op tijd de juiste zorg krijgt. Als je zelf zoekt loop je op tegen wachtlijsten, wachtlijststops, is er geen wachtlijst dan heeft blijkt het zorgplafond bereikt van jouw verzekering... De zorgverzekering heeft mij vrij snel een lijstje gegeven van praktijken waar ik terecht kon. Ook plekken waar ik eerder afgewezen was om genoemde redenen. Zo ben ik bij iemand terecht gekomen waar ik echt wat aan heb. Ik ben wel kritisch geweest en heb besproken waar ik op vorige plekken tegen aan ben gelopen en ook direct besproken als ik iets niet fijn vond. Deze therapeut reageert daar heel goed op. En dat geeft vertrouwen dat ik nu goed zit.
Verder kan je kijken of er zelfregie centra, lotgenotenclubs, ervaringsdeskundigen, e.d. Bij jou in de buurt zijn. Via de website van MIND. Aan die contacten heb ik ontzettend veel gehad, meer dan alle hulpverleners samen, en heeft mij ook empowered in mijn zoektocht naar een goede therapeut.
Ik heb al vaker een aantal sessies bij meerdere psychologen gehad, maar voelde zelden een klik.
Bij deze psycholoog voelde ik op zich wel een klik , alleen merk ik dat ik niet verder kom en het stramien van deze instelling staat me niet aan.
zaterdag 13 juni 2020 om 20:48
Haha ik heb ook allergie voor dat soort uitgekookte vragen.
Het is zo standaard, op den duur kan ik al van tevoren bedenken welke vraag er komt
zaterdag 13 juni 2020 om 20:53
Maar weet je zeker dat dat door jou komt? Je komt op mij niet over als iemand die haar kind tekort zou doen.
Goed dat je milder bent geworden.
Ik heb daar zelf moeite mee, omdat ik me gewoon niet kan indenken dat ik zelf zo met mijn kinderen kan omgaan.
Ik snap het gewoon niet.
Maar besef ook wel dat ik niet in het verleden moet blijven hangen.
Helaas werd heel mijn verleden weer pijnlijk opgerakeld tijdens therapie en daarna geen goed vangnet, voor mijn gevoel.
Waardoor ik soms weer erg moeite heb met mijn ouders.
Én eigenlijk wil ik gewoon in het heden leven.
zaterdag 13 juni 2020 om 20:56
Toch heel fijn! Want als je sturing en hulp krijgt in praktische zaken in het dagelijks leven en leert een goede dagplanning te hebben, krijg je uiteindelijk op psychisch vlak ook meer rust en is er beter te leven met autisme of adhd of whatever.multomap schreef: ↑13-06-2020 12:49Eviva, mijn coach wordt via de WMO vergoed, ik betaal wel een eigen bijdrage. Hoe dit geregeld is verschilt volgens mij per gemeente.
Je kunt een gesprek aanvragen met de wijkcoach bij jou in de buurt en die kan jou helpen met wat de mogelijkheden zijn.
Ik had zelf eerst mijn coach gevonden via Google. Gesprek met haar gehad en daarna met de wijkcoach.
Het is geen traumabehandeling maar vooral erg praktisch, hoe ga ik om met het dagelijks leven.
Eigenlijk werkt ze via een bureau die mensen met autisme coachen. Ze is dus ook gespecialiseerd in mensen met autisme helpen met structuur.
Voor mij geen therapie meer (heb ook geen trauma), mijn vastlopen heeft vooral te maken met moeite met de alledaagse dingen zoals werk, huishouden, sociale activiteiten. En als ik daar rust en ritme in heb, is mijn gevoel ook een stuk positiever.
zaterdag 13 juni 2020 om 21:25
Hoi PandaPanda1987 schreef: ↑13-06-2020 13:01Ik ben een jaar of 3 geleden bij PSYQ geweest, en ook hier hele slechte ervaring.
Was daar voornamelijk voor paniekaanvallen de de angst voor deze aanvallen. Zij wilde elke keer weer proberen zo’n aanval op te wekken, terwijl ik al wist dat dat zo niet werkt, had al uitgelegd dat de paniek bij mij ineens op kwam zetten, ik kan dat niet oproepen door eraan te denken, maar volgens haar kon dat wel en probeerde ik het niet hard genoeg of was de angst schijnbaar toch niet zo erg (who the fuck was zij om te vertellen hoe ik me voelde?!).
En er was 1 ding wat ik niet wilde doen (oefening voor thuis die voor mij op dat moment echt veel te heftig was) en toen was de reactie “als je dat niet wil doen dan kan ik je helemaal niet helpen”, terwijl die oefening was voor iets wat voor mij niet de eerste prioriteit had en los stond van de rest.
Klinkt een beetje vaag, maar goed ik ben dus de deur uitgelopen, vond het echt een verschrikkelijke instantie.
Intake was ook een flutgesprek van niks, wachttijd werd van 6 weken verlengd naar 8 maanden, en toen ik daar kwaad om werd kon het ineens toch wel sneller.
En ze bleven pushen om groepstherapie te doen in de tijd tot mijn therapie begon, terwijl ik dat niet wilde. Ik voel er 0,0 om mijn gevoel met vreemden te delen, maar dat vonden ze maar raar.
Ik heb het gevoel dat ze bij PSYQ volgens het boekje heus wel het een en ander weten, maar niemand heeft zelf de ervaring, ze hebben geen idee hoe een paniekaanval voelt, hoe een depressie voelt, en ze kunnen, en vooral willen, zich niet inleven.
Ik moest destijds ook een review geven, die was niet best, heb alles uitgebreid gemeld, hopelijk kunnen ze ervan leren.
Dankjewel voor het delen van je ervaring!
Wat een nare manier om met de paniekaanvallen om te gaan!
Het lijkt mij ook niet werken, want paniek kun je toch niet faken.
Het komt opzetten in bepaalde situaties en lijkt mij niet na te bootsen in een andere omgeving, waar je geen paniek hebt normaal gesproken.
Klinkt erg tegennatuurlijk.
Goed dat je er niet mee bent doorgegaan want het lijkt me erg vervelend om dat te doen terwijl je er niet achter staat.
Heb je uiteindelijk een manier gevonden om van de paniekaanvallen af te komen?
zaterdag 13 juni 2020 om 21:34
Shit, hier word ik niet blij van.. Sta ingeschreven bij PSYQ omdat ik met de tijd bij mijn huidige psycholoog weg moet. Maar hier word ik niet heel blij van. Heb eerder bij een grotere instantie gezeten en die waren ook heel erg van de schematherapie, terwijl dat bij mij gewoon echt niet werkt, ik kan daar niks mee, ik ben normaal al iemand die veelt e veel nadenkt maar bij zo'n schema denk ik zoveel na dat ik gestrest raak en compleet dicht sla. Toen ik dat aangaf bij die instelling werd er gezegd "ja wij doen alleen via schematherapie werken en anders niet". Die psycholoog lachte me soms ook gewoon compleet uit. Het hielp mij helemaal niks, voelde me alleen maar erger. Bij de huidige psycholoog kreeg juist begeleiding op maat gemaakt en dat was zo fijn.
Dat is bij psyq dus helemaal niet?? zitten ze daar ook vastgeplakt aan schematherapie?
Ik krijg hier soms ook wel eens EMDR tussendoor, ligt eraan of ik het nodig heb of niet. Dat gaan ze daar dus ook niet doen, dan?
Dat is bij psyq dus helemaal niet?? zitten ze daar ook vastgeplakt aan schematherapie?
Ik krijg hier soms ook wel eens EMDR tussendoor, ligt eraan of ik het nodig heb of niet. Dat gaan ze daar dus ook niet doen, dan?
zaterdag 13 juni 2020 om 21:42
Wat voor mij niet werkt kan voor jou wel werken.Maris_90 schreef: ↑13-06-2020 21:34Shit, hier word ik niet blij van.. Sta ingeschreven bij PSYQ omdat ik met de tijd bij mijn huidige psycholoog weg moet. Maar hier word ik niet heel blij van. Heb eerder bij een grotere instantie gezeten en die waren ook heel erg van de schematherapie, terwijl dat bij mij gewoon echt niet werkt, ik kan daar niks mee, ik ben normaal al iemand die veelt e veel nadenkt maar bij zo'n schema denk ik zoveel na dat ik gestrest raak en compleet dicht sla. Toen ik dat aangaf bij die instelling werd er gezegd "ja wij doen alleen via schematherapie werken en anders niet". Die psycholoog lachte me soms ook gewoon compleet uit. Het hielp mij helemaal niks, voelde me alleen maar erger. Bij de huidige psycholoog kreeg juist begeleiding op maat gemaakt en dat was zo fijn.
Dat is bij psyq dus helemaal niet?? zitten ze daar ook vastgeplakt aan schematherapie?
Ik krijg hier soms ook wel eens EMDR tussendoor, ligt eraan of ik het nodig heb of niet. Dat gaan ze daar dus ook niet doen, dan?
Én ik denk dat de klik ook belangrijk is tussen jou en de therapeut.
Maar feit is wel dat Psyq volgens bepaalde richtlijnen en protocollen werkt.
Ik denk dat iedere therapeut van Psyq zich aan die richtlijnen houdt
Ik vind zelf dat ze veel teveel kijken naar metingen middels vragenlijsten dan daadwerkelijk te luisteren naar de persoon.
Maar nogmaals, dat kan ook aan mijn psycholoog liggen natuurlijk.
Én wbt schematherapie, ik vind het ook gewoon niet fijn en het komt me mijn neus uit iedere keer hetzelfde: welk schema heb je nu last van? Ik wil niet hele tijd in schema's denken.
Maar misschien kun je vragen een andere therapie te krijgen?
Ik heb trauma's maar volgens de vragenlijst van Psyq heb ik niet vaak genoeg herbelevingen, dus werd het geen EMDR.
anoniem_390457 wijzigde dit bericht op 13-06-2020 21:55
10.70% gewijzigd
zaterdag 13 juni 2020 om 21:53
Tijd... ik ben mijn vertrouwen in psychologen een beetje kwijtgeraakt, de paniekaanvallen werden na verloop van tijd vanzelf minder.Eviva1983 schreef: ↑13-06-2020 21:25Hoi Panda
Dankjewel voor het delen van je ervaring!
Wat een nare manier om met de paniekaanvallen om te gaan!
Het lijkt mij ook niet werken, want paniek kun je toch niet faken.
Het komt opzetten in bepaalde situaties en lijkt mij niet na te bootsen in een andere omgeving, waar je geen paniek hebt normaal gesproken.
Klinkt erg tegennatuurlijk.
Goed dat je er niet mee bent doorgegaan want het lijkt me erg vervelend om dat te doen terwijl je er niet achter staat.
Heb je uiteindelijk een manier gevonden om van de paniekaanvallen af te komen?
zaterdag 13 juni 2020 om 21:54
Ik ook!
Heb er ook helemaal geen zin meer in al die therapie.
Ik slik een lage dosis antidepressiva tegen paniekaanvallen en dat helpt.
zaterdag 13 juni 2020 om 21:54
zaterdag 13 juni 2020 om 21:55
Ja ik heb dus ook trauma's, waarvan ik soms herbelevingen heb, maar niet altijd. Het word getriggerd in bepaalde situaties maar die zijn niet alledaags.. Kon op die vragenlijst ook niet hoog scoren.. Zeker geen EMDR dan. Als je niet van schematherapie houdt, bieden ze je dan iets anders?
Als ze beginnen over pillen ga ik ook al steigeren. Ik heb geen antidepressiva nodig. Dat lost mijn denkproblemen (ik voel me vaak minderwaardig) niet op.
Als ze beginnen over pillen ga ik ook al steigeren. Ik heb geen antidepressiva nodig. Dat lost mijn denkproblemen (ik voel me vaak minderwaardig) niet op.
maris_90 wijzigde dit bericht op 13-06-2020 21:56
21.31% gewijzigd
zaterdag 13 juni 2020 om 21:59
Nee, ze vroeg wel waar ik dan behoefte aan heb.Maris_90 schreef: ↑13-06-2020 21:55Ja ik heb dus ook trauma's, waarvan ik soms herbelevingen heb, maar niet altijd. Het word getriggerd in bepaalde situaties maar die zijn niet alledaags.. Kon op die vragenlijst ook niet hoog scoren.. Zeker geen EMDR dan. Als je niet van schematherapie houdt, bieden ze je dan iets anders?
Ik zei: werken aan mijn paniekaanvallen en cursus voor mijn adhd.
Toen kwam ze toch weer op uit dat schematherapie toch echt het allerbeste voor me is (en ik nam dat dus maar voor waar aan).
En de ADHD cursus zou ik in april krijgen en nu hoorde ik dus dat deze met een groep is begonnen via beeldbellen.
En daar zit ik dus niet bij.
Ga volgende keer vragen waarom ik er niet bij zit, terwijl ik daar wel 5x om gevraagd heb.
Volgende cursus zal weer half jaar duren.
zaterdag 13 juni 2020 om 22:03
Op mij komt het ook erg oppervlakkig over, althans de manier waarop het bij mij wordt uitgevoerd.whitewolves schreef: ↑13-06-2020 21:54Schematherapie werkte hier ook voor geen ene drol. Het riep bij mij veel irritatie op en onbegrip. Alsof ik in het diepe werd gegooid en het zelf uit moest zoeken.
Ik vond het toen heel oppervlakkig. Je kan niet te diep naar je verleden kijken, je word direct teruggefloten.
En ben een beetje allergisch geworden door de standaard vragen.
En inderdaad word ik ook in het diepe gegooid.
Ik moet zelf Zeggen wat de " gezonde volwassene" zou zeggen maar krijg dan totaal niet te horen of ik in de goede richting zit.
Ze laat me gewoon veel praten en dan is de 45 min weer over.
zaterdag 13 juni 2020 om 22:36
Eviva1983 schreef: ↑13-06-2020 20:53Maar weet je zeker dat dat door jou komt? Je komt op mij niet over als iemand die haar kind tekort zou doen.
Goed dat je milder bent geworden.
Ik heb daar zelf moeite mee, omdat ik me gewoon niet kan indenken dat ik zelf zo met mijn kinderen kan omgaan.
Ik snap het gewoon niet.
Maar besef ook wel dat ik niet in het verleden moet blijven hangen.
Helaas werd heel mijn verleden weer pijnlijk opgerakeld tijdens therapie en daarna geen goed vangnet, voor mijn gevoel.
Waardoor ik soms weer erg moeite heb met mijn ouders.
Én eigenlijk wil ik gewoon in het heden leven.
Ja want hij geeft dat zelf aan. Ik heb mijn kind zeker niets te kort gedaan, ben juist overbeschermd geweest en kort gehouden. Maar vanwege frustraties uit mijn verleden nouja en al die andere dingen heeft mijn kind wel eea meegekregen.
Als mensen het gevoel hebben klem te zitten dan is het logisch dat een keer de bom barst. Jij kan daar misschien goed mee omgaan, ik kon dat niet. Mijn moeder irriteerde mij zo dat ik uren voor zij kwam al op mijn emoties moest letten en mijn irritatie voor mij moest houden. Ik ging ook echt alles uit de weg dat mij kon triggeren. Na die uren was ik als een tikkende tijdbom.
Maar goed dat is nu achter de rug en kan ik wat beter met haar overweg nu. Ze is al oud dus vind het ook niet meer echt een gelijke strijd en eerlijk om zo naar en vervelend op haar te reageren. Ik had alleen veel eerder het verleden achter mij moeten laten en voor mezelf en destijds mijn eigen gezin moeten kiezen en gewoon gelukkig zijn want dat recht heb je gewoon. Jammer dat ik dat veel te laat heb ingezien.
zaterdag 13 juni 2020 om 22:53
Dit! Heb ik exact hetzelfde.Renee* schreef: ↑13-06-2020 22:36Ja want hij geeft dat zelf aan. Ik heb mijn kind zeker niets te kort gedaan, ben juist overbeschermd geweest en kort gehouden. Maar vanwege frustraties uit mijn verleden nouja en al die andere dingen heeft mijn kind wel eea meegekregen.
Als mensen het gevoel hebben klem te zitten dan is het logisch dat een keer de bom barst. Jij kan daar misschien goed mee omgaan, ik kon dat niet. Mijn moeder irriteerde mij zo dat ik uren voor zij kwam al op mijn emoties moest letten en mijn irritatie voor mij moest houden. Ik ging ook echt alles uit de weg dat mij kon triggeren. Na die uren was ik als een tikkende tijdbom.
Maar goed dat is nu achter de rug en kan ik wat beter met haar overweg nu. Ze is al oud dus vind het ook niet meer echt een gelijke strijd en eerlijk om zo naar en vervelend op haar te reageren. Ik had alleen veel eerder het verleden achter mij moeten laten en voor mezelf en destijds mijn eigen gezin moeten kiezen en gewoon gelukkig zijn want dat recht heb je gewoon. Jammer dat ik dat veel te laat heb ingezien.
Het is een spanning wat zich echt heel erg opbouwt in mijn lijf en dan heeft ze nog niks gezegd of gedaan..
Heel heftig vind ik het.
Ik probeer steeds om het niet te hebben, maar dat lukt gewoon niet.
Ik heb dat ook al uren van tevoren en het heeft ook nog een lange nasleep op mijn stemming .
Heftig dat je zoon het zo ervaren heeft.
Lijkt me voor jou ook heel vervelend.
Kun je het hem uitleggen?
Is de band op de één of andere manier niet toch nog te herstellen?
Is hij volwassen?
Ik merk soms ook verkeerde patronen bij mezelf (ik ben juist te lief voor mijn kinderen, ik overcompenseer de liefde die ik zelf tekort ben gekomen).
Én weet dat teveel liefde ook niet altijd goed is.
Maar we doen allemaal ons best toch.
zaterdag 13 juni 2020 om 22:58
Dit is wel echt ff een eyeopener en besef komt flink binnen.Renee* schreef: ↑13-06-2020 22:36Ja want hij geeft dat zelf aan. Ik heb mijn kind zeker niets te kort gedaan, ben juist overbeschermd geweest en kort gehouden. Maar vanwege frustraties uit mijn verleden nouja en al die andere dingen heeft mijn kind wel eea meegekregen.
Als mensen het gevoel hebben klem te zitten dan is het logisch dat een keer de bom barst. Jij kan daar misschien goed mee omgaan, ik kon dat niet. Mijn moeder irriteerde mij zo dat ik uren voor zij kwam al op mijn emoties moest letten en mijn irritatie voor mij moest houden. Ik ging ook echt alles uit de weg dat mij kon triggeren. Na die uren was ik als een tikkende tijdbom.
Maar goed dat is nu achter de rug en kan ik wat beter met haar overweg nu. Ze is al oud dus vind het ook niet meer echt een gelijke strijd en eerlijk om zo naar en vervelend op haar te reageren. Ik had alleen veel eerder het verleden achter mij moeten laten en voor mezelf en destijds mijn eigen gezin moeten kiezen en gewoon gelukkig zijn want dat recht heb je gewoon. Jammer dat ik dat veel te laat heb ingezien.
Sinds de therapie bij Psyq waar ik alles oprakel, ben ik ook veel en veel teveel met het verleden bezig ipv in het hier en nu.
Terwijl ik echt een hele fijne man en kinderen heb.
zondag 14 juni 2020 om 08:40
Ik wil niet teveel privé details geven want heb een vorig account daarvoor op anoniem laten zetten.
Fijn dat mijn post voor jou een eyeopener is geweest. Geniet van je man en je kinderen en je eigen gezin. Het verleden is niet meer te herstellen en waarom zou je daar energie in steken als je nu gelukkig bent en kunt zijn met een lieve man en kinderen.
Focus je daarop en niet op de negatieve dingen (en dat is soms heel moeilijk maar laat het los), dat is echt heel zonde en heeft misschien ook nog invloed op je gezin. Een gespannen moeder en vrouw is niet leuk.
Bepaal voor jezelf wat jij aan kunt wb het contact met je ouders. Jij en niet zij.
Als het geluk jouw kant opkomt dan moet je daar van genieten. Je weet nooit wat het !even je nog brengt, het heeft ook zijn nare kanten. Dus laat los en geniet.
zondag 14 juni 2020 om 09:01
Ik heb dinsdag een afspraak met mijn huisarts om dit te bespreken.
Het staat voor mij wel vast dat ik stop bij Psyq.
Ik weet alleen niet of de huisarts zomaar mijn medicatie mag overnemen, want de psychiater is ook van Psyq.
Ik wil een therapie die gericht is op paniekklachten en gewoon tips voor adhd klachten/ dagindeling etc.
Geen gegraaf meer en gewoon concrete handvaten.
En zeker geen schematherapie meer want dat is niks voor mij.
Maar ik wil de mogelijkheden dus eerst met de huisarts bespreken.
zondag 14 juni 2020 om 09:17
Renee* schreef: ↑14-06-2020 08:40Ik wil niet teveel privé details geven want heb een vorig account daarvoor op anoniem laten zetten.
Fijn dat mijn post voor jou een eyeopener is geweest. Geniet van je man en je kinderen en je eigen gezin. Het verleden is niet meer te herstellen en waarom zou je daar energie in steken als je nu gelukkig bent en kunt zijn met een lieve man en kinderen.
Focus je daarop en niet op de negatieve dingen (en dat is soms heel moeilijk maar laat het los), dat is echt heel zonde en heeft misschien ook nog invloed op je gezin. Een gespannen moeder en vrouw is niet leuk.
Bepaal voor jezelf wat jij aan kunt wb het contact met je ouders. Jij en niet zij.
Als het geluk jouw kant opkomt dan moet je daar van genieten. Je weet nooit wat het !even je nog brengt, het heeft ook zijn nare kanten. Dus laat los en geniet.
Echt super bedankt voor deze eyeopener!
Het contact met mijn gezin is super waardevol en echt veel te waardevol om te verpesten door mijn pijn over mijn jeugd.
Ik ben nu aan het oefenen met ouders meer op afstand te houden en mijn grenzen te bewaken.
Beide ouders zijn erg eenzaam en trekken erg aan mij en mijn kinderen.
Ik heb moeite om ze op afstand te houden.
Mijn vader voel ik wel wat warmte voor, helaas is hij psychisch niet in orde en als ik m 1 vinger geef dan pakt hij mijn hele hand.
Op mijn 15e zorgde ik voor hem en deed al zijn administratie, dronk zijn bier op zodat hij niet te laveloos in de auto zou stappen etc.
Hij is nu oud en heeft hulpverlening (omdat de politie zag dat het niet goed met hem gaat)..
Maar ergens voel ik soms toch de last dat ik verantwoordelijk voor hem ben, omdat hij buiten de hulpverlener echt helemaal niemand heeft..
Mijn moeder heeft erg dominante en manipulatieve trekjes en eist, door zielig doen en kleineren, ook veel aandacht op.
Soms dan doet ze opeens heel aardig en probeer ik haar in mijn hart te sluiten, waarop ik vervolgens weer gekleineerd wordt.
Ik trap er elke keer weer in.
Ik weet dat ik afstand moet houden en niet verantwoordelijk ben voor hun geluk, maar ze zijn beide erg eenzaam en willen het liefst iedere week mijn kinderen zien, dus dat maakt het wel lastig.
Vroeger moest ik gewoon doen wat mijn moeder zei en was er nooit ruimte voor mijn eigen mening.
Grenzen aangeven tegenover haar is voor mij nog steeds erg moeilijk.
Maar als ik geen grenzen aangeef dan neemt ze mijn hele huishouden over etc.
Gelukkig helpt mijn man erg goed en trekt aan de bel als ze weer over mijn grenzen heengaat en ik het het niet direct door.
Ook zijn we echt totaal verschillend. Totaal verschillende normen en waarden.
Ik heb nog een mooie quote voor diegene die zich aangesproken voelen (als ik teveel in verleden blijf hangen dan heb ik daar veel aan: " keer je gezicht naar de zon, dan valt de schaduw altijd achter je"
zondag 14 juni 2020 om 09:42
zondag 14 juni 2020 om 10:28
Mooi motto Eviva!
Goed dat je naar de huisarts gaat en gaat stoppen met PsyQ.
Wat betreft de medicatie: als je al langere tijd goed ingesteld staat op de medicatie, dan zou overnemen voor de huisarts geen probleem hoeven te zijn. Niet alle huisartsen staan erom te springen, maar als het vrij simpel herhaalrecepten zijn, dan doen ze eigenlijk nooit moeilijk.
Goed dat je naar de huisarts gaat en gaat stoppen met PsyQ.
Wat betreft de medicatie: als je al langere tijd goed ingesteld staat op de medicatie, dan zou overnemen voor de huisarts geen probleem hoeven te zijn. Niet alle huisartsen staan erom te springen, maar als het vrij simpel herhaalrecepten zijn, dan doen ze eigenlijk nooit moeilijk.
